Akıllı gözlük OEM/ODM üreticisi · Shenzhen, Çin +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Akıllı Gözlük Fabrikası ile Ticaret Şirketi Nasıl Ayrılır?

Asıl soru “bu bir fabrika mı” değil; “teklifin karşı tarafı siparişimi üreten süreci kontrol ediyor mu”

CYNRIN Mühendislik ve Tedarik Ekibi tarafından/ Aug 15, 2024/ 16 dk okuma
Akıllı Gözlük Fabrikası ile Ticaret Şirketi Nasıl Ayrılır?

Soru aslında "bu bir fabrika mı" değil — asıl soru "teklifin karşı tarafındaki taraf, siparişimi üreten süreci kontrol ediyor mu". İyi yönetilen bir ticaret şirketi bir fabrikadan daha iyi bir iş ortağı olabilir; fabrika da ticaret şirketi gibi davranabilir. Bu iki ifade aynı anda doğrudur; bu nedenle ayrım varsayılmak yerine ortaya konmalıdır.

Aşağıda, her biri bir şey ortaya koyan ve hiçbiri ziyaret gerektirmeyen altı yazışma yer alıyor. Bunların her biri e-posta üzerinden, hazırlıklı bir tedarikçi tarafından tek turda yanıtlanabilir — en uzun duraksama yaratan yanıtlar genellikle en fazla bilgi verenlerdir.

Fabrika ile ticaret şirketinin altı yazışmaya verdiği yanıtlara ilişkin karar tablosu

Her yazışma, açıklama yerine belirli bir gerçek ister. Bu ayrım, seyahat etmeden tüm değerlendirmeyi mümkün kılan şeydir: açıklama, bir pazarlama departmanı olan herkes tarafından üretilebilir; belirli bir gerçek ise kuruluşun bir noktasından gelmek zorundadır.

Fabrika mı, ticaret şirketi mi: Altı yazışma ve hiçbiri ziyaret gerektirmiyor

1. Üretim tesisini adlandırın. Siparişin hangi tesiste monte ve test edileceğini açıkça sorun.

Bir fabrika ad ve konum verir, hatta alt tedarikçileri de kendiliğinden açıklar. Bir ticaret şirketi ise üretimin iş ortakları arasında paylaşıldığını açıklar; bu meşrudur — ancak sözleşmenizin, süreci kontrol etmeyen bir tarla ile kurulduğu anlamına gelir.

Yanıt belirsizse bir kez daha ısrar edin. "Hangisi?" sorusuna "birkaç iş ortağıyla çalışıyoruz" yanıtı yalnızca bir başlangıçtır; ardından "bu büyüklükteki bir sipariş için hangisi?" diye sorun.

2. Sözleşme tarafını adlandırın. Kiminle sözleşme yapıyorsunuz ve yükümlülük kime ait?

İşin esasını belirleyen soru budur. Sözleşme yaptığınız şirket ürünü üretmiyorsa, neden sorumlu olduklarını ve neden sorumlu olmadıklarını yazın — özellikle hangi soruların onlara iletileceğini ve hangilerinin üretim tesisine ulaşması gerektiğini belirtin.

Altı yazışma ve her birinin gerektirdiği belirli gerçeğin tablosu

Bu iki yazışma birlikte ticari modeli ortaya koyar; bundan sonraki her şey modelin kimliğiyle değil, ayrıntılarıyla ilgilidir.

3. Rapor başlığını talep edin. Bir test raporu isteyin ve başlığı okuyun: rapor numarası, laboratuvar adı ve raporun kendisinde basılı model listesi.

Amacınız birini yakalamak değil. Belgenin sizin modelinizi adlandırıp adlandırmadığını öğrenmek istiyorsunuz. Farklı bir varyantı kapsayan aile düzeyi bir rapor, farklı bir ürün hakkında bilgi verir. Bu adım, bu kategorideki belirsizliğin büyük bölümünü ortadan kaldırır; çünkü buradaki belgelerin çoğu pazarlama adına değil, aile veya elektrik tasarımı bazında düzenlenir.

4. Kalıbın kime ait olduğunu sorun. Bu, elde edilebilecek en açık testtir; çünkü kalıplar sermaye varlıklarıdır ve fabrikalar bunları kayıt altında tutar.

