Δυνατότητες AI γυαλιών Smart: τέσσερα ερωτήματα, τίμιες διαφορές
Οι αγοραστές κάνουν τέσσερα ερωτήματα για την AI στα έξυπνα γυαλιά, και συνήθως τα θέτουν με αντίστροφη σειρά. Το πρώτο είναι τι κάνει πραγματικά η AI, και είναι το λιγότερο παραγωγικό από τα τέσσερα, επειδή η «AI» σε αυτήν την κατηγορία καλύπτει μια αλυσίδα ξεχωριστών λειτουργιών — λήψη, μεταγραφή, ερμηνεία, ανάκτηση και απόκριση — και ένας προμηθευτής που απαντά στο ερώτημα με το όνομα μιας δυνατότητας δεν έχει απαντήσει σε καμία από αυτές. Το δεύτερο είναι ποιο μοντέλο της σειράς υποστηρίζει ποια από αυτές τις λειτουργίες, και αυτό είναι το ερώτημα που πράγματι συντομεύει μια διαπραγμάτευση, επειδή διαχωρίζει μια συσκευή με μια λειτουργία από μια συσκευή που αποτελεί πλατφόρμα για μία. Το τρίτο είναι τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει δίκτυο, κάτι που καθορίζει αν το προϊόν μπορεί να πωληθεί σε αγορά με ασθενή κάλυψη, σε αποθήκη, σε βιομηχανικό χώρο ή σε όχημα. Το τέταρτο είναι πολλίζει κοστίζει η λειτουργία, και είναι το ερώτημα που αναβάλλεται πιο συχνά και το αναβολή του έχει το μεγαλύτερο κόστος.
- Τι κάνει πραγματικά η AI; Όχι μια ετικέτα δυνατότητας — μια ονοματισμένη λειτουργία για κάθε βήμα της αλυσίδας και μια δήλωση για το ποιο βήμα εκτελείται στη συσκευή.
- Ποιο μοντέλο υποστηρίζει ποια λειτουργία και υπό ποιες συνθήκες; Ο πίνακας που δείχνει στον αγοραστή αν οι συσκευές της σύντομης λίστας μπορούν καθόλου να παραγγελθούν σύμφωνα με τις απαιτήσεις.
- Τι συμβαίνει όταν δεν υπάρχει δίκτυο; Το ερώτημα που καθορίζει σε ποιες αγορές, ποιες διαύλους και ποια περιβάλλοντα μπορεί να πωληθεί το προϊόν.
- Πόσο κοστίζει η λειτουργία ανά συσκευή ανά έτος; Ο αριθμός που δεν αναγράφεται στην προσφορά και που καθορίζει την επιχειρηματική αξία της.
Ο κατάλογός μας περιλαμβάνει καταχωρήσεις λειτουργιών AI για 20 από τα 28 μοντέλα που παρουσιάζει. Αυτό που δεν δημοσιεύει, για κανένα από αυτά, είναι το περιεχόμενο πίσω από την καταχώριση: τον κατάλογο λειτουργιών ανά μοντέλο, την πλατφόρμα υπολογισμών, το μοντέλο εκτέλεσης στη συσκευή, την κάλυψη γλωσσών, την καθυστέρηση, την εξάρτηση από το δίκτυο, τη συμπεριφορά της μεταγραφής υπό θορυβώδες περιβάλλον και το κόστος της υπηρεσίας πίσω από μια δυνατότητα που προσφέρεται ως υλικό. Αυτό δεν αποτελεί έλλειψη του καταλόγου· αποτελεί την τίμια μορφή όσων μπορεί να αναφέρει ένας κατάλογος υλικού. Συνέπεια για τον αγοραστή είναι ότι η καταχώριση AI σας δείχνει ποια προϊόντα είναι τοποθετημένα για αυτήν, αλλά δεν σας λέει τίποτα για το τι αγοράζετε όταν υποβάλλετε την παραγγελία.
Ο λόγος για τον οποίο αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία στην AI από ό,τι σε οποιονδήποτε άλλο τομέα δυνατοτήτων είναι ότι ο τρόπος αστοχίας είναι σιωπηλός. Μια κάμερα με χαμηλότερο επίπεδο ανάλυσης παράγει μια ελαφρώς χειρότερη φωτογραφία, και ο πελάτης το προσέχει. Μια λειτουργία AI που αποτυγχάνει συνήθως δεν παράγει ένα οπτικά υποβαθμισμένο προϊόν· παράγει ένα προϊόν που ο πελάτης σταματά να χρησιμοποιεί, ένα αίτημα υποστήριξης για τη δυνατότητα αντί για το υλικό και μια επιστροφή την οποία δεν προβλέπουν τα δοκιμαστικά δεδομένα του προμηθευτή, επειδή το τεστ του προμηθευτή εκτελέστηκε σε καλό δίκτυο, σε ήσυχο δωμάτιο και σε υποστηριζόμενη γλώσσα. Ο αγοραστής που γράφει προσεκτικά την απαίτηση για AI δεν κάνει υπερβολικό προσδιορισμό· κλείνει τον μόνο τρόπο αστοχίας σε αυτόν τον κατάλογο που κανένας βαθμός ελέγχου ποιότητας εισερχόμενων δεν μπορεί να εντοπίσει.
