Η απόσταση ανάμεσα σε μια επικυρωμένη ανάπτυξη και μια παραγγελία μαζικής παραγωγής είναι μικρότερη από όσο περιμένουν οι αγοραστές και πιο απαιτητική από όσο υποθέτουν. Σχεδόν τίποτα από αυτή δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι μια σειρά από πύλες, η καθεμία από τις οποίες πρέπει να κλείσει συγκεκριμένο άτομο, και όχι να θεωρηθεί κλειστή επειδή κανείς δεν διαφώνησε.
Αυτός είναι ολόκληρο το επιχείρημα του άρθρου και αξίζει να διατυπωθεί πιο ευθεία από ό,τι συνήθως: ο λόγος για τον οποίο τα προγράμματα καθηλώνουν μεταξύ επικύρωσης και παραγωγής σπάνια είναι τεχνικό πρόβλημα. Είναι ότι μια πύλη έκλεισε με μια συζήτηση, μια πύλη έκλεισε με έγγραφο που δεν ανέφερε τη σωστή έκδοση ή μια πύλη έκλεισε με τη σιωπή, επειδή το άτομο που ενδιαφερόταν βρισκόταν κάπου αλλού.
Η πρακτική συνέπεια για έναν αγοραστή που σχεδιάζει μια κυκλοφορία είναι ότι οι πύλες πρέπει να προγραμματιστούν, όχι απλώς να αναγραφούν. Καθεμία χρειάζεται έναν ορισμένο υπογράφοντα, ένα τεκμήριο και μια ημερομηνία, και οι ημερομηνίες πρέπει να υπολογίζονται αντίστροφα από την αποστολή, όχι προς τα εμπρός από τη σημερινή ημέρα. Τα προγράμματα που αντιμετωπίζουν τον κατάλογο πυλών ως λίστα ελέγχου ανακαλύπτουν τις ημερομηνίες πολύ αργά· εκείνα που τον αντιμετωπίζουν ως χρονοδιάγραμμα διαπιστώνουν ότι τρεις από τις επτά πύλες βρίσκονται στην κρίσιμη διαδρομή και οι υπόλοιπες όχι.
Επομένως, η ανάπτυξη ODM και η μαζική παραγωγή πρέπει να αντιμετωπίζεται ως άσκηση διεκπεραίωσης πυλών, και κάθε πύλη παρακάτω αναφέρει ποιος υπογράφει πραγματικά και πόσο κοστίζει η επανακοίνιση της.
Ανάπτυξη ODM και μαζική παραγωγή: οι επτά πύλες και ποιος υπογράφει σε καθεμία
Πύλη πρώτη: ο σχεδιασμός έχει παγώσει. Σχέδια με υπογραφή, ημερομηνία και έκδοση, χωρίς εκκρεμή σημεία, υπογεγραμμένα και από τα δύο μέρη. Αυτή είναι η πύλη που χειρίζεται πιο συχνά λανθασμένα, επειδή μια προφορική έγκριση που δόθηκε ενώ κάποιος κοιτούσε μια τρισδιάστατη απόδοση σημαίνει διαφορετικά πράγματα για τα δύο μέρη, και κανένας δεν ξέρει τι εννοούσε το άλλο. Υπογραφή, ημερομηνία και έκδοση σημαίνουν αυτά που λένε, και είναι το μόνο πράγμα που στέκει ανάμεσα σε μια αναθεώρηση σχεδίου και σε ένα δεύτερο σετ καλουπιών.
Πύλη δεύτερη: τα εργαλεία έχουν γίνει δεκτά. Το πρώτο τεμάχιο ανταποκρίνεται στα σχέδια, έχοντας μετρηθεί σε σύγκριση με αυτά και όχι αξιολογηθεί απομονωμένα. Και τα δύο μέρη υπογράφουν από κοινού, επειδή αυτό είναι το σημείο όπου ένας σχεδιασμός που ήταν εύλογος στο χαρτί δοκιμάζεται ως προς το αν μπορεί πραγματικά να κατασκευαστεί. Ένα πρώτο τεμάχιο που αποτυγχάνει συνήθως αποτυγχάνει στην ανοχή της χύτευσης ή σε κάτι που δεν προσδιόριζε το σχέδιο, και η τροποποίηση των εργαλείων εδώ κοστίζει ημέρες, ενώ το ίδιο πρόβλημα όταν εντοπιστεί μετά την παραγωγή κοστίζει μια αποστολή.
