Δύο προϊόντα που βρίσκονται στην ίδια ενότητα ήχου της σειράς, με την ίδια γενιά ραδιοφώνου και το ίδιο ανώτατο όριο φόρτισης, συγκρίνονται από τους αγοραστές βάσει της τιμής. Η σύγκριση είναι θεμιτή και στην περίπτωση αυτή είναι πιο ενδιαφέρουσα από το συνηθισμένο, επειδή οι δημοσιευμένες γραμμές των δύο διαφέρουν με τρόπο που έχει άμεσες εμπορικές συνέπειες: το ένα φορτίζεται μέσω μαγνητικής επαφής και το άλλο μέσω τυπικού συνδέσμου, και αυτή η μοναδική διαφορά δημιουργεί ένα κόστος ανά μονάδα που δεν εμφανίζεται σε καμία από τις δύο τιμές μονάδας.
Η σελίδα αυτή εξετάζει σε βάθος σε τι μπορεί πραγματικά να βασιστεί μια τιμολογιακή θέση ανάμεσα στα δύο, τι καθιερώνουν και τι δεν καθιερώνουν οι δημοσιευμένες γραμμές και πώς να συνταχθεί η σύγκριση ώστε να αντέξει τη σύγκριση με δύο πραγματικές προσφορές. Αξίζει να διαβαστεί παράλληλα με την αντιστοίχιση ανάπτυξης έναντι του D12, η οποία απομονώνει μια διαφορετική μεταβλητή.
LC-105-2 έναντι του D11: σε τι μπορεί να βασιστεί μια σύγκριση τιμών
Το σημείο αφετηρίας είναι οι δημοσιευμένες γραμμές, οι οποίες αξίζει να συγκεντρωθούν σε ένα σημείο, επειδή οι διαφορές τους είναι εύκολο να ερμηνευτον λανθασμένα. Το D11 δημοσιεύεται με μοναδικό στοιχείο 100 mAh, ονομαστική διάρκεια λειτουργίας περίπου επτά ωρών, χρόνο φόρτισης έως δύο ώρες, φόρτιση Type-C και ραδιόφωνο έκδοσης 5.4. Το μοντέλο αυτό δημοσιεύεται με δύο στοιχεία 55 mAh, περίπου οκτώ ώρες ονομαστικής χρήσης, ανώτατο όριο δύο ωρών για τη φόρτιση και μαγνητική φόρτιση, με την ίδια γενιά ραδιοφώνου με το άλλο προϊόν.
Από αυτά προκύπτουν τρία πράγματα, και μόνο τρία.
Οι διατάξεις των στοιχείων διαφέρουν. Ένα από αυτά τα προϊόντα έχει ένα μεγαλύτερο στοιχείο· το άλλο έχει δύο μικρότερα. Ο κατάλογος δημοσιεύει τις τιμές και τον αριθμό τους για κάθε προϊόν, αλλά δεν δημοσιεύει το σύνολο για κανένα από τα δύο, οπότε ο αγοραστής που προσθέτει τις δύο τιμές έχει υπολογίσει μια εκτίμηση και οφείλει να το αναφέρει. Το ζήτημα της διάταξης δεν είναι επιφανειακό: ένα προϊόν με ένα στοιχείο έχει ένα στοιχείο για διαχείριση κατά την παροχή υπηρεσιών, ενώ ένα προϊόν με δύο ενδέχεται να εμφανίζει διαφορετική κατάσταση στις δύο πλευρές, και ο κατάλογος δεν δημοσιεύει τίποτα σχετικά με τον τρόπο διάταξής τους ή με την κατάσταση που αναφέρει το προϊόν σε αυτή την περίπτωση.
