Δύο μοντέλα ήχου, και όχι μία δημοσιευμένη γραμμή προδιαγραφών υποστηρίζει ένα χαρακτηριστικό κενό ανάμεσά τους. Το ένα από τα δύο διαθέτει διπλή μπαταρία 90 mAh × 2 με μαγνητική φόρτιση, Bluetooth V5.3, ονομαστική διάρκεια λειτουργίας περίπου 20 ωρών και φόρτιση έως και 2 ώρες. Το άλλο αναφέρει μία μπαταρία 100 mAh, φόρτιση Type-C, Bluetooth V5.4, καμία γραμμή χαρακτηριστικών καθόλου και ούτε γραμμή surround ήχου. Αξίζει να το πούμε απλά, επειδή ένα κενό στην τιμή χωρίς αντίστοιχη γραμμή χαρακτηριστικών αποτελεί νόμιμη εμπορική απόφαση, αλλά και εύθραυστη καταχώριση — και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς για την τοποθέτηση του ενός μοντέλου πάνω από το άλλο πρέπει να γίνει αλλού.
Η πρώτη απόφαση σε μια σύγκριση που βασίζεται στην τιμή δεν αφορά καθόλου τα μοντέλα· αφορά τον λόγο ύπαρξης του κενού. Ένα κενό είναι θέση, όχι χαρακτηριστικό, και μια θέση πρέπει να αποφασιστεί πριν μπορεί να υποστηριχθεί. Ενδέχεται να αγοράζετε μια επιχείρηση που ανταγωνίζεται βάσει προδιαγραφών, οπότε το κενό πρέπει να είναι ορατό σε κάποια γραμμή· ή μπορεί να αγοράζετε μια επιχείρηση που ανταγωνίζεται βάσει περιθωρίου κέρδους και υπηρεσίας, οπότε το κενό είναι νόμιμο ακόμη και όταν οι γραμμές είναι πανομοιότυπες, απλώς πρέπει να παρουσιάζεται για αυτό που είναι. Αποφασίστε ποιο από τα δύο αγοράζετε, γράψτε την απόφαση στο χαρτί και έπειτα ελέγξτε αν υποστηρίζουν οι δημοσιευμένες γραμμές. Εάν δεν υποστηρίζουν, έχετε μια επιλογή: να αλλάξετε τη θέση ή να αλλάξετε το μοντέλο. Η απόφαση αυτή πρώτη αποτρέπει το πιο ακριβό λάθος σε μια τέτοια σύγκριση, δηλαδή να καθιερωθεί πρώτα το μοντέλο και να διαπιστωθεί εκ των υστέρων ότι το κενό δεν έχει τίποτα να στηριχτεί.
K01 έναντι D12: σε τι θα έπρεπε να βασιστεί ένα κενό στην τιμή
Εάν ένας αγοραστής συγκρίνει τις δύο σελίδες προϊόντων και διαπιστώσει διαφορά στην τιμή, ισχύει ένα από τα δύο: είτε η διαφορά εξηγείται από κάτι στις δημοσιευμένες γραμμές, είτε αποτελεί εμπορική απόφαση για τη θέση στην αγορά σας. Η πρώτη περίπτωση είναι εύκολα υποστηρίξιμη· η δεύτερη είναι απολύτως συνηθισμένη και αποτυγχάνει μόνο όταν παρουσιάζεται ως αξίωση προδιαγραφών.
Έτσι, το πρώτο έργο σε οποιαδήποτε σύγκριση τιμών μεταξύ αυτών των δύο μοντέλων είναι να καταγραφεί τι δημοσιεύει καθένα και να σημειωθούν οι πανομοιότυπες γραμμές. Το ένα δημοσιεύει 90 mAh × 2 με μαγνητική φόρτιση και V5.3· το άλλο δημοσιεύει μία μπαταρία 100 mAh με φόρτιση Type-C και V5.4. Οι γραμμές διάρκειας λειτουργίας και χρόνου φόρτισης είναι οι συνηθισμένες γραμμές αυτού του καταλόγου. Πέρα από αυτές, κανένα από τα δύο μοντέλα δεν δημοσιεύει γραμμή χαρακτηριστικών. Το D12 δεν δημοσιεύει γραμμή surround ήχου — αυτή αντιστοιχεί στο D11 — και ούτε το μοντέλο αυτό δημοσιεύει κάποια.
Αυτό αφήνει μια πολύ στενή βάση για να στηριχτεί ένα κενό στην τιμή βάσει προδιαγραφών. Οι γραμμές μπαταρίας διαφέρουν ως προς την αρχιτεκτονική, όχι με τρόπο που να μπορεί να προστεθεί. Οι γραμμές φόρτισης διαφέρουν ως προς τη μέθοδο, κάτι που επηρεάζει τη συσκευασία, τα αξεσουάρ και την υποστήριξη. Οι γραμμές ασύρματης επικοινωνίας διαφέρουν κατά μία γενιά ενός σύγχρονου πρωτοκόλλου, κάτι που έχει σημασία σε επίπεδο εμβέλειας και σχεδόν ποτέ σε επίπεδο μοντέλου. Όλα τα υπόλοιπα σε ένα τυπικό φύλλο σύγκρισης είναι πανομοιότυπα ή αποτελούν αξιώσεις που κανένα από τα δύο μοντέλα δεν έχει δημοσιεύσει.
