Κατασκευαστής smart γυαλιών OEM/ODM · Shenzhen, Κίνα +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Ανάπτυξη ODM: Η φάση σχεδιασμού και οι αποφάσεις της

Η φάση σχεδιασμού ενός προγράμματος ODM είναι όπου το προϊόν του αγοραστή συναντά την πλατφόρμα του κατασκευαστή, συνήθως με όχι ιδιαίτερα άνετους όρους…

Από την ομάδα μηχανικών και προμηθειών της CYNRIN/ Mar 2, 2022/ 3 λεπτά ανάγνωσης
Ανάπτυξη ODM: Η φάση σχεδιασμού και οι αποφάσεις της

Η φάση σχεδιασμού ενός προγράμματος ODM είναι εκεί όπου το προϊόν του αγοραστή συναντά την πλατφόρμα του κατασκευαστή, και η συνάντηση συνήθως δεν είναι τόσο ομαλή όσο θα έπρεπε. Ο αγοραστής έρχεται με μια μάρκα, έναν πελάτη και μια εμπορική απαίτηση. Ο κατασκευαστής έρχεται με μια πλατφόρμα που υπάρχει ήδη, με έναν κατάλογο υλικών από πίσω της και με ένα σύνολο στοιχείων που δεν είναι διαπραγματεύσιμα, επειδή στηρίζουν τη λειτουργία της.

Και οι δύο θέσεις είναι εύλογες. Το πρόβλημα είναι ότι η φάση σχεδιασμού συνήθως διεξάγεται ως διαπραγμάτευση για τις προδιαγραφές, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για διαπραγμάτευση σχετικά με το ποιες απαιτήσεις είναι πραγματικά σταθερές και ποιες είναι διαπραγματεύσιμες. Οι αγοραστές που δεν μπορούν να τις ξεχωρίσουν ξοδεύουν τη φάση αυτή αγωνιζόμενοι για στοιχεία που δεν ήταν ποτέ διαθέσιμα και παραχωρώντας στοιχεία που ήταν, και τα δύο μέρη αυτής της ανταλλαγής οδηγούν σε χειρότερο πρόγραμμα από ό,τι επεδίωκε καθεμία πλευρά.

Επομένως, η φάση σχεδιασμού ανάπτυξης ODM γίνεται κατανοητή καλύτερα ως το σύνολο αποφάσεων που καθορίζουν αν οι υπόλοιπες φάσεις θα είναι ομαλές ή δύσκολες — και κάθε μία από αυτές είναι φθηνότερη να ληφθεί τώρα παρά αργότερα, σε βαθμό που είναι εύκολο να αποδειχθεί αλλά και εύκολο να υποεκτιμηθεί.

Σε ποια κατηγορία εντάσσεται αυτή η απαίτηση;

Φάση σχεδιασμού ανάπτυξης ODM: οι τρεις κατηγορίες στις οποίες εντάσσεται κάθε απαίτηση

Σταθερή από την πλατφόρμα. Τα μέρη του σχεδιασμού που δεν μπορούν να αλλάξουν χωρίς νέα ανάπτυξη. Σε μια σειρά όπως η δική μας, αυτό συνήθως σημαίνει τη ραδιοφωνική μονάδα και την πιστοποίησή της, τη συστοιχία μπαταρίας και την κάλυψη των δοκιμών σε επίπεδο στοιχείου, τη διεπαφή φόρτισης και την προσέγγιση της πλατφόρμας ως προς το υλικολογισμό και την εφαρμογή. Ένας αγοραστής που ζητά αλλαγή στην έκδοση Bluetooth σε μια πλατφόρμα που βασίζεται σε διαφορετικό ραδιοφωνικό στοιχείο ζητά ουσιαστικά ένα νέο προϊόν και όχι μια νέα διαμόρφωση. Η δημοσιευμένη σειρά μας διαθέτει Bluetooth 5.3 σε δύο μοντέλα και 5.4 στα υπόλοιπα, κάτι που αποτελεί μια καλή επεξήγηση: η διαφορά είναι πραγματική, είναι δημοσιευμένη και δεν αποτελεί επιλογή διαμόρφωσης — είναι χαρακτηριστικό ενός διαφορετικού μοντέλου.

Διαμορφώσιμη εντός της πλατφόρμας. Οι περιπτώσεις όπου υπάρχουν γνήσιες δημοσιευμένες επιλογές. Ο κατάλογός μας το δείχνει με σαφήνει: διαμορφώσεις στοιχείων στα 55 mAh × 2, 70 mAh × 2, 90 mAh × 2 και μεμονωμένα στοιχεία 100 mAh και 115 mAh· φόρτιση με μαγνητική σύνδεση ή Type-C· επιλογές θήκης στα 900 mAh και 1400 mAh· ανάλυση κάμερας στα 8 MP και 13 MP· και δημοσιευμένες επιλογές χρώματος για δύο μοντέλα — το V03 Pro σε πορτοκαλί, off-white και μαύρο και το V06 σε πορτοκαλί, white ice blue, μαύρο και μαύρο ice blue.