Varlık numarasını, boşluk sayısını, kaç üretim çevrimi boyunca kullanılmasının beklendiğini ve satin alma siparişindeki mülkiyet koşullarını isteyin. Bir ticaret şirketi kalıplara sahip değildir ve sahibi olan iş ortağını adlandırır. Bu faydalı bir yanıttır ve size somut bir şey söyler: sözleşmeniz, ürününüzü üreten ekipmana sahip olmayan bir tarla ile kurulmuştur.

Bir yanıt belirsiz kaldığında altı yazışmanın nasıl ilerletileceğine ilişkin akış

5. Üretim ortasında bir değişiklik önerin. Küçük bir değişiklik önerin; maliyetini ve gecikmeye neden olup olmadığını sorun.

Bir fabrika hemen yanıt verebilir ve değişikliğin ücretsiz olduğunu bile söyleyebilir. Bir ticaret şirketinin ise bir iş ortağına sorması gerekir; yanıt daha sonra gelir — bu da hem kontrol konusunda hem de bundan sonraki her sorunun ne kadar süreceği konusunda bilgi verir.

6. Partinin yüzde ikisinin başarısız olması hâlinde ne olacağını sorun. Bir fabrikanın yanıtı bir prosedürdür: kabul örnekleme düzeyi, sizden istenecek kanıtlar, nakliye masrafını kimin ödediği ve çözümün değiştirme mi yoksa alacak mı kredisi mi olduğu.

Bir ticaret şirketinin yanıtı ise bir jesttir; çünkü malın akbetine ilişkin karar iş ortağına aittir. Bir tedarikçi tereddüt etmeden AQL belirtemiyorsa standartlarının ne olduğunu sorun. Yanıtın kendisi ya da tereddütü, tespit sonucunuzdur.

Bir akıllı gözlük fabrikasını ticaret şirketinden nasıl ayırt edeceğinizi gösteren yapay zekâ tarafından üretilmiş fotoğraf — görsel 1/3

Birinci ve ikinci yazışma: tesis ve taraf

İlk iki yazışmayı diğerlerinden ayırmakta fayda vardır; çünkü bunlar, sonraki dört yazışmanın yalnızca örneklerini sunduğu bir şeyi ortaya koyar. Bir tedarikçi, hâlâ bir aracı olsa bile ikna edici bir rapor başlığı, adı belirtilmiş bir kalıp sahibi ve belirtilmiş bir örnekleme düzeyi sunabilir — üçünü de yerine getiren bir aracı iyi bir aracıdır. Bunun anlamı, süreci yürüten değil yöneten bir tarla ile sözleşme yaptığınız ve bunun ticari sonuçlarının duruma göre değişmekten ziyade kalıcı olduğudur.

Bu ayrım, tek bir ünite üretilmeden önce üç yerde ortaya çıkar. Fiyat açısından: fabrika kendi maliyetini belirtirken aracı şirket bu maliyet üzerine bir kâr marjı belirtir; aradaki fark pazarlıkla telafi edilemez. Zamanlam açısından: fabrika programı üzerinde doğrudan kontrol sahibi olurken aracı şirket bunu müzakere etmek zorundadır; bu nedenle aracı şirketten alınan tarih, teklifte görünmeyen ek bir bağımlılık içerir. Risk açısından: fabrikadan satın aldığınızda ürünü üreten tarafla doğrudan ilişki kurarsınız; ticaret şirketinden satın aldığınızda ise ürünün tedarikini organize eden tarafla ilişki kurarsınız.

Bu farkların hiçbiri aracı şirketten kaçınmak için bir neden değildir. Küçük bir ilk siparişte veya faaliyetlerini yürüttüğü pazarın kurallarına aşina olmayan bir alıcı için, doğrudan satışı tercih eden bir fabrikadan daha hızlı ve daha ucuz olabilen bir aracı şirket bulunur; bu modele karşı çıkmak, onu kabul etmekten daha fazla maliyet getirir.

