Οι όροι «καταναλωτικής κλάσης» και «βιομηχανικής κλάσης» έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα σε μια απόφαση αγοράς από σχεδόν οτιδήποτε άλλο σε ένα τεχνικό δελτίο συνδεδεμένης συσκευής, αλλά από μόνοι τους δεν παρέχουν καμία πληροφορία. Μια κλάση δεν αποτελεί χαρακτηριστικό απόδοσης· αποτελεί υπόσχεση ότι ένα συγκεκριμένο σύνολο συνθηκών έχει δοκιμαστεί και έχει ανταποκριθεί. Όταν το δελτίο αναφέρει την κλάση χωρίς να αναφέρει το πρότυπο, την έκδοση, τη διαμόρφωση και τη συνθήκη δοκιμής, δεν διατυπώνει έναν γεγονότα αλλά μια πρόθεση, και ο αγοραστής του παραδίδεται ένα μarketing επίθετο ντυμένο σε τεχνική προδιαγραφή. Η σελίδα Καταναλωτικής έναντι Βιομηχανικής Κλάσης παρουσιάζει τα δύο άκρα της κατηγορίας· το άρθρο αυτό αφορά τις συγκεκριμένες παραλείψεις που καθιστούν μια δήλωση κλάσης μη επαληθεύσιμη, καθώς και τα στοιχεία που θα πρέπει να απαιτεί ο αγοραστής στη θέση τους.
Καταναλωτική έναντι βιομηχανικής κλάσης: τι επιβεβαιώνει και τι παραλείπει ο όρος κλάσης
Η σύντομη απάντηση σχετικά με τις δηλώσεις καταναλωτικής έναντι βιομηχανικής κλάσης
Ο όρος κλάσης σε ένα τεχνικό δελτίο επιβεβαιώνει ταυτόχρονα τέσσερα στοιχεία, ενώ ένα δελτίο που αναφέρει μόνο τον όρο δεν επιβεβαιώνει κανένα από αυτά με ελέγξιμη μορφή. Επιβεβαιώνει ότι έχει δοκιμαστεί ένα καθορισμένο σύνολο συνθηκών. Επιβεβαιώνει ότι η συσκευή που δοκιμάστηκε είναι η συσκευή που πωλείται, στη διαμόρφωση με την οποία θα αποσταλεί. Επιβεβαιώνει ότι το αποτέλεσμα πληροί ένα δημοσιευμένο όριο ενός ονοματισμένου προτύπου, σε συγκεκριμένη αναθεώρηση. Και επιβεβαιώνει ότι υπάρχει κάποιος υπεύθυνος εάν κάποιο από αυτά αποδειχθεί αναληθές.
Αυτές οι τέσσερις επιβεβαιώσεις είναι στις οποίες βασίζεται πραγματικά ο αγοραστής, και καθεμία μπορεί να αποτύχει ανεξάρτητα, ενώ το δελτίο συνεχίζει να αναφέρει «βιομηχανική κλάση» με την ίδια γραμματοσειρά με το όνομα του προϊόντος. Αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα των δηλώσεων κλάσης: πρόκειται για σύνθετες δηλώσεις που παρουσιάζονται σε μορφή που φαίνεται απλή. Μια μοναδική λέξη δεν μπορεί να αναλυθεί στα τέσσερα συστατικά της, οπότε ένας αγοραστής που την ερμηνεύει ως ενιαίο γεγονότα δεν μπορεί να γνωρίζει ποιο στοιχείο λείπει.
Ο κανόνας προμήθειας που ακολουθεί είναι σύντομος. Θεωρήστε μια δήλωση κλάσης ως απάντητο ερώτημα, μέχρι ο προμηθευτής να παράσχει έγγραφο που προσδιορίζει ένα πρότυπο, μια αναθεώρηση, μια διαμόρφωση και μια συνθήκη δοκιμής. Μέχρι τότε, η κλάση αποτελεί περιγραφή της πρόθεσης του προμηθευτή και δεν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα σε μια βραχυπράσταση από το χρώμα του περιβλήματος. Όταν η δήλωση δεν μπορεί να τεκμηριωθεί, η πρακτική αντιμετώπιση δεν είναι η αποχώρηση αλλά η μετατροπή της δήλωσης σε γραμμή της παραγγελίας: ο αγοραστής καθορίζει τη δοκιμή και ο προμηθευτής τιμολογεί την εκτέλεσή της.
