Uygunluk beyanından kim sorumludur? Bu sorunun kısa bir yanıtı ve uzun bir ticari boynu vardır. Bir ürünü kendi adı veya markasıyla pazara sunan taraf bu yükümlülüğü taşır; OEM programlarında bu taraf genellikle fabrika değil, markadır. Bu yanıt yalnızca ilk soruyu çözer. Belgeyi kimin imzaladığını, arkasındaki test raporlarını kimde tuttuğunu, ürün piyasadan çekildiğinde pazar gözetim makamına kimlerin yanıt verdiğini veya ürün ikinci bir kanal için yeniden markalandığında sorumluluğun nasıl değiştiğini söylemez. Bunlar ticari kararlardır ve bir kişi belgeye uzanmadan önce verilir.
Bu sayfa, bu boşluğu kapatması gereken alıcı için yazılmıştır. Yürürlükteki mevzuatın belirlediği konuları programınızın yapısına bağlı olan konulardan ayırır ve yanıtın hangi bölümlerinin bu sitede yayımlanmadığını açıkça belirtir. Katalog yirmi sekiz kayıt içerir ve model bazında sertifikasyon satırı bulunmaz; bu nedenle ne kadar okunursa okunsun bir belgeyi kimin imzaladığını söylemez. Katalogun size aktarabileceği şey, beyanın dayandığı ürün bilgileri ve bir program başlatılmadan önce tedarikçinin yazılı olarak kapatması gereken eksiklerdir.
Belgelerin listesi kadar çerçevenin önemi vardır. Uygunluk beyanı size verilen bir sertifika değildir; belirli bir ürün hakkında adı belirtilmiş bir tarafın yaptığı ve bir kişinin güncel tuttuğu teknik dosyayla desteklenen beyandır. Beyanı yapan taraf mevcut değilse veya teknik dosya yoksa, uygunluk beyanı bir PDF'yi kopyalayarak bir programdan diğerine aktarılamaz. Altındaki kanıtları kimin güncel tuttuğu söylenmeden eline belge verilen alıcıya, bir uyumluluk sistemi değil, bir kâğıt parçası verilmiştir.
Uygunluk beyanından kim sorumludur: gerçekte geçerli olan sorumluluk dağılımı
Sorumluluk dağılımı, ürün için kimin üretici olduğuna bağlıdır. "Üretici" kavramı, tedarikçiye ilişkin satın alma siparişinde ne yazdığına değil, programın fiilen ne yaptığına göre belirlenir. Alıcının karşılaşacağı neredeyse her durumu kapsayan dört dağılım bulunur. Bunları açıkça belirtmek önemlidir, çünkü sözleşmedeki ifadeler sonucu belirleyen şey değildir.
- Marka üreticidir. Marka ürünü belirttiğinde, üzerine kendi adını veya tescilli markasını koyduğunda ve güvenlik açısından belirleyici özelliklere karar verdiğinde — pil, radyo yapılandırması, malzemeler ve talimatlar — genellikle ortaya çıkan sonuç budur. Bu durumda beyanı, teknik dosyayı ve pazar gözetimi yükümlülüğünü marka taşır. Fabrika ürünü tasarlamış ve üretmiş olabilir; ancak ürünü markanın adıyla pazara sunmamıştır.
- Fabrika üreticidir ve marka distribütördür. Marka, mevcut bir ürünü yapılandırmasını değiştirmeden satın alıp yeniden satarsa bu durum oluşur. Beyan ve dosya fabrikada kalır; markanın yükümlülüğü, belgelerin mevcut olduğunu, gönderilen modeli kapsadığını ve geçerliliğini koruduğunu doğrulamaktır.
- Marka, başka bir yerde kurulmuş bir üreticinin yetkili temsilcisi olarak faaliyet gösterir. Bu yapı, AB dışındaki bir üreticinin pazar içinde tek bir erişilebilir ekonomik aktöre sahip olmasını sağlar. Makamın yazışmalarını kimin alacağını değiştirir; beyanı kimin imzaladığını değiştirmez.
- Marka yalnızca dağıtım yapar. Bu, en dar kapsamlı ve kontrol edilmeden en sık varsayılan durumdur. Ürünün, yapılandırmasının ve belgelerinin tamamının başka biri tarafından belirlendiği durumlara uygulanır.