Şunu söylemek gerekir: Aracı şirket modeli, alıcının en zayıf olduğu yerde en güçlüdür. Bu nedenle yabancı olunan bir pazardaki ilk sipariş, modelin çoğu zaman en az önemli olduğu sipariştir. Hedef pazarın hangi belgeleri gerektiğini henüz bilmeyen bir alıcı, üretim hattına doğrudan erişimden çok az fayda sağlar; o pazara hâlihazırda hangi fabrikayla çalışacağını bilen bir kişiden ise büyük fayda görür. Aynı alıcı, belirtilmiş ürün özellikleri ve bilinen bir rota ile üçüncü siparişini verdiğinde tam tersi bir ihtiyacı olur: sürece doğrudan erişmek ister, çünkü ne soracağını bilir.

Bu dengeyi aklında tutmanın faydalı yolu budur. Ticari model, alıcının bu ürün kategorisiyle ilgili olgunluğunu izlemeli; tam tersi değil. Siparişler arasında aracı şirketten doğrudan ilişkiye geçen bir alıcı, altı görüşmenin açıkça ortaya koyacağı bir değişiklik yapmaktadır.

İlgili bir konu da alt tedarikçilerdir. Belirli bir aşamayı — belirli bir testi veya belirli bir muhafaza işlemini — taşeronlaştıran bir fabrika, bunu yönetmek zorunda olduğu için genellikle açıklar. Ticaret şirketi ise ürünü üreten iş ortağını belirtir ve çoğu zaman burada durur. Bu ayrım denetim hakları açısından önemlidir: Siparişinizin montajını yapan tesisi denetleyebilmek, kalıbınızı kesen tesisi denetleyebilmekten çok daha değerlidir; çünkü kusurlarınız birincisiyle üretilir.

Önemli olan, taahhütte bulunmadan önce hangi modelde olduğunuzu bilmektir; çünkü yukarıdaki üç sonuç sonradan düzeltilemez. Maliyetini göremediğiniz bir tarafla üzerinde anlaşılan fiyat, elinizde olmayan bilgilere dayanarak yeniden görüşülemez. İlk iki görüşmeyi gerçekleştirmemenin pratik maliyeti budur.

İlk görüşmenin tatmin edici olmayan yanıtlar verdiği durumda yapmaya değer olan, birinci görüşmenin üçüncü taraf versiyonu da bulunur: Siparişinizin miktarına karşılık verecek iş ortağının hangisi olduğunu sorun ve onları denetleme izniniz olup olmadığını sorun. Bir tesis belirtip erişim sağlayan ticaret şirketi, gerçekten faydalı bir şey sunmuştur. Her ikisini de reddeden bir ticaret şirketi ise size, sürecin hiçbir fiyat karşılığında görünür olmadığını söylemiş olur.

Üçüncü ve dördüncü görüşmeler: Belge ve varlık

Üçüncü ve dördüncü görüşmeler, kayıt tutan bir kuruluşla bu kayıtlardan yalnızca haberdar olan bir kuruluşu en güvenilir biçimde ayıran iki görüşmedir.

Rapor başlığı testi, uygulanan standart hakkında uzmanlık gerektirmediği için işe yarar. Sayfada üç soru yer alır: Rapor numarası nedir, hangi laboratuvar tarafından düzenlenmiştir ve hangi modelleri kapsamaktadır? Belge üreten bir tedarikçi, bu üçünün tamamını içeren bir belge üretir; üçüncüsü belirleyicidir. Niyet ettiğiniz model listede yoksa, aile adı ne ima ederse etsin belge farklı bir ürüne ilişkindir. Bu kategoride bu durum sık görülür; çünkü belgeler genellikle pazarlama adına göre değil, elektrik tasarımına göre düzenlenir ve bir ürün aralığı içindeki adlandırmalar zamanla değişebilir.

Deneyimli alıcıların sorduğu, çoğunlukla atladığı dördüncü bir soru da aynı sayfadadır: Rapor hangi tarihte düzenlenmiştir ve satın aldığınız üretim tarihinden sonra mıdır? Bir tasarım değişikliğinden yıllar önce düzenlenmiş bir rapor, güncel ürüne ilişkin kanıt değildir. Raporun ne zaman üretildiğini söyleyemeyen bir tedarikçi, bunun hiç kimse tarafından kontrol edilmediğini size göstermiş olur.

Aynı test, rapor olmayan iddialara da uygulanır. Giriş koruma derecesi gibi bir katalog etiketi test raporu değildir ve ürün yelpazemizde spor seviyesinin IP54 etiketi, arkasında rapor numarası olmadan bir etiket olarak yayımlanmaktadır. Bir katalog etiketini rapormuş gibi sunan tedarikçi, eksiklik yoluyla başlık testini geçememiştir; bu eksikliği doğrudan sormak gerekir.