Σε μια τέτοια σύγκριση εμφανίζονται συνήθως τέσσερα επιχειρήματα, και αξίζει να αναλυθούν ένα προς ένα, επειδή το καθένα αποτυγχάνει με έναν συγκεκριμένο και διδακτικό τρόπο.
- "Το πρώτο μοντέλο έχει μεγαλύτερη μπαταρία." Οι γραμμές αναφέρουν 90 mAh × 2 και 100 mAh. Η πρόσθεση των δύο μπαταριών δίνει έναν αριθμό που δεν περιγράφουν οι δύο γραμμές, επειδή η διπλή διάταξη μπορεί να τροφοδοτεί ανεξάρτητα τις δύο πλευρές του πλαισίου. Τα δημοσιευμένα δεδομένα δεν ξεκαθαρίζουν το ζήτημα.
- "Το πρώτο μοντέλο φορτίζει πιο γρήγορα." Και οι δύο γραμμές αναφέρουν έως και 2 ώρες, και 26 από τις 28 γραμμές του καταλόγου δημοσιεύουν το ίδιο ανώτατο όριο. Πανομοιότυπες γραμμές δεν μπορούν να στηρίξουν ένα κενό.
- "Το δεύτερο μοντέλο έχει πιο σύγχρονη ασύρματη επικοινωνία." Η V5.4 έναντι της V5.3 αποτελεί πραγματική διαφορά και κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση από ένα επιχείρημα υπέρ του premium. Είναι λόγος να σκεφτείτε την ενοποίηση μιας σειράς σε μία γενιά.
- "Ένα μοντέλο είναι καλύτερα εξοπλισμένο." Κανένα από τα δύο δεν δημοσιεύει γραμμή χαρακτηριστικών που να το υποστηρίζει, επομένως το επιχείρημα στηρίζεται σε περιγραφές από κάπου αλλού.
Ο υπολογισμός του πραγματικού κόστους μιας σειράς είναι το σημείο όπου η απόφαση γίνεται αριθμός και όχι γνώμη, και αξίζει να γίνει και για τα δύο μοντέλα με την ίδια σειρά. Ξεκινήστε από το κουτί: τι περιλαμβάνει κάθε μοντέλο και τι πρέπει να αγοράσει ο πελάτης ξεχωριστά; Έπειτα το αξεσουάρ: χρειάζεται η μία σχεδίαση ένα ιδιόκτητο εξάρτημα που πρέπει να διατηρείται και να αποστέλλεται, ενώ η άλλη ένα συνηθισμένο είδος που περιλαμβάνεται σε οποιαδήποτε παραγγελία ηλεκτρονικών; Έπειτα η συναρμολόγηση: τι αλλάζει η διάταξη των στοιχείων στο εργοστάσιο και τι αλλάζει στους ελέγχους ποιότητας; Έπειτα η υποστήριξη: ποιο από τα δύο θα δημιουργήσει περισσότερες συζητήσεις για τη φόρτιση και ποιο περισσότερες για την ισορροπία; Κάθε απάντηση αποτελεί δεδομένο για την απόφαση, κάθε μία προκύπτει από μια δημοσιευμένη σειρά και καμία δεν απαιτεί τιμή από καμία πλευρά.

Οι σειρές που διαφέρουν πραγματικά μεταξύ τους
Υπάρχουν δύο σειρές που αποτελούν πραγματικές διαφορές, και αμφότερες λειτουργούν μέσα από συνέπειες, όχι μέσα από έναν κορυφαίο αριθμό.
Η αρχιτεκτονική των στοιχείων είναι η πρώτη. Δύο στοιχεία 90 mAh σε ολόκληρο το πλαίσιο έναντι ενός στοιχείου 100 mAh σε αυτό συνιστούν διαφορετικό φυσικό σχεδιασμό, με διαφορετική κατανομή μάζας, διαφορετική συναρμολόγηση και διαφορετική συμπεριφορά σε περίπτωση βλάβης ενός πλευράς. Αλλάζει επίσης το τι μπορεί να επαληθεύσει ένας αγοραστής: ένα δείγμα μπορεί να ζυγιστεί, να εξισορροπηθεί και να φορεθεί, μετατρέποντας μια επιχειρηματική συζήτηση σε μέτρηση, ενώ ο αριθμός των στοιχείων δεν γίνεται αισθητός από έναν πίνακα προδιαγραφών.
