Η εναλλαγή και η ανάμιξη είναι δύο διαφορετικές λειτουργίες, και οι εισαγωγείς που τις αντιμετωπίζουν ως ενιαία λειτουργία επιβαρύνονται με το κόστος και των δύο. Η ανάμιξη αφορά το καλάθι: μία παραγγελία που περιλαμβάνει περισσότερα από ένα είδη προϊόντος, και τα ερωτήματα που εγείρει αφορούν τις ελάχιστες ποσότητες, τη συσκευασία και τα μεταφορικά. Η εναλλαγή αφορά την αλλαγή: την απόφαση να μεταφερθεί η προμήθεια ενός καναλιού από ένα προϊόν σε άλλο ή από μία γραμμή προϊόντων σε άλλη, και τα ερωτήματα που εγείρει αφορούν το κόστος της αλλαγής αφού έχει ήδη καταχωριστεί η παραγγελία. Αυτή η σελίδα αφορά τη δεύτερη λειτουργία, επειδή οι δημοσιευμένες γραμμές καθιστούν υπολογίσιμο το κόστος μιας εναλλαγής, κάτι που δεν συμβαίνει με το κόστος ενός ανάμεικτου καλαθιού, και επειδή η εναλλαγή είναι μια απόφαση που ο εισαγωγέας σχεδιάζει σε οριζόντιο ενός έτους, αντί για μια απόφαση που λαμβάνεται σε έναν πάγκο.
Κατηγορίες εναλλαγής σε γκάμαμα έξυπνων γυαλιών: τι αλλάζει πραγματικά μια εναλλαγή
Μια εναλλαγή σημαίνει ότι ένας πελάτης που αγόρασε ένα προϊόν καταλήγει να έχει άλλο. Σε αυτό το γκάμα, αυτό μπορεί να συμβεί σε τρεις κατευθύνσεις: από ένα μοντέλο σε ένα γειτονικό μοντέλο εντός της ίδιας γραμμής, από μία γραμμή σε άλλη εντός του γκάματος ή από μια θέση σε αυτό το γκάμα σε μια θέση εκτός του. Κάθε κατεύθυνση έχει διαφορετικο προφίλ κόστους, και οι δημοσιευμένες γραμμές επιτρέπουν στον εισαγωγέα να τις ξεχωρίσει πριν από την ανάληψη οποιουδήποτε χρηματικού ποσού.
Το αφετηριώδιο σημείο είναι ένας κανόνας εύκολα διατυπωμένος, αλλά εύκολα ξεχνιέμενος στην πράξη: μια εναλλαγή είναι δωρεάν μόνο εάν το δημοσιευμένο σύνολο γραμμών του προϊόν-προορισμού είναι πανομοιότυπο με εκείνο του προϊόν που αντικαθίσταται. Εάν οι γραμμές ταιριάζουν, η ρύθμιση του πελάτη παραμένει αμετάβλητη, το περιεχόμενο του καναλιού παραμένει αμετάβλητο, η συσκευασία παραμένει αμετάβλητη και η εναλλαγή αποτελεί εργασία με δεδομένα. Εάν διαφέρει οποιαδήποτε δημοσιευμένη γραμμή, η εναλλαγή έχει κόστος, το οποίο καθορίζεται από τη γραμμή που διαφέρει.
Αυτός είναι ολόκληρος ο αναλυτικός μέθοδος, και είναι πιο χρήσιμος από όσο ακούγεται, επειδή οι δημοσιευμένες γραμμές σε αυτό το γκάμα διαφέρουν σε τρόπους που εύκολα παραβλέπονται. Μια αλλαγή στον τρόπο φόρτισης αλλάζει το τι πρέπει να κατέχει ο πελάτης και το τι πρέπει να διαθέτει σε αποθέμα το κανάλι. Μια αλλαγή στη θέση της θήκης αλλάζει το περιεχόμενο του κιβωτίου, κάτι που αλλάζει τα πρώτα δέκα λεπτά του πελάτη και τη διαχείριση επιστροφών του καναλιού. Μια αλλαγή στην έκδοση ραδιοφωνικής σύνδεσης, ή μια αλλαγή από καμία δημοσιευμένη έκδοση ραδιοφωνικής σύνδεσης σε μία, αλλάζει το αν ο πελάτης χρειάζεται να συνδέσει οτιδήποτε, και κατ' επέκεινεν το αν το προϊόν λειτουργεί αμέσως μετά την αποσυσκευασία. Μια αλλαγή στις γραμμές λειτουργιών αλλάζει το τι μπορεί να περιγράφει μια καταχώριση, πράγμα που σημαίνει ότι το περιεχόμενο πρέπει να ξαναγραφτεί και οι ισχυρισμοί να επανεξεταστούν. Μια αλλαγή στη δημοσιευμένη κλίμακα αυτονομίας αλλάζει το τι μπορεί να ενημερωθεί ο πελάτης σχετικά με τη χρήση, και κατ' επέκεινεν το μοτίβο επιστροφών.
