Κατασκευαστής smart γυαλιών OEM/ODM · Shenzhen, Κίνα +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Υποστήριξη μετά την πώληση: Πώς να συντάξετε πολιτική εγγύησης

Η πολιτική εγγύησης είναι μια σύμβαση με τον πελάτη σας, διατυπωμένη με τόνο διαβεβαίωσης, ενώ από την πλευρά του προμηθευτή καθορίζει τον τρόπο…

Από την ομάδα μηχανικών και προμηθειών της CYNRIN/ Oct 10, 2019/ 3 λεπτά ανάγνωσης
Υποστήριξη μετά την πώληση: Πώς να συντάξετε πολιτική εγγύησης

Η πολιτική εγγύησης αποτελεί σύμβαση με τον πελάτη σας, γραμμένη στον τόνο της καθησυχιστικής διαβεβαίωσης, ενώ από την πλευρά του προμηθευτή είναι το έγγραφο που καθορίζει ποιο μέρος του προβλήματος ποιότητας επιβαρύνεται η κάθε πλευρά. Οι περισσότερες πολιτικές είναι ανεπαρκείς για έναν λόγο: έχουν γραφτεί για να καθησυχάσουν, όχι για να επιβάλλονται. Κάθε ρήτρα παρακάτω υπάρχει επειδή η απουσία της δημιουργεί μια συγκεκριμένη και προβλέψιμη διαφωνία, και όχι μια θεωρητική.

Γι’ αυτό, οι όροι εγγύησης για υποστήριξη μετά την πώληση ανήκουν στην εντολή αγοράς και όχι σε ένα εγχειρίδιο υποστήριξης που κανείς δεν υπογράφει. Η δομή που ακολουθεί είναι αυτή που θα προτείναμε για ένα πρόγραμμα με επωνυμία σε αυτήν την κατηγορία, μαζί με το ερώτημα που κρίνεται από κάθε ρήτρα.

Πρώτα αξίζει να παρουσιαστεί ένας πλαίσιο, επειδή αλλάζει τον τρόπο σύνταξης του εγγράφου. Η πολιτική εγγύησης έχει δύο αναγνώστες, οι οποίοι δεν θα διαβάσουν ποτέ την ίδια πρόταση με τον ίδιο τρόπο. Ο πελάτης τη διαβάζει για να διαπιστώσει αν θα του φορτούν τα ίδια, ενώ ο προμηθευτής τη διαβάζει για να διαπιστώσει ποιο κόστος είναι ανακτήσιμο. Μια πολιτική γραμμένη για τον πρώτο αναγνώστη και υπογεγραμμένη από τον δεύτερο αποτελεί την αιτία για τις περισσότερες διαφωνίες σε αυτήν την κατηγορία, επειδή η καθησυχιστική διαβεβαίωση που ικανοποιεί τον αναγνώστη συχνά αποτελεί υπόσχεση που ο υπογράφων δεν είναι σε θέση να τηρήσει.

Τι καλύπτουν οι όροι εγγύησης για υποστήριξη μετά την πώληση και ποια διαφωνία αποτρέπει κάθε ρήτρα

Όροι εγγύησης για υποστήριξη μετά την πώληση: διάρκεια και έναρξη της ισχύος

Καθορίστε έναν αριθμό μηνών και αναφέρετε τι ξεκινά την ισχύ της εγγύησης. Η ημερομηνία αγοράς, η ημερομηνία παράδοσης και η ενεργοποίηση δίνουν τρεις διαφορετικές απαντήσεις για έναν πελάτη που αγόρασε τον έναν μήνα και παρέλαβε τον επόμενο, και όλες τρεις οι απαντήσεις είναι αιτιολογημένες. Γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να αποφασίζεται εκ των προτέρων και όχι από τον υπεύθυνο διεκπεραίωσης της αξίωσης.

