Ένα πρόγραμμα χρωμάτων για έξυπνα γυαλιά μοιάζει με επιλογή χρώματος, αλλά στην πράξη αποτελεί ζήτημα προδιαγραφής. Η επιλογή του χρώματος είναι εύκολη· αυτό που καταναλώνει το χρονοσχέδιο είναι η συμφωνία για το τι σημαίνει «το μπλε σας» σε ένα μικρό χυτευμένο εξάρτημα, όταν βλέπεται σε φωτισμό καταστήματος δίπλα σε μια οθόνη. Ο οδηγός αυτός παρουσιάζει τις επιλογές προσαρμογής του χρώματος πλαισίου που δημοσιεύει πράγματι ο κατάλογός μας, τα σημεία του πλαισίου όπου το χρώμα συμπεριφέρεται διαφορετικά και τη γλωσσα αναφοράς που κρατά ένα πρόγραμμα χρωμάτων μακριά από τις επιστροφές.
Ο κατάλογος είναι σκόπιμα περιορισμένος ως προς τα χρώματα και αξίζει να γνωρίζετε ακριβώς πόσο περιορισμένος είναι πριν συνταχθεί μια τεχνική προδιαγραφή. Μόνο δύο μοντέλα σε ολόκληρη τη σειρά δημοσιεύουν σειρά χρωμάτων. Η καταχώριση του ηλεκτροχρωμικού παρουσιάζει την ιδέα ενός χρώματος που αλλάζει, χωρίς συνδεδεμένο κωδικό μοντέλου. Όλα τα υπόλοιπα δεν δημοσιεύονται, και η σωστή αντιμετώπιση είναι μια ερώτηση, όχι μια υπόθεση.
Επιλογές προσαρμογής χρώματος πλαισίου: τα δημοσιευμένα στοιχεία
Δύο καταχωρίσεις στον κατάλογο περιέχουν πληροφορίες χρώματος, και μόνο δύο.
Το V03 Pro δημοσιεύει τρεις επιλογές χρώματος και είναι το μοναδικό μοντέλο με κάμερα στη σειρά που διαθέτει φωτοχρωμικούς φακούς. Ο συνδυασμός αυτός έχει εμπορική σημασία, επειδή ένας φωτοχρωμικός φακός αποτελεί πρόγραμμα χρωμάτων που λειτουργεί με δικό του χρονοδιάγραμμα — σκουραίνει με το φως και επιστρέφει σε συνάρτηση με τη θερμοκρασία — και δεν μπορεί να ταιριαστεί με το χρώμα του πλαισίου με το μάτι κατά την επισκόπηση σε εσωτερικό χώρο.
Το V06 δημοσιεύει τέσσερα χρώματα. Είναι το μοναδικό άλλο μοντέλο στη σειρά που έχει οποιαδήποτε σειρά χρωμάτων.
Όλα τα υπόλοιπα δεν δημοσιεύονται. Αυτό καλύπτει τα οκτώ μοντέλα επιπέδου ήχου — K01 και YK12, D12 και LC-105-1, G07 και K02, και D11 και LC-105-2 — τα τρία μοντέλα αθλητικού επιπέδου — YKC02, D17 και ZH12 — τρία από τα έντεκα μοντέλα με κάμερα που δεν είναι το V03 Pro ή το V06, τα τρία μοντέλα παιδικού επιπέδου — A05, A06 και A07 — την καταχώριση γυαλιών AR και την καταχώριση αγωγού οστικού ήχου.
Η πρακτική συνέπεια είναι ότι ένας αγοραστής που σχεδιάζει μια επωνυμία γυαλιών σχεδιάζει μια συνομιλία ανάπτυξης, όχι επιλογή από βιβλίο δειγμάτων χρωμάτων. Η δημοσιευμένη λίστα σας δείχνει τι υπάρχει ως τυπική διαμόρφωση. Δεν σας λέει τι μπορεί να γίνει για το χρώμα μιας επωνυμίας, πόσο χρόνο διαρκεί, ποιο είναι το κόστος ή πόσες μονάδες ενός χρώματος πρέπει να παραγγελθούν.
Επομένως, τα κριτήρια μιας απαίτησης χρώματος πρέπει να καθοριστούν πριν από την υποβολή οποιασδήποτε τιμολόγησης:
- Παραμένει αμετάβλητο το σχήμα; Ένα χρώμα που εφαρμόζεται σε υπάρχον καλούπι αποτελεί αλλαγή φινιρίσματος. Ένα χρώμα που συνοδεύεται από νέο προφίλ βραχιονιού, νέα γέφυρα μύτης ή νέο σχήμα μπροστινού τμήματος αποτελεί έργο εργαλείων, και οι δύο περιπτώσεις τιμολογούνται διαφορετικά.
- Ποιες επιφάνειες περιλαμβάνονται; Μπροστινό τμήμα, βραχιόνι, άκρο βραχιονιού, μεντελόνι και μεταλλικά εξαρτήματα, εσωτερικός δακτύλιος και, στη συνέχεια, η θήκη, ο ένθετος φάκελος, το χαρτόνι και η ετικέτα. Κάθε επιφάνεια έχει διαφορετική διαδικασία και διαφορετική ανοχή.
- Αφορά ένα μοντέλο ή μια σειρά; Μια πολιτική χρώματος για ολόκληρη σειρά απαιτεί ένα βασικό δείγμα, ένα πρότυπο αναφοράς και έναν κανόνα. Η δειγματοληψία χρώματος ανά μοντέλο αποτελεί την πιο συχνή αιτία ενός προγράμματος που δεν συγκλίνει ποτέ.
- Υπάρχει ήδη βασικό δείγμα για αντιστοίχιση; Εάν ο αγοραστής κατέχει ήδη ένα φυσικό βασικό εξάρτημα, αυτό αποτελεί την αναφορά και η μέθοδος είναι η σύγκριση με αυτό. Εάν όχι, πρέπει πρώτα να δημιουργηθεί και να εγκριθεί η αναφορά, κάτι που αποτελεί βήμα στο χρονοδιάγραμμα και όχι λεπτομέρεια μέσα σε αυτό.
Κανένα από τα τέσσερα κριτήρια δεν συνοδεύεται από δημοσιευμένο αριθμό. Η τιμή μονάδας, η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας, ο χρόνος παράδοσης, το κόστος δειγμάτων και η εγγύηση δεν δημοσιεύονται, όπως και κάθε αναφορά χρώματος, κάθε ανοχή και κάθε ελάχιστη ποσότητα ανά χρώμα. Θεωρήστε το καθένα ως γραμμή στο αίτημα τιμολόγησης και όχι ως υπόθεση προερχόμενη από προηγούμενο πρόγραμμα.
Η παραπάνω διαδρομή αποφάσεων είναι σύντομη και υπάρχει για να αποτρέψει ένα συγκεκριμένο σφάλμα: την αντιμετώπιση μιας απαίτησης χρώματος ως εργασία φινιρίσματος, όταν στην πραγματικότητα είναι έργο ανάπτυξης. Η διαδρομή καθορίζει ποια τιμολόγηση πρέπει να ζητήσετε, ποιο χρονοδιάγραμμα πρέπει να σας δοθεί και ποια κριτήρια αποδοχής ισχύουν.
Ένα ακόμη σημείο σχετικά με το πεδίο εφαρμογής ανήκει εδώ, όχι αργότερα. «Το χρώμα μας» δεν αποτελεί μία απαίτηση. Ένα χρώμα επωνυμίας σε ολόκληρη σειρά συνήθως μετατρέπεται σε τρεις ή τέσσερις ξεχωριστές απαιτήσεις — μία για κάθε συνδυασμό υλικού και φινιρίσματος που χρησιμοποιείται — καθεμία με το δικό της βασικό δείγμα, τη δική της ανοχή και τη δική της ελάχιστη ποσότητα. Μια τεχνική προδιαγραφή που ζητά μία φορά «μπλε επωνυμίας» για ολόκληρη τη σειρά είναι μια προδιαγραφή που θα επιστρέψει με τρεις τιμολογήσεις και ερώτημα για το ποια ισχύει πού.

Επιλογές προσαρμογής σε όλο το πλαίσιο: βραχιόνια, φακοί, μεταλλικά εξαρτήματα
Ένα πλαίσιο δεν αποτελεί μία απόφαση χρώματος. Αποτελεί πέντε ή έξι, και οι τεχνικοί περιορισμοί δεν κατανέμονται ομοιόμορφα ανάμεσά τους.