Αξίζει να αναφερθεί και το τι δεν αλλάζει, επειδή ένας αγοραστής που υποθέτει ότι πρέπει να επανασχεδιαστεί όλα σπαταλά χρήματα. Όταν ο τρόπος φόρτισης, η θέση της θήκης και η θέση της ραδιοφωνικής σύνδεσης είναι ίδιες, η ρύθμιση του πελάτη είναι η ίδια, ακόμη κι αν έχουν αλλάξει το όνομα του μοντέλου, το χρώμα, οι σημειώσεις λειτουργιών και η διάταξη των κυψελών. Σε αυτή την περίπτωση, η εναλλαγή αποτελεί λειτουργία από την πλευρά του καναλιού και όχι του πελάτη, και το κόστος της είναι σημαντικά χαμηλότερο από το αντίθετο.
Οι εμπορικοί όροι είναι το σημείο όπου η εναλλαγή παύει να είναι υπολογίσιμη. Ο κατάλογός μας δεν δημοσιεύει τιμή, ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας, χρόνο παράδοσης, κόστος δειγμάτων ούτε περίοδο εγγύησης για κανένα μοντέλο, οπότε το κόστος της ίδιας της αλλαγής — τα εργαλεία, η γραφική τέχνη, η Πρώτη Παραγγελία, η εκτόνωση αποθέματος — δεν μπορεί να αναγνωστεί από το υλικό μας. Το υλικό μας παρέχει τη διαφορά στη διαμόρφωση, και αυτή η διαφορά είναι το μέρος που καθορίζει αν η αλλαγή αξίζει καθόλου να γίνει. Ένας εισαγωγέας που υπολογίζει πρώτα τη διαφορά και έπειτα τιμολογεί τη μετάβαση κάνει τη δουλειά με τη σωστή σειρά.

Τα τρία είδη εναλλαγής και αυτό που κοστίζει χρήμα στο κανάλι
Το πρώτο είδος είναι η εναλλαγή με αλλαγή ετικέτας, όπου το μοντέλο-προορισμός δημοσιεύει τις ίδιες γραμμές με το μοντέλο που αντικαθίσταται. Στο γκάμα υπάρχουν πραγματικά παραδείγματα: τα K01 και K02 δημοσιεύουν την ίδια έκδοση ραδιοφωνικής σύνδεσης, την ίδια διάταξη κυψελών, την ίδια κλίμακα αυτονομίας, το ίδιο ανώτατο όριο φόρτισης και τον ίδιο τρόπο φόρτισης, και κανένα από τα δύο δεν δημοσιεύει γραμμή λειτουργιών. Ένα κανάλι που μετακινείται μεταξύ αυτών των δύο αλλάζει απλώς το όνομα σε μια καταχώριση, και το κόστος περιορίζεται στο περιεχόμενο της καταχώρισης και στα αρχεία του ίδιου του καναλιού. Τρία ερωτήματα ολοκληρώνουν την ανάλυση μιας εναλλαγής, και ένας αγοραστής θα πρέπει να τα θέσει και τα τρία στον προμηθευτή πριν από την Πρώτη Παραγγελία.