Ο πελάτης που δεν μπορεί να τεκμηριώσει την ημερομηνία αγοράς αποτελεί τη δυσκολότερη περίπτωση. Κάποιος που αγόρασε από έναν έμπορο λιανικής μπορεί να μην έχει κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ενώ μια πολιτική που απαιτεί ημερομηνημένη απόδειξη μεταφέρει ολόκληρο το πρόβλημα στην υπηρεσία υποστήριξης, χωρίς τρόπο να το επιλύσει. Υπάρχουν δύο βιώσιμες επιλογές: να συνδέεται η εγγύηση με την παρτίδα παραγωγής αντί με την πώληση ή να επιτρέπεται στον διανομέα να παρέχει την ημερομηνία αγοράς για λογαριασμό του πελάτη. Και οι δύο απαιτούν από τον διανομέα να τηρεί αρχεία, κάτι που αξίζει να συζητηθεί πριν από την κυκλοφορία και όχι κατά τη διάρκεια της πρώτης αμφισβητούμενης αξίωσης.

Μια εγγύηση χωρίς συγκεκριμένη λήξη δημιουργεί πρόβλημα τόσο στο απόθεμα όσο και στα οικονομικά. Μια πολιτική που λήγει μαζί με την κατηγορία προϊόντων καθιστά τον σχεδιασμό αποθεμάτων απλό, τους αγοραστές στη διανομή την κατανοούν αμέσως και οι υπεύθυνοι χρηματοοικονομικού πλανορισμού γνωρίζουν ότι πρέπει να τη συμπεριλάβουν στην τιμολόγηση.

Καθορίστε τη διάρκεια σε σχέση με την αναμενόμενη ωφέλιμη ζωή του προϊόντος και όχι σε σχέση με τη διάρκεια εγγύησης του ανταγωνιστή. Μια εγγύηση μεγαλύτερη από τη διαθεσιμότητα εξαρτημάτων του προϊόντος αποτελεί υπόσχεση που ο προμηθευτής δεν είναι σε θέση να τηρήσει φυσικά κατά το τρίτο έτος, και ο πελάτης που το ανακαλύπτει δεν έχει καλύτερη επιλογή από το να παύσει να προτείνει το προϊόν.

Δύο ακόμη σημεία σχετικά με τη διάρκεια αξίζει να ξεκαθαριστούν εκ των προτέρων. Πρώτον, αποφασίστε αν η περίοδος ισχύει μία φορά ανά μονάδα ή μία φορά ανά αγορά, επειδή ένας πελάτης που αντικαθιστά μια ελαττωματική μονάδα δεν πρέπει να επανεκκινεί επ’ αειρώ μια περίοδο δώδεκα μηνών. Δεύτερον, αποφασίστε αν η περίοδος είναι ενιαία για ολόκληρη τη σειρά ή διαφοροποιείται ανά μοντέλο, κάτι που έχει σημασία όταν ένας οικονομικός βασικός εξαρτήματος μοιράζεται την επωνυμία με μια ακριβή μονάδα και η βλάβη αφορά το βασικό εξάρτημα.

Η διάρκεια της εγγύησης και το αποτέλεσμα που παράγει κάθε τμήμα της

Πριν δεσμευτείτε, αποφασίστε ποια από τις δύο διαδρομές θα ακολουθήσετε και γράψτε την στην πολιτική, επειδή η διαφορά καθορίζει ποιος αναλαμβάνει τη διαδικασία κατά τη στιγμή της αξίωσης. Μια εγγύηση βάσει παρτίδας καθιστά τα αρχεία του προμηθευτή αποδεικτικά στοιχεία, ενώ μια εγγύηση βάσει πώλησης με υποστήριξη από τον διανομέα καθιστά αποδεικτικά στοιχεία τα αρχεία του διανομέα. Επιλέξτε όποια προσέγγιση θέλετε, αλλά η πολιτική πρέπει να αναφέρει το αρχείο που λύνει το ζήτημα, επειδή αυτό ακριβώς το αρχείο θα ζητηθεί από τον πελάτη.

Η απόφαση για την έναρξη της ισχύος και τι καθορίζει κάθε απάντηση

Παραγόμενη από την τεχνητή νοημοσύνη φωτογραφία που απεικονίζει την υποστήριξη μετά την πώληση: πώς να γράψετε μια πολιτική εγγύησης — εικόνα 1 από 3

Κάλυψη που καθορίζεται από τη βλάβη και όχι από το εξάρτημα

Η παγίδα είναι ο ορισμός της κάλυψης βάσει εξαρτήματος. Όταν γράφετε ότι μια πολιτική καλύπτει την μπαταρία, προκαλείται η συζήτηση για το αν μια μονάδα που εκφορτίζεται σε τέσσερις ώρες παρουσιάζει βλάβη στη μπαταρία ή θέμα χρήσης, και η συζήτηση δεν έχει επίλυση, επειδή και οι δύο ερμηνείες συμβαδίζουν με τη ρήτρα.