Πύλη τρίτη: η επικύρωση έχει περάσει. Κάθε γραμμή της προδιαγραφής έχει δοκιμαστεί έναντι κριτηρίων που έχουν συμφωνηθεί εκ των προτέρων — όχι κάθε χαρακτηριστικό, κάθε γραμμή. Η επιτυχής επικύρωση πρέπει να παράγει μια υπογεγραμμένη αναφορά που αναφέρει κάθε γραμμή, το κριτήριο, το μετρημένο αποτέλεσμα και την ένδειξη επιτυχίας ή αποτυχίας. Οι αποτυχίες είναι εξίσου πολύτιμες με τις επιτυχίες εδώ: μια επικύρωση που δεν εντόπισε τίποτα συνήθως σημαίνει ότι τα κριτήρια ήταν υπερβολικά ελαφρά και όχι ότι το προϊόν ήταν εξαιρετικό.
Πύλη τέταρτη: η συμμόρφωση έχει ολοκληρωθεί. Ο κατάλογος μοντέλων σε κάθε έγγραφο αντιστοιχεί στην ονομασία που αγοράζεται, για κάθε αγορά. Αυτή είναι η πύλη που συχνότερα θεωρείται διοικητική και συχνότερα είναι αυτή που σταματά μια αποστολή. Μια αναφορά σε επίπεδο οικογένειας προϊόντων που δεν αναφέρει τη διαμόρφωσή σας αποτελεί πραγματικό εύρημα και είναι ορατό στην κεφαλίδα ενός εγγράφου πριν διακινηθεί οποιοδήποτε χρήμα.
Πύλη πέμπτη: ο κατάλογος υλικών έχει κλειδώσει. Καμία αντικατάσταση εξαρτήματος χωρίς προηγούμενη γραπτή ειδοποίηση. Αυτή είναι η πύλη που προστατεύει τον αγοραστή από τον τρόπο αποτυχίας που κανείς δεν εντοπίζει μέχρι να τον αναφέρουν οι πελάτες: ένας προμηθευτής εξαρτημάτων αλλάζει μεταξύ παρτίδων, κανείς στο έργο δεν το προσέχει και η συμπεριφορά του προϊόντος αποκλίνει. Το μικρόφωνο και η ακουστική απόδοση είναι τα πιο ευαίσθητα σε αυτό, κάτι που αποτελεί ακριβώς τον λόγο για τον οποίο υπάρχει το διατηρημένο δείγμα.
Πύλη έκτη: το γραφιστικό υλικό έχει παγώσει. Το περιεχόμενο της επισήμανσης είναι οριστικό — ταυτότητα κατασκευαστή, προειδοποιήσεις, σήμανση μπαταρίας και τυχόν απαιτήσεις γλώσσας για την αγορά προορισμού. Αυτό είναι ένα από τα λίγα σημεία όπου μια καθυστερημένη αλλαγή έχει πραγματικά υψηλό κόστος αντί απλώς δυσκολία, επειδή η αλλαγή του περιεχομένου της επισήμανσης σημαίνει επανεκτύπωση της συσκευασίας. Παγώστε το με ένα υπογεγραμμένο δείγμα.
Πύλη έβδομη: το χρυσό δείγμα έχει διατηρηθεί. Ένα τεμάχιο από την εγκεκριμένη παρτίδα παραγωγής, με υπογραφή, ημερομηνία και φωτογραφία, το οποίο διατηρείται. Κάθε επόμενη παράδοση συγκρίνεται με αυτό. Χωρίς αυτό, η φράση «όχι όπως παραγγέλθηκε» δεν έχει κοινά αποδεκτό σημείο αναφοράς και κάθε συζήτηση για την ποιότητα γίνεται υποκειμενική αντί να είναι μετρήσιμη.

Οι πύλες που αποτυγχάνουν σιωπηλά
Τρεις από αυτές τις επτά αποτυγχάνουν αθόρυβα, και η σιωπή είναι το πρόβλημα, όχι η αποτυχία.
Ο σχεδιασμός αποτυγχάνει να παγώσει σιωπηλά επειδή μια τρισδιάστατη απόδοση εγκρίθηκε σε μια σύσκεψη. Δεν υπάρχει κάτι λάθος· δύο άτομα απλώς έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις για το τι συμφωνήθηκε, και η διαφωνία εμφανίζεται όταν ζητηθεί αναθεώρηση ενός σχεδίου και κάποιος πει ότι ο σχεδιασμός είχε παγώσει. Η απόδειξη είναι μια σύσκεψη, και η απόδειξη του αντισυμβαλλόμενου είναι μια μνήμη.
