Τα κανάλια υποστήριξης συζητούνται συνήθως μετά την άφιξη της πρώτης επιστροφής, δηλαδή στη χειρότερη δυνατή στιγμή, επειδή κάθε όρος διαπραγματεύεται τότε υπό πίεση χρόνου από δύο μέρη που θα προτιρούσαν να κάνουν κάτι άλλο. Η υποστήριξη μετά την πώληση είναι φθηνή να καθοριστεί και ακριβή να προσαρμοστεί εκ των υστέρων, ενώ οι όροι που αξίζει να καθοριστούν είναι αρκετά συγκεκριμένοι ώστε να γραφτούν στην εντολή αγοράς, αντί να συμφωνηθούν σε μια κλήση.
Κανάλια υποστήριξης μετά την πώληση: επτά όροι και το πραγματικό περιεχόμενο του καθενός
1. Η διαδρομή επιστροφών, όχι ένα όνομα επικοινωνίας. Ένα όνομα επικοινωνίας αντιστοιχεί σε ένα άτομο που μπορεί να έχει αποχωρήσει. Μια διαδρομή αποτελεί καθορισμένη διαδικασία: ποιος υποβάλλει την επιστροφή, πώς εγκρίνεται, ποια τεκμηρίωση τη συνοδεύει, πού πηγαίνει και ποιος πληρώνει το μεταφορικό κόστος σε κάθε κατεύθυνση. Οι όροι μεταφοράς είναι αυτοί που προκαλούν τις διαφωνίες, γι’ αυτό αναφέρετε ρητά ποιος τους πληρώνει, αντί να το αφήσετε στη συνήθεια.
2. Ανταλλακτικά, ως λίστα. Ποια ανταλλακτικά μπορούν να παραγγελθούν ξεχωριστά — καλώδια φόρτισης, θήκες, σκελετούς, ακουστικά εγχείρια, λουράκια — για πόση διάρκεια και με ποιο χρόνο προετοιμασίας. Ένα κανάλι με τρία χρόνια κύκλου ζωής προϊόντος και δύο χρόνια διαθεσιμότητας ανταλλακτικών έχει ένα πρόβλημα που ανακαλύπτει το τρίτο χρόνο, όταν κανείς δεν παρακολουθεί την κατάσταση.
3. Πολιτική υλικολογισμού για συσκευές που βρίσκονται ήδη στην αγορά. Λαμβάνουν ενημερώσεις οι συσκευές που έχουν ήδη αποσταλεί και για πόση διάρκεια; Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όσο φαίνεται, επειδή ένας χρήστης που αλλάζει κινητό μπορεί να χρειαστεί να επανασυνδέσει τη συσκευή, κάτι που εξαρτάται από υλικολογισμό που πρέπει να εξακολουθεί να είναι διαθέσιμος για λήψη.
4. Εγγύηση για τη θήκη, ξεχωριστά. Όταν παρέχεται θήκη φόρτισης, αποτελεί δεύτερο προϊόν με δικούς του τρόπους αστοχίας και υψηλότερο ποσοστό ρήξης από τα γυαλιά που φορτίζει. Σε αυτή τη σειρά δημοσιεύονται τρεις χωρητικότητες θηκών — 900, 1200 και 1400 mAh — γεγονός που καθιστά τις θήκες ένα σημαντικό τμήμα του αριθμού αποσταλέντων μονάδων, αντί για ένα αμελήταιο αξεσουάρ.
5. Δέσμευση χρόνου απόκρισης σε εργάσιμες ώρες. Όχι χρόνος επίλυσης — χρόνος απόκρισης. Μια απόκριση εντός μίας εργάσιμης ημέρας περιορίζει την αναμονή του πελάτη και αποτελεί δέσμευση την οποία οι περισσότερα εργοστάσια μπορούν πράγματι να τηρήσουν. Οι χρόνοι επίλυσης είναι υποσχέσεις που κανείς δεν πρέπει να κάνει, επειδή οι μεταβλητές πίσω τους δεν ελέγχονται από εσάς.
