Dwa produkty z tej samej sekcji audio w ofercie, z tą samą generacją radia i tym samym limitem ładowania są porównywane przez kupujących pod kątem ceny. To porównanie jest zasadne, a w tym przypadku jest także bardziej interesujące niż zwykle, ponieważ opublikowane wiersze dla obu produktów różnią się w sposób mający bezpośrednie konsekwencje handlowe: jeden ładuje się przez kontakt magnetyczny, a drugi przez standardowe złącze, a ta pojedyncza różnica tworzy koszt jednostkowy, który nie pojawia się w żadnej z cen jednostkowych.
Ta strona analizuje, na czym może opierać się pozycjonowanie cenowe pomiędzy tymi produktami, co opublikowane wiersze rozstrzygają, a czego nie, oraz jak zbudować porównanie, aby wytrzymało konfrontację z dwoma rzeczywistymi ofertami. Warto czytać ją razem z analizą dopasowania do wdrożenia w porównaniu z D12, która wyodrębnia inną zmienną.
LC-105-2 kontra D11: na czym można oprzeć porównanie cen
Punktem wyjścia są opublikowane wiersze, które warto zebrać w jednym miejscu, ponieważ różnice między nimi łatwo źle odczytać. D11 jest publikowany z pojedynczym ogniwem 100 mAh, znamionowym czasem pracy około siedmiu godzin, czasem ładowania dwóch godzin lub krócej, ładowaniem Type-C oraz radiem w wersji 5.4. Ten model jest publikowany z parą ogniw 55 mAh, około ośmioma godzinami znamionowego użytkowania, górną granicą dwóch godzin na ładowanie oraz ładowaniem magnetycznym, z tą samą generacją radia jak drugi produkt.
Z tego wynikają trzy rzeczy i tylko trzy.
Układy ogniw różnią się. Jeden z tych produktów ma pojedyncze, większe ogniwo, a drugi dwa mniejsze. Katalog publikuje wartości i liczbę ogniw dla każdego z nich, ale nie publikuje sumy dla żadnego z produktów, więc kupujący, który dodaje obie wartości, wylicza własną wielkość i powinien to zaznaczyć. Kwestia układu nie jest kosmetyczna: produkt z jednym ogniwem ma jedno ogniwo do obsługi serwisowej, natomiast produkt z dwoma może prezentować stan, który nie jest taki sam po obu stronach, a katalog nie publikuje żadnych informacji o tym, jak ułożone są ogniwa ani jaki stan raportuje w takiej sytuacji produkt.
Znamionowe czasy pracy różnią się o około godzinę. To rzeczywista, opublikowana różnica i ta, która najprawdopodobniej będzie cytowana w porównaniu. Jest to również różnica, którą najłatwiej nadinterpretować, ponieważ wartość znamionowa bez warunków testu jest wskaźnikiem planistycznym, a nie pomiarem, a dwie wartości znamionowe opublikowane bez warunków nie muszą być mierzone na tej samej podstawie. Godzina jest faktem dotyczącym opublikowanych wierszy i sama w sobie nie jest faktem dotyczącym tego, który produkt będzie działał dłużej w konkretnym wdrożeniu.
Metody ładowania różnią się i to jest różnica o znaczeniu handlowym. Produkt z Type-C ładuje się standardowym kablem, który klient, dystrybutor lub technik niemal na pewno już posiada. Produkt z ładowaniem magnetycznym wymaga własnego przewodu, który trzeba magazynować, liczyć, wymieniać i wyjaśniać. Ta różnica nie wpływa na koszt urządzenia, ale ma duży wpływ na wszystko, co dzieje się wokół urządzenia.
Generacja radia jest taka sama w obu przypadkach, więc nie pozwala odróżnić tych produktów, podobnie jak limit ładowania. Kupujący szukający technicznego wyróżnika między tymi dwoma produktami na podstawie opisanych danych znajdzie konfigurację ogniw, wartość znamionową i metodę ładowania — i na tym kończy się lista.

Gdzie rzeczywiście powstaje różnica cen między nimi
Pozycjonowanie cenowe pomiędzy dwoma produktami to nie liczba, lecz argument. Argument musi wskazywać, gdzie znajdują się pieniądze, a w tym przypadku opublikowane wiersze wskazują cztery miejsca, w których mogą się one znajdować, oraz jedno, w którym nie mogą.
Łańcuch akcesoriów. Własny przewód do ładowania to element magazynowy o numerze katalogowym, własnej minimalnej wielkości zamówienia i współczynniku strat, który trzeba uwzględnić w budżecie. Kupujący, który nie magazynuje części zamiennych, znajdzie ten współczynnik strat w kosztach serwisowych. Z drugiej strony standardowe złącze ma koszt akcesoriów zbliżony do zera, ponieważ kabel znajduje się już w posiadaniu klienta, a w przypadku technika — w zapasie. To największa i najbardziej wiarygodna korekta wobec naiwnego porównania dwóch cen jednostkowych. Działa tylko w jedną stronę: na niekorzyść produktu z ładowaniem magnetycznym.
Opakowanie i transport. Oba produkty nie mogą być pakowane do tego samego kartonu. Produkt wysyłany z przewodem, zapasowym przewodem i pudełkiem na akcesoria to inny obiekt wolumetryczny niż produkt wysyłany z krótkim kablem lub bez niego, a koszt transportu na sztukę zależy od kartonu. To już druga korekta w tym samym kierunku i najczęściej przez to pomijana, ponieważ ostateczna decyzja o kartonie zapada późno w procesie.
Zakres dokumentacji. Oba produkty należą do tej samej serii, a żaden z nich nie ma osobnego wiersza zgodności dla danego modelu, dlatego plik trzeba zamówić dla obu. Jeśli kupujący już posiada jeden plik, przygotowanie drugiego produktu może wymagać mniej pracy; jeśli nie posiada żadnego, zakres może być identyczny. Żadnej z tych rzeczy nie da się ustalić przed złożeniem zapytania, a obie stanowią koszt przypisany do rynku, a nie do pojedynczej sztuki.
Ekspozycja serwisowa. Produkt z jednym ogniwem i produkt z dwoma ogniwami nie stwarzają takiego samego ryzyka awarii. Zużycie jednego ogniwa oznacza wymianę jednego komponentu; produkt z dwoma ogniwami, ułożonymi w sposób, o którym kupujący nie został poinformowany, może zgłaszać stan częściowo naładowany, a zgłoszenie przez klienta, że produkt ładuje się tylko z jednej strony, wymaga rozmowy z działem wsparcia, a nie prostej wymiany. Wielkość tego ryzyka zależy od sposobu ułożenia ogniw, który nie jest publikowany.
Jedynym miejscem, z którego nie może wynikać różnica w cenie, jest sama opublikowana specyfikacja. Oba wiersze nie różnią się na tyle, aby jeden z produktów był droższy w produkcji w jakikolwiek sposób, który kupujący mógłby zidentyfikować na podstawie dokumentacji, a kupujący, który wyjaśnia różnicę w cenie, powołując się na większe ogniwo, przedstawia argument niepotwierdzony przez opublikowane dane w żadną stronę. Pojedyncze ogniwo 100 mAh i para ogniw 55 mAh to różne listy komponentów, a dokumentacja nie podaje kosztu żadnego z tych rozwiązań.
To uczciwe stanowisko, które jest bardziej przydatne, niż się wydaje. Prawidłowo wyjaśniona różnica w cenie to różnica, którą można negocjować, natomiast różnica wyjaśniona komponentem, którego dokumentacja nie potwierdza, znika w chwili przedstawienia zestawienia materiałowego. Warto też wskazać trzecią możliwość: dwie oferty różnią się, ponieważ jedna z nich obejmuje prace pominięte w drugiej, takie jak pakiet dokumentacji, projekt opakowania lub zobowiązanie serwisowe. To najczęstsza ze wszystkich trzech możliwości i zarazem ta, którą kupujący sprawdza na końcu, gdy już zdecydował, który produkt preferuje. Sprawdzenie jej w pierwszej kolejności i wpisanie zakresu do obu zapytań zapobiega przekształceniu porównania w negocjacje dotyczące dwóch różnych produktów.
Istnieje jeszcze czwarta kwestia, która w całości wykracza poza analizę cenową i którą warto poruszyć przed zakończeniem porównania. Oba produkty nie są wzajemnie wymienne w kanale sprzedaży. Kupujący, który oferuje oba, musi odpowiedzieć na pytanie klienta: dlaczego są dwa takie produkty i który powinien wybrać? Kanał oferujący dwa produkty o podobnej generacji radiowej i podobnym opublikowanym parametrze musi dać kupującemu powód, aby wybrać jeden z nich, a dostępne w ramach tego porównania powody to metoda ładowania, pojemność i konfiguracja ogniw. Jeśli żaden z tych trzech elementów nie stanowi powodu, który kanał potrafi wyjaśnić, drugi produkt jest duplikatem zmniejszającym wolumen sprzedaży obu o połowę i w ogóle nie powinien znaleźć się w ofercie. To decyzja dotycząca zakresu oferty, a nie ceny, i właśnie o niej ma informować porównanie cen. Kupujący, który znalazł różnicę w akcesoriach i kartonie, ma pozycję, którą można negocjować; kupujący, który znalazł ją w ogniwach, ma pozycję, która traci rację bytu, gdy tylko dostawca wskaże na zestawienie materiałowe.

Dlaczego metoda ładowania ma większe znaczenie niż liczba ogniw
Naturalnym odruchem przy takim porównaniu jest pozostawienie decyzji największej widocznej liczbie, a tą zwykle jest pojemność ogniwa. Warto się temu przeciwstawić, ponieważ ogniwo jest komponentem, natomiast metoda ładowania stanowi system, a systemy kosztują więcej, gdy się je źle dobierze.
Mechanizm jest prosty. Produkt z Type-C ładuje się za pomocą kabla, o którym kupujący nie musi myśleć, a koszt sesji ładowania spada do zera, ponieważ klient posiada kabel. Produkt ładowany magnetycznie wymaga umieszczenia na przewodzie, który kupujący musi posiadać, liczyć i wymieniać, dlatego koszt sesji ładowania stanowi cykliczny koszt jednostkowy, rozpoczynający się od pierwszej wysyłki i utrzymujący przez cały czas obecności produktu na rynku. Nie porównujemy tutaj zalet obu rozwiązań, lecz to, co zmuszają kupującego do noszenia ze sobą.
To zobowiązanie ma cztery części, a kupujący tworzący porównanie powinien uwzględnić koszt wszystkich czterech.
- Zapas początkowy. Przewody dołączone do urządzeń, w ilości ustalonej przez dostawcę, oraz pytanie, czy ilość ta wystarcza na pokrycie wskaźnika utraty.
- Zapas rezerwowy. Przewody zastępcze przechowywane centralnie, które mają własne minimalne wielkości zamówień i własne terminy realizacji.
- Wskaźnik utraty. Odsetek urządzeń, które wracają bez przewodu lub z uszkodzonym przewodem, oraz informacja, czy koszt ten jest uwzględniany jako koszt obsługi, czy doliczany klientowi.
- Koszt instrukcji. Wyjaśnienie zawarte w opakowaniu, w ulotce z instrukcją i na stronie produktu w sklepie, które stanowi jednorazowy koszt w postaci czasu, a nie pieniędzy, i nadal jest kosztem.
Standardowe złącze ma analogiczną listę czterech pozycji, a koszt każdej z nich jest bliski zeru. Ta asymetria stanowi najbardziej wiarygodną pojedynczą różnicę w całkowitym koszcie obu produktów i jest cenniejsza niż godzina publikowanego czasu pracy, który je różni.
Istnieje efekt drugiego rzędu, który nabiera znaczenia przy dużych wolumenach, a który kupujący odkrywają zbyt późno. Produkt ładowany za pomocą standardowego złącza można przekazać klientowi w pudełku zawierającym wyłącznie sam produkt, dzięki czemu klient może od razu zacząć go używać. Produkt ładowany przez zastrzeżone złącze stykowe nie można przekazać bez przewodu, co oznacza, że przewód znajduje się w pudełku, a więc opakowanie ma wydzieloną przestrzeń na akcesorium, opakowanie jest większe, koszt transportu wyższy, a wymagania dotyczące pół sklepowych są inne. Jedna decyzja dotycząca metody ładowania pociąga za sobą cztery kolejne, a kupujący, który wyceni przewód, ale nie opakowanie, uwzględnił w wycenie tylko jedną czwartą różnicy.