Το μέτωπο και το μέρος του βραχίονα από πάνω καταλαμβάνουν τη μεγαλύτερη ορατή επιφάνεια και έχουν τον μικρότερο τεχνικό περιορισμό. Αυτή είναι η επιφάνεια στην οποία τοποθετείται συνήθως το χρώμα της εταιρείας και εκεί όπου μια διαδικασία εκτύπωσης ή επίστρωσης έχει τον περισσότερο χώρο για να δουλέψει.
Ο βραχίονας είναι διαφορετικός στην κατηγορία με κάμερα, επειδή στον βραχίονα φιλοξενούνται τα ηλεκτρονικά — η συστοιχία, το κύκλωμα προστασίας, η πλακέτα και, στα μοντέλα με κάμερα, μια μονάδα αισθητήρα. Ένας βραχίονας που πρέπει να φιλοξενήσει αυτά τα εξαρτήματα έχει μικρότερη διαθέσιμη επιφάνεια για μια καθαρή χρωματική περιοχή και περισσότερες πιθανότητες να χωρίζεται σε επιστρωμένο και χυτευμένο τμήμα. Οι διαθέσιμες επιλογές χρώματος βραχίονα παρουσιάζονται στο άρθρο για τα χρώματα των βραχιόνων, το οποίο εξετάζει λεπτομερέστερα το ζήτημα της γεωμετρίας του βραχίονα από ό,τι το πρόγραμμα του πλαισίου.
Το άκρο του βραχίονα αποτελεί επιφάνεια φθοράς. Συχνά προδιορίζεται σε διαφορετικό χρώμα από τον βραχίονα — συνήθως σε πιο σκούρο τμήμα ή σε τμήμα με πιο απαλή αφή — και είναι το σημείο που παρατηρεί ο πελάτης όταν το προϊόν έχει δύο χρόνια. Οι προδιαγραφές του πρέπει να είναι συνειδητές και όχι να κληρονομούνται από τον βραχίονα.
Ο μηχανισμός περιστροφής και τα μεταλλικά εξαρτήματα σπάνια βάφονται. Οι βίδες, τα σώματα των μηχανισμών περιστροφής και τα διακοσμητικά μεταλλικά στοιχεία επιστρώνονται ή ανοδιώνονται, και τα όρια της διαδικασίας διαφέρουν από αυτά της βαφής. Ένα χρώμα μεταλλικού εξαρτήματος που φαίνεται εφικτό σε ένα δείγμα ενδέχεται να είναι εκτός του εφικτού εύρους για επιστρωμένα εξαρτήματα σε παραγωγική κλίμακα.
Ο φακός και το εσωτερικό πλαίσιο είναι τα σημεία όπου συναντώνται το χρώμα του φακού και το χρώμα του πλαισίου. Ένας φακός με χρώμα αλλάζει την αντίληπτη χρωματική απόχρωση όλων όσων βρίσκονται πίσω του, επομένως το χρώμα του πλαισίου δίπλα του πρέπει να αξιολογείται μέσα από τον φακό και όχι δίπλα του. Το ζήτημα του υλικού φακού καλύπτεται στο άρθρο για τα υλικά των φακών. Για το πρόγραμμα χρωμάτων, η πρακτική σημασία είναι ότι το πλαίσιο και ο φακός πρέπει να αξιολογούνται ως ένα ενιαίο αντικείμενο.
Η καταχώριση ηλεκτροχρωμικού φακού βρίσκεται εκτός όλων αυτών. Είναι η μοναδική καταχώριση στον κατάλογο όπου το χρώμα αλλάζει με την εφαρμογή τάσης και δεν περιέχει συμβολοσειρά μοντέλου. Επειδή δεν περιέχει συμβολοσειρά μοντέλου, δεν μπορεί να προσφέρεται ως διαμόρφωση ενός συγκεκριμένου μοντέλου. Αποτελεί συζήτηση για την ανάπτυξη και αποτελεί το φυσικό σημείο για να ζητηθούν τα πραγματικά μοντέλα, η συμπεριφορά μεταβολής και το δημοσιευμένο προδιαγραφικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης καταχώρισης.