Οι ονομαστικές διάρκειες λειτουργίας διαφέρουν κατά περίπου μία ώρα. Πρόκειται για μια πραγματική δημοσιευμένη διαφορά και είναι η πιθανότερη να αναφερθεί σε μια σύγκριση. Είναι επίσης η διαφορά που κινδυνεύει περισσότερο να ερμηνευτεί υπερβολικά, επειδή μια ονομαστική τιμή χωρίς συνθήκες δοκιμής αποτελεί ενδεικτικό στοιχείο σχεδιασμού και όχι μέτρηση, ενώ δύο ονομαστικές τιμές που δημοσιεύονται χωρίς συνθήκες δεν είναι απαραίτητο να έχουν μετρηθεί με την ίδια βάση. Η μία ώρα είναι ένα γεγονός σχετικό με τις δημοσιευμένες γραμμές και δεν αποτελεί, από μόνη της, γεγονός σχετικό με το ποιο προϊόν λειτουργεί περισσότερο σε μια συγκεκριμένη ανάπτυξη.
Οι μέθοδοι φόρτισης διαφέρουν, και αυτή είναι η εμπορικά σημαντική διαφορά. Ένα προϊόν Type-C φορτίζεται με τυπικό καλώδιο, το οποίο ένας πελάτης, ένας διανομέας ή ένας τεχνικός έχει σχεδόν βέβαια ήδη στην κατοχή του. Ένα μαγνητικό προϊόν φορτίζεται με ιδιόκτητο καλώδιο που πρέπει να παρακολουθείται σε απόθεμα, να καταμετράται, να αντικαθίσταται και να επεξηγείται. Η διαφορά αυτή δεν επηρεάζει την τιμή της συσκευής, αλλά έχει μεγάλο αντίτυπο σε όλα όσα περιβάλλουν τη συσκευή.
Η γενιά ραδιοφώνου είναι η ίδια και στα δύο, οπότε δεν τα διακρίνει, ούτε το κάνει το ανώτατο όριο φόρτισης. Ο αγοραστής που αναζητά τεχνικό διαφοροποιητικό στοιχείο μεταξύ αυτών των δύο προϊόντων με βάση τα δημοσιευμένα στοιχεία θα βρει τη διαμόρφωση των στοιχείων, την ονομαστική τιμή και τη μέθοδο φόρτισης, και αυτή είναι ολόκληρη η λίστα.

Πού δημιουργείται πραγματικά μια τιμολογιακή διαφορά μεταξύ τους
Η τιμολογιακή θέση ανάμεσα σε δύο προϊόντα δεν είναι έναν αριθμό, αλλά ένα επιχείρημα. Το επιχείρημα πρέπει να εντοπίζει πού βρίσκονται τα χρήματα και, στην περίπτωση αυτή, οι δημοσιευμένες γραμμές δείχνουν τέσσερα σημεία όπου μπορεί να βρίσκεται και ένα σημείο όπου δεν μπορεί.
Η αλυσίδα παρελκόμενων. Ένα ιδιόκτητο καλώδιο φόρτισης είναι ένα αποθεματοποιημένο είδος με δικό του κωδικό, δική του ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας και ποσοστό απωλειών που πρέπει να περιληφθεί στον προϋπολογισμό. Ο αγοραστής που δεν διαθέτει ανταλλακτικά θα εντοπίσει το ποσοστό απωλειών στο κόστος παροχής υπηρεσιών του. Αντίθετα, ένας τυπικός σύνδεσμος έχει σχεδόν μηδενικό κόστος παρελκόμενων, επειδή το καλώδιο βρίσκεται ήδη στην κατοχή του πελάτη και, στην περίπτωση του τεχνικού, του τεχνικού. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και πιο αξιόπιστη διόρθωση σε μια απλοϊκή σύγκριση των δύο τιμών μονάδας, και λειτουργεί προς μία κατεύθυνση: εναντίον του μαγνητικού προϊόντος.
