Ο κίνδυνος προμήθειας γυαλιών Smart Glasses γίνεται διαχειρίσιμος μόλις παύει να είναι μια κατηγορία και γίνεται μια λίστα γραμμών — κάθε γραμμή συνδεδεμένη με μία παραγγελία, μία διαμόρφωση και μία ημερομηνία, και κάθε γραμμή να κλείνει με ένα μέσο στο οποίο μπορεί να δείξει κάποιος. Αυτή είναι όλη η μέθοδος, και αξίζει να αναφέρεται στην αρχή, επειδή η κατηγορία είναι εκεί που χάνεται σιωπηλά ο χρόνος προμήθειας: μια ανησυχία που δεν καταγράφεται δεν μπορεί να τιμολογηθεί, δεν μπορεί να ανατεθεί σε κάποιον και δεν μπορεί να κλείσει, οπότε επιβιώνει σε κάθε ανασκόπηση σταδίου και τελικά επιστρέφει ως αξίωση. Τα έξι βήματα παρακάτω είναι επίτηδες μηχανικά. Δεν προϋποθέτουν ειδική γνώση πέρα από την ικανότητα να γράφετε έναν κίνδυνο ως πρόταση και να αναζητάτε αν υπάρχει απάντηση.
Αν πρέπει να κρατήσετε μόνο ένα πράγμα από αυτή τη μέθοδο, κρατήστε το βήμα πέντε. Μια γραμμή κινδύνου χωρίς ονομασμένο υπεύθυνο και ημερομηνία επανεξέτασης δεν αποτελεί ανοιχτό ζήτημα — αποτελεί απουσιάζον, και τα απουσιάζοντα ζητήματα είναι αυτά που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια ερωτημάτων τελωνειακής αρχής ή διαφορών για ελαττώματα, οπότε κανείς δεν μπορεί να θυμηθεί τι είχε υποθέσει.
Κίνδυνος προμήθειας γυαλιών Smart Glasses: τα έξι βήματα, με τη σειρά που εκτελούνται
Σε ποια μέθοδο προορίζεται και τι παραλείπει σκόπιμα
Αυτή η μέθοδος προορίζεται για τον αγοραστή που έχει ενεργό πρόγραμμα σε αυτή την κατηγορία: έναν ιδιοκτήτη επωνυμίας που ετοιμάζεται να καταθέσει την Πρώτη Παραγγελία, έναν αγοραστή καναλιού που ανοίγει μια νέα σειρά μοντέλων ή έναν εισαγωγέα με συντομή λίστα προμηθευτών και μια ημερομηνία που δεν μπορεί να μετακινήσει. Δεν αποτελεί μοντέλο αξιολόγησης προμηθευτών και δεν βαθμολογεί εργοστάσια. Η βαθμολόγηση παράγει έναν αριθμό που γίνεται αντιφατικός και στη συνέχεια αρχειοθετείται· αυτή παράγει γραμμές που κλείνουν, κάτι που αποτελεί λιγότερο ικανοποιητικό αποτέλεσμα αλλά πιο χρήσιμο.
Τρία στοιχεία βρίσκονται σκόπιμα εκτός μεθόδου. Δεν επιχειρεί να προβλέψει τι θα κάνει ένας προμηθευτής. Δεν κατατάσσει τους προμηθευτές μεταξύ τους, επειδή μια σύγκριση προμηθευτών χωρίς προδιαγραφή από πίσω της συγκρίνει τα λάθος πράγματα — ένα οικονομικό και ένα ακριβό μοντέλο μπορεί να είναι το ίδιο προϊόν με διαφορετική συσκευασία. Και δεν αντικαθιστά την εργασία Συμμόρφωσης, επειδή ένα μητρώο κινδύνων δεν μπορεί να κάνει να εμφανιστεί μια απαίτηση της αγοράς.
Αυτό που κάνει είναι να αναγκάζει κάθε ανησυχία να εισαχθεί σε μία από δύο κατηγορίες, και αυτές οι δύο κατηγορίες κλείνουν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Ένα έλλειμμα τεκμηρίωσης κλείνει με την παραλαβή γραπτής απάντησης και την προσάρτηση προθεσμίας στο αίτημα. Μια έκθεση — κάτι που μπορεί πράγματι να πάει στραβά με τα εμπορεύματα — κλείνει με μια απόφαση: αποδοχή, μετριασμός, τιμολόγηση ή αποχώρηση. Η σύγχυση ανάμεσα σε αυτούς τους δύο τρόπους κλεισίματος είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος για τον οποίο οι ομάδες προμήθειας ξοδεύουν διαπραγματευτικό κεφάλαιο σε γραφειοκρατικά ζητήματα.
Τα έξι βήματα με τη σειρά
Η ακολουθία, με τη σειρά που πρέπει να εκτελεστεί:
- Συνδέστε τον κίνδυνο με μια παραγγελία. Διατυπώστε τον ξανά ως πρόταση που να αναφέρει μία διαμόρφωση, ένα εύρος ποσότητας και μία εβδομάδα.
- Ερωτηθείτε αν υπάρχει απάντηση. Ορισμένες γραμμές δεν έχουν απάντηση πουθενά· αυτό αλλάζει αμέσως τη διαδρομή κλεισίματος.
- Ταξινομήστε τον ως έλλειμμα ή έκθεση. Δύο στήλες, όχι μία λίστα. Κάθε γραμμή βρίσκεται σε μία από αυτές.
- Εκτιμήστε τον χρόνο αποκατάστασης. Πόσο χρόνο χρειάζεται μέχρι οι επηρεαζόμενες μονάδες να μπορούν να πωληθούν ξανά, εάν ενεργοποιηθεί το ζήτημα.
- Επιλέξτε το μέσο. Μια ρήτρα, ένα αίτημα τεκμηρίων, μια δοκιμή ή μια καταγεγραμμένη απόφαση — γραμμένα δίπλα στη γραμμή.
- Γράψτε τον υπεύθυνο και την ημερομηνία επανεξέτασης. Μια γραμμή χωρίς και τα δύο δεν είναι ακόμη γραμμή.
Η σειρά έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο φαίνεται. Η κατάταξη πριν από τον διαχωρισμό παράγει μια λίστα που κυριαρχείται από γραφειοκρατικά ζητήματα, επειδή η γραφειοκρατία είναι εύκολο να καταγραφεί και εύκολο να υπερεκτιμηθεί. Ο διαχωρισμός πρώτος σημαίνει ότι οι εκτιