Ναι, η αντικατάσταση ελαττωματικών μονάδων αποτελεί κανονικό μέρος μιας συμφωνίας OEM. Αυτό που καθορίζει αν λειτουργεί δεν είναι η πολιτική — είναι τα αναγνωριστικά στοιχεία.
Μια διαδικασία αντικατάστασης χωρίς τρόπο αναγνώρισης της ελαττωματικής μονάδας, της διαμόρφωσής της και της παρτίδας παραγωγής της μετατρέπεται σε αντιλογία, όχι σε συναλλαγή. Και οι αντιλογίες σπάνια αφορούν το αν η μονάδα ήταν ελαττωματική. Αφορούν το αν τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται για την απόφαση εξακολουθούν να υπάρχουν, τρεις εβδομάδες μετά την αποστολή τους από τον πελάτη, σε κατάσταση που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε.
Θα πρέπει επίσης να είμαστε ευθείς σχετικά με τα όρια του τι δημοσιεύουμε. Δεν υπάρχει δημοσιευμένη περίοδος εγγύησης, δημοσιευμένη πολιτική RMA ή δημοσιευμένη πολιτική αντικατάστασης στην τεκμηρίωσή μας. Το πλαίσιο παρακάτω εξηγεί πώς λειτουργεί ένα πρόγραμμα αντικατάστασης και τι πρέπει να συμφωνηθεί, κάτι που ισχύει για κάθε προμηθευτή σε αυτήν την κατηγορία. Οι συγκεκριμένοι όροι — το χρονικό πλαίσιο, η αποζημίωση, το μεταφορικό κόστος και η αποθήκη αποθεμάτων — συμφωνούνται ανά πρόγραμμα.
Αντικαθιστάτε τη μονάδα ή τα έγγραφα;
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι μια αξίωση αποτελεί έρευνα, και η έρευνα βασίζεται σε έγγραφα και αναγνωριστικά στοιχεία, όχι σε περιγραφές. Τέσσερα πράγματα πρέπει να ισχύουν πριν από την αντικατάσταση μιας ελαττωματικής μονάδας, και καθένα από αυτά έχει έναν τρόπο αποτυχίας που εμφανίζεται τακτικά.
1. Η ονομασία μοντέλου, ακριβώς. Μια μονάδα που επιστρέφεται με περιγραφή «τα μπλε γυαλιά με κάμερα» δεν μπορεί να αντιστοιχιστεί με κάποια καταχώρηση. Δεν πρόκειται για υποθετικό παράδειγμα στη δική μας σειρά: ο κατάλογος περιέχει μία καταχώρηση με την ονομασία «L2 Utral», με σημείωση σχετικά με την ορθογραφία, και περαιτέρω ονομασία «Utral Pro Max» της οποίας το νόημα δεν δημοσιεύεται. Οι καταχωρήσεις των μονάδων με ανταπόκριση στο φως και της οστικής αγωγιμότητας δεν φέρουν καμία ονομασία μοντέλου. Εάν το πρόγραμμά σας περιλαμβάνει μία από αυτές, η ονομασία πρέπει να συμφωνηθεί και να εκτυπωθεί πριν από την κατασκευή της πρώτης μονάδας, καθώς δεν μπορεί να ανακατασκευαστεί αργότερα από όσα πλησιοφορεί ο πελάτης.
2. Το αναγνωριστικό παρτίδας ή σειράς. Αυτό είναι το έγγραφο που συνδέει μια μονάδα που επιστρέφεται με μια παρτίδα παραγωγής. Είναι αυτό που συχνότερα δεν καταγράφεται από τον αγοραστή — οι μονάδες παραλαμβάνονται, αποστέλλονται στους πελάτες και, όταν επιστρέφει μια αξίωση, δεν υπάρχει τρόπος να συνδεθεί η μονάδα με μια παρτίδα. Αποτελεί επίσης τη συνηθέστερη αιτία ανεπίλυτης αξίωσης και εξαρτάται αποκλειστικά από τον έλεγχο του αγοραστή.
3. Μια περιγραφή του ελαττώματος. Τι απέτυχε, πότε ξεκίνησε, τι έκανε η μονάδα εκείνη τη στιγμή και τι συνέβη στη συνέχεια. Μια μονάδα που έχει φορτιστεί, ενεργοποιηθεί ή επισκευαστεί μετά την εμφάνιση του ελαττώματος δεν μπορεί να αξιολογηθεί, και οι πιο συνηθισμένος λόγος απόρριψης μιας αξίωσης είναι ότι τα αποδεικτικά στοιχεία καταστράφηκαν, όχι ότι η αξίωση ήταν άκυρη.
4. Ένας αριθμός αναφοράς αξίωσης που εκδίδεται κατά την υποβολή. Μια μονάδα που επιστρέφεται χωρίς αριθμό αναφοράς φτάνει ως ανώνυμο πακέτο και συχνά απορρίπτεται στην πόρτα του παραλαβής.
Αυτά τα τέσσερα δεν είναι γραφειοκρατικά. Αποτελούν το ελάχιστο ώστε η απόφαση να βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία και όχι σε καλή θέληση, και το ελάχιστο ώστε η απόφαση να λαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο στην εκατοστή αξίωση όσο και στην πρώτη.
Υπάρχει και ένα πέμπτο στοιχείο, το οποίο δεν αφορά την ίδια την αξίωση, αλλά αξίζει να συζητηθεί στο ίδιο πλαίσιο, επειδή αλλάζει τα μεγέθη ολόκληρου του προγράμματος. Το ερώτημα είναι ακόμη και αν η βλάβη είναι ευθύνη του προμηθευτή να διορθώσει. Μια μονάδα με ελάττωμα στο εργοστάσιο, μια μονάδα που υπέστη ζημιά κατά τη μεταφορά, μια μονάδα που υπέστη ζημιά στην αποθήκη του αγοραστή και μια μονάδα που χρησιμοποιήθηκε εσφαλμένα από τον πελάτη είναι τέσσερα διαφορετικά γεγονότα με τέσσερα διαφορετικά κόστη. Ένα πρόγραμμα αντικατάστασης που δεν τα ξεχωρίζει είναι ένα πρόγραμμα στο οποίο η φθηνότερη λύση είναι να αντικατασταθεί το σύνολο, κάτι που συνεπάγεται πραγματικό κόστος για κάποιον. Ένα ποσοστό ελαττωμάτων που δεν ταξινομείται ανά αιτία δεν μπορεί να μειωθεί, επειδή δεν είναι δυνατή η διόρθωση κάτι που δεν έχει ξεχωριστεί.

Έχετε τα αναγνωριστικά στοιχεία που χρειάζεται μια αξίωση;
Η ειλικρινής θέση σχετικά με τη δική μας τεκμηρίωση είναι η εξής: δεν δημοσιεύουμε σύστημα σειρών ή παρτίδων ανά μοντέλο. Τίποτα στον δημοσιευμένο κατάλογο δεν σας ενημερώνει ποια μορφή έχει το αναγνωριστικό μιας μονάδας, σε ποια σειρά εντάσσεται ή πώς είναι κωδικοποιημένο. Πρόκειται για ένα πραγματικό κενό, και η λογική αντιμετώπισή του είναι να ρωτήσετε πριν από την πρώτη παραγγελία και όχι μετά την πρώτη αξίωση.
Μπορούμε να σας εξηγήσουμε τι πρέπει να επιτυγχάνει το σύστημα, επειδή αυτό καθορίζει αν μια αξίωση θα είναι επιλύσιμη έξι μήνες αργότερα.
Ένας αναγνωριστικός αριθμός παρτίδας ή σειράς πρέπει να είναι αρκετά μοναδικός για να απομονώνει μια παρτίδα παραγωγής και συνεπής σε τρία σημεία: πάνω ή μέσα στο προϊόν, στα αρχεία παραλαβής εμπορευμάτων και στα αρχεία παραγωγής του προμηθευτή. Εάν κάποιο από τα τρία χρησιμοποιεί διαφορετική μορφή ή διαφορετικό επίπεδο λεπτομέρειας, η σύνδεση διακόπτεται ακριβώς εκεί που χρειάζεται. Ένα σύστημα που εντοπίζει μια ημερομηνία παραγωγής αλλά όχι μια γραμμή παραγωγής εντός της ημέρας σας δίνει μια παρτίδα μονάδων· ένα σύστημα που εντοπίζει μία μονάδα σας δίνει μόνο μία.