Opracowanie pozycji cenowej przed otrzymaniem ofert
Poniższa kolejność przekształca dwie oferty w pozycję cenową i została tak ułożona, aby decyzje wpływające na liczby zapadały przed ich uzyskaniem.
- Ustal konfigurację obu produktów, w tym ewentualne etui, zestaw kolorów, zakres opakowania, liczbę rynków docelowych oraz zakres dokumentacji dla każdego rynku. Dwie oferty dotyczące dwóch różnych konfiguracji nie stanowią porównania.
- Osobno ustal pozycję akcesoriów dla każdego produktu jako pozycję podlegającą wycenie, a nie założenie, i uwzględnij liczbę przewodów przewożonych w opakowaniach, a nie wyłącznie zapas rezerwowy przechowywany centralnie.
- Uzyskaj wymiary opakowań i wagę brutto obu produktów i wycen transport na podstawie rzeczywistej objętości, a nie średniej wartości jednostkowej.
- Poproś o układ ogniw w produkcie dwuogniwowym i zapytaj, jaki stan naładowania raportuje produkt, gdy obie połowy mają różne poziomy naładowania. Jedna odpowiedź eliminuje niepewność dotyczącą obsługi, której żadna publikowana tabela nie obejmuje.
- Poproś o zmierzony czas ładowania oraz warunki odniesienia stosowane w każdej publikowanej ocenie, aby porównać obie oceny na podstawie wskazanych założeń albo wyraźnie stwierdzić, że nie można ich porównywać.
- Zestaw obie oferty w ramach jednego zakresu i zapisz, co trzeba było w każdej z nich zmienić, aby ten zakres osiągnąć, ponieważ różnice, które przetrwają ten etap, są rzeczywistymi różnicami, a pozostałe stanowiły zakres w przebraniu.
- Określ pozycję cenową na podstawie kosztu dostawy na jednostkę, z widocznymi pozycjami akcesoriów i transportu, a następnie zdecyduj, który z dwóch produktów firma faktycznie chce sprzedawać, ponieważ pozycja cenowa stanowi argument za decyzją, a nie jej substytut.
Dwie zasady pozwalają zachować rzetelność. Po pierwsze, nie można formułować żadnych twierdzeń o którymkolwiek produkcie na podstawie pola, którego katalog nie publikuje, ponieważ to zwykle miejsce, w którym argumentacja cenowa się załamuje. Po drugie, publikowany wiersz pozostaje wspólną podstawą: jeśli dwie oferty opisują tę samą konfigurację, zakres i warunki, a oba urządzenia są przedstawione w opublikowanych wierszach, wszelka pozostała różnica cenowa jest rzeczywistą różnicą w koszcie lub marży i należy do negocjacji, a nie do specyfikacji.
Istnieje jeszcze trzecia zasada, której stwierdzenie nic nie kosztuje, a pominięcie oszczędza tydzień. Pozycja cenowa nie jest obietnicą cenową. Gdy kupujący przekonał, że produkt z magnetycznym ładowaniem jest droższy w eksploatacji niż wariant ze standardowym złączem, należy konsekwentnie stosować ten argument we wszystkich dalszych dokumentach: ofercie detalicznej, prezentacji dla kanału dystrybucji, odpowiedzi na przetarg i prognozie. Firma, która przedstawia supplierowi jeden argument, a klientowi inny, nie optymalizuje swojej pozycji, lecz tworzy spór, który będzie musiała rozstrzygnąć później, gdy dokumenty zostaną porównane. Argument działa tylko wtedy, gdy we wszystkich dokumentach jest taki sam, a najłatwiej zagwarantować to, zapisując go raz w formie, którą można wielokrotnie wykorzystywać, zanim pojawi się pierwsza oferta cenowa.
Ten proces zapewnia również możliwą do obrony odpowiedź wewnętrzną, co jest ważniejsze niż odpowiedź zewnętrzna. Gdy ktoś w firmie pyta, dlaczego nie wybrano opcji wyglądającej na tańszą, odpowiedzią nie jest ocena wartości, którą trzeba powtarzać i uzasadniać przy każdym pytaniu. Jest to wiersz w modelu, który można sprawdzić, podważyć i zaktualizować wraz ze zmianą wolumenu. To zasadniczo inny rodzaj decyzji niż decyzja kupującego, gdy uzasadnienie istnieje wyłącznie w rozmowie. Właśnie na tym polega różnica między decyzją zakupową, która przetrwa audyt, a taką, która mu nie przetrwa.
