Οι συχνές ερωτήσεις για την υποστήριξη μετά την πώληση παρακάτω είναι αυτές που προκύπτουν σχεδόν σε κάθε συζήτηση προμήθειας για φορετές συσκευές. Προκύπτουν επειδή ο αγοραστής πρέπει να τις συμπεριλάβει σε μια συμφωνία, ενώ οι απαντήσεις βρίσκονται ακόμη στην άλλη πλευρά του τραπεζιού. Έχουν ομαδοποιηθεί εδώ ανά επιφανεια, γιατί αυτή είναι η ερώτηση που καθορίζει πραγματικά τη διάρκεια της συζήτησης.
Για τις περισσότερες από αυτές, υπάρχουν τρεις πιθανές απαντήσεις, και η τριμερής δομή αποτελεί ολόκληρη τη μέθοδο. Υπάρχει αυτό που δημοσιεύει ο κατάλογος, υπάρχει αυτό που δεν δημοσιεύει ο κατάλογος και υπάρχει αυτό που μόνο ο προμηθευτής μπορεί να απαντήσει γραπτώς. Ο αγοραστής που συγχέει τα τρία στοιχεία λαμβάνει μια ασαφή απάντηση σε μια ακριβή ερώτηση· ο αγοραστής που τα διαχωρίζει λαμβάνει μια απάντηση που μπορεί να διαμορφωθεί σε ρήτρη.
Τίποτα σε αυτό το άρθρο δεν αποτελεί δέσμευση οποιουδήποτε μέρους, και καμία απάντηση εδώ δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως τέτοια. Όπου ο κατάλογος είναι σιωπηλός, το άρθρο το αναφέρει και παραπέμπει στην ερώτηση.
Συχνές ερωτήσεις για την υποστήριξη μετά την πώληση: τι καθορίζει ο κατάλογος και τι όχι
Γιατί ο κατάλογος δεν μπορεί να απαντήσει στις περισσότερες
Ο κατάλογος είναι έγγραφο προδιαγραφών. Παρουσιάζει γραμμές: χωρητικότητα και αριθμό κυψελών, όριο φόρτισης, ένδειξη διάρκειας, μέθοδο φόρτισης, έκδοση ραδιοφωνικού συστήματος, κατηγορία ανάλυσης για τα μοντέλα που διαθέτουν κάμερα, χωρητικότητα θήκης φόρτισης όπου δημοσιεύεται, ένδειξη προστασίας έναντι εισόδου σε δύο μοντέλα με κάμερα και μία δημοσιευμένη τιμή βάρους. Είναι αποτελεσματικός σε όσα καλύπτει και σιωπηλός για όλα τα υπόλοιπα.
Σχεδόν κάθε ερώτηση που θέτει ο αγοραστής σχετικά με τη ρύθμιση της υπηρεσίας εντάσσεται στη δεύτερη κατηγορία. Διάρκεια κάλυψης, αποζημίωση σε περίπτωση βλάβης μονάδας, υπευθυνότητα πληρωμής freight προς κάθε κατεύθυνση, αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν αξίωση, διαθεσιμάτητα ανταλλακτικών, δυνατότητα παροχής ανταλλακτικού, τρόπος διάγνωσης ελαττώματος, εκπαίδευση που λαμβάνει το δίκτυο διανομής, προορισμός των εργαλείων στο τέλος ενός προγράμματος — τίποτα από αυτά δεν αποτελεί γραμμή προδιαγραφών και κανένα δεν δημοσιεύεται για οποιοδήποτε μοντέλο.
