Η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας δεν είναι ένας αριθμός. Είναι το άθροισμα εκείνων από τα τέσσερα κατώφλια που ισχύουν για τη διαμόρφωσή σας, πολλαπλασιασμένο με τον αριθμό των διαφορετικών διαμορφώσεων που παραγγέλλετε — και το κατώφλι που ισχύει σε μια πρώτη παραγγελία σπάνια είναι αυτό που ισχύει στην τέταρτη. Αυτός είναι ο κύκλος ζωής που λείπει από τις περισσότερες συζητήσεις για τις ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας, και είναι εκεί που κρύβονται οι ακριβές εκπλήξεις: ένα πρόγραμμα που διαπραγματεύτηκε καλά την πρώτη παραγγελία μπορεί να καταλήξει να επωμίζεται ένα ελάχιστο ποσό ποτέ δεν είχε προβλέψει, επειδή προέκυψε μια πέμπτη ζήτηση μετά την τέταρτη αποστολή.
Η πρακτική μέθοδος που προκύπτει είναι εύκολη. Πριν διαπραγματευτείτε τον αριθμό, μάθετε ποιο κατώφλι τον δημιούργησε. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απάντηση είναι μια σχεδιαστική απόφαση και όχι μια προϋπόθεση αγοράς, ενώ μια σχεδιαστική απόφαση μπορεί να αλλάξει μέσα σε ένα απόγευμα. Σε λιγότερες περιπτώσεις, πρόκειται για ένα εξάρτημα που το εργοστάσιο έχει ήδη παραγγείλει, οπότε η συζήτηση αφορά το αν το προϊόν είναι βιώσιμο στην κλίμακά σας και όχι το ελάχιστο ποσό.
Ο πίνακας περιέχει ολόκληρο το μοντέλο. Τέσσερα κατώφλια και ένας πολλαπλασιαστής που τα πολλαπλασιάζει. Ο λόγος για τον οποίο ο πολλαπλασιαστής βρίσκεται από πάνω κι όχι μέσα στη λίστα είναι ότι ο αριθμός των διαμορφώσεων δεν προσθέτει ένα κατώφλι σε άλλο — τους πολλαπλασιάζει όλα. Γι’ αυτό, ένα πρόγραμμα που προσθέτει δεύτερη χρωματική παραλλαγή δεν διπλασιάζει το ελάχιστο ποσό του, αλλά το τετραπλασιάζει.
MOQ γυαλιών Smart: η παραγγελία στην οποία αρχίζουν να ισχύουν τα τέσσερα κατώφλια
Η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας σε αυτή την κατηγορία είναι το σημείο στο οποίο τέσσερις ξεχωριστές εμπορικές ρυθμίσεις αρχίζουν να ισχύουν ταυτόχρονα, και καθεμία από τις τέσσερις καθορίζεται από έναν διαφορετικό μηχανισμό με διαφορετικό υπεύθυνο.
Το ελάχιστο ποσό των αγορασμένων εξαρτημάτων προέρχεται από τη δική ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας ενός υποπρομηθευτή και μεταδίδεται προς τα πάνω μέσω μιας εντολής αγοράς που έχει ήδη καταθέσει το εργοστάσιο. Η σειρά εκτύπωσης και συσκευασίας καθορίζεται ανά έκδοση έργου τέχνης και αποτελεί το πιο ευέλικτο από τα τέσσερα. Η παρτίδα βαθμονόμησης είναι ένα κόστος προετοιμασίας που λειτουργεί ως χρονικό παράθυρο και όχι ως ποσότητα. Και το απόθεμα εξυπηρέτησης δεν υπάρχει καθόλου στην αρχή ενός προγράμματος· δημιουργείται από μια υπόσχεση που έχει δοθεί σε ένα κανάλι και όχι από μια παραγγελία προς το εργοστάσιο.
