Ένας αγοραστής που ρωτά αν θα επιλέξει το νέο μοντέλο ή το καθιερωμένο κάνει μια ερώτηση την οποία ο κατάλογος δεν μπορεί να απαντήσει, επειδή ο κατάλογος δεν περιέχει ημερομηνία, ιστορικό παραγγελιών, κατάσταση κύκλου ζωής ή ποσοστό πωλήσεων για κανένα μοντέλο. Δεν υπάρχει στήλη που να δείχνει ποιο είναι νεότερο ούτε στήλη που να δείχνει ποιο βρίσκεται ήδη σε χρήση. Οι λέξεις «νέο» και «καθιερωμένο» περιγράφουν στοιχεία τα οποία το υλικό δεν καταγράφει.
Αυτό που καταγράφει το υλικό είναι το τι αναφέρει κάθε σελίδα, και αυτό αποδεικνύεται καλύτερο εργαλείο από την ηλικία για την απόφαση που πραγματικά λαμβάνει ο αγοραστής. Ένα μοντέλο του οποίου η σελίδα απαντά στα ερωτήματα που προκαλεί μια πρώτη παραγγελία είναι προδιαγεγραμμένο, ανεξάρτητα από την ηλικία του. Ένα μοντέλο του οποίου η σελίδα τα αφήνει ανοιχτά είναι αναπτυγμένο με απόδειξη, ανεξάρτητα από την ηλικία του. Και οι δύο τρόποι αποτυχίας που ακολουθούν — ένα κενό από τη μία πλευρά, μια απόκλιση από την άλλη — είναι αόρατοι σε έναν αγοραστή που αναζητά ημερομηνία και ορατοί σε έναν αγοραστή που εξετάζει τα πεδία.
Εύρος έξυπνων γυαλιών: νέα έναντι καθιερωμένων μοντέλων — ο κατάλογος δεν δείχνει ποιο είναι ποιο
Αξίζει να είστε σαφείς σχετικά με το τι λείπει, επειδή ένας αγοραστής στον οποίο έχει ειπωθεί ότι ένα μοντέλο είναι νέο ή καθιερωμένο συχνά βασίζεται σε πληροφορίες που προήλθαν από μια προηγούμενη συνομιλία και όχι από κάποιο έγγραφο. Δεν υπάρχει ημερομηνία κυκλοφορίας, αριθμός αναθεώρησης, ημερομηνία σε γραμμή προδιαγραφών, ιστορικό παραγγελιών ούτε στοιχείο για τον όγκο παραγωγής. Δύο μοντέλα μπορούν να βρίσκονται δίπλα-δίπλα στην ίδια σειρά, με το ένα να είναι σαφώς μεταγενέστερος σχεδιασμός και το άλλο σαφώς μακροχρόνιο προϊόν, χωρίς τίποτα στο υλικό να δείχνει ποιο είναι ποιο.
Συνέπεια είναι ότι ο αγοραστής δεν μπορεί να παραγγείλει βάσει ωριμότητας, οπότε η απόφαση πρέπει να αναδιαμορφωθεί βάσει των ορατών στοιχείων. Τα ορατά στοιχεία είναι τα δημοσιευμένα πεδία, τα οποία χωρίζονται σε τρεις ομάδες με διαφορετική συμπεριφορά. Ορισμένα πεδία είναι οι τυπικές γραμμές που δημοσιεύει κάθε μοντέλο. Ορισμένα πεδία δημοσιεύονται για ένα μοντέλο και όχι για τα γειτονικά μοντέλα, κάτι που σημαίνει ότι το μοντέλο έχει μια δική του ιδιαιτερότητα. Και ορισμένα πεδία λείπουν από ένα μοντέλο για το οποίο θα ήταν προφανές ότι χρειάζονται, κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να γίνει μια ερώτηση πριν παραγγελθεί το μοντέλο.
Αυτές οι τρεις ομάδες αποτελούν ολόκληρη τη βάση της σύγκρισης και μπορούν να ελεγχθούν σήμερα στη σελίδα, χωρίς δείγμα και χωρίς συνομιλία. Ένας αγοραστής με αυτά εμπρός του μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα «νέο έναντι καθιερωμένου» για ένα συγκεκριμένο ζευγά μοντέλων μέσα σε λίγα λεπτά, κάτι που αποτελεί καλύτερο αποτέλεσμα από μια εικασία για το ποιο είναι νεότερο.