Υπάρχει ένας δεύτερος λόγος για τον οποίο ο κατάλογος δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτές, και είναι δομικός, όχι συντακτικός. Ο κατάλογος γράφεται ανά μοντέλο. Η ρύθμιση υπηρεσίας γράφεται ανά πρόγραμμα: ανά διαμόρφωση, ανά αγορά προορισμού, ανά κανάλι. Τα δύο δεν αντιστοιχούν μεταξύ τους, και κάθε ερώτηση σχετικά με τη ρύθμιση πρέπει να απευθύνεται στην ίδια τη ρύθμιση.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ο κατάλογος αποτελεί χρήσιμη εισόδο για τη διαπραγμάτευση, επειδή καθορίζει τι είναι το προϊόν. Δεν αποτελεί πηγή για τους όρους της υπηρεσίας, και ο αγοραστής που ζητά από τον προμηθευτή να επιβεβαιώσει έναν όρο υπηρεσίας βάσει του καταλόγου θέτει λανθασμένα την ερώτηση στο λανθασμένο έγγραφο.
Η τριμερής δομή απάντησης
Πρώτο μέρος, αυτό που δημοσιεύεται. Παραθέστε τη γραμμή, αναφέρετε τη σελίδα και θεωρήστε τη σταθερή. Όπου ο κατάλογος δημοσιεύει μια γραμμή προδιαγραφών, αυτή αποτελεί τη βάση από την οποία πρέπει να ξεκινούν και τα δύο μέρη, ενώ τυχόν απόκλιση μεταξύ καταλόγου και προϊόντος πρέπει να επιλυθεί πριν από τη συζήτηση οποιουδήποτε άλλου θέματος.
Δεύτερο μέρος, αυτό που δεν δημοσιεύεται. Ονομάστε ρητά το κενό, με τη διατύπωση της ερώτησης. Η φράση «δεν δημοσιεύεται» αποτελεί ολοκληρωμένη απάντηση σε ερώτηση σχετικά με τον κατάλογο και είναι πολύ πιο βάσιμη από μια περιληπτική διατύπωση που υπαινίζεται περισσότερα από όσα περιέχει το έγγραφο. Η πειθαρχία που έχει σημασία εδώ είναι κατεύθυνσης: ένα κενό δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως απουσία της λειτουργίας. Μια δημοσιευμένη γραμμή προδιαγραφών για μια κυψέλη δεν είναι ίδια με μια δημοσιευμένη γραμμή προδιαγραφών για θήκη φόρτισης, και ένα μοντέλο στη σελίδα του οποίου δεν υπάρχει γραμμή θήκης δεν συνεπάγεται ότι αποστέλλεται χωρίς θήκη.
Τρίτο μέρος, αυτό που μόνο ο προμηθευτής μπορεί να απαντήσει. Μετατρέψτε το κενό σε γραπτό αίτημα προς τον προμηθευτή, σε μορφή που μπορεί να διαμορφωθεί σε ρήτρη της συμφωνίας. Το «Παρακαλώ επιβεβαιώστε» δεν αποτελεί αίτημα· το «Παρακαλώ επιβεβαιώστε εάν η ρύθμιση καλύπτει μονάδες που πωλούνται μέσω διανομέων, καθώς και μονάδες που πωλούνται απευθείας, και εάν η ίδια απαίτηση αποδεικτικών στοιχείων ισχύει και για τις δύο περιπτώσεις» αποτελεί.
Τα τρία μέρη απευθύνονται σε διαφορετικά αποδέκτες. Το πρώτο απευθύνεται στην ομάδα του αγοραστή, το δεύτερο στους πελάτες του αγοραστή και το τρίτο στη σύμβαση. Ο διαχωρισμός τους είναι αυτός που εμποδίζει μια δημοσιευμένη γραμμή να ερμηνεύεται υπερβολικά σε εμπορικό πλαίσιο και μια προφορική απάντηση να συγχέεται με συμβατικό όρο.
Οι ερωτήσεις του αγοραστή, κατά σειρά
Δέκα ερωτήσεις, οργανωμένες ώστε να τίθενται πρώτα αυτές που μπορεί να καθορίσει ο κατάλογος και τελευταίες αυτές που δεν μπορεί. Η σειρά έχει σημασία, επειδή ο αγοραστής που ξεκινά με τη δυσκολότερη ερώτηση λαμβάνει μια απάντηση σχεδιασμένη για να μετατοπίσει τη συζήτηση, αντί για μια απάντηση σχεδιασμένη για χρήση.