Ο μηχανισμός πίσω από την τοποθέτηση παρουσιάζεται στη σελίδα τεχνολογίας δυνατοτήτων AI, ενώ οι εμπορικές συνέπειες των παρακάτω ερωτημάων αναπτύσσονται περαιτέρω στο άρθρο για τους παράγοντες κόστους των δυνατοτήτων AI και στο άρθρο για τα προβλήματα και τις λύσεις των δυνατοτήτων AI. Ακολουθεί η οπτική από την πλευρά των προμηθειών: τι να ζητήσετε, τι να απαιτήσετε και πού κρύβεται το πραγματικό κόστος.
Το ερώτημα για το ποιο μοντέλο κάνει τι
Το πιο χρήσιμο μεμονωμένο ερώτημα που μπορεί να κάνει ένας αγοραστής σε έναν προμηθευτή είναι: ποιο μοντέλο της σειράς υποστηρίζει ποιες λειτουργίες AI και ποιες από αυτές είναι η ίδια λειτουργία σε διαφορετικά μοντέλα. Η απάντηση συνήθως είναι ένας πίνακας, και ο πίνακας συνήθως έχει τρεις σημαντικές στήλες: τη λειτουργία, τα μοντέλα που την υποστηρίζουν και τη συνθήκη υπό την οποία λειτουργεί. Μια στήλη που αναγράφει «απαιτεί σύνδεση στο δίκτυο» αξίζει περισσότερο από μια στήλη που αναφέρει το όνομα της λειτουργίας, επειδή είναι αυτή που καθορίζει σε ποιες αγορές μπορεί να πωληθεί το προϊόν και ποιοι διαύλοι θα δημιουργήσουν όγκο αιτημάτων υποστήριξης τον δεύτερο μήνα.
Μια δεύτερη εκδοχή της ίδιας ερώτησης αφορά την αλυσίδα και όχι τη λειτουργία. Ρωτήστε πού πραγματοποιείται κάθε βήμα. Η λήψη γίνεται πάντα στη συσκευή. Το αν ο ήχος μεταγράφεται στη συσκευή ή αποστέλλεται σε υπηρεσία αλλάζει τη θέση στην προστασία ιδιωτικότητας, την καθυστέρηση, τη δομή κόστους και τη συμπεριφορά όταν αποτυγχάνει η σύνδεση. Η ερμηνεία και η ανάκτηση πραγματοποιούνται όλο και περισσότερο στην πλευρά της υπηρεσίας, και ένας αγοραστής που δεν ρωτήσει θα ανακαλύψει την αρχιτεκτονική από έναν πελάτη και όχι από τον προμηθευτή. Η σελίδα λύσης δημιουργίας περιεχομένου AI παρουσιάζει με περισσότερες λεπτομέρειες ένα μονοπάτι εφαρμογής, και τα ίδια αρχιτεκτονικά ερωτήματα ισχύουν και για αυτή.
Η τρίτη εκδοχή είναι αυτή που εντοπίζει υποκαταστάσεις. Σε έναν κατάλογο όπου πολλά μοντέλα μοιράζονται τις ίδιες ηλεκτρικές γραμμές, μια λειτουργία AI που διατυμώνεται για ένα μοντέλο και όχι για άλλο μπορεί να αποτελεί διαμόρφωση firmware και όχι δυνατότητα υλικού. Ρωτήστε εάν η λειτουργία ενεργοποιείται από το υλικό, από εικόνα firmware ή από δικαίωμα χρήσης υπηρεσίας, επειδή η απάντηση καθορίζει αν ο προμηθευτής μπορεί να παραδώσει διαφορετικό μοντέλο για την παραγγελία σας και να συμμορφώνεται παράλληλα με τις προδιαγραφές.