Καθορίστε την κάλυψη βάσει της βλάβης: το προϊόν δεν ανταποκρίνεται στις δημοσιευμένες προδιαγραφές του, υπό τις δηλωμένες συνθήκες. Η μία αυτή αλλαγή αποδίδει περισσότερο από κάθε άλλη ρήτρα σε αυτό το άρθρο, επειδή επαναφέρει τη διαφωνία στο φύλλο προδιαγραφών. Σημαίνει επίσης ότι οι δημοσιευμένες προδιαγραφές καθίστανται νομικό έγγραφο εγγύησης και όχι απλώς εργαλείο μάρκετινγκ, κι ότι η διατήρηση της ακρίβειάς τους παύει να αποτελεί αποκλειστικά εργασία μάρκετινγκ.

Η συνέπεια για τη δική σας πλευρά αξίζει να διατυπωθεί με σαφήνεια. Κάθε αριθμός στη σελίδα του προϊόντος γίνεται κάτι που θα σας ζητηθεί να υποστηρίξετε. Μια ένδειξη αντοχής που δημοσιεύεται χωρίς τις συνθήκες δοκιμής θα ελεγχθεί κάποια στιγμή από έναν πελάτη που χρησιμοποίησε το προϊόν διαφορετικά, και η πολιτική που συντάξατε θα το καταστήσει δικό σας πρόβλημα, όχι της σελίδας.

Για τις προσαρμοσμένες μονάδες, ο ορισμός χρειάζεται μία προσθήκη: ποια προδιαγραφή ισχύει. Ένα προϊόν private label με διαφορετική διεπαφή, διαφορετική έκδοση υλικολογισμού ή διαφορετικό σύνολο αξεσουάρ έχει τη δική του προδιαγραφή, και αν η εγγύηση παραπέμπει σε ένα γενικό φύλλο δεδομένων, δεν παραπέμπει σε τίποτα.

Αυτό το τελευταίο σημείο είναι εκεί που τα προγράμματα private label αποτυγχάνουν συχνότερα σιωπηρά. Το γενικό προϊόν έχει μια προδιαγραφή, η προσαρμοσμένη μονάδα την κληρονομεί στο χαρτί και κανείς δεν παρατηρεί την αναντιστοιχία μέχρι ένας πελάτης να χρησιμοποιήσει μια λειτουργία που είχε αλλάξει η προσαρμοσμένη έκδοση. Η προδιαγραφή που συνδέεται με μια εγγύηση θα πρέπει, λοιπόν, να εκδοχείται ανά έκδοση υλικολογισμού και όχι να δημοσιεύεται ως ενιαίο έγγραφο, ενώ ο αριθμός έκδοσης θα πρέπει να εμφανίζεται στη φόρμα αξίωσης, ώστε να εφαρμόζεται η σωστή.

Τι καθιερώνει ο ορισμός βάσει βλάβης, ρήθρα ρήθρα

Εξαιρέσεις και το ζήτημα της εδαφικής επικάλυψης

Οι εξαιρέσεις πρέπει να γράφονται, αντί να υπονοούνται. Τα αναλώσιμα, η φυσική βλάβη, η εισαγωγή υγρού όταν το προϊόν δεν φέρει ένδειξη προστασίας έναντι εισαγωγής και η μη εξουσιοδοτημένη επισκευή είναι οι συνηθισμένες τέσσερις, και καθεμία θα πρέπει να συνοδεύεται από μια πρόταση που εξηγεί γιατί, όχι από μια πρόταση που απλώς τις αποκλείει.

Η τρίτη εξαίρεση απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Ο κατάλογός μας σημειώνει τα V06 και S7 ως IP54, χωρίς συνημμένο αριθμό έκθεσης τρίτου μέρους. Εάν η μονάδα ενός πελάτη βυθίστηκε και η πολιτική αποκλείει τη ζημιά από εισαγωγή υγρού, η εξαίρεση πρέπει να είναι αμυντική — και η απουσία έκθεσης δοκιμών την καθιστά σημαντικά δυσκολότερη να υποστηριχθεί, επειδή το επιχείρημα μετατρέπεται σε δύο αξιώσεις για το ίδιο προϊόν, αντί σε μία αξίωση έναντι ενός ρητού κανόνα.