Η κλειδωση του καταλόγου υλικών αποτυγχάνει σιωπηλά, επειδή δεν συμβαίνει απολύτίποτα. Η υποκατάσταση γίνεται για καλό λόγο, συνήθως λόγω διαθεσιμότητας, και δεν κοινοποιείται σε κανέναν, επειδή δεν υπάρχει μηχανισμός που να απαιτεί την κοινοποίηση. Τρεις παρτίδες αργότερα η ακουστική συμπεριφορά έχει μετατοπιστεί και δεν υπάρχει γραμμή βάσης για σύγκριση, αυτή ακριβώς τη λειτουργία που εκτελεί το διατηρημένο δείγμα.
Η ολοκλήρωση της Συμμόρφωσης αποτυγχάνει σιωπηλά, επειδή ο αριθμός πιστοποιητικού αντιγράφηκε από προηγούμενο πρόγραμμα και αντιστοιχεί σε μια οικογένει προϊόντων, όχι σε μια συγκεκριμένη διαμόρφωση. Δεν φαίνεται τίποτα λάθος στον φάκελο. Το εύρημα εμφανίζεται κατά τον εκτελωνισμό των τελωνείων και το κόστος εκείνη τη στιγμή δεν είναι το πιστοποιητικό, αλλά οι χρεώσεις υπερημερίας και η σχέση με τον εισαγωγέα.
Οι άλλες τέσσερις αποτυχίες είναι εμφανείς, γι’ αυτό είναι λιγότερο επικίνδυνες. Ένα πρώτο δείγμα που δεν ανταποκρίνεται στα σχέδια είναι προφανές την ημέρα που παραδίδεται. Μια επικύρωση που αποτυγχάνει αποτελεί έκθεση με κόκκινη γραμμή. Ένα τελικό αρχείο τεκμηρίων που δεν είναι οριστικοποιημένο σταματά τον εκτυπωτή. Οι εμφανείς αποτυχίες κοστίζουν αλλά μπορούν να αποκατασταθούν· οι τρεις σιωπηλές που προηγήθηκαν είναι αυτές που επιβιώνουν στο πεδίο.
Υπάρχει ένα μοτίβο πίσω από τις τρεις σιωπηλές αποτυχίες και αξίζει να ονομαστεί, επειδή είναι ο λόγος για τον οποίο οι αγοραστές τις βρίσκουν εκπληκτικές. Καθεμία από αυτές υποκαθιστά μια πράξη επικοινωνίας με μια πράξη επιβεβαίωσης. Η οριστικοποίηση του σχεδιασμού υποκαθιστά την έγκριση με την υπογραφή. Η κλειδωση του καταλόγου υλικών υποκαθιστά την πρόθεση ενημέρωσης με την απαιτούμενη έγκριση. Η ολοκλήρωση της Συμμόρφωσης υποκαθιστά μια εύλογη αναφορά πιστοποιητικού με μια επαληθευμένη. Σε κάθε περίπτωση, τα μέρη συμπεριφέρθηκαν εύλογα και το παραδοτέο δεν υπάρχει, γι’ αυτό η αποτυχία δεν μπορεί να αποδοθεί σε κανέναν και, συνεπώς, δεν μπορεί να διορθωθεί ζητώντας από κάποιον να είναι πιο προσεκτικός.
Η διορθωτική ενέργεια είναι η ίδια και στις τρεις περιπτώσεις και αξίζει να εφαρμοστεί πριν από την κυκλοφορία, αντί για μετά από την εμφάνιση ενός προβλήματος: να προσδιοριστεί το παραδοτέο, να οριστεί το άτομο που το υπογράφει και η υπογραφή να τοποθετηθεί σε σημείο όπου ο επόμενος θα την αναζητήσει. Πρόκειται για μισή ώρα δουλειάς με αναλογικά δυσανάλογο αποτέλεσμα και για τη διαφορά ανάμεσα σε μια κυκλοφορία που μπορεί να αιτιολογηθεί και σε μια που απλώς έχει ολοκληρωθεί.
Υπάρχει μια τέταρτη σιωπηλή αποτυχία που δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο, επειδή δεν αποτελεί πύλη: η παραδοχή ότι το δείγμα που αξιολόγησε ο αγοραστής είναι η μονάδα που θα κατασκευάσει το εργοστάσιο. Ένα δείγμα που διαφέρει από τη μονάδα παραγωγής σε ένα στοιχείο, σε ένα χρώμα ή σε μια έκδοση υλικολογισμού ακυρώνει κάθε αξιολόγηση που έχει διενεργηθεί σε αυτό, και η απόκλιση είναι σχεδόν πάντα αόρατη, επειδή οι διαφορές είναι μικρές και ασήμαντες. Η φάση σχεδιασμού καλύπτει τον λόγο για τον οποίο αυτή η απόφαση ανήκει πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι περιμένουν οι αγοραστές.
Τι κάνει να διατηρείται μια οριστικοποίηση: οι συνέπειες, όχι τα αιτήματα
Μια οριστικοποίηση χωρίς συνέπεια αποτελεί πρόταση, και μια πρόταση δεν αλλάζει τη συμπεριφορά κανενός. Για κάθε πύλη, αναφέρετε εκ των προτέρων τι συμβαίνει εάν μετά την οριστικοποίηση επέλθει αλλαγή: ποιος πληρώνει και τι προσθέτει στο χρονοδιάγραμμα.
Ο μηχανισμός είναι απλός και λειτουργεί αμέσως. Εάν μια αναθεώρηση σχεδίου μετά την οριστικοποίηση κοστίζει ένα δεύτερο εργαλείο, ο αιτών σκέφτεται δύο φορές πριν ζητήσει την αλλαγή. Εάν μια υποκατάσταση στον κατάλογο υλικών απαιτεί γραπτή έγκριση από συγκεκριμένο αγοραστή, ο μηχανικός ελέγχει αν η εναλλακτική λύση είναι αποδεκτή πριν την προτείνει. Εάν μια καθυστερημένη αλλαγή στα τελικά αρχεία τεκμηρίων σημαίνει εκτύπωση από την αρχή, η ομάδα μάρκετινγκ οριστικοποιεί το περιεχόμενο πριν από την εκτύπωση, όχι μετά. Καμία από αυτές δεν αποτελεί οδηγία να είστε πιο προσεκτικοί· όλες αποτελούν σήματα τιμής, και τα σήματα τιμής αλλάζουν τη συμπεριφορά πολύ πιο αξιόπιστα από τα αιτήματα.
Συγκεκριμένα, τι πρέπει να γράψετε είναι τρεις γραμμές ανά πύλη: ποιος μπορεί να εγκρίνει μια αλλαγή μετά την οριστικοποίηση, πόσο κοστίζει και πόσο χρόνο προσθέτει. Οι πύλες με διαφορετικές συνέπειες απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση, και ένας αγοραστής που εφαρμόζει έναν κανόνα σε και τις επτά είτε θα ελέγχει υπερβολικά τις φθηνές πύλες είτε θα ελέγχει ανεπαρκώς τις ακριβές. Η πύλη τελικών αρχείων τεκμηρίων αξίζει πλήρη επανασυσκευασία. Η πύλη σχεδιασμού αξίζει ένα δεύτερο εργαλείο. Η πύλη του χρυσού δείγματος δεν είναι στην ουσία αναστρέψιμη, γι’ αυτό θα πρέπει να κλείνει τελευταία και να σφραγιστεί.
Το κριτήριο για το αν μια συνέπεια είναι διατυπωμένη καλά είναι αν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς συνομιλία. Η φράση «Οι αλλαγές μετά την οριστικοποίηση του σχεδιασμού απαιτούν δεύτερο εργαλείο, το κόστος του οποίου βαρύνει το αιτούν μέρος» μπορεί να εφαρμοστεί. Η φράση «Οι αλλαγές μετά την οριστικοποίηση του σχεδιασμού θα πρέπει να αποφεύγονται όπου είναι δυνατόν» δεν μπορεί, επειδή δεν υπάρχει γεγονός που την ενεργοποιεί και κανείς δεν μπορεί να διαπιστώσει αν έχει τηρηθεί. Η δεύτερη μορφή εμφανίζεται πολύ πιο συχνά σε συμβόλαια και σημειώσεις προγράμματος από την πρώτη και αξίζει να μετατρέπετετε μία ρήτη κάθε φορά καθώς εξελίσσεται το πρόγραμμα, αντί να περιμένετε να ξαναγράψετε τα πάντα.