Μεμονωμένα προσαρμοσμένη. Νέα εργαλεία, προσαρμοσμένος φακός, προσαρμοσμένη διεπαφή, προσαρμοσμένη έκδοση υλικολογισμού, προσαρμοσμένη εφαρμογή. Όλα είναι διαθέσιμα και καθένα συνεπάγεται κόστος, χρονοδιάγραμμα και συνέπειε συμμόρφωσης. Η κατηγορία υπάρχει και δεν αποτελεί αποτυχημένη κατάσταση· απλώς πρόκειται για ένα διαφορετικό πρόγραμμα με διαφορετική οικονομία, και η φάση σχεδιασμού είναι όπου αποκαλύπτεται σε ποια περίπτωση βρίσκεστε.

Η πραγματική εργασία της φάσης σχεδιασμού είναι να ταξινομηθεί ο κατάλογος απαιτήσεων σε αυτές τις τρεις κατηγορίες, με έναν ορισμένο υπεύθυνο για κάθε γραμμή, και να γίνει πριν από τη συνάντηση για τις προδιαγραφές, όχι κατά τη διάρκειά της. Μια απαίτηση που δεν έχει ταξινομηθεί θα απαντηθεί από όποιον έχει τη μεγαλύτερη βεβαιότητα στην αίθουσα, κάτι που δεν είναι το ίδιο με το να απαντήσει ο πιο σωστός άνθρωπος.

Τι αναλαμβάνει το πρόγραμμα για κάθε κατηγορία

Αξίζει να διαβαστεί αυτός ο πίνακας με προσοχή, επειδή η επάνω γραμμή είναι η μόνη που δεν επιβαρύνει τίποτα. Μια απαίτηση σταθερή από την πλατφόρμα δεν έχει επιπλέον κόστος και δεν προσθέτει τίποτα στο χρονοδιάγραμμα, επειδή η εργασία είχε γίνει πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα. Μια διαμορφώσιμη απαίτηση επηρεάζει την τιμή μονάδας και προσθέτει το πολύ λίγες εβδομάδες. Μια μεμονωμένα προσαρμοσμένη απαίτηση συνεπάγεται ένα εφάπαξ κόστος συν ένα κόστος ανά μονάδα, προσθέτει εβδομάδες, απαιτεί εκ νέου τεκμηρίωση της συμμόρφωσης και — κρίσιμα — θεωρείται βεβαμένη μόλις αναληφθεί η δέσμευση.

Παραγόμενη από την AI φωτογραφία που απεικονίζει την ανάπτυξη ODM: τη φάση σχεδιασμού και τις αποφάσεις της — εικόνα 1 από 3