Η συσκευασία και η μεταφορά. Τα δύο προϊόντα ενδέχεται να μην τοποθετούνται στο ίδιο κουτί. Ένα προϊόν που αποστέλλεται με καλώδιο, με περιθώριο για ένα εφεδρικό καλώδιο και με κουτί αξεσουαρ αποτελεί διαφορετικό ογκομετρικό αντικείμενο από ένα προϊόν που αποστέλλεται με σύντομο καλώδιο ή καθόλου, ενώ το κόστος μεταφοράς ανά μονάδα εξαρτάται από το κουτί. Πρόκειται για μία δεύτερη διόρθωση προς την ίδια κατεύθυνση, η οποία συχνά παραλείπεται επειδή το κουτί καθορίζεται αργά στο πρόγραμμα.
Το πεδίο εφαρμογής της τεκμηρίωσης. Τα δύο προϊόντα ανήκουν στην ίδια σειρά, και κανένα από τα δύο δεν έχει ξεχωριστή γραμμή συμμόρφωσης ανά μοντέλο, οπότε το αρχείο πρέπει να ζητηθεί για οποιοδήποτε από τα δύο. Εάν ο αγοραστής έχει ήδη ένα αρχείο, το δεύτερο προϊόν ενδέχεται να απαιτεί λιγότερη εργασία· εάν δεν έχει κανένα, το πεδίο εφαρμογής ενδέχεται να είναι ίδιο. Καμία από αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορεί να γίνει γνωστή πριν από την υποβολή του αιτήματος, και αμφότερες αφορούν κόστη ανά αγορά, όχι ανά μονάδα.
Η έκθεση στην υποστήριξη. Ένα προϊόν με μία κυψέλη και ένα με δύο κυψέλες δεν παρουσιάζουν την ίδια επιφάνεια αστοχίας. Μία κυψέλη που έχει υποβαθμιστεί αποτελεί ένα στοιχείο προς αντικατάσταση· ένα προϊόν δύο κυψελών των οποίων η διάταξη δεν έχει γνωστοποιηθεί στον αγοραστή ενδέχεται να εμφανίζει κατάσταση μερικώς φορτισμένης, ενώ η αναφορά ενός πελάτη ότι το προϊόν φορτίζεται μόνο από τη μία πλευρά αποτελεί συνομιλία υποστήριξης και όχι απλή αντικατάσταση. Το μέγεθος αυτής της έκθεσης εξαρτάται από τη διάταξη, η οποία δεν έχει δημοσιευτεί.
Ο μοναδικός χώρος από τον οποίο δεν μπορεί να προκύψει διαφορά τιμής είναι η ίδια η δημοσιευμένη προδιαγραφή. Οι δύο γραμμές δεν διαφέρουν αρκετά ώστε η μία να είναι πιο ακριβή στην κατασκευή με οποιονδήποτε τρόπο που θα μπορούσε να εντοπίσει ο αγοραστής από τα αρχεία, και ένας αγοραστής που εξηγεί ένα έλλειμμα τιμής λέγοντας ότι ένα προϊόν έχει μεγαλύτερη κυψέλη υποστηρίζει ένα επιχείρημα που οι δημοσιευμένες γραμμές δεν επιβεβαιώνουν ούτε προς τη μία ούτε προς την άλλη κατεύθυνση. Μία μεμονωμένη κυψέλη 100 mAh και ένα ζεύγος κυψελών 55 mAh δεν αποτελούν την ίδια λίστα στοιχείων, και τα αρχεία δεν αναφέρουν το κόστος των δύο διατάξεων.