Υπάρχει ένα ακόμη στοιχείο που δεν κοστίζει τίποτα και αλλάζει περισσότερο από όσο θα περιμένατε: ένα ονοματισμένο άτομο σε κάθε πλευρά, το οποίο μπορεί να αρνηθεί μια αλλαγή χωρίς κλιμάκωση. Χωρίς αυτό, κάθε μεταγενέστερη αλλαγή μετατρέπεται σε διαπραγμάτευση μεταξύ οργανισμών αντί για απόφαση μεταξύ μηχανικών, και όποιος βρίσκεται σε καλύτερη θέση να αξιολογήσει τις επιπτώσεις είναι αυτός που δεν μπορεί να δεσμευτεί για αυτές.
Το στοιχείο αυτό αξίζει περισσότερο από όσο φαίνεται, επειδή αλλάζει τη θέση του μηχανικού που εντοπίζει το πρόβλημα. Ένας μηχανικός που γνωρίζει ότι μια αλλαγή θα απαιτήσει κλιμάκωση δεν μπορεί να την επισημάνει επιπτύδια, οπότε την επισημαίνει καθυστερημένα — αφού έχει ολοκληρωθεί η κοπή του εργαλείου, αφού το έργο τέχνης έχει σταλεί στον τυπογράφο, αφού έχει γίνει η υποκατάσταση. Ένας μηχανικός που μπορεί να αρνηθεί μια αλλαγή επί τόπου την επισημαίνει αμέσως, όταν το κόστος είναι μια συνομιλία. Ολόκληρος ο μηχανισμός στηρίζεται στην παροχή εξουσίας στο άτομο που βρίσκεται πιο κοντά στην εργασία, και η εξουσία αυτή αλλάζει τον χρόνο που γίνονται οι ενέργειες.

Σε τι χρησιμεύει ένα χρυσό δείγμα και πόσο κοστίζει η διατήρησή του
Το δείγμα που παραμένει σε αποθήκευση είναι το φθηνότερο από τα επτά πεδία ελέγχου και εκείνο που οι αγοραστές παραλείπουν συχνότερα, συνήθως επειδή φαίνεται διοικητική διαδικασία μέχρι να φτάσει η πρώτη αξίωση και να ανακαλύψουν όλοι τι σημαίνει «όχι όπως παραγγέλθηκε» χωρίς δείγμα.
Αποτελεί τέσσερα πράγματα. Παρέχει σε κάθε μεταγενέστερη συζήτηση ποιότητας ένα κοινό σημείο αναφοράς αντί για επιχειρήματα σχετικά με τα πρότυπα. Κάνει ορατή κάθε απόκλιση — αλλαγή εξαρτήματος, προσαρμογή διεργασίας, διακύμανση παρτίδας υλικού — επειδή καθίσταται δυνατή η σύγκριση. Υποστηρίζει τα ακουστικά και τα χαρακτηριστικά της κάμερας που κανένα δημοσιευμένο πρότυπο δεν περιγράφει, τα οποία στη γκάμα μας αποτελούν τα περισσότερα. Επιτρέπει επίσης στην ομάδα του αγοραστή να αξιολογήσει μεταγενέστερη μονάδα παραγωγής χωρίς νέο πρόγραμμα.
Το κόστος συνίσταται σε χώρο αποθήκευσης, μια σύμβαση σήμανσης που αντέχει στον χειρισμό και έναν κανόνα για το ποιος επιτρέπεται να το επιθεωρεί. Ο κανόνας έχει τη μεγαλύτερη σημασία: ένα δείγμα που χρησιμοποιείται για καταστροφικές δοκιμές δεν αποτελεί πλέον δείγμα που παραμένει σε αποθήκευση, και ένα πρόγραμμα που το ανακαλύπτει κατά τη διάρκεια μιας αξίωσης έχει ήδη χάσει το αποδεικτικό στοιχείο. Δύο μονάδες, μία που παραμένει σε αποθήκευση και μία διαθέσιμη για δοκιμές, εξαλείφουν την αμφισημία με πολύ μικρό κόστος.
Υπάρχει ένα δεύτερο στοιχείο που κάνει το δείγμα που παραμένει σε αποθήκευση και εύκολα παραβλέπεται, το οποίο σημαίνει περισσότερο από την περίπτωση χρήσης σε αξιώσεις. Παρέχει στην ομάδα του αγοραστή έναν τρόπο να αξιολογήσει μεταγενέστερη μονάδα παραγωγής χωρίς να ανοίξει νέο πρόγραμμα. Οι ομάδες που λαμβάνουν δείγμα από επαναληπτική παραγγελία μπορούν να το συγκρίνουν μόνες τους με τη μονάδα που παραμένει σε αποθήκευση, στις εγκαταστάσεις τους και υπό τις δικές τους συνθήκες. Οι ομάδες χωρίς δείγμα υποβάλλουν ερώτημα στον προμηθευτή και περιμένουν. Η πρώτη ρύθμιση απαιτεί μία ώρα· η δεύτερη απαιτεί δύο εβδομάδες και παράγει μια λιγότερο συγκεκριμένη απάντηση.
Για το δείγμα που παραμένει σε αποθήκευση, πριν από την έγκριση, πρέπει να ζητηθούν τρία στοιχεία: πόσες μονάδες, πώς ταυτοποιούνται και ποιος επιτρέπεται να ανοίξει το κουτί. Ένα πρόγραμμα που απαντά και στα τρία έχει ολοκληρώσει το πεδίο ελέγχου. Ένα πρόγραμμα που αναφέρει μία μονάδα, χωρίς να εξηγεί πώς σημαίνεται, έχει αναβάλει την απόφαση, και η απόφαση θα ληφθεί από όποιον χρειαστεί πρώτος να δει τι περιέχει.
Υπάρχει επίσης το ζήτημα της σχέσης μεταξύ του δείγματος που παραμένει σε αποθήκευση και των κριτηρίων αποδοχής, το οποίο συνδέεται με το τρίτο πεδίο ελέγχου. Εάν τα κριτήρια είχαν γραφτεί αρκετά χαλαρά ώστε να περνά σχεδόν οτιδήποτε, το δείγμα που παραμένει σε αποθήκευση καθίσταται το πραγματικό πρότυπο — κάτι λειτουργικό αλλά τυχαίο, που σημαίνει ότι το πρότυπο είναι ό,τι συμβαίνει να είναι η συγκεκριμένη μονάδα. Είναι καλύτερο να έχετε κριτήρια και δείγμα παρά κάποιο από τα δύο μόνο του, επειδή τα κριτήρια σας λένε τι αναζητάτε και το δείγμα σας δείχνει τι πήρατε.

Ποιος υπογράφει και γιατί ο αγοραστής χρειάζεται δική του υπογραφή σε κάθε πεδίο
Ο κατάλογος πεδίων ελέγχου που παρουσιάζεται παραπάνω αναφέρει έναν υπογράφοντα σε κάθε πλευρά για έναν λόγο που εύκολα υποτιμάται. Στα περισσότερα προγράμματα, η υπογραφή του αγοραστή συλλέγεται μία φορά, από ένα άτομο του οποίου η δουλειά είναι τα προγράμματα, ενώ από τα άτομα των οποίων η δουλειά εξαρτάται από το αποτέλεσμα — ποιότητα, νομικά, μάρκετινγκ — ζητείται ανεπίσημη έγκριση. Έπειτα τα πεδία ελέγχου κλείνουν στο χαρτί και ανοίγουν ξανά στην πράξη.
Η λύση δεν είναι εντυπωσιακή: ο αγοραστής χρειάζεται έναν ονοματισμένο υπογράφοντα για κάθε πεδίο ελέγχου, και το άτομο αυτό πρέπει να έχει την εξουσία να πει όχι χωρίς κλιμάκωση. Ένας μηχανικός ποιότητας που δεν μπορεί να απορρίψει ένα πρώτο δείγμα δεν το υπογράφει, και η υπογραφή στο έγγραφο είναι μια τυπική διαδικασία που δεν προστατεύει κανέναν.
Αξίζει να χαρτογραφηθούν οι επτά πύλες, οι λειτουργίες του ίδιου του αγοραστή πριν από την κυκλοφορία, επειδή η χαρτογράφηση αποκαλύπτει κενά. Ο σχεδιασμός και η κατασκευή εργαλείων ανήκουν στη μηχανική. Η επικύρωση ανήκει στον ποιοτικό έλεγχο. Η συμμόρφωση ανήκει στη νομική ή ρυθμιστική λειτουργία. Ο κατάλογος υλικών ανήκει στη μηχανική, με τον ποιοτικό έλεγχο ενημερωμένο. Τα γραφικά ανήκουν στο μάρκετινγκ, με τη νομική να ελέγχει τις δηλώσεις. Το δείγμα που παραμένει ανήκει στον ποιοτικό έλεγχο. Όταν σε μια λειτουργία δεν έχει ανατεθεί υπεύθυνος υπογραφής, η πύλη θα κλείσει από όποιον βρίσκεται πιο κοντά, γι' αυτό και η πύλη πέντε συγκεκριμένα καταλήγει να μην την κλείσει κανείς.