6. Ποιος αναλαμβάνει το κόστος, ανά κατηγορία ελαττώματος. Συμφωνήστε ότι ο προμηθευτής αναλαμβάνει το κόστος ελαττωμάτων σε σχέση με τη συμφωνημένη προδιαγραφή και ότι ο αγοραστής το αναλαμβάνει για ζημιές κατά τη μεταφορά ή λανθασμένη χρήση. Χωρίς αυτή τη συμφωνία, κάθε αξίωση μετατρέπεται σε διαπραγμάτευση για την ευθύνη, η οποία διεξάγεται όταν ο πελάτης είναι ήδη δυσαρεστημένος.
7. Γνωστοποίηση τέλους κύκλου ζωής. Πώς ειδοποιείστε ότι λήγει ένα μοντέλο, πόσο χρόνο έχετε για την τελική παραγγελία και τι συμβαίνει με το υλικολογισμό και τα ανταλλακτικά μετά την ημερομηνία αυτή. Πρόκειται για τον όρο που παραλείπεται πιο συχνά σε αυτή την κατηγορία και για εκείνον με το μεγαλύτερο κόστος μακροπρόθεσμης συνέπειας.
Η σειρά αυτών των επτά όρων δεν είναι τυχαία. Η διαδρομή επιστροφών και ο κανόνας μεταφορικών χρεώσεων εφαρμόζονται ήδη από την πρώτη αξίωση, οπότε είναι οι δύο που κοστίζουν περισσότερο όταν είναι λανθασμένοι. Η πολιτική υλικολογισμού και τα ανταλλακτικά επιδρούν αργότερα, αλλά για μεγαλύτερο διάστημα, επειδή ισχύουν για συσκευές που βρίσκονται ήδη στην αγορά. Η γνωστοποίηση τέλους κύκλου ζωής επιδρά τελευταία και με τον πιο σκληρό τρόπο, επειδή όταν έχει σημασία είναι το μόνο εργαλείο που σας απομένει.
Ένας όρος γίνεται πραγματικός όταν μπορεί να γραφτεί και να χρησιμοποιηθεί ως αναφορά. Ένας όρος που υπάρχει μόνο ως προφορική συμφωνία δεν έχει υπεύθυνο, μέτρηση ούτε λύση, και θα δοκιμαστεί για πρώτη φορά τη μέρα που κάτι πάει στραβά.
Μία πρακτική συνέπεια αξίζει να τονιστεί ιδίως για τους αγοραστές που απευθύνονται σε κανάλια: η διαδρομή επιστροφών πρέπει να καθοριστεί για την αγορά, όχι απλώς για τη γλώσσα. Ένα κανάλι υποστήριξης που λειτουργεί για μία μόνο επικράτεια δεν θα αντέξει την επέκταση, επειδή ο κανόνας μεταφορικών χρεώσεων, η τελωνιακή μεταχείριση των επιστρεφόμενων εμπορευμάτων και η διεύθυνση στο RMA εξαρτώνται από τη δικαιοδοσία. Η λήψη αυτών των αποφάσεων πριν ανοίξει η δεύτερη αγορά είναι σημαντικά φθηνότερη από την προσαρμογή τους αφού η αποστολή έχει ξεκινήσει σε δύο επικράτειες.

Σχεδιασμός καναλιών: τρεις τοπολογίες και η αντισταθμιστική συμφωνία σε καθεμία
Η λέξη «κανάλι» κρύβει μια απόφαση. Στην πράξη υπάρχουν μόνο τρεις διατάξεις και η καθεμία έχει διαφορετικό τρόπο αστοχίας.
Απευθείας προς τον πελάτη, μέσω του δικού σας γραφείου. Η ομάδα σας λαμβάνει την αξίωση, αποφασίζει τη λύση και παραλαμβάνει τη συσκευή. Μέγιστος έλεγχος της εμπειρίας του πελάτη και μέγιστη έκθεση στο εργατικό κόστος διαχείρισης ανά μονάδα. Λειτουργεί όταν ο όγκος είναι προβλέψιμος και το ποσοστό επιστροφών χαμηλό, ενώ υποβαθμίζεται γρήγορα όταν παραβιαστεί οποιαδήποτε από τις δύο παραδοχές.