Η μέθοδος φόρτισης είναι η δεύτερη, και είναι αυτή που επηρεάζει τις περισσότερες επιχειρησιακές λειτουργίες. Ένα μοντέλο με μαγνητική φόρτιση χρειάζεται ένας σταθμός ή ένα pad ως μέρος του προϊόντος, έχει την ευθυγράμμιση ως μεταβλητή ελέγχου ποιότητας και εγείρει το ερώτημα τι ανήκει στον πελάτη όταν το αξεσουάρ αποσυνδέεται από το πλαίσιο. Ένα μοντέλο Type-C χρειάζεται καλώδιο, και η απόφαση για το αν το καλώδιο περιλαμβάνεται στο κουτί διαφέρει ανά αγορά και ανά στόχο κόστους. Και τα δύο μοντέλα έχουν δημοσιευμένες σειρές για αυτό το θέμα, και και οι δύο αποφάσεις έχουν συνέπειες στη συσκευασία, στην υποστήριξη μετά την πώληση και στη γκάμα αξεσουάρ που πρέπει να δημιουργήσετε γύρω τους.
Όλα τα υπόλοιπα στο ευρύτερο πλαίσιο της σειράς αξίζει να σημειωθούν, επειδή αλλάζουν πόση βαρύτητα μπορεί να έχει η σύγκριση μεταξύ δύο σειρών ήχου. Ο κατάλογος περιλαμβάνει συνολικά 28 σειρές, εκ των οποίων οι 8 ανήκουν στην ομάδα ήχου· οι υπόλοιπες είναι 11 σειρές κάμερας, 3 σειρές αθλημάτων, 3 παιδικές σειρές και 3 σειρές χωρίς ετικέτα μοντέλου. Από τις 28 σειρές, οι 17 δημοσιεύουν μαγνητική φόρτιση και οι 7 Type-C, επομένως η επιλογή φόρτισης καθορίζει επίσης ποια μοτίβα αξεσουάρ και τεκμηρίωσης μπορείτε να επαναχρησιμοποιήσετε σε ολόκληρη τη σειρά. Μόνο 14 σειρές δημοσιεύουν καθόλου έκδοση ραδιοφώνου, και μόνο μία σειρά του καταλόγου δημοσιεύει τον περιβάλλοντα ήχο ως προδιαγραφή, ενώ άλλες τρεις φέρουν ετικέτα στερεοφωνικού ή περιβάλλοντος ήχου.
Μαζί, αυτοί οι αριθμοί περιγράφουν μια κατηγορία όπου οι περισσότερες σειρές βρίσκονται κοντά η μία στην άλλη ως προς τις δημοσιευμένες προδιαγραφές. Δύο μοντέλα εντός αυτής της κατηγορίας συχνά διαφέρουν με τρόπους που ένας πελάτης δεν μπορεί να δει, γι' αυτό ακριβώς μια διαφορά τιμής πρέπει να τεκμηριώνεται από συνέπειες στην κατασκευή και τη συσκευασία, ή από μια συνειδητή απόφαση τοποθέτησης στην αγορά, και όχι από μια σειρά που είναι ίδια και στα δύο μοντέλα.
Ο πρακτικός τρόπος χρήσης αυτής της ενότητας είναι ως φίλτρο. Πάρτε τις σειρές με βάση τις οποίες επρόκειτο να επιχειρηματικοποιήσετε και ελέγξτε την καθεμία ως προς τρία ερωτήματα: διαφέρει μεταξύ των δύο μοντέλων, μπορεί να την επαληθεύσει ένας αγοραστής και έχει κόστος; Μια σειρά που αποτυγχάνει στο πρώτο τεστ δεν μπορεί να στηρίξει τη διαφορά, επειδή είναι ίδια και στα δύο μοντέλα. Μια σειρά που αποτυγχάνει στο δεύτερο τεστ δεν μπορεί να στηρίξει τη διαφορά, επειδή κανείς δεν μπορεί να την ελέγξει, οπότε αποτελεί υπόσχεση και όχι επιχειρήμα. Μια σειρά που αποτυγχάνει στο τρίτο τεστ δεν μετακινεί χρήματα προς καμία κατεύθυνση, οπότε αποτελεί σημείο συζήτησης και όχι εμπορική διαφορά. Πολύ λίγες σειρές περνούν και τα τρία τεστ, και αυτός είναι ο σκοπός: οι σειρές που επιβιώνουν είναι αυτές επάνω στις οποίες πρέπει να χτίσετε την τοποθέτηση, ενώ αυτές που δεν επιβιώνουν πρέπει να αφαιρεθούν από την παρουσίασή σας, αντί να εξομαλύνετε.