Αυτό που δεν πρέπει να κάνει ο αγοραστής σε αυτό το στάδιο είναι να γενικεύει. «Το νέο μοντέλο» δεν αποτελεί κατηγορία με σταθερό σύνολο ιδιοτήτων. Σε αυτή τη σειρά υπάρχει ένα μοντέλο που δημοσιεύει μια γραμμή λειτουργιών και μοντέλα που δεν δημοσιεύουν τίποτα πέρα από τις τυπικές γραμμές, καθώς και ένα μοντέλο που δημοσιεύει το βάρος του, ενώ μια σειρά δεν δημοσιεύει βάρος. Ένα νέο μοντέλο μπορεί να έχει καλύτερες προδιαγραφές από ένα παλιό, ενώ ένα καθιερωμένο μοντέλο μπορεί να έχει περιορισμένη τεκμηρίωση. Η σύγκριση πρέπει να γίνεται ανά μοντέλο και ανά πεδίο, και η λέξη «νέο» περιγράφει τις προθέσεις του εργοστασίου και όχι το ίδιο το προϊόν.

Η μόνη ορατή διαφορά: τι αναφέρουν οι σελίδες
Τρεις συγκρίσεις κάνουν τη δουλειά όταν ένας αγοραστής επιλέγει ανάμεσα σε ένα μοντέλο που γνωρίζει και σε ένα που δεν γνωρίζει.
Τι δημοσιεύει το νέο μοντέλο και δεν δημοσιεύει το καθιερωμένο. Αυτό είναι το επιχείρημα υπέρ του νέου μοντέλου, και είναι το μόνο επιχείρημα υπέρ του νέου μοντέλου που αντέχει τον έλεγχο, επειδή είναι το μόνο που μπορεί να επαληθευτεί στη σελίδα. Μια δυνατότητα που εμφανίζεται στο νέο μοντέλο και σε καμία άλλη — μια διαφορετική διεπαφή Φόρτισης, μια θέση θήκης που δεν έχει το καθιερωμένο μοντέλο, έναν χαρακτηρισμό που λείπει από το καθιερωμένο μοντέλο, μια διαφορετική κατηγορία απεικόνισης στις οικογένειες καμερών — αποτελεί πραγματική διαφορά, και εάν η απαίτηση τη χρειάζεται, τότε το καθιερωμένο μοντέλο δεν αποτελεί καθόλου εναλλακτική. Εάν κανένα πεδίο δεν διαφέρει με τρόπο που έχει σημασία για την απαίτηση, τότε το πλεονέκτημα του νέου μοντέλου δεν είναι καθόλου ορατό στο υλικό, και η επιλογή γίνεται ερώτημα αποδεικτικών στοιχείων και όχι προδιαγραφών.
Τι έχει το καθιερωμένο μοντέλο και δεν έχει το νέο. Εδώ η απάντηση είναι πάντα η ίδια και δεν αποτελεί δημοσιευμένο πεδίο: αποδεικτικά στοιχεία. Ένα καθιερωμένο μοντέλο έχει παραγγελθεί στο παρελθόν, οπότε κάποιος γνωρίζει τι παραδόθηκε, εάν το κουτί ήταν σωστό, εάν το αξεσουάρ ήταν σωστό, εάν το σύνολο τεκμηρίωσης ήταν ολοκληρωμένο και πώς έμοιαζε στην πραγματικότητα η πρώτη παρτίδα. Κανένα από αυτά δεν περιέχεται στον κατάλογο, γι’ αυτό το καθιερωμένο μοντέλο φαίνεται πιο ελλιπές στη σελίδα, αλλά παρόλα αυτά η παραγγελία του έχει χαμηλότερο ρίσκο.
Τι δεν δημοσιεύει κανένα από τα δύο μοντέλα. Τα πεδία που λείπουν είναι τα ίδια και για τα δύο, και αποτελούν την ίδια λίστα: βάρος, βαθμός προστασίας από εισχώρηση, χειροκίνητο έλεγχος, ηχομετρικά στοιχεία και στοιχεία μικροφώνου, κριτήριο ολοκλήρωσης φόρτισης, ερωτήματα σχετικά με την αποθήκευση και τη μορφή της κάμερας, καθώς και η έκδοση ραδιοεπικοινωνίας στα μοντέλα όπου δεν δημοσιεύεται. Ένας αγοραστής που συγκρίνει ένα νέο με ένα καθιερωμένο μοντέλο συγκρίνει, λοιπόν, δύο προδιαγραφές που είναι και οι δύο ατελείωτες στα ίδια σημεία, και η σύγκριση πρέπει να αφορά τα πεδία που υπάρχουν.