Uygulamada belirleyici unsur tek bir ticari eylemdir: marka güvenlik açısından belirleyici kararları veriyor mu? Radyo yapılandırmasını, pili, muhafaza malzemelerini ve etiketlemeyi belirleyen marka, tedarik anlaşmasında "üretici" ifadesi geçse de geçmese de genellikle üretici rolünü üstlenmiş olur. Mevcut bir katalog ürününü hiçbir değişiklik yapmadan satın aldığınızda ise sorumluluk dağılımı genellikle fabrikada kalır. Bu nedenle tedarikçiyle netleştirilecek ilk soru "kim imzalıyor" değil, "biz neyi belirliyoruz" olmalıdır.
Kendi ürün gamımızın iki özelliği, bu soruyu daha basit bir ürüne kıyasla daha keskin hâle getirir. Radyo konusu, Bluetooth ürünlerin 2014/53/EU sayılı Telsiz Ekipmanı Direktifi kapsamına girmesi nedeniyle gündemdedir; bu direktif, 13 Aralık 2024 tarihinden itibaren uygulanan genel ürün güvenliği çerçevesinin üzerine kendi uygunluk değerlendirmesi ve beyan yükümlülüklerini getirir. Pil konusu da gündemdedir; çünkü kataloğumuzdaki yirmi sekiz kaydın her biri şarj süresi yayımlar, bunların yirmi altısı iki saat veya daha kısa şarj süresi bildirirken D17 ve ZH12 yaklaşık bir saat şarj süresi yayımlar. Bu da şarj süresi belirtilen her birimde bir lityum pil bulunduğu anlamına gelir. Marka bu iki özelliği belirlemeye başladığında, her iki durum da onu üretici rolüne doğru iter.
Bir üçüncü özellik, bu soruyu bir belgeyle yanıtlamayı zorlaştırıyor ve bunu açıkça belirtmek gerekiyor. Yirmi sekiz kaydın üçü — AR modeli, elektrokromik model ve kemik iletkenli model — resmî SKU'suz yayımlanıyor. Uygunluk beyanı, tanımlanabilen belirli bir ürüne karşı hazırlanır. Yayımlanmış kayıtlarımızda SKU'su bulunmayan bir kayıt için, belge oluşturulabilmesi adına ürünün kimliğinin önceden belirlenmesi gerekir; bu durum alıcının dolduramayacağı bir eksiklik değil, tedarikçinin yanıtlaması gereken bir sorudur.

Kataloğumuzun sertifikasyonla ilgili yayımladığı bilgiler ve yayımlamadıkları
Sertifikasyona ilişkin yayımladığımız tutum dardır ve bunu kesin biçimde belirtmek yerinde olur; çünkü alıcılar burada yayımlanandan daha fazlasını varsayıyor. Katalogda şirket düzeyinde bir ihracat sertifikasyonu sayfası bulunuyor. Bu sayfa bir görsel sayfasıdır: on patent belgesi — sekiz tasarım ve iki faydalı model — içerir; katalog metninde ise CE, FCC veya RoHS'e hiçbir atıf yoktur. Yirmi sekiz kaydın hiçbirine ait model bazlı sertifikasyon satırı bulunmuyor; bekleyen sertifikasyonların model bazlı kayıtları da mevcut değil.
Patentlerin yer aldığı bir görsel sayfası ile model bazlı uygunluk kaydı arasındaki bu fark teknik bir ayrıntı değildir. Şirket düzeyindeki bir sayfa, bir şirketin patentlere sahip olduğunu gösterir. Belirli bir Bluetooth ürününün radyo uygunluğu açısından değerlendirilip değerlendirilmediği hakkında hiçbir şey söylemez ve belirli bir modelin uygunluk beyanına eklenemez. İhracat sertifikasyonu sayfamızı bir belge paketi içinde aldıysanız ve bunun göndermek üzere olduğunuz ürünleri kapsadığını varsaydıysanız, bu varsayımın müşteriye ulaşmadan önre sınanması gerekir.
Yayımladığımız tutum, ürün yelpazesi boyunca mevcut olan durumlar konusunda daha açıktır; alıcı bunları eksik ayrıntılı tek bir yanıt yerine üç farklı yanıt olarak okumalıdır. Yapay zekâ kamera kategorisi, Bluetooth ses kategorisi ve spor kategorisi için katalog metninde CE, FCC veya RoHS belirtilmiyor, model bazlı sertifikasyon satırı bulunmuyor ve aktarabileceğimiz bir sertifika numarası mevcut değil. Spor kategorisinde ayrıca bir nitelendirme daha var: V06 ve S7 üzerindeki IP54 işareti, arkasında üçüncü taraf test raporu numarası bulunmayan bir katalog notudur. Çocuk ürünleri kategorisinde ise hiçbir sertifikasyon bilgisi yayımlanmıyor.