Η σύντομη λίστα για μια σύγκριση με βάση την τιμή σπάνια ξεπερνά τις τρεις γραμμές και τα κριτήρια που θα ορίσετε γι’ αυτήν καθορίζουν το αποτέλεσμα πριν καν εξεταστούν τα μοντέλα. Δύο κριτήρια φέρουν το μεγαλύτερο βάρος: εάν οι δημοσιευμένες γραμμές μπορούν να αντιληφθούν καθόλου τη διαφορά και εάν είστε διατεθείμενοι να αποδεχτείτε τις συνέπειες σε κόστος που απορρέει από τη διαφορά. Ορίστε πρώτα αυτά τα δύο και η σύγκριση γίνεται μηχανική. Προσθέστε ένα τρίτο κριτήριο, δηλαδή ποιο από τα δύο μοντέλα μπορείτε να επαληθεύσετε με δείγμα στη διαμόρφωση λιανικής πώλησης, και έχετε μια σύντομη λίστα την οποία μπορεί να ακολουθήσει μια συνάντηση προμηθειών. Η αντιζορή που πραγματικά διαχειρίζεστε δεν είναι μεταξύ των δύο μοντέλων, αλλά μεταξύ της θέσης που θέλετε να υπερασπιστείτε και των αποδείξεων που είστε πρόθυμοι να επικυρώσετε. Καθορίστε αυτή την αντιζορή πριν παραγγείλετε και η διαφορά στην τιμή παύει να αποτελεί ζήτημα γνώμης.
Οι γραμμές που δεν μπορούν να στηρίξουν ένα επιχείρημα τιμής
Ένα επιχείρημα τιμής πρέπει να στηρίζεται σε κάτι που μπορεί να ελέγξει ένας αγοραστής και αρκετές γραμμές σε αυτόν τον κατάλογο δεν μπορούν να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο. Η αυτονομία είναι το πιο σαφές παράδειγμα: μια ονομαστική τιμή περίπου 20 ωρών χωρίς δημοσιευμένες συνθήκες δοκιμής αποτελεί ανώτατο όριο και ένα ανώτατο όριο δεν μπορεί να στηρίξει μια διαφορά στην τιμή. Το ίδιο ισχύει για τη διάρκεια φόρτισης, όπου οι έως 2 ώρες αποτελούν το κοινό ανώτατο όριο 26 γραμμών και μόνο τα D17 και ZH12 δημοσιεύουν περίπου μία ώρα.
Δύο ακόμη γραμμές που χρησιμοποιούνται συχνά σε τέτοιες συγκρίσεις δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν καθόλου. Δεν έχει δημοσιευτεί το βάρος για κανένα από τα δύο μοντέλα: μία μόνο γραμμή του καταλόγου αναφέρει βάρος και η τιμή εκεί αντιστοιχεί σε μοντέλο κλάσης κάμερας, βάρους 158 g. Δεν έχει δημοσιευτεί ούτε η βαθμολογία προστασίας έναντι νερού και σκόνης για κανένα από τα δύο μοντέλα, καθώς μόνο δύο γραμμές του καταλόγου δημοσιεύουν IP54 και αμφότερες βρίσκονται στην ομάδα των καμερών. Ούτε η γραμμή χρώματος, ούτε η χωρητικότητα της θήκης φόρτισης, ούτε οι capacitive touch control απουσιάζουν από τα δημοσιευμένα στοιχεία και των δύο αυτών μοντέλων.
Το τελευταίο αξίζει ιδιαίτερη προσοχή σε ένα πλαίσιο τιμής, επειδή οι ισχυρισμοί χωρίς αποδείξεις είναι η πιο ακριβή κατηγορία ισχυρισμού που μπορεί να εμφανιστεί σε μια σελίδα. Τίποτα στον κατάλογο δεν καταγράφει capacitive touch control για κανένα από τα 28 μοντέλα, ενώ η δυνατότητα μετάφρασης που κυκλοφορεί για αυτήν την κατηγορία απουσιάζει επίσης από τις δημοσιευμένες γραμμές. Ανοίγει επίσης μια σειρά από ερωτήματα στα οποία καμία απάντηση του καταλόγου δεν δίνει λύση — εάν η λειτουργία εκτελείται χωρίς δίκτυο, εάν συνεπάγεται επαναλαμβανόμενη χρέωση και πώς εξέρχεται ο ήχος από τη συσκευή. Εάν κάτι από αυτά εμφανιστεί σε μια σελίδα προϊόντος, ο πελάτης που συγκρίνει δύο καταχωρίσεις θα ζητήσει αποδείξεις και το κόστος αυτής της στιγμής βαρύνει τον πωλητή που διατύπωσε τον ισχυρισμό.