Υπάρχει ακόμη ένα χρώμα που βρίσκεται εντελώς εκτός πλαισίου και συχνά παραλείπεται στην τεχνική περιγραφή: η συσκευασία και η θήκη. Ένα χρώμα εταιρείας που υπάρχει μόνο στο προϊόν φαίνεται σαν προσθήκη εκ των υστέρων όταν βρίσκεται δίπλα σε ένα κουτί σε διαφορετικό χρώμα. Οι τυπικές επιλογές χρώματος σε όλη την γκάμα παρουσιάζονται στη σελίδα με τις τυπικές επιλογές χρώματος OEM και αποτελούν την αναφορά για το τι μπορεί ένα πρόγραμμα να κληρονομήσει αντί να αναπτύξει.
Για μια εταιρεία γυαλιών, η αλληλεπίδραση είναι ακόμη πιο έντονη. Ένα κλασικό πλαίσιο διαθέτει σύστημα χρωμάτων — συγκεκριμένο χρώμα κελύφους, συγκεκριμένο χρώμα βραχίονα, συγκεκριμένο φινίρισμα μεταλλικών εξαρτημάτων — και ένα πρόγραμμα έξυπνων γυαλιών πρέπει να αποφασίσει πόσο από αυτό το σύστημα διατηρείται μετά την επαφή με μια μπαταρία, μια πλακέτα και μια μέθοδο Φόρτισης. Η συζήτηση για τη διατήρηση του σχεδιασμού του πλαισίου καλύπτει τον τρόπο με τον οποίο συνήθως παρουσιάζεται αυτή η ισορροπία.

Επιλογές προσαρμογής και η αναφορά χρώματος που πρέπει να συμφωνηθεί
Οι περισσότερες διαφωνίες για τα χρώματα δεν είναι διαφωνίες χρωμάτων. Είναι διαφωνίες αναφοράς: δύο μέρη πίστεψαν ότι έβλεπαν το ίδιο πρότυπο και δεν ήταν έτσι.
Μια προδιαγραφή που αντέχει στην παραγωγή χρειάζεται έξι μέρη και αξίζει να γραφούν με αυτή τη σειρά:
- Το υλικό ή το υπόστρωμα. Η ίδια χρωστική ουσία συμπεριφέρεται διαφορετικά σε διαφορετικά υποστρώματα, και ένα χρώμα που εγκρίθηκε σε ένα πολυμερές ενδέχεται να μην είναι επαναληπτικό σε άλλο. Όταν η γκάμα υποστηρίζει διάφορα υλικά — και οι δημοσιευμένες επιλογές υλικών της γκάμας παρουσιάζονται στη σελίδα υλικών και εργονομίας — η αναφορά χρώματος πρέπει να αναφέρει το υλικό στο οποίο εφαρμόζεται.
- Το φινίρισμα. Το γυαλιστερό, το σατινέ, το ματ, η απαλή αφή και η υφή αλλάζουν καθεμία τον τρόπο με τον οποίο αναγνωρίζεται ένα χρώμα υπό φωτισμό, και η ματ έκδοση ενός χρώματος αποτελεί διαφορετικό χρώμα για τον αγοραστή.
- Το πρότυπο αναφοράς. Μια ονοματισμένη, δημοσιευμένη αναφορά — μια αναφορά Pantone ή RAL ή το δικό του πρότυπο αντικείμενο του αγοραστή — και όχι μια περιγραφή. Το «μπλε της εταιρείας» δεν αποτελεί προδιαγραφή.
- Τις επιφάνειες στις οποίες εφαρμόζεται. Μόνο μέτωπο, μέτωπο και βραχίονας, μέτωπο, βραχίονας και μεταλλικά εξαρτήματα. Η ίδια αναφορά σε τρεις επιφάνειες αποτελεί, στην πράξη, τρία χρώματα.
- Τις συνθήκες παρατήρησης. Υπό ποιο φωτισμό γίνεται η σύγκριση, από ποια απόσταση και έναντι ποιου φόντου. Ο φωτισμός ενός περιπτέρου, ο φωτισμός μιας ράφιας καταστήματος και η οθόνη ενός κινητού τηλεφώνου παράγουν τρεις διαφορετικές κρίσεις για το ίδιο εξάρτημα.
- Την ανοχή και τη μέθοδο επιθεώρησης. Πόσο κοντά είναι αρκετά κοντά και με ποια μέθοδο — οπτική σύγκριση υπό καθορισμένο φωτισμό, όργανο μέτρησης με καθορισμένη μέθοδο ή και τα δύο, με το όργανο και τη μέθοδο να αναφέρονται ρητά.