Resmî SKU'suz kalan iki kategori, varsayımda bulunmaya en az yer bırakan kategorilerdir. Elektrokromik kategoride performans parametreleri yayımlanmadığı için farklılaştırma iddiası bulunmuyor. Kemik iletkenli model 35 dB kazançla yayımlanıyor ve kendi ürün kaydımız bu değeri, yelpazenin en yüksek düzenleyici riski olarak işaretliyor; söz konusu kategorinin özelleştirme olanağı da hiç açıklanmıyor. 35 dB kazanç değeri, bir ürünü genel tüketici elektroniğinden kendine özgü düzenleyici uygulamaya sahip bir kategoriye taşıyabilecek türden bir özelliktir. Bu, katalog sayfasından yanıtlanacak bir soru değil, bir uzmanla çözülmesi gereken bir konudur.
Bir başka yayımlanmış bilgi de her beyanın dayanabileceği temeli sınırlandırıyor. Ürün kaydımız, yirmi sekiz kaydın hiçbirinin fotoğraf, video veya test raporu kanıtıyla gelmediğini belirtiyor. Dolayısıyla katalog, beyanın dayanacağı kanıt temeli olarak kendisi hizmet edemez; çünkü beyanın işaret ettiği kanıt burada yayımlanmıyor. Bu kanıtın, saklanabilir ve yeniden kontrol edilebilir biçimde tedarikçiden alınması gerekiyor; sertifikasyon kontrol listesi ise bir programın hazırlaması beklenen belge setini ortaya koyuyor.
Ürün bir pazara yerleştikten sonra görevin kime düştüğü
Beyanı tek bir taraf imzalar; ancak bunun beraberinde getirdiği yükümlülükler birden fazla tarafı etkiler. Bir markanın adı altında bir pazara yerleştirilen ürünün tanımlanabilir olması, o pazarda ulaşılabilir bir sorumlu ekonomik işletmeci bulunması ve müşterinin ve uygulama makamının hareket edebileceği bilgilerle desteklenmesi gerekir. Bir marka distribütörler üzerinden satış yaptığında, ürünü pazara yerleştiren taraf hâlâ markadır; pratik sonuç, markanın geri çekme için hazırlamadığı bir geri çağırma konusunda distribütörden yanıt istenemeyeceğidir.
Radyo boyutu kendi katmanını ekler. Avrupa Birliği'nde piyasaya sunulan bir Bluetooth ürünü, Telsiz Ekipmanları Yönergesi (EU) 2014/53/EU kapsamına girer ve taşıdığı beyan, üreticinin kullandığı standartları, EN 301 489 serisindeki ilgili EMC uygunluk standartları dâhil, referans almak zorundadır. Buradaki numaralandırmaya dikkat etmek gerekir; çünkü ikisi düzenli olarak birbirleriyle karıştırılır: 2014/53/EU yönergedir ve EN 301 489 serisi, bu yönerge kapsamında değerlendirilen uyumlaştırılmış standartlar kümesidir. EMC standardını yönerge gibi sunan bir tedarikçi size bir belge referansı vermiş, değerlendirme değil. RED rotası referansı, bu kategorideki bir ürün için radyo meselesinin genellikle nasıl yapılandırıldığını kapsar.
13 Aralık 2024'ten itibaren uygulanan genel ürün güvenliği çerçevesi, zaten satılmakta olan ürünleri de kapsaması nedeniyle kolayca hafife alınan ikinci bir katman ekler. Ürünün, piyasaya sunulduğu hâliyle, gerçekte ne olduğuyla tutarlı bilgilerle tanımlanmasını ve sorumlu ekonomik işletmeci üzerinde izlenebilirlik yükümlülüğü getirir. Bunun OEM alıcılar için doğrudan ticari bir sonucu vardır: etiket, talimatlar, paket tasarımı ve çevrimiçi ilan, uyumluluk yüzeyinin parçalarıdır ve her biri teknik dosyayla eşleşmelidir. Ürünün sahip olmadığı bir giriş koruma derecesini vaat eden bir ilan pazarlama sorunu değildir; ürünü tanımlamayan bir dosya sorunudur.