Οι έξι αποφάσεις που είναι φθηνές εδώ και ακριβές αργότερα

  1. Το μοντέλο, από τη δημοσιευμένη σειρά ή νέας κατασκευή. Αυτό καθορίζει όλα τα επακόλουθα. Ένα μοντέλο πλατφόρμας με τα δικά σας branding είναι θέμα παραμετροποίησης· μια νέα κατασκευή είναι πρόγραμμα ανάπτυξης με διαφορετικό κόστος και διαφορετικό χρονοδιάγραμμα. Αυτή είναι η μόνη απόφαση στη λίστα που δεν μπορεί να επανεξεταστεί με χαμηλό κόστος αργότερα.
  2. Η διαμόρφωση της μπαταρίας και της φόρτισης. Προκαθορισμένη από την πλατφόρμα, διαμορφώσιμη εντός αυτής ή νέα. Η στοιχεία καθορίζει τη διάρκεια λειτουργίας, περιορίζει τις διαθέσιμες επιλογές θήκης, καθορίζει τη διεπαφή φόρτισης και οδηγεί την τεκμηρίωση μεταφοράς. Είναι η απόφαση με το ευρύτερο αντίκτυπο ανά μονάδα προσπάθειας.
  3. Η κάμερα ή η απουσία της. Οι δημοσιευμένες βαθμίδες είναι 8 MP και 13 MP, και δεν έχει δημοσιευτεί τίποτα για τον ίδιο τον αισθητήρα, το οπτικό πεδίο ή την προδιαγραφή βίντεο. Επομένως, η απόφαση στη φάση σχεδιασμού είναι ποια βαθμίδα θα επιλέξετε, όχι ποιος αισθητήρας — και, αν ο αισθητήρας έχει σημασία για τις δηλώσεις σας, η απάντηση είναι ότι πρέπει να καθιερωθεί ξεχωριστά πριν αναλάβετε δεσμεύσεις.
  4. Η διεπαφή και τα χειριστήρια. Αφής χωρίς επαφή στα μοντέλα ήχου, φυσικά κουμπιά και ενδείκτες στην αρχική έκδοση AR, χειριστήριο αποτυπωτήρα από απόσταση στα D17 και ZH12. Αυτή η απόφαση έχει συνέπειες ως προς την αντοχή και τη στεγανοποίηση και σπάνια θεωρείται σχεδιαστική απόφαση, γι' αυτό λαμβάνεται από όποιον κρατά το δείγμα.
  5. Το υλικολογισμό και τα όρια της εφαρμογής. Εάν η εφαρμογή είναι δική σας, της πλατφόρμας ή υβριδική, και ποιος τη συντηρεί. Αυτή είναι η απόφαση με τη μεγαλύτερη «ουρά», επειδή μια εφαρμογή αποτελεί μόνιμη υποχρέωση και μια διαφορά στην έκδοση υλικολογισμού μεταξύ του δείγματος αξιολόγησης και της πρώτης αποστολής είναι μια πιθανή αμφισβήτηση δηλώσεων.
  6. Ο βιομηχανικός σχεδιασμός και το χρώμα. Εάν ο πλαίσιο είναι μία από τις δημοσιευμένες επιλογές ή προσαρμοσμένο καλούπι, και εάν το λογότυπο βρίσκεται στον βραχίονα, στη θήκη, στο κουτί ή και στα τρία. Καθεμία από αυτές τις επιλογές είναι δωρεάν πριν απηχθούν οι αλλαγές και ακριβή μετά.

Οι έξι αποφάσεις που λαμβάνονται στη φάση σχεδιασμού ανάπτυξης ODM και το κόστος καθυστέρησής τους

Τέσσερις από τις έξι μπορούν να απαιτήσουν νέα εργαλεία, αν ληφθούν μετά τη παγώση. Αυτό είναι το πιο χρήσιμο πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε για τη φάση σχεδιασμού: δεν αποτελεί κυρίως φάση δημιουργικότητας, αλλά το τελευταίο σημείο όπου τέσσερις ακριβές αποφάσεις εξακολουθούν να είναι οικονομικές.

Καθεμία από τις έξι έχει και ένα δεύτερο συνοδευτικό ερώτημα, και εκεί είναι που τα προγράμματα αποκλίνουν. Η ερώτηση για το μοντέλο συνοδεύεται από ερώτημα για τη διάρκεια ζωής της σειράς: προβλέπεται να παραμείνει αυτό το μοντέλο στον κατάλογο για τέσσερα χρόνια και, αν ναι, αποτελεί το πρώτο μοντέλο μιας οικογένειας και όχι ένα αυτόνομο μοντέλο. Η ερώτηση για την μπαταρία συνοδεύεται από ερώτημα για τη μεταφορά: πώς επηρεάζει η επιλογή της στοιχείας την τεκμηρίωση μεταφοράς και τη συσκευασία, καθώς αμφότερες αλλάζουν ανάλογα. Η ερώτηση για την κάμερα συνοδεύεται από ερώτημα σχετικά με τις δηλώσεις: εάν η προδιαγραφή δεν έχει δημοσιευτεί, τι επιτρέπεται να αναφέρει η καταχώριση και ποιος είναι υπεύθυνος για τη διατύπωσή της.

Η ερώτηση για τα χειριστήρια συνοδεύεται από ερώτημα χρηστικότητας που απευθύνεται στον αγοραστή και όχι στον κατασκευαστή: είναι κατάλληλος ο χειρισμός αφής χωρίς επαφή για ένα προϊόν που θα χειρίζεται κάποιος με γάντια, στη βροχή ή από κάποιον που δεν κοιτάζει. Η ερώτηση για το υλικολογισμό συνοδεύεται από ερώτημα για τον κύκλο ζωής: ποιος ενημερώνει τον κλάδο της έκδοσης κατά το δεύτερο έτος και τι συμβαίνει σε μια συσκευή της οποίας ο κλάδος δεν υποστηρίζεται πλέον. Η ερώτηση για το πλαίσιο συνοδεύεται από ερώτημα για την κλίμακα: αντέχει ο τρόπος απόθεσης του λογότυπου τη μετάβαση από την ποσότητα ενός εργοστασίου σε άλλη, επειδή οι μέθοδοι εφαρμογής λογότυπου διαφέρουν μεταξύ μικρών και μεγάλων παρτίδων και ένα λογότυπο που πρέπει να αποκτήσει νέα εργαλεία σε μεγάλη κλίμακα αποτελεί γεγονός που επηρεάζει το χρονοδιάγραμμα.

Κανένα από αυτά τα δεύτερα ερωτήματα δεν απαιτεί να απαντήσει ο προμηθευτής, και όλα είναι οικονομικά τώρα. Αυτό είναι το μοτίβο πίσω από τον πίνακα: η φάση σχεδιασμού δεν είναι εκεί που συμβαίνει η δημιουργικότητα, αλλά εκεί που λαμβάνονται οι μη αναστρέψιμες αποφάσεις όσο είναι ακόμη αναστρέψιμες.

Πώς μοιάζει μια φάση σχεδιασμού όταν εκτελείται άσχημα

Η κακή εκδοχή είναι ιδιαίτερα προβλέψιμη, και η έγκαιρη αναγνώρισή της αξίζει πολύ.

Ξεκινά με μια συνάντηση προδιαγραφών, όπου ο αγοραστής παρουσιάζει ένα έγγραφο απαιτήσεων και ο προμηθευτής απαντά γραμμή προς γραμμή. Ο προμηθευτής λέει ναι στα εύκολα, όχι στα αδύνατα και κάτι ασαφές στα ακριβά. Κανείς δεν καταγράφει τις ασαφείς γραμμές, επειδή δόθηκαν προφορικές απαντήσεις, και η συνάντηση λήγει με μια κοινή αίσθηση προόδου που δεν στηρίζεται σε κανένα έγγραφο.

Τρεις εβδομάδες αργότερα, φτάνει ένα δείγμα πριν από την παραγωγή και δύο απαιτήσεις δεν έχουν καλυφθεί. Η μία ήταν πραγματικά αδύνατη και κανείς δεν πίστεψε την απάντηση του προμηθευτή· η άλλη ήταν εφικτή με κόστος που κανείς δεν ανέφερε, επειδή η συζήτηση για το κόστος έγινε και αυτή προφορικά. Η θέση του αγοραστή είναι ότι είχε συμφωνηθεί και τα δύο. Η θέση του προμηθευτή είναι ότι δεν είχε προσδιοριστεί καμία από τις δύο. Και οι δύο θέσεις είναι αμυντές, και το πρόγραμμα έχει πλέον μια διαφορά που θα διαρκέσει περισσότερο να επιλυθεί από όσο θα χρειαζόταν αρχικά να διευκρινιστεί η απαίτηση.

Η ακριβή εκδοχή αυτής της αποτυχίας δεν είναι η διαφορά. Είναι η παραχώρηση που γίνεται για να τελειώσει. Οι αγοραστές συχνά απορρίπτουν μια απαίτηση για να ανακτήσουν το χρονοδιάγραμμα, και η απόρριψη αφορά μερικές φορές ακριβώς την απαίτηση που αποτέλεσε τον λόγο ύπαρξης του προγράμματος. Αυτό που απομένει είναι ένα προϊόν για το οποίο κανείς δεν αγωνίστηκε.

Ο τρόπος αποφυγής είναι διαδικαστικός και όχι πολιτισμικός. Κάθε γραμμή λαμβάνει γραπτή απάντηση, κάθε αμφίσημη απάντηση μετατρέπεται είτε σε κοστολογημένη επιλογή είτε σε ρητή άρνηση, και κάθε παραχώρηση καταγράφεται ως απόφαση με όνομα αντίστοιχης υπευθύνης. Η φάση απαιτήσεων καλύπτει τη διαδικαστική δουλειά που πρέπει να γίνει πριν από όλα αυτά.

Υπάρχει μια διαγνωστική αξία που αξίζει να γνωρίζετε, επειδή σας λέει μέσα σε λίγα λεπτά αν μια φάση σχεδιασμού βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Ζητήστε τον κατάλογο απαιτήσεων όπως βρίσκεται αυτή τη στιγμή, μαζί με την απάντηση που έχει δοθεί για κάθε γραμμή και την ημερομηνία που δόθηκε η απάντηση. Κάθε υγιές πρόγραμμα θα επιστρέψει ένα έγγραφο με ονοματεπώνυμους υπεύθυνους και ημερομηνίες. Κάθε πρόγραμμα που δεν είναι υγιές θα επιστρέψει μια περιγραφή συνάντησης. Η διάκριση έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο ακούγεται, επειδή ένα πρόγραμμα χωρίς αυτό το αρχείο δεν μπορεί καν να αποτελεί βάση διαπραγμάτευσης — δεν υπάρχει γραμμή αφετηρίας από την οποία μπορεί να γίνει παραχώρηση, οπότε κάθε επόμενη συζήτηση ξανανοίγει όλα όσα είχαν προηγηθεί.