Αυτή είναι η πραγματική θέση, και είναι πιο χρήσιμη από όσο ακούγεται. Ένα έλλειμμα τιμής που έχει εξηγηθεί σωστά είναι ένα έλλειμμα που μπορεί να διαπραγματεύεται ο αγοραστής, ενώ ένα έλλειμμα τιμής που έχει εξηγηθεί με ένα στοιχείο το οποίο δεν υποστηρίζουν τα αρχεία εξαφανίζεται μόλις παραχθεί ο κατάλογος υλικών. Υπάρχει και μία τρίτη πιθανότητα που αξίζει να αναφερθεί, δηλαδή οι δύο προσφορές να διαφέρουν επειδή η μία περιλαμβάνει εργασίες που η άλλη παραλείπει, όπως το πακέτο τεκμηρίωσης, τα γραφικά της συσκευασίας ή τη δέσμευση για παροχή υπηρεσιών. Αυτή η πιθανότητα είναι η πιο συχνή από τις τρεις, αλλά είναι και αυτή που ο αγοραστής ελέγχει τελευταία, αφού έχει ήδη αποφασίσει ποιο προϊόν προτιμά. Ο έλεγχός της πρώτος, με την καταγραφή του πεδίου εφαρμογής και στα δύο αιτήματα, είναι αυτός που εμποδίζει μια σύγκριση να μετατραπεί σε διαπραγμάτευση για δύο διαφορετικά προϊόντα.
Υπάρχει μία τέταρτη παράγοντας, που βρίσκεται εκτός από το ζήτημα της τιμής και αξίζει να τεθεί πριν ολοκληρωθεί μια σύγκριση. Τα δύο προϊόντα δεν είναι εναλλάξιμα σε ένα κανάλι. Ο αγοραστής που διαθέτει και τα δύο πρέπει να απαντήσει σε μια ερώτηση που θα θέσει ο πελάτης: γιατί υπάρχουν δύο από αυτά και ποιο πρέπει να πάρω; Ένα κανάλι που διαθέτει δύο προϊόντα με παρόμοια γενιά ραδιοφωνικού και παρόμοια δημοσιευμένη βαθμολογία χρειάζεται έναν λόγο ώστε ο καταναλωτής να επιλέξει το ένα από τα δύο, και οι λόγοι που διατίθενται σε αυτή τη σύγκριση είναι η μέθοδος φόρτισης, η βαθμολογία και η διάταξη των κυψελών. Εάν κανένας από τους τρεις δεν αποτελεί λόγο που μπορεί να εξηγήσει το κανάλι, το δεύτερο προϊόν είναι ένας διπλασιασμός που υποδιπλασιάζει τον όγκο και των δύο και δεν θα έπρεπε καθόλου να συμπεριληφθεί στη σειρά. Πρόκειται για απόφαση σχετικά με τη σειρά προϊόντων και όχι με την τιμή, και είναι η απόφαση την οποία προορίζεται να ενημερώνει η σύγκριση τιμών. Ο αγοραστής που εντόπισε τη διαφορά στην αλυσίδα αξεσουαρ και στο κουτί έχει μια θέση που μπορεί να διαπραγματεύεται· ο αγοραστής που την εντόπισε στην κυψέλη έχει μια θέση που καταρρέει μόλις ο προμηθευτής δείξει τον κατάλογο υλικών.

Γιατί η μέθοδος φόρτισης έχει μεγαλύτερη σημασία από τον αριθμό των κυψελών
Το φυσικό ένστικτο σε μια τέτοια σύγκριση είναι να αφήσει τον μεγαλύτερο ορατό αριθμό να αποφασίσει, και ο μεγαλύτερος ορατός αριθμός είναι συνήθως αυτός της κυψέλης. Αξίζει να αντισταθεί κανείς σε αυτό, επειδή η κυψέλη είναι ένα στοιχείο, ενώ η μέθοδος φόρτισης αποτελεί ένα σύστημα, και τα συστήματα κοστίζουν περισσότερο όταν γίνονται λάθος.
Ο μηχανισμός είναι απλός. Ένα προϊόν Type-C φορτίζεται με ένα καλώδιο για το οποίο ο αγοραστής δεν χρειάζεται να σκεφτεί, ενώ το κόστος κάθε συνεδρίας φόρτισης πέφτει στο μηδέν, επειδή ο πελάτης κατέχει το καλώδιο. Ένα μαγνητικό προϊόν φορτίζεται τοποθετώντας το επάνω σε έναν αγωγό που ο αγοραστής πρέπει να κατέχει, να μετρά και να αντικαθιστά, και το κόστος κάθε συνεδρίας φόρτισης συνεπώς αποτελεί επαναλαμβανόμενο κόστος ανά μονάδα, το οποίο ξεκινά από την πρώτη αποστολή και συνεχίζεται όσο το προϊόν βρίσκεται σε χρήση. Οι δύο σχεδιασμοί δεν συγκρίνονται εδώ ως προς τα πλεονεκτήματά τους, αλλά ως προς το τι απαιτούν από τον αγοραστή να μεταφέρει.
