Η απόσταση ανάμεσα σε ένα δείγμα που εντυπωσίασε κάποιον και σε μια παραγγελία παραγωγής που αποστέλλεται εγκαίρως περιέχει επτά ελέγχους, και οι περισσότεροι παραλείπονται αντί να αποτυγχάνουν. Πώς να ζητήσετε δείγματα έξυπνων γυαλιών και να προχωρήσετε σε μαζική παραγωγή συνήθως ζητάται από κάποιον που έχει χειριστεί μια συσκευή, της άρεσε και θέλει να μάθει το επόμενο βήμα· η απάντηση είναι ότι το επόμενο βήμα είναι μια προδιαγραφή, όχι μια εντολή αγοράς.
Αυτή η διάκριση αποτελεί το σύνολο του άρθρου. Μια εντολή αγοράς αποτελεί δέσμευση για ποσότητα σε συγκεκριμένη τιμή· μια προδιαγραφή είναι ένα έγγραφο που καθορίζει τι θα κατασκευαστεί. Η μία μπορεί να ακολουθεί την άλλη, και στην πράξη η παραγγελία συνήθως πρέπει να ακολουθεί την προδιαγραφή, επειδή η προδιαγραφή είναι αυτή που καθιστά την παραγγελία επιβάλλευμενη και τα εμπορεύματα ελέγξιμα.
Ο λόγος για τον οποίο τα περισσότερα προγράμματα παραλείπουν ελέγχους αντί να αποτυγχάνουν σε αυτούς είναι ότι κάθε έλεγχος μοιάζει με γραφειοκρατία όταν το δείγμα βρίσκεται στο γραφείο σας. Ο πρώτος έλεγχος απαιτεί γραπτό πρωτόκολλο πριν φτάσει η συσκευή, κάτι που φαίνεται άχρηστο μέχρι να φτάσει η συσκευή και να μην υπάρχει τίποτα στο οποίο να αξιολογηθεί. Ο δεύτερος έλεγχος απαιτεί οριστικοποιημένη προδιαγραφή, κάτι που φαίνεται καθυστέρηση μέχρι να χρειαστεί να αλλάξει η διαμόρφωση και να ξαναχρησιμοποιηθεί η εργαλειοποίηση.
Οι επτά έλεγχοι και ο σκοπός καθενός
1. Το δείγμα περνά το γραπτό σας πρωτόκολλο. Όχι μια παρουσίαση και όχι μια πρώτη εντύπωση — το πρωτόκολλο που καθιερώσατε πριν φτάσει η συσκευή. Αν δεν γράψατε κάποιο, δεν είναι δυνατό να περάσει αυτός ο έλεγχος, επειδή δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο να αξιολογηθεί.
2. Η προδιαγραφή οριστικοποιείται. Μοντέλο, αναθεώρηση κατασκευής, κατάλογος παραλλαγών και οι συμφωνημένες δημοσιευμένες τιμές. Αυτό είναι το έγγραφο ελέγχου για όλα όσα ακολουθούν, και είναι ο έλεγχος που αποτρέπει με τον πιο οικονομικό τρόπο τους έξι υπόλοιπους.
3. Συμφωνούν οι όροι της εργαλειοποίησης. Ιδιοκτησία, κόστος τροποποίησης και τι συμβαίνει στην εργαλειοποίηση εάν τερματιστεί το έργο. Και τα τρία σε γραπτή μορφή. Αυτή είναι η πιο συνηθισμένη μεμονωμένη αιτία δαπανηρών διαφωνιών στον κλάδο.
4. Καθιερώνεται η κατάσταση συμμόρφωσης για τον προορισμό σας. Ποιες υποχρεώσεις ισχύουν, ποια αποδεικτικά στοιχεία χρειάζεστε και ποια μέρη της πρέπει να αποκτήσετε μόνοι σας αντί να τα παραλάβετε από έναν προμηθευτή.
5. Η προσφορά περιλαμβάνει όρους, όχι μόνο τιμή. Πεδίο εφαρμογής, ορισμός ελαττώματος, εύρος επιθεώρησης και αποζημιώσεις. Μια τιμή χωρίς αυτά τα τέσσερα δεν αποτελεί προσφορά με βάση την οποία μπορείτε να ενεργήσετε.