- Ποιες δημοσιευμένες γραμμές του μοντέλου προορισμού παραμένουν ανοιχτές και τι πρέπει να διευθετηθεί σε καθεμία πριν από τη σύνταξη μιας καταχώρισης;
- Ποιες δημοσιευμένες γραμμές του μοντέλου αποχώρησης πρόκειται να αλλάξουν και πέφτει η αλλαγή στον πελάτη, στο κανάλι ή στον προμηθευτή;
- Ποια είναι η πρώτη ημερομηνία που μπορεί να παρασχεθεί ο όγκος του μοντέλου προορισμού και η ημερομηνία αυτή προηγείται ή έπεται της ημερομηνίας εξάντλησης του αποθέματος του μοντέλου αποχώρησης;
Η τρίτη από αυτές καθορίζει αν η μετάβαση είναι σχέδιο ή ατυχία και είναι αυτή που ένας εισαγωγές είναι πιο πιθανό να αφήσει για μετά την τοποθέτηση της πρώτης παραγγελίας. Οι εμπορικοί όροι που θα επέτρεπαν την απάντηση νωρίτερα — χρόνος παράδοσης για το μοντέλο προορισμού, θέση παράδοσης για το μοντέλο αποχώρησης — δεν δημοσιεύονται για καμία καταχώριση σε αυτή την κατηγορία, οπότε ο μόνος τρόπος για να τα λάβετε είναι να τα ζητήσετε ως μέρος της μετάβασης και όχι ως μέρος μιας συνηθισμένης επαναπαραγγελίας.
Το δεύτερο είδος είναι η μετάβαση που αλλάζει τη ρύθμιση, όπου ο πελάτης πρέπει να κάνει κάτι διαφορετικό: νέα διάταξη φόρτισης, νέο βήμα σύζευξης, διαφορετική συσκευασία. Το τρίτο είναι η μετάβαση που αλλάζει τη θέση, όπου ο πελάτης μεταβαίνει από ένα προϊόν με δημοσιευμένη κάμερα σε ένα χωρίς, ή από ένα συνδεδεμένο προϊόν σε ένα χωρίς δημοσιευμένη ραδιοφωνική έκδοση, ή από ένα γενικό προϊόν ήχου σε ένα δημοσιευμένο για χρήση από παιδιά.
Το τρίτο είδος είναι αυτό που κοστίζει χρήμα σε ένα κανάλι, και ο λόγος δεν είναι η τιμή μονάδας. Είναι ότι η θέση του προϊόντος στη ζωή του πελάτη έχει αλλάξει, και μαζί της και ο ισχυρισμός του καναλιού. Ένα κανάλι του οποίου το κείμενο καταχώρισης περιγράφει ένα προϊόν ως συνδεδεμένο με τηλέφωνο δεν μπορεί να μεταβάλει αυτή την καταχώριση σε ένα προϊόν χωρίς δημοσιευμένη ραδιοφωνική έκδοση χωρίς να ξαναγράψει το κείμενο και να επανεξετάσει τους ισχυρισμούς, ενώ ένα κανάλι του οποίου το προϊόν δημοσιεύεται για χρήση από παιδιά έχει διαφορετικές υποχρεώσεις για τη συσκευασία, τις προειδοποιήσεις και τη δήλωση ηλικίας από ένα του οποίου το προϊόν δεν δημοσιεύεται για τέτοια χρήση. Δεν πρόκειται για κόστη που εμφανίζονται σε τιμολόγιο· πρόκειται για κόστη που εμφανίζονται ως επανεκκίνηση.
Υπάρχει ένα τέταρτο μοτίβο που δεν αποτελεί καθόλου μετάβαση, αλλά συχνά λογίζεται ως τέτοιο, και αξίζει να τεθεί στο πλαίσιο επειδή οι εισαγωγείς το σχεδιάζουν σαν μετάβαση. Ένα κανάλι που προσθέτει ένα δεύτερο προϊόν δίπλα στο πρώτο εκτελεί επέκταση της γκάνας, δεν μεταβαίνει μεταξύ δύο. Οι δύο λειτουργίες έχουν διαφορετικούς τρόπους αποτυχίας: μια μετάβαση αποτυγχάνει όταν το παλιό προϊόν αποσύρεται πριν ετοιμαστεί το νέο, ενώ μια επέκταση γκάνας αποτυγχάνει όταν τα δύο προϊόντα υποβαθμίζουν το ένα το άλλο ή όταν το κανάλι δεν μπορεί να διαχειριστεί δύο σύνολα κειμένων, συσκευασιών και υποστήριξης. Οι δημοσιευμένες γραμμές βοηθούν με το πρώτο πρόβλημα και είναι σε μεγάλο βαθμό σιωπηλές για το δεύτερο, επειδή το αν δύο προϊόντα ανταγωνίζονται αποτελεί ερώτημα για τους πελάτες του καναλιού και όχι για τα ίδια τα προϊόντα.