Η υποχρέωση αυτή έχει τέσσερα μέρη, και ένας αγοραστής που συντάσσει μια σύγκριση οφείλει να υπολογίσει και τα τέσσερα.
- Το αρχικό απόθεμα. Οι αγωγοί που αποστέλλονται με τις μονάδες, στην ποσότητα που περιλαμβάνει ο προμηθευτής, καθώς και το ερώτημα αν η ποσότητα αυτή επαρκεί για την κάλυψη του ποσοστού απωλειών.
- Το εφεδρικό απόθεμα. Οι αγωγοί αντικατάστασης, οι οποίοι τηρούνται κεντρικά, έχουν δική τους ελάχιστη ποσότητα παραγγελίας και δικό τους χρόνο παράδοσης.
- Το ποσοστό απωλειών. Το ποσοστό των μονάδων που επιστρέφουν με αγωγό που λείπει ή έχει υποστεί ζημιά, και το αν αυτό απορροφάται ως κόστος υπηρεσίας ή επαναρτάται.
- Το κόστος οδηγιών. Η επεξήγηση στο κουτί, στο ένθετο οδηγιών και στη σελίδα του προϊόντος στο κατάστημα, η οποία αποτελεί εφάπαξ κόστος σε χρόνο και όχι σε χρήματα, αλλά παραμένει κόστος.
Ένας τυπικός σύνδεσμος έχει αντίστοιχη λίστα τεσσάρων στοιχείων, και τα τέσσερα είναι πολύ κοντά στο μηδέν. Η ασυμμετρία αυτή είναι η πιο αξιόπιστη διαφορά στο συνολικό κόστος των δύο προϊόντων και αξίζει περισσότερο από τη δημοσιευμένη βαθμολογία που τα ξεχωρίζει.
Υπάρχει μια επίδραση δεύτερης τάξης που έχει σημασία σε μεγάλο όγκο και είναι αυτή που οι αγοραστές ανακαλύπτουν αργά. Ένα προϊόν που φορτίζεται μέσω τυπικού συνδέσμου μπορεί να παραδοθεί σε έναν πελάτη σε ένα κουτί χωρίς τίποτα άλλο μέσα, και ο πελάτης μπορεί να αρχίσει αμέσως να το χρησιμοποιεί. Ένα προϊόν που φορτίζεται μέσω ιδιότυπης επαφής δεν μπορεί να παραδοθεί χωρίς τον αγωγό, κάτι που σημαίνει ότι ο αγωγός βρίσκεται στο κουτί, κάτι που σημαίνει ότι το κουτί έχει θήκη για αξεσουάρ, κάτι που σημαίνει ότι το κουτί είναι μεγαλύτερο, κάτι που σημαίνει ότι το κόστος μεταφοράς είναι υψηλότερο και οι απαιτήσεις για τα ράφια διαφέρουν. Μία απόφαση για τον τρόπο φόρτισης μεταδίδεται σε τέσσερις άλλες, και ένας αγοραστής που υπολογίζει τον αγωγό αλλά όχι το κουτί έχει υπολογίσει το ένα τέταρτο της διαφοράς.

Καθιέρωση της θέσης τιμής πριν από την άφιξη των προσφορών
Η παρακάτω αλληλουρία μετατρέπει δύο προσφορές σε θέση τιμής και έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε οι αποφάσεις που αλλάζουν τους αριθμούς να λαμβάνονται πριν από την άφιξη των αριθμών.
- Καθορισμός της διαμόρφωσης και των δύο προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων τυχόν θήκης, της παλέτας χρωμάτων, του περιεχομένου της συσκευασίας, του αριθμού των αγορών προορισμού και του περιεχομένου της τεκμηρίωσης ανά αγορά. Δύο προσφορές για δύο διαφορετικές διαμορφώσεις δεν αποτελούν σύγκριση.
- Καθιέρωση ξεχωριστής γραμμής αξεσουάρ για κάθε προϊόν, ως προσφερόμενη γραμμή και όχι ως παραδοχή, με την ποσότητα αποστολής του αγωγού στο κουτί να περιλαμβάνεται, όχι μόνο το εφεδρικό απόθεμα που τηρείται κεντρικά.
- Λήψη των διαστάσεων του κουτιού και του βάρους συσκευασίας και για τα δύο, και επίλυση της χρέωσης μεταφοράς με βάση τον πραγματικό ογκομετρικό υπολογισμό και όχι με βάση τον μέσο όρο ανά μονάδα.
- Αίτημα για τη διάταξη των στοιχείων του προϊόντος δύο στοιχείων και ερώτημα για την κατάσταση που αναφέρει το προϊόν όταν τα δύο ημισά βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα φόρτισης. Η απάντηση αυτή εξαλείφει μια αβεβαιότητα στην υπηρεσία, την οποία καμία δημοσιευμένη γραμμή δεν καλύπτει.
- Αίτημα για τον μετρημένο χρόνο φόρτισης και τη συνθήκη αναφοράς πίσω από κάθε δημοσιευμένη βαθμολογία, ώστε οι δύο βαθμολογίες να συγκρίνονται βάσει συγκεκριμένων παραδοχών ή να μη συγκρίνονται καθόλου.
- Ενιαίο πλαίσιο εφαρμογής και για τις δύο προσφορές, με καταγραφή του τι χρειάστηκε να αλλάξει η καθεμία για να επιτευχεί αυτό το πλαίσιο, επειδή οι διαφορές που επιβιώνουν αυτό το βήμα είναι οι πραγματικές, ενώ όλες οι υπόλοιπες ήταν διαφορές περιεχομένου σε μεταμφίεση.
- Καθιέρωση της θέσης τιμής βάσει του τελικού κόστους ανά μονάδα, με ορατές τις γραμμές αξεσουάρ και μεταφοράς, και στη συνέχεια επιλογή του προϊόντος που η επιχείρηση θέλει πραγματικά να πωλεί — επειδή μια θέση τιμής αποτελεί επιχειρημα υπέρ μιας απόφασης και όχι υποκατάστασή της.
Δύο κανόνες διατηρούν τη διαδικασία ειλικρινή. Πρώτον, καμία αξίωση για οποιοδήποτε από τα δύο προϊόντα δεν μπορεί να βασιστεί σε ένα πεδίο που δεν δημοσιεύει ο κατάλογος, το οποίο είναι το συνηθισμένο σημείο όπου καταρρέει οποιοδήποτε επιχείρημα τιμής. Δεύτερον, η δημοσιευμένη γραμμή παραμένει το κοινό έδαφος: εάν δύο προσφορές περιγράφουν την ίδια διαμόρφωση, το ίδιο περιεχόμενο και τους ίδιους όρους, και οι δύο συσκευές περιγράφονται στις δημοσιευμένες γραμμές, τότε οποιαδήποτε εναπομένουσα διαφορά τιμής αποτελεί πραγματική διαφορά στο κόστος ή στο περιθώριο κέρδους και ανήκει στις διαπραγματεύσεις, όχι στις προδιαγραφές.