Το τελευταίο σημείο είναι αυτό που παραλείπουν οι περισσότεροι αγοραστές. Μια δήλωση κλάσης που δεν μπορεί να τεκμηριωθεί δεν συνεπάγεται κατ’ ανάγκη κακό προϊόν. Συχνά πρόκειται για αδοκίμαστο προϊόν με καλή σχεδίαση, και σε ένα ειδικευμένο βιομηχανικό πρόγραμμα μπορεί να είναι απολύτως λογικό ο αγοραστής να καθορίζει τη δοκιμή και να πληρώνει για αυτήν. Η αποτυχία έγκειται στην παράλειψη της απαίτησης, επειδή τότε κανένας δεν έχει υποχρέωση να τη πληρώσει.
Ο αναγνώστης και η απόφαση που αντιμετωπίζει πραγματικά
Ο αναγνώστης είναι υπεύθυνος προμήθειας, αγοραστής καναλιού ή εισαγωγέας που έχει στα χέρια του προσφορές και πρέπει να επιλέξει μεταξύ τους, ή που ξεκινά ένα πρόγραμμα και πρέπει να γράψει μια απαίτηση πριν υποβάλει οποιοδήποτε προσφορά. Το ερώτημα από κάτω δεν είναι ποτέ αν η συσκευή είναι «βιομηχανική». Είναι αν η συσκευή θα ανταποκριθεί στο περιβάλλον για το οποίο έχει προσδιοριστεί, και αν ο προμηθευτής θα σταθεί πίσω από τη δήλωσή του όταν δεν ανταποκριθεί.
Δεν διαχειρίζεστε κενό στις προδιαγραφές. Διαχειρίζεστε έναν κίνδυνο με ακαντίστοιμη τιμολόγηση. Δύο προσφορές για ένα προϊόν σε θέση καταναλωτικής και ένα προϊόν σε θέση καταναλωτικής μπορεί να διαφέρουν σημαντικά, και η διαφορά οφείλεται συχνά στο τι πιστεύει κάθε προμηθευτής ότι έχει δοκιμαστεί. Ο αγοραστής που δέχεται τον όρο κλάσης ως έχει θα συμπεράνει ότι η φθηνότερη συσκευή αποτελεί συμβιβασμό ως προς τις προδιαγραφές, ενώ στην πραγματικότητα οι δύο συσκευές μπορεί να έχουν δοκιμαστεί έναντι εντελώς διαφορετικών απαιτήσεων και καμία να μην έχει δοκιμαστεί έναντι των απαιτήσεων του αγοραστή.
Το άλλο στοιχείο που διαχειρίζεστε είναι ο χρόνος. Μια κλάση που αποδεικνύεται ότι δεν ισχύει στο στάδιο του δείγματος κοστίζει έναν κύκλο δειγματοληψίας. Μια κλάση που ισχύει στο στάδιο του δείγματος αλλά αποτυγχάνει στον χώρο λειτουργίας κοστίζει μια συζήτηση ανάκλησης με έναν συνεργάτη καναλιού. Η λήψη των σωστών εγγράφων πριν από την καταθέση είναι ο πιο οικονομικός τρόπος αποφυγής και των δύο, και γι’ αυτό τα άρθρα σχετικά με τους κανόνες πιστοποίησης και τις βασικές προδιαγραφές βρίσκονται εκατέρωθεν αυτού του άρθρου.
Το εμπορικό υπόβαθρο πίσω από μια δήλωση κλάσης
Οι ισχυρισμοί για την κλάση είναι φθηνοί στη διατύπωση και ακριβοί στην επαλήθευση, και αυτή ακριβώς η ισορροπία τους δημιουργεί. Μια ένδειξη σε ένα φύλλο τεχνικών χαρακτηριστικών δεν κοστίζει τίποτα. Ένα πρόγραμμα δοκιμών που καλύπτει ακραίες θερμοκρασίες, κύκλους πτώσης, διείσδυση, κραδασμούς και χημική έκθεση σε μια συγκεκριμένη διαμόρφωση απαιτεί πραγματικά χρήματα και πραγματικές εβδομάδες. Οι περισσότεροι προμηθευτές έχουν διενεργήσει κάποιο υποσύνολο από αυτές τις δοκιμές, συχνά σε δείγμα, συχνά σε προηγούμενη έκδοση του υλικού και συχνά υπό συνθήκες επιλεγμένες ώστε να εξυπηρετούν το προϊόν και όχι την προβλεπόμενη χρήση του.