Ο πρακτικός έλεγχος για έναν εισαγωγέα είναι αυτός: αν του λέγεται στον πελάτη να κάνει κάτι διαφορετικό, πρόκειται για μετάβαση που αλλάζει τη ρύθμιση· αν του λέγεται να κάνει το ίδιο πράγμα με διαφορετικό προϊόν, πρόκειται για μετάβαση με αλλαγή ετικέτας· αν του λέγεται ότι το προϊόν εξυπηρετεί διαφορετικό μέρος της ζωής του, πρόκειται για μετάβαση που αλλάζει τη θέση. Τα τρία απαιτούν πολύ διαφορετικό όγκο εργασίας, και η διαφορά ανάμεσα στη φθηνότερη και στην ακριβότερη δεν είναι ποσοστιαία — είναι μια επανεκκίνηση.

Ανάγνωση μιας μετάβασης από τις δημοσιευμένες γραμμές πριν από την προσφορά
Η μέθοδος ανάγνωσης μιας μετάβασης από τις δημοσιευμένες γραμμές είναι να συνταχθεί ένας πίνακας διαφορών και είναι η ίδια για κάθε ζεύγος στη γκάνα. Μία στήλη ανά μοντέλο, μία γραμμή ανά δημοσιευμένο χαρακτηριστικό, και τα κελιά που διαφέρουν αποτελούν τη μετάβαση. Τα χαρακτηριστικά που αξίζει να παρακολουθούνται είναι αυτά που φτάνουν στον πελάτη ή στο κανάλι, κι όχι αυτά που περιγράφουν εσωτερικά το προϊόν: η μέθοδος φόρτισης, η θέση της θήκης, η ραδιοφωνική έκδοση, οι γραμμές χαρακτηριστικών, η δημοσιευμένη κατηγορία αυτονομίας, η θέση χρώματος και η ονομασία που είναι τυπωμένη στο προϊόν.
Δύο παραδείγματα από την γκάμα δείχνουν γιατί αξίζει να γίνει αυτό. Η μετάβαση από ένα μοντέλο κάμερας που δημοσιεύει τη χωρητικότητα της θήκης σε ένα που δεν δημοσιεύει καθόλου σειρά για τη θήκη μοιάζει με μικρή αλλαγή στον πίνακα, αλλά στην ουσία δεν αποτελεί αλλαγή: στην πρώτη περίπτωση η θέση της θήκης έχει καθοριστεί, ενώ στη δεύτερη αποτελεί ανοιχτό ερώτημα που πρέπει να υποβληθεί στον προμηθευτή. Η διαφορά αυτή πρέπει να διευθετηθεί με τον προμηθευτή πριν από τον σχεδιασμό της αλλαγής, επειδή η πρώτη περίπτωση περιέχει μια απάντηση και η δεύτερη ένα ανοιχτό ερώτημα. Η μετάβαση ανάμεσα σε δύο μοντέλα, στα οποία το ένα δημοσιεύει ραδιοφωνική έκδοση και το άλλο όχι, αποτελεί μεγαλύτερη αλλαγή από όσο υπαινίζει ο πίνακας, επειδή η συμπεριφορά σύνδεσης του δεύτερου προϊόντος πρέπει να διαπιστωθεί, και όχι απλώς να αναφερθεί.