6. Η πιλοτική παραγωγή αναπαράγει το δείγμα. Πρόκειται για διαφορετικό ερώτημα από το αν το δείγμα ήταν καλό. Ένα εργοστάσιο μπορεί να κατασκευάσει χειροκίνητα ένα εξαιρετικό δείγμα που η γραμμή παραγωγής δεν μπορεί να επαναλάβει, και η πιλοτική παραγωγή είναι το μόνο στάδιο που ελέγχει την αναπαραγωγή.
7. Η διαδικασία αλλαγών συμφωνείται πριν από την κυκλοφορία. Ποιος μπορεί να ζητήσει αλλαγή, πόσο κοστίζει, πόσο διαρκεί και τι συμβαίνει στην κατάσταση συμμόρφωσης όταν αλλάζει η διαμόρφωση.
Κάθε έλεγχος έχει διαφορετικό τρόπο αποτυχίας και αξίζει να γίνει σαφές, επειδή αποτυγχάνουν με διαφορετικούς τρόπους. Οι έλεγχοι ένα και δύο αποτυγχάνουν λόγω παράλειψης — κανείς δεν προσέχει ότι παραλείφθηκαν μέχρι κάτι να μην είναι δυνατό να αξιολογηθεί. Ο τρίτος έλεγχος αποτυγχάνει λόγω διαφωνίας, η οποία συνήθως αποκαλύπτεται όταν η σχέση έχει ήδη επιδεινωθεί. Ο τέταρτος έλεγχος αποτυγχάνει από την έκπληξη, η οποία συνήθως αποκαλύπτεται κατά την κυκλοφορία. Ο πέμπτος έλεγχος αποτυγχάνει λόγω ασάφειας, η οποία συνήθως αποκαλύπτεται όταν οι συσκευές αποτυγχάνουν στην επιθεώρηση. Ο έκτος έλεγχος αποτυγχάνει λόγω επανάληψης και αποκαλύπτεται όταν η παραγωγή δεν αντιστοιχεί στο εγκεκριμένο δείγμα. Ο έβδομος έλεγχος αποτυγχάνει λόγω απόκλισης και αποκαλύπτεται όταν τα εμπορεύματα που αποστέλλονται δεν είναι τα εμπορεύματα που είχαν δοκιμαστεί.
Επειδή αποτυγχάνουν με διαφορετικούς τρόπους, μπορούν επίσης να ολοκληρωθούν με διαφορετική σειρά, και αξίζει να σκεφτείτε αυτή τη σειρά αντί να την παραδεχτείτε ως δεδομένη. Οι έλεγχοι ένα και δύο πρέπει να ολοκληρωθούν πρώτοι, επειδή όλοι οι επόμενοι εξαρτώνται από τη γνώση του τι κατασκευάζεται. Ο τρίτος έλεγχος μπορεί να ολοκληρωθεί παράλληλα μόλις γίνει γνωστή η διαμόρφωση, επειδή οι όροι της εργαλειοποίησης δεν εξαρτώνται από το πρωτόκολλο. Ο τέταρτος έλεγχος μπορεί να ξεκινήσει παράλληλα με σχεδόν όλους τους υπόλοιπους, επειδή το έργο συμμόρφωσης έχει τον μεγαλύτερο χρόνο προετοιμασίας από όλους τους ελέγχους και είναι αυτός που βελτιώνεται περισσότερο από την έγκαιρη έναρξη. Ο πέμπτος έλεγχος αποτελεί εμπορικό έγγραφο και ολοκληρώνεται ταχύτερα μόλις διευθετηθούν οι έλεγχοι ένα, δύο και τρία. Ο έκτος έλεγχος αποτελεί χρονοδιάγραμμα και εξαρτάται από τη γραμμή παραγωγής. Ο έβδομος έλεγχος μπορεί να συνταχθεί νωρίς, αλλά αποκτά ουσία μόνο όταν υπάρχει οριστικοποιημένη προδιαγραφή έναντι της οποίας θα μετρώνται οι αλλαγές.
Το λάθος που αποτρέπει αυτό είναι το διαδοχικό πρόγραμμα, στο οποίο κάθε έλεγχος περιμένει να ολοκληρωθεί ο προηγούμενος. Ένα διαδοχικό πρόγραμμα αντιμετωπίζει τον τέταρτο έλεγχο ως κάτι που συμβαίνει μετά την οριστικοποίηση του προϊόντος, κάτι που αποτελεί ακριβώς το σημείο όπου κοστίζει περισσότερο — επειδή μια διαδρομή συμμόρφωσης που επιβάλλει αλλαγή στο υλικό σε εκείνο το σημείο απαιτεί την επαναχρήση της εργαλειοποίησης και των δοκιμών, και ολόκληρη η αλληλουργία πρέπει να εκτελεστεί ξανά.