Ο πρακτικός κανόνας που ακολουθεί είναι απλός αρκετά ώστε να ενταχθεί στη δική σας διαδικασία παραγωγής περιεχομένου. Μια γραμμή μπορεί να στηρίξει μια διαφορά στην τιμή μόνο εάν διαφέρει μεταξύ των μοντέλων και μπορεί να ελεγχθεί από τον αγοραστή. Μια γραμμή που είναι πανομοιότυπη είναι άσχετη με τη διαφορά. Μια γραμμή που δεν έχει δημοσιευτεί αποτελεί ερώτημα, όχι επιχείρημα. Η εφαρμογή αυτού του κανόνα στα δύο αυτά μοντέλα αφήνει ως μόνες δομικές γραμμές τη μέθοδο φόρτισης και την αρχιτεκτονική στοιχείου, μαζί με την ειλικρινή θέση ότι η διαφορά αποτελεί εμπορική απόφαση.
Υπάρχει ένα ακόμη φίλτρο που πρέπει να εφαρμοστεί πριν συνταχθεί μια παρουσίαση και αφορά το σημείο αναφοράς. Εάν η διαφορά που υπερασπίζεστε μετράται έναντι μιας τιμής άλλου προμηθευτή και όχι έναντι του δικού σας κόστους, η σύγκριση πρέπει να το αναφέρει, επειδή η τιμή ενός ανταγωνιστή έρχεται με τη δική της διαμόρφωση και τους δικούς της όρους και δεν θα παραμείνει αναπαραγγελία όταν μεταφέρεται αμετάβλητη στην παρουσίασή σας. Επαληθεύστε τι συγκρίνεται πριν χτίσετε οτιδήποτε επάνω σε αυτό: τη διαμόρφωση, το σετ παρελκόμενων, τους όρους εγγύησης και τους όρους πληρωμής. Όταν αυτά δεν είναι δυνατόν να καθιερωθούν, η ειλικρινής θέση είναι να συγκρίνετε τις δύο δικές σας διαμορφώσεις, αντί να στηριχθείτε σε μια τιμή που δεν μπορείτε να ελέγξετε.
Δύο συνήθειες διατηρούν την παρουσίαση ειλικρινή. Η πρώτη είναι να καταγράφετε τις εξαιρέσεις, ώστε μια παράλειψη να φαίνεται ως απόφαση και όχι ως παραμέληση, και να μην την επαναφέρει κανείς στην επόμενη αναθεώρηση. Η δεύτερη είναι να επιμένετε σε μία πρόταση που καθιερώνει τη θέση σας και να ελέγχετε ότι κάθε λέξη της μπορεί να τεκμηριωθεί βάσει των γραμμών. Εάν μια λέξη στην πρόταση δεν μπορεί να τεκμηριωθεί, είτε πρόκειται για μια παραδοχή που πρέπει να σημειωθεί ως τέτοια είτε για έναν ισχυρισμό που πρέπει να αφαιρεθεί. Ένας αγοραστής σε μια συνάντηση προμηθειών μπορεί να υπερασπιστεί μια πρόταση που λέει ότι η διαφορά στηρίζεται στην αρχιτεκτονική φόρτισης και τη διάταξη στοιχείων, επειδή αμφότερες είναι δημοσιευμένες γραμμές με ορατές συνέπειες. Ο ίδιος αγοραστής δεν μπορεί να υπερασπιστεί μια πρόταση περί ανώτερης τεχνολογίας και δεν πρέπει να το επιχειρήσει.

Δημιουργία παρουσίασης θέσης τιμής μόνο βάσει δημοσιευμένων γραμμών
Ένα σύντομο έγγραφο σχετικά με τη θέση τιμής είναι πιο εύκολο να συνταχθεί από έναν πίνακα παρά από μια γνώμη. Ο πίνακας έχει μία στήλη ανά μοντέλο και μία γραμμή ανά δημοσιευμένη προδιαγραφή, με τη φράση «Δεν έχει δημοσιευτεί» να αναγράφεται ρητά όπου λείπει μια γραμμή και μια τέταρτη στήλη που καταγράφει αν η γραμμή μπορεί να δικαιολογήσει τη διαφορά τιμής.
- Γράψτε τη διαφορά τιμής που επιδιώκετε να δικαιολογήσετε, στο νόμισμα και στη διαμόρφωση που πραγματικά σκοπεύετε να πουλήσετε.
- Καταγράψτε κάθε δημοσιευμένη γραμμή και για τα δύο μοντέλα, διατηρώντας τις μονάδες ακριβώς όπως είναι.
- Σημειώστε κάθε γραμμή στην οποία τα δύο μοντέλα δημοσιεύουν το ίδιο πράγμα· αυτές οι γραμμές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
- Διατηρήστε τις γραμμές που διαφέρουν και σημειώστε αν κάθε μία μπορεί να επαληθευτεί από τον αγοραστή ή μόνο από εσάς.
- Υπολογίστε το κόστος της διαφοράς μόνο έναντι των γραμμών που διατηρήθηκαν, μέσω της συσκευασίας, των αξεσουαρ, της πιστοποίησης και της υποστήριξης.