Kalıp testi işe yarar çünkü kalıplar pahalı, fiziksel ve uzun ömürlüdür. Bir fabrika kalıpları elinde tutar ve takip eder; dolayısıyla varlık kaydı, üretim sayısı olarak ölçülen beklenen kalıp ömrü ve kalıbın ne zaman değiştirilmesi gerektiğine ilişkin uygulamalı bir görüşü bulunur. Bir ticari şirketin bunların hiçbirine sahip değildir ve soruyu iletmek zorundadır. İkisini ayıran takip sorusu şudur: Proje sona ererse kalıba ne olur? Bir fabrika, kendi varlık yönetimine dayanan bir yanıt verebilir; aracı ise yalnızca bir görüşmeye dayanan bir yanıt vermek zorundadır.

İki iş modeli ve aralarındaki farkları gösteren matris

Bu iki görüşmenin bu kadar belirleyici olma nedeni, altta yatan kayıtlara sahip olmayan bir kişinin hiçbirini taklit edememesidir. Bir rapor başlığı ya vardır ya yoktur. Bir kalıp kaydı ya vardır ya yoktur. İkisi de fikirler değil, belgelerdir; üstelik e-posta üzerinden çalışması gereken bir test için tam olarak istenen şey budur.

Bir akıllı gözlük fabrikasını ticari şirketten nasıl ayırt edileceğini gösteren yapay zekâ tarafından üretilmiş fotoğraf — 3 görselden 2'si

Beşinci ve altıncı görüşme: değişiklik ve çözüm

Son iki görüşme, belge sahibi olmaktan ziyade yanıt verme yeteneğini test eder ve programın pratikte nasıl hissettireceğini öngören görüşmelerdir.

Beşinci görüşme — üretim ortasında bir değişiklik önerin ve maliyetini sorun — mühendisliği ve programı kontrol eden kişiden yanıt gelmesi gerektiği için işe yarar. Bir fabrika ikisine de sahip olduğu için yanıtlayabilir. Aracı sormak zorundadır; gecikmenin kendisi bir bulgudur: Programdaki gelecekteki her soru, karar hızında değil, aktarım hızında yanıtlanacaktır.

Soru, varsayımsal olmaktan çok somut ve belirli olmalıdır. "Logo değişikliğinin maliyeti ne olur?" sorusu bir politik yanıt çağırır. "Bu aşamada gövde kapasitesini 900 mAh seçeneğinden 1400 mAh seçeneğine değiştirsek, bu süreçte neler yapılması gerekirdi?" ise gerçek bir yanıt çağırır. Yukarıdaki her şey belirsiz olsa bile iki yanıt arasındaki fark, çoğu zaman bir fabrika ile aracı arasındaki farktır.

Altıncı görüşme — partinin yüzde ikisi başarısız olursa ne olacağını sorun — aynı testin ticari versiyonudur. Soru düşmanca değildir; olağan bir sorudur ve kalite sistemi olan bir tedarikçinin hazır bir prosedürü bulunur. Yanıtın özü; kabul numune alma düzeyi, sunmanız gereken kanıtlar, navlunun kim tarafından ödeneceği ve çözümün değiştirme mi yoksa kredi mi olacağıdır. Bir fabrika dördünü de kendi sürecinden yanıtlayabilir. Aracı ilk soruyu yanıtlayabilir, kalanını kontrol etmek zorundadır.

Bu görüşmenin, prosedürden yanıtlanamayacağı için daha da keskin bir dördüncü varyantı da vardır: Başarısızlık analizi için ürünleri geri gönderebiliyor muyuz ve navlunun kim tarafından ödeneceğini sorun. Yanıt, tedarikçinin yalnızca evrak değil, ürünler üzerinden de değerlendirilmesini bekleyip beklemediğini gösterir.