- Τι αναφέρει η δημοσιευμένη γραμμή προδιαγραφών για τη διαμόρφωση που αγοράζεται;
- Ποιες διαμορφώσεις υπάρχουν και πώς αναγνωρίζεται η διαμόρφωση μιας μονάδας;
- Τι έχει δημοσιευτεί σχετικά με τις ενδείξεις και ποια στοιχεία στηρίζουν αυτές;
- Τι καλύπτει η ρύθμιση και τι αποκλείει;
- Ποιο γεγονός έναρξης της περιόδου κάλυψης και τι συμβαίνει στο τέλος της;
- Τι πρέπει να περιέχει μια αξίωση για να καταχωρηθεί και ποιος συλλέγει τα αποδεικτικά στοιχεία;
- Ποιες ενδείξεις είναι διαθέσιμες και ποια προϋπόθεση συνδέεται με καθεμία;
- Ποιος πληρώνει τα μεταφορικά έξοδα προς κάθε κατεύθυνση και τι συμβαίνει με τη μονάδα που επιστρέφεται κατά την άφιξή της;
- Ποια εξαρτήματα μπορούν να παρασχεθούν μεμονωμένα και βάσει ποιας προμήθειας;
- Ποιο γραπτό πιστοποιητικό υλικό μπορεί να παρασχεθεί για κάθε μοντέλο σε κάθε αγορά προορισμού;
Οι ερωτήσεις ένα έως τρεις απαντούνται από τον κατάλογο και δεν κοστίζουν τίποτα. Οι ερωτήσεις τέσσερα έως δέκα απαντούνται μόνο από τον προμηθευτή, και καθεμία από αυτές πρέπει να αποτελεί διάταξη. Ο αγοραστής που διαχωρίζει τις δύο ομάδες πριν ζητήσει οτιδήποτε σχεδιάζει τη δεύτερη ομάδα αντί να τη διαπραγματεύεται.
Οι τρεις καταστάσεις μιας απάντησης
Κάθε απάντηση έχει τρεις καταστάσεις, και αυτή καθορίζει τι κάνει ο αγοραστής. Μια δημοσιευμένη απάντηση εισάγεται στις προδιαγραφές. Μια γραπτή απάντηση εισάγεται στη συμφωνία. Μια απάντηση που δεν είναι καμία από τις δύο εισάγεται σε ένα αρχείο καταγραφής με έναν υπεύθυνο, και η δική του ομάδα του αγοραστή σταματά να παρέχει μερικές απαντήσεις μέχρι να κλείσει το θέμα.
Αυτή η τρίτη κατάσταση προκαλεί τη μεγαλύτερη δυσκολία, επειδή μια μερική απάντηση φαίνεται σαν απάντηση. Ένας προμηθευτής που λέει ότι η ρύθμιση καλύπτει κατασκευαστικά ελαττώματα έχει απαντήσει σε μια ερώτηση που αφορούσε κάτι άλλο, και ένας αγοραστής που την αποδέχεται έχει μια διάταξη που δεν καλύπτει την περίπτωση που εμφανίζεται στην πράξη. Η λύση είναι διαδικαστική, όχι έξυπνη: κάθε απάντηση καταχωρίζεται με την κατάστασή της, και κάθε απάντηση που φτάνει χωρίς κατάσταση ακολουθείται αντί να αρχειοθετείται.
Σε αυτές τις ερωτήσεις, η θέση μας είναι στενή, και αξίζει να δηλωθεί ώστε να μην ερμηνεύεται τίποτα από το παρόν ως υπόσχεση. Το δημοσιευμένο αρχείο μας δεν περιέχει περίοδο εγγύησης, προσδοκώμενο χρόνο απόκρισης, ποσοστό ελαττωμάτων ή εύρος κάλυψης για οποιοδήποτε μοντέλο, οπότε καμία απάντηση σε αυτό το άρθρο δεν αφορά τις δικές μας ρυθμίσεις. Το άρθρο αυτό διαχωρίζει τις ερωτήσεις που μπορεί να λύσει ο αγοραστής από τον κατάλογο από τις ερωτήσεις που πρέπει να θέσει γραπτώς στον προμηθευτή, και αυτός ο διαχωρισμός είναι που καθιστά δυνάτη τη σύνταξη του δεύτερου καταλόγου.

Τι έχει δημοσιευτεί και πού σταματά κάθε απάντηση
Η δημοσιευμένη βάση: οι γραμμές προδιαγραφών
Ο κατάλογος καλύπτει είκοσι οκτώ μοντέλα σε τρεις ονοματισμένες ομάδες: οκτώ μοντέλα ήχου, τρία αθλητικά μοντέλα και έντεκα μοντέλα κάμερας. Για καθένα από αυτά τα μοντέλα τυπώνει ένα σύνολο γραμμών προδιαγραφών, και αυτές οι γραμμές είναι αυτές στις οποίες μπορεί να βασιστεί πραγματικά μια γραμμή υποστήριξης, επειδή αυτές αναγνωρίζουν τη μονάδα που βρίσκεται μπροστά στον πελάτη.
Τι μπορεί να λύσει μια γραμμή υποστήριξης μόνο από τον κατάλογο. Η διαμόρφωση κυψέλης και το όριο φόρτισης δείχνουν στον πελάτη πόση ώρα παραμένει η μονάδα εκτός λειτουργίας μεταξύ των χρήσεών της. Η μέθοδος φόρτισης δείχνει στον πελάτη τι πρέπει να έχει στη διάθεσή του — ένα καλώδιο ή ένα φορτιστή επαφής. Η έκδοση ραδιοφώνου απαντά στο πρώτο ερώτημα συμβατότητας. Η κατηγορία ανάλυσης, στα μοντέλα που διαθέτουν τέτοια, λύνει το ερώτημα που ρωτούν περισσότερο οι πελάτες για ένα προϊόν εξοπλισμένο με κάμερα. Ο αποσπώμενος εσωτερικός πλαίσιο σε δύο μοντέλα κάμερας και ο αποσπώμενος βραχίονας σε ένα μοντέλο ήχου δείχνουν στη γραμμή σε ποια εξαρτήματα αφορά καν ακόμη η συζήτηση υποστήριξης.
Πού σταματούν. Ο κατάλογος δεν δημοσιεύει τι σημαίνουν στην πράξη αυτές οι γραμμές. Δεν δημοσιεύει τη διαγνωστική για κάποια βλάβη, την αναμενόμενη συμπεριφορά υπό συγκεκριμένη συνθήκη, την ανοχή σε έναν δείκτη αντοχής, τις συνθήκες στις οποίες μετρήθηκε το όριο φόρτισης, τη διαδικασία συντήρησης, την πρόσβαση σε εργαλεία ή το ποσοστό αστοχιών οποιουδήποτε μοντέλου σε οποιαδήποτε παρτίδα. Μια γραμμή υποστήριξης που βασίζεται στον κατάλογο μπορεί να αναγνωρίσει και να περιγράψει μια μονάδα. Δεν μπορεί να τη διαγνώσει.
Αυτό το όριο είναι το πιο χρήσιμο στοιχείο που μπορεί να καθιερώσει ένας αγοραστής πριν από τη διαπραγμάτευση της ρύθμισης, επειδή καθορίζει από πού πρέπει να ξεκινά η υποχρέωση του προμηθευτή.