- Γράψτε την πρόταση μίας πρότασης στην οποία στηρίζεται το κενό και βεβαιωθείτε ότι ισχύει με βάση τα δημοσιευμένα δεδομένα.
Το βήμα 6 είναι εκεί που αποτυγχάνουν τα περισσότερα έγγραφα, επειδή η πρόταση που συντάσσεται συνήθως είναι αυτή που θέλει να ακούσει ο αγοραστής, και όχι αυτή που υποστηρίζουν τα δεδομένα. Μια αιτιολογήσιμη πρόταση για αυτά τα δύο μοντέλα θα μπορούσε να έχει ως εξής: η διαφορά τιμής αντανακλά την αρχιτεκτονική φόρτισης και το πλαίσιο δύο στοιχείων, τα οποία επηρεάζουν το περιεχόμενο του κιβωτίου, την προμήθεια αξεσουαρ και τη συναρμολόγηση, ενώ αποτελεί απόφαση θέσης σε εύρος τιμών και όχι διαφορά χαρακτηριστικών. Η πρόταση αυτή μπορεί να επαληθευτεί έναντι των γραμμών. Μια πρόταση για ανώτερη τεχνολογία ή πιο προηγμένο σύνολο χαρακτηριστικών δεν μπορεί, επειδή κανένα από τα δύο μοντέλα δεν δημοσιεύει γραμμή χαρακτηριστικών που να την υποστηρίζει.
Η άλλη συνήθεια που διατηρεί ειλικρινές ένα έγγραφο είναι η καταγραφή του τι αποκλείστηκε. Αν ένα υποψήφιο επιχείρημα αποκλείστηκε επειδή η γραμμή είναι πανομοιότυπη ή απουσιάζει, σημειώστε το. Όταν το έγγραφο εξετάζεται μήνες αργότερα —συνήθως από κάποιον που δεν ήταν παρών στη συνάντηση— οι αποκλείσεις δείχνουν ότι η θέση χτίστηκε και δεν απλώς διατυπώθηκε.
Το κόστος αυτής της αποτυχίας είναι εύκολο να υποτιμηθεί, επειδή επέρχεται σε στάδια. Πρώτα εμφανίζεται ένας ισχυρισμός σε υλικό του καναλιού, έπειτα επαναλαμβάνεται σε μια καταχώριση επειδή το υλικό το αναφέρει, στη συνέχεια ένας πελάτης συγκρίνει τις δύο καταχωρίσεις και παρατηρεί ότι ο ισχυρισμός δεν έχει καμία αντίστοιχη γραμμή, και τέλος η μάρκα πρέπει να επιλέξει αν θα τον αποσύρει ή θα τον εξηγήσει. Η απόφαση που αποτρέπει αυτή την αλληλουχία είναι έγκαιρη και μικρή: καθορίστε τι επιτρέπεται να ισχυρίζεται η καταχώριση, γράψτε το στο έγγραφο κατεύθυνσης περιεχομένου και ελέγξτε κάθε νέα σελίδα έναντι αυτού του εγγράφου πριν από τη δημοσίευσή της. Όταν μια δυνατότητα είναι πραγματική αλλά μη δημοσιευμένη, η απόφαση είναι αν θα συλλεχθούν αποδεικτικά στοιχεία ή η δυνατότητα θα παραμείνει εκτός της σελίδας, και αυτή η απόφαση πρέπει να ληφθεί από τον υπεύθυνο του ισχυρισμού, όχι από όποιον έχει αναλάβει τη συγγραφή της σελίδας.
Πριν από την παραγγελία, το έγγραφο θα πρέπει να μπορεί να απαντήσει σε τρία ερωτήματα χωρίς καμία διαβούλευση: ποια γραμμή δικαιολογεί το κενό, ποιες γραμμές αποκλείστηκαν και ποιος επιβεβαίωσε τη θέση. Αν το έγγραφο δεν μπορεί να απαντήσει στα τρία, η απόφαση έχει ουσιαστικά ληφθεί αλλού και ο φάκελος θα την καταγράψει μόνο εκ των υστέρων. Η σύντομη λίστα που οδήγησε στη δημιουργία του εγγράφου πρέπει να συνοδεύει αυτό, ώστε ο αξιολογητής να βλέπει ποια μοντέλα εξετάστηκαν και γιατί αποκλείστηκαν τα υπόλοιπα. Κάθε ένα από αυτά τα βήματα είναι μια μικρή πράξη πειθαρχίας, και καθένα από αυτά επιτρέπει να τεκμηριωθεί μια θέση τιμής και όχι απλώς να διατυπωθεί.