Το ζήτημα του επιπέδου λεπτομέρειας είναι τόσο εμπορικό όσο και λειτουργικό, και αξίζει να κατανοηθεί πριν συμφωνηθεί. Ένα αναγνωριστικό ανά μονάδα παρέχει ακριβή ιχνηλασιμότητα, την οποία χρειάζονται η ανάκληση, η ειδοποίηση ασφαλείας και τα προγράμματα στοχευμένης αντικατάστασης. Συνεπάγεται όμως κόστος: πρέπει να εφαρμόζεται, να ελέγχεται, να καταγράφεται κατά την παραλαβή εμπορευμάτων και να διατηρείται τόσο στην αποθήκη σας όσο και σε αυτή του πελάτη σας, και κάθε ένα από αυτά τα βήματα είναι πιθανό να οδηγήσει σε απώλεια. Ένα αναγνωριστικό παρτίδας βάσει ημερομηνίας και γραμμής παραγωγής είναι φθηνότερο στην εφαρμογή και εύκολο στην απώλεια, ενώ είναι επαρκές για την πλειονότητα των αιτιώσεων ποιότητας, αλλά ανεπαρκές για οποιαδήποτε περίπτωση που αφορά το ιστορικό συγκεκριμένης μονάδας.
Η σωστή επιλογή εξαρτάται από το πραγματικό περιεχόμενο των αιτιώσεών σας. Εάν χτίζετε μια καταναλωτική μάρκα, της οποίας η έκθεση περιορίζεται σε μια διαφορά σε μια αγορά για μία μονάδα, ένα αναγνωριστικό ανά μονάδα αξίζει τη λειτουργική πειθαρχία που απαιτεί. Εάν προμηθεύετε έναν διανομέα που θα διαχειρίζεται τις επιστροφές στη δική του αποθήκη και χρειάζεται μόνο να εντοπίσει μια ελαττωματική παρτίδα, ένα αναγνωριστικό παρτίδας με καθορισμένο μέγεθος παρτίδας ενδέχεται να είναι αρκετό. Η λανθασμένη επιλογή είναι αυτή που γίνεται από προκατανοητικά, και συχνά γίνεται από προκατανοητικά.
Ό,τι και αν συμφωνήσετε, η διαδικασία παραλαβής έχει μεγαλύτερη σημασία από το ίδιο το σύστημα. Τέσσερα πράγματα πρέπει να συμβαίνουν κάθε φορά που καταχωρείται η παραλαβή ενός εμπορευματοκιβωτίου: έλεγχος του αναγνωριστικού έναντι της λίστας συσκευασίας, καταγραφή του στο δικό σας σύστημα στην ίδια μορφή, καταγραφή της αποστολής και της ημερομηνίας, και απομόνωση μιας μικρής ποσότητας αντί να εισαγάγετε ολόκληρη την παρτίδα αμέσως σε αποθεματικό προς πώληση. Το τελευταίο είναι μια συνήθεια με εξαιρετικά υψηλή απόδοση, επειδή σας επιτρέπει να απαντήσετε σε ένα ερώτημα για μια συγκεκριμένη μονάδα μήνες αργότερα, αντί να κάνετε εικασίες.
Υπάρχει εδώ μια δεύτερης τάξης πειθαρχία που αξίζει να ονομαστεί και η οποία κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα σύστημα που λειτουργεί και σε ένα σύστημα που απλώς υπάρχει. Ένα αναγνωριστικό παρτίδας είναι χρήσιμο μόνο αν ο υπεύθυνος που το καταγράφει κατανοεί τι εντοπίζει. Η ομάδα παραλαβής πρέπει να γνωρίζει, με μία πρόταση, τι του δίνει το αναγνωριστικό — ημερομηνία παραγωγής, γραμμή παραγωγής, βάρδια, παρτίδα συγκεκριμένου μεγέθους — επειδή η απάντηση στο ερώτημα «πόσες μονάδες θα μπορούσαν να επηρεαστούν από αυτό το ελάττωμα» προκύπτει απευθείας από αυτό, και η απάντηση καθορίζει την έκταση μιας ανάκλησης, μιας ειδοποίησης ασφαλείας ή μιας στοχευμένης αντικατάστασης. Ένα σύστημα του οποίου το νόημα δεν έχει γραφτεί κάτω από το τραπέζι παράγει έναν αριθμό στη βάση δεδομένων, αλλά καμία δυνατότητα δράσης, κάτι που αποτελεί τη χειρότερη δυνατή κατάσταση: το κόστος του συστήματος χωρίς καμία από τα οφέλη του.