Ένα δεύτερο δομικό σημείο αξίζει να τονιστεί σχετικά με τις ίδιες τις πύλες. Δεν είναι όλες του ίδιου τύπου έλεγχος. Η πρώτη πύλη είναι ένας έλεγχος τεκμηρίων: καθιερώνει τι είναι γνωστό. Η δεύτερη πύλη είναι ένας έλεγχος αλλαγών: καθιερώνει τι είναι σταθερό. Η τρίτη πύλη είναι ένας εμπορικός έλεγχος: καθιερώνει ποιος κατέχει τι. Η τέταρτη πύλη είναι ένας κανονιστικός έλεγχος: καθιερώνει τι είναι νόμιμο. Η πέμπτη πύλη είναι και πάλι ένας εμπορικός έλεγχος, καθιερώνοντας ποια έμφατα εφαρμόζονται. Η έκτη πύλη είναι ένας έλεγχος δυνατοτήτων: καθιερώνει εάν η διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί. Η έβδομη πύλη είναι και πάλι ένας έλεγχος αλλαγών, που καθορίζει τι συμβαίνει μετά τη σταθεροποίηση.
Η σύγχυση αυτών είναι συχνή και δασανηρή. Ένας αγοραστής που θεωρεί τη δεύτερη πύλη έλεγχο τεκμηρίων ζητά καλύτερο έγγραφο αντί για σταθερή απόφαση και παραλαμβάνει ένα έγγραφο. Ένας αγοραστής που θεωρεί την έκτη πύλη έλεγχο τεκμηρίων αποδέχεται μια έκθεση που αναφέρει ότι η δοκιμή πέτυχε, χωρίς να ρωτήσει αν διεξήχθη υπό συνθήκες παραγωγής.

Πρώτη πύλη: πρωτόκολλο παραγγελίας, γραμμένο πριν από την άφιξη της συσκευής
Η πρώτη πύλη είναι αυτή που οι αγοραστές παραλείπουν συχνότερα και είναι αυτή που καθορίζει αν διαθέτει το υπόλοιπο πρόγραμμα τεκμήρια στα οποία μπορεί να στηριχθεί. Το πρωτόκολλο είναι ένα σύντομο έγγραφο που καθορίζει τι θα μετρηθεί, πώς και έναντι ποιας οριακής τιμής — και, κυρίως, γράφεται πριν από την άφιξη της συσκευής, επειδή η σύνταξή του αργότερα παράγει ένα πρωτόκολλο που προσαρμόζεται σε ό,τι κάνει τυχόν η συσκευή.
Ο λόγος για τον οποίο η σειρά έχει σημασία είναι λεπτός αλλά καθοριστικός. Ένα πρωτόκολλο που έχει γραφτεί εκ των προτέρων αποτελεί δέσμευση και προστατεύει τον αγοραστή: όταν ο προμηθευτής ισχυρίζεται ότι μια τιμή είναι εντός αναμονής, το πρωτόκολλο έχει ήδη καθορίσει τι εννοείται με την αναμονή. Ένα πρωτόκολλο που γράφεται εκ των υστέρων αποτελεί περιγραφή και δεν προστατεύει κανέναν: και τα δύο μέρη μπορούν να το ερμηνεύσουν διαφορετικά και να έχουν δίκιο.
Στην πράξη, ένα πρωτόκολλο για αυτήν την κατηγορία έχει τέσσερα μέρη. Οι μετρήσεις, με τη μέθοδο να αναφέρεται ρητά για κάθε μία, επειδή ένας χρόνος λειτουργίας χωρίς δηλωμένη μέθοδο φόρτισης και φορτίο δεν αποτελεί μέτρηση. Το περιβάλλον, επειδή η ακουστική και η ραδιοφωνική συμπεριφορά εξαρτώνται από τον χώρο όπου δοκιμάζεται η συσκευή. Οι οριακές τιμές αποδοχής, οι οποίες συμφωνούνται εκ των προτέρων αντί να εξάγονται αργότερα. Η μορφή καταγραφής, ώστε τα αποτελέσματα να είναι συγκρίσιμα με μεταγενέστερη δοκιμή και όχι απλώς ένα σύνολο σημειώσεων.