Η πλευρά του προμηθευτή λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, με μία διαφορά για την οποία πρέπει να ρωτήσουν οι αγοραστές: εάν ο υπεύθυνος υπογραφής του προμηθευτή για την πύλη συμμόρφωσης είναι το πρόσωπο που μπορεί να συγκεντρώσει τα τεκμηριωμένα που λείπουν ή εκείνο που υποβάλλει σχετική αναφορά. Η διάκριση καθορίζει εάν η πύλη θα κλείσει σε δύο εβδομάδες ή σε δύο μήνες, και χρειάζεται μία μόνο ερώτηση για να διαπιστωθεί κατά την πρώτη εβδομάδα.
Η ίδια ερώτηση ισχύει και για την πύλη του καταλόγου υλικών στην πλευρά του προμηθευτή, και έχει σημασία επειδή συνήθως την υπογράφει η λειτουργία αγορών ή διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας και όχι κάποια μηχανική λειτουργία. Μια λειτουργία αγορών θα τηρήσει έναν κανόνα γραπτής έγκρισης επειδή πρόκειται για κανόνα που αφορά τα έγγραφα. Μια μηχανική λειτουργία θα τον τηρήσει επειδή πρόκειται για κανόνα που αφορά το προϊόν. Και οι δύο μπορούν να υπογράψουν την πύλη, αλλά μόνο η δεύτερη θα προσέξει μια υποκατάσταση πριν πραγματοποιηθεί και όχι μετά, και η διαφορά ανάμεσα στο να προσέξει κανείς και στο να μην προσέξει είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ειδοποίηση και σε απόκλιση.
Πριν δεσμευτείτε σε ημερομηνία κυκλοφορίας, η πρακτική δοκιμή είναι εάν και στις επτά πύλες έχει αντιστοιχιστεί ένα όνομα τόσο στην πλευρά του αγοραστή όσο και στην πλευρά του προμηθευτή. Όπου δεν υπάρχει, η πύλη θα κλείσει βάσει γειτνίασης και όχι βάσει απόφασης — από όποιον βρίσκεται στη σύσκεψη, από όποιον την προσέξει πρώτος ή από κανέναν. Το ποιο από αυτά θα συμβεί δεν είναι θέμα ωριμότητας της διαδικασίας. Είναι θέμα του αν ρωτήθηκε ποτέ κάποιον.
Τι μπορεί να κλείσει τα δημοσιευμένα δεδομένα μας και τι όχι
Καθεμία από αυτές τις πύλες θα πρέπει να κλείσει με ένα τεκμήριο που μπορείτε να κρατάτε στα χέρια σας, και δεν θα παρουσιάσουμε μια πύλη ως κλειστή όταν το αποτέλεσμά της είναι μια συζήτηση. Αυτό περιλαμβάνει να αναφέρουμε ρητά όταν μια πύλη δεν μπορεί να κλειίσει με βάση τη δημοσιευμένη θέση μας.
Αρκετές πύλες κλείνουν εύκολα επειδή ο κατάλογός μας δημοσιεύει τα στοιχεία που χρειάζονται. Η πύλη σχεδιασμού κλείσει με βάση υπογεγραμμένα σχέδια και όχι με βάση δεδομένα του καταλόγου. Η πύλη κατασκευής εργαλείων κλείσει με βάση μετρήσεις. Η πύλη γραφικών κλείσει με βάση τις απαιτήσεις της αγοράς προορισμού. Η πύλη επικύρωσης, όμως, εξαρτάται από κριτήρια αποδοχής, και τα κριτήρια σε αρκετούς τομείς δεν μπορούν να γραφτούν με βάση όσα δημοσιεύουμε.
Συγκεκριμένα, η σύσταση του υλικού του πλαισίου δεν δημοσιεύεται, το βάρος του πλαισίου δημοσιεύεται για ένα μόνο μοντέλο σε ολόκληρη τη σειρά — 158 g για το MT6 — και δεν δημοσιεύεται για τα υπόλοιπα. Το μοντέλο του αισθητήρα κάμερας, το οπτικό πεδίο και οι προδιαγραφές βίντεο δεν δημοσιεύονται. Τα στοιχεία του μικροφώνου και τα ακουστικά μεγέθη δεν δημοσιεύονται, και καμία ακουστική μέτρηση τρίτου μέρους δεν υποστηρίζει κανένα μοντέλο της σειράς μας. Οι αριθμοί των εκθέσεων δοκιμών διείσδυσης δεν δημοσιεύονται πέρα από μία μόνη ένδειξη στον κατάλογο. Δεν δημοσιεύονται αριθμοί πιστοποιητικών, με τη θέση CE, FCC και RoHS να ισχυρίζεται για τα μοντέλα ενηλίκων και συγκεκριμένους αριθμούς μοντέλων που αναμένουν επιβεβαίωση.