Αξίζει να ονομαστούν ρητά τρεις κόκκινες σημαίες. Η πρώτη είναι ένας προμηθευτής που απαντά σε μια απαίτηση χωρίς να πει σε ποια κατηγορία εμπίπτει, επειδή αυτή η απάντηση θα παραθερεί αργότερα σαν να αποτελούσε την ίδια δέσμευση και στις δύο περιπτώσεις. Η δεύτερη είναι ένας αγοραστής που έρχεται με τις προδιαγραφές ενός ανταγωνιστή αντί για με ένα σενάριο χρήσης, κάτι που οδηγεί σε σχεδιασμό που αντιστοιχεί στις αποφάσεις ενός ανταγωνιστή, χωρίς να αντιστοιχεί στους πελάτες του αγοραστή. Η τρίτη είναι ένα πρόγραμμα με περισσότερες από δύο απαιτήσεις που έχουν επισημαστεί ως κορυφαία προτεραιότητα, επειδή μια λίστα προτεραιοτήτων αυτού του είδους δεν αποτελεί λίστα προτεραιοτήτων.

Ο τρόπος αξιολόγησης μιας φάσης σχεδιασμού ως αλληλεπίδραση με προμηθευτή, και όχι ως γεγονός, συνίσταται σε τρεις παρατηρήσεις. Παρακολουθήστε τι συμβαίνει με μια απαίτηση που ο προμηθευτής δεν μπορεί να καλύψει: μια καλή έκβαση είναι μια ρητή άρνηση με την πλησιέστερη εναλλακτική. Παρακολουθήστε τι συμβαίνει με μια απαίτηση που ο προμηθευτής μπορεί να καλύψει έναντι κόστους: μια καλή έκβαση είναι μια κοστολογημένη επιλογή, όχι υπόσχεση και όχι άρνηση. Παρακολουθήστε τι συμβαίνει με μια απαίτηση για την οποία κανείς από τους δύο δεν είναι βέβαιος: μια καλή έκβαση είναι μια γραπτή σημείωση ότι παραμένει άλυτη, με υπεύθυνο και ημερομηνία. Τα προγράμματα που συμπεριφέρονται με συνέπεια και στις τρεις περιπτώσεις είναι αυτά που αξίζει να συμπεριληφθούν στη βραχεία λίστα, ενώ αυτά που συμπεριφέρονται διαφορετικά και στις τρεις περιπτώσεις δεν αξίζει.

Πριν δεσμευτείτε σε μια κατεύθυνση σχεδιασμού, τα κριτήρια είναι σύντομα: κάθε απαίτηση έχει γραπτή απάντηση, κάθε απάντηση ορίζει την κατηγορία της, κάθε προσαρμοσμένο στοιχείο έχει κόστος και χρόνο παράδοσης, και κάθε άλυτο ζήτημα έχει υπεύθυνο και ημερομηνία. Αν ισχύουν και τα τέσσερα, η φάση σχεδιασμού έχει εκπληρώσει τον ρόλο της, ανεξάρτητα από το πόσο δημιουργική έφερε να νιώθει.

Πώς εκτελείται μια φάση σχεδιασμού όταν γίνεται σωστά

Φωτογραφία παραγόμενη από AI που απεικονίζει την ανάπτυξη ODM: τη φάση σχεδιασμού και τις αποφάσεις της — εικόνα 2 από 3

Τα τέσσερα ερωτήματα που κλειδώνουν τη φάση σε μία συνάντηση

Ποιο είναι το όριο μεταξύ παραγωγής και αγοράς για αυτό το πρόγραμμα; Η γραμμή ανάμεσα σε αυτά που έχει ήδη κατασκευάσει ο κατασκευαστής και σε αυτά που εσείς αναθέτετε καθορίζει τόσο το χρονοδιάγραμμα όσο και πού βρίσκεται ο κίνδυνος. Ένας αγοραστής που δεν ρωτά ποτέ αυτό δαπανά ολόκληρο το πρόγραμμα χωρίς να γνωρίζει ποιο κόστος είναι εφάπαξ και ποιο είναι διαρκές, θέμα που αναλύεται λεπτομερώς στην ανάλυση κόστους.

Ποιες από τις απαιτήσεις μου είναι εμπορικές και ποιες τεχνικές; Μια απαίτηση που υπάρχει επειδή την έχει ένας ανταγωνιστής είναι εμπορική απαίτηση, και ο χειρισμός της ως τεχνικής παράγει έναν σχεδιασμό που κανείς δεν μπορεί να υλοποιήσει στο επίπεδο που είχατε στο νου σας, ενώ φαίνεται σαν να συμφωνείτε με αυτόν. Αυτή η ερώτηση χρειάζεται δέκα λεπτά και συνήθως αφαιρεί το ένα τρίτο του καταλόγου απαιτήσεων.