Κάθε κατώφλι έχει διαφορετικό υπεύθυνο, κι αυτό είναι το χρήσιμο στοιχείο. Το ελάχιστο ποσό των εξαρτημάτων δεν ανήκει σε κανέναν με τον οποίο μπορεί να διαπραγματευτεί ο αγοραστής. Η σειρά συσκευασίας ανήκει στον αγοραστή, επειδή αποτελεί σχεδιαστική απόφαση. Η παρτίδα βαθμονόμησης ανήκει στο πρόγραμμα. Και το απόθεμα εξυπηρέτησης ανήκει στις δικές εμπορικές δεσμεύσεις του αγοραστή, γι’ αυτό είναι το κατώφλι που εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό του μοντέλου είναι ο πολλαπλασιαστής. Οι ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας σε αυτή την κατηγορία ισχύουν ανά κωδικό μοντέλου και ανά διαμόρφωση, επομένως ο αριθμός που λαμβάνει ο αγοραστής σπάνια είναι αριθμός μονάδων — είναι αριθμός μονάδων πολλαπλασιασμένος με τον αριθμό των διαφορετικών συνόλων υλικών στην παραγγελία. Ο κατάλογος κάνει συγκεκριμένο το μέγεθος του πολλαπλασιαστή: το V03 Pro παρουσιάζει τρεις χρωματικές παραλλαγές, το V06 τέσσερις και το L2 Utral δύο χωρητικότητες θήκης φόρτισης, στα 900 mAh και 1400 mAh. Ένα πρόγραμμα με ένα μοντέλο και μία χρωματική παραλλαγή έχει ένα σύνολο υλικών. Το ίδιο πρόγραμμα με τέσσερις χρωματικές παραλλαγές έχει τέσσερα, και η σειρά εκτύπωσης, η σειρά συσκευασίας και το ελάχιστο ποσό παραγγελίας ακολουθούν την ίδια λογική.
Το τρίτο χαρακτηριστικό είναι ο κύκλος ζωής, και είναι αυτός που δημιουργεί τις ακριβές εκπλήξεις. Το κατώφλι που ισχύει σε μια πρώτη παραγγελία είναι συνήθως το ελάχιστο ποσό των εξαρτημάτων, επειδή η ποσότητα του αγοραστή είναι μικρή και το εργοστάσιο αγοράζει ούτως ή άλλως σε τυπικές ποσότητες. Στην πρώτη επανάληψη, το ελάχιστο ποσό των εξαρτημάτων ξεπερνιέται άνετα και η σειρά εκτύπωσης γίνεται το καθοριστικό κατώφλι, επειδή το έργο τέχνης επανεκδίδεται. Καθώς το πρόγραμμα αναπτύσσεται, ο αριθμός των διαμορφώσεων γίνεται ο πολλαπλασιαστής που προκαλεί πρόβλημα. Και μόλις η μάρκα έχει υποσχεθεί διαθεσιμότητα στο κανάλι, το απόθεμα εξυπηρέτησης εμφανίζεται ως ζήτηση που δεν περιείχε καμία εντολή αγοράς.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο αριθμός που διαπραγματεύεται ο αγοραστής την πρώτη ημέρα συχνά δεν είναι ο αριθμός που ισχύει τον έκτο μήνα, και μια διαπραγμάτευση που διεξάγεται με βάση το λανθασμένο κατώφλι παράγει έναν εντυπωσιακό αριθμό που στη συνέχεια περιορίζει το πρόγραμμα. Για να αξιολογήσετε λοιπόν μια αναφερόμενη ελάχιστη ποσότητα, ρωτήστε πρώτα ποιο κατώφλι τη δημιούργησε και έπειτα αν μπορεί να μετακινηθεί.

Πρώτο κατώφλι: το ελάχιστο ποσό των αγορασμένων εξαρτημάτων, το οποίο δεν μπορεί να μετακινήσει το εργοστάσιο
Το πρώτο όριο είναι το ελάχιστο που επιβάλλει ο ίδιος ο προμηθευτής του εργοστασίου. Μια μονάδα κάμερας, μια συγκεκριμένη παραλλαγή στοιχείου ή μια συγκεκριμένη θήκη φόρτισης αγοράζονται από έναν υποπρομηθευτή που έχει τη δική του ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας, και αυτή η ποσότητα μεταδίδεται προς τα πάνω. Δεν αποτελεί πολιτική του εργοστασίου και δεν είναι αποδιαπραγματεύσιμη από το εργοστάσιο, επειδή αντιστοιχεί σε μια εντολή αγοράς που το εργοστάσιο έχει ήδη καταθέσει. Ένας αγοραστής που διαπραγματεύεται αυτόν τον αριθμό διαπραγματεύεται στην πραγματικότητα με μια εντολή αγοράς που έχει ήδη πραγματοποιηθεί.
Αυτός είναι ο περιορισμός που αξίζει να εντοπιστεί νωρίς, επειδή καθορίζει το είδος της συζήτησης που θα έχετε. Όταν η διαμόρφωση παραγγελίας χρησιμοποιεί την ίδια μονάδα με μια υπάρχουσα διαμόρφωση του καταλόγου, το όριο είναι ουσιαστικά σταθερό και το μόνο ερώτημα είναι αν η ποσότητά σας το ξεπερνά. Όταν μια διαφορετική διαμόρφωση αποφεύγει εντελώς τη συγκεκριμένη μονάδα, η εναλλαγή αυτή αποτελεί σημαντικότερο μοχλό από οποιαδήποτε έκπτωση θα μπορούσε να προσφέρει το εργοστάσιο.
Τα δημοσιευμένα στοιχεία βοηθούν εδώ με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Τα μοντέλα καμερών σε αυτή την σειρά διαθέτουν 8 μεγαπικάξέλ για οκτώ από αυτά και 13 μεγαπικάξέλ για τα L1 Pro και S7, καθώς και για τα L2 Utral, ενώ οι χωρητικότητες των στοιχείων του πλαισίου κυμαίνονται από 220 mAh έως 260, 265 και 290 mAh. Μια αλλαγή στη μονάδα ή στο στοιχείο συνιστά αλλαγή στο σύνολο υλικών και, κατά συνέπεια, αλλαγή στο όριο. Ένας αγοραστής που μπορεί να αναφέρει στο ερώτημα το επίπεδο της μονάδας και τη χωρητικότητα του στοιχείου λαμβάνει μια πιο ακριβή απάντηση από έναν αγοραστή που ζητά απλώς «το μοντέλο της κάμερας».
Οι δύο γραμμές που μεταδίδονται πιο μακριά
Δύο αγορασμένα είδη έχουν όριο που μεταδίδεται μακρύτερα από τα υπόλοιπα, και τα δύο είναι ορατά στον δημοσιευμένο κατάλογο.
Η μονάδα κάμερας είναι η πρώτη. Το επίπεδο ανάλυσης των 8 μεγαπικάξέλ καλύπτει οκτώ από τα έντεκα μοντέλα καμερών, ενώ τα 13 μεγαπικάξέλ καλύπτουν τρία. Η παραγγελία μιας μονάδας είναι αρκετά μεγάλη ώστε η ποσότητα αγοράς του εργοστασίου να καθορίζεται από τους όρους του προμηθευτή της μονάδας και όχι από την παραγγελία σας. Η συνέπεια για τον αγοραστή είναι ότι το επίπεδο αποτελεί στρατηγική απόφαση και όχι λεπτομέρεια προδιαγραφής: η μετάβαση μεταξύ επιπέδων αλλάζει το όριο, ενώ οποιαδήποτε άλλη αλλαγή στη διαμόρφωση δεν το επηρεάζει.
Το στοιχείο του πλαισίου είναι το δεύτερο και παραβλέπεται συχνότερα, επειδή συνήθως θεωρείται ότι ένα στοιχείο είναι γενικό. Τα μοντέλα καμερών δημοσιεύουν τιμές 220, 260, 265 και 290 mAh, και κάθε μία από αυτές αποτελεί ξεχωριστή γραμμή αγοράς. Το στοιχείο 265 mAh αντιστοιχεί στο MT6, το οποίο είναι το μοναδικό μοντέλο στη σειρά με δημοσιευμένο βάρος — 158 g για το σώμα γυαλιών, συμπεριλαμβανομένου του στοιχείου 265 mAh και της κάμερας, αλλά εξαιρουμένης της αναδιπλούμενης θήκης φόρτισης 1200 mAh, της οποίας το βάρος δεν δημοσιεύεται. Ένας αγοραστής που έχει προσδιορίσει ένα μοντέλο βάσει της θέσης του στο μarketing και όχι βάσει του στοιχείου και της μονάδας δεν έχει προσδιορίσει τα αγορασμένα είδη και, κατά συνέπεια, δεν έχει προσδιορίσει το όριο.
Το τρίτο είδη που αξίζει να αναφερθεί είναι η θήκη φόρτισης, η οποία αποτελεί ξεχωριστή αγορά από το πλαίσιο και έχει δικό της ελάχιστο. Οι δημοσιευμένες χωρητικότητες των θηκών είναι 900 mAh και 1400 mAh για το L2 Utral, 1200 mAh για την αναδιπλούμενη θήκη του MT6 και 1400 mAh για το CY05 και το L1 Pro, καθώς και για το CY03. Τα KY06 και MT5 διατίθενται με θήκη της οποίας η χωρητικότητα δεν δημοσιεύεται, ενώ ο κατάλογος δεν δημοσιεύει καμία γραμμή θήκης φόρτισης για τα S7 και V03, καθώς και για το V06 — η τελευταία ομάδα αποτελεί έλλειψη πληροφοριών και όχι έλλειψη θήκης. Καθεμία από αυτές είναι μια δεύτερη εντολή αγοράς και καθεμία έχει όριο που δεν καλύπτεται από το όριο του πλαισίου.
Δεύτερο όριο: ποσότητες εκτύπωσης και συσκευασία, τα οποία μετακινούνται όταν το επιτρέπετε
Το δεύτερο όριο είναι η ποσότητα εκτύπωσης και συσκευασίας. Η προετοιμασία των αρχείων τέχνης, το τυπωμένο κουτί και τα υλικά του ενθέτου παράγονται ανά έκδοση τέχνης και, στα περισσότερα εργοστάσια, ανά παραγγελία. Πρόκειται για το πιο ευέλικτο από τα τέσσερα όρια και για το ένα που ένας αγοραστής μπορεί συνήθως να μετακινήσει χωρίς καμία παραχώρηση από τον προμηθευτή.
Δύο μηχανισμοί επιβάλλουν την αλλαγή. Ένας ουδέτερο κουτί αφαιρεί πλήρως τον κύκλο παραγωγής των αρχείων τέχνης για την Πρώτη Παραγγελία, επειδή δεν υπάρχει κάτι να εκτυπωθεί. Ένας κοινόχρηστος κουτί για διαφορετικές χρωματισμούς συγχωνεύει πολλαπλές ποσότητες παραγωγής σε μία, οπότε ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει το V06 και σε όλους τους τέσσερις δημοσιευμένους χρωματισμούς του — πορτοκαλί, λευκό παγωμένο μπλε, μαύρο και μαύρο παγωμένο μπλε — έχει τέσσερα σύνολα υλικών πίσω από έναν σχεδιασμό κουτιού και μία ποσότητα εκτύπωσης αντί για τέσσερις.
Το κόστος αυτών των μειωμένων ποσοτήτων είναι η συσκευασία που ζητήσατε και, για μια Πρώτη Παραγγελία, συνήθως αποτελεί καλή συμφωνία. Ένας αγοραστής που επικυρώνει μια διαμόρφωση και δεν έχει επιβεβαιώσει ακόμη τις απαιτήσεις συσκευασίας του καναλιού βελτιστοποιεί έναν αριθμό που θα διαπραγματεύεται ξανά. Ένας αγοραστής που χτίζει ένα μακροχρόνιο πρόγραμμα γύρω από μια συγκεκριμένη παρουσία βελτιστοποιεί τον λανθισμένο αριθμό, επειδή ο κύκλος των καλλιτεχνικών δεν είναι αυτός που περιορίζει τις επιλογές μόλις ξεκινήσει το πρόγραμμα.
Γιατί το όριο της συσκευασίας πρέπει να είναι το τελευταίο στο οποίο ξοδεύετε
Το όριο της συσκευασίας είναι το πιο ευέλικτο από τα τέσσερα και, γι’ αυτό, συχνά ξοδεύεται πολύ νωρίς.
Ένας αγοραστής που μειώνει την έκδοση σε ένα κοινό κουτί πριν σταθεροποιηθεί το πρόγραμμα έχει αγοράσει μικρότερη ελάχιστη ποσότητα και έχει εγκαταλείψει τη δυνατότητα να αλλάξει αργότερα την παρουσία. Όταν το κανάλι ζητήσει στη συνέχεια διαφορετικό κουτί — κάτι που αποτελεί τη συνηθισμένη αλληλουχία των γεγονότων σε μια κυκλοφορία — ο κύκλος των καλλιτεχνικών επανέρχεται, και επανέρχεται μέσα σε ένα πρόγραμμα που έχει ήδη ξεπεράσει το σημείο όπου μια νέα έκδοση θα ήταν οικονομική. Το κόστος του δεύτερου κύκλου καλλιτεχνικών δεν είναι, λοιπόν, η εκτύπωση· είναι η εκτύπωση συν την καθυστέρηση του χρονοδιαγράμματος συν το γεγονός ότι τη δεύτερη έκδοση πρέπει να εγκρίνει μια ομάδα που έχει ήδη προχωρήσει σε άλλες ασχολίες.
Η καλύτερη αλληλουχία είναι η αντίστροφη. Για την Πρώτη Παραγγελία, χρησιμοποιήστε την πιο απλή συσκευασία που πληροί τις κανονιστικές και λειτουργικές απαιτήσεις και θεωρήστε την παρουσία μεταβλητή. Κατά την πρώτη επανάληψη, όταν η διαμόρφωση και το κανάλι θα είναι σταθερά, επενδύστε σωστά στα καλλιτεχνικά. Το όριο που έχει σημασία στο μέσο αυτής της αλληλουχίας είναι η ποσότητα έκδοσης, και η ποσότητα έκδοσης είναι το όριο για το οποίο πρέπει να διαπραγματεύεστε ακριβώς εκείνη τη στιγμή.
Υπάρχει μια διευκρινίση που αξίζει να γίνει, επειδή η παραπάνω συμβουλή δεν ισχύει για κάθε πρόγραμμα. Εάν η παρουσία αποτελεί τον παράγοντα διαφοροποίησης — εάν η συσκευασία είναι ο λόγος για τον οποίο το κανάλι επέλεξε το προϊόν αντί για κάποια χαρακτηριστική του — τότε τα καλλιτεχνικά δεν αποτελούν μεταβλητή και η συμβουλή για την αλληλουχία αντιστρέφεται. Η ερώτηση που πρέπει να θέσετε στην ομάδα σας είναι αν η συσκευασία θα ήταν αποδεκτή και απλή, επειδή η απάντηση σας δείχνει αν αποτελεί μεταβλητή ή δέσμευση.

Τρίτο όριο: η παρτίδα βαθμονόμησης, η οποία αποτελεί διάταξη χρονισμού και όχι ποσότητα
Το τρίτο όριο είναι αυτό για το οποίο οι αγοραστές δεν σκέφτονται ποτέ να ρωτήσουν. Η βαθμονόμηση είναι μια διαδικασία παρτίδας με κόστος προετοιμασίας, και η προετοιμασία είναι αυτή που δημιουργεί μια ελάχιστη ποσότητα, όχι η ίδια η μέτρηση. Δύο παραγγελίες της ίδιας διαμόρφωσης που τοποθετούνται μέσα σε ένα ενιαίο παράθυρο παρτίδας μπορούν μερικές φορές να μοιράζονται αυτή την προετοιμασία, η οποία μειώνει κατά το ήμισυ την πραγματική ελάχιστη ποσότητα για τη μία από αυτές.
Αξίζει να ρωτήσετε σχετικά επειδή συμβαίνει σπάνια, και οι σπάνιες διευθετήσεις συνήθως διατίθενται σε έναν αγοραστή που ρωτά και όχι σε αυτόν που υποθέτει. Οι ερωτήσεις είναι συγκεκριμένες: είναι διαθέσιμη η ομαδοποίηση για αυτή τη διαμόρφωση, πόσο καιρό παραμένει ανοιχτή μια παρτίδα πριν κλείσει και ποιο είναι το κόστος διατήρησής της ανοιχτής. Η απάντηση μπορεί να αξίζει περισσότερο από μία μονάδα ποσοστού της τιμής μονάδας, επειδή μετατρέπει ένα ποσοτικό όριο σε ένα χρονικό παράθυρο.