Ο πίνακας διαφορών καθορίζει επίσης τη σειρά των δύο συνομιλιών που πρέπει να έχει ένας αγοραστής. Τα ερωτήματα για το μοντέλο προορισμού έρχονται πρώτα, επειδή καθορίζουν αν η αλλαγή είναι καθόλου δυνατή — μια ανεπίσημετη μέθοδος Φόρτισης ή μια θέση ραδιοφωνικής έκδοσης που δεν έχει καθοριστεί αποτελεί ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί πριν από την καταχώριση σε ένα κανάλι. Τα ερωτήματα για το μοντέλο που αντικαθίσταται έρχονται δεύτερα και αφορούν το απόθεμα, τα γραφικά και την περίοδο υποστήριξης, και όχι το ίδιο το προϊόν.
Ο πίνακας διαφορών δεν μπορεί να τιμολογήσει την αλλαγή, και ένας αγοραστής που αναμένει κάτι τέτοιο θα απογοητευτεί. Οι δημοσιευμένες σειρές ενημερώνουν τον αγοραστή για το τι αλλάζει για τον πελάτη και τι πρέπει να ξαναγραφτεί· οι εμπορικοί όροι που καθορίζουν αν η αλλαγή αξίζει να γίνει παραμένουν αδημοσιεύτοι και πρέπει να προέλθουν όλοι από τον προμηθευτή. Ο πίνακας αποτελεί, συνεπώς, στοιχείο εισόδου για μια διαπραγμάτευση και όχι υποκατάστασή της, ενώ η πραγματική του αξία έγκειται στο ότι μετατρέπει μια ασαφή πρόθεση σε μια συγκεκριμένη λίστα αλλαγών, με βάση την οποία ο προμηθευτής μπορεί να υποβάλει προσφορά.
Η πρακτική πειθαρχία, και αυτή που εξοικονομεί τον περισσότερο χρόνο, είναι να απαιτείται η ολοκλήρωση του πίνακα διαφορών πριν από την υποβολή αιτήματος για την πρώτη προσφορά. Μια προσφορά για νέο μοντέλο που δεν έχει συγκριθεί με βάση διαφορές με το μοντέλο που θα αντικαταστήσει θα αποτελεί προσφορά για ένα προϊόν, ενώ το κόστος μετάβασης θα εμφανιστεί αργότερα ως αίτημα αλλαγής. Μια προσφορά που έχει συγκριθεί με βάση διαφορές θα περιλαμβάνει ήδη τα γραφικά, τη συσκευασία και τις συνέπειες στα έγγραφα, και η σύγκριση ανάμεσα στις δύο επιλογές θα γίνεται σύγκριση συνόλων και όχι τιμών μονάδας.

Τα ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντήσει ένας προμηθευτής για ένα ζεύγος μοντέλων
Το αίτημα αφορά ένα ζεύγος και όχι ένα προϊόν, και αυτή η διάκριση είναι αυτή που καθιστά χρησίμες τις απαντήσεις. Ένα αίτημα για προϊόν λαμβάνει απαντήσεις για το προϊόν· ένα αίτημα για ζεύγος λαμβάνει απαντήσεις για τη μετάβαση. Τα ερωτήματα παρακάτω πρέπει να απαντηθούν για μια αλλαγή και υποβάλλονται από κοινό στο μοντέλο προορισμού και στο μοντέλο αποχώρησης.