Αυτό δημιουργεί μια αγορά προσφορών με κρυφή δομή. Μερικοί προμηθευτές προσφέρουν ένα δοκιμασμένο προϊόν και συμπεριλαμβάνουν το κόστος των δοκιμών. Άλλοι προσφέρουν ένα προϊόν σχεδιασμένο για συγκεκριμένο περιβάλλον και εξαιρούν το κόστος των δοκιμών. Άλλοι προσφέρουν ένα προϊόν με ισχυρή επιλογή εξαρτημάτων, χωρίς καθόλου αντίστοιχο πρόγραμμα δοκιμών. Και τα τρία παραδίδονται με μια λέξη που υποδηλώνει την κλάση στο τεχνικό φύλλο, και μόνο από το φύλλο δεν είναι διακριτά. Ο μόνος τρόπος να ξεχωριστούν είναι να ζητηθεί τι δοκιμάστηκε, σε τι και υπό ποιες συνθήκες — δηλαδή το σύνολο ερωτήσεων προς τον προμηθευτή.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό της αγοράς είναι η ασυμμετρία της αποτυχίας. Μια υπερβολικά διατυπωμένη κλάση που ανακαλύπτεται πριν από την παραγωγή απαιτεί απλώς εργασία τεκμηρίωσης. Η ίδια υπερβολή που ανακαλύπτεται σε έναν διανομέα κοστίζει τις μονάδες, την ανάστροφη εφοδιαστική και τη σχέση με τον προμηθευτή. Επειδή το δεύτερο αποτέλεσμα είναι πολύ ακριβότερο, η ορθολογική θέση διαπραγμάτευσης για έναν αγοραστή είναι να απαιτεί τα αποδεικτικά στοιχεία πριν από την παραγγελία, αντί να βασίζεται σε εγγύηση εκ των υστέρων, και να ζητεί τα αποδεικτικά στοιχεία ως παραδοτέο με συγκεκριμένη ημερομηνία.

Τα τέσσερα χαρακτηριστικά στα οποία πρέπει να αντιστοιχεί ένας ισχυρισμός κλάσης
Ο πίνακας παρακάτω περιλαμβάνει τις λέξεις που εμφανίζονται σε ισχυρισμούς κλάσης και αναφέρει τι πρέπει να προσδιορίζει κάθε μία από αυτές πριν αποκτήσει ουσιαστικό νόημα. Η δεξιά στήλη δείχνει τις πρακτικές συνέπειες της μη αναφοράς τους, κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία όταν έναν ισχυρισμό πρέπει να υπερασπιστείτε.
| Η λέξη στο φύλλο | Τι πρέπει να προσδιορίζει | Τα αποδεικτικά στοιχεία που πρέπει να ζητηθούν | Τι αποκτά ο αγοραστής χωρίς αυτά |
|---|---|---|---|
| Βιομηχανική κλάση | Ένα πρότυπο και την έκδοσή του | Την έκθεση και τη μέθοδο δοκιμής | Μια ένδειξη χωρίς αποδεικτικά δοκιμών |
| Με βαθμό IP | Έναν βαθμό διείσδυσης και τη δοκιμή του | Τον βαθμό που αναγράφεται στην σφραγισμένη μονάδα | Έναν αριθμό για ένα μόνο σφραγισμένο δείγμα |
| Στρατιωτικές προδιαγραφές | Έναν αριθμό προτύπου και τη μέθοδο | Την ίδια την έκθεση δοκιμών | Έναν ισχυρισμό βάσει ιστορικού παρελθόντος για ένα εξάρτημα |
| Ανθεκτικοποιημένο | Έναν αριθμό για πτώσεις ή κραδασμούς | Το ύψος πτώσης και την επιφάνεια | Μια διαφημιστική λέξη χωρίς αριθμό |
| Πιστοποιημένο για επικίνδυνες περιοχές | Μια ταξινόμηση επικίνδυνης περιοχής | Το πιστοποιητικό για τη συγκεκριμένη μονάδα | Έναν ισχυρισμό ασφάλειας που δεν επιτρέπεται να αποσταλεί |
Κάθε γραμμή του πίνακα μπορεί να εκτυπωθεί χωρίς να έχει διενεργηθεί ούτε μία δοκιμή, και αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο. Το λεξιλόγιο κλάσης σε αυτήν την κατηγορία είναι ασυνήθιστα πλούσιο και ασυνήθιστα φθηνό στη χρήση, γι’ αυτό και ο αγοραστής δεν μπορεί να το αντιμετωπίζει καθόλου ως αποδεικτικό στοιχείο. Πρέπει να μετατραπεί σε αποδεικτικά στοιχεία ή να απορριφθεί.