Σημειώστε τη λογική θέση στην οποία σας θέτει αυτό. Μια εξαίρεση για εισαγωγή υγρού είναι εύκολο να υποστηριχθεί όταν το προϊόν δεν φέρει καμία ένδειξη προστασίας έναντι εισαγωγής, επειδή δεν υπάρχει κάτι που να τη διαψεύδει. Είναι δύσκολο να υποστηριχθεί όταν υπάρχει ένδειξη χωρίς αποδεικτικό υπόβαθρο, επειδή η μονάδα του πελάτη είναι αποδεδειγμένα σε επαφή με νερό και η ένδειξη υποδηλώνει ότι το θέμα ενδέχεται να μην έχει σημασία. Ζητήστε τον αριθμό της έκθεσης ή διατυπώστε την ονομαστική βαθμονόμηση ως απουσία χωρίς επιφύλαξη.

Υπάρχει ένα συναφές ζήτημα που είναι εύκολο να εκφραστεί λανθασμένα από την ίδια την εξαίρεση: ποιος αποφασίζει. Μια υπόθεση ζημιάς που απαιτεί μηχανική αξιολόγηση δεν αποτελεί εφαρμογή κανόνα, και μια πολιτική που προωθεί αυτές τις υποθέσεις μέσω του τμήματος υποστήριξης παράγει απάντηση που εξαρτάται από το ποιος απάντησε εκείνη την ημέρα. Ορίστε τον υπεύθυνο λήψης απόφασης, καθορίστε τα αποδεικτικά στοιχεία που λαμβάνει υπόψη και καταγράψτε το αποτέλεσμα στην αξίωση, ώστε η επόμενη παρόμοια υπόθεση να απαντάται με συνέπεια.

Καταγράψτε το αποτέλεσμα για έναν δεύτερο λόγο: είναι ο μόνος τρόπος να μάθει ένας αγοραστής ποιες εξαιρέσεις του κοστίζουν πραγματικά. Μια πολιτική που αποκλείει υποθέσεις λόγω εισαγωγής υγρού και απορρίπτει υποθέσεις λόγω μη εξουσιοδοτημένης επισκευής σε παρόμοιο αριθμό δεν σας δείχνει πού βρίσκεται ο κίνδυνος· σας δείχνει ότι η διατύπωση κάνει τη δουλειά. Μετά από δύο τρίμηνα, θα πρέπει να μπορείτε να δείτε αν το σύνολο των εξαιρέσεών σας είναι στοχευμένο ή διακοσμητικό, και αυτή είναι μια απόφαση πολύ λιγότερο δαπανηρή όταν ληφθεί πριν από την άφιξη του όγκου παραγγελιών παρά μετά.

Το ζήτημα της εδαφικής επικάλυψης βρίσκεται δίπλα στις εξαιρέσεις. Μια εγγύηση που ισχύει παγκοσμίως εγείρει ερωτήματα σχετικά με το ποιος παρέχει τεχνική υποστήριξη σε κάθε αγορά, πού επιστρέφεται η μονάδα, πώς εκτελώνεται ο εκτελωνισμός της και τι συμβαίνει όταν ο πελάτης δεν πρόκειται να επιστρέψει μια εισαγωγμένη μονάδα. Μια πολιτική που διατυπώνεται ανά αγορά είναι πιο ειλικρινής και πολύ ευκολότερη στην εφαρμογή, και είναι η μόνη εκδοχή που αντέχει στην αντιμετώπιση με ένα τμήμα τελωνείων.

Η πρακτική εκδοχή μιας πολιτικής ανά αγορά είναι ένας σύντομος πίνακας: αγορά, καθορισμένη διαδρομή υποστήριξης, διεύθυνση επιστροφής, ποιος πληρώνει το έμβολο και ποια είναι η περίοδος κάλυψης. Δεν είναι εντυπωσιακό και εξαλείφει μια ολόκληρη κατηγορία διαφορών, επειδή σχεδόν κάθε διασυνοριακή αξίωση που αποτυγχάνει σε αυτήν την κατηγορία αποτυγχάνει σε μία από αυτές τις πέντε γραμμές, όχι επί της ουσίας.