Υπάρχει ένας δεύτερος λόγος για την έγκαιρη σύνταξη του πρωτοκόλλου: είναι το έγγραφο που καθιστά την ίδια την παραγγελία δείγματος ακριβή. Μια παραγγελία που αναφέρει το μοντέλο, τη διαμόρφωση, την αγορά, την ποσότητα και τον σκοπό παράγει μια συσκευή προετοιμασμένη για τον σκοπό αυτό. Μια παραγγελία που λέει «θα θέλαμε ένα δείγμα» παράγει ό,τι βρίσκεται πιο κοντά στο ράφι, και η συσκευή από το ράφι σπάνια βρίσκεται στη διαμόρφωση παραγωγής.
Η συχνότερη αποτυχία σε αυτήν την πύλη δεν είναι ότι το δείγμα είναι κακής ποιότητας, αλλά ότι είναι διαφορετική συσκευή από αυτήν που θα παραχθεί. Μια διαφορά στη διαμόρφωση της μπαταρίας, μια διαφορά στην έκδοση firmware και μια διαφορά στο χρώμα είναι αόρατες στο κουτί και ακυρώνουν όλες την αξιολόγηση. Κάθε πρωτόκολλο που αξίζει να συνταχθεί ξεκινά, λοιπόν, με ένα φύλλο διαμόρφωσης για την ακριβή συσκευή, και κάθε παραγγελία που φτάνει χωρίς αυτό θα πρέπει να επιστρέφεται για συμπλήρωση αντί να θεωρείται μικρή παράλειψη.
Τι πρέπει να ζητηθεί μαζί με τον εξοπλισμό προκύπτει από την ίδια λογική. Ζητήστε τη μέθοδο δοκιμής που βασίζεται κάθε δημοσιευμένη τιμή — ποια μπαταρία, ποια μέθοδο φόρτισης και υπό ποιες συνθήκες μετρήθηκε ο χρόνος λειτουργίας — επειδή κάθε δημοσιευμένος χρόνος λειτουργίας στην γκάμα μας παρουσιάζεται χωρίς δηλωμένη συνθήκη. Ζητήστε τα στοιχεία που δεν δημοσιεύονται, αναφέροντάς τα ρητά ως μη δημοσιευμένα, επειδή ένας προμηθευτής που απαντά «το βάρος του πλαισίου δεν δημοσιεύεται» σας έχει δώσει πληροφορία βάσει της οποίας μπορείτε να σχεδιαστείτε, ενώ ένας προμηθευτής που παράγει έναν αριθμό σας έχει δώσει μια τιμή την οποία θα χρειαστεί τελικά να υποστηρίξετε. Και ζητήστε το σύνολο τεκμηρίων για την αγορά-προορισμό, επειδή ένα δείγμα που φτάνει με τα έγγραφα συμμόρφωσής του εξοικονομεί μια μετακίνηση που διαφορετικά θα πραγματοποιηθεί μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης.
Υπάρχει ένα τέταρτο στοιχείο που ζητείται συχνά και παρέχεται σπάνια, και είναι το πιο χρήσιμο από το σύνολο: ένας σειριακός αριθμός ή κωδικός παρτίδας της συσκευής που συνδέει το δείγμα με συγκεκριμένη έκδοση. Σε μια κατηγορία όπου αρκετές δημοσιευμένες γραμμές παραμένουν κενές, η δυνατότητα να συνδέεται ένα αποτέλεσμα με συγκεκριμένη συσκευή είναι αυτή που το καθιστά επαναχρησιμοποιήσιμο αντί για ανεπίσημο. Η καταγραφή της αναφοράς από το πρωτόκολλο και η παροχή της από τον προμηθευτή αποτελούν τη διαφορά ανάμεσα σε μια δοκιμή και σε μια εντύπωση.