Το έκτο στοιχείο είναι εκείνο που δεν μπορούμε να συμπληρώσουμε για εσάς. Δεν έχει δημοσιευτεί καμία ανοχή αντιστοίχισης χρώματος για οποιοδήποτε μοντέλο, επειδή η ανοχή αποτελεί ιδιότητα ενός συγκεκριμένου συνδυασμού υλικού και φινίρισμα, και όχι ιδιότητα ενός προϊόντος. Το άρθρο αντιστοίχισης χρώματος εξηγεί τη διαδικασία δημιουργίας ενός δείγματος αναφοράς και τη σχετική ορολογία επιθεώρησης.
Η πρακτική εναλλακτική λύση είναι ένας κατάλογος κριτηρίων αποδοχής που αναφέρει τη μέθοδο και όχι την αριθμητική τιμή. Κάτι σαν: τα εξαρτήματα εγκρίνονται με οπτική σύγκριση με το φυσικό δείγμα αναφοράς που παραμένει στην κατοχή μας, υπό συγκεκριμένες συνθήκες φωτισμού, και με όργανο μέτρησης όταν προσδιορίζεται η μέθοδος. Έτσι, το ερώτημα πόσο κοντά πρέπει να είναι το αποτέλεσμα στο πρότυπο απαντάται από το δικό σας πρότυπο, που είναι και το σωστό μέρος για αυτή την οριοθέτηση.
Το φυσικό δείγμα αναφοράς αξίζει μία ακόμη πρόταση, επειδή αποτελεί τη φθηνότερη ασφάλεια στο πρόγραμμα. Ένα εγκεκριμένο εξάρτημα — αντιπροσωπευτικό της παραγωγής, με το τελικό υλικό και φινίρισμα — που παραμένει στην κατοχή και των δύο μερών, αναφέρεται με αριθμό εξαρτήματος και φωτογραφίζεται υπό συγκεκριμένες συνθήκες φωτισμού για το αρχείο. Κάθε μεταγενέστερη αμφιβολία για το χρώμα απαντάται τοποθετώντας το ένα εξάρτημα δίπλα στο άλλο.

Επιλογές προσαρμογής: τα δύο λάθη που καταναλώνουν περισσότερο χρόνο
Το πρώτο λάθος είναι η έγκριση χρώματος από οθόνη. Μια φωτογραφία ενός εξαρτήματος είναι μια φωτογραφία του εξαρτήματος υπό ένα φως και με μία κάμερα. Ισιώνει την υφή, δίνει ψευδώματα πληροφορίες για τη στιλπνότητα και δεν μπορεί να αποδώσει ένα εξάρτημα όταν προβάλλεται από γωνία. Το συνηθισμένο αποτέλεσμα είναι ότι το τυπωμένο, επιστρωμένο ή επιμεταλλωμένο εξάρτημα φτάνει και δεν ταιριάζει, ενώ η λύση περνά από νέα μακέτα, νέες πλάκες, νέα ρύθμιση επίστρωσης και, ενδεχομένως, απόρριψη ολοκλήρων μονάδων.
Ο κανόνας είναι απλός και αποτελεσματικό: κανένα χρώμα δεν εγκρίνεται από οθόνη. Μια εικόνα σε οθόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συνοπτική επιλογή, ποτέ για την οριστική έγκριση.
Το δεύτερο λάθος είναι η αντιμετώπιση μιας αλλαγής χρώματος ως αλλαγής υλικού, ή αλλαγής οτιδήποτε άλλου εκτός από το χρώμα. Ένας αγοραστής που διαβάζει «μπορούμε να κάνουμε το χρώμα σας» μπορεί να ερμηνεύσει «το υπόλοιπο του προϊόντος παραμένει αμετάβλητο», αλλά το υπόλοιπο του προϊόντος δεν παραμένει αμετάβλητο. Μια επιστρωμένη επιφάνεια προσθέτει πάχος. Ένα διαφορετικό υλικό αλλάζει την ευελιξία, το βάρος, την αντοχή και την αντιληπτή ποιότητα. Και σε ένα πρόγραμμα αθλητικών ή ποδηλασίας το ζήτημα του βάρους είναι καθοριστικό, επειδή ένα γραμμάριο στους βραχίονες αλλάζει την ισορροπία στο κεφάλι — η συζήτηση για τη βελτιστοποίηση βάρους για αθλητικά και ποδηλατικά brands περιγράφει τον τρόπο διαχείρισης αυτής της αντιζορίκησης.