Υπάρχει ένας τρίτος κανόνας που δεν κοστίζει τίποτα να διατυπωθεί και σώζει μία εβδομάδα όταν ξεχνιέται. Μια τιμολογημένη θέση δεν αποτελεί υπόσχεση τιμής. Μόλις ένας αγοραστής έχει επιχειρηματολογήσει ότι το μαγνητικό προϊόν κοστίζει περισσότερο σε λειτουργία από αυτό με τον συμβατικό σύνδεσμο, το επιχείρημα αυτό πρέπει να μεταφέρεται με συνέπεια σε κάθε επακόλουθο έγγραφο: την καταχώριση στο κατάστημα, την παρουσίαση στο κανάλι, την απάντηση σε διαγωνισμό και την πρόβλεψη. Μια επιχείρηση που υποστηρίζει διαφορετικά προς τον προμηθευτή και διαφορετικά προς τον πελάτη δεν βελτιστοποιεί τη θέση της· δημιουργεί διαφωνία την οποία θα πρέπει να διευθετήσει αργότερα, όποτε και αν συγκριθούν τα έγγραφα. Το επιχείρημα λειτουργεί μόνο αν είναι το ίδιο σε όλα, και ο πιο εύκολος τρόπος να εξασφαλιστεί αυτό είναι να γραφτεί μία φορά, σε αναπαραγώγιμη μορφή, πριν από την πρώτη προσφορά, αντί να ανακατασκευάζεται εκ των υστέρων.
Η αλληλουχία παράγει επίσης μια αιτιολογήσιμη εσωτερική απάντηση, κάτι που έχει μεγαλύτερη σημασία από την εξωτερική. Όταν κάποιος μέσα στην επιχείρηση ρωτά γιατί δεν επιλέχθηκε η εμφανίζομενη φθηνότερη επιλογή, η απάντηση δεν είναι μια κρίση για την αξία που πρέπει να επαναλαμβάνεται και να υπερασπίζεται κάθε φορά. Είναι μια γραμμή σε ένα μοντέλο, και η γραμμή μπορεί να εξετάζεται, να αμφισβητείται και να επικαιροποιείται καθώς αλλάζουν οι όγκοι. Πρόκειται για ουσιαστικά διαφορετικό είδος απόφασης από αυτή που λαμβάνει ένας αγοραστής όταν η αιτιολόγηση υπάρχει μόνο σε μια συζήτηση, και αποτελεί τη διαφορά ανάμεσα σε μια απόφαση αγοράς που αντέχει σε έλεγχο και σε μια που δεν αντέχει.
Υπάρχει ακόμη μια ερώτηση που πρέπει να περιλαμβάνεται στο μοντέλο, και είναι αυτή που αλλάζει πιο συχνά την απάντηση. Οι δημοσιευμένες γραμμές περιγράφουν μια συσκευή, αλλά μια συσκευή εγκαθίσταται σε ένα πλαίσιο, και το πλαίσιο έχει συνηθισμένες συνήθειες φόρτισης. Ένα γραφείο όπου κάθε γραφείο έχει πρίζα και καλώδιο, μια αποθήκη όπου οι συσκευές φορτίζονται σε κλωβό στο τέλος κάθε βάρδιας, ένας χώρος λιανικής πώλησης όπου το προϊόν πρέπει να φορτίζεται μεταξύ των παρουσιάσεων και ένας στόλος όπου η μονάδα περνά από τα χέρια ενός ατόμου σε άλλο αποτελούν τέσσερις διαφορετικές συνήθειες φόρτισης, και δεν ταιριάζουν όλες με ιδιότυπο επαφή. Ένας αγοραστής που αντιμετωπίζει τη μέθοδο φόρτισης ως τεχνική προδιαγραφή και όχι ως ιδιότητα της εγκατάστασης θα επιλέξει ένα προϊόν που ταιριάζει στο ράφι, αλλά όχι στη βάρδια, και θα ανακαλύψει την αναντιστοιχία στις επιστροφές και όχι στην εντολή αγοράς. Η ερώτηση, λοιπόν, δεν είναι ποιο προϊόν είναι φθηνότερο, αλλά ποια συνήθεια φόρτισης έχει πραγματικά η εγκατάσταση, και οι δημοσιευμένες γραμμές απαντούν σε αυτή την ερώτηση μόνο όταν κάποιος τα ρωτήσει.