- Δέχεται το μοντέλο προορισμού νέες παραγγελίες και η δημοσιευμένη διαμόρφωση είναι αυτή που βρίσκεται τώρα στην παραγωγή;
- Απαιτεί το μοντέλο προορισμού νέα γραφικά, μπορούν να αποσυρθεί τα γραφικά του μοντέλου αποχώρησης και πότε;
- Αλλάζει η συσκευασία, αλλάζει μαζί της και το εργαλείο συσκευασίας και μπορεί η αλλαγή να αποσπαστεί από μια γενική ανανέωση;
- Αλλάζει η ρύθμιση του πελάτη — η διάταξη Φόρτισης, το βήμα σύζευξης, τα περιεχόμενα της συσκευασίας;
- Ποια είναι η θέση της Πρώτης Παραγγελίας και η θέση της επαναληπτικής παραγγελίας για το μοντέλο προορισμού, ξεχωριστά;
- Ποια είναι η ελάχιστη ποσότητα για ποσότητα μετάβασης και είναι ίδια με την ελάχιστη ποσότητα για μια κανονική παραγγελία;
- Μπορούν να παρασχεθούν το μοντέλο αποχώρησης και το μοντέλο εισόδου την ίδια περίοδο και για πόσον καιρό;
- Ποια είναι η θέση της υπηρεσίας και των ανταλλακτικών για το μοντέλο αποχώρησης μόλις σταματήσει να παραγγέλλεται;
- Καλύπτει ο τεχνικός φάκελος του μοντέλου προορισμού τη διαμόρφωση που θα αποσταλεί και διαφέρει από τον φάκελο του μοντέλου αποχώρησης;
- Ποια προειδοποίηση λαμβάνει το κανάλι πριν από οποιαδήποτε αλλαγή σε ένα από τα δύο μοντέλα;
Το τέταρτο ερώτημα είναι αυτό που καθορίζει την εμπειρία του πελάτη και το έβδομο είναι αυτό που καθορίζει αν η αλλαγή είναι ασφαλής. Μια αλλαγή που δεν μπορεί να καλυφθεί παράλληλα με το μοντέλο αποχώρησης είναι μια αλλαγή με κενό, και ένα κενό στην προμήθεια ενός καναλιού σημαίνει μια περίοδο κατά την οποία το κανάλι δεν έχει τίποτα να πουλήσει σε αυτή τη γραμμή — κάτι που συνοψίζει με μία πρόταση όλο το κόστος της αλλαγής. Το τρίτο ερώτημα έχει σημασία για διαφορετικό λόγο: μια αλλαγή συσκευασίας που μπορεί να αποσπαστεί από μια γενική ανανέωση γραφικών κοστίζει σημαναντικά λιγότερο, και οι περισσότεροι αγοραστές δεν ρωτούν ποτέ αν είναι δυνατή αυτή η αποσπασμένη αλλαγή.
Η ένατη ερώτηση είναι αυτή που προκαλεί δυσκολία στους ενδιαφερόμενους, επειδή ένα τεχνικό αρχείο ακολουθεί το προϊόν και τη διαμόρφωση και όχι το μοντέλο. Ο αγοραστής που υποθέτει ότι το μοντέλο προορισμού κληρονομεί την τεκμηρίωση του αποχωρούμενου μοντέλου θα διαπιστώσει το αντίθετο όταν ζητηθεί το αρχείο για τη νέα αγορά. Η ερώτηση δεν κοστίζει τίποτα και αποτρέπει καθυστέρηση που συνήθως μετρά σε εβδομάδες.
Η δέκτη ερώτηση είναι αυτή που δεν έχει δημοσιευμένη απάντηση για κανένα μοντέλο σε αυτή τη σειρά και μετατρέπει μια σχεδιασμένη αλλαγή σε ανεπίτρεπτη. Δεν υπάρχει δημοσιευμένη περίοδος ειδοποίησης, δημοσιευμένη θέση τελευταίας παραγγελίας ούτε δημοσιευμένο ορίζοντα παροχής υπηρεσιών για κανένα μοντέλο του καταλόγου. Επομένως, ο αγοραστής που θέλει να προγραμματίσει τη μετάβαση πρέπει να συμπεριλάβει την ειδοποίηση στη συμφωνία, αντί να την υποθέτει. Το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει από το έργο του κύκλου ζωής ολόκληρης της σειράς, προκαλούμενο από διαφορετική κατεύθυνση, και αποτελεί καλή απόδειξη του τρόπου με τον οποίο μια μεμονωμένη έλλειψη στα δημοσιευμένα δεδομένα εμφανίζεται ταυτόχρονα σε πολλά σημεία.