Το άλλο μισό του προβλήματος είναι η μετατόπιση της διαμόρφωσης. Μια έκθεση συντάσσεται για μια συγκεκριμένη έκδοση: ένα συγκεκριμένο υλικό περιβλήματος, μια συγκεκριμένη μπαταρία, μια συγκεκριμένη σφράγιση και έναν συγκεκριμένο κλάδο λογισμικού. Ένα προϊόν που αποστέλλεται με διαφορετική σφράγιση αποτελεί διαφορετικό προϊόν για τους σκοπούς της έκθεσης, ακόμη κι αν τίποτα δεν έχει αλλάξει στο φύλλο τεχνικών χαρακτηριστικών. Γι’ αυτό, η άσκηση ανάγνωσης ενός φύλλου τεχνικών χαρακτηριστικών πρέπει να γίνεται με βάση τον κατάλογο υλικών και όχι το ενημερωτικό φυλλέλιο.
Τι πρέπει να υπάρχει επάνω στην ίδια τη μονάδα
Υπάρχουν τρία στοιχεία που πρέπει να βρίσκονται επάνω στο ίδιο το φυσικό προϊόν ή στη συσκευασία του, και όχι σε αρχείο. Αυτά είναι αυτά που ο αγοραστής μπορεί να επαληθεύσει κατά το στάδιο του δείγματος με μεγεθυντικό φακό και κάμερα.
Το πρώτο είναι η επισήμανση στο περίβλημα. Ένας βαθμός που είναι επισημασμένος στη μονάδα, στη θέση που προβλέπεται για τις επισημάνσεις, αποτελεί το φυσικό αποδεικτικό στοιχείο ότι κάποιος ανέλαβε την υποχρέωση ο βαθμός να αποτελεί ιδιότητα του προϊόντος και όχι της φάσης ανάπτυξης. Η απουσία της δεν αποτελεί απόδειξη για τίποτα, αλλά η παρουσία της είναι χρήσιμη, επειδή σημαίνει ότι κάποιος αποφάσισε η μονάδα να φέρει τον ισχυρισμό.
Το δεύτερο είναι ένας σειριακός αριθμός που αντιστοιχεί σε ένα αρχείο. Οι περισσότεροι προμηθευτές μπορούν να παράγουν έναν σειριακό αριθμό. Πολύ λιγότεροι μπορούν να παράγουν ένα αρχείο που καταγράφει με ποια εξαρτήματα κατασκευάστηκε η συγκεκριμένη μονάδα, με ποια μπαταρία αποστέλθηκε και ποιο πρόγραμμα δοκιμών την κάλυψε. Η διαφορά έχει σημασία όταν ένας ισχυρισμός αμφισβητηθεί επί τόπου, επειδή εκείνη τη στιγμή ο σειριακός αριθμός είναι το μόνο νήμα που συνδέει μια επιστρεφόμενη μονάδα με ένα έγγραφο.
Η τρίτη είναι η διαμόρφωση όπως κατασκευάστηκε. Όχι η διαμόρφωση όπως σχεδιάστηκε και όχι η διαμόρφωση όπως διαφημίζεται, αλλά η διαμόρφωση που χρησιμοποιήθηκε στην παραγωγική σειρά. Αυτή είναι η γραμμή που καταγράφει τις περισσότερες πραγματικές περιπτώσεις, επειδή το κενό ανάμεσα στον σχεδιασμό και στην κατασκευή είναι εκεί που εμφανίζονται οι υποκαταστάσεις υλικών, τα εναλλακτικά παρεμβύσματα και οι αναθεωρημένοι προμηθευτές στοιχείων.
Οι συνθήκες μέτρησης που διαχωρίζουν πρακτικά τις δύο κατηγορίες
Οι κατηγορίες συνήθως περιγράφονται με τη γλώσσα του περιβάλλοντος. Η ουσιαστική σύγκριση γίνεται ένα επίπεδο χαμηλότερα, όπου κάθε περιβαλλοντικός ισχυρισμός εξαρτάται από μια συνθήκη μέτρησης που πρέπει να αναφέρεται, αλλιώς δεν σημαίνει τίποτα.