Το ίδιο ισχύει και σε επίπεδο συσκευασίας. Ένας αγοραστής που καταγράφει αναγνωριστικά σε επίπεδο κιβωτίου αντί μονάδας έχει ένα σύστημα που μπορεί να απαντήσει στο «ποια αποστολή», αλλά όχι στο «ποια μονάδα», και η διαφορά έχει τεράστια σημασία για ένα καταναλωτικό κανάλι, όπου η αιτίωση έρχεται με ένα προϊόν και καμία πληροφορία αποστολής.
Η παραπάνω ροή αποτελεί τη συνηθισμένη περίπτωση. Η πιο συχνή απόκλιση είναι ότι ο βρόχος στο τέλος — η διερεύνηση που οδηγεί σε αλλαγή στην παραγωγή — δεν πραγματοποιείται, επειδή η ελαττωματική μονάδα απορρίπτεται και η υπόθεση κλείνει. Αυτό είναι το σημείο όπου το ποσοστό ελαττωμάτων παύει να είναι ένας αριθμός και αρχίζει να αποτελεί μόνιμο κόστος.

Γνωρίζετε ποιος πληρώνει το μεταφορικό κόστος σε κάθε κατεύθυνση;
Πριν από την πρώτη παραγγελία, πρέπει να συμφωνηθούν τέσσερες αποφάσεις, και καμία από αυτές δεν είναι μικροθέμα. Αποτελούν τη διαφορά ανάμεσα σε μια διαδικασία διεκδίκησης αποζημίωσης και σε μια διαδικασία διαχείρισης παραπονιών.
1. Ποιος παραλαμβάνει την επιστροφή. Ο ιστότοπος του κατασκευαστή, η αποθήκη του διανομέα ή το τοπικό κέντρο του τελικού πελάτη. Αυτό καθορίζει τη λογιστική κάθε μονάδας που επιστρέφει και καθορίζει τη διατύπωση στη δική σας σελίδα εξυπηρέτησης πελατών, επειδή ο πελάτης πρέπει να ενημερωθεί πού να την στείλει. Ο μετασχηματισμός αυτής της επιλογής αργότερα σημαίνει ταυτόχρονη αλλαγή σε έναν ιστότοπο, ένα σενάριο εξυπηρέτησης πελατών και έναν λογαριασμό μεταφορικών.
2. Ποιος πληρώνει το μεταφορικό κόστος, και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η διαδρομή επιστροφής και η διαδρομή αντικατάστασης αποτελούν τις δύο μεγαλύτερες γραμμές σε ένα πρόγραμμα εγγύησης, και και οι δύο βρίσκονται εκτός της τιμής μονάδας. Είναι επίσης οι δύο γραμμές που καθορίζουν αν μια αξίωση αξίζει να διεκπεραιωθεί. Μια επιστροφή της οποίας το κόστος αποστολής υπερβαίνει την αξία της μονάδας δεν θα επιστρέψει, όσο και αν είναι γενναιόδωρη η πολιτική, και ο αγοραστής πρέπει να σχεδιάσει με βάση αυτή την πραγματικότητα, όχι γύρω από αυτήν.
3. Ποια είναι η λύση. Αντικατάσταση, πίστωση ή επισκευή, και αν ο πελάτης λαμβάνει νέα ή επισκευασμένη μονάδα. Η επισκευή έχει χαμηλότερο κόστος και διαφορετική προσδοκία ποιότητας, και ένας αγοραστής που είχε υποθέσει ότι θα γίνει αντικατάσταση αντιμετωπίζει πρόβλημα την πρώτη φορά που επιστρέφεται μια επισκευασμένη μονάδα — μια μονάδα που λειτουργεί, αλλά στην οποία ο πελάτης αντιλαμβάνεται ότι έχει ανοιχτεί, και η οποία θα δημιουργήσει δεύτερη αξίωση σε ένα κανάλι που ήδη νιώθει απογοητευμένο.