Αναμεταβίβαση μέσω διανομέα ή μεταπωλητή. Ο συνεργάτης του καναλιού λαμβάνει την αξίωση και τη μεταβιβάζει σε εσάς για έγκριση. Χαμηλότερο κόστος διαχείρισης ανά μονάδα και πολύ καλύτερη κάλυψη τοπικής γλώσσας, αλλά πλέον επηρεάζετε έμμεσα την εμπειρία του πελάτη. Η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει καθορισμένο πρότυπο απόκρισης που δεσμεύει τον συνεργάτη, αλλιώς έχετε αναθέσει το πρόβλημα χωρίς να διατηρήσετε το αποτέλεσμά του.
Που διεξάγεται από τον προμηθευτή. Ο κατασκευαστής διεκπερδείται την υποστήριξη και διευθετεί τις αξιώσεις βάσει συμφωνημένων όρων. Είναι η φθηνότερη επιλογή ανά μονάδα και αυτή που σας εκθέτει περισσότερο σε αργή αντίδραση, επειδή δεν είστε πλέον το μέρος το οποίο περιμένει ο πελάτης. Λειτουργεί όταν ο προμηθευτής αξιολογείται μόνο βάσει του χρόνου αντίδρασης και τίποτα άλλο.
Τα περισσότερα προγράμματα εκτελούν το άμεσο γραφείο υποστήριξης κατά τη διάρκεια της δοκιμής και σταδιακά μετατοπίζονται στο μοντέλο μετάβασης σε μεγάλη κλίμακα, χωρίς ποτέ να το επιλέξουν ρητά. Η μετατόπιση είναι φυσιολογική· η απουσία ρητής απόφασης δεν είναι. Όποια και αν είναι η τοπολογία που θα χρησιμοποιήσετε, οι παραπάνω όροι είναι αυτοί που τη θέτουν σε λειτουργία.
Η κλιμάκωση είναι το τέταρτο στοιχείο και δεν αποτελεί τοπολογία. Πού προωθείται μια αξίωση όταν το πρώτο κανάλι δεν μπορεί να τη λύσει, ποιος αναλαμβάνει την απόφαση σε αυτό το σημείο και πόση ώρα παραμένει εκεί; Μια διαδρομή κλιμάκωσης χωρίς ορισμένο υπεύθυνο στην κορυφή αποτελεί τον πιο συνηθισμένο λόγο παραμονής μιας αξίωσης σε ανοιχτή κατάσταση για πάνω από έναν μήνα. Γράψτε τη διαδρομή κλιμάκωσης με ρόλους και όχι με ονόματα, επειδή τα ονόματα αλλάζουν, αλλά η υποχρέωση παραμένει ίδια.
Η επιλογή του καναλιού καθορίζει επίσης τι μπορείτε να μετρήσετε. Το άμεσο γραφείο υποστήριξης παράγει έναν ρυθμό αξιώσεων ανά εκατό αποστολές μονάδων που έχει νόημα, επειδή κάθε αξίωση διέρχεται από εσάς. Το μοντέλο μετάβασης παράγει έναν ρυθμό αξιώσεων που εξαρτάται από την επιμέλεια του συνεργάτη, οπότε πρέπει να ζητήσετε τα στοιχεία του αντί να τα υποθέσετε. Πριν δεσμευτείτε, καθιερώσετε ποιο από τα δύο μοντέλα θα χρησιμοποιήσετε, επειδή η απάντηση καθορίζει αν τα δεδομένα σας για τον ρυθμό επιστροφών μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστα.
Όποια και αν είναι η τοπολογία που επιλέξετε, ο αγοραστής διατηρεί δύο υποχρεώσεις που δεν μεταβιβάζονται ποτέ. Η πρώτη είναι το αρχείο του προϊόντος: ποια διαμόρφωση απεστάλη σε ποιον πελάτη, με ποια αξεσουάρ και έναντι ποιας εντολής αγοράς. Η δεύτερη είναι η απόφαση για το τέλος του κύκλου ζωής, επειδή μόνο εσείς μπορείτε να αποφασίσετε πότε να σταματήσει η πώληση. Και οι δύο είναι εύκολα αναθέσιμες σε ένα μοντέλο μετάβασης, αλλά καμία δεν πρέπει να ανατεθεί, καθώς ένας συνεργάτης που βελτιστοποιεί τις δικές του πωλήσεις έχει στο νου του διαφορετική ημερομηνία από εσάς.