Η δημοσιευμένη βάση: η σελίδα πιστοποίησης και το αρχείο προϊόντος
Τι είναι η σελίδα πιστοποίησης. Σε επίπεδο εταιρείας, ο κατάλογός μας περιλαμβάνει μια σελίδα πιστοποίησης εξαγωγών με εικόνες και όχι κείμενο, και τα CE, FCC και RoHS δεν εμφανίζονται πουθενά σε αυτήν. Τίποτα στον κατάλογο δεν συνδέεται με συγκεκριμένο μοντέλο, οπότε η θέση πιστοποίησης πρέπει να καθιερωθεί από έγγραφα που παρέχει ο προμηθευτής. Η ορθή ερμηνεία είναι επομένως στενή και προς τις δύο κατευθύνσεις: η θέση δεν αποτελεί ούτε αποδεικτικό στοιχείο για αγορά ούτε προειδοποίηση εναντίον μιας, και ισχύει για κάθε μοντέλο, οπότε δεν μπορεί να διαχωρίσει ένα προϊόν από ένα άλλο.
Τι είναι η ένδειξη εισόδου. Δύο μοντέλα καμερών φέρουν ένδειξη IP54 στις σελίδες του καταλόγου τους. Το αρχείο προϊόντος μας αναφέρει ότι η ένδειξη αυτή αποτελεί σχόλιο στον κατάλογο και ότι δεν υπάρχει αριθμός έκθεσης δοκιμών τρίτου μέρους για αυτήν, καθώς και ότι βαθμολόγηση αυτού του είδους μπορεί να διατυπωθεί εξωτερικά μόνο όταν υπάρχει έκθεση δοκιμών. Άρα, η ένδειξη αποτελεί δημοσιευμένο γεγονός για τα δύο αυτά προϊόντα και ισχυρισμό που δεν μπορεί να αναφερθεί σε λίστα χωρίς την αντίστοιχη έκθεση.
Τι προσθέτει το αρχείο προϊόντος. Πέρα από τον κατάλογο, το αρχείο προϊόντος μας περιλαμβάνει τους άξονες προσαρμογής που έχουν καταγραφεί ανά κατηγορία, την κατάσταση πιστοποίησης ανά κατηγορία και μια λίστα στοιχείων που έχουν καταγραφεί ως εκκρεμή προς επιβεβαίωση. Δύο από αυτές τις καταχωρίσεις επηρεάζουν άμεσα ερωτήματα σχετικά με την εξυπηρέτηση. Το αρχείο αναφέρει ότι δεν υπάρχει τρίτη μέτρηση για την ακουστική απόδοση και ότι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του προϊόντος απαιτούν σύγκριση με τη φυσική μονάδα ανταγωνιστή πριν διατυπωθούν εξωτερικά. Και τα δύο σχετίζονται με το τι μπορεί να γράψει ένας αγοραστής στην περιγραφή ενός προϊόντος, όπου συχνά δημιουργείται μια προσδοκία υποστήριξης.
Τι δεν προσθέτει το αρχείο προϊόντος. Δεν περιλαμβάνει ρυθμισμό εξυπηρέτησης, διάρκεια εγγύησης, προσδοκή ανταπόκρισης ούτε δεδομένα για ελαττώματα. Είναι ένα αρχείο προϊόντος και ένας αγοραστής που αναζητά σε αυτό όρους εξυπηρέτησης δεν θα τους βρει.
Πού σταματούν όλες οι απαντήσεις
Ένας πρακτικός τρόπος να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα είναι να εφαρμόσουμε μια ερώτηση σε κάθε γραμμή: τι θα άλλαζε αν αυτή η γραμμή ήταν διαφορετική; Για τη χωρητικότητα της μπαταρίας, σε όρους εξυπηρέτησης δεν θα άλλαζε πολύ. Για τον τρόπο φόρτισης, αλλάζει ολόκληρος ο διαχειρισμός των αξεσουάρ και της συσκευασίας. Για το δημοσιευμένο βάρος —ένα μοντέλο έχει ένα— αλλάζει το ερώτημα για την αποστολή και τον χειρισμό. Αυτό το τεστ δείχνει στον αγοραστή ποιες δημοσιευμένες γραμμές έχουν συνέπειες για την εξυπηρέτηση και ποιες αποτελούν απλώς γεγονότα του προϊόντος. Είναι το ίδιο τεστ που δείχνει στην ομάδα υποστήριξης ποιες γραμμές πρέπει να διαβάζει σε έναν πελάτη και ποιες να αναζητά.