Αυτός ο πίνακας είναι το εργαλείο και η συμπλήρωσή του απαιτεί περίπου δέκα λεπτά. Για κάθε πεδίο, σημειώστε τι αναφέρει το νέο μοντέλο, τι αναφέρει το καθιερωμένο μοντέλο και αν η διαφορά έχει σημασία για την απαίτηση. Η τρίτη στήλη είναι αυτή που καθορίζει τη σειρά, και είναι αυτή που παραλείπεται πιο συχνά: δύο μοντέλα μπορεί να διαφέρουν σε τέσσερα δημοσιευμένα πεδία και να μη διαφέρουν σε κανένα από αυτά με τρόπο που θα παρατηρούσε ένας πελάτης.
Σε τι χρησιμεύει πραγματικά ένα νέο μοντέλο
Ένα νέο μοντέλο κερδίζει τη θέση του σε μια σειρά για έναν από τρεις λόγους, και αξίζει να ξεχωριστούν επειδή οδηγούν σε διαφορετικές αποφάσεις.
Προσφέρει μια δυνατότητα που δεν έχει η υπόλοιπη σειρά. Σε αυτή τη σειρά εμφανίζεται σε λίγα σημεία: ένα τηλεχειρόστραγγα για φωτογραφίες που δημοσιεύουν μόνο τα αθλητικά μοντέλα, μια σειρά φωτοχρωμικών φακών σε ένα μοντέλο με κάμερα, μια σειρά χρωμάτων σε μερικά μοντέλα με κάμερα, χωρητικότητα θήκης που δημοσιεύεται σε ορισμένα μοντέλα και όχι σε άλλα, ένδειξη προστασίας από εισχώρηση μόνο σε δύο μοντέλα και βάρος που δημοσιεύεται μόνο σε ένα μοντέλο. Όταν μια απαίτηση χρειάζεται κάτι από αυτά, το νέο μοντέλο δεν ανταγωνίζεται το καθιερωμένο — είναι ο μόνος υποψήφιος, και η απόφαση αφορά την τεκμηρίωση, όχι το προϊόν.
Αντικαθιστά κάτι. Πρόκειται για την περίπτωση που η παράδοση πρέπει να διαχειριστεί σωστά, και είναι εκεί που τα δημοσιευμένα πεδία καθορίζουν αν η αντικατάσταση είναι πραγματική. Ένα νέο μοντέλο που αλλάζει τη διεπαφή φόρτισης, τη διαμόρφωση της μπαταρίας, την περιγραφή, τη θέση της θήκης, την έκδοση ραδιοεπικοινωνίας ή την κατηγορία απεικόνισης δεν αποτελεί άμεση αντικατάσταση για οποιοδήποτε προϊόν, ανεξάρτητα από το πώς το ονομάζει το εργοστάσιο. Η σύγκριση πεδίο προς πεδίο μετατρέπει μια δήλωση συνέχειας σε κάτι που μπορεί να αποδεχτεί ο αγοραστής, και οι ερωτήσεις που πρέπει να τεθούν βρίσκονται στην ανάλυση παράδοσης ενός απόσυρτου μοντέλου.
Απλώς αποτελεί την τρέχουσα κατεύθυνση του εργοστασίου. Αυτός είναι ο πιο ασθενής από τους τρεις λόγους και ο ένας που οδηγεί στα ακριβότερα λάθη, επειδή δεν είναι ορατός στο υλικό και δεν είναι κάτι που μπορεί να ελέγξει ο αγοραστής. Ένα μοντέλο που είναι νεότερο και δεν διαφέρει σε κανένα δημοσιευμένο πεδίο δεν προσφέρει τίποτα που να μπορεί να τοποθετήσει ο αγοραστής σε μια καταχώριση, ενώ προσφέρει στη λειτουργία όλη την πρώτης τάξεως εργασία χωρίς καμία από τη συσσωρευμένη γνώση. Η σωστή αντιμετώπιση δεν είναι η άρνηση του μοντέλου· είναι να αντιμετωπιστεί ως προδιαγραφή που πρέπει να τεκμηριωθεί, παρά ως προϊόν που πρέπει να παραγγελθεί.