Όπου μια γραμμή δεν μπορεί να κλειίσει με βάση τα δημοσιευμένα δεδομένα, παραμένει ανοιχτή με έναν ορισμένο υπεύθυνο και δεν κλείσει βάσει παραδοχής. Αυτό είναι δυσάρεστο και είναι σωστό, επειδή η εναλλακτική λύση είναι μια έκθεση επικύρωσης που περιέχει έναν εύλογο αριθμό που κανείς δεν μέτρησε — και ένας εύλογος αριθμός σε μια έκθεση επικύρωσης είναι χειρότερος από μια ανοιχτή γραμμή, επειδή θα βασιστεί σε αυτόν κάποιος που δεν μπορεί να καταλάβει ότι επινοήθηκε.
Η διάκριση ανάμεσα σε μια ανοιχτή γραμμή και σε μια κλειστή γραμμή με ασθενές κριτήριο είναι αυτή που κοστίζει χρήματα. Μια ανοιχτή γραμμή κοστίζει ένα αίτημα, έναν χρόνο αναμονής και μερικές φορές μια μέτρηση. Μια κλειστή γραμμή με ασθενές κριτήριο δεν κοστίζει τίποτα μέχρι την ημέρα που κάποιος θα βασιστεί σε αυτή, και τότε το κόστος είναι μια δήλωση που ο αγοραστής δεν μπορεί να υπερασπίσει και μια προδιαγραφή στην οποία ο προμηθευτής δεν συμφώνησε ποτέ. Οι αγοραστές που ασκούν πίεση για κυκλοφορία θα δεχτούν το ασθενές κριτήριο επειδή είναι ταχύτερο, και η ανακάλυψη ότι ήταν ασθενές συνήθως έρχεται από έναν πελάτη και όχι από ένα τεστ.
Υπάρχει μια μεσαία θέση, η οποία αξίζει να γνωρίζετε, επειδή συχνά είναι η σωστή: κλείσιμο της γραμμής έναντι μιας συγκεκριμένης μεθόδου και ενός συγκεκριμένου ορίου ανοχής, χωρίς συγκεκριμένο αριθμό. Η γραμμή θεωρείται τότε κλειστή με την έννοια ότι υπάρχει το κριτήριο και έχει προγραμματιστεί η μέτρηση, ενώ η αναφορά αναφέρει «ανεκκλητο μέτρηση σύμφωνα με τη μέθοδο M», αντί να επιβεβαιώνει μια τιμή. Αυτή η προσέγγιση είναι αιτιολογήσιμη, ειλικρινής και συμβατή με την αποστολή μιας μικρής πιλοτικής παρτίδας αντί για μια πλήρη παραγωγική σειρά.
Για ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, θα αναφέρουμε ποιες από τις επτά πύλες μπορούμε να τεκμηριώσουμε με βάση τα δικά μας αρχεία, ποιες εξαρτώνται από πληροφορίες που δεν μας έχουν δοθεί και ποιες απαιτούν ανάθεση μέτρησης, με πρώτα να συμφωνηθεί η μέθοδος. Τόσο η φάση της πιλοτικής παραγωγής όσο και η φάση της τεκμηρίωσης καταλήγουν στο ίδιο σημείο: το πραγματικό παραδοτέο, όχι η πρόθεση.
Στείλτε μας τη λίστα των πυλών για το πρόγραμμά σας και θα σας ενημερώσουμε ποιες μπορούμε να τεκμηριώσουμε και ποιες εξαρτώνται από πληροφορίες που δεν μας έχουν δοθεί.
Σχετικό υλικό
- Ανάπτυξη και επικύρωση ODM
- Η τεκμηρίωση που πρέπει να παράγει ένα πρόγραμμα
- Διαδικασία επισκόπησης μηχανολογικών προσαρμογών
- Η πιλοτική παραγωγή και τι αποδεικνύει
Στείλτε τη λίστα των πυλών και θα σας πω ποιες μπορούμε να τεκμηριώσουμε και ποιες όχι.