Τέλος, μια λέξη για το τι μπορεί να αποδείξει ένα δείγμα, επειδή εδώ συνήθως παραμετρίζονται οι προσδοκίες. Ένα δείγμα μπορεί να διαπιστώσει εάν ένα προϊόν βρίσκεται εντός των ανοχών ως προς τα κριτήρια που επιλέξατε, σε μία μονάδα, σε ένα περιβάλλον, σε ένα σημείο χρόνου. Δεν μπορεί να διαπιστώσει την επαναληψιμότητα, η οποία αποτελεί το έκτο στάδιο. Δεν μπορεί να διαπιστώσει τι συμβαίνει στο τέλος της ωφέλιμης ζωής μιας μπαταρίας, επειδή μια νέα μονάδα δεν έχει υποβληθεί σε κύκλους φόρτισης και εκφόρτισης. Δεν μπορεί να διαπιστώσει την κανονιστική κατάσταση για μια αγορά, επειδή μια έκθεση για ένα δείγμα δεν αποτελεί έκθεση για ένα προϊόν που διατίθεται στην αγορά αυτή. Η καθιέρωση αυτών των ορίων σε γραπτή μορφή κατά το πρώτο στάδιο είναι αυτή που εμποδίζει το έκτο στάδιο να αποτελέσει έκπληξη.
Το τέταρτο στάδιο είναι εκεί που μας περιορίζει η τεκμηρίωσή μας
Το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο, το πέμπτο, το έκτο και το έβδομο στάδιο μπορούμε να τα υποστηρίξουμε ορθά, επειδή αποτελούν συμφωνίες ειδικές για το έργο, οι οποίες εξαρτώνται από δημοσιευμένα στοιχεία του προϊόντος και όχι από αποδεικτικά στοιχεία που δεν κατέχουμε.
Το τέταρτο στάδιο είναι διαφορετικό και αξίζει να το αντιμετωπίσουμε νωρίς, κι όχι κατά την κυκλοφορία. Το υλικό από το οποίο προέρχεται η τεκμηρίωσή μας παρουσιάζει δηλώσεις σε επίπεδο εταιρείας για CE, FCC και RoHS, χωρίς να δημοσιεύει αριθμό πιστοποιητικού, φορέα έκδοσης ή περίοδο ισχύος για οποιοδήποτε μοντέλο. Δεν δημοσιεύει τη χημεία της μπαταρίας, τη διάρκεια ζωής σε κύκλους ή την αντικαταστασιμότητα για οποιοδήποτε μοντέλο, ούτε και προδιαγραφές αισθητήρων, ήχου ή βίντεο.
Για τη γκάμα μας, ένας πλήρης φάκελος Συμμόρφωσης για την αγορά προορισμού πρέπει, λοιπόν, να συναρμολογηθεί εν μέρει εκτός της τεκμηρίωσής μας. Ένας αγοραστής που θεωρεί το τέταρτο στάδιο τυπική διαδικασία θα το ανακαλύψει κατά την κυκλοφορία και όχι πριν από αυτήν, και η ανακάλυψη θα έρθει ως γεγονός που επηρεάζει το χρονοδιάγραμμα και όχι ως διοικητική διαδικασία.
Αυτό είναι ένα δομικό ζήτημα και όχι κριτική εναντίον κάποιου συγκεκριμένου προμηθευτή. Σε αυτήν την κατηγορία, το μέρος που συναρμολογεί τον τεχνικό φάκελο συχνά δεν είναι το μέρος που κατασκεύασε το προϊόν, επειδή ο φάκελος περιγράφει ένα προϊόν που διατίθεται σε μια αγορά από έναν οικονομικό φορέα, και ο φορέας αυτός είναι συχνά η επωνυμία και όχι το εργοστάσιο. Η σωστή αντιμετώπιση είναι να καθιερώσουμε νωρίς ποια μέρη του φακέλου ανήκουν σε κάθε μέρος και να έχουμε την απάντηση σε γραπτή μορφή πριν από την πρώτη αποστολή, όχι κατά τη διάρκειά της.
Υπάρχει μια πρακτική μέθοδος για τη διενέργεια αυτής της διαδικασίας που απαιτεί ένα απόγευμα. Καταγράψτε κάθε έγγραφο που απαιτεί η αγορά προορισμού, σημειώστε το καθένα ως κατεχόμενο από τον προμηθευτή, κατεχόμενο από τον αγοραστή ή υπό επιβεβαίωση, και αντιστοιχίστε ένα όνομα σε καθένα από τα δύο τελευταία. Τα έγγραφα που έχουν σημειωθεί ως «υπό επιβεβαίωση» χωρίς όνομα αποτελούν το πραγματικό μητρώο κινδύνων του προγράμματος και συνήθως είναι περισσότερα από όσα περιμένει κανείς — στη γκάμα μας περιλαμβάνουν τους αριθμούς πιστοποιητικών, τη χημεία της μπαταρίας και τις πληροφορίες σέρβις, καθώς και τις προδιαγραφές ήχου και βίντεο, καμία από τις οποίες δεν δημοσιεύει η τεκμηρίωσή μας.