Ρωτήστε τον προμηθευτή ποια από τις τρεις τοπολογίες έχει εφαρμόσει στο παρελθόν και για ποιες ποσότητες. Η απάντηση σας λέει περισσότερα για το πώς λειτουργεί στην πράξη η δομή υποστήριξής του από ό,τι οποιαδήποτε περιγραφή υπηρεσίας σε μια προσφορά, και κοστίζει μία μόνο ερώτηση κατά τη διάρκεια του ελέγχου πριν από τη σύναψη συμβάλεως.
Το πραγματικό κόστος της υποστήριξης και πού κρύβεται
Το κόστος υποστήριξης σε υλικό υπολογίζεται κυρίως από τρία στοιχεία, και κανένα από αυτά δεν είναι η τιμή μονάδας: οι μεταφορικές χρεώσεις για τις επιστροφές, η εργασία διαχείρισης ανά μονάδα και οι μονάδες που αποτυγχάνουν για λόγους που η προδιαγραφή δεν κάλυψε ποτέ.
Οι μεταφορικές χρεώσεις είναι ο όρος που συχνότερα παραμένει υπόρρητος. Μια αμφίδρομη επιστροφή ενός αξεσουάρ χαμηλής αξίας συχνά κοστίζει περισσότερο από το ίδιο το αξεσουάρ και, αν κανένα από τα δύο μέρη δεν έχει ορίσει ποιος πληρώνει, η αξίωση σταματά ενώ και τα δύο μέρη υπολογίζουν το κόστος. Η εργασία διαχείρισης είναι ο δεύτερος όρος και κλιμακώνεται με τον αριθμό των χειρισμών, όχι με τον αριθμό των αξιώσεων: μια αξίωση που επιλύεται με οδηγίε επαναφοράς δεν κοστίζει τίποτα, ενώ η ίδια αξίωση, αν επιλυθεί με επιστροφή, κοστίζει μία μονάδα εργασίας ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
Ο τρόπος μείωσης και των δύο είναι να καθορίσετε τους παραπάνω όρους, ώστε οι οικονομικές λύσεις — ένας καλώδιο αντικατάστασης από το δικό σας απόθεμα, μια τεκμηριωμένη διαδικασία επαναφοράς ή ένα βήμα επανασύνδεσης που μπορεί να ακολουθήσει ο χρήστης — να είναι διαθέσιμες χωρίς επιστροφή. Πρόκειται για μια σχεδιαστική απόφαση που λαμβάνεται κατά το στάδιο καθορισμού των όρων του καναλιού και δεν κοστίζει τίποτα για να γίνει σωστά εκεί.
Μετρήστε ξεχωριστά τους τρεις παράγοντες κόστους, αντί να τους αντιπροσωπεύετε με ένα ενιαίο ποσό υποστήριξης, επειδή αντιδρούν σε διαφορετικές διορθώσεις. Οι μεταφορικές χρεώσεις εξαρτώνται από το ποιος πληρώνει και από το αν η επιστροφή του είδους άξιζε τον κόπο· η εργασία διαχείρισης εξαρτάται από τον αριθμό των χειρισμών ανά αξίωση· οι αποτυχίες που δεν καλύπτει η προδιαγραφή εξαρτώνται από την ίδια την προδιαγραφή. Ένα πρόγραμμα που αναφέρει μόνο το συνολικό κόστος υποστήριξης δεν μπορεί να σας ενημερώσει ποιος από τους τρεις παράγοντες κινείται και, κατά συνέπεια, θα συνεχίζει να πληρώνει για τον ακριβότερο.