Η προστασία έναντι εισόδου είναι το πιο σαφές παράδειγμα. Μια βαθμολογία αποτελεί δήλωση για συγκεκριμένη δοκιμή: πόσο καιρό εφαρμόζονταν το νερό, από ποια κατεύθυνση, σε ποιο επίπεδο, με τη μονάδα συναρμολογημένη στη διαμόρφωση αποστολής ή με ανοιχτά μέρη, και με ποια ανοχή στο περίβλημα. Ο αριθμός έχει νόημα ακριβώς επειδή η συνθήκη καθορίζεται από το πρότυπο. Αν παραθέσετε τον αριθμό χωρίς το πρότυπο και τη συνθήκη, μετατρέπεται σε διαφημιστική φράση με ψηφία.
Η θερμοκρασία είναι το δεύτερο. Μια αναφερόμενη περιοχή λειτουργίας χωρίς χρόνο παραμονής αποτελεί επιθυμία, επειδή ένα ηλεκτρονικό σύστημα που λειτουργεί σε μια θερμοκρασία για πέντε λεπτά δεν είναι μονάδα που λειτουργεί για ολόκληρη βάρδια. Ο χρόνος παραμονής, ο ρυθμός αλλαγής θερμοκρασίας και η κατάσταση της μονάδας κατά τη διάρκεια της δοκιμής είναι οι συνθήκες που μετατρέπουν την περιοχή σε προδιαγραφή.
Η μηχανική πλήγη και η αντοχή σε πτώσεις είναι το τρίτο, και οι συνθήκες είναι ασυνήθιστα καθοριστικές. Το ύψος πτώσης, το υλικό της επιφάνειας, ο αριθμός κύκλων και η διάταξη της μονάδας σε κάθε πρόσκρουση καθορίζουν το αποτέλεσμα. Η ίδια μονάδα που πέφτει σε χαλύβδινη πλάκα από ύψος τραπεζιού συμπεριφέρεται διαφορετικά από μια που πέφτει σε σκληρό δάπεδο από ύψος ώμου, ενώ ένα φύλλο που αναφέρει «δοκιμή πτώσης: επιτυχής» χωρίς τις τέσσερις συνθήκες δεν ενημερώνει τον αγοραστή για τίποτα σχετικό με το περιβάλλον που θα αντέξει.
Ο παραπάνω κατάλογος ελέγχου αποτελεί τη στοίβαση εγγράφων που πρέπει να συνοδεύει έναν ισχυρισμό κατηγορίας. Διαβάστε τον ως στοίβα, επειδή είναι ακριβώς αυτό: οι ενδείξεις στη μονάδα βρίσκονται στην κορυφή του αρχείου, το αρχείο βρίσκεται πάνω στη σύμβαση και ένας ισχυρισμός που λείπει από κατώτερο επίπεδο είναι ανεπιτήρητος, ανεξάρτητα από το πόσο καλό είναι το ανώτερο επίπεδο. Οι περισσότεροι αγοραστές συλλέγουν μόνο το επάνω επίπεδο και σταματούν, γι’ αυτό και ο ισχυρισμός κατηγορίας συνήθως δεν είναι επαληθεύσιμος εκεί όπου θα είχε σημασία.

Ο φάκελος κανονιστικής συμμόρφωσης πίσω από μια κατηγορία και το σημείο όπου συνήθως σταματά
Πίσω από κάθε ισχυρισμό κατηγορίας υπάρχει μια δεύτερη στοίβα εγγράφων, η οποία καθορίζει αν το προϊόν μπορεί να πωληθεί και όχι αν μπορεί να αναπτυχθεί ή να χρησιμοποιηθεί. Μια συσκευή που αντέχει σε εργαστήριο πρέπει και πάλι να αποσταλεί, και η αποστολή έχει τον δικό της φάκελο: τεκμηρίωση μεταφοράς για το στοιχείο, αξιολόγηση συμμόρφωσης ραδιοεξοπλισμού για την αγορά και δηλώσεις υλικών για οποιοδήποτε στοιχείο ενδέχεται να υπόκειται σε κανονισμούς.