Bu çiftle birlikte ele alınması gereken beşinci bir soru daha vardır ve önceki dört yanıtın ezberden mi geldiğini gösteren soru budur. Kabul numune alma düzeyinin ne olduğunu sorun, ardından bu düzeyin dışında gelen bir birimin ne olacağını—özellikle yeniden işlenip işlenmeyeceğini, hurdaya ayrılıp ayrılmayacağını veya tavizle gönderilebileceğini—sorun. Bunlardan üçüncüsü, iki modeli en açık şekilde ayırır; çünkü tavizle gönderim, maliyetini karşılayabilecek bir kişinin vermesi gereken ticari bir karardır ve sözleştiğiniz taraf tam olarak bu kişidir.

Bir akıllı gözlük fabrikasını ticari şirketten nasıl ayırt edileceğini gösteren yapay zekâ tarafından üretilmiş fotoğraf — 3 görselden 3'ü

Yanıt belirsiz olduğunda: görüşmeyi sonlandırmadan nasıl ilerlenir?

Altı görüşmeden sonra taahhütte bulunmadan önce belirlenmesi gerekenler kontrol listesi

Belirsiz bir yanıt kötü bir yanıtla aynı şey değildir; kullanışlı beceri, tedarikçiyi kaybetmeden durumu ilerletmektir. Uygulamada işe yarayan dört adım vardır.

Soruyu açıkça sorun ve somut bilgiyi bekleyin. İlk görüşmedeki belirsizliğin çoğu, kaçınma eğiliminden çok temkinli yanıt verme alışkanlığından kaynaklanır. Doğrudan bir tekrar — "iki bin adetlik bir siparişi hangi tesis monte edecek" — çoğu zaman sorunu çözer.

Soruya miktar ve tarih ekleyin. Bu, durumu ilerletmenin tek en etkili yöntemidir. Kapasitesi olan bir tedarikçi hemen yanıtlayabilir; kapasitesi olmayan bir tedarikçinin kontrol yapması gerekir ve kontrolün kendisi yanıttır.

Hangi iş ortağı olduğunu özellikle sorun. "Birkaç fabrika ile çalışıyoruz" yanıtı, "bu sipariş için hangisi" sorusuyla yanıtlanabilir hâle gelir.

Bunu yazılı olarak, belirli bir alıcıdan isteyin. Suçlama olarak değil — satın alma emri öncesinde yanıtın kayıt altına alınmasına yönelik bir talep olarak. Çoğu tedarikçi buna katılır; çünkü sorunun neden sorulduğunu bilirler.

Yanıtlar hâlâ sıfat olursa üçüncü görüşmeden sonra durun. İkinci ya da üçüncü konuşmadan sonra sınıflandırılamayan bir tedarikçi size bir şey söylüyordur; bu fabrikalarla ilgili değildir — sattıkları süreçten sorumlu olmayı amağlayıp amağlamadıklarıyla ilgilidir.

Bu bölümün diğer yarısı, ne zaman soru sormayı tamamen bırakacağınızı bilmektir; bu farklı bir beceridir. Bazı tedarikçiler yalnızca yanıt verebilecek şekilde kurulmamıştır — ticari modeli toptan satışa dayanır ve süreç ayrıntılarına gerçekten sahip değildir. Dört kez sormak hiçbir şey üretmez, yalnızca sürtünmeye yol açar. Doğru yanıt, modeli kabul etmek, soruları buna göre uyarlamak ve modelin gerektirdiği koruma mekanizmalarını almaktır: sözleşmede belirtilen uyumluluk kapsamına bağlı, adı belirtilmiş bir fabrika; üzerinde anlaşılmış bir denetim standardı ve aracının kendi maliyetine bağlı olmayan bir çözüm yolu.

Bu uyarlama bir uzlaşma değildir; bir gerçeğe verilen doğru yanıttır. Aracıyla çalıştığını belirleyen ve ardından bir fabrikayla çalışıyormuş gibi pazarlık yapan alıcı, tedarikçinin hiçbir zaman üstlenmediği ve üstlenmeyeceği bir konum için çaba harcamaktadır.

Modeli hiç kabul etmemeniz gereken tek durum vardır ve bunu aşırı genelleme yapmamak için açıkça belirtmek gerekir. Tedarikçi bir fabrikayı hiç adlandırmayı reddettiyse ve adı belirtilmiş bir fabrikayı anlaşmaya bağlamayı kabul etmiyorsa, yukarıdaki koruma mekanizmaları kullanılamaz — çünkü hepsi bağlanacak belirli bir taraf gerektirir. O noktada soru hangi modelde olduğunuz değildir; malların herhangi bir kişiye kadar izlenebilir olup olmadığıdır. Bunu belirleyemeyen bir alıcının satın alma emri için dayanağı yoktur.