Τα πρώτα ενενήντα ημέρε δεδομένων επιστροφών αξίζουν περισσότερα από τον επόμενο χρόνο, επειδή είναι η μόνη περίοδος κατά την οποία η προδιαγραφή, η συσκευασία και η προσδοκία του χρήστη βρίσκονται ακόμη υπό τον έλεγχό σας. Μετρήστε τις επιστροφές ανά εκατό αποστολές μονάδων, κατανεμημένες ανά αιτία, από την πρώτη παρτίδα — ακόμη και αν οι κωδικοί αιτιών είναι απλοί, επειδή η σειρά είναι αυτή που χρειάζεστε και η ακρίβεια οποιουδήποτε μεμονωμένου μήνα δεν είναι.
Αναμένετε ότι το πρώτο τρίμηνο θα κυριαρχούνται από αιτίες που αφορούν αξεσουάρ, κι όχι από αιτίες που αφορούν τις ίδιες τις μονάδες, και αντιμετωπίστε το ως διαπίστωση σχετικά με την προδιαγραφή, όχι με την ποιότητα. Ένας υψηλός ρυθμός επιστροφής καλωδίων συνήθως αποτυπώνει το περιεχόμενο του κιβωτίου, ενώ ένας υψηλός ρυθμός επιστροφής θηκών συνήθως αποτυπώνει την έκθεση σε πτώσεις κατά τη μεταφορά. Και τα δύο δεν είναι ορατά σε έκθεση παραλαβής από το εργοστάσιο, και τα δύο είναι φθηνότερα να διορθωθούν στην προδιαγραφή συσκευασίας παρά με έκπτωση στην τιμή της μονάδας.
Διατηρήστε τους τρεις οδηγούς κόστους σε ξεχωριστές γραμμές, ακόμη και αφού τεθούν υπό έλεγχο, επειδή η σχέση μεταξύ τους αλλάζει καθώς αυξάνεται ο όγκος. Σε πιλοτικό όγκο κυριαρχεί το μεταφορικό κόστος, ενώ το κόστος χειρισμού παραμένει αόρατο. Σε όγκο προγράμματος κυριαρχεί το κόστος χειρισμού, επειδή οι αριθμοί χειρισμών συσσωρεύονται, ενώ το μεταφορικό κόστος έχει ήδη βελτιστοποιηθεί. Ένα πρόγραμμα που παρακολουθούσε μόνο μία γραμμή θα κατέληγε σε λανθασμένο συμπέρασμα και στις δύο περιόδους.
Τα μήκη των ράβδων παραπάνω απεικονίζουν ενδεικτικά το πού συγκεντρώνεται το κόστος, δεν αποτελούν μετρήσιμα στοιχεία για αυτό το εύρος, και η δεξιά στήλη αναφέρει τον όρο που ελέγχει τον καθένα. Αυτή η διάκριση έχει σημασία όταν παρουσιάζετε το μοντέλο σε έναν προμηθευτή: το χρήσιμο μέρος του γραφήματος είναι η αντιστοίχιση, επειδή αυτή πρέπει να διαπραγματευτείτε και όχι η κατάταξη.

Ο λίστα ελέγχου που μετατρέπει έναν όρο σε υποχρέωση
Ένας όρος γίνεται πραγματικός όταν κάποιος μπορεί να ευθύνεται για την τήρησή του. Εφαρμόστε και τους επτά όρους στις ίδιες τέσσερις ερωτήσεις πριν υπογράψετε.
Ποιος είναι υπεύθυνος; Όχι το τμήμα, αλλά ορίστεται ρόλος. Αν η απάντηση είναι «ο διαχειριστής λογαριασμού», ρωτήστε τι συμβαίνει την εβδομάδα που θα είναι απών, επειδή σε μικρό εργοστάσιο αυτό είναι οι περισσότερες εβδομάδες.
Ποια είναι η μετρήσιμη δέσμευση; Απόκριση εντός μίας εργάσιμης ημέρας, κατάλογος ανταλλακτικών που συντηρείται για καθορισμένο χρονικό διάστημα, γνωστοποίηση τέλους ζωής που δίνεται καθορισμένες ημέρες νωρίτερα. Ό,τι εκφράζεται ως πρόθεση δεν αποτελεί δέσμευση και δεν θα αντέξει σε μια δύσκολη τριμηνία.