Η συνηθισμένη αποτυχία εδώ δεν είναι ένα έγγραφο που λείπει, αλλά ένα έγγραφο που καλύπτει κάτι διαφορετικό. Ένας φάκελος μεταφοράς συνταγμένος για παλαιότερο στοιχείο. Μια αξιολόγηση συμμόρφωσης συνταγμένη για ραδιοφωνική μονάδα και όχι για το τελικό προϊόν. Μια δήλωση υλικών που καλύπτει υποσυγκρότημα το οποίο υποσχέθηκε να αντικαταστήσει το εργοστάσιο. Καθεμία από αυτά είναι έγγραφα που υπάρχουν, γι’ αυτό και η αποτυχία περνά απαρατήρητη στον πρώτο έλεγχο και εντοπίζεται σε τελωνείο ή σε έλεγχο καναλιού.
Εμπορικά, αυτά τα έγγραφα αφορούν κάθε διαμόρφωση και κάθε αγορά, γεγονός που τα καθιστά κόστος προμήθειας και όχι διοικητικής δαπάνη. Μια παραλλαγή προϊόντος που αλλάζει στοιχείο, παρέμβυσμα ή ραδιοφωνική μονάδα ενδέχεται να απαιτεί νέο φάκελο, και η προθυμία του προμηθευτή να αναλάβει αυτό το κόστος αποτελεί πραγματικό διαφοροποιητικό παράγοντα μεταξύ των προμηθευτών. Αξίζει να ρωτήσετε απευθείας: όταν αλλάζει ένα εξάρτημα, ποιος πληρώνει για τα έγγραφα που πρέπει να εκδοθούν ξανά;
Το παραπάνω δέντρο απόφασης απλοποιεί έναν ισχυρισμό κατηγορίας σε μια σειρά ερωτήσεων με τις οποίες ο αγοραστής μπορεί να ελέγξει τα έγγραφα ενός προμηθευτή μέσα σε δεκαπέντε λεπτά. Τέσσερις αρνητικές απαντήσεις και η κατηγορία είναι περιγραφικός χαρακτηρισμός και όχι προδιαγραφή. Το πρόγραμμα θα πρέπει να εκτελείται με διαφορετική βάση — είτε ο αγοραστής καθορίζει τη δοκιμή και ο προμηθευτής υποβάλλει προσφορά, είτε η κατηγορία αφαιρείται και οι περιβαλλοντικές απαιτήσεις γράφονται ως ξεχωριστές, ελέγξιμες γραμμές.

Η εμπορική διαφορά ανάμεσα στις δύο κατηγορίες και ο τρόπος τιμολόγησής της
Η διαφορά μεταξύ ενός καταναλωτικού και ενός βιομηχανικού προϊόντος δεν έγκειται κυρίως στην ποιότητα των εξαρτημάτων. Έγκειται στο πόση τεκμηρίωση υποστηρίζει το προϊόν, στο πόσο γρήγορα εντοπίζεται μια βλάβη στο πεδίο και στις επιχειρηματικές συνέπειες όταν κάτι πάει στραβά. Και τα τρία έχουν τιμή, η οποία δεν είναι πάντα ορατή.
Το κόστος της τεκμηρίωσης είναι ορατό και συνήθως μικρό σε σχέση με το πρόγραμμα. Ένα πρόγραμμα δοκιμών που καλύπτει τα καθορισμένα περιβάλλοντα για μία διαμόρφωση αποτελεί έργο σταθερού κόστους, το οποίο δεν κλιμακώνεται ανάλογα με τον όγκο. Ο λόγος διαπραγμάτευσης δεν είναι να μειωθεί η αμοιβή, αλλά να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής, επειδή μια περιττή δοκιμή είναι κόστος που επιλέγει ο αγοραστής, ενώ μια δοκιμή που λείπει από το πεδίο εφαρμογής είναι κόστος που θα καταβάλει αργότερα ο αγοραστής μέσω επιστροφών.
Το κόστος διάγνωσης είναι συνήθως αόρατο και είναι το μεγαλύτερο από τα δύο. Ένα καταναλωτικό προϊόν διαγνώσκεται από τον τελικό χρήστη, ο οποίος είτε το επιστρέφει είτε όχι. Ένα βιομηχανικό προϊόν διαγνώσκεται από έναν υπεύθυνο ή τεχνικό, ο οποίος υποβάλλει αναφορά σε συνδεδεμένο αριθμό, και αυτή η αναφορά αποτελεί το μόνο σήμα που λαμβάνει ο προμηθευτής για ένα συστηματικό πρόβλημα. Η ενσωμάτωση της διαδρομής αναφοράς στο πρόγραμμα δεν έχει κόστος και είναι αυτή που μετατρέπει την εγγύηση σε βρόχο ανάδροσης. Οι προμηθευτές που δεν μπορούν να περιγράψουν τη δική τους διαδρομή αναφοράς στο πεδίο δεν έχουν σκεφτεί τη βιομηχανική διανομή.