Πού κερδίζεται ή χάνεται η διατύμωση μιας δυνατότητας AI κατά το στάδιο της προσφοράς
Η προσφορά είναι το σημείο όπου μια δυνατότητα AI είτε προδιαγράφεται είτε διακοσμείται, και η διαφορά συνήθως φαίνεται σε μία γραμμή. Μια δυνατότητα που έχει προδιαγραφεί συνοδεύεται από μια προϋπόθεση, μια μέθοδο και ένα κριτήριο. Μια δυνατότητα που απλώς διακοσμεί συνοδεύεται από ένα όνομα. Η δοκιμή είναι απλή: ρωτήστε τον προμηθευτή πώς θα γνώριζαν ότι η δυνατότητα είχε αποτύχει και αν η δοκιμή αυτή μπορεί να εκτελεστεί από κάποιον που δεν είναι ο προμηθευτής. Εάν η απάντηση είναι έρευνα χρηστών, η δυνατότητα δεν έχει προδιαγραφεί.
Το παραπάνω δέντρο αποφάσεων αποτελεί έναν τρόπο οργάνωσης της συνομιλίας. Ξεκινά από το ερώτημα που συχνότερα μένει απάντητο — αν η αλυσίδα χρειάζεται δίκτυο —, επειδή η απάντηση αποκλείει ολόκληρες κατηγορίες προϊόντων και αγορών πριν καν συζητηθούν η καθυστέρηση ή η γλωσσική κάλυψη. Μόνο αφού διευκρινιστεί η θέση του δικτύου αποκτούν νόημα οι ερωτήσεις σχετικά με τη γλώσσα, το περιβάλλον και τη συμπεριφορά σε περίπτωση αποτυχίας, επειδή πρόκειται για διαφορετικά ερωτήματα για μια λειτουργία που λειτουργεί εκτός σύνδεσης και για μια λειτουργία που υποστηρίζεται από υπηρεσία.
Τρεις εμπορικές προϋποθέσεις πρέπει να συζητηθούν στην ίδια συνομιλία με τις τεχνικές, επειδή ένας αγοραστής που τις χωρίζει συνήθως πληρώνει αργότερα για το κενό. Η πρώτη είναι η εξάρτηση από υπηρεσία: εάν η λειτουργία απαιτεί υπηρεσία, ο αγοραστής πρέπει να γνωρίζει ποιος διατηρεί τον λογαριασμό, ποια είναι η διάρκεια, τι συμβαίνει στη λειτουργία όταν λήξει και αν το προϊόν μπορεί να πωληθεί σε πελάτη χωρίς σχέση με τη συγκεκριμένη υπηρεσία. Ένα προϊόν υλικού που εξαρτάται ήσυχα από συνδρομή αποτελεί διαφορετικό εμπορικό αντικείμενο από ένα που δεν εξαρτάται, και η διαφορά γίνεται ορατή σε αιτήματα επιστροφής χρημάτων και στις δεσμεύσεις παροχής υπηρεσιών του ίδιου του καναλιού.
Η δεύτερη είναι το ερώτημα των δεδομένων. Μια συσκευή που λαμβάνει ήχο και μια συσκευή που τον επεξεργάζεται επί της συσκευής έχουν διαφορετική τεκμηρίωση, διαφορετική διατύμωση σχετικά με την ιδιωτικότητα και διαφορετικές απαντήσεις για έναν πελάτη που ρωτά τι καταγράφεται και πού κατευθύνεται. Δεν πρόκειται για νομικό ερώτημα που απαντάται σε ένα ιστολόγιο· είναι ένα ερώτημα η απάντηση του οποίου πρέπει να περιλαμβάνεται στον τεχνικό φάκελο, στη συσκευασία και στην καταχώριση, και πρέπει να είναι η ίδια και στα τρία.
Η τρίτη είναι το ερώτημα της διατύμωσης. Η λέξη "AI" σε μια σελίδα προϊόντος αποτελεί διατύμωση και, όπως κάθε άλλη διατύμωση σε αυτόν τον κατάλογο, είναι είτε στενότερη είτε ευρύτερη από τα διαθέσιμα στοιχεία. Μια καταχώριση που αναφέρει ότι η συσκευή μπορεί να μεταγράψει ομιλία κάνει δήλωση σχετικά με μια λειτουργία, και μπορεί να υποστηριχθεί εάν η λειτουργία δοκιμάζεται. Μια καταχώριση που υπαινίσεται ότι η συσκευή κατανοεί μια κατάσταση κάνει δήλωση σχετικά με την ποιότητα ερμηνείας, κάτι πολύ δυσκολότερο να υποστηριχθεί και πολύ ευκολότερο να αποτελέσει αιτία επιστροφής. Οι αγοραστές σε αυτήν την κατηγορία θα πρέπει να ζητούν από τον δικό τους copywriter να διαβάσει την περιγραφή δυνατοτήτων του προμηθευτή και να εντοπίσει κάθε πρόταση που επιβεβαιώνει ένα αποτέλεσμα και όχι μια λειτουργία.