Τι κληρονομεί το πρόγραμμα από την πιστοποίηση της πλατφόρμας; Αν η ραδιοφωνική μονάδα και η μπαταρία είναι σταθερές, ένα μέρος της θέσης συμμόρφωσης κληρονομείται και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί. Πρόκειται για όφελος στο χρονοδιάγραμμα που αξίζει να γνωρίζετε από την αρχή, και είναι η όφελος που συχνά αφήνεται αναξιοποίητη επειδή κανείς δεν ρώτησε ποια στοιχεία κληρονομούνται αντί να είναι νέα.

Ποια είναι η πολιτική ελέγχου εκδόσεων; Πώς κυκλοφορούν οι εκδόσεις υλικολογισμού, πώς συμφωνείται η έκδοση του δείγματος με αυτήν που αποστέλλεται και ποιος αποφασίζει όταν διαφέρουν. Αυτή είναι η ερώτηση που αποτρέπει την πιο συχνή έκπληξη σε πρόγραμμα ODM κατά το τελευταίο στάδιο και αξίζει να απαντηθεί γραπτώς πριν από το πρώτο δείγμα, όχι μετά.

Οι έξι αποφάσεις έναντι της φάσης που τις κάνει ακριβές

Μια πέμπτη ερώτηση αξίζει να προστεθεί, παρότι δεν αφορά τον σχεδιασμό, επειδή καθορίζει αν οι αποφάσεις σχεδιασμού θα εξακολουθούν να είναι οι σωστές σε δεκαοχτώ μήνες: ποια είναι η αναμενόμενη διάρκεια ζωής του μοντέλου στην γκάμα. Ένα προϊόν που προορίζεται να παραμείνει στη γκάμα για τέσσερα χρόνια θα πρέπει να σχεδιαστεί για το αξεσουάρ, την αλλαγή συσκευασίας και την ενημέρωση υλικολογισμού που θα έρθει κατά το τρίτο έτος, ενώ ένα προϊόν που προορίζεται για μία μόνο σεζόν μπορεί να σχεδιαστεί για κυκλοφορία και διακοπή. Και τα δύο είναι θεμιτά· ο σχεδιασμός για το ένα και ο προγραμματισμός για το άλλο είναι αυτός που δημιουργεί την ακριβή έκπληξη.

Μια έκτη ερώτηση υποβάλλεται τελευταία και θα έπρεπε να υποβάλλεται πρώτη: υπάρχει διαμόρφωση στη δημοσιευμένη γκάμα που ήδη ικανοποιεί τις περισσότερες από αυτές τις απαιτήσεις; Σε μια κατηγορία με δεκάδες μοντέλα και έναν πραγματικά ευρύ χώρο διαμορφώσεων, αυτό δεν είναι απίθανο σενάριο. Είναι συνηθισμένο, και ο εντοπισμός της πλησιέστερης αντιστοίχισης πριν από την έναρξη της φάσης σχεδιασμού αφαιρεί συστηματικά ένα εργαλείο, έναν κλάδο υλικολογισμού και μια έκδοση εφαρμογής από ένα πρόγραμμα που είχε προσφορωθεί ως νέα ανάπτυξη. Η πλησιέστερη αντιστοίχιση δεν είναι πάντα σωστή — συνήθως υπάρχει μία απαίτηση που δεν πληροί — αλλά το να γνωρίζετε ποια είναι αυτή και πόσο θα κόστιζε η κάλυψή της αποτελεί πολύ καλύτερη αφετηρία από ένα καθαρό φύλλο χαρτί.

Υπάρχει μια έβδομη ερώτηση που σχεδόν ποτέ δεν τίθεται και θα έπρεπε να τίθεται: τι διαθέτει ο ανταγωνισμός σε αυτή την κατηγορία, το οποίο δεν μπορεί να έχει το παρόν πρόγραμμα. Όχι ως λίστα λειτουργιών, αλλά ως άσκηση καθορισμού ορίων. Ένας αγοραστής που έχει καθιερώσει εκ των προτέρων ότι συγκεκριμένη δυνατότητα δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής έχει γλιτώσει από την ανακάλυψή της σε αξιολόγηση σχεδιασμού με την παρουσία κάποιου ανώτερου στελέχους και έχει επίσης γλιτώσει τον προμηθευτή από την υποχρέωση να υποβάλει προσφορά για αυτήν.