Η επιχειρηματική έκθεση είναι το τρίτο στοιχείο. Σε μια καταναλωτική διανομή, η απώλεια είναι οι μονάδες που επιστρέφονται. Σε μια βιομηχανική διανομή, η απώλεια είναι οι μονάδες που επιστρέφονται συν τη σχέση με τον εργοδότη του χειριστή, και το δεύτερο είναι μεγαλύτερο. Αυτό είναι το επιχείρημα για να γράφεται ο βαθμός στην παραγγελία, αντί να γίνεται δεκτός απλώς με βάση ένα φύλλο δεδομένων. Είναι επίσης το επιχείρημα για να γίνεται η τεκμηρίωση παραδοτέο με ημερομηνία, επειδή ένα έγγραφο που καθυστερεί αξίζει ακριβώς όσο ένα έγγραφο που δεν φτάνει ποτέ.
Το χρονοδιάγραμμα δείχνει πότε λήγει η ισχύς ενός ισχυρισμού βαθμού. Ισχύει κατά τη στιγμή της παραγγελίας, πρέπει να επανεξετάζεται στο δείγμα, μπορεί να ακυρωθεί στην παραγωγή με μια αλλαγή εξαρτήματος, πρέπει να εξακολουθεί να αντιστοιχεί κατά την αποστολή και αρχίζει να μεταβάλλεται μόλις η μονάδα τεθεί σε λειτουργία. Μόνο το πρώτο από αυτά τα πέντε σημεία ελέγχεται από τον αγοραστή τη στιγμή που διατυπώνεται ο ισχυρισμός, κάτι που αποτελεί το επιχείρημα για την πρώιμη μεταφορά της επαλήθευσης.
Οι ρήτρες που καθιστούν επιβαλλόμενο τον βαθμό
Πέντε γραμμές αξίζει να περιληφθούν στην παραγγελία αγοράς για ένα βιομηχανικό πρόγραμμα, και καθεμία από αυτές είναι μια πρόταση, όχι μια παράγραφος:
- Γράψτε τον βαθμό μαζί με το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται. Καθορίστε τον βαθμό μαζί με το πρότυπο, την αναθεώρηση και τη διαμόρφωση στην οποία αναφέρεται, ώστε ο ισχυρισμός να έχει κάτι έναντι του οποίου μπορεί να ελεγχθεί.
- Θεραπεύστε κάθε αλλαγή εξαρτήματος ως επανασφαγιζόμενη αναφορά. Καθορίστε ότι οποιαδήποτε αλλαγή στα εξαρτήματα που αναφέρονται στην αναφορά την επανανοίγει και ότι ο προμηθευτής ενημερώνει τον αγοραστή πριν από την αποστολή της αλλαγής, όχι μετά.
- Αναγράψτε τον κωδικό αναφοράς στην παραγωγική τεκμηρίωση. Ένα έγγραφο που συνοδεύει τα εμπορεύματα μπορεί να προσκομιστεί σε τελωνειακό έλεγχο ή σε έλεγχο διανομής. Ένα έγγραφο που παραμένει σε ντομιλάντζι, όχι.
- Καθορίστε εκ των προτέρων τη δοκιμή αποδοχής. Δώστε στον αγοραστή μια καθορισμένη περίοδο για να δοκιμάζει τις παραγόμενες μονάδες έναντι των αναφερόμενων τιμών, με τη μέθοδο να έχει συμφωνηθεί εκ των προτέρων και όχι να επινοείται επί τόπου στην πύλη του εργοστασίου.
- Ενσωματώστε τη διαδρομή αναφοράς στην εγγύηση. Τα δεδομένα από το πεδίο πρέπει να έχουν κάποιο προορισμό, αλλιώς φτάνουν ως ανεκδοχή από έναν διανομέα, αντί ως μοτίβο στο οποίο μπορεί να ενεργήσει ο προμηθευτής.