Τα ερωτήματα που μόνο ο προμηθευτής μπορεί να απαντήσει γραπτώς
Αντικείμενο και διάρκεια
Σε ποια προϊόντα εφαρμόζεται η ρύθμιση. Στα προϊόντα στα οποία εφαρμόζεται, στις διαφορετικές διαμορφώσεις καθενός, στους προορισμούς και στο μέρος της αλυσίδας που φέρει την υποχρέωση. Οι δημοσιευμένες γραμμές απαντούν μόνο στο ερώτημα για το προϊόν.
Τι εξαιρεί. Η λίστα εξαιρέσεων και ο τρόπος με τον οποίο ο προμηθευτής διακρίνει ένα ελάττωμα από μια κατάσταση εκτός της ρύθμισης. Αυτή είναι η γραμμή την οποία χρειάζεται ο αγοραστής πριν σχεδιάσει μια υπόσχεση προς τον πελάτη, επειδή η υπόσχεση πρέπει να εμπίπτει στη λίστα εξαιρέσεων.
Από ποιο γεγονός ισχύει η κάλυψη και πόσο διαρκεί. Και τα δύο σκέλη πρέπει να γραφτούν, επειδή το πρώτο καθορίζει τι εννοεί η ρύθμιση ως περίοδο και το δεύτερο είναι η ίδια η περίοδος. Δεν έχουν δημοσιευτεί για κανένα μοντέλο και δεν μπορούν να συμπεραστούν από μια σελίδα καταλόγου.
Τι συμβαίνει στο τέλος της κάλυψης. Εάν η ρύθμιση μπορεί να ανανεωθεί, με ποιους όρους και τι συμβαίνει στις μονάδες που παραμένουν στην αλυσίδα διανομής. Ένα πρόγραμμα που λήγει χωρίς απάντηση σε αυτό αφήνει την ίδια του την αλυσίδα με μια υπόσχεση προς τον πελάτη που δεν μπορεί να υποστηρίξει.
Αποδεικτικά στοιχεία, αποζημίωση και μεταφορικά
Τι πρέπει να περιέχει μια αξίωση. Φωτογραφίες, αναφορές παραγγελιών, περιγραφές συμπτωμάτων, στοιχεία αξεσουάρ. Η απάντηση καθορίζει τη δομή της δικής φόρμας αξίωσης του αγοραστή, οπότε πρέπει να είναι αρκετά συγκεκριμένη ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τη δημιουργία μιας φόρμας.
Ποιος τα συλλέγει. Ο προμηθευτής, ο αγοραστής ή ο πελάτης. Μια αξίωση που εξαρτάται από τη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων από τον πελάτη έχει αποτέλεσμα που εξαρτάται από τον πελάτη, κάτι που αποτελεί σχεδιαστική απόφαση του προγράμματος.
Ποια είναι η αποζημίωση. Αντικατάσταση, επισκευή, πίστωση ή επιστροφή χρημάτων και σε τι υπόκειται καθεμία. Διαφορετικές αποζημιώσεις έχουν διαφορετικό κόστος, διαφορετικές απαιτήσεις αποθεμάτων και διαφορετικά αποδεικτικά στοιχεία, επομένως η αποζημίωση πρέπει να επιλεγεί πριν εκτιμηθεί το κόστος εξυπηρέτησης.
Ποιος πληρώνει τα μεταφορικά σε κάθε κατεύθυνση. Η εισερχόμενη και η εξερχόμενη μεταφορά αποτελούν δύο ξεχωριστά ερωτήματα, τα οποία συνήθως απαντούνται σε μία γραμμή. Γι’ αυτό, ο πελάτης του αγοραστή τελικά πληρώνει το ένα από τα δύο.
Τι συμβαίνει σε μια επιστρεφόμενη μονάδα κατά την παραλαβή. Επιθεώρηση, επανεπεξεργασία, καραντίνα ή απόρριψη και το αρχείο που δημιουργείται. Αυτή η γραμμή καθορίζει την αξία μιας επιστρεφόμενης μονάδας στα δικά του στοιχεία αποθεμάτων του αγοραστή, έναν αριθμό που εμφανίζεται στο σχέδιο κλίμακας.