Δοκιμή ενός σετ δυνατοτήτων AI που δεν καθιερώσατε
Η επαλήθευση μιας δυνατότητας AI είναι δυσκολότερη από την επαλήθευση οποιασδήποτε άλλης προδιαγραφής στον κατάλογο, επειδή η λειτουργία αποτελεί μια αλυσίδα και η αλυσίδα έχει σημείο αποτυχίας σε κάθε σύνδεσμο. Η αποτελεσματική μέθοδος δεν είναι μια εργαστηριακή διαδικασία, αλλά ένα σταθερό σενάριο που εκτελείται σε συσκευές που ελέγχει ο αγοραστής, σε συνθήκες που επιλέγει ο αγοραστής, με τα αποτελέσματα να καταγράφονται. Τέσσερα βήματα αρκούν για να καταστήσουν τη δυνατότητα συγκρίσιμη μεταξύ δύο προμηθευτών και να εκθέσουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια δυνατότητα που λειτουργεί και σε μια δυνατότητα που λειτουργεί σε παρουσίαση.
Πρώτο βήμα: διορθώστε το σενάριο πριν από τη μονάδα. Γράψτε τις εργασίες, τις εισόδους και την αναμενόμενη μορφή του αποτελέσματος. Μια εργασία με αναμενόμενο αποτέλεσμα μπορεί να αξιολογηθεί· μια εργασία που περιγράφεται ως συνομιλία δεν μπορεί. Ένας προμηθευτής που δεν μπορεί να παράγει ένα σενάριο για τη δική του λειτουργία σας λέει ότι η λειτουργία δεν έχει καθορισμένα όρια, και αυτή είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρετε πριν από το δείγμα, όχι μετά.
Δεύτερο βήμα: εκτελέστε το σε συνθήκες που προκαλούν την παράπονα. Για τον ήχο, αυτές είναι ο θόρυβος περιβάλλοντος, μια προφορά, μια ορισμένη γλώσσα και ένας πραγματικός χώρος αντί για μια ήσυχη αίθουσα. Για οτιδήποτε διαβάζει το περιβάλλον, είναι το ίδιο το περιβάλλον: ένας φωτεινός χώρος, ένας σκοτεινός χώρος, ένας πολυσύχνος χώρος. Η βαθμολογία που έχει σημασία είναι αυτή στις συνθήκες στις οποίες πωλείται το προϊόν, επειδή η βαθμολογία σε μια ήσυχη αίθουσα σας δείχνει τι παρήγαγε η δική του δοκιμή ο προμηθευτής.
Τρίτο βήμα: εκτελέστε το στο δίκτυο που θα έχει το προϊόν. Εάν η λειτουργία βασίζεται σε υπηρερεσία, δοκιμάστε τη σε περιορισμένη σύνδεση, επειδή τα προβλήματα κάλυψης είναι η πιο συχνή παράπονα στον τομέα αυτόν και σχεδόν ποτέ δεν αναπαράγονται σε μια παρουσίαση του προμηθευτή. Μια λειτουργία που υποβαθμίζει την απόδοσή της ομαλά και το επισημαίνει αποτελεί διαφορετική εμπορική πρόταση από μια που αποτυγχάνει σιωπηλά, και η διαφορά αξίζει να καταχωριστεί στην παραγγελία.
Τέταρτο βήμα: καταγράψτε το ποσοστό αποτυχίας, όχι την καλύτερη εκτέλεση. Μια επιτυχημένη παρουσίαση δεν αποτελεί ποσοστό. Ένας αγοραστής με πέντε μονάδες και ένα σενάριο μπορεί να παράγει ποσοστό επιτυχίας, και το ποσοστό επιτυχίας είναι η μόνη μορφή αυτών των στοιχείων που μπορεί να επισυναφθεί σε εντολή αγοράς ως κριτήριο αποδοχής.
Γιατί μια παρουσίαση δεν αποτελεί προδιαγραφή
Μια παρουσίαση είναι πειστική ακριβώς επειδή είναι επιλεγμένη. Εκτελείται σε μια μονάδα που επέλεξε ο προμηθευτής, για μια εργασία που έγραψε ο προμηθευτής, σε μια γλώσσα την οποία χειρίζεται καλά η υπηρερεσία του, σε ένα δίκτυο που ελέγχει ο προμηθευτής, από κάποιον που ξέρει ποιο κουμπί πρέπει να πατήσει. Καμία από αυτές τις επιλογές δεν είναι διόρθωση και όλες μετατοπίζουν το αποτέλεσμα. Μια προδιαγραφή είναι το αντίθετο: καθορίζει τη μονάδα, την εργασία, τη γλώσσα, το περιβάλλον και τη σύνδεση πριν από την εξέταση του αποτελέσματος.