Η ερώτηση που πρέπει να θέσετε σε έναν προμηθευτή για το τέταρτο στάδιο δεν είναι, λοιπόν, «είστε σε Συμμόρφωση», κάτι που προκαλεί μια απάντηση σε επίπεδο εταιρείας, αλλά «ποια από αυτά τα έγγραφα μπορείτε να παράχετε σήμερα για αυτόν τον ακριβή κωδικό μοντέλου, ποια βρίσκονται σε εξέλιξη και ποια θα έπρεπε να εξασφαλίσουμε μόνοι μας». Ένας προμηθευτής που απαντά σε αυτήν την ερώτηση σας έχει δώσει ένα χρονοδιάγραμμα για το τέταρτο στάδιο. Ένας προμηθευτής που απαντά στην πρώτη ερώτηση σας έχει δώσει μια δήλωση.
Αξίζει επίσης να καθιερώσουμε ποιος υπογράφει τη δήλωση Συμμόρφωσης, επειδή αυτό καθορίζει ποιος αναλαμβάνει την κανονιστική υποχρέωση για τη ζωή του προϊόντος. Σε μια διάταξη OEM όπου η επωνυμία κατέχει τις καταχωρίσεις, η επωνυμία συχνά είναι ο οικονομικός φορέας και, κατά συνέπεια, το μέρος που υποβάλλει τη δήλωση, πράγμα που σημαίνει ότι η επωνυμία χρειάζεται τα αποδεικτικά στοιχεία ακόμη και όταν ο κατασκευαστής κατέχει τις γνώσεις. Η κατανομή αυτή θα πρέπει να καθοριστεί όσο τα δύο μέρη εξακολουθούν να συμπεριφέρονται λογικά το ένα προς το άλλο.

Η συντομομένη διαδικασία που κοστίζει περισσότερο από όσο εξοικονομεί
Οι αγοραστές παρακάμπτουν συστηματικά το πρώτο και το δεύτερο στάδιο, παραγγέλνουν βάσει ενός δείγματος και καθορίζουν αργότερα τις προδιαγραφές. Φαίνεται ταχύτερο, επειδή παραλείπει δύο συζητήσεις.
Στην πραγματικότητα, είναι πιο αργό, επειδή οι προδιαγραφές που συντάσσονται μετά την παραγγελία πρέπει να προσαρμοστούν σε ό,τι αποδείχθηκε το δείγμα — κάτι που συνήθως σημαίνει αλλαγή στη διαμόρφωση, η οποία επανανοίγει το τρίτο και το τέταρτο στάδιο. Οι δύο συζητήσεις που παραλείψατε επιστρέφουν με μια εντολή αλλαγής, και μια εντολή αλλαγής κοστίζει πάντα περισσότερο από τη συζήτηση που θα μπορούσε να την είχε αποτρέψει.
Υπάρχει μια δεύτερη συντομομένη διαδικασία που είναι ακόμη πιο συχνή και λίγο πιο δυσανόητη. Οι αγοραστές θεωρούν τη δοκιμαστική παραγωγή τυπική διαδικασία, επειδή το δείγμα έχει ήδη περάσει. Η συλλογιστική είναι κατανοητή και λανθασμένη: η δοκιμαστική παραγωγή δοκιμάζει μια διαφορετική ερώτηση. Το δείγμα δοκιμάζει εάν το προϊόν μπορεί να κατασκευαστεί. Η δοκιμαστική παραγωγή δοκιμάζει εάν η γραμμή παραγωγής μπορεί να κατασκευάζει το ίδιο προϊόν επανειλημμένα, γεγονός που αφορά την ικανότητα της διαδικασίας και όχι την τεχνητική δεξιοτεχνία. Ένα εργοστάσιο που μπορεί να κατασκευάσει με το χέρι μια εξαιρετική μονάδα, αλλά δεν μπορεί να διατηρήσει την ανοχή σε διακόσιιες μονάδες, αποτελεί μια πραγματική και συχνή κατάσταση.
Η τρίτη συντομήμενη διαδρομή είναι η συμφωνία της τιμολόγησης προφορικά και της κατασκευής των εργαλείων αργότερα. Η ανοιχτή ιδιοκτησία των εργαλείων μέχρι να ολοκληρωθεί η κατασκευή τους αποτελεί διαπραγμάτευση από ασθενή θέση και από τα δύο μέρη, ενώ το μέρος που κατασκευάζει το εργαλείο είναι αυτό που έχει δαπανήσει τα χρήματα.