Υπάρχει επίσης μια εκδοχή αυτής της σύγκρισης που μπορεί να εκτελεί ένας αγοραστής χωρίς καθόλου προμηθευτή, και αξίζει να εκτελείται πριν από την αποστολή του πρώτου αιτήματος. Πάρτε τις δύο δημοσιευμένες γραμμές και τα δύο προφίλ εγκατάστασης που η επιχείρηση γνωρίζει ήδη ότι έχει, και ρωτήστε ποια από τις τέσσερις πηγές κόστους ενεργοποιούν πραγματικά τα δύο προφίλ. Ένα προφίλ που φορτίζει σε σταθερή βάση φόρτισης στο τέλος κάθε βάρδιας ενεργοποιεί την αλυσίδα των αξεσουαρ, επειδή η βάση φόρτισης είναι ιδιότυπη. Ένα προφίλ όπου η συσκευή φορτίζεται από προσωπικό τηλέφωνο κατά τη διάρκεια της νύχτας την ενεργοποιεί δύο φορές, επειδή το καλώδιο είναι προσωπικό και ο ρυθμός απωλειών είναι υψηλότερος. Ένα προφίλ όπου η συσκευή φορτίζεται από κοινόχρηστο ντουλάκι ενεργοποιεί το κόστος της συσκευασίας, επειδή το καλώδιο πρέπει να βρίσκεται στο κουτί. Ένα προφίλ όπου η συσκευή σχεδόν δεν φορτίζεται καθόλου δεν ενεργοποιεί καμία από αυτές, και για αυτό το προφίλ η μέθοδος φόρτισης δεν αποτελεί καθόλου απόφαση κόστους. Τέσσερα προφίλ, τέσσερις γραμμές κόστους και κανένας προμηθευτής. Αυτή είναι η ανάλυση που μπορεί να ολοκληρώσει ένας αγοραστής την πρώτη ημέρα, και συνήθως εντοπίζει το σωστό προϊόν πριν από την υποβολή οποιασδήποτε προσφοράς.
Η δική μας θέση είναι ότι δεν δημοσιεύουμε τιμή ούτε για αυτό το μοντέλο ούτε για το D11, και δεν θα αναφέρουμε εδώ τιμή την οποία ένας αγοραστής δεν μπορεί να ελέγξει σε σύγκριση με προσφορά. Αυτό που δημοσιεύουμε είναι τη γραμμή για καθένα από τα δύο, και αυτό που θα κάνουμε είναι να εξηγήσουν τι σημαίνουν εμπορικά οι διαφορές μεταξύ των γραμμών: μια ιδιότυπη μέθοδος φόρτισης δημιουργεί ένα επαναλαμβανόμενο κόστος ανά μονάδα που δεν υπάρχει σε έναν συμβατικό σύνδεσμο, μια υψηλότερη δημοσιευμένη ονομαστική ισχύς αποτελεί στοιχείο σχεδιασμού και όχι μετρημένη διάρκεια, ενώ μια διαφορά στη διάταξη των κυψελών αποτελεί ερώτηση για τον προμηθευτή και όχι επιχείρημα τιμής. Αυτά τα τρία αρκούν για να δημιουργηθεί μια σύγκριση που αντέχει.
Αν θέλετε το μοντέλο τελικού κόστους να καταρτιστεί και για τα δύο προϊόντα με βάση τα δικά σας στοιχεία, στείλτε μας τον κύκλο εργασίας, τους όγκους, τις αγορές προορισμού και το πεδίο εφαρμογής της συσκευασίας. Θα σας επιστρέψουμε τα δύο μοντέλα παράλληλα, με τα αξεσουάρ, τα μεταφορικά, την τεκμηρίωση και τις υπηρεσίες να εμφανίζονται ξεχωριστά από τη γραμμή της συσκευής, ώστε να φαίνεται το μέρος της διαφοράς που αποτελεί πραγματική διαφορά κόστους.