Ανταλλακτικά, εκπαίδευση και συνέχεια
Ποια ανταλλακτικά υπάρχουν και μπορούν να παρασχεθούν ξεχωριστά. Με αριθμούς ανταλλακτικών. Ο κατάλογος αναφέρει αποσυναφόμενα ανταλλακτικά για λίγα μοντέλα και δεν δημοσιεύει λίστα ανταλλακτικών για κανένα από αυτά, επομένως πρόκειται για αίτημα και όχι για αναζήτηση.
Ποια ανταλλακτικά υπάρχουν σε απόθεμα και ποια κατασκευάζονται κατά παραγγελία. Ο διαχωρισμός καθορίζει αν μια επισκευή μπορεί να αποσταλεί άμεσα ή πρέπει να προγραμματιστεί γύρω από μια παραγωγική περίοδο.
Εάν η συμφωνία περιλαμβάνει εκπαίδευση. Τι εκπαιδεύεται, σε ποιον, σε ποια μορφή και αν πρόκειται για μία εφάπαξ διαδικασία ή για μόνιμη δραστηριότητα. Δεν έχει δημοσιευτεί τίποτα σχετικό, και ένα κανάλι που υποθέτει ότι θα παρασχεθεί εκπαίδευση θα το ανακαλύψει ακριβώς όταν τη χρειαστεί.
Ποια είναι η θέση μετά το τέλος του προγράμματος. Τι συμβαίνει με τα εργαλεία, την προμήθεια ανταλλακτικών και την ικανότητα επισκευής μιας μονάδας που βρίσκεται ήδη στην αγορά. Αυτό είναι το ζήτημα της συνέχειας και είναι αυτό που συχνότερα αφήνεται στην αναβολή μέχρι να αλλάξει ένας προμηθευτής τη γραμμή προϊόντων του.

Απάντηση σε ερώτημα αγοραστή για το οποίο δεν υπάρχει δημοσιευμένη απάντηση
Τρεις μορφές απάντησης που αντέχουν
Όταν ένας αγοραστής κάνει ερώτημα το οποίο δεν μπορεί να απαντηθεί από τον κατάλογο, υπάρχουν τρεις αποδεκτές απαντήσεις και μία που δεν αντέχει.
Η τίμια έλλειψη. «Ο κατάλογος δεν δημοσιεύει αυτό, επομένως πρέπει να ζητηθεί γραπτώς από τον προμηθευτή.» Αυτή είναι μια ολοκληρωμένη απάντηση και δεν κοστίζει τίποτα. Η εκδοχή που αποτυγχάνει είναι αυτή που προσθέτει μια συμπέρασμα — μια έλλειψη που περιγράφεται με τρόπο που υπαινίσσεται ότι η δυνατότητα ή η λειτουργία απουσιάζει, αντί να απλώς να μην έχει καταγραφεί.
Το δημοσιευμένο στοιχείο που συνδέεται με το ερώτημα. Ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί απευθείας απαντάται μερικές φορές μέσω μιας γραμμής που υπάρχει. «Η μέθοδος φόρτισης είναι δημοσιευμένη, οπότε μπορείτε να πείτε στον πελάτη τι πρέπει να έχει στη διάθεσή του, αλλά η διαδικασία δεν έχει δημοσιευτεί, επομένως πρέπει να ζητηθεί.» Αυτή η μορφή παρέχει στον αγοραστή κάτι χρησιμοποιήσιμο αμέσως και ονοματίζει το μέρος για το οποίο εξακολουθεί να χρειάζεται γραπτή απάντηση.