Υπάρχει ένα δεύτερο στοιχείο χρονισμού στην ίδια οικογένεια. Όταν ένα πρώτο δείγμα πρέπει να κατασκευαστεί και να εγκριθεί πριν από την παραγωγή, η έγκριση μπορεί να κοινοποιηθεί με μια γειτονική έκδοση της ίδιας διαμόρφωσης. Ένας αγοραστής που μπορεί να προγραμματίσει την παραγγελία του παράλληλα με μια υφιστάμενη παρτίδα βρίσκεται σε ουσιαστικά ισχυρότερη θέση από έναν αγοραστή που δεν μπορεί, και αυτή η θέση δημιουργείται από το αίτημα και όχι από τη διαπραγμάτευση.

Τέταρτο όριο: απόθεμα εξυπηρέτησης, το οποίο εμφανίζεται μόνο αφού δεσμευτείτε για διαθεσιμότητα
Το τέταρτο όριο δεν υπάρχει σε μια Πρώτη Παραγγελία, και αυτός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο είναι επικίνδυνο. Τα ανταλλακτικά και το απόθεμα εξυπηρέτησης δημιουργούν μια ελάχιστη ποσότητα που εμφανίζεται μόλις σταθεροποιηθεί το πρόγραμμα, επειδή η αφορμή δεν είναι μια εντολή αγοράς· είναι μια υπόσχεση. Όταν μια μάρκα δεσμεύεται για διαθεσιμότητα στο κανάλι, για περίοδο εγγύησης ή για εγγύηση αντικατάστασης, δημιουργεί ζήτηση για μονάδες που δεν εμφανίστηκε ποτέ σε κανένα έντυπο παραγγελίας.
Το μοτίβο αποτυχίας είναι γνωστό και δαπανηρό. Το πρόγραμμα εκτελείται ομαλά για τρεις αποστολές. Στη συνέχεια, το κανάλι ζητά απόθεμα ανταλλακτικών, το εργοστάσιο το κατασκευάζει από την επόμενη παραγωγική έκδοση και η δυναμικότητα της επόμενης παραγωγικής έκδοσης καταναλώνεται από μονάδες που δεν περιλαμβάνονταν ποτέ στο εμπορικό σχέδιο. Η επόμενη παραγγελία είναι μικρότερη από την αναμενόμενη και συνοδεύεται από μια ελάχιστη ποσότητα την οποία ο αγοραστής δεν έχει δει ποτέ να αναφέρεται σε προσφορά.
Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί πριν από την καθιέρωση του προγράμματος είναι αν τα μοντέλα σέρβις κατασκευάζονται μαζί με την παραγγελία παραγωγής ή ξεχωριστά. Αν κατασκευάζονται μαζί της, καταναλώνουν την παραγγελία και η επαναπαραγγελία πρέπει να τα συμπεριλάμβάνει. Αν κατασκευάζονται ξεχωριστά, έχουν δική τους ελάχιστη ποσότητα, η οποία είναι μικρότερη αλλά μόνιμη. Και οι δύο απαντήσεις είναι εφαρμόσιμες· το να μην ρωτήσετε είναι αυτό που δημιουργεί εκπλήξεις.
Ο πίνακας παραπάνω δείχνει τον κύκλο ζωής σε μία εικόνα και είναι το σημείο που αξίζει να απομνημονεύσετε. Το δεσμευτικό όριο μετατίθεται από το αγορασμένο εξάρτημα, στην παρτίδα εκτύπωσης, στον αριθμό των διαμορφώσεων και, τέλος, στο απόθεμα σέρβις. Μια διαπραγμάτευση που διεξάγεται με βάση το λανθασμένο όριο παράγει έναν αριθμό που φαίνεται καλύτερος, αλλά δεσμεύει ισχυρότερα.
Εργασία με έναν αριθμό που σας έχει ήδη δοθεί
Αν ένας προμηθευτής έχει αναφέρει μία ελάχιστη ποσότητα, ο ταχύτερος τρόπος για να τη βελτιώσετε είναι να ρωτήσετε από ποια πηγή προέρχεται και να διατυπώσετε τα ερωτήματά σας με συγκεκριμένη σειρά. Τις περισσότερες φορές, η απάντηση εντοπίζει έναν μοχλό που είναι άμεσα διαθέσιμος. Σε λιγότερες περιπτώσεις, εντοπίζει μια απόφαση για το προϊόν που πρέπει να ληφθεί πριν καθίσει να αξίζει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση.