İzlenebilirlik şartı, küçük bir markanın en sık yakalandığı alandır ve hukuki olduğu kadar tedarik meselesidir de. Ürünün satıldığı pazarda, kullanılabilir bir adrese sahip bir sorumlu kişinin ürün için belirlenebilir olması gerekir. Birkaç pazara satış yapmayı planlayan bir marka, her pazar için bu adresin kayıtlı bir kurumu mu, uyumluluk yazışmaları için kullandığı bir adres mi yoksa yetkili bir temsilci mi olduğuna karar vermeli ve bu kararı ilk ilandan sonra değil, ilk ilandan önce vermelidir. GPSR referansı çerçevenin kendisini kapsar.
Hiçbir bunun, önceki bölümdeki sorumluluk dağılımını değiştirmez. Beyan, belirli bir taraf tarafından üretilen bir ürün hakkında yapılan beyandır. Sorumluluğu aşağıya taşımak, altta yatan işi yukarıya taşımaz: sorumluluğu üstlenen kişi, test raporlarına, dosyaya ve bunları sürdürmek için gereken bilgiye hâlâ ihtiyaç duyar; bunlar imzadan önce var olmalıdır, sonra değil.

Belirli bir programda sorumluluk dağılımını belirleyen sorular
Genel bir soru genel bir yanıt üretir. Bir alıcının ihtiyacı, sorumluluk dağılımının erken aşamada, yazılı olarak ve tarihiyle birlikte belirlenmesini sağlayan bir sıra oluşturmaktır. Altı soru işin büyük bölümünü yapar ve sıra önemlidir; çünkü her biri bir sonrakini daraltır.
- Güvenlikle ilgili özellikleri kim belirliyor — pili, radyo yapılandırmasını, muhafaza malzemelerini, etiketlemeyi ve talimatları? Yanıt, üretici kararlarını kimin verdiğini ortaya koyar.
- Ürünü kendi adı veya markasıyla kim pazara sunuyor ve hangi bölgelerde? Bölge önemlidir; çünkü ulaşılabilir olması gereken ekonomik işletmeci, satışın yapıldığı pazardaki işletmedir.
- Beyan hangi belirli modeli, rengi ve muhafaza yapılandırmasını kapsıyor ve tedarikçi, bir aile için değil bu tam yapılandırma için beyan elinde tutuyor mu? Kataloğumuzun kendi yapısı bunu gerçek bir risk hâline getirir: L2 Utral, aralarındaki ilişkiyi belirtmeden iki varyant adı ve iki muhafaza kapasitesi yayımlar; bu nedenle "L2 Utral" için yazılmış bir beyan, kutudaki üniteyi kapsamayabilir.
- Test raporlarını ve temel teknik dosyayı kim tutuyor ve bunlar ilk siparişten önce incelenebiliyor mu, yoksa sonradan talep üzerine mi sunuluyor?
- Ürün yeniden markalandığında veya ikinci bir kanala yeniden satıldığında sorumluluk dağılımına ne oluyor ve beyan ürünle birlikte ilerliyor mu, yoksa yeni kanalın kendi beyanı mı gerekiyor?
- Tedarikçi, dosyayı etkileyen her değişiklik için hangi bildirimi yapıyor — bir bileşen revizyonu, radyo açısından sonuçları olan bir yazılım değişikliği, üretim yeri değişikliği — ve bunu markaya nasıl iletiyor?
Bu altı soru, tek seferde tamamlanacak bir kontrol listesi değil, durum tespiti sırasıdır. Bunları sipariş vermeden önce, ilk sevkiyattan sonra değil; çünkü yanıtlar neyin pazarlık konusu olabileceğini belirler. Teklif aşamasında sorarsanız yanıtlar; tahsis, değişiklik bildirim maddesi ve belge devri gibi sözleşmeye yazılabilecek koşullara dönüşür. Daha sonra sorarsanız anlaşmazlığa dönüşür. Hangi modeli sorduğunuzdan çok, soruları hangi sırayla sorduğunuz önemlidir; ve ödünleşim hiç değişmez: Bu sorular zaman ister ve bazen bir tedarikçi görüşmesini sona erdirir. Bu, mallar gönderildikten sonra yanıtı keşfetmekten çok daha ekonomiktir.