Ο κίνδυνος μιας καταχώρισης που υπόσχεται κάτι που δεν δημοσιεύει ο κατάλογος
Υπάρχει ένας συγκεκριμένος τρόπος αποτυχίας σε αυτή τη σύγκριση, και αξίζει να περιγραφεί με ακρίβεια επειδή παραμένει αόρατος μέχρι να ενεργήσει ένας πελάτης. Συντάσσεται μια καταχώριση που υπαινίσσεται πλεονέκτημα σε χαρακτηριστικά. Η σύγκριση του ίδιου του πελάτη ή μια σελίδα ανταγωνιστή δεν δείχνει αντίστοιχη γραμμή. Ο πελάτης συμπεραίνει ότι ο πωλητής επινόησε τον ισχυρισμό, και το κόστος προκύπτει ταυτόχρονα σε δύο σημεία: την αξιοπιστία της καταχώρισης και την επιστροφή ή το αίτημα υποστήριξης που ακολουθεί.
Οι γραμμές αυτής της κατηγορίας ενισχύουν τον κίνδυνο αντί να τον μετριασμό. Επειδή δημοσιεύεται πολύ λίγο για τα μοντέλα ήχου — κανένα βάρος για κανένα από τα δύο, καμία βαθμολογία προστασίας από εισαγωγές, καμία γραμμή χρωμάτων, καμία χωρητικότητα θήκης, καμία γραμμή χαρακτηριστικών— υπάρχει η τάση να καλύπτονται τα κενά με επίθετα. Μια σελίδα που αναφέρει «premium sound», «smart assistant» ή «gesture control» καλύπτει ένα κενό το οποίο έπειτα φαίνεται να δικαιολογεί μια σύγκριση τιμών.
Τρεις συνήθειες μειώνουν την έκθεση. Δημοσιεύετε μόνο όσα τεκμηριώνει μια γραμμή του καταλόγου και αφήστε η σύγκριση να αφορά την αρχιτεκτονική υλικού που δείχνουν οι γραμμές. Όταν μια δυνατότητα αποτελεί πράγματι μέρος του προϊόντος, αλλά δεν περιλαμβάνεται στα δημοσιευμένα στοιχεία μας, λάβετέ την γραπτώς πρώτα, με αναφορά στη λειτουργία, την εξάρτηση και τον περιορισμό, και έπειτα αποφασίστε αν θα πρέπει να δημοσιευτεί καθόλου. Και διατηρήστε το φύλλο προδιαγραφών που βλέπει ο πελάτης πανομοιότυπο με αυτό που χρησιμοποιεί το εργοστάσιο, επειδή μια απόκλιση ανάμεσά στα δύο είναι η ταχύτερη διαδρομή προς μια διαφωνία.
Υπάρχει ένας ακόμη εμπορικός λόγος για πειθαρχία εδώ, πέρα από τη φήμη. Οι αποφάσεις για την τιμολόγηση σε σχέση με τον ανταγωνισμό τείνουν να αντιγράφονται προς τα πάνω. Εάν μια καταχώριση για ένα μοντέλο σε μια σειρά προβάλλει πλεονέκτημα σε μια δυνατότητα που βασίζεται σε μη δημοσιευμένη περιγραφή, το επόμενο μοντέλο της σειράς θα κληθεί να το αντιστοιχίσει, και η σειρά θα καταλήξει να πουλά ένα σύνολο ισχυρισμών που δεν μπορεί να υποστηρίξει σε καμία αγορά όπου ένας πελάτης συγκρίνει πίνακες προδιαγραφών.
Η τελευταία απόφαση στη διαδικασία είναι αυτή που προστατεύει όλα τα παραπάνω, και είναι αυτή που παραλείπεται πιο συχνά: αν προχωρήσετε ενώ παραμένει ανοιχτό ένα ζήτημα. Ο κανόνας που αξίζει να εφαρμόζεται είναι ότι κάθε ανοιχτό ζήτημα πρέπει να έχει ορισμένο υπεύθυνο και ημερομηνία, και ότι κανένα ζήτημα δεν πρέπει να κλείνει βάσει παραδοχής. Εάν ένα ζήτημα παραμένει ανοιχτό την ημέρα λήξης της παραγγελίας, η απόφαση για προώθηση πρέπει να ληφθεί ρητά και να καταγραφεί, με αναφορά ταυτόχρονα στον κίνδυνο σε περίπτωση λανθασμένης εκτίμησης. Πρόκειται για μια σύντομη σημείωση, και για τη διαφορά ανάμεσα σε ένα αρχείο προμήθειας που εξηγεί την απόφαση και σε ένα που απλώς την περιέχει. Οι αγοραστές που εργάζονται με αυτόν τον τρόπο μπορούν να αλλάξουν αργότερα την απόφασή τους όταν φτάσουν νέες πληροφορίες, επειδή τίποτα στο αρχείο δεν εξαρτάται από ένα γεγονός που κανείς δεν επαλήθευσε.
Μια διαδικασία αποφάσεων για σύγκριση με βάση την τιμή
Η θέση της απόφασης σε μια σύγκριση με βάση την τιμή βρίσκεται στη σειρά εργασίας, όχι στο συμπέρασμα. Η παρακάτω διαδικασία έχει σχεδιαστεί ώστε η ακριβότερη εργασία να εκτελείται τελευταία, αφού τα στοιχεία θα έχουν περιορίσει τις επιλογές.