4. Ποια είναι η τύχη της ελαττωματικής μονάδας. Απόρριψη, επανεπεξεργασία ή επιστροφή στον αγοραστή. Πρόκειται για απόφαση του κατασκευαστή, και αξίζει να κατανοηθεί, επειδή καθορίζει αν η βλάβη διερευνάται πραγματικά και επιστρέφεται στην παραγωγή. Ένα πρόγραμμα στο οποίο η ελαττωματική μονάδα απορρίπτεται στην πόρτα παραλαβής παράγει ποσοστό αντικαταστάσεων χωρίς πραγματική αιτία, κάτι που αποτελεί έναν ακριβό τρόπο αγοράς ενός αριθμού που δεν βελτιώνεται ποτέ.
Η απόφαση σχετικά με τη λύση αποτελεί μια πραγματική διαπραγμάτευση, και τα κριτήρια αξίζει να εφαρμόζονται με σειρά. Το πρώτο κριτήριο είναι το κόστος της λύσης, το οποίο είναι προφανές και μερικές φορές υπερεκτιμάται — μια πίστωση που ο πελάτης δεν μπορεί να εφαρμόσει στο κανάλι σας δεν αποτελεί πίστωση. Το δεύτερο είναι τα αποδεικτικά στοιχεία που χρειάζεστε: εάν η ελαττωματική μονάδα είναι το μόνο αποδεικτικό στοιχείο της βλάβης, τότε μια επισκευή που επιστρέφει τη μονάδα στον πελάτη την καταστρέφει, ενώ η απόρριψή της την καταστρέφει ακόμη πιο γρήγορα. Το τρίτο είναι ο χρόνος επίλυσης, επειδή σε ένα καταναλωτικό κανάλι μια αντικατάσταση δύο εβδομάδων και μια αντικατάσταση έξι εβδομάδων δεν προσφέρουν την ίδια εμπειρία προϊόντος. Το τέταρτο είναι τα αποδεικτικά στοιχεία που παράγει η αξίωση για την επόμενη αξίωση, κάτι που οδηγεί ξανά στην απόφαση για την τύχη της μονάδας.
Η διαπραγμάτευση που αξίζει να ονομαστεί είναι μεταξύ κόστους και μάθησης. Ένα πρόγραμμα που αντικαθιστά γρήγορα χωρίς διερεύνηση είναι φθηνό ανά αξίωση και ακριβό σε ετήσια βάση, επειδή η ίδια βλάβη συνεχίζει να εμφανίζεται. Ένα πρόγραμμα που διερευνά κάθε αξίωση είναι ακριβό και τελικά μειώνει το ποσοστό. Η μεσαία θέση, στην οποία καταλήγουν τα περισσότερα λειτουργικά προγράμματα, είναι να διερευνάται ένα δείγμα — ένα καθορισμένο ποσοστό ή κάθε αξίωση που υπερβαίνει ένα όριο σοβαρότητας — και να αντικαθίσταται ο υπόλοιπος αριθμός βάσει των αποδεικτικών στοιχείων του αγοραστή. Σημαντικό είναι το όριο να είναι γραπτό, επειδή ένα μη γραπτό όριο μετατρέπεται σε «εξετάζουμε όσα έχουμε χρόνο να δούμε».

Έχετε παράθυρο υποβολής αξιώσεων με το οποίο μπορείτε να εργαστείτε;
Το παράθυρο υποβολής αξιώσεων και το παράθυρο επιθεώρησης είναι οι δύο αριθμοί που καθορίζουν αν μια απλή αξίωση αποτυγχάνει, και είναι οι δύο αριθμοί που πιο συχνά είναι μικρότεροι από όσο υποθέτει ο αγοραστής. Δεν δημοσιεύονται επίσης στην τεκμηρίωσή μας, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορείτε να σχεδιαστείτε βάσει τους μέχρι να συμφωνηθούν γραπτώς.