Υπάρχει μια τέταρτη υποψήφια εξαίρεση για την οποία γίνεται πολύ μεγαλύτερη συζήτηση από όσο για τις άλλες τρεις μαζί: η μη εξουσιοδοτημένη επισκευή. Θα πρέπει να διατυπώνεται ως προϋπόθεση και όχι ως ακυρότητα, πράγμα που σημαίνει ότι η αξίωση αξιολογείται σαν να μην είχε πραγματοποιηθεί η επισκευή, αντί να απορρίπτεται αμέσως. Ένας πελάτης που έχει ανοίξει τη μονάδα για να την ελέγξει έχει σχεδόν βέβαια το έχει κάνει επειδή κάτι δεν λειτουργούσε, και η απόρριψη της αξίωσης σε αυτό το σημείο δημιουργεί κλιμάκωση αντί επίλυση.

Φωτογραφία που δημιουργήθηκε με AI και απεικονίζει την υποστήριξη μετά την πώληση: πώς να συντάξετε μια πολιτική εγγύησης — εικόνα 2 από 3

Αποδεικτικά στοιχεία, αποζημίωση, έμβολο και χρόνος διεκπεραίωσης

Απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να καθορίζουν ακριβώς τι πρέπει να στείλει ο πελάτης: φωτογραφίες, σύντομο βίντεο για βλάβη στον ήχο ή την κάμερα, τον σειριακό αριθμό ή τη σήμανση παρτίδας της συσκευής και περιγραφή της κατάστασης με δικά του λόγια. Μια συσκευή που επιστρέφεται χωρίς αυτά τα στοιχεία δεν είναι δυνατό να αξιολογηθεί, και η καθυστέρηση που προκαλεί η αξιολόγηση είναι αυτή που βιώνει ο πελάτης ως αδιαφορά.

Καθορίστε τα αποδεικτικά στοιχεία σε μορφή που ο πελάτης μπορεί πράγματι να συλλέξει. Όταν ζητείται αρχείο καταγραφής διαγνωστικών δεδομένων από ένα προϊόν του οποίου τα αρχεία δεν τεκμηριώνονται για τελικούς χρήστες, προκαλείται οριστική καθυστέρηση, ενώ η ζήτηση φωτογραφίας της σειριακής σήμανσης δημιουργεί μια δεύτερη σε συσκευές όπου η σήμανση βρίσκεται μέσα στο περίβλημα. Και οι δύο απαιτήσεις είναι εύλογες σε εργαστήριο και αδικαιολόγητες σε γραφείο υποστήριξης.

Η αποζημίωση πρέπει να αναφέρει σειρά προτίμησης — επισκευή, έπειτα αντικατάσταση και έπειτα πίστωση — ώστε ο προμηθευτής να έχει διακριτική ευχέρεια χωρίς να διαπραγματεύεται το ίδιο ζήτημα σε κάθε αξίωση. Η μη αναφορά σειράς προτίμησης προκαλεί συζητήσεις για την αμερομητία σε κάθε μεμονωμένη αξίωση, κάτι που αποτελεί τον πιο αργό και λιγότερο συνεπή τρόπο λειτουργίας μιας υπηρεσίας υποστήριξης.

Το μεταφορικό κόστος χρειάζεται δύο γραμμές αντί για μία: ποιος πληρώνει την αποστολή προς τον προμηθευτή και ποιος την αποστολή της αντικατάστασης προς τον πελάτη. Το κόστος επιστροφής είναι σημαντικό σε σχέση με το προϊόν αυτής της κατηγορίας, και μια πολιτική μιας μόνο κατεύθυνσης είναι ασαφής ακριβώς όταν έχει σημασία. Προσθέστε ποιος πληρώνει όταν μια αξίωση απορρίπτεται, επειδή αυτή η γραμμή είναι αυτή που ξεχνιέται και έπειτα αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας.

Οι χρόνοι διεκπεραίωσης χρειάζονται δύο δεσμεύσεις αντί για μία: χρόνο απόκρισης και χρόνο επίλυσης. Οι αγοραστές σπάνια πιστεύουν έναν μόνο αριθμό που καλύπτει και τα δύο, ενώ ο διαχωρισμός τους είναι πιο αξιόπιστος από μια ισχυρότερη δέσμευση που δεν θα τηρηθεί.