Υπάρχει μια τέταρτη συντομήμενη διαδρομή που αξίζει να αναφερθεί επειδή είναι αόρατη: η αντιμετώπιση των όρων της πέμπτης πύλης ως τυπικών. Μια προσφορά χωρίς ορισμό ελαττώματος, χωρίς πεδίο επιθεώρησης και χωρίς ρητή ενότα αφήνει και τα τρία να καθοριστούν από όποιον έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ τη στιγμή της διαφωνίας — κάτι που σπάνια είναι το ίδιο μέρος κατά την παράδοση. Η καταγραφή των τριών στοιχείων κοστίζει μία ώρα κατά το στάδιο της προσφοράς και εξαλείφει μια διαφωνία που διαφορετικά είναι βέβαιη.
Όλες οι τέσσερις συντομημένες διαδρομές έχουν κοινό ότι μετατοπίζουν ένα κόστος προς το μέλλον για να μειώσουν ένα κόστος στο παρόν. Πρόκειται για μια αποδεκτή συμφωνία όταν ένα πρόγραμμα κινδυνεύει πραγματικά να χάσει μια εποχή, αλλά για κακή συμφωνία όταν υιοθετείται ως συνήθεια, επειδή το πρόγραμμα συσσωρεύει απλήρωτες υποχρεώσεις που εμφανίζονται μαζί τη χειρότερη δυνατή στιγμή — συνήθως μεταξύ της δοκιμαστικής παραγωγής και της πρώτης αποστολής, όταν δεν απομένει χρόνος για να αντιδράσει σε καμία από αυτές.

Τι δεν καθορίζουν οι πύλες: χρόνος, όγκος και τιμή
Χρόνος. Η τεκμηρίωσή μας δημοσιεύει ούτε χρόνους παράδοσης ούτε στοιχεία παραγωγικής δυναμικότητας ούτε ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας, ενώ το δικό μας υλικό πηγής καταγράφει τις ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας ως μη καθορισμένες.
Η ειλικρινής απάντηση στο «πόσο θα διαρκέσει» είναι ότι εξαρτάται από τη διαμόρφωση και τον προορισμό, και ότι τα δύο πρέπει να καθοριστούν προτού η οποιαδήποτε ημερομηνία αποκτήσει νόημα. Μια ημερομηνία που δίνεται πριν από τη δεύτερη πύλη είναι μια εικασία, και μια εικασία την οποία θα υπερασπίζεται κανείς σαν να ήταν δέσμευση.
Ο όγκος αποτελεί το ίδιο πρόβλημα σε διαφορετική μορφή. Η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας εξαρτάται από τη διαμόρφωση, τα εργαλεία που εμπλέκονται και το πόσο μεγάλο μέρος της γκάμας μπορεί να είναι κοινό μεταξύ μοντέλων. Μια τιμή για μία διαμόρφωση λέει πολύ λίγα για μια άλλη, γι’ αυτό και ένας αγοραστής που συγκρίνει ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας μεταξύ προμηθευτών οφείλει να τις συγκρίνει για αντίστοιχες διαμορφώσεις και όχι για ό,τι επέλεξε να δημοσιεύει ο κάθε προμηθευτής.
Η τιμή ακολουθεί όλα τα παραπάνω. Η τιμή μονάδας εξαρτάται από την ποσότητα, τη διαμόρφωση, το πεδίο τεκμηρίωσης και το χρονοδιάγραμμα κατά την ώρα της ερώτησης, πράγμα που σημαίνει ότι δύο προσφορές για ουσιαστικά παρόμοια προϊόντα είναι συγκρίσιμες μόνο αφού έχουν σταθεροποιηθεί αυτά τα τέσσερα στοιχεία. Η αντιστάθμιση που αξίζει να αναφερθεί είναι ότι η φθηνότερη προσφορά συχνά είναι αυτή με την ευρύτερη προδιαγραφή, και η διαφορά μεταξύ τους αποτελεί το κόστος της προδιαγραφής.