ανάπτυξη odm: Τι πρέπει να καθορίσει ένα δείγμα ODM

Παραγόμενη με AI φωτογραφία που απεικονίζει την ανάπτυξη odm: τη φάση σχεδιασμού και τις αποφάσεις της — εικόνα 3 από 3

Το όριο μεταξύ κατασκευής και αγοράς, που αποτελεί στην πραγματικότητα απόφαση κινδύνου

Η ερώτηση που προκαλεί τη μεγαλύτερη αλλαγή σε ένα πρόγραμμα δεν αφορά τις προδιαγραφές. Αφορά το πού βρίσκεται πραγματικά το όριο ανάμεσα σε ό,τι υπάρχει ήδη και σε ό,τι πρέπει να κατασκευαστεί, επειδή αυτή η μία γραμμή καθορίζει το κόστος, το χρονοδιάγραμμα και — λιγότερο εμφανώς — τους κινδύνους που επωφέρει το πρόγραμμα.

Ένας αγοραστής που ζητά από τον κατασκευαστή να δημιουργήσει μια τροποποιημένη πλατφόρμα έχει επιλέξει να αναλάβει τον μηχανικό κίνδυνο: το χρονοδιάγραμμα εξαρτάται από εργασίες σχεδιασμού, το κόστος εξαρτάται από το αν αυτές θα είναι επιτυχείς από την πρώτη φορά και η κατάσταση συμμόρφωσης πρέπει να επανακαθιστεί, επειδή έχει αλλάξει ο κατάλογος υλικών. Ένας αγοραστής που διαμορφώνει μια υπάρχουσα πλατφόρμα έχει επιλέξει να αναλάβει διαφορετικό κίνδυνο: οι προδιαγραφές περιορίζονται, ο διαφοροποίηση είναι πιο περιορισμένη και το εμπορικό αποτέλεσμα εξαρτάται από την τοποθέτηση στην αγορά και όχι από τη μηχανική.

Καμία από τις δύο διαδρομές δεν είναι καλύτερη. Λανθασμένη είναι η επιλογή χωρίς γνώση, κάτι που συμβαίνει όταν φτάνει μια λίστα απαιτήσεων χωρίς θέση για τα όρια και ο κατασκευαστής υποθέτει ότι ο αγοραστής εννοεί τη φθηνότερη διαδρομή για μια μονάδα επίδειξης και όχι για ένα πρόγραμμα παραγωγής. Οι προμηθευτές δεν ενεργούν παρεμφακτικά όταν θέτουν την ερώτηση· η απάντηση καθορίζει πραγματικά την τιμή που θα δώσουν, επειδή οι δύο απαντήσεις περιγράφουν διαφορετικά προϊόντα.

Υπάρχουν τέσσερα σημάδια ότι το όριο καθορίζεται βάσει προεκιλογής αντίστοιχα μιας συνειδητής απόφασης. Το πρώτο είναι μια λίστα απαιτήσεων που περιγράφει λειτουργίες αντί για αποτελέσματα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει κατανοητό ποιες είναι απαραίτητες. Το δεύτερο είναι ένα χρονοδιάγραμμα με μία μόνο ημερομηνία και χωρίς φάσεις, με αποτέλεσμα να μην είναι ορατό ποιο μέρος θεωρήθηκε ότι θα ολοκληρωθεί γρήγορα. Το τρίτο είναι ένας προϋπολογισμός που εκφράζεται ως συνολικό ποσό χωρίς περιθώριο για δεύτερο εργαλείο, πράγμα που αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι αναμένεται μόνο ένα εργαλείο και κανείς δεν έχει κάνει έλεγχο. Το τέταρτο είναι μια απαίτηση εφαρμογής που έχει γραφτεί ως λειτουργία και όχι ως ρύθμιση κυριότητας, κάτι που σχεδόν πάντα σημαίνει ότι το ζήτημα της κυριότητας έχει αναβληθεί και θα εμφανιστεί τη χειρότερη δυνατή στιγμή.

Ο τρόπος για να καθοριστεί είναι να γραφεί το όριο σε μία πρόταση, να συμπεριληφθεί στη συμφωνία και έπειτα να ελέγχεται κάθε μεταγενέστερη απαίτηση σε σχέση με αυτό. Οι απαιτήσεις που εμπίπτουν στην πρόταση ανήκουν στο υφιστάμενο πρόγραμμα. Όσες δεν εμπίπτουν αποτελούν είτε νέα ανάπτυξη, είτε αλλαγή πεδίου εφαρμογής, είτε απαίτηση που θα πρέπει να απορριφθεί — και και τα τρία αποτελούν καλύτερα αποτελέσματα από μια απαίτηση που μετατρέπεται ύπουλα σε πρόβλημα κάποιου τον τέταρτο μήνα.