Δύο ακόμη γραμμές ολοκληρώνουν την ενότητα. Η πρώτη αφορά την τύχη της αντικαταστασης ή της επιστρεφόμενης συσκευής, επειδή μια μεταχειρισμένη συσκευή χωρίς λογοδοσία γίνεται λογιστικό πρόβλημα πολύ πριν γίνει πρόβλημα υποστήριξης. Η δεύτερη αφορά το αν μια αξίωση μπορεί να ξανανοίξει μετά την οριστική κρίση της, κάτι που έχει σημασία επειδή μια διαλείπουσα βλάβη συχνά κλείνεται με την πρώτη αναφορά και επανεμφανίζεται στην τρίτη.

Όταν το πρόγραμμα εκτελείται σε περισσότερες από μία αγορές, προσθέστε μια τέταρτη γραμμή: ποιος επικοινωνεί με τον πελάτη όσο η αξίωση παραμένει εκκρεμής. Είναι ασυνήθιστο αυτό να γράφεται και συνηθισμένο να θεωρείται δεδομένο, ενώ η παραδοχή αποτυγχάνει έντονα ακριβώς όταν η συσκευή βρίσκεται πιο μακριά από τον υπεύθυνο λήψης αποφάσεων.

Μετατροπή ενός όρου εγγύησης σε επιβαλλόμενο βήμα

Η σειρά με την οποία συντάσσονται αυτές οι ενότητες αξίζει να υποστηριχθεί. Πρώτα η κάλυψη, επειδή καθορίζει το αντικείμενο κάθε άλλης ρήτρης. Έπειτα τα αποδεικτικά στοιχεία, επειδή καθορίζουν αν μια αξίωση μπορεί καθόλου να αξιολογηθεί. Έπειτα η αποζημίωση, επειδή εξαρτάται από τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία. Τελευταία το μεταφορικό κόστος και οι χρόνοι διεκπεραίωσης, επειδή είναι οι όροι που διαπραγματεύονται εύκολα προς τα πάνω ή προς τα κάτω χωρίς να αλλάζει ο χαρακτήρας της πολιτικής.

Φωτογραφία παραγωγής AI που απεικονίζει την υποστήριξη μετά την πώληση: πώς να γράψετε μια πολιτική εγγύησης — εικόνα 3 από 3

Λίστα ελέγχου ανά ρήτρα πριν από την υπογραφή

Εφαρμόστε τα σημεία ελέγχου στο κείμενο, όχι στην πρόθεση πίσω από το κείμενο. Κάθε ερώτημα έχει σχεδιαστεί για να εντοπίζει κενά, όχι για να βελτιώνει τη διατύπωση.

  1. Η διάρκεια αναφέρει με συγκεκριμένους όρους τι ξεκινά τη μέτρηση;
  2. Η κάλυψη καθορίζει τη βλάβη σε σχέση με τις δημοσιευμένες προδιαγραφές και όχι ανά στοιχείο;
  3. Για μια προσαρμοσμένη συσκευή, η πολιτική αναφέρει τις προδιαγραφές που ισχύουν για τη συγκεκριμένη έκδοση;
  4. Κάθε εξαίρεση αναφέρεται ρητά με αιτία, αντί να υπονοείται από τη σιωπή;
  5. Εάν υπάρχει σήμανση προστασίας έναντι εισόδου, υπάρχει αριθμός έκθεσης και η πολιτική παραπέμπει σε αυτόν;
  6. Η πολιτική διατυπώνεται ανά αγορά και όχι παγκοσμίως, ή ορίζεται μια παγκόσμια διαδρομή κάλυψης;
  7. Η λίστα αποδεικτικών στοιχείων αναφέρει ακριβώς τι πρέπει να στείλει ο πελάτης;
  8. Η αποζημίωση αναφέρει σειρά προτίμησης αντί να παραμένει ανοιχτή;
  9. Υπάρχουν δύο γραμμές για το μεταφορικό κόστος, συν μία για τις απορριφθείσες αξιώσεις;
  10. Οι δεσμεύσεις χρόνου διεκπεραίωσης διαχωρίζονται σε χρόνο απόκρισης και χρόνο επίλυσης;
  11. Η πολιτική αναφέρει τι συμβαίνει στην επιστρεφόμενη συσκευή και πού μεταφέρεται;
  12. Υπάρχει συγκεκριμένη αποζημίωση όταν ο προμηθευτής δεν τηρεί τη δέσμευσή του;

Το δωδέκατο είναι αυτό που παραλείπουν οι περισσότερες πολιτικές και αυτό που καθορίζει αν το έγγραφο είναι επιβαλλόμενο. Μια εγγύηση που αναφέρει υποχρεώσεις χωρίς συνέπειες περιγράφει μια προτίμηση, και μια προτίμηση δεν αντέχει ένα δύσκολο τρίμηνο ή έναν προμηθευτή που έχει δώσει προτεραιότητα σε μεγαλύτερο πελάτη.