Τέσσερις ερωτήσεις που πρέπει να θέσετε πριν από την πρώτη παραγγελία, και οι απαντήσεις πρέπει να περιλαμβάνονται στη συμφωνία και όχι σε ένα έγγραφο πολιτικής ενός προμηθευτή:
- Ποια είναι η μορφή του κωδικού αναφοράς αξίωσης και πώς υποβάλλεται μια αξίωση; Εάν η απάντηση είναι ότι υπάρχει έντυπο, ζητήστε αντίγραφο του εντύπου. Ένα έντυπο αξίωσης αποτελεί τη λειτουργική διατύπωση όλων των υπόλοιπων στοιχείων του άρθρου, και η ανάγνωσή του πριν από την κυκλοφορία αξίζει περισσότερο από την ανάγνωση οποιασδήποτε σύνοψης της πολιτικής.
- Ποιο είναι το χρονικό όριο για την έγερση αξίωσης μετά την παράδοση και ποιο είναι το παράθυρο επιθεώρησης; Πρόκειται για δύο διαφορετικούς αριθμούς και συχνά διαφέρουν μεταξύ τους. Το χρονικό όριο είναι το σημείο στο οποίο χάνετε το δικαίωμα υποβολής αξίωσης. Το παράθυρο επιθεώρησης είναι το διάστημα που έχετε για να επιστρέψετε τη μονάδα αφού έχετε υποβάλει την αξίωση. Ένας αγοραστής που ανακαλύπτει το δεύτερο τη δέκτη ημέρα ενός παραθύρου δέκα ημερών αντιμετωπίζει διαφορετικό πρόβλημα από έναν που το γνώριζε εκ των προτέρων.
- Ποια αποδεικτικά στοιχεία χρειάζεστε και σε ποια μορφή; Φωτογραφίες, βίντεο, το εξωτερικό κουτί, την εσωτερική συσκευασία, τα αξεσουάρ, γραπτή περιγραφή. Η εκ των προτέρων διευκρινίσηση αυτών των στοιχείων είναι αυτή που αποτρέπει την καθυστέρηση μιας αξίωσης εξαιτίας μιας φωτογραφίας που θα μπορούσε να είχε ληφθεί εκείνη την ώρα.
- Ποιος είναι ο χρόνος παράδοσης της αντικατάστασης και ποια είναι η διαδικασία για επείγουσα αντικατάσταση; Σε πολλές κατηγορίες, η απάντηση είναι ένα ξεχωριστό απόθεμα αποθεμάτων, και αξίζει να γνωρίζετε αν αυτό υπάρχει πριν χρειαστεί.
Αυτές οι τέσσερις αποτυχίες αξίζει να διαβαστούν συνολικά, επειδή όλες μπορούν να αποφευχθούν και τρεις εξ αυτών βρίσκονται υπό τον έλεγχο του αγοραστή, όχι του προμηθευτή. Ο κωδικός παρτίδας που δεν καταγράφηκε κατά την παραλαβή, η μονάδα που ενεργοποιήθηκε πριν επιστραφεί, ο χαρακτηρισμός στην αξίωση που δεν αντιστοιχεί στην τεκμηρίωση και η αξίωση που κατατέθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας. Καμία από αυτές δεν υποδηλώνει κακή πίστη από κανέναν. Είναι οι συνηθισμένες συνέπειες μιας διαδικασίας που δεν γράφτηκε ποτέ, και γι’ αυτό μια διαδικασία υποβολής αξιώσεων την οποία μπορεί να ακολουθήσει η ομάδα παραλαβής χωρίς να χρειαστεί να ρωτήσει κάτι αξιολογείται περισσότερο από οποιαδήποτε ρήτρα στη σύμβαση.