Üçüncü soru, uygulamaya dönük risklerin çoğunun bulunduğu yerdir ve üzerinde daha fazla durulmalıdır. Uygunluk beyanı bir ürünü tanımlar. Kataloğumuz beş kamera modeli için kılıf kapasitesini yayımlar, iki model için kapasitesiz bir kılıf gösterir ve dört kamera modeli için şarj kılıfına ilişkin hiçbir satır yayımlamaz; dolayısıyla “kutudaki ünite” her zaman katalog sayfasındaki üniteyle aynı parça seti değildir. Belirli bir modeli değil, bir yapılandırmayı kapsayan beyan isteyen alıcı doğru soruyu sorar; yanıt da yapılandırmanın ne kadarının fiilen kontrol altında olduğunu ortaya koyar.
Altıncı sorunun eşdeğer ticari bir karşılığı vardır. Değişiklik bildirim maddesini kabul etmeyi reddeden tedarikçi, alıcıya ürünün dosya kayıtlarında belirtilenden farklı hâle getirilebileceğini söyler; bunu kabul eden bir marka ise kendi pazarında sınırsız bir sorumluluğu kabul etmiş olur. Bunu istemek makul bir taleptir, nadiren doğrudan reddedilir ve toplantı notunda değil, sözleşmede yer almalıdır. Sözleşme koşulları referansı, değişiklik bildirim tarzı maddelerin sözleşmenin diğer bölümlerine göre nerede konumlandığını gösterir.

Bir tedarikçinin devretmesi gereken belge seti
Tahsis ne olursa olsun, bir program aynı temel materyal gereksinimine sahiptir; dürüst tutum, kataloğumuzun bu materyalin hiçbirini sağlamadığıdır. İstenmesi gereken altı kalem vardır ve her biri, genel bir paket olarak değil, sipariş verilen belirli yapılandırma için talep edilmelidir.
- Belirli model ve yapılandırma için uygunluk beyanı, imzalama yetkisi olan tarafça imzalanmış olarak.
- Beyanın dayandığı test raporları, rapor numarası ve tarihiyle tanımlanabilir; test edilen numune, gönderilen ürünle eşleşecek şekilde tanımlanmış olmalıdır.
- Teknik dosya dizini; alıcı, bu aşamada dosyanın tamamına ihtiyaç duymadan hangi belgelerin mevcut olduğunu ve hangilerinin kimin tarafından güncellendiğini bilmelidir.
- Fiilen kullanılan etiket ve ambalaj tasarımı; dosyada atıf yapılan işaretler ve uyarılarla birlikte, çünkü tasarım ile dosya arasındaki uyuşmazlık, incelemelerde en sık karşılaşılan tutarsızlıktır.
- Müşteriye sağlanan kullanım talimatları; çünkü bunlar beyanın dayandığı bilgilerin bir parçasını oluşturur.
- Model bazında sertifika durumuna ilişkin yazılı beyan; belge mevcut olmayan modeller de dâhil edilmelidir.
Son kalemde ısrar etmek gerekir. “Sertifikalarımız tüm seriyi kapsar” diyen tedarikçi soruyu yanıtlamış değildir; çünkü bir seriyi kapsayan sertifika, hiç test edilmemiş bir model için kanıt değildir. OEM belgeleri referansı, bir programın mühendislik, kalite ve hukuk işlevleri arasında genellikle derlemesi gereken belge kategorilerini ortaya koyar; talep listesi olarak kullanılması faydalıdır, böylece hiçbir eksiklik lansmanın yarısında keşfedilmez.
Program birden fazla kanalı içeriyorsa talebe eklenmesi faydalı olan iki kalem daha vardır. İlki bir bildirim rotasıdır: teknik dosyaya ilişkin bir soruyu belirlenen süre içinde yanıtlayabilecek, tedarikçide adı belirtilmiş bir kişi. Bu önemlidir; çünkü ilk yetki sorusu genellikle haber verilmeden gelir. İkincisi ise ürünün gönderim yapılandırmasındaki nihai hâlinin bir numunesidir; böylece alıcı, kutuda bulunanın belgelerde tanımlananla aynı olduğunu doğrulayabilir. Numune talebi referansı, yapılandırmanın açıkça belirtilmesini sağlayacak şekilde bu talebin nasıl ifade edileceğini kapsar.
Aynı liste belgeleri değerlendirmek üzere bir tedarikçiyi nasıl inceleyeceğinizi de gösterir. Bu şekilde hazırlanan kısa liste puanlanabilir: her aday model aynı ölçütlere göre değerlendirilir ve sonuç, izlenimler yerine belgelere dayandığı için savunulabilir. İki tedarikçi bu şekilde karşılaştırıldığında farkı belirleyen nadiren beyanın kendisidir. Fark, bir tedarikçinin sertifikayı ve yapılandırmayı belirten model bazlı bir beyan sunabilmesi, diğerinin ise yalnızca şirket düzeyinde bir sayfa sunabilmesidir. Bu, sürecin en açık kırmızı bayraklarından biridir; çünkü bir belge seti ile bir belge paketi arasındaki farkı gösterir.
Bir alıcının yapmaması gereken şey, bir tedarikçinin belge paketini iletmeye istekli olmasını, tedarikçinin bu belgeleri güncel tutabilme kapasitesiyle aynı görmektir. Bir kez iletilen paket anlık görüntüdür. Güncel tutulan bir dosya; tedarikçi tarafında açıkça belirlenmiş bir sorumlu, bir bileşen değiştiğinde ne olacağına dair anlaşma ve markaya ulaşan, fabrikada kalmayan bir kopya gerektirir. Bir OEM programında beyanı elinde tutan marka, yıllar sonra hesap verilecek taraftır; bu nedenle dayandığı kanıtları kendi elinde bulundurması gerekir.
Uygunluk beyanı konusunda çizdiğimiz sınır
Yirmi sekiz kaydın hiçbiri için uygunluk beyanı yayımlamıyoruz; çünkü bu sitede hiçbiri yayımlanmıyor ve şirket düzeyindeki bir patent sayfasını model bazlı bir uygunluk kaydıymış gibi sunmayacağız. Katalogda nelerin bulunduğunu size aktaracağız: bir görsel sayfada on patent sertifikası — sekiz tasarım ve iki faydalı model — katalog metninde CE, FCC veya RoHS'e hiçbir atıf bulunmaması, model bazında sertifikasyon satırı bulunmaması, V06 ve S7 için IP54 notunun arkasında üçüncü taraf rapor numarası bulunmaması, sertifikasyon bilgisi sunulmayan bir çocuk kategorisi, kendi kayıtlarımızda katalogdaki en yüksek düzenleyici risk olarak işaretlediğimiz yayımlanmış 35 dB amplifikasyon kazancına sahip kemik iletkenli kategori ve resmî SKU'su olmadan yayımlanmış üç kayıt.
Ayrıca ürün gerçeklerini de size aktaracağız; çünkü bir beyan yalnızca arkasındaki ürün açıklaması kadar iyidir: kamera, ses, spor, çocuk ve SKU'suz üç kategoride toplam yirmi sekiz kayıt; yirmi sekiz kaydın yirmisinde AI işlevi satırı; her kayıtta yayımlanmış şarj süresi; yirmi dört kayıtta yayımlanmış, L1 Pro ve CY05 ile MT6 ve CY03'te yayımlanmamış şarj yöntemi; ayrıca kamera modellerinden on birinde çözünürlük sınıfı bulunması ve bu aralıktaki hiçbir kamera hakkında ek bilgi yayımlanmaması.
Sayfanın tamamının pratik bir versiyonu, üç bölümlü bir araştırmadır: ne sorulmalı, ne zaman sorulmalı ve iyi bir yanıt nasıl görünmeli. Sorulacak şey model, yapılandırma ve pazardır. Ne zaman sorulacağı ise koşullar kesinleşmeden önce teklif aşamasıdır. İyi bir yanıtın nasıl görüneceği ise genel bir güvence yerine, arkasında belge referansı bulunan model bazlı bir beyandır.
Bu soruyu size yanıtlamak için yükümlülüğü dağıtarak işi kolaylaştırmayacağız; çünkü yükümlülüğün dağıtımı, programınızın belirttiği koşullardan hareketle alınan ticari bir karardır. Modeli, yapılandırmayı ve sevk ettiğiniz pazarı bize bildirirseniz, yanıtla ilgili hangi yayımlanmış satırların bulunduğunu, kendi kayıtlarımızda belgelediğimiz belge boşluklarının neler olduğunu ve beyanı herhangi bir kişi imzalayabilmesi için tedarikçinin ve sizin yanıtlaması gereken soruları size aktaracağız.