Μόλις καθοριστεί η οριοθέτηση, οι τρεις κατηγορίες παύουν να αποτελούν γνώμη και μετατρέπονται σε δοκιμή. Μια απαίτηση είναι σταθερή στην πλατφόρμα εάν η πλατφόρμα την υλοποιεί ήδη, ρυθμιζόμενη εάν προσφέρεται ήδη στον κατάλογο και προσαρμοσμένη εάν δεν ισχύει καμία από τις δύο περιπτώσεις. Η δοκιμή αυτή είναι απλή, επαναληπτική και γρήγορη, γι’ αυτό ακριβώς λειτουργεί και μπορεί να εφαρμοστεί σε μια νέα απαίτηση τον έβδομο μήνα με την ίδια βεβαιότητα που εφαρμόζεται στην πρώτη απαίτηση την πρώτη εβδομάδα.

Όταν αμφισβητείται η οριοθέτηση, η ερώτηση είναι απλή: τι θα έπρεπε να ισχύει ώστε αυτή η λύση να αποτελεί ρυθμιζόμενη διαμόρφωση αντί για ανάπτυξη, και πόσο καιρό θα χρειαζόταν για να διαπιστωθεί. Η απάντηση είναι συνήθως ένας συγκεκριμένος αριθμός εβδομάδων και ένα συγκεκριμένο μηχανικό έργο, αρκετά στοιχεία για να ληφθεί απόφαση. Ότι σπάνως είναι χρήσιμο είναι ένα ναι ή ένα όχι.

Ανάπτυξη ODM: Κατατάξτε κάθε απαίτηση σε μία από τις τρεις κατηγορίες

Τι μπορείτε να αποφασίσετε ήδη με βάση τις δημοσιευμένες επιλογές μας

Θα σας πούμε με ειλικρίνεια σε ποια από τις τρεις κατηγορίες εντάσσεται κάθε απαίτησή σας, καθώς και πού δεν μπορεί να καλυφθεί μια απαίτηση στην πλατφόρμα και ποια είναι η πλησιέστερη διαθέσιμη ρυθμιζόμενη διαμόρφωση. Προτιμούμε να έχουμε αυτή τη συζήτηση κατά τη φάση σχεδιασμού, όταν κοστίζει μόνο μία συζήτηση, παρά στη φάση προπαραγωγής, όταν κοστίζει ένα εργαλείο.

Θα πούμε επίσης καθαρά ότι οι δημοσιευμένες επιλογές είναι αυτές που ισχύουν. Ο κατάλογός μας παρουσιάζει τους χρόνους φόρτισης, τις ονομαστικές διάρκειες λειτουργίας, τις διαμορφώσεις στοιχείων, τους τρόπους φόρτισης, τις αναλύσεις κάμερας, τις χωρητικότητες θήκης και τις διαθέσιμες επιλογές χρώματος για δύο μοντέλα. Πέρα από αυτά, πρόκειται για προσαρμοσμένη ανάπτυξη με συγκεκριμένο κόστος και χρονοδιάγραμμα, και θα σας δώσουμε προσφορά για αυτήν ως τέτοια, όχι ως παραλλαγή του καταλόγου.

Αυτή η διάκριση είναι ο λόγος για τον οποίο η φάση σχεδιασμού πρέπει να εκτελείται με βάση έναν γραπτό κατάλογο απαιτήσεων αντί για μια προφορική κατεύθυνση. Εάν μας στείλετε το σύνολο απαιτήσεων, θα το κατατάξουμε σε σταθερές στην πλατφόρμα, ρυθμιζόμενες και πραγματικά προσαρμοσμένες, θα επισημάνουμε κάθε γραμμή με την πλησιέστερη διαθέσιμη ρυθμιζόμενη διαμόρφωση, όπου υπάρχει, και θα εντοπίσουμε ποιες απαιτήσεις σας είναι εμπορικές και όχι τεχνικές — πριν ανοίξει οποιοδήποτε αρχείο CAD και πριν το κόστος του προγράμματος καταστεί ένας αριθμός στον οποίο έχετε ήδη δεσμευτεί.


Σχετικό υλικό

Στείλτε μας το σύνολο απαιτήσεων και θα το κατατάξουμε σε σταθερές στην πλατφόρμα, ρυθμιζόμενες και πραγματικά προσαρμοσμένες πριν ανοίξει οποιοδήποτε αρχείο CAD.

Συνομιλήστε στο WhatsApp
Η εμπειρία σας σε αυτόν τον ιστότοπο θα βελτιωθεί επιτρέποντας τα cookies.