Θέλετε μια λύση που μπορείτε να επαναλάβετε ή μια που αναδιαπραγματεύεστε κάθε φορά;
Όλη η υπόθεση έχει ως στόχο να καταλήξετε σε μια λύση που μπορείτε να επαναλαμβάνετε χωρίς συνομιλία, επειδή σε μεγάλο όγκο μόνο αυτός ο τύπος λύσης λειτουργεί. Ένα πρόγραμμα που αναδιαπραγματεύεται ξεχωριστά για κάθε αξίωση καταναλώνει περισσότερη διοικητική προσοχή απ’ ό,τι οι ίδιες οι αξιώσεις, ενώ παράγει ασυνεπή αποτελέσματα για πελάτες που τα παρατηρούν.
Η επαναληψιμότητα είναι χαρακτηριστικό σχεδιασμού, όχι αποτέλεσμα, και αξίζει να γίνεται σκόπιμα η επιλογή του τι την παράγει. Τρία πράγματα την παράγουν. Το πρώτο είναι μια γραπτή διαδικασία που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος χωρίς να κάνει ερώτηση, κάτι που σημαίνει ότι προσδιορίζει τους κωδικούς, τις προθεσμίες, τα σημεία επικοινωνίας και τα έντυπα. Το δεύτερο είναι ένας κανόνας απόφασης που έχει ήδη καθοριστεί, ώστε ο υπεύθυνος χειρισμού μιας αξίωσης να εφαρμόζει έναν κανόνα αντί να διαμορφώνει κρίση. Το τρίτο είναι μια διαθέσιμη θέση αποθέματος, επειδή ένα πρόγραμμα αντικατάστασης που εξαρτάται από τη διαθεσιμότητα μιας ανταλλακτικής μονάδας somewhere είναι ένα πρόγραμμα με χρόνο παράδοσης που δεν ελέγχετε, και ο πελάτης αντιλαμβάνεται αυτόν τον χρόνο παράδοσης ως αξιοπιστία του προμηθευτή.
Το τρίτο σημείο είναι αυτό που παραβλέπεται πιο εύκολα, επειδή βρίσκεται στην εμπορική και όχι στην επιχειρησιακή πλευρά, και είναι αυτό που αλλάζει την οικονομική λογική μιας αξίωσης. Εάν η ανταλλακτική μονάδα προέρχεται από την ίδια παραγωγική θέση με την αρχική παραγγελία, η αξίωση ανταγωνίζεται για παραγωγική δυναμικότητα με ενεργές παραγγελίες και η αξίωση πελάτη θα χάσει. Εάν προέρχεται από ξεχωριστό απόθεμα, η αξίωση εξυπηρετείται γρήγορα και με κόστος που έχει προϋπολογιστεί. Το αν υπάρχει διαθέσιμο απόθεμα για ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι ερώτηση που πρέπει να τεθεί εξαρχής, και είναι ερώτημα με απάντηση από την πλευρά του προμηθευτή που αξίζει περισσότερο από μια ρήτρα.
Το αντίθετο επιχείρημα αξίζει να παρουσιαστεί δίκαια, επειδή είναι βάσιμο: ένα αποκλειστικό απόθεμα δεσμεύει κεφάλαιο κίνησης που παραμένει αδρανές τον περισσότερο καιρό και, για ένα πρόγραμμα υψηλού όγκου με χαμηλά ποσοστά ελαττωμάτων, η οικονομική λογική είναι ασθενική. Η λύση δεν είναι κανόνας αλλά υπολογισμός — το κόστος του αποθέματος έναντι του κόστους της αναμονής του πελάτη, με βάση τους όρους που χρησιμοποιεί πραγματικά η επιχείρηση, οι οποίοι για ένα κανάλι καταναλωτή συνήθως είναι το κόστος μιας κακής κριτικής και ενός χαμένου πελάτη, όχι το κόστος της μεταφοράς.
Ο τελικός κατάλογος ελέγχου αποτελεί την επιχειρησιακή έκδοση και είναι αρκετά σύντομος για να παραδοθεί σε μια ομάδα παραλαβής ως διαδικασία μίας σελίδας. Εάν οι απαντήσεις σε αυτά τα τέσσερα ερωτήματα καταγραφούν και η ομάδα παραλαβής τις ακολουθήσει, η πλειονότητα των αξιώσεων αυτής της κατηγορίας γίνονται απλές συναλλαγές.