Η πρακτική συνέπεια για τις προμήθειες είναι ότι μια παρουσίαση πρέπει να χρησιμοποιείται για τη δημιουργία του σεναρίου, όχι για να το αντικαταστήσει. Παρακολουθήστε την παρουσίαση με μια λίστα ερωτήσεων θεατή, αντί για έγκριση αγοραστή, σημειώστε τι παρουσιάστηκε και υπό ποιες συνθήκες και, στη συνέχεια, μετατρέψτε κάθε στοιχείο σε μια συνθήκη που θα πρέπει να πληροί μια διαφορετική μονάδα, ένας διαφορετικός ελεγκτής και ένα διαφορετικό δίκτυο. Η πιο συχνή αποτυχία σε αυτόν τον τομέα δεν είναι ένας προμηθευτής που δεν παρέδωσε μια λειτουργία· είναι ένας προμηθευτής που παρέδωσε τη λειτουργία ακριβώς όπως παρουσιάστηκε, ενώ οι πελάτες του αγοραστή αντιμετωπίζουν διαφορετικό αποτέλεσμα.
Υπάρχει ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο η παρουσίαση δεν αποτελεί προδιαγραφή, και είναι εμπορικός, όχι τεχνικός. Μια παρουσίαση δεν λέει τίποτα στον αγοραστή για τη διαδικασία αντιμετώπισης αποτυχιών — ποιος διεκπεραιώνει ένα αίτημα υποστήριξης όταν η λειτουργία είναι λανθασμένη, ποια είναι η παραδοχή για το ποσοστό επιστροφών και αν ο προμηθευτής θα δεχτεί μια παρτίδα που δεν πληροί τα κριτήρια αποδοχής. Πρόκειται για συμβατικά ζητήματα, τα οποία είναι ορατά μόνο στα έγγραφα που συνοδεύουν μια προσφορά.

Το επαναλαμβανόμενο κόστος που κρύβεται μέσα σε μια προσφορά υλικού
Ο ακριβότερος αριθμός σε ένα πρόγραμμα με δυνατότητες AI συνήθως είναι αυτός που δεν αναγράφεται στην προσφορά. Εμφανίζεται μετά το πρώτο έτος, επαναλαμβάνεται για κάθε μονάδα και συχνά συνδέεται με μια υπηρερεσία, όχι με το προϊόν, γεγονός που σημαίνει ότι δεν περιλαμβάνεται ούτε στην εκτίμηση της κατασκευής εργαλείων ούτε στην τιμή ανά μονάδα ούτε στον υπολογισμό του τελικού κόστους στον οποίο βασίστηκε ο αγοραστής για την επιχειρηματική του ανάλυση. Τρεις γραμμές κόστους συμπεριφέρονται αυτόν τον τρόπο: η συνδρομή υπηρερεσίας πίσω από μια λειτουργία, το κόστος δεδομένων και κίνησης πίσω από μια κάμερα που εγγράφει συνεχώς και το κόστος υποστήριξης πίσω από μια λειτουργία που οι πελάτες δεν θα χρησιμοποιούν χωρίς δίκτυο.
Η αντιμετώπιση του αγοραστή δεν είναι να διαπραγματεύεται μείωση του κόστους, επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις δεν το ελέγχει ο προμηθευτής. Η αντιμετώπιση είναι να καταστήσει ορατή τη δομή κόστους πριν από την παραγγελία, ώστε η επιχειρηματική ανάλυση να βασίζεται στον πραγματικό αριθμό και όχι στην τιμή του υλικού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνετε τρεις ερωτήσεις: ποιο είναι το ετήσιο κόστος της λειτουργίας ανά μονάδα, ποιος το πληρώνει και τι συμβαίνει στο προϊόν όταν δεν πληρώνεται. Η τρίτη ερώτηση καθορίζει αν το προϊόν είναι εμπορεύσιμο, επειδή μια λειτουργία που σταματά να λειτουργεί όταν ο πελάτης σταματήσει να πληρώνει μια συνδρομή αποτελεί λειτουργία την οποία πρέπει να υποστηρίζει το κανάλι πωλήσεων, και το κανάλι δεν θα την υποστηρίξει καλά.
Ο έλεγχος παραπάνω έχει σχεδιαστεί για να αποστέλλεται μαζί με το RFQ και όχι μετά από αυτό. Κάθε γραμμή του είναι δυνατή να απαντηθεί από έναν προμηθευτή που είναι έτοιμος να καθορίσει τη δυνατότητα, και καμία γραμμή του δεν είναι δυνατή να απαντηθεί από κάποιον που δεν είναι. Αυτή η ασυμμετρία είναι το ζητούμενο: οι απαντήσεις έρχονται σε μορφή που μπορεί να καταχωριστεί στην παραγγελία, ή δεν έρχονται καθόλου.