Το καταγεγραμμένο ανοιχτό ζήτημα. Όταν δεν ισχύει καμία από τις δύο προηγούμενες περιπτώσεις, το ερώτημα καταχωρίζεται σε μια λίστα με υπεύθυνο και τον προμηθευτή ως πηγή, ενώ η ομάδα του αγοραστή σταματά να παρέχει μερικώς απαντήσεις στο ενδιάμεσο διάστημα. Μια τέτοια λίστα αποτρέπει την υποβολή του ίδιου απαντημένου ερωτήματος από τρία διαφορετικά άτομα σε τρία διαφορετικά κανάλια.
Η απάντηση που δεν αντέχει είναι αυτή που απαντά σε ένα ερώτημα σχετικό με τη συμφωνία με ένα γεγονός σχετικό με το προϊόν. Είναι η πιο συνηθισμένη μορφή στην κατηγορία, επειδή τα γεγονότα για το προϊόν είναι διαθέσιμα και παράγει μια συνομιλία στην οποία και τα δύο μέρη πιστεύουν ότι έχουν συμφωνήσει κάτι.
Μετατροπή ενός ερωτήματος σε όρο στη συμφωνία
Ένα ερώτημα γίνεται όρος όταν χάνει την ανοιχτή του φύση. Τρεις μετασχηματισμοί αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς.
Ονοματίστε το αντικείμενο. «Ποια είναι η εγγύησή σας» μετατρέπεται σε «ποιες μονάδες, σε ποια διαμόρφωση, που πωλήθηκαν σε ποια αγορά και μέσω ποιου καναλιού». Ένας όρος που δεν ονοματίζει το αντικείμενό του δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε μια υπόθεση, ενώ μια υπόθεση στην οποία δεν μπορεί να εφαρμοστεί ένας όρος γίνεται κλιμάκωση.
Ονοματίστε την προϋπόθεση. «Πόσο γρήγορα απαντάτε» γίνεται ένας όρος που καθορίζει τι ξεκινά την προθεσμία, σε ποια αναμονή εφαρμόζεται και τι δεν υπολογίζεται. Ένας όρος που δεν ονοματίζει την προϋπόθεσή του ερμηνεύεται ευρύτερα από το μέρος που επωφελείται από την ασάφεια.
Ονοματίστε τα αποδεικτικά στοιχεία. «Τι χρειάζεστε από τον πελάτη» γίνεται ένας όρος που παραθέτει τα απαιτούμενα στοιχεία, ενώ ένας όρος που δεν τα παραθέτει θα ερμηνεύεται σύμφωνα με την ίδια την πρακτική του προμηθευτή και όχι σύμφωνα με τη συμφωνία.
Η αναφορά στους όρους εγγύησης καλύπτει με περισσότερες λεπτομέρειες μία από αυτές τις γραμμές και αξίζει να διαβαστεί παράλληλα με τα παραπάνω ερωτήματα σχετικά με το πεδίο εφαρμογής, πριν από την έκδοση του σχεδίου, επειδή ο όρος εγγύησης και η συμφωνία παροχής υπηρεσιών είναι δύο έγγραφα που πρέπει να συμφωνούν μεταξύ τους ως προς το αντικείμενο που καλύπτουν.
Αυτό που θα πρέπει να μπορεί να πει ένας αγοραστής στο τέλος αυτής της άσκησης δεν είναι ότι οι απαντήσεις ήταν καλές, αλλά ότι κάθε ερώτημα στη λίστα έχει απάντηση σε μία από τρεις καταστάσεις: δημοσιευμένη, καταγεγραμμένη γραπτώς από τον προμηθευτή ή καταχωρισμένη σε λίστα με υπεύθυνο. Τα ερωτήματα στην πρώτη κατάσταση δεν κοστίζουν τίποτα και μπορούν να συνταχθούν αμέσως. Τα ερωτήματα στη δεύτερη κατάσταση αποτελούν τη συμφωνία. Τα ερωτήματα στην τρίτη κατάσταση είναι ανοιχτά ζητήματα του ίδιου του αγοραστή και είναι αυτά που θα πρέπει να μπορεί να αναφέρει ρητά πριν υπογράψει οποιαδήποτε συμφωνία.