W modelu powinno znaleźć się jeszcze jedno pytanie i to ono najczęściej zmienia odpowiedź. Opublikowane wiersze opisują urządzenie, ale urządzenie jest wdrażane w określonym środowisku, a każde środowisko wiąże się z określonymi nawykami ładowania. Biuro, w którym przy każdym biurku znajduje się gniazdko i kabel, magazyn, w którym urządzenia ładuje się w klatce pod koniec zmiany, punkt sprzedaży detalicznej, w którym produkt trzeba naładować między prezentacjami, oraz flota, w której urządzenie przekazuje się z osoby na osobę, to cztery różne nawyki ładowania i nie wszystkie pasują do własnych złączy. Kupujący, który traktuje metodę ładowania jako szczegół specyfikacji, a nie jako właściwość wdrożenia, wybierze produkt pasujący do regału, a nie do zmiany, i odkryje tę niedopasowanie w zwrotach, a nie w zamówieniu zakupowym. Pytanie brzmi więc nie „który produkt jest tańszy”, lecz „jaki nawyk ładowania faktycznie występuje w danym wdrożeniu”. Opublikowane wiersze odpowiadają na to pytanie dopiero wtedy, gdy ktoś je zada.
Istnieje również wersja tego porównania, którą kupujący może przeprowadzić bez udziału jakiegokolwiek dostawcy, i warto ją przeprowadzić przed wysłaniem pierwszego zapytania. Należy wziąć dwa opublikowane wiersze oraz dwa profile wdrożenia, które firma już zna, i sprawdzić, które z czterech źródeł kosztów wyzwalają te profile. Profil, w którym urządzenia ładuje się w stałej stacji dokującej pod koniec każdej zmiany, wyzwala koszt akcesoriów, ponieważ stacja dokująca jest urządzeniem zastrzeżonym. Profil, w którym urządzenie ładuje się przez noc z osobistego telefonu, wyzwala go dwukrotnie, ponieważ przewód jest prywatny, a współczynnik utraty jest wyższy. Profil, w którym urządzenie ładuje się ze wspólnej szafki, wyzwala koszt opakowania, ponieważ kabel musi znajdować się w pudełku. Profil, w którym urządzenia w ogóle się nie ładuje, nie wyzwala żadnego z tych kosztów, a w takim przypadku metoda ładowania nie jest w ogóle kwestią kosztową. Cztery profile, cztery pozycje kosztowe i żaden dostawca. To analiza, którą kupujący może zakończyć pierwszego dnia i która zwykle wskazuje właściwy produkt, zanim ktokolwiek przedstawi ofertę.
Naszą własną zasadą jest nie publikowanie ceny tego modelu ani D11. Nie podamy tutaj również ceny, której kupujący nie mógłby zweryfikować z ofertą. Publikujemy natomiast wiersz dla każdego z tych modeli i wyjaśnimy, co oznaczają różnice między nimi w ujęciu handlowym: zastrzeżona metoda ładowania generuje powtarzalny koszt na sztukę, którego standardowe złącze nie generuje; wyższa opublikowana wartość znamionowa jest liczbą planistyczną, a nie zmierzonym czasem działania; różnica w konfiguracji ogniw to pytanie do dostawcy, a nie argument cenowy. Te trzy kwestie wystarczają, aby przygotować porównanie, które wytrzyma próbę.
Jeśli chcesz, abyśmy przygotowali model kosztów dostawy obu produktów na podstawie Twoich danych, prześlij nam współczynnik należności celnych, wolumeny, rynki docelowe oraz zakres opakowań. Zwrócimy dwa modele obok siebie, z wyodrębnionymi pozycjami dotyczącymi akcesoriów, transportu, dokumentacji i obsługi, osobno od pozycji dotyczącej urządzeń, tak by było widoczne, która część różnicy stanowi rzeczywistą różnicę w kosztach.