Η γραμμή κόστους που εμφανίζεται μετά τον πρώτο χρόνο
Αξίζει να είμαστε συγκεκριμένοι σχετικά με τον τρόπο εμφάνισης αυτού του κόστους, επειδή συχνά γνωστοποιείται σε ένα σημείο που ο αγοραστής δεν διαβάζει. Μπορεί να εμφανίζεται ως ετήσιο τέλος υπηρεσίας ανά μονάδα στο εμπορικό παράρτημα. Μπορεί να εμφανίζεται ως ελάχιστο τέλος πλατφόρμας που πρέπει να καταβληθεί είτε η δυνατότητα χρησιμοποιείται είτε όχι, κάτι που αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή και τη ζημιογόνο για μια μικρή παραγγελία. Μπορεί να εμφανίζεται ως παραδοχή μέσα σε μια οικονομική μελέτη που προσφέρει ο προμηθευτής, όπου ο προμηθευτής μοντελοποιεί την υπηρεσία ως δωρεάν επειδή ο δικός του όγκος την καθιστά αμελητέα.
Καθεμία από αυτές έχει διαφορετική συνέπεια, και μόνο η πρώτη είναι ορατή σε έναν τιμοκατάλογο. Η δεύτερη είναι ένα σταθερό κόστος που μπορεί να καταστήσει οικονομικά ασύμφορη μια πιλοτική παραγγελία, ενώ η τρίτη αποτελεί διαφωνία σχετικά με το ποιος διατηρεί τη σχέση με τον τελικό πελάτη. Η αντίδραση του αγοραστή και στις τρεις περιπτώσεις είναι η ίδια: το κόστος πρέπει να περιλαμβάνεται στην προσφορά, γραπτώς, με τη διάρκεια, τη συμπεριφορά ανανέωσης και την επίδραση στη λειτουργία του προϊόντος να αναφέρονται ρητά. Εάν δεν μπορεί να τεθεί σε γραπτή μορφή, πρέπει να θεωρείται ότι υπάρχει και να συμπεριληφθεί στην οικονομική μελέτη από τον αγοραστή.
Υπάρχει μια τέταρτη γραμμή που είναι εύκολα παραβλεπόμενη επειδή δεν εμφανίζεται σε κανένα τιμολόγιο: το κόστος των επιστροφών που δημιουργεί η δυνατότητα. Ένα προϊόν του οποίου η βασική δυνατότητα αποτυγχάνει σιωπηλά σε συγκεκριμένο περιβάλλον θα παράγει επιστροφές που δεν προβλέπονται από τα δεδομένα ελαττωμάτων του υλικού, και ο αγοραστής που έχει υπολογίσει το περιθώριο κέρδους βασιζόμενος μόνο στην τιμή του υλικού θα ανακαλύψει τη διαφορά στη γραμμή εγγύησης, όχι στη γραμμή παραγωγής.
Οι τρόποι αποτυχίας που κληρονομεί ένα πρόγραμμα AI
Η δυνατότητα λειτουργεί στην παρουσίαση και αποτυγχάνει στην πραγματική χρήση επειδή δεν υπάρχει δίκτυο. Το σύμπτωμα είναι μια ομάδα επικοινωνιών υποστήριξης από μία αγορά και επιστροφές που αναφέρουν «δεν λειτουργεί» χωρίς τεχνικές λεπτομέρειες. Η βασική αιτία είναι μια αλυσίδα που δεν γράφτηκε ποτέ, οπότε η εξάρτηση από το δίκτυο δεν έγινε ποτέ προϋπόθεση. Η πρόληψη είναι να απαιτηθεί ρητά καθορισμένη συμπεριφορά εκτός σύνδεσης και να ελεγχθεί σε περιορισμένη σύνδεση πριν από την τοποθέτηση της παραγγελίας.
Η κάλυψη γλωσσών στη σελίδα προϊόντος είναι ευρύτερη από την κάλυψη γλωσσών της υπηρεσίας. Το σύμπτωμα είναι επικοινωνίες από μια αγορά την οποία ο αγοραστής δεν είχε δοκιμάσει. Η βασική αιτία είναι μια δήλωση που συντάχθηκε με βάση τις δυνατότητες της λειτουργίας και όχι τη λίστα υποστηριζόμενων γλωσσών της υπηρεσίας. Η πρόληψη είναι να αναφέρονται οι γλώσσες στο κείμενο από το ίδιο έγγραφο που παρέχει την υπηρεσία του προμηθευτή και να ελέγχεται η καθεμία στο σενάριο χρήσης.