Yanıtlayacaklarımız konusunda açık olmak

Bir fabrikayız ve bunu dürüstçe sunmanın yolu, bunun neyi kanıtladığına ilişkin somut olmaktır. Siparişinizi üreten tesisi, denetlemeniz gerektiğinde alt tedarikçilerimizi belirtir ve herhangi bir taahhütte bulunulmadan önli koşulları yazılı olarak sunarız.

Yapmayacağımız şey, personel sayısını, kapalı alanı veya üretim hattı sayısını yayımlamaktır; çünkü bu rakamlar, basılmaya istekli olduğumuz bir biçimde bize sağlanmadı — ve uydurma bir fabrika büyüklüğü, bir alıcı geldiğinde ilk çöken şeydir.

Ayrıca altıncı görüşmeyi de doğru yanıtlarız; bu da kalite sistemimizi genel terimlerle açıklamak yerine bir numune alma seviyesi, kanıt gereksinimi ve çözüm yolu belirtmek anlamına gelir. Bir tedarikçi bu görüşmeye sıfatlarla yanıt verirse, bir gününü fabrikada geçirmeden öğrenmeniz gerekenleri öğrenmiş olursunuz.

Altı soruyu bize gönderin; yanıtlarımızın yayımlanmadığını belirttiğimiz sorular dahil, doğrudan yanıtlayalım.

Dördüncü görüşmeyi neden bu şekilde yanıtladığımızı açıklamak yerinde olur. Kalıp mülkiyeti, fabrikalar ile aracılar arasında en keskin biçimde ayrıldığı sorudur; aynı zamanda etkisi en uzun süren sorudur: ürününüz için kesilen bir kalıp, ilişkinin en büyük tek bağımlılığı hâline gelir ve ona bağlı koşullar, ilişki kötü bir şekilde sona erdiğinde ürününüzün başına ne geleceğini belirler. Bu görüşmeyi kalıp kesilmeden önce, kesildikten sonra değil, yapmayı tercih ederiz; bu nedenle mülkiyet, değişiklik maliyeti ve proje sonu koşullarını üç ayrı kalem yerine tek bir başlık olarak ele alırız.

Her modelin ticari sonuçları fabrika ve ticaret şirketi karşılaştırması başlığı altında; bu denetimlerin uzaktan versiyonu video görüşmesinde kontrol edilecekler başlığında; bağımsız olarak doğrulanacak belgeler ise tedarikçi doğrulaması başlığında yer alır.

Altıncı görüşmeyle ilgili son bir uyarı. Bir partinin yüzde iki kısmının başarısız olduğunda ne olacağını sormak iyi niyet testi değildir ve böyle kullanılmamalıdır. Soruya dikkatlice yanıt veren bir tedarikçi, sürecinin bir başarısızlık karşısında nasıl işlediğini anlatmıştır; ihtiyacınız olan bilgi budur. Soruyu küçümser biçimde yanıtlayan bir tedarikçi ise karar yetkisinin ulaşamayacağınız bir yerde olduğunu söylemiştir. Her hâlükârda bu yanıt satın alma emrinde yer almalıdır; çünkü bir çözüm anlaşmasının konuşma versiyonu, çözüm anlaşması değildir.

Altı görüşmeyi aklınıza gelen sırayla değil, sabit bir sırayla yürütmek değerlidir; çünkü ilk ikisi ticari modeli belirler, kalan dördü ise bu model bilindiğinde daha kolay yorumlanır. Görüşmeler sırasız yürütüldüğünde, beşinci sorunun yanıtı gerçekten çözülemeyecek biçimde belirsiz olabilir — ne fabrikasının ne de aracının kusurla ilgili hangi unsuru kontrol ettiği sorulmadığı sürece, ikisi de makul bir yanıt verebilir. Görüşmeleri bu şekilde sıraya sokmak, belirsizlikle tartışmak yerine sorunu ortadan kaldırır.


İlgili okuma

Programınızla birlikte altı soruyu bize gönderin, doğrudan yanıtlayalım.

WhatsApp'ta sohbet edin
Bu sitedeki deneyiminiz çerezlere izin vererek iyileştirilecektir.