Το κριτήριο που ξεχωρίζει τις τρεις περιπτώσεις είναι απλό. Εάν διαφέρει ένα πεδίο, το νέο μοντέλο έχει λόγο ύπαρξης. Εάν δεν διαφέρει κανένα πεδίο και το μοντέλο αντικαθιστά κάτι, ο λόγος ύπαρξης είναι η παράδοση. Εάν δεν διαφέρει κανένα πεδίο και δεν αντικαθίσταται τίποτα, ο λόγος ύπαρξης είναι μια προτίμηση του εργοστασίου, και η απόφαση πρέπει να βασιστεί στα τεκμήρια που μπορεί να παρέχει το εργοστάσιο για το ιστορικό της παραγωγής του.
Αξίζει να ζητηθούν αυτά τα τεκμήρια απευθείας, επειδή είναι το μοναδικό σημείο όπου το ιστορικό του ίδιου του εργοστασίου γίνεται ορατό σε έναν αγοραστή που προσπαθεί να αξιολογήσει την ωριμότητά του. Ένα εργοστάσιο που μπορεί να παράγει ένα χρονολογημένο αρχείο του τι έχει αποστείλει και σε ποια διαμόρφωση έχει παραγωγικό ιστορικό, ανεξάρτητα από το αν έχει κάποιο ο κατάλογος. Ένα εργοστάσιο που δεν μπορεί έχει μια σειρά και ένα σύνολο προϊόντων, που αποτελεί μια απολύτως λειτουργική σχέση, διαφορετική από εκείνη όπου το ιστορικό παραγγελιών του αγοραστή αντιστοιχίζεται με αυτό του προμηθευτή.
Η πρακτική συνέπεια είναι ότι το ερώτημα «νέο έναντι καθιερωμένου» μπορεί να στηριχτεί σε τεκμήρια αντί σε περιγραφές, και η περιγραφή μπορεί να παραμείνει εκεί που ανήκει — στη συνομιλία πώλησης, όπου επιτρέπεται να είναι ενθουσιωδώς.

Σειρά έξυπνων γυαλιών: νέα έναντι καθιερωμένων μοντέλων — πώς να παραγγείτε από το καθένα
Οι δύο τύποι παραγγελίας διαφέρουν ως προς τη φύση τους, και η χρήση της λανθασμένης διαδικασίας αποτελεί τον κύριο λόγο για την απογοήτευση από ένα νέο μοντέλο.
Η παραγγελία από ένα καθιερωμένο μοντέλο αποτελεί παραγγελία επαναλήπτικού ελέγχου. Το προϊόν είναι γνωστό, οπότε η παραγγελία αφορά την επιβεβαίωση ότι το εργοστάσιο εξακολουθεί να το παράγει όπως περιγράφεται. Στην πράξη, αυτό σημαίνει: λάβετε μια τρέχουσα μονάδα αντί για αποθηκευμένη, συγκρίνετέ την με τις δημοσιευμένες σειρές πεδίο προς πεδίο και ελέγξτε τα υπολειπόμενα — το αξεσουάρ, τα περιεχόμενα της συσκευασίας, το έντυπο υλικό — σε σχέση με όσα είχε διαπιστώσει η προηγούμενη παραγγελία. Ο τρόπος αποτυχίας εδώ είναι η απόκλιση, όταν το εργοστάσιο έχει αλλάξει σιωπηρά κάτι που η σελίδα εξακολουθεί να περιγράφει με τους παλιούς όρους. Η απόκλιση παραμένέ αόρατη μέχρι να τη συγκρίνει κάποιος. Είναι οικονομικός ο έλεγχός της και δαπανηρή η ανακάλυψή της στο πεδίο.
Η παραγγελία από ένα νέο μοντέλο αποτελεί παραγγελία πρωτόκολλου. Η πρώτη παραγγελία δεν επαναλαμβάνει κάτι, οπότε πρέπει να θεσπίσει τη βάση αναφοράς: μία μονάδα, όλα όσα παρατηρούνται καταγράφονται, χωρίς παραδοχή ότι το δείγμα αντιπροσωπεύει την παραγωγική σειρά και χωρίς να θεωρείται δεδομένο ότι μια επαναληπτική παραγγελία θα είναι επαναληπτική. Μια παραγγελία πρωτόκολλου παράγει το αρχείο διαμόρφωσης που κληρονομεί κάθε μεταγενέστερη παραγγελία, και η αξία του εξαρτάται αποκλειστικά από το αν έχει καταγραφεί κατά τη διάρκεια της πρώτης.