Η λειτουργία είναι σωστή, αλλά το προϊόν επιστρέφεται παρόλα αυτά, επειδή ο αγοραστής δεν είναι αυτός που την κατανοεί. Το σύμπτωμα είναι ένα κανάλι που δεν μπορεί να απαντήσει σε ερώτημα σχετικά με τη βασική δυνατότητα. Η βασική αιτία είναι ότι δεν συντάχθηκε καθόλου υλικό υποστήριξης, επειδή η δυνατότητα αντιμετωπίστηκε ως ιδιότητα της συσκευής και όχι ως συμπεριφορά που πρέπει να εξηγεί ένα κανάλι. Η πρόληψη είναι να ζητηθεί το υλικό υποστήριξης ως μέρος του πακέτου τεκμηρίωσης και η απουσία του να θεωρείται στοιχείο του προγράμματος και όχι επιπλέον επιθυμητό στοιχείο.
Το προϊόν μετατρέπεται σε ακουστικό με ανεξήγητη συνδρομή. Το σύμπτωμα είναι ένα αίτημα επιστροφής χρημάτων που παραπέμπει σε χρέωση με την οποία ο πελάτης δεν είχε συμφωνήσει ή ένα κανάλι που δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί σταμάτησε η δυνατότητα. Η βασική αιτία είναι μια εξάρτηση από υπηρεσία που δεν γνωστοποιήθηκε ποτέ στη σελίδα προϊόντος ή στη συσκευασία. Η πρόληψη είναι να καταστεί η εξάρτηση τεκμηριωμένο μέρος του προϊόντος, συμπεριλαμβανομένου του τι συμβαίνει όταν λήγει η διάρκεια, κάτι που αποτελεί απόφαση για το προϊόν και όχι μόνο εμπορική απόφαση.
Η εκτίμησή μας για την αξία μιας δυνατότητας AI
Μια διαδρομή ενός προγράμματος καναλιού με δυνατότητες AI
Η ακολουθία παρακάτω είναι υποθετική και δείχνει τη σειρά των αποφάσεων και όχι ένα αποτέλεσμα από συνεργασία με πελάτη. Υποθέστε έναν αγοραστή καναλιού για προμηθευτή ενδυμάσιων και επιθεώρησης, ο οποίος πωλεί σε δύο αγορές, μία με καλή κάλυψη και μία με ανομοιόμορφη κάλυψη σε βιομηχανικές περιοχές. Ο αγοραστής θέλει μια δυνατότητα AI για λήψη και μεταγραφή, επειδή η ροή επιθεώρησης παράγει γραπτό αρχείο, και το στοχοθετημένο περιθώριο κέρδους είναι αρκετά χαμηλό ώστε ένα επαναλαμβανόμενο κόστος ανά μονάδα να αλλάζει την οικονομική μελέτη.
Βήμα πρώτο: πρώτα έρχεται το ερώτημα για την αλυσίδα. Ο αγοραστής ρωτά πού πραγματοποιείται κάθε βήμα της αλυσίδας πριν ρωτήσει τι κάνει η λειτουργία. Η απάντηση είναι ότι η λήψη πραγματοποιείται στη συσκευή, ενώ η ερμηνεία υποστηρίζεται από υπηρεσία. Μόνο αυτή η απάντηση αποσπά τη λειτουργία από την αγορά των ασταθών καλύψεων για ροή εργασίας που βασίζεται στη φωνή, και ο αγοραστής δεν χρειάζεται να ξοδεύσει έναν κύκλο δειγμάτων ανακαλύπτοντας το θέμα επί τόπου.
Βήμα δεύτερο: η τελική λίστα περιορίζεται βάσει της αλυσίδας, όχι βάσει της καταχώρισης στον κατάλογο. Ο αγοραστής επιλέγει μοντέλα των οποίων οι δημοσιευμένες σειρές ανταποκρίνονται στο περιβάλλον — μαγνητική διεπαφή φόρτισης για ανάπτυξη σε χώρο φόρτισης, διάταξη στοιχείων και ονομαστική διάρκεια λειτουργίας που αντιστοιχούν σε μια βάρδια και όχι σε μια σύσκεψη — και στη συνέχεια ρωτά ποιες λειτουργίες AI περιλαμβάνει καθεμία από αυτές και υπό ποιες συνθήκες. Η καταχώριση AI στον κατάλογο χρησιμοποιείται ως φίλτρο και όχι ως προδιαγραφή, ενώ την προδιαγραφή τη γράφει ο αγοραστής.
Βήμα τρίτο: το σενάριο γράφεται πριν φτάσουν τα δείγματα. Τέσσερις εργασίες, σε βιομηχανικό περιβάλλον, στις γλώσσες που χρησιμοποιεί η δεύτερη αγορά, με περιορισμένη σύνδεση. Πέντε μονάδες από καθένα από δύο μοντέλα της τελικής λίστας. Καταγράφεται το ποσοστό επιτυχίας και οι περιπτώσεις αποτυχίας καταγράφονται πλήρως, επειδή σε αυτές θα πρέπει να απαντήσει το υλικό υποστήριξης.