- Δημοσιεύστε τη θέση της τιμής-στόχου και τη διαμόρφωση στην οποία ισχύει, ώστε η σύγκριση να έχει σταθερό σημείο αναφοράς.
- Δημιουργήστε τον πίνακα μόνο από δημοσιευμένες γραμμές, σημειώνοντας πρώτα τις πανομοιότυπες και τις απουσιάζουσες γραμμές.
- Στείλτε τις ίδιες αριθμημένες ερωτήσεις και στους δύο προμηθευτές και ζητήστε τις συνθήκες δοκιμής πίσω από κάθε στοιχείο αυτονομίας και φόρτισης.
- Αποκτήστε ένα δείγμα του μοντέλου στο οποίο είστε διευκλινείστε, στη διαμόρφωση λιανικής πώλησης, και επαληθεύστε τις γραμμές που μπορούν να ελεγχθούν με το χέρι: τη συμπεριφορά κατά τη φόρτιση, τα αξεσουάρ στη συσκευασία, την εφαρμογή και την ισορροπία.
- Επιβεβαιώστε τη διαδρομή πιστοποίησης για την αγορά-προορισμό σε σχέση με τον σχεδιασμό φόρτισης, πριν από την οριστικοποίηση των προδιαγραφών.
- Γράψτε την πρόταση θέσης και αρχειοθετήστε τα στοιχεία, ώστε το κενό να είναι απολυμνισιμοποιήσιμο όταν επανεξετάζεται.
Τα βήματα 3 έως 5 καταναλώνουν τον χρόνο και είναι επίσης εκεί που λαμβάνεται η πραγματική απόφαση. Ένα τιμολογιακό κενό που αντέχει σε αυτήν τη διαδικασία είναι ένα κενό που μπορείτε να υποστηρίξετε σε μια συνάντηση προμήθειας, σε μια σελίδα προϊόντος και σε μια παράπονο πελάτη.
Η θέση μας σχετικά με την τιμολόγηση σε σύγκριση μεταξύ αυτών των δύο μοντέλων: δεν δημοσιεύουμε τιμή για κανένα από τα δύο, οπότε δεν θα σας πούμε ποιο μοντέλο αντιστοιχεί σε κάποια τιμολογιακή κλίμακα ούτε θα υπαινιχθούμε ότι το ένα αξίζει περισσότερο. Μπορούμε όμως να σας πούμε ότι οι δημοσιευμένες γραμμές σας δίνουν δύο διαφορές σε επίπεδο δομής — την αρχιτεκτονική της κυψέλης και τη μέθοδο φόρτισης — και τίποτα άλλο, και ότι οποιοδήποτε κενό πέρα από αυτά πρέπει να αποτελεί εμπορική απόφαση την οποία τεκμηριώνετε ως τέτοια, και όχι ισχυρισμό προδιαγραφών που θα έπρεπε να υποστηρίξετε.
Άμεσο επόμενο βήμα είναι το ίδιο για κάθε διαδρομή. Ένα δείγμα στη διαμόρφωση λιανικής πώλησης λύνει τις περισσότερες ανοιχτές γραμμές γρηγορότερα από οποιαδήποτε ανταλλαγή εγγράφων, η σημείωση για τη μέθοδο μέτρησης της αυτονομίας της μπαταρίας σάς λέει τι πρέπει να ζητήσετε ως τεκμηρίωση των στοιχείων αυτονομίας, και η ευρύτερη σειρά Ασύρματων γυαλιών ήχου Bluetooth δείχνει πώς λειτουργεί ο ίδιος πίνακας για τις υπόλοιπες γραμμές ήχου.
Αξίζει να ολοκληρωθεί η διαδικασία με την πιο δύσκολη περίπτωση, δηλαδή ένα κενό που κανένας όγκος στοιχείων δεν καλύπτει, επειδή οι γραμμές είναι πανομοιότυπες. Σε αυτήν την περίπτωση, το κενό αποτελεί εμπορική απόφαση και η ειλικρινής ενέργεια είναι να το πείτε: αυτό το μοντέλο διατίθεται σε επίπεδο τιμής που ο αγοραστής έχει επιλέξει να καταλάβει, και οι γραμμές προδιαγραφών δεν εξηγούν τη διαφορά. Οι αγοραστές που το διατυπώνουν καθαρά σπάνια αμφισβητούνται, επειδή δεν έχουν επικαλέσει τεχνικό λόγο που δεν μπορούν να υποστηρίξουν. Σε εκείνους που δανείζονται έναν τεχνικό λόγο για μια εμπορική απόφαση, κάποια στιγμή ζητείται να παρουσιάσουν τα στοιχεία τους.