Η ίδια διάκριση αλλάζει τα κριτήρια επανεξέτασης. Για ένα καθιερωμένο μοντέλο, τα κριτήρια αφορούν τις διαφορές από όσα ήταν γνωστά: έχει αλλάξει κάτι και είναι αποδεκτή η διαφορά; Για ένα νέο μοντέλο, τα κριτήρια αφορούν την πληρότητα: είναι πλέον αρκετά πλήρης η προδιαγραφή ώστε να γίνει νέα παραγγελία και είναι αρκετά καλό το αρχείο ώστε να χρησιμοποιηθεί ως βάση επανάληψης;

Πέντε ερωτήματα που πρέπει να τεθούν πριν από την επιλογή
Όποια και αν είναι τα δύο μοντέλα, η απόφαση βελτιώνεται με την υποβολή πέντε ερωτημάτων παρά με τη συζήτηση των δύο περιγραφών. Αυτά είναι τα ερωτήματα που αλλάζουν το αποτέλεσμα και αξίζει να καταγραφούν γραπτώς στο εργοστάσιο, επειδή το καθένα αντιστηρίζεται από ένα έγγραφο.
- Ποιο δημοσιευμένο πεδίο διαφέρει μεταξύ των δύο και απασχολεί την απαίτηση η διαφορά αυτή; Μια διαφορά σε ένα πεδίο το οποίο δεν αγγίζει η απαίτηση είναι μια διαφορά που δεν θα δει ο πελάτης και δεν πρέπει να καθορίσει την παραγγελία.
- Τι παραμένει ανοικτό στη σελίδα του νέου μοντέλου, ενώ είναι κλειστό στο καθιερωμένο; Αυτός είναι ο αριθμός των κενών και αποτελεί την τίμια μέτρηση του όγκου των εργασιών πρώτης παραγγελίας που επιβαρύνει κάθε επιλογή.
- Τι παραμένει ανοικτό στη σελίδα του καθιερωμένου μοντέλου, ενώ είναι κλειστό στο νέο; Το καθιερωμένο μοντέλο συνήθως έχει λιγότερα κενά και ο αριθμός τους δείχνει αν το νέο μοντέλο είναι πράγματι καλύτερα προσδιορισμένο προϊόν ή απλώς διαφορετικό.
- Είναι δυνατή η παραγωγή αρχείου κατασκευής για οποιοδήποτε από τα δύο μοντέλα επιλεγεί και πόσο πρόσφατο είναι το τελευταίο; Αυτό είναι το ερώτημα που ξεχωρίζει μια παραγγελία την οποία μπορείτε να επαναλάβετε από μια παραγγελία την οποία πρέπει να επαναϋποστηρίξετε, και ισχύει και για τις δύο πλευρές της σύγκρισης.
- Ποιο είναι το κριτήριο επανεξέτασης για την πρώτη παρτίδα σε κάθε επιλογή; Για ένα νέο μοντέλο το κριτήριο είναι η πληρότητα, ενώ για ένα καθιερωμένο είναι η διαφορά από όσα ήταν γνωστά. Η καταγραφή και των δύο πριν από την παραγγελία αποτρέπει την επιλογή κριτηρίου εκ των υστέρων, προς την κατεύθυνση που βολεύει.
Υπάρχει ένα έκτο ερώτημα που αξίζει να τεθεί, μολονότι δεν έχει τεχνικό περιεχόμενο: τι συμβαίνει στον πελάτη που αγόρασε το καθιερωμένο μοντέλο όταν η παρουσίαση μετακινηθεί στο νέο. Η απάντηση δεν αφορά μόνο την εξυπηρέτηση — αφορά και το αν το κανάλι έχει μια αφήγηση που συνδέει τα δύο μοντέλα. Ένα κανάλι χωρίς αυτή την αφήγηση πρέπει να εισάγάγει ένα νέο προϊόν σε έναν πελάτη που νόμιζε ότι είχε ήδη αποκτήσει ένα.