Σχεδιασμός μετάβασης: απόθεμα, γραφικά, κείμενα και περίοδος παράλληλης λειτουργίας
Το τελευταίο κομμάτι είναι λειτουργικό και είναι εκεί που πραγματοποιείται πραγματικά το κόστος της αλλαγής. Μια μετάβαση έχει τέσσερα κινητά μέρη, τα οποία δεν κινούνται όλα με την ίδια ταχύτητα. Τα γραφικά και η συσκευασία κινούνται αργά, επειδή απαιτούν εργαλεία και επειδή η πρώτη παραγγελία πρέπει να παραχθεί με βάση αυτά. Τα κείμενα της σελίδας προϊόντος κινούνται με την ταχύτητα του κύκλου αξιολόγησης, επειδή οποιοδήποτε κείμενο που αλλάζει έναν ισχυρισμό πρέπει να αξιολογηθεί πριν από τη δημοσίευσή του. Τα πρότυπα υποστήριξης και η θέση στην εγγύηση κινούνται πιο αργά από όλα, επειδή ένα κανάλι που έχει πουλήσει ένα προϊόν για δύο χρόνια διαθέτει δύο χρόνια απαντήσεων σχετικά με αυτό. Το απόθεμα κινείται ταχύτερα και είναι συνήθως το στοιχείο που διαχειρίζεται ακατάλληλα: το υπόλοιπο απόθεμα του αποχωρούμενου μοντέλου πρέπει να πουληθεί, να εκπτωθεί, να συνδυαστεί με άλλα προϊόντα ή να απομονωθεί, ενώ η απόφαση για τον τρόπο που θα εφαρμοστεί αποτελεί εμπορική απόφαση την οποία λαμβάνει ο εισαγωγέας πριν από την πρώτη παραγγελία και όχι μετά από την τελευταία.
Η περίοδος παράλληλης λειτουργίας είναι η παράμετρος που συνδέει τα τέσσερα αυτά στοιχεία και είναι αυτή που ο εισαγωγέας οφείλει να σχεδιάσει συνειδητά, αντί να την κληρονομήσει. Πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να παραχθούν τα νέα γραφικά και να αξιολογηθούν τα κείμενα και αρκετά μικρή ώστε το κανάλι να μη λειτουργεί για μεγαλύτερο διάστημα δύο προϊόντων στην ίδια σειρά από όσο χρειάζεται το νέο προϊόν. Κανείς δεν μπορεί να την υπολογίσει από το δημοσιευμένο υλικό μας, επειδή εξαρτάται από τον κύκλο αξιολόγησης και τον χρόνο παράδοσης, τα οποία δεν δημοσιεύονται. Ο εισαγωγέας μπορεί να ορίσει την περίοδο παράλληλης λειτουργίας ως στόχο, να αναγράψει τις δύο ημερομηνίες στο ίδιο φύλλο και να τις ελέγξει σε σχέση με τη δημοσιευμένη θέση του προμηθευτή πριν από την καταχώριση της παραγγελίας.
Υπάρχει επίσης μια έκδοση της παράλληλης λειτουργίας από την πλευρά του πελάτη, η οποία συχνά παραλείπεται. Ο πελάτης που αγόρασε το αποχωρούμενο μοντέλο έχει ένα αξεσουάρ, έναν τρόπο φόρτισης και ένα σύνολο προσδοκιών. Μια αλλαγή που τροποποιεί τον τρόπο φόρτισης ζητά από τον πελάτη να αγοράσει κάτι νέο. Το αν το κανάλι αναλαμβάνει το κόστος αυτό, το μεταβιβάζει ή το αποφεύγει επιλέγοντας ένα μοντέλο προορισμού με τον ίδιο δημοσιευμένο τρόπο φόρτισης, αποτελεί εμπορική επιλογή που είναι φθηνότερη όταν λαμβάνεται πριν από την πρώτη παραγγελία. Ο εισαγωγέας που έχει συγκρίνει τα δύο μοντέλα διαθέτει ήδη αυτές τις πληροφορίες. Ο εισαγωγέας που δεν έχει διενεργήσει σύγκριση πρέπει να τις ανακαλύψει μέσα από παράπονα.