Η μοναδική δημοσιευμένη ένδειξη βάρους σε ολόκληρο τον κατάλογο αναφέρεται στο MT6: 158 g για τα γυαλιά, με ρητή εξαίρεση της αναδιπλούμενης θήκης των 1200 mAh. Είναι το μοναδικό μοντέλο της σειράς όπου ένας αγοραστής μπορεί να συζητά το βάρος σε συγκεκριμένο αριθμό αντί για συναίσθημα, και αξίζει να χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναφοράς για κάθε πρόγραμμα στο οποίο αναμένονται αλλαγές στην επίστρωση, στο σύστημα χρωμάτων ή στους βραχίονες που επηρεάζουν τη συνολική μάζα.
Ένα τρίτο, πιο σιωπηλό λάθος συμπληρώνει την ομάδα: η παράλειψη του γεγονότος ότι το πρόγραμμα χρωμάτων εκτείνεται πέρα από το προϊόν. Η θήκη, ο εσωτερικός ένθετος, το κουτί, η ετικέτα, το εξώφυλλο του εγχειριδίου και η θήκη του καλωδίου φέρουν όλα χρώμα. Παράγονται με διαφορετικά προγραμματισμούς, μέσω διαφορετικών διαδικασιών εκτύπωσης ή χύτευσης, και έχουν τις δικές τους ελάχιστες ποσότητες. Ένα χρώμα brand που δεν έχει προσδιοριστεί για αυτά τα στοιχεία θα παραδοθεί στο προεπιλεγμένο χρώμα και θα είναι ορατό ακριβώς εκεί όπου ο πελάτης ανοίγει το κουτί.
Επιλογές προσαρμογής σε πρόγραμμα χρωμάτων: η σειρά εργασίας
Ένα πρόγραμμα χρωμάτων που εκτελείται με τη σωστή σειρά είναι κυρίως αναμονή· ένα πρόγραμμα χρωμάτων που εκτελείται με λανθασμένη σειρά είναι κυρίως επανεργασία. Η ακόλουθη αλληλουχία είναι αυτή που λειτουργεί.
Πρώτο βήμα — επιλέξτε τα μοντέλα. Επιλέξτε από τη δημοσιευμένη σειρά τα μοντέλα που διαθέτουν γραμμή χρωμάτων ή που σκοπεύετε να αναπτύξετε. Τα V03 Pro και V06 είναι τα δύο δημοσιευμένα σημεία αναφοράς. Κάθε άλλο μοντέλο στη σειρά σας αποτελεί στοιχείο ανάπτυξης και πρέπει να χαρακτηρίζεται ως τέτοιο από την αρχή.
Δεύτερο βήμα — καθορίστε τις επιφάνειες. Αποφασίστε ποιες επιφάνειες φέρουν το χρώμα του brand και ποιες παραμένουν στην προεπιλεγμένη έκδοση. Η απόφαση αυτή πρέπει να προηγηθεί της μακέτας, επειδή η μακέτα είναι διαφορετική για κάθε συνδυασμό.
Τρίτο βήμα — επιβεβαιώστε το υλικό και το φινίρισμα. Χρησιμοποιήστε τις δημοσιευμένες επιλογές υλικού ως σημείο εκκίνησης, επιβεβαιώστε ποια από αυτές θα εφαρμόσει στην πράξη ο προμηθευτής για το χρώμα σας και επιβεβαιώστε αν το χρώμα είναι διαδικασία επίστρωσης, εκτύπωσης ή επιμετάλλωσης.
Τέταρτο βήμα — δημιουργήστε το φυσικό δείγμα αναφοράς. Παράγετε ένα εξάρτημα με το προβλεπόμενο υλικό και φινίρισμα, εγκρίντέ το εγκαταστάσως όπου είναι δυνατόν, διατηρήστε το και στις δύο πλευρές και καταγράψτε την έγκριση γραπτώς, με τον αριθμό εξαρτήματος και τις συνθήκες παρατήρησης.