Το σημείο στο οποίο πρέπει να απορρίπτεται ένας ισχυρισμός καταναλωτικής έναντι βιομηχανικής χρήσης
Υπάρχει μια εκδοχή αυτού του άρθρου που καταλήγει σε μια σύντομη λίστα καλών προμηθευτών. Αυτό θα ήταν αδιάνομο, επειδή η απόφαση προμήθειας ανήκει στον αγοραστή και η τεκμηρίωση ανήκει στον προμηθευτή, και καμία από τις δύο δεν είναι δική μας για κατάταξη. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να είμαστε σαφείς σχετικά με τη δική μας θέση και με τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζει ο αγοραστής σε εμάς, επειδή πρόκειται για τα ίδια κριτήρια που θα θέλαμε να εφαρμόζονται σε όποιον αγοράζουμε από.
Ο κατάλογός μας δημοσιεύει ηλεκτρικά στοιχεία για κάθε μοντέλο: διάταξη στοιχείων, διάρκεια λειτουργίας, χρόνος φόρτισης, μέθοδος φόρτισης και έκδοση ραδιοφωνικού πακέτου. Δημοσιεύει βαθμό προστασίας από εισχωρήσεις μόνο για δύο μοντέλα, τα V06 και S7, και δεν δημοσιεύει βαθμό προστασίας από εισχωρήσεις για κανένα άλλο. Περιέχει μια σελίδα πιστοποίησης εξαγωγής σε επίπεδο εταιρείας, της οποίας το περιεχόμενο αποτελείται από εικόνες και όχι από αναγνώσιμο κείμενο, ενώ το ίδιο το κείμενο του καταλόγου δεν περιέχει καμία αναφορά σε CE, FCC ή RoHS, οπότε δεν παρουσιάζουμε αυτές τις ενδείξεις ως αποδεικτικά για οποιοδήποτε ζήτημα. Δεν υπάρχει σειρά πιστοποίησης ανά μοντέλο σε καμία σημείο του και δεν θα περιγράψουμε βαθμό που δεν αναφέρει ο κατάλογος.
Συγκεκριμένα, αυτό σημαίνει ότι ένας αγοραστής που μας ζητά να υποστηρίξουμε μια δήλωση βιομηχανικής κατηγορίας θα λάβει μια συγκεκριμένη, και όχι γενική, απάντηση. Θα του πούμε ποιες σειρές υπάρχουν για ένα δεδομένο μοντέλο και ποιες δεν υπάρχουν, θα του πούμε ότι η απουσία σειράς πιστοποίησης σημαίνει ότι τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να ζητηθούν από τους προμηθευτές εξαρτημάτων και εργαστηρίων και να επιβεβαιωθούν γραπτώς, καθώς και θα του πούμε τι να ζητήσει και με ποια σειρά. Η λίστα ελέγχου πιστοποίησης υπάρχει για αυτόν τον σκοπό, ενώ ο οδηγός μετρήσεων καλύπτει τον τρόπο λήψης μιας μέτρησης την οποία θα μπορεί πραγματικά να επαναλάβει ο προμηθευτής.
Το κριτήριο που θα εφαρμόζαμε σε έναν προμηθευτή είναι αυτό που περιγράφει το παρόν άρθρο: ο φορέας που αναφέρει τον βαθμό ονομάζει πρότυπο, αναθεώρηση, διάταξη και συνθήκη δοκιμής, και κάποιος τον υπογράφει; Ένας προμηθευτής που μπορεί να το πράξει συνήθως κοστίζει περισσότερο και σχεδόν πάντα δημιουργεί λιγότερη αμφιβολία. Ένας προμηθευτής που δεν μπορεί δεν είναι κατ' ανάγκη αδιάκριτος, αλλά τον κίνδυνο τον φέρει ο αγοραστής, και η προσφορά πρέπει να αποτυπώνει αυτόν τον κίνδυνο.
Τα όρια που θα θέσουμε είναι τα εξής. Μην απορρίπτετε ένα προϊόν επειδή δεν φέρει βιομηχανική ένδειξη. Απορρίψτε όμως ένα πρόγραμμα στο οποίο κανείς δεν έχει καταγράψει ποτέ τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις, επειδή σε αυτό το σημείο κανείς δεν είναι υπεύθυνος για το περιβάλλον, και η ένδειξη δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να εξασφαλίσει αυτή την ευθύνη.