Ο αγοραστής που αποφασίζει αν θα προχωρήσει καθόλου σε μια αλλαγή οφείλει επίσης να εφαρμόσει τα κριτήρια που θα εφάρμοζε σε οποιαδήποτε άλλη επένδυση σε πάγια στοιχεία, επειδή η αλλαγή αποτελεί ακριβώς κάτι τέτοιο. Το πρώτο είναι το συνολικό κόστος και όχι η τιμή μονάδας. Το συνολικό κόστος πρέπει να περιλαμβάνει τα γραφικά, τα εργαλεία, την εκκέντρωση του αποθέματος και την προσπάθεια αξιολόγησης που καταναλώνει η αλλαγή, κανένα από τα οποία δεν εμφανίζεται σε προσφορά. Το δεύτερο είναι ο κίνδυνος κενού: τι θα κάνει το κανάλι τις εβδομάδες κατά τις οποίες δεν μπορεί να προμηθευτεί κανένα από τα δύο μοντέλα και υπάρχει ήδη ένα εναλλακτικό προϊόν που έχει εγκριθεί και θα μπορούσε να στηρίξει τη σειρά. Το τρίτο είναι η αναστρεψιμότητα, δηλαδή το ερώτημα αν η αλλαγή μπορεί να αναιρεθεί, το οποίο σπάνια τίθεται. Το τέταρτο είναι το κόστος για τον πελάτη, δηλαδή το αξεσουάρ που πρέπει να αγοράσει ξανά και η ρύθμιση που πρέπει να μάθει. Μια σύντομη λίστα που βαθμολογεί δύο υποψήφιες αλλαγές με βάση αυτά τα τέσσερα κριτήρια παρέχει στον αγοραστή πολύ περισσότερες πληροφορίες από μια σύγκριση δύο τιμών μονάδας. Αυτή είναι η σύγκριση για την οποία θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια ο αγοραστής από τον προμηθευτή. Με άλλα λόγια, το τι πρέπει να ζητηθεί αποτελεί το πρώτο μισό της εργασίας και η απάντηση πρέπει να έρθει ως φύλλο σύγκρισης και προσφορά βάσει αυτού και όχι ως προσφορά και ερώτηση.
Η εναλλαγή σε αυτό το πλαίσιο σημαίνει τη διαδρομή ενός προϊόντος από τη γενιά που έχει ήδη ένας πελάτης προς τη γενιά που την αντικαθιστά, και αξίζει να διευκρινιστεί ρητά, επειδή η ίδια λέξη χρησιμοποιείται και για κάτι άλλο. Ένας αγοραστής που συμπληρώνει μία παραγγελία με διαφορετικούς τύπους προϊόντων δεν κάνει εναλλαγή· πρόκειται για απόφαση σχετικά με το περιεχόμενο της παραγγελίας, η οποία εγείρει ζητήματα ελάχιστων ποσοτήτων και μεταφοράς, όχι αλλαγής. Οι δύο λειτουργίες συγχέονται επειδή συμβαίνουν στο ίδιο έτος προγραμματισμού, και η συνέπεια της σύγχυσης είναι ότι μια εναλλαγή προγραμματίζεται σαν επαναπαραγγελία, με αποτέλεσμα ένα κανάλι να εμφανίζει κενό στη γραμμή του και αποθέκη παλιάς γενιάς.
Η εμπορική διατύπωση της ίδιας άσκησης, με όρους βάσει των οποίων κάνει προϋπολογισμό ένα κανάλι, παρουσιάζεται στο υλικό σχεδιασμού αποθεμάτων για μια σειρά προϊόντων που βρίσκεται σε μεταβατικό στάδιο. Από την πλευρά μας μπορούμε να προσθέσουμε κάτι συγκεκριμένο, το οποίο αξίζει να διατυπώσουμε απλά: δημοσιεύουμε τους πίνακες που καθορίζουν τι αλλάζει μια εναλλαγή για τον πελάτη, δεν δημοσιεύουμε κανέναν εμπορικό όρο και δεν θα επινοήσουμε κάποιον. Όταν η απάντηση σε ένα ερώτημα σχετικό με τη μετάβαση είναι ένας πίνακας, μπορούμε να τον παρέχουμε. Όταν η απάντηση αφορά τιμή, χρόνο παράδοσης, ελάχιστη ποσότητα ή περίοδο ειδοποίησης, πρέπει να προέρχεται γραπτώς από τον προμηθευτή, και ένας αγοραστής που διαθέτει το δελτίο διαφορών μπορεί να ζητήσει ακριβώς τη σωστή πληροφορία.