Όσον αφορά τη δική μας θέση, θα το πούμε με σαφήνεια. Θα αντικαθιστούμε ελαττωματικές μονάδες και δεν θα κρίνουμε μια αξίωση μόνο από μια περιγραφή — επειδή μια αξίωση χωρίς ονομασία μοντέλου, περιγραφή βλάβης και αριθμό αναφοράς αξίωσης δεν είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να ενεργήσουμε, και η προσποίηση του αντιθέτου οδηγεί σε αντικατάσταση που δεν επιλύει το πρόβλημα και σε πελάτη που παραμένει δυσαρεστημένος.
Θα είμαστε επίσης ευθείς σχετικά με τα όρια των όσων υποστηρίζει η δημοσιευμένη τεκμηρίωσή μας, επειδή θα ήταν χειρότερο να υπαινιχθεί κάτι διαφορετικό. Το βάρος του πλαισίου έχει δημοσιευτεί για ένα μόνο μοντέλο σε ολόκληρη τη σειρά — 158 g για το MT6, μόνο για τα γυαλιά, χωρίς τη θήκη αναδιπλούμενη των 1200 mAh — και δεν έχει δημοσιευτεί για τα υπόλοιπα. Το μοντέλο του αισθητήρα, το οπτικό πεδίο, οι προδιαγραφές βίντεο και ο ρυθμός καρέ δεν έχουν δημοσιευτεί για ολόκληρη την κατηγορία γυαλιών με κάμερα. Οι προδιαγραφές του μικροφώνου δεν έχουν δημοσιευτεί για ολόκληρη τη σειρά. Η ένδειξη προστασίας έναντι εισόδου εμφανίζεται σε δύο μοντέλα, τα V06 και S7, και σε κανένα άλλο, χωρίς δημοσιευμένο αριθμό έκθεσης δοκιμών τρίτου μέρους για κανένα από τα δύο. Η σελίδα πιστοποιητικών εξαγωγής είναι μια σελίδα με εικόνες που παρουσιάζει δέκα εικόνες πιστοποιητικών διπασμάτων — οκτώ σχεδιαστικά διπάσματα και δύο μοντέλα χρήσης — και δεν αποτελεί μητρώο πιστοποιητικών ανά μοντέλο, ενώ οι αριθμοί πιστοποιητικών ανά μοντέλο δεν έχουν δημοσιευτεί. Η κατάσταση πιστοποίησης για τα παιδικά μοντέλα δεν έχει δημοσιευτεί ούτε σε εμάς.
Όταν μια αξίωση χρειάζεται έναν από αυτούς τους αριθμούς, πρέπει να συνεργαστεί με τον κατασκευαστή, και θα το λέμε αυτό αντί να ισχυριζόμαστε κάτι που δεν μπορούμε να τεκμηριώσουμε. Μια αξίωση που κρίνεται έναντι ενός μη δημοσιευμένου αριθμού δεν αποτελεί αξίωση, αλλά γνώμη.
Αν μας πείτε το μοντέλο, τη διαμόρφωση και τον όγκο, θα σας πούμε ποια είναι η ρύθμιση αντικατάστασης για αυτό το πρόγραμμα, ποια μέρη είναι δικά μας και ποια του κατασκευαστή, καθώς και ποιοι από τους αναγνωριστικούς κωδικούς της παραπάνω λίστας πρέπει να υπάρχουν κατά την παραλαβή των εμπορευμάτων. Οι σελίδες υποστήριξης μετά την πώληση και εγγύησης περιγράφουν τις διαδρομές, η διαδικασία υποβολής αξιώσεων καλύπτεται στο άρθρο πώς να υποβάλετε αξίωση εγγύησης, η διαχείριση ζητημάτων ποιότητας στο άρθρο διαχείριση αξιώσεων ποιότητας και η διαδικασία επιστροφών στο άρθρο επιστροφές και RMA.
Σχετικός διαβασμός
- Υποστήριξη μετά την πώληση και εγγύηση
- Πώς να υποβάλετε αξίωση εγγύησης
- Διαχείριση αξιώσεων ποιότητας
- Διαδικασία επιστροφών και RMA
Στείλτε μας το μοντέλο, τη διαμόρφωση και τον όγκο και θα σας πούμε ποια είναι η ρύθμιση αντικατάστασης.