Εκτελέστε τη λίστα ελέγχου μαζί με τον προμηθευτή και όχι μόνοι, επειδή δύο από τα δώδεκα σημεία δεν είναι δυνατό να απαντηθούν χωρίς πληροφορίες που διαθέτει μόνον εκείνος: τον αριθμό έκθεσης προστασίας έναντι εισόδου και την έκδοση προδιαγραφών που συνδέεται με μια έκδοση υλικολογισμικού. Και τα δύο είναι εύλογα να ζητηθούν κατά τον έλεγχο λόγιμης επιμέλειας, αλλά είναι πολύ δυσκολότερο να ζητηθούν αργότερα, όταν τα ζητά ο πελάτης.

Όταν η πολιτική απευθύνεται σε έναν διανομέα και όχι απευθείας σε τελικό πελάτη, προσθέστε ένα δέκατο τρίτο ερώτημα: τι αναμένεται να κάνει συμβατικά ο διανομέας κατά την πρώτη επικοινωνία. Ένας διανομέας που αναμένεται να κάνει αρχική διάγνωση, αλλά δεν διαθέτει γραπτή διαδικασία, είτε θα προωθεί όλα τα θέματα είτε θα τα κλείνει, και οι δύο συμπεριφορές παράγουν δεδομένα που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν αργότερα για τον καθορισμό μιας πολιτικής αποθεμάτων.

Οι ρήτρες εγγύησης που πρέπει να συμφωνηθούν πριν από την υπογραφή

Τι θα καταγράψουμε και τι όχι

Δεν δημοσιεύουμε διάρκεια εγγύησης, πολιτική μεταφορικών για επιστροφές ή ιστορικό ποσοστών αντικατάστασης, επειδή τα στοιχεία αυτά δεν δημοσιεύονται σε εμάς και δεν θα επινοήσουμε έναν αριθμό που αργότερα θα αποδειχθεί λανθασμένος σε μια κατεύθυνση που δεν περιμένατε. Η θέση αυτή είναι συνειδητή και αποτελεί τον ίδιο λόγο για τον οποίο δεν αναφέρουμε σε αυτόν τον ιστότοπο χρόνο απόκρισης ή διάρκεια παροχής ανταλλακτικών.

Πριν από την πρώτη παραγγελία, θα συμφωνήσουμε γραπτώς: ποια είναι η κάλυψη, ποια αποδεικτικά στοιχεία θα λάβετε, ποια αποζημίωση ισχύει, ποιος πληρώνει τα μεταφορικά σε κάθε κατεύθυνση, ποιες είναι οι δεσμεύσεις απόκρισης και επίλυσης, ποιες αγορές καλύπτει η πολιτική και τι συμβαίνει σε μια επιστρεφόμενη μονάδα. Καθένα από αυτά αποτελεί απόφαση και όχι μέτρηση, γι’ αυτό μπορούμε να δεσμευτούμε για αυτά, και καθένα μπορεί να καταχωριστεί στην εντολή αγοράς σε μία μόνο συνεδρία.

Αξίζει να είμαστε ακριβείς σχετικά με το γιατί μπορούμε να δεσμευτούμε για αυτά τα σημεία, αλλά όχι για τη διάρκεια εγγύησης. Η διάρκεια αποτελεί πρόβλεψη για τη μελλοντική διαθεσιμότητα εξαρτημάτων που δεν ελέγχουμε, και έναν αριθμό που δημοσιεύουμε σήμερα θα μας αναφέρονταν σε τρία χρόνια σαν να ήταν δέσμευση. Οι παραπάνω ρήτρες αποτελούν αποφάσεις σχετικά με τη συμπεριφορά μας, και σε αυτές μπορούμε να δεσμευτούμε χωρίς επιφυλάξεις.