Βήμα πέντε — οριστικοποιήστε την εικόνα. Η αναφορά χρώματος, ο χάρτης επιφάνειας, ο αριθμός εξαρτήματος και το αρχείο έγκρισης οριστικοποιούνται μαζί, με ημερομηνία. Κάθε τι που ακολουθεί αποτελεί αίτημα αλλαγής.
Βήμα έξι — εγκρίνετε το δείγμα προπαραγωγής και, στη συνέχεια, το golden sample. Δύο διαφορετικά αντικείμενα με δύο διαφορετικούς ρόλους. Το δείγμα προπαραγωγής αποδεικνύει ότι η διαμόρφωση μπορεί να κατασκευαστεί και ότι το χρώμα είναι εφικτό. Το golden sample αποτελεί τη βάση σύγκρισης με βάση την οποία αξιολογούνται οι μονάδες παραγωγής και εντάσσεται στα κριτήρια αποδοχής.
Βήμα επτά — συντάξτε τα κριτήρια αποδοχής. Για κάθε χρώμα και κάθε επιφάνεια: η αναφορά, η μέθοδος, η πηγή ανοχών, ο υπεύθυνος επιθεώρησης, το σημείο της διαδικασίας στο οποίο πραγματοποιείται και οι ενέργειες για μια μονάδα που δεν συμμορφώνεται. Εδώ ανήκουν τα κριτήρια επιθεώρησης και όχι σε προφορική συμφωνία με το εργοστάσιο.
Βήμα οκτώ — καθιερώστε την εμπορική θέση. Τιμή μονάδας ανά χρώμα, ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας ανά χρώμα, κόστος προετοιμασίας ανά χρώμα, χρέωμα αλλαγής της εικόνας μετά την οριστικοποίηση, ελάχιστη ποσότητα συσκευασίας, κλίμακα τιμών ανάλογα με τον όγκο και όροι παράδοσης. Καθένα από αυτά δεν δημοσιεύεται και διαφέρει από τα στοιχεία της τυπικής διαμόρφωσης.
Οι ερωτήσεις που πρέπει να θέσετε στον προμηθευτή, ώστε να μην παραμείνει κάτι σημαντικό σε ένα δείγμα:
- Ποιες επιλογές χρώματος υπάρχουν σήμερα για τα μοντέλα της σειράς μου και για ποιες επιφάνειες;
- Ποιες από τις επιφάνειές μου είναι επιστρεμμένες, τυπωμένες ή επιμεταλλωμένες και ποια διαδικασία χρησιμοποιείται για καθεμία;
- Πόσος είναι ο χρόνος παραγωγής για ένα χρώμα που δεν υπάρχει ως τυπική επιλογή;
- Ποια είναι η ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας ανά χρώμα και πώς διαφέρει από την ελάχιστη ποσότητα του προϊόντος;
- Υπάρχει κόστος προετοιμασίας ή καλούπιας ανά χρώμα και ισχύει ανά παραγγελία ή ανά έτος;
- Μπορείτε να παρέχετε για έγκριση ένα φυσικό master αντιπροσωπευτικό της παραγωγής και ποιος το διατηρεί;
- Σε ποια ανοχή διενεργείτε την επιθεώρηση, με ποια μέθοδο και πού έχει τεκμηριωθεί;
- Πόσο είναι το χρέωμα αλλαγής της εικόνας μετά την οριστικοποίηση και πώς διεκπεραιώνεται μια αίτημα αλλαγής;
- Ποια συνοδευτικά υλικά φέρουν το χρώμα — θήκη, ένθετο, κουτί, ετικέτα — και ποιες είναι οι ελάχιστες ποσότητές τους;
- Πώς μοιάζει το golden sample και πώς αξιολογείτε τις μονάδες παραγωγής σε σύγκριση με αυτό;
Τρεις από αυτές τις ερωτήσεις αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή, επειδή καθορίζουν την εμπορική δομή του προγράμματος και όχι την τεχνική.
Η ερώτηση 4 αφορά την έκθεση. Μια ελάχιστη ποσότητα ανά χρώμα συνιστά αποθέμα. Εάν η απάντηση είναι ένας αριθμός ανά χρώμα και ανά υλικό, τότε το κεφάλαιο κίνησης για μια σειρά τεσσάρων χρωμάτων σε δύο υλικά αποτελεί πραγματικό μέγεθος και πρέπει να συμπεριληφθεί στο σχέδιο της σειράς πριν από την επιλογή της ημερομηνίας κυκλοφορίας, όχι μετά την άφιξη της πρώτης εντολής αγοράς.