Η αντιστάθμιση μεταξύ των δύο επιλογών συνήθως περιγράφεται ως κίνδυνος έναντι δυνατότητας και αξίζει να διατηρείται αυτό το πλαίσιο αντί να συγχωνεύεται σε μια προτίμηση. Το νέο μοντέλο προσφέρει δυνατότητες που δεν έχει το καθιερωμένο και ζητά από τον αγοραστή να εκτελέσει τις εργασίες πρώτης παραγγελίας. Το καθιερωμένο μοντέλο προσφέρει τεκμηρίωση που το νέο δεν μπορεί ακόμη να έχει και ζητά από τον αγοραστή να ελέγξει αν η τεκμηρίωση παραμένει έγκυρη. Καμία επιλογή δεν είναι γενικά η ασφαλέστερη και η επιλογή δεν αποτελεί αρχή αλλά κατάσταση: τι χρειάζεται η απαίτηση, τι είναι ήδη γνωστό και τι έχει χρόνο η ομάδα να καθιερώσει πριν την έναρξη της σεζόν.
Οι δύο τρόποι αποτυχίας και ο λόγος που διαφέρουν
Η απότυχία κενού και η απότυχία μετατόπισης προκαλούν το ίδιο σύμπτωμα από απόσταση — έναν πελάτη που λέει ότι το προϊόν δεν ήταν όπως περιγράφηκε — και προέρχονται από αντίθετα άκρα της σειράς. Η απότυχία κενού είναι ένα νέο μοντέλο με ένα ανοιχτό ερώτημα στη σελίδα του: ο αγοραστής παρήγγειλε πριν απαντηθεί το ερώτημα, και η απάντηση αποδείχθηκε διαφορετική από ό,τι υπαινινόταν η καταχώριση. Η απότυχία μετατόπισης είναι ένα καθιερωμένο μοντέλο του οποίου η σελίδα δεν αντιστοιχεί πλέον σε αυτό που αποστέλλει το εργοστάσιο: δεν υπήρχε κανένα ανοιχτό ερώτημα, δεν υπήρχε τίποτα λάθος εκείνη τη στιγμή και το προϊόν απλώς μετακινήθηκε.
Η πρακτική διαφορά έγκειται στο πού βρίσκονται τα αποδεικτικά στοιχεία. Για ένα κενό, η λύση είναι να γίνει η ερώτηση που λείπει, και τα αποδεικτικά στοιχεία είναι ένα έγγραφο που παράγει το εργοστάσιο. Για μια μετατόπιση, η λύση είναι η σύγκριση, και τα αποδεικτικά στοιχεία είναι μια μονάδα που ο αγοραστής τοποθετεί δίπλα στη σελίδα. Η δεύτερη λύση είναι φθηνότερη και είναι αυτή που παραλείπουν οι αγοραστές, επειδή το καθιερωμένο μοντέλο φαίνεται ασφαλές.
Υπάρχει μια τρίτη απότυχία που βρίσκεται μεταξύ τους και είναι η πιο δύσκολη στη διαχείριση. Είναι ένα μοντέλο του οποίου οι δημοσιευμένες σειρές παραμένουν αμετάβλητες και το προϊόν του επίσης, αλλά το σύνολο τεκμηρίωσής του έχει προχωρήσει — ένα αρχείο που τώρα καλύπτει μια διαφορετική έκδοση, ένα έργο συσκευασίας που έχει αναθεωρηθεί, ένα πάνελ κειμένου για συγκεκριμένη αγορά που έχει επικαιροποιηθεί για μια απαίτηση που δεν υπήρχε πριν από ένα χρόνο. Τίποτα από το προϊόν δεν άλλαξε και τα πάντα από τα έγγραφα άλλαξαν, και ο αγοραστής το μαθαίνει όταν παρακρατηθεί μια αποστολή. Η μόνη άμυνα είναι να διατηρείται η τεκμηρίωση μαζί με την παραγγελία και να ζητείται η τρέχουσα έκδοση του συνόλου αρχείων σε κάθε επαναπαραγγελία, αντί να επαναχρησιμοποιείται το αντίγραφο που είναι ήδη αρχείο.
Είναι επίσης η απότυχία που πιο συχνά διαγνώσκεται λανθασμένα, επειδή το σύμπτωμα — μια αποστολή που κρατά στα σύνορα ή μια καταχώριση που έχει ανασταλεί — μοιάζει με πρόβλημα του προϊόντος και αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Το διαγνωστικό ερώτημα είναι απλό και αξίζει να τεθεί πριν ξεκινήσει οποιοσδήποτε νέο έλεγχο του υλικού: έχει αλλάξει κάτι στα έγγραφα και πότε επιβεβαιώθηκε η τελευταία έκδοση κάθε αρχείου; Ένας αγοραστής που θέτει πρώτα αυτό το ερώτημα εξοικονομεί δύο εβδομάδες δουλειάς με δείγματα, και ένας αγοραστής που έχει υποστεί μία φορά μια τέτοια κατάσταση θα έχει τη συνήθεια να το ρωτά για κάθε μοντέλο και όχι μόνο για τα αγνοημένα.