Ποια αποδεικτικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι τηρήθηκε; Μητρώο συμβάσεων υποστήριξης, ημερομηνημένη γνωστοποίηση, υπογεγραμμένο πρόγραμμα ανταλλακτικών. Αν δεν παράγεται τίποτα, ο όρος δεν μπορεί να ελεγχθεί και ένας αδύνατος προς έλεγχο όρος παραμένει απλώς επιθυμία.
Ποια είναι η συνέπεια σε περίπτωση παράλειψης; Μια καθορισμένη αποζημίωση ή, τουλάχιστον, μια καθορισμένη διαδικασία κλιμάκωσης. Χωρίς συνέπεια, ένας όρος υποβαθμίζεται σε προτίμηση, και οι προτιμήσεις δεν αντέχουν την ένταση της αιχμής της εποχής.
Αυτές οι τέσσερις ερωτήσεις είναι ίδιες για καθένα από τους επτά όρους, γεγονός που σας επιτρέπει να τις εφαρμόσετε σε μία διέλευση με ένα υπολογιστικό φύλλο και να ολοκληρώσετε τη διαδικασία πριν επιστρέψει η προσφορά.
Εκτελέστε τη διαδικασία με τον προμηθευτή παρόντα, αντί μέσω αλληλογραφίας. Οι μισές απαντήσεις αποτελούν διευκρινίσεις διατύπωσης και όχι διαφωνίες σχετικά με την πρόθεση. Μια διευκρίνιση που ολοκληρώνεται σε μία κλήση διαρκεί ένα λεπτό, ενώ η ίδια διεύκρινση μέσω email διαρκεί μία εβδομάδα και επανεμφανίζεται στην επόμενη αναθεώρηση.
Στη συνέχεια, φυλάξτε το συμπληρωμένο έγγραφο. Θα γίνει την πρώτη σελίδα του παραρτήματος υποστήριξης και αποτελεί το έγγραφο στο οποίο θα ανατρέξετε όταν ένας όρος δοκιμαστεί για πρώτη φορά — πράγμα που συμβαίνει πάντα αργότερα από όσο περιμένει κανείς.
Ένα παράδειγμα δείχνει γιατί αξίζει να εκτελείτε τη διαδικασία. Πάρτε τον όρο χρόνου απόκρισης για ένα μοντέλο σε θήκη. Η δέσμευση αναφέρει «μία εργάσιμη ημέρα» και περνά τον έλεγχο μετρήσιμου ορίου. Η ερώτηση για τα τεκμήρια αποκαλύπτει το πρόβλημα: ένα μητρώο συμβάσεων υποστήριξης με χρονικές σημάνσεις είναι εύκολο να παράγει ο προμηθευτής, οπότε ο όρος φαίνεται να τηρείται ακόμη και όταν ο πελάτης περίμενε εννέα ημέρες, επειδή η πρώτη χρονική σήμανση αφορά την ανάθεση της σύμβασης και όχι την άφιξή της. Δύο λεπτά ερωτήσεων μετατοπίζουν το όριο στην πρώτη απόκριση προς τον πελάτη, οπότε ο όρος σημαίνει πλέον αυτό που υπέθεσε ο αγοραστής. Η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται στις αποστολές, όπου η φράση «ο προμηθευτής πληρώνει το επιστρεφόμενο μεταφορικό κόστος» δεν είναι διφορούμενη, μέχρι να ρωτηθεί κάποιος αν περιλαμβάνεται και το αρχικό μεταφορικό κόστος προς τον προμηθευτή.
Στην τέταρτη ερώτηση, οι όροι συνήθως δεν έχουν καθόλου απάντηση. Ρωτήστε τι συμβαίνει όταν παραλείπεται η δέσμευση χρόνου απόκρισης και ο προμηθευτής απαντά με συζήτηση για τις συνθήκες αντί με αποζημίωση. Η απάντηση αυτή σας δείχνει ότι ο όρος είναι επιθυμητός και τώρα το γνωρίζετε πριν από την υπογραφή, αντί τον πρώτο δύσκολο μήνα.