Η ερώτηση 5 αφορά την απόσβεση. Τα κόστη προετοιμασίας και καλούπιας συνήθως τιμολογούνται ανά παραγγελία και όχι ανά έτος, πράγμα που σημαίνει ότι επαναλαμβάνονται καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του χρώματος και όχι μόνο μία φορά. Ένα πρόγραμμα που υποθέτει ένα εφάπαξ κόστος προετοιμασίας θα διαπιστώσει το αντίθετο στη δεύτερη παραγγελία, συνήθως τη στιγμή που δεν βολεύει.
Η ερώτηση 7 αφορά την επιβολή. Εάν η απάντηση προσδιορίζει μια μέθοδο — ένα καθορισμένο φως, ένα καθορισμένο όργανο, μια καθορισμένη διαδικασία σύγκρισης — τότε τα κριτήρια αποδοχής είναι συγκεκριμένα. Εάν επιστρέφει έναν αριθμό χωρίς μέθοδο, το κριτήριο δεν μπορεί να εφαρμοστεί με συνέπεια από έναν επιθεωρητή και οι διαφωνίες μετατρέπονται σε επιχειρήματα για την αντίληψη και όχι για τα εξαρτήματα.
Οι μοχλοί διαπραγμάτευσης είναι συγκεκριμένοι και όχι γενικοί. Η κλίμακα τιμών μονάδας ανάλογα με τον όγκο είναι ο προφανής. Η ελάχιστη ποσότητα ανά χρώμα αποτελεί τον δεύτερο, επειδή συχνά καθορίζει αθόρυβα την έκθεση του αποθέματός σας. Το χρέωμα αλλαγής της εικόνας είναι ο τρίτος και σας προστατεύει περισσότερο από μια έκπτωση πρώτης παραγγελίας. Ο τέταρτος είναι η ελάχιστη ποσότητα συσκευασίας, η οποία συχνά είναι μεγαλύτερη από την ελάχιστη ποσότητα του προϊόντος για μια σειρά χαμηλού όγκου σε συγκεκριμένο χρώμα.
Υπάρχουν δύο σημαίες προειδοποιήσεις. Η πρώτη αφορά έναν προμηθευτή που επιβεβαιώνει ένα χρώμα χωρίς να ρωτήσει σε ποια επιφάνεια αναφέρεστε — κάτι που σημαίνει ότι η επιβεβαίωση αφορά το δικό του πρόγραμμα βάσης και όχι το δικό σας προϊόν. Η δεύτερη αφορά έναν προμηθευτή που αναφέρει μια ανοχή χωρίς να προσδιορίσει μέθοδο, επειδή μια ανοχή χωρίς μέθοδο δεν είναι μετρήσιμη και, κατά συνέπεια, δεν είναι επιβατή.
Οι παγίδες που εμφανίζονται συχνά σε προγράμματα χρωμάτων είναι: η έγκριση βάσει οθόνης, η αντιστοίχιση με μια τυπωμένη σελίδα καταλόγου αντί με ένα φυσικό εξάρτημα, η παράληψη του γεγονότος ότι το χρώμα φακού αλλάζει την αντίληψη του χρώματος του πλαισίου, η αλλαγή του χρώματος μετά την κοπή της καλούπιας και η αντιμετώπιση της ελάχιστης ποσότητας ανά χρώμα σαν να ήταν η ελάχιστη ποσότητα του προϊόντος. Κάθε μία από αυτές είναι ένα πρόβλημα τεκμηρίωσης και λύνεται με την έγκαιρη καταγραφή της αναφοράς.
Ό,τι δημοσιεύουμε, το δημοσιεύουμε με ακρίβεια: τρεις επιλογές χρώματος για το V03 Pro με φωτοχρωμικούς φακούς, τέσσερα χρώματα για το V06 και τίποτα άλλο. Ό,τι δεν έχει δημοσιευτεί, θα το ρωτήσουμε, θα απαντήσουμε γραπτώς και θα το καταχωρήσουμε στην παραγγελία ως μία γραμμή με υπεύθυνο.
Σχετικό υλικό