Υπάρχει ένα τέταρτο μοτίβο που δεν αποτελεί απότυχία αλλά παρανόηση, και αξίζει να συμπεριληφθεί στη λίστα επειδή είναι πολύ συχνό. Είναι η υπόθεση ότι ένα μοντέλο με λιγότερα δημοσιευμένα πεδία είναι ένα λιγότερο ολοκληρωμένο προϊόν και, κατά συνέπεια, μια χειρότερη επιλογή. Σε αυτή τη σειρά, συχνά ισχύει το αντίθετο: ένα μοντέλο με περιορισμένη σελίδα μπορεί απλώς να είναι μια διαμόρφωση την οποία το εργοστάσιο δημοσιεύει με λιγότερες λεπτομέρειες, ενώ ένα μοντέλο με πλήρη σελίδα μπορεί να είναι μια διαμόρφωση με μια πλούσια ιστορία να διαηγηθεί. Ό,τι σημαίνει μια περιορισμένη σελίδα, σε κάθε περίπτωση, είναι ότι ο αγοραστής έχει περισσότερα να ρωτήσει. Αυτό είναι ένα κόστος, και είναι διαφορετικό από εκείνο που υπαινίζεται η περιορισμένη σελίδα.
Αυτό που θα κάνουμε με ένα ζεύγος μοντέλων είναι να διαβάσουμε τις δύο σελίδες παράλληλα και να επισημάνουμε, πεδίο προς πεδίο, πού διαφέρουν και πού θα εμφανιζόταν η διαφορά σε μια καταχώριση, σε ένα κουτί ή στην προσδοκία ενός πελάτη. Αυτό που δεν θα κάνουμε είναι να σας πούμε ποιο από τα δύο είναι νεότερο, επειδή το υλικό δεν το καταγράφει και οποιαδήποτε απάντηση θα δώσαμε θα ήταν εικασία σχετικά με το ιστορικό του εργοστασίου και όχι δημοσιευμένο γεγονός.
Αξίζει να προστεθεί ένα πρακτικό σημείο σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής αυτής της σύγκρισης, επειδή αποτελεί το μέρος που σπαταλιέται. Η σύγκριση γίνεται συχνά σε επίπεδο δύο προϊόντων, ως συζήτηση για το ποιο είναι καλύτερο, και σε αυτό το επίπεδο δεν έχει επίλυση — όλα καταλήγουν στις προτιμήσεις, και οι προτιμήσεις δεν αποτελούν κριτήριο που μπορεί να καταγραφεί σε αρχείο προμήθειας. Όταν διεξαχθεί σε επίπεδο πεδίων, η ίδια συζήτηση μετατρέπεται σε λίστα διαφορών, και κάθε διαφορά μπορεί να επισημανθεί ως σημαντική για την απαίτηση ή ως μη σημαντική. Σε αυτό το σημείο η επιλογή σταματά να αποτελεί γνώμη και γίνεται απόφαση την οποία κάποιος μπορεί να υπερασπίσει αργότερα, σε μια αξιολόγηση, χωρίς να χρειάζεται να θυμάται τι ειπώθηκε σε μια συνάντηση.
Το ίδιο ισχύει και για την αξιολόγηση που ακολουθεί. Μια πρώτη παρτίδα που αξιολογείται έναντι γραπτών κριτηρίων παράγει ένα αποτέλεσμα· μια πρώτη παρτίδα που αξιολογείται έναντι μιας εντύπωσης παράγει μια ιστορία, και η ιστορία είναι αυτή που επαναλαμβάνεται όταν συζητάται η δεύτερη παραγγελία.
Δώστε μας το μοντέλο που γνωρίζετε ήδη και το μοντέλο που εξετάζετε και θα σας επιστρέψουμε τις δημοσιευμένες σειρές τους δίπλα η μία στην άλλη, με τα πεδία που διαφέρουν σημειωμένα, ώστε η επιλογή να βασίζεται στις προδιαγραφές και όχι σε μια ημερομηνία.