Οργανώστε τη διαδικασία με βάση τον κίνδυνο και όχι με βάση τη σειρά των εγγράφων. Ξεκινήστε από τους δύο όρους που έχουν το μεγαλύτερο κόστος όταν είναι λανθασμένοι — τη διαδρομή επιστροφών και τον κανόνα μεταφορικών — επειδή αυτοί θα δοκιμαστούν μέσα σε λίγες εβδομάδες από την πρώτη αποστολή. Τελειώστε με τη γνωστοποίηση τέλους ζωής, επειδή είναι ο όρος που δεν θα ασκήσετε για χρόνια και, συνεπώς, ο όρος στον οποίο ένας προμηθευτής έχει τις περισσότερες πιθανότητες να συμφωνήσει γρήγορα και τις λιγότερες να εξασφαλίσει τους απαραίτητους πόρους. Καταχωρήστε κάθε απάντηση με ημερομηνία και όνομα, ώστε το έγγραφο να παραμένει χρήσιμο ως αποδεικτικό στοιχείο όταν ο όρος δοκιμαστεί τελικά και όχι απλώς όταν θυμούνται.

Το όριο που δεν θα διαπεράσουμε
Θα υποστηρίξουμε ένα προϊόν. Δεν θα δεσμευτούμε για μια διάρκεια υποστήριξης την οποία δεν μπορούμε να εγγυηθούμε, λαμβάνοντας υπόψη την προμήθεια εξαρτημάτων, και τα δημοσιευμένα υλικά μας δεν αναφέρουν περίοδο υποστήριξης, επομένως δεν θα αναφέρουμε κάποια σε αυτό το σημείο. Μπορούμε όμως να σας ενημερώσουμε, για το προϊόν σας, ποιοι από τους επτά όρους μπορούμε να τηρήσουμε όπως είναι γραμμένοι, ποιοι απαιτούν εμπορική συζήτηση και ποιοι εξαρτώνται από την κατάσταση προμήθειας εξαρτημάτων, την οποία θα έπρεπε να ελέγξουμε τη δεδομένη στιγμή.
Ένας προμηθευτής που γράφει «υποστήριξη για όλη τη διάρκεια ζωής» σε μια προσφορά συνήθως δεν έχει ρωτήσει κανέναν στο τμήμα μηχανικής. Θεωρήστε το ως φιλοδοξία, μέχρι να αποκτήσει υπεύθυνο, μετρήσιμο όριο και ιχνοστοιχίο ελέγχου, επειδή αυτά τα τρία στοιχεία είναι αυτά που ξεχωρίζουν μια ουσιαστική δέσμευση από ένα σλόγκαν.
Το ίδιο όριο ισχύει και για τα νούμερα. Τα δημοσιευμένα υλικά μας δεν αναφέρουν συγκεκριμένες τιμές για τον χρόνο απόκρισης, τη διάρκεια παροχής ανταλλακτικών ή τον χρόνο παράδοσης, και δεν θα επινοήσουμε κάτι σε ένα έγγραφο που αργότερα θα διαβαστεί ως δέσμευση. Όταν ένα νούμερο εξαρτάται από τη διαμόρφωση και από το στάδιο στο οποίο έχει φτάσει ένα μοντέλο, θα αναφέρουμε ότι επιβεβαιώνεται ανά αίτημα και θα εισάγάγουμε την επιβεβαιωμένη τιμή στη σύμβαση, που είναι το μόνο σημείο όπου ένα νούμερο καθίσταται επιβαλλόμενο.
Αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο φαίνεται. Ένα νούμερο που έχει δοθεί σε προσφορά και αποδεικνύεται μετά ότι ήταν υπερβολικά αισιόδοξο δεν είναι απλώς ανεπιθύμητο· μετατρέπει μια εμπορική συνομιλία σε πρόβλημα αξιοπιστίας που επηρεάζει και τα μέρη της σχέσης σας που δεν έχετε ακόμη δοκιμάσει.
Σε τι μπορούμε να δεσμευτούμε και σε τι όχι
Θα προτιμούσαμε να διαπραγματευτείουμε αυτούς τους επτά όρους πριν από την πρώτη αποστολή, παρά να τους εξηγούμε εκ των υστέρων. Οι περισσότεροι δεν κοστίζουν τίποτα στον προμηθευτή για να συμφωνηθούν εξαρχής, αλλά κοστίζουν πολύ να συμφωνηθούν αργά, γι’ αυτό και η ίδια συζήτηση είναι εύκολη τον πρώτο μήνα και ακριβή τον ένατο.