- Ρωτήστε ποιο αγορασμένο εξάρτημα καθορίζει το όριο και αν το όριο ισχύει ανά κωδικό μοντέλου ή ανά διαμόρφωση. Το δεύτερο μέρος του ερωτήματος είναι αυτό που προκαλεί εκπλήξεις.
- Ρωτήστε ποια είναι οι παρτίδες εκτύπωσης και συσκευασίας και αν ένα ουδέτερο κουτί ή ένα κοινόχρηστος χαρτοκιβώτιος θα μείωνε τον αριθμό. Πρόκειται για ερώτημα σχεδιασμού και η απάντηση συνήθως είναι ναι ή όχι.
- Ρωτήστε αν είναι διαθέσιμη διαδικασία βαθμονόμησης σε παρτίδες για αυτήν τη διαμόρφωση και πόσο καιρό παραμένει ανοιχτή μια παρτίδα.
- Ρωτήστε πώς κατασκευάζεται το απόθεμα σέρβις — μαζί με την παρτίδα ή ξεχωριστά — και πώς επηρεάζει την επαναπαραγγελία.
Τα ερωτήματα που πρέπει να θέσετε είναι αυτά τα τέσσερα και αξίζει να συμπεριληφθούν στο ερώτημα προς τον προμηθευτή, παρά στη διαπραγμάτευση, επειδή το καθένα είτε εντοπίζει έναν μοχλό ή επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει. Τα σημεία προσοχή είναι συγκεκριμένα: μια ελάχιστη ποσότητα που αναφέρεται χωρίς διαμόρφωση, μια ελάχιστη ποσότητα που αλλάζει όταν αλλάζει ο αριθμός των χρωμάτων και μια ελάχιστη ποσότητα που αναφέρεται ως ένας ενιαίος αριθμός, ενώ η ίδια η διαδικασία του προμηθευτή την αντιμετωπίζει ως πολλαπλές.
Ο πολλαπλασιαστής: γιατί ένα δεύτερο χρώμα δεν συνιστά δεύτερη παραγγελία
Ο πιο συχνός λογισμικός υπολογισμός σε αυτήν την κατηγορία είναι η αντιμετώπιση μιας διαμόρφωσης ως λεπτομέρειας αντί για πολλαπλασιαστή. Αξίζει να αναλυθεί ένα παράδειγμα, ώστε η αριθμητική να είναι χωρίς αμφιβολίες.
Ας πάρουμε ένα μοντέλο κάμερας. Με ένα μόνο χρώμα και χωρίς επιλογή θήκης, η παραγγελία περιλαμβάνει ένα σετ υλικών: μία παρτίδα εκτύπωσης, μία παρτίδα συσκευασίας και μία ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας. Τώρα προσθέστε ένα δεύτερο χρώμα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει ως προς τα πλαίσια ούτε ως προς την δυναμικότητα συναρμολόγησης του εργοστασίου, αλλά η παραγγελία περιλαμβάνει πλέον δύο σετ υλικών. Επομένως, η παρτίδα εκτύπωσης είναι δύο, η παρτίδα συσκευασίας είναι δύο και η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας είναι δύο. Το τρίτο χρώμα στο V03 την κάνει τρία και το τέταρτο δημοσιευμένο χρώμα στο V06 την κάνει τέσσερα.
Η συνέπεια για τον αγοραστή είναι ότι οι αποφάσεις για τα χρώματα είναι αποφάσεις ποσότητας και πρέπει να ληφθούν με βάση την ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας, όχι με βάση τη γκάμα προϊόντων. Μια μάρκα που επιθυμεί τέσσερα χρώματα στο V06 λαμβάνει απόφαση σχετικά με το πόσα σετ υλικών είναι διαθέσιμη να διατηρήσει. Ο ορθός τρόπος να ληφθεί αυτή η απόφαση είναι να τιμολογηθούν τα τέσσερα σετ και όχι να επιλεγεί η χρωματική παλέτα και να ανακαλυφθεί μετά το κόστος.