Βήμα τέταρτο: το επαναλαμβανόμενο κόστος περιλαμβάνεται στην προσφορά. Ο προμηθευτής αναφέρει το κόστος υπηρεσίας ανά μονάδα, τη συνολική ελάχιστη χρέωση πλατφόρμας, τη διάρκεια και τι συμβαίνει στη λειτουργία στο τέλος της περιόδου. Η επιχειρηματική μελέτη του αγοραστή ανακατασκευάζεται με βάση αυτό το ποσό και η απόφαση εισόδου στη δεύτερη αγορά λαμβάνεται βάσει της πραγματικής τιμής. Ο αγοραστής ζητά επίσης το υλικό υποστήριξης και τη διατύπωση για την ιδιωτικότητα και θέτει και τα δύο ως προϋπόθεση της πρώτης παραγγελίας.
Βήμα πέμπτο: η δήλωση είναι περιορισμένη. Η καταχώριση περιγράφει μια λειτουργία λήψης και μεταγραφής, αναφέρει την κάλυψη γλωσσών και δεν κάνει καμία δήλωση σχετικά με την ποιότητα της ερμηνείας. Το κανάλι διαθέτει ένα σενάριο υποστήριξης που απαντά στο ερώτημα που είναι πιθανότερο να θέσει ο πελάτης, ενώ η ρήτρα εγγύησης της εντολής αγοράς συνδέεται με το ποσοστό επιτυχίας που μετρήθηκε πραγματικά.
Η παρουσίαση δεν οδήγησε σε κάποιο συγκεκριμένο προϊόν. Οδήγησε σε μια τελική λίστα βασισμένη σε μια αλυσίδα που περιέγραψε ο προμηθευτής, σε ένα κριτήριο αποδοχής που μπορεί να επιβάλει ο αγοραστής, σε μια επιχειρηματική μελέτη βασισμένη στο πραγματικό επαναλαμβανόμενο κόστος και σε μια δήλωση που υποστηρίζουν τα διαθέσιμα στοιχεία.
Τι δεν ισχυριζόμαστε για τις δικές μας καταχωρίσεις AI
Δημοσιεύουμε το γεγονός ότι 20 από τα 28 μοντέλα του καταλόγου μας διαθέτουν καταχωρίσεις λειτουργιών AI, καθώς και τις ηλεκτρικές σειρές για αυτά τα μοντέλα: διάταξη στοιχείων, ονομαστική διάρκεια λειτουργίας, μέθοδο φόρτισης, γενιά Bluetooth και το αντίστοιχο ποσοστό χρόνου φόρτισης. Δεν δημοσιεύουμε λίστα δυνατοτήτων AI ανά μοντέλο, πλατφόρμα υπολογισμού, μοντέλο επί της συσκευής, πίνακα κάλυψης γλωσσών, χρόνο καθυστέρησης ή κόστος υπηρεσίας, επειδή δεν διαθέτουμε επαληθευμένα στοιχεία για αυτά. Προτιμούμε να το λέμε αυτό στον αγοραστή αντί να παρουσιάζουμε το όνομα μιας δυνατότητας σαν να ήταν προδιαγραφή.
Επίσης, δεν δημοσιεύουμε το βάρος των πλαισίων για τα μοντέλα AI του καταλόγου, ενώ το μοναδικό βάρος που δημοσιεύουμε ανήκει σε διαφορετικό προϊόν διαφορετικής οικογένειας. Ο αγοραστής που χρειάζεται το βάρος του μοντέλου που έχει ενώπιόν του πρέπει να το ζητήσει απευθείας και να λάβει απάντηση για το συγκεκριμένο μοντέλο, όχι έναν μέσο όρο και όχι στοιχεία από άλλο μοντέλο.
Αυτό που θα κάνουμε είναι να ενημερώνουμε τον αγοραστή ποιες διαμορφώσεις υπάρχουν, ποιες δεν υπάρχουν και τι καθιερώνουν οι δημοσιευμένες σειρές για καθεμία από αυτές. Εάν η προδιαγραφή περιλαμβάνει απαίτηση AI, το παραγωγικό επόμενο βήμα είναι να γραφεί ως αλυσίδα με συνθήκες και κριτήριο επιτυχίας και να υποβληθεί σε προμηθευτή που είναι πρόθυμος να αξιολογηθεί βάσει της. Το άρθρο με το φύλλο προδιαγραφών δυνατοτήτων AI παρουσιάζει τις ηλεκτρικές σειρές που μπορούν να διαβαστούν απευθείας, ενώ η τεχνολογική σελίδα δυνατοτήτων AI καλύπτει τον μηχανισμό που βρίσκεται πίσω από τη θέση.