Στην πράξη, μπορούμε να δεσμευτούμε για τους μηχανικούς όρους — τη διαδικασία επιστροφών, τον κανόνα χρέωσης μεταφοράς, την κατανομή κόστους ανά κατηγορία ελάττωματος, τον χρόνο απόκρισης σε ώρες εργασίας —, επειδή εξαρτώνται από τον τρόπο λειτουργίας μας και όχι από την αγορά εξαρτημάτων. Ό,τι συνδέεται με τη διαθεσιμότητα εξαρτημάτων θα το συζητήσουμε αντί να το υποσχεθούμε εκ των προτέρων: διάρκεια παροχής ανταλλακτικών, ημερομηνία τέλους ζωής, διαμόρφωση που διατηρείται ανοιχτή ειδικά για εσάς. Πρόκειται για απαντήσεις που μπορούμε να δώσουμε με βάση το πραγματικό προϊόν και τους πραγματικούς όγκους σας και δεν έχουν νόημα ως γενικές δεσμεύσεις.
Αξίζει να διατηρήσετε αυτή τη διάκριση κατά τη διαπραγμάτευση. Ένας προμηθευτής που αρνείται να δεσμευτεί για μια διάρκεια μπορεί απλώς να σας προστατεύει από μια δέσμευση που δεν είναι σε θέση να τηρήσει, ενώ ένας προμηθευτής που δεσμεύεται για τα πάντα σας δείχνει ότι το τμήμα μηχανικής δεν έχει συμμετάσχει στη συζήτηση.
Πριν δεσμευτείτε, θέστε τους επτά όρους σε γραπτή μορφή και ζητήστε τους ως μέρος της προσφοράς, όχι ως συμπληρωματικό έγγραφο. Ένας όρος που περιλαμβάνεται στην προσφορά έχει συμπεριληφθεί στην τιμολόγηση κάποιας απόφασης· ο ίδιος όρος που φτάνει μέσω email δύο εβδομάδες αργότερα αποτελεί πρόσθετη χρέωση για την οποία κάποιος πρέπει να βρει προϋπολογισμό, και οι πρόσθετες χρεώσεις είναι το πρώτο πράγμα που αφαιρείται όταν επαναπροσδιορίζεται το εύρος ενός έργου.
Η ίδια διαδικασία θα πρέπει να καθιερώσει ποιος υπογράφει για κάθε πλευρά. Ένα παράρτημα υποστήριξης που υπογράφει ένας διευθυντής πωλήσεων και δεν αντιυπογράφεται από κανέναν στις λειτουργίες περιγράφει μια πρόθεση και θα γίνεται αντιληπτό ως τέτοια την πρώτη φορά που θα έχει σημασία.
Τα στάδια ανάπτυξης που δημιουργούν τα έγγραφα στα οποία αναφέρονται αυτοί οι όροι παρουσιάζονται στη διαδικασία ανάπτυξης smart γυαλιών, η εξατομικευμένη έκδοση του ίδιου ζητήματος μακροχρόνιας υποστήριξης βρίσκεται στη μηχανική προσαρμογή και μακροχρόνια υποστήριξη, ενώ οι δεσμεύσεις χρόνου απόκρισης αναλύονται στους χρόνους απόκρισης της υποστήριξης μετά την πώληση.
Σχετικό υλικό
- Συμφωνία κριτηρίων αποδοχής από την αρχή: προσδοκίες ποιότητας OEM smart γυαλιών.
- Η διαδικασία επιστροφών στην πράξη: επιστροφές και RMA στην υποστήριξη μετά την πώληση.
- Διαχείριση δειγμάτων, όπου συνήθως ξεκινούν τα προβλήματα μετά την πώληση: τι να ελέγξετε όταν φτάνει ένα δείγμα.
Στείλτε μας τις αγορές και τους όγκους και θα σας πούμε ποιους από τους επτά όρους μπορούμε να τηρήσουμε όπως είναι γραμμένοι.