Υπάρχει ένας δεύτερος πολλαπλασιαστής που δεν είναι τόσο εμφανής: η αγορά προορισμού. Μια μονάδα που κατασκευάζεται για αγορά με ένα σύνολο απαιτήσεων τεκμηρίωσης δεν είναι πάντα εναλλάξιμη με μια μονάδα που κατασκευάζεται για άλλη, και όταν το εργοστάσιο τις θεωρεί ξεχωριστές κατασκευές, η αγορά πολλαπλασιάζει το σετ υλικών όπως ακριβώς και το χρώμα. Πρόκειται για ερώτημα που πρέπει να τεθεί, όχι για κανόνα που πρέπει να θεωρηθεί δεδομένος. Τα ερωτήματα που πρέπει να τεθούν είναι πόσες αγορές μοιράζονται μια κατασκευή και πώς θα διεχειρίζονταν το εργοστάσιο μια παραγγελία που καλύπτει δύο από αυτές.
Η ίδια λογική ισχύει και για την αντίστροφη διαδικασία. Όταν ένα πρόγραμμα έχει συσσωρεύσει περισσότερες διαμορφώσεις από όσες χρειάζεται, η πιο οικονομική μείωση είναι συνήθως η ενοποίηση των καλλιτεχνικών και των χαρτοκιβωτίων, αντί για την εγκατάλειψη ενός χρώματος, επειδή η εργασία συσκευασίας αφορά κάθε έκδοση καλλιτεχνικού, ενώ το σετ υλικών αφορά κάθε διαμόρφωση. Η μείωση των εκδόσεων καλλιτεχνικού μειώνει την εκτύπωση· δεν μειώνει τα σετ.
Η θέση μας και τι δεν θα αναφέρουμε
Η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας δεν δημοσιεύεται στην τεκμηρίωσή μας ως ένας ενιαίος αριθμός, επειδή αποτελεί το άθροισμα των κάτω ορίων για μια συγκεκριμένη διαμόρφωση, πολλαπλασιασμένο επί τον αριθμό των διαμορφώσεων στην παραγγελία. Έχουμε διαπιστώσει πόσο παραπλανητικός γίνεται ένας μεμονωμένος αριθμός όταν αναφέρεται χωρίς τον λόγο που τον δημιουργεί, και ένας αγοραστής που σχεδιάζει μια εκκίνηση βασιζόμενος σε ένα ελάχιστο που δεν μπορεί να εντοπίσει θα βρει τον λόγο την πιο ακατάλληλη στιγμή.
Αυτό που θα κάνουμε είναι να αναφέρουμε τα όρια ξεχωριστά για τη διαμόρφωση που ρωτάτε — το ελάχιστο ηλεκτρονικών, το ελάχιστο συσκευασίας και το συνδυασμένο ελάχιστο παραγγελίας — καθένα με τον περιορισμό που το προκαλεί. Έτσι γίνεται σαφές ποιανό στοιχείο του συνόλου μπορείτε να προσαρμόσετε και ποιο όχι, ενώ επιτρέπει στη συζήτηση να ξεκινήσει από το όριο που πράγματι περιορίζει την παραγγελία.
Αυτό που δεν θα κάνουμε είναι να αναφέρουμε ένα χαμηλό ελάχιστο για να κερδίσουμε μια συζήτηση και να το ανακτήσουμε μέσω χρέωσης εξαρτμάτων ή προσαρμογής της τιμής μονάδας που εμφανίζεται μετά την κατάθεση. Δεν θα δημοσιεύσουμε επίσης έναν πίνακα ελάχιστων ποσοτήτων ανά μοντέλο, επειδή ο πίνακας θα είναι λανθασμένος για κάθε διαμόρφωση με περισσότερα από ένα χρώμα ή περισσότερες από μία επιλογές θήκης, και ένας πίνακας λανθασμένος προς την κατεύθυνση του χαμηλότερου αριθμού είναι χειρότερος από κανέναν πίνακα.
Η ενότητα MOQ καλύπτει τον τρόπο με τον οποίο το ελάχιστο αλληλεπιδρά με την τιμή μονάδας.
Σχετικό υλικό
- Πώς να διαπραγματευτείτε — οι τέσσερις μοχλοί
- Κρυφές δαπάνες — τι βρίσκεται εκτός του αναφερόμενου αριθμού
- Πώς λειτουργεί η τιμολόγηση — γιατί η ποσότητα επηρεάζει την τιμή