Η διάκριση αυτή εξηγεί επίσης γιατί ορισμένοι προμηθευτές δημοσιεύουν μεγάλη διάρκεια εγγύησης και άλλοι δεν δημοσιεύουν καμία. Καμία από τις δύο θέσεις δεν είναι αυτόματα λανθασμένη, αλλά μια μεγάλη δημοσιευμένη διάρκεια εγγύησης χωρίς αντίστοιχη θέση ως προς την προμήθεια εξαρτημάτων αποτελεί ισχυρισμό για το μέλλον που παρουσιάζεται ως εμπορικός όρος, και οι αγοραστές έχουν δίκιο να τον αντιμετωπίζουν ως τέτοιον.

Μια πολιτική βασισμένη σε στοιχεία που θα έπρεπε να επινοήσουμε είναι χειρότερη από ένα ειλικρινές κενό που συμπληρώνετε με τους δικούς σας εμπορικούς όρους. Εάν χρειάζεστε ρήτρες που μπορούμε να τηρήσουμε σήμερα, ενημερώστε μας για τις αγορές και τους κινδύνους αστοχίας στο κανάλι σας και θα τις συντάξουμε ρητά, αντί να τις περιγράψουμε με γενικούς όρους.

Η πρακτική αλληλουχία που προκύπτει από όλα τα παραπάνω είναι σύντομη. Γράψτε πρώτα την κάλυψη, επειδή αυτή καθορίζει το αντικείμενο του υπόλοιπου εγγράφου. Επισυνάψτε μια προσδιορισμένη έκδοση του προδιαγραφών, επειδή η κάλυψη χωρίς προδιαγραφές αποτελεί υπόσχεση χωρίς κάτι με το οποίο να συγκριθεί. Προσθέστε τις εξαιρέσεις με αιτιολογία, προσθέστε τον κατάλογο αποδεικτικών στοιχείων και συμφωνήστε τα μεταφορικά και τον χρόνο διεκπεραίωσης. Διαβάστε ολόκληρο το έγγραφο μία φορά από την πλευρά του πελάτη, ρωτώντας μόνο αν κάποια πρόταση θα μπορούσε να ερμηνευτεί με δύο τρόπους από κάποιον που είχε μια κακή μέρα — και αφαιρέστε κάθε πρόταση για την οποία η απάντηση είναι ναι.

Αυτή η τελευταία ανάγνωση είναι το βήμα που παραλείπουν οι περισσότερες πολιτικές και δεν κοστίζει περισσότερο από δέκα λεπτά με έναν νέο αναγνώστη που δεν έχει δει τη σύνταξη του κειμένου.

Δύο προτάσεις που οδηγούν σε αστοχία εμφανίζονται αρκετά συχνά ώστε να αξίζει να ονομαστούν. Η πρώτη είναι οποιαδήποτε πρόταση που ξεκινά με «το προϊόν θα πρέπει», η οποία περιγράφει μια επιδιωκτή κατάσταση και δεν δεσμεύει κανέναν. Η δεύτερη είναι οποιαδήποτε πρόταση που αναφέρει μια διάρκεια χωρίς να αναφέρει το γεγονός που την έναρξη, γεγονός που αποτελεί το πιο συχνό σφάλμα σύνταξης σε αυτήν την κατηγορία και το ευκολότερο για έναν πελάτη να αξιοποιήσει χωρίς καμία κακή πρόθεση.

Για τους εμπορικούς όρους που πρέπει να καθιερώνει μια συμφωνία και όχι απλώς μια συζήτηση, ανατρέξτε στην υποστήριξη μετά την πώληση; για την απαίτηση συσκευασίας που καθιστά διαγνώσιμη μια επιστρεφόμενη μονάδα, ανατρέξτε στη συσκευασία για επιστροφές; και για τον τρόπο αξιολόγησης μιας αξίωσης ελαττώματος μόλις φτάσει, ανατρέξτε στον χειρισμό αξίωσης ποιότητας.


Σχετικό υλικό

Ενημερώστε μας για τις αγορές και τους κινδύνους αστοχίας στο κανάλι σας και θα συντάξουμε τις ρήτρες για τις οποίες μπορούμε να δεσμευτούμε.

Συνομιλήστε στο WhatsApp
Η εμπειρία σας σε αυτόν τον ιστότοπο θα βελτιωθεί επιτρέποντας τα cookies.