Οι περισσότεροι αγοραστές φτάνουν σε μια συζήτηση με τον OEM με μια ιδέα προϊόντος, μια στοχευμένη αγορά και μια προσδοκία για την τιμή, και περιμένουν ότι η διαδικασία ανάπτυξης θα είναι μια σειρά περιμονιών. Δεν είναι. Είναι μια σειρά από έξι πύλη, και κάθε πύλη διασχίζεται με την παραγωγή ενός εγγράφου, όχι με την έλευση μιας ημερομηνίας. Η διάκριση δεν είναι γραμμειοκρατική. Ένα στάδιο που λήγει με μια καταχώριση στο ημερολόγιο και κανένα έγγραφο δεν έχει λύσει τίποτα, και το κόστος αυτού του απαντημένου ερωτήματος εμφανίζεται αργότερα, συνήθως στην πύλη συμμόρφωσης, συνήθως με μια παρτίδα.
Το άρθρο παρουσιάζει τις έξι πύλες μία-μία. Για καθεμία αναφέρει τι είναι η πύλη, το έγγραφο που παράγει, τι λύει, τι δεν μπορεί να λύσει και τι πρέπει να κάνει ο αγοραστής όσο βρίσκεται σε αυτήν την πύλη. Έχει γραφτεί για τον αγοραστή από την πλευρά της μάρκας και τον υπεύθυνο προμηθειών του καναλιού, οι οποίοι θα κληθούν να υπογράψουν σε κάθε στάδιο, καθώς και για τον υπεύθυνο που πρέπει να εξηγήσει σε έναν πελάτη γιατί ένα πρόγραμμα πήρε τη μορφή που πήρε.
Το πλαίσιο είναι σταθερό και δεν ποικίλλει ανά πρόγραμμα: καθορισμένες απαιτήσεις, αξιολόγηση σκοπιμότητας, μηχανική και εργαλεία, κατασκευή και επαλήθευση δειγμάτων, κλείσιμο φακέλου συμμόρφωσης, δοκιμαστική παραγωγή πριν από τη μαζική παραγωγή. Έξι πύλες, με αυτήν τη σειρά, η καθεμία παράγοντας το δικό της έγγραφο. Η αξία του μοντέλου έγκειται στο ότι καθιστά ρητά τα αόρατα μέρη ενός προγράμματος ανάπτυξης. Μια αξιολόγηση σκοπιμότητας που απαντούσε μόνο «ναι, μπορούμε να το κατασκευάσουμε» δεν παρήγαγε κανένα αποτέλεσμα πύλης, επειδή ένα αποτέλεσμα πύλης πρέπει να αποτελεί όριο — τι είναι εμπορικά εφικτό, τι απαιτεί νέα μηχανική ανάπτυξη και την πρώτη ημερομηνία που μπορεί να δοθεί πραγματική απάντηση.
Μια σημείωση για το τι περιέχει σκόπιμα αυτό το άρθρο. Δεν δημοσιεύονται στοιχεία δυναμικότητας παραγωγής, χρόνοι παραγωγής σταδίων, ενδεικτικά χρονοδιαγράμματα, τιμή, MOQ, χρόνος παράδοσης, χρέωση δειγμάτων, όροι εγγύησης, αριθμοί πιστοποιητικών, κατάσταση πιστοποίησης ανά μοντέλο, μέγεθος εργοστασίου, αριθμός εργαζομένων, ετήσια παραγωγή, ονόματα πελατών, όγκοι παραγγελιών και ποσοστά. Όταν ο αγοραστής χρειάζεται κάποιο από αυτά, η απάντηση δεν είναι μια εικασία, αλλά μια ερώτηση, και κάθε πύλη παρακάτω κλείνει με την ερώτηση που πρέπει να υποβληθεί στον προμηθευτή. Θα μετατρέψουμε κάθε κενό σε κάτι συγκεκριμένο για ερώτηση, αντί να το καλύπτουμε με έναν εύπιστο αριθμό.
Η διαδικασία ανάπτυξης στάδιο ανά στάδιο: οι πρώτες τρεις πύλες
Οι πρώτες τρεις πύλες αφορούν την απόφαση για το τι θα κατασκευαστεί, αν είναι εφικτό να κατασκευαστεί και ποιο είναι το κόστος για να φτάσουμε εκεί. Καμία από αυτές δεν περιλαμβάνει έτοιμη συσκευή, και και οι τρεις αποτελούν σημεία όπου ένα πρόγραμμα μπορεί να σωθεί ή να χαθεί. Γι’ αυτό θα δώσουμε εδώ μεγαλύτερη προσοχή απ’ όσο σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της αλληλουχίας.
Πύλη πρώτη: καθορισμένες απαιτήσεις. Το έγγραφο αποτελεσμάτων είναι ένα γραπτό έγγραφο απαιτήσεων που έχει υπογραφεί. Αναφέρει τη στοχευμένη αγορά, τα μοντέλα που καλύπτονται, τη διαμόρφωση κάθε μοντέλου, τη συσκευασία, τα τεκμηρία παράδοσης και — το σημείο που τα περισσότερα έγγραφα απαιτήσεων παραλείπουν — ποιες δηλώσεις επιτρέπεται να κάνει το προϊόν. Η τελευταία ρήτρη δεν είναι γλωσσία μάρκετινγκ· είναι η ρήτρη που καθορίζει αν η πύλη συμμόρφωσης θα μετατραπεί αργότερα σε απλή διαδικασία ή σε έκτακτη ανάγκη.
Τι λύει αυτή η πύλη: τι είναι το προϊόν. Τι δεν μπορεί να λύσει: αν είναι εφικτό να κατασκευαστεί, ποιο είναι το κόστος και πόσο χρόνο διαρκεί. Αυτά αποτελούν τις πύλες δύο και τρία, και ένα έγγραφο απαιτήσεων που προσπαθεί να απαντήσει σε αυτά είναι ένα έγγραφο απαιτήσεων που θα ξαναγραφτεί υπόρρυτα μόλις η ομάδα μηχανικής αντιδράσει.
Τι πρέπει να κάνει εδώ ο αγοραστής: να συντάξει τη ρήτρη δηλώσεων. Ο κατάλογος αποτελεί χρήσιμο σημείο εκκίνησης, επειδή δείχνει πώς μια βάση προδιαγραφών μπορεί να είναι ειλικρινής σχετικά με όσα δεν γνωρίζει. Καλύπτονται 28 μοντέλα, με οκτώ μοντέλα ήχου να αναφέρονται με αριθμό, τρία αθλητικά μοντέλα, έντεκα μοντέλα κάμερας, τρία παιδικά μοντέλα και τρεις καταχωρίσεις χωρίς αριθμό μοντέλου. Η έκδοση Bluetooth δημοσιεύεται για δεκατέσσερα μοντέλα και δεν δημοσιεύεται για τα έντεκα μοντέλα κάμερας ούτε για τα A05, A06 και την αναφορά στην οστική αγωγιμότητα. Το κλείστρο τηλεχειριστού αναφέρεται μόνο στα D17 και ZH12. Η IP54 αναφέρεται μόνο στα V06 και S7. Αυτό το μοτίβο είναι ακριβώς αυτό που πρέπει να έχει ένα έγγραφο απαιτήσεων: μια δήλωση συνδέεται με ένα συγκεκριμένο μοντέλο ή δεν εμφανίζεται καθόλου. Όταν το προϊόν σας χρειάζεται μια δήλωση που δεν προκύπτει από τις δημοσιευμένες λεπτομέρειες του προμηθευτή, αυτό αποτελεί ερώτηση για τον προμηθευτή, και η απάντηση πρέπει να περιληφθεί στο έγγραφο απαιτήσεων.
Πύλη δεύτερη: αξιολόγηση σκοπιμότητας. Το έγγραφο αποτελεσμάτων είναι μια γραπτή απάντηση στο ερώτημα αν το αίτημα είναι εφικτό να κατασκευαστεί και ποιο είναι το κόστος σε μηχανική ανάπτυξη και εργαλεία. Το αποτέλεσμα αποτελεί όριο, όχι «ναι» ή «όχι». Συγκεκριμένα, το έγγραφο διαχωρίζει τρία στοιχεία: τι βρίσκεται ήδη εντός εμπορικού εύρους, τι απαιτεί νέα μηχανική εργασία και την πρώτη ημερομηνία στην οποία μπορεί να δοθεί πραγματική απάντηση. Μια αξιολόγηση σκοπιμότητας που λέει «ναι» έχει απαντήσει σε ερώτημα που κανείς δεν έχει ρωτήσει.
Τι καθιστά αυτό το στάδιο: εάν προχωρήσουμε και βάσει τίνος. Τι δεν μπορεί να καθιστήσει: εάν ο σχεδιασμός είναι σωστός. Η βιωσιμότητα αφορά τη δυνατότητα κατασκευής και το κόστος, όχι το αν το προϊόν θα πληροί την απαίτηση μόλις κατασκευαστεί. Γι’ αυτό υπάρχουν το στάδιο δειγμάτων και το golden sample.
Τι πρέπει να κάνει ο αγοραστής εδώ: να διαβάσει τα όρια, όχι απλώς το «ναι». Εάν ένα έγγραφο δεν ξεχωρίζει την εμπορική από την τεχνική περίπτωση, ζητήστε να ξεχωριστούν, επειδή μια αναμειγμένη απάντηση κρύβει το κόστος των τμημάτων του αιτήματός σας που δεν είναι τυπικά. Αυτός είναι επίσης ο φυσικός χώρος για τις εμπορικές ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσει η προσφορά — κόστος εργαλείων, incoterms, τι συμβαίνει με το κόστος των εργαλείων εάν το έργο διακοπεί και πώς θα συμψηφιστούν οι χρεώσεις δειγμάτων έναντι της τελικής παραγγελίας — επειδή η βιωσιμότητα είναι το στάδιο όπου ο προμηθευτής σας ενημερώνει πρώτα για το πραγματικό κόστος του αιτήματός σας και επειδή οι όροι που διαπραγματεύεστε εδώ είναι αυτοί που θα ισχύουν αργότερα.
Στάδιο τρία: τεχνική μελέτη και εργαλεία. Το έγγραφο αποτελεσμάτων καλύπτει την ολοκλήρωση και την επαλήθευση των εργαλείων, καθώς και μια έκδοση firmware που αντιστοιχεί στην παγωμένη απαίτηση. Τα εργαλεία είναι εκεί που καταναλώνεται το μετρητό και αποτελούν το λιγότερο αναστρέψιμο βήμα της διαδικασίας. Το έγγραφο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία σε αυτό το στάδιο είναι η γραπτή συμφωνία για το τι συμβαίνει με το κόστος των εργαλείων εάν το έργο σταματήσει εδώ, επειδή μετά από αυτό το στάδιο ο αγοραστής έχει λιγότερες δυνατότητες επιλογής από όσες είχε σε οποιοδήποτε προηγούμενο σημείο και ο προμηθευτής το γνωρίζει.
Τι καθιστά αυτό το στάδιο: ότι μπορεί να παραχθεί μια επαναληπτική μονάδα και ότι το firmware συμπεριφέρεται όπως περιγράφει η παγωμένη απαίτηση. Τι δεν μπορεί να καθιστήσει: εάν η μονάδα είναι καλή. Η τεχνική μελέτη αποδεικνύει ότι η διαδικασία μπορεί να παράγει κάτι· το στάδιο δειγμάτων αποδεικνύει κάτι συγκεκριμένο για αυτό που παρήγαγε.
Τι πρέπει να κάνει ο αγοραστής εδώ: να επιβεβαιώσει τη συμφωνία για το κόστος των εργαλείων πριν από την υπογραφή και να επιβεβαιώσει ότι η έκδοση firmware που υπόκειται σε δοκιμές είναι αυτή που θα αποσταλεί και όχι ένας κλάδος ανάπτυξης. Η σημείωσή μας για τον σχεδιασμό και το πρωτότυπο καλύπτει τις εργασίες που βρίσκονται αμέσως πριν από αυτό το στάδιο.
Θα ήταν χρήσιμο να ονομαστεί η μετάβαση στα τρία πρώτα στάδια, επειδή εκεί είναι που λανθάνουν τα περισσότερα προγράμματα. Το έγγραφο απαιτήσεων συντάσσεται από τον αγοραστή, το έγγραφο βιωσιμότητας από τον προμηθευτή και το έγγραφο εργαλείων ανήκει από κοινού. Εάν το έγγραφο απαιτήσεων δεν διατηρείται αμετάβλητο κατά την ανασκόπηση βιωσιμότητας, το πρόγραμμα έχει επαναπροσδιοριστεί σιωπηρά και κάθε μεταγενέστερο στάδιο επαληθεύει πλέον κάτι για το οποίο κανείς δεν συμφώνησε.

Τα τρία τελευταία στάδια
Τα τρία τελευταία στάδια αφορούν την απόδειξη του προϊόντος: πρώτα ότι ο σχεδιασμός λειτουργεί, έπειτα ότι συμμορφώνεται και, τέλος, ότι μπορεί να κατασκευαστεί ξανά σε μεγάλη κλίμακα. Σε κάθε στάδιο θα ζητάμε τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μια σύνοψή τους.
Στάδιο τέσσερα: κατασκευή και επαλήθευση δειγμάτων. Τα έγγραφα αποτελεσμάτων είναι ένα υπογεγραμμένο golden sample και ένα αρχείο επαλήθευσης που καλύπτει τη σύζευξη, τον ήχο, τη φόρτιση, τυχόν λειτουργία κάμερας και τη συμπεριφορά των χειριστηρίων. Το golden sample αποτελεί μια αναφορά που καθορίζει τα όρια μεταξύ αποδεκτού και μη αποδεκτού, ενώ το αρχείο επαλήθευσης αποτελεί τα γραπτά αποδεικτικά στοιχεία ότι μια συγκεκριμένη μονάδα πληρούσε τα γραπτά κριτήρια.
Τι καθιστά αυτό το στάδιο: ότι ο σχεδιασμός λειτουργεί όπως έχει καθιστεί, με τα πραγματικά εργαλεία και την πραγματική έκδοση firmware. Τι δεν μπορεί να καθιστήσει: ότι το εργοστάσιο μπορεί να επαναλάβει τη διαδικασία και ότι το προϊόν είναι συμμορφωμένο. Ένα δείγμα είναι μια μονάδα, όχι μια σειρά παραγωγής.
Τι πρέπει να κάνει ο αγοραστής εδώ: να καθορίσει ο ίδιος τα κριτήρια αποδοχής και να τα καταγράψει στο έγγραφο απαιτήσεων, επειδή ένας προμηθευτής που ζητά να «αξιολογήσει την ποιότητα» θα αξιολογεί βάσει των δικών του πρακτικών και όχι των δικών σας. Ζητήστε το golden sample να επισημαίνεται και να αποθηκεύεται με την ταυτότητά του γραμμένη επάνω του, και ζητήστε οι αποτυχημένες μονάδες να παραμένουν, ώστε να είναι δυνατή η αναπαραγωγή μιας μεταγενέστερης αποτυχίας. Το ξεχωριστό άρθρο μας για τον τρόπο διενέργειας της επικύρωσης δειγμάτων καλύπτει λεπτομερώς το αρχείο επαλήθευσης, συμπεριλαμβανομένου του λεξιλογίου για τις κρίσεις και του κύκλου αποτυχιών.
Στάδιο πέντε: ολοκλήρωση του φακέλου συμμόρφωσης. Το έγγραφο αποτελεσμάτων είναι μια δήλωση συμμόρφωσης που καλύπτει την ακριβή συμβολοσειρά του μοντέλου που θα αποσταλεί, μαζί με τις υποκείμενες αναφορές και τις ισχύουσες απαιτήσεις για τη συγκεκριμένη αγορά. Η διάκριση που γίνεται σε αυτή την πρόταση είναι καθοριστική: μια δήλωση που καλύπτει μια οικογένεια προϊόντων αντί για ένα συγκεκριμένο μοντέλο δεν αποτελεί δήλωση για το δικό σας SKU. Είναι ένα κοινό έγγραφο για προϊόντα που τυχαίνει να μοιράζονται το ίδιο περίβλημα και δεν συνοδεύει τη συμβολοσειρά του μοντέλου σας στον φάκελο ενός συνεργάτη καναλιού.
Τι καθιστά αυτό το στάδιο: ότι το συγκεκριμένο μοντέλο που πρόκειται να αποσταλεί καλύπτεται από τα αποδεικτικά στοιχεία για τη συγκεκριμένη αγορά στην οποία πρόκειται να εισέλθει. Τι δεν μπορεί να καθιστήσει: ότι οι μονάδες παραγωγής θα είναι πανομοιότυπες με το δείγμα και ότι δεν θα αλλάξει τίποτα από την ολοκλήρωση του φακέλου έως την αναχώρηση της αποστολής.
Τι πρέπει να κάνει ο αγοραστής εδώ: να ελέγξει τη συμβολοσειρά μοντέλου στη δήλωση έναντι της συμβολοσειράς μοντέλου στην εντολή αγοράς, χαρακτήρα προς χαρακτήρα, και να ελέγξει το πεδίο εφαρμογής της αγοράς έναντι της πραγματικής εδαφικής περιοχής πωλήσεών σας. Ο κατάλογος δεν δημοσιεύει καμία κατάσταση πιστοποίησης — τα CE, FCC, RoHS, RED και EN 18031 δεν εμφανίζονται πουθενά στο σώμα του καταλόγου —, οπότε τα αποδεικτικά πιστοποίησης πρέπει να ζητηθούν από τον προμηθευτή για το συγκεκριμένο μοντέλο και τη συγκεκριμένη αγορά σας. Αυτό είναι ακριβώς το προς διερεύνηση από τον προμηθευτή.
Ένατο στάδιο: δοκιμαστική παραγωγή πριν από τη μαζική παραγωγή. Το έγγραφο αποτελεσμάτων είναι η έκθεση δοκιμαστικής παραγωγής: μια παραγωγική παρτίδα με παραγωγικά εργαλεία και σε παραγωγικό όγκο, επιθεωρημένη έναντι του δείγματος αναφοράς. Οι δοκιμαστικές παραγωγές εντοπίζουν τα προβλήματα υποκατάστασης που τα δείγματα μηχανικής δεν αποκαλύπτουν ποτέ. Ένα δείγμα μηχανικής κατασκευάζεται με ιδιαίτερη προσοχή· μια δοκιμαστική παραγωγή κατασκευάζεται όπως την κατασκευάζει η γραμμή παραγωγής, και η διαφορά μεταξύ αυτών των δύο είναι ακριβώς εκεί που εμφανίζονται οι υποκαταστάσεις εξαρτημάτων, οι διαφορές στην εργασία των εργατών της γραμμής και οι μετατοπίσεις της διαδικασίας.
Τι καθιερώνει αυτό το στάδιο: ότι το προϊόν μπορεί να κατασκευαστεί ξανά, σε μεγάλο όγκο, σύμφωνα με το πρότυπο που ορίζει το δείγμα αναφοράς. Τι δεν μπορεί να καθιερώσει: τίποτα σχετικά με το τελικό αποτέλεσμα στην αγορά — αυτό εξαρτάται απολύτως από τον προμηθευτή και είναι εκτός του ελέγχου του.
Τι πρέπει να κάνει ο αγοραστής εδώ: να διεξάγει τον έλεγχο έναντι του δείγματος αναφοράς και όχι έναντι ενός νέου καταλόγου ελέγχου, και να παρευρίσκεται στην επιθεώρηση αντί να λαμβάνει μια σύνοψη. Η εντολή δοκιμαστικής παραγωγής πρέπει να υποβάλλεται με την ίδια επιμέλεια που θα δοθεί στην τελική εντολή αγοράς, επειδή η εντολή δοκιμαστικής παραγωγής και η πρώτη εμπορική εντολή συνήθως κατασκευάζονται από την ίδια γραμμή με τον ίδιο τρόπο. Εάν η δοκιμαστική εντολή αντιμετωπιστεί ως αναλώσιμη, η γραμμή παραγωγής θα την αντιμετωπίσει με τον ίδιο τρόπο.
Στα τρία τελευταία στάδια επαναλαμβάνεται ένα κοινό θέμα: το καθένα είναι μια σύγκριση. Το δείγμα συγκρίνεται με την απαίτηση και το δείγμα αναφοράς· ο φάκελος Συμμόρφωσης συγκρίνει τη συμβολοσειρά μοντέλου με τα αποδεικτικά· η δοκιμαστική παραγωγή συγκρίνει τη μονάδα παραγωγής με το δείγμα αναφοράς. Ένα στάδιο χωρίς σημείο αναφοράς για σύγκριση δεν μπορεί να αποφέρει επιτυχία ή αποτυχία, γι’ αυτό ένα στάδιο χωρίς έγγραφα παράγει μόνο μια αίσθηση.

Τι παραδίδει κάθε στάδιο στο επόμενο
Τα στάδια δεν είναι απλώς φάσεις· είναι παραδοσειές, και η παράδοση είναι αυτή που μεταφέρει το πρόγραμμα προς τα εμπρός. Κάθε στάδιο παραδίδει στο επόμενο τρία πράγματα: ένα έγγραφο, ένα καθορισμένο σημείο αναφοράς και μια ρητή λίστα με όσα παραμένουν ανοιχτά.
- Οι απαιτήσεις έχους οριστικοποιηθεί, με παράδοση στην αξιολόγηση της εφικτότητας. Μια γραπτή απαίτηση, η οποία περιλαμβάνει τη διάταξη που καθορίζει ποιες δηλώσεις επιτρέπεται να κάνει το προϊόν.
- Η εφικτότητα έχει αξιολογηθεί, με παράδοση στη μηχανική και τα εργαλεία. Ένα κοστολογημένο πλαίσιο και μια σαφή απάντηση σχετικά με το τι αποτελεί υφιστάμενη τεχνολογία και τι απαιτεί νέα μηχανική ανάπτυξη.
- Η μηχανική και τα εργαλεία έχουν ολοκληρωθεί, με παράδοση στην κατασκευή και επαλήθευση δειγμάτων. Ένα επαληθευμένο σύνολο εργαλείων και μια έκδοση υλικολογισμικου που αντιστοιχεί στην οριστικοποιημένη απαίτηση.
- Τα δείγματα έχουν κατασκευαστεί και επαληθευτεί, με παράδοση στην ολοκλήρωση του φακέλου Συμμόρφωσης. Μια συγκεκριμένη συμβολοσειρά μοντέλου, με ένα δείγμα αναφοράς και ένα αρχείο επαλήθευσης πίσω της.
- Ο φάκελος Συμμόρφωσης έχει ολοκληρωθεί, με παράδοση στη δοκιμαστική παραγωγή. Ένα μοντέλο του οποίου η δήλωση συμμόρφωσης καλύπτει την ακριβή συμβολοσειρά που παράγεται.
- Η δοκιμαστική παραγωγή έχει ολοκληρωθεί, με παράδοση στην εντολή αγοράς. Μια μονάδα με επιβεβαιωμένη παραγωγή και μια έκθεση που δείχνει ότι το δείγμα αναφοράς διατηρήθηκε.
Αυτή η αλληλουχία είναι το νόημα του «ένα στάδιο ολοκληρώνεται όταν παράγει ένα έγγραφο, όχι όταν φτάνει μια ημερομηνία». Μια ημερομηνία φτάνει ανεξάρτητα από τα πάντα. Ένα έγγραφο φτάνει μόνο αν κάποιος το συνέταξε. Όταν ένα στάδιο λήγει σε μια ημερομηνία χωρίς έγγραφο, το επόμενο στάδιο κληρονομεί ένα ανοιχτό ερώτημα και κανέναν τρόπο να το απαντήσει. Το αποτέλεσμα είναι ένα πρόγραμμα στο οποίο κάθε στάδιο φαίνεται απασχολημένο, ενώ το σύνολο εκτελείται πιο αργά από ένα πρόγραμμα που είχε προωθήσει τις αποφάσεις του από την αρχή.
Το δεύτερο στοιχείο που παραδίδεται, και αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη ζημιά, είναι η λίστα των ανοιχτών θεμάτων. Κάθε στάδιο πρέπει να ολοκληρώνεται με μια ρητή λίστα: τι έχει αποφασιστεί, τι έχει αναβληθεί, ποιος είναι υπεύθυνος για το αναβληθέν θέμα και σε ποιο έγγραφο θα εμφανιστεί. Ένα αναβληθέν θέμα χωρίς υπεύθυνο αποτελεί ελάττωμα που περιμένει να ανακαλυφθεί από ένα μεταγενέστερο στάδιο, και η ανακάλυψη συμβαίνει πάντα την πιο ακατάλληλη στιγμή.
Ένα ανεπίσημο στάδιο είναι αόρατο όσο διαρκεί και ακριβός αργότερα. Αυτό είναι το μοτίβο αποτυχίας που αξίζει να κατανοηθεί, επειδή εμφανίζεται εξαιρετικά συχνά και σχεδόν ποτέ δεν χαρακτηρίζεται ως αποτυχία την ώρα που συμβαίνει.
Εξετάστε μια πύλη που πέρασε προφορικά. Η απαίτηση συμφωνήθηκε σε μια συνάντηση, επομένως δεν εκδόθηκε έγγραφο απαιτήσεων. Ο προμηθευτής κατασκεύασε βάσει της συνάντησης. Στην πύλη συμμόρφωσης, η δήλωση προετοιμάζεται με βάση τη συμβολοσειρά μοντέλου από τα έγγραφα του δείγματος, τα οποία προήλθαν από την προφορική οδηγία του αγοραστή. Η δήλωση είναι εντάξει. Η δήλωση καλύπτει ένα μοντέλο για το οποίο κανείς δεν διαθέτει γραπτό ορισμό, οπότε όταν ο συνεργάτης καναλιού ρωτά ποια είναι η προδιαγραμμένη λειτουργία του προϊόντος, η απάντηση είναι ένα σύνολο αναμνήσεων. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε στην πρώτη πύλη και εμφανίστηκε στην πέμπτη.
Η ίδια πατέρατα εμφανίζεται σε μια γραπτή απαίτηση που άλλαξε μέσω email μετά την υπογραφή της, με αποτέλεσμα το δείγμα να επαληθεύεται σε μια έκδοση και η κατασκευή εργαλείων να γίνεται για άλλη. Εμφανίζεται όταν τα αποδεικτικά συμμόρφωσης κατατίθενται για μια οικογένεια προϊόντων αντί για μια συμβολοσειρά μοντέλου, οπότε μια μεταγενέστερη παραγγελία για δεύτερη παραλλαγή με το ίδιο όνομα οικογένειας δεν έχει δική της δήλωση. Εμφανίζεται όταν η πιλοτική σειρά επιθεωρείται έναντι μιας λίστας ελέγχου που κάποιος έγραψε αργότερα, αντί έναντι του χρυσού δείγματος, με αποτέλεσμα να περνά μια μονάδα με μικρή απόκλιση και η απόκλιση να συνεχίζεται μέχρι να φτάσει σε έναν συνεργάτη καναλιού.
Σε κάθε περίπτωση, το κόστος επηρεάζεται καθυστερημένα και καταλήγει σε κάποιον που δεν παρουσιάστηκε στην ανεπίσημη πύλη. Η αντιμετώπιση δεν είναι η επιμονή, αλλά ένας κανόνας. Εάν μια πύλη δεν έχει έγγραφο, δεν έχει περάσει και η επόμενη πύλη δεν μπορεί να ξεκινήσει με προφορική παράδοση. Θα διατηρούμε το πρόγραμμα στην πύλη μέχρι να υπάρξει το έγγραφο και θα δεχόμαστε την καθυστέρηση που προκαλεί αυτό ως φθηνότερη από την καθυστέρηση που αποτρέπει.
Υπάρχει επίσης μια έκδοση αυτού του ζητήματος για την οποία δεν ευθύνεται κανείς. Τα χρονοδιαγράμματα αλλάζουν. Η κατασκευή εργαλείων διαρκεί περισσότερο από την πρώτη εκτίμηση. Ο αγοραστής αλλάζει μια απαίτηση υπό εμπορική πίεση. Δεν έχει σημασία ότι το πρόγραμμα αποκλίνει από το σχέδιο· έχει σημασία να καταγράφεται η απόκλιση, ώστε η επόμενη πύλη να γνωρίζει από ποιο έγγραφο εργάζεται. Ένα πρόγραμμα που καταγράφει τις αποκλίσεις του προχωρά γρηγορότερα από ένα πρόγραμμα που προσποιείται ότι δεν έχει, επειδή κανείς δεν χρειάζεται να ανασυστήσει το ιστορικό όταν χρειάζεται να εξηγήσει κάτι.

Ερωτήσεις που πρέπει να κάνετε σε κάθε πύλη
Ο σκοπός αυτής της ενότητας είναι πρακτικός. Σε κάθε πύλη υπάρχει ένα μικρό σύνολο ερωτήσεων που, εάν γίνουν σε αυτή την πύλη, αποτρέπουν ένα πολύ μεγαλύτερο σύνολο προβλημάτων αργότερα. Η αντιστάθμιση πίσω από κάθε ερώτηση είναι η ίδια: πληροφορίες τώρα ή επαναεργασία αργότερα. Τις διατηρήσαμε συγκεκριμένες και τις περιορίσαμε σε ζητήματα στα οποία ο προμηθευτής μπορεί πράγματι να απαντήσει.
Κατά την οριστικοποίηση των απαιτήσεων, ρωτήστε: ποιες δηλώσεις επιτρέπεται να κάνει αυτό το προϊόν και ποιες αποκλείονται ρητά. Ποιες συμβολοσειρές μοντέλων καλύπτονται. Ποια είναι η συσκευασία και ποια έγγραφα παράδοσης αποστέλλονται με τη μονάδα. Τι πρέπει να ισχύει σχετικά με το όνομα της συσκευής, τη συμπεριφορά σύζευξης και τη συμπεριφορά ελέγχου. Ποιες προδιαγραφές δεν έχουν ακόμη καθοριστεί και πότε θα καθοριστούν. Και τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: την γραπτή προδιαγραφή που διέπει κάθε μοντέλο που καλύπτεται, ώστε το έγγραφο απαιτήσεων και η δική του περιγραφή του προμηθευτή να μην αποκλίνουν.
Κατά την αξιολόγηση της εφικτότητας, ρωτήστε: ποια μέρη του αιτήματος είναι τυπικά και ποια απαιτούν νέα μηχανική ανάπτυξη. Πώς διαμορφώνεται το κόστος μηχανικής ανάπτυξης και κατασκευής εργαλείων και πώς κατανέμεται. Τι συμβαίνει στο κόστος κατασκευής εργαλείων εάν σταματήσει εδώ το πρόγραμμα. Ποιοι θα είναι οι εμπορικοί όροι, συμπεριλαμβανομένων των incoterms, του MOQ και της αντιμετώπισης των χρεώσεων δειγμάτων έναντι της εντολής αγοράς. Τι θα καλύπτει η εγγύηση. Και τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: το πρώτο χρονικό σημείο στο οποίο θα δοθεί οριστική απάντηση, καθώς ένα «εξαρτάται» χωρίς ημερομηνία δεν αποτελεί απάντηση.
Κατά τη μηχανική ανάπτυξη και την κατασκευή εργαλείων, ρωτήστε: ποια έκδοση υλικολογισμικού βρίσκεται υπό δοκιμή και αυτή θα είναι η έκδοση που θα αποσταλεί. Ποια εργαλεία έχουν επαληθευτεί και έναντι ποια κριτήρια. Τι άλλαξε από την οριστικοποιημένη απαίτηση, εάν άλλαξε κάτι. Ποια είναι η θέση σε ανταλλακτικά. Και τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: τι αποτέλεσε πραγματικά η επαλήθευση των εργαλείων και τι δεν αποτέλεσε.
Κατά την κατασκευή και επαλήθευση των δειγμάτων, ρωτήστε: τα γραπτά κριτήρια για κάθε στοιχείο επαλήθευσης, τα αποτελέσματα και η ταυτότητα και η θέση αποθήκευσης του χρυσού δείγματος. Ποιες μονάδες απέτυχαν και γιατί, και εάν οι μονάδες που απέτυχαν διατηρούνται. Εάν κάποιο στοιχείο πέρασε με καταγεγραμμένο περιορισμό και ποιος τον αποδέχθηκε. Και τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: τη δική του προδιαγραφή για οτιδήποτε δεν αναφέρει ο δημοσιευμένος κατάλογος για το μοντέλο σας.
Όταν κλείνει ο φάκελος συμμόρφωσης, ρωτήστε: ποια ακριβώς συγκεκριμένη συμβολή μοντέλου καλύπτει η δήλωση, ποιο εύρος αγοράς καλύπτει και ποια υποκείμενες εκθέσεις την στηρίζουν. Εάν η δήλωση αφορά ανά μοντέλο ή ανά οικογένεια και, στην περίπτωση ανά μοντέλο, αν το δικό σας είναι αυτό που βρίσκεται στον φάκελο. Τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: τα αποδεικτικά πιστοποίησης για τη συμβολή του μοντέλου σας και την αγορά προορισμού σας, καθώς δεν έχει δημοσιευτεί καμία κατάσταση πιστοποίησης για οποιοδήποτε μοντέλο στον κατάλογό μας.
Στη δοκιμαστική παραγωγή πριν από τη μαζική παραγωγή, ρωτήστε: τι εξετάστηκε, πόσες μονάδες και έναντι ποιας αναφοράς. Εάν οι μονάδες που εξετάστηκαν προήρθαν από εργαλεία παραγωγής σε παραγωγικό όγκο. Ποιες αποκλίσεις εντοπίστηκαν και πώς ταξινομήθηκαν. Και τι να ζητήσετε από τον προμηθευτή: πώς διατηρήθηκε το δείγμα αναφοράς κατά τη διάρκεια της παραγωγής και ποια είναι η διαδικασία ανίχνευσης υποκατάστασης πριν αποσταλεί μια παρτίδα.
Δύο από αυτές τις ερωτήσεις αξίζει να επαναληφθούν, επειδή είναι αυτές που παραλείπουν οι αγοραστές. Η πρώτη είναι η συμβολή μοντέλου στη δήλωση. Μια δήλωση συμμόρφωσης που καλύπτει μια οικογένεια αντί για το μοντέλο σας δεν αποτελεί δήλωση για το SKU σας, και το να το εξετάζετε αφού σας το ζητήσει ο συνεργάτης του καναλιού συνιστά πολύ χειρότερη θέση από το να το εντοπίζετε εκ των προτέρων. Η δεύτερη είναι η θέση αποθήκευσης του δείγματος αναφοράς. Ένα δείγμα αναφοράς που δεν βρίσκεται είναι, ουσιαστικά, ίδιο με ένα πύλη που δεν πέρασε ποτέ, επειδή η επόμενη φάση δεν έχει τίποτα με το οποίο να συγκρίνει.
Η διαδικασία ανάπτυξης που περιγράφεται εδώ είναι αυτή που εμείς εκτελούμε, και ο τρόπος με τον οποίο τη διεκπερνούμε είναι αυτός μέσω του οποίου θα υποστηρίξουμε έναν αγοραστή: έξι πύλες, έξι έγγραφα και ένας κανόνας ότι καμία πύλη δεν κλείνει χωρίς το αποτέλεσμά της. Για τη γενική δομή του όλου προγράμματος, η σελίδα κλαδικού των διαδικασιών OEM και ODM αποτελεί την κατάλληλη αφετηρία. Το άρθρο Σχεδιασμός και πρωτότυπο καλύπτει το πρώτο μηχανικό βήμα, η σημείωσή μας για την τεκμηρίωση της διαδικασίας ανάπτυξης εξηγεί γιατί τα έγγραφα έχουν αυτή τη βαρύτητα και το άρθρο μας για τις πύλες ποιότητας εξετάζει πώς μια πύλη φαίνεται όταν υπόκειται σε πίεση.