Ειλικρινής διατύπωση του ορίου της υποστήριξής μας
Θα το πούμε καθαρά: ένας αγοραστής θα πρέπει να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στη δεύτερη πύλη από όσο κινείται γρήγορα από τις υπόλοιπες. Η προδιαγραφή είναι το μόνο έγγραφο που αποτρέπει σιωπηλά αποτυχίες σε κάθε μεταγενέστερο στάδιο, και είναι επίσης εκείνο που συχνά γράφεται μέσα σε ένα απόγευμα και αποτελεί αντικείμενο μετανοίας καθ’ όλη τη διάρκεια μιας παραγωγικής σειράς.
Θα είμαστε επίσης ευθείς σχετικά με το όριο αυτών που μπορούμε να καθορίσουμε. Έξι από τις επτά πύλες είναι συμφωνίες που μπορούμε να καταγράψουμε και να τηρήσουμε, επειδή είναι ειδικές για το συγκεκριμένο έργο. Η τέταρτη πύλη εξαρτάται εν μέρει από στοιχεία που δεν περιέχει η τεκμηρίωσή μας, και θα το αναφέρουμε από την αρχή και όχι κατά την παράδοση. Δημοσιεύουμε τον χώρο διαμορφώσεων, τις δυνατότητες μπαταριάς κυψέλης και θήκης, τα επίπεδα κάμερας, τη διάρκεια λειτουργίας, τις εκδόσεις ασύρματης επικοινωνίας και τις διεπαφές φόρτισης· δεν δημοσιεύουμε αριθμούς πιστοποιητικών, τη χημεία μπαταρίας, τον αριθμό κύκλων φόρτισης ή τις προδιαγραφές αισθητήρων, ήχου και βίντεο, και δεν θα καλύψουμε αυτά τα κενά με συνηθισμένες τιμές τις οποίες θα έπρεπε να υπερασπίζουμε αργότερα.
Όταν ένας αγοραστής χρειάζεται να κλείσει μια πύλη που η τεκμηρίωσή μας δεν μπορεί να κλείσει, η χρήσιμη ερώτηση είναι ποιο μέρος της θα αναλάβει ο ίδιος. Ένα πρόγραμμα που αναθέτει την τέταρτη πύλη στον αγοραστή, με ορισμένο υπεύθυνο και ημερομηνία, είναι ένα πρόγραμμα που μπορεί να προχωρήσει. Ένα πρόγραμμα που υποθέτει ότι η τέταρτη πύλη θα λυθεί από μόνη της είναι ένα πρόγραμμα του οποίου η ημερομηνία κυκλοφορίας αποτελεί ελπίδα.
Οι λεπτομέρειες κάθε σταδίου παρουσιάζονται στα στάδια ανάπτυξης ODM. Οι κίνδυνοι που διαχειρίζεται κάθε πύλη καλύπτονται στους παράγοντες κινδύνου OEM smart γυαλιών, και το πρωτόκολλο της πρώτης πύλης περιγράφεται στην αξιολόγηση δειγμάτων. Στείλτε μας το γραπτό σας πρωτόκολλο και θα σας πούμε ποιες πύλες υποστηρίζει ήδη η τρέχουσα πληροφορία σας.
Ένα τελευταίο σημείο σχετικά με το ποια πύλη θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε για την είσοδο. Ένας αγοραστής που έρχεται μετά από μια καλή εμπειρία με δείγμα συνήθως θέλει να εισέλθει από την πύλη πέντε και εκπλήσσεται όταν του ζητηθεί να επιστρέψει στην πύλη δύο. Δεν πρόκειται για γραφειοκρατία· η πύλη πέντε αφορά ένα εμπορικό έγγραφο για συγκεκριμένα αγαθά, και τα αγαθά δεν είναι συγκεκριμένα μέχρι να οριστικοποιηθεί η προδιαγραφή. Ένας αγοραστής που εισέρχεται στην πύλη δύο με ένα γραπτό πρωτόκολλο στα χέρια του προχωρά γρηγορότερα μέσα από την υπόλοιπη αλληλουχία από έναν αγοραστή που εισέρχεται στην πύλη πέντε με μια εντύπωση.
Σχετικά διαβάσματα
- Η αλληλουχία των σταδίων με λεπτομέρεια — στάδια ανάπτυξης ODM
- Τι αποτρέπει κάθε πύλη — παράγοντες κινδύνου OEM smart γυαλιών
- Ορθή διεξαγωγή της πρώτης πύλης — αξιολόγηση δείγματος
Στείλτε μας το γραπτό πρωτόκολλό σας και θα σας πούμε ποιες πύλες υποστηρίζουν ήδη οι τρέχουσες πληροφορίες σας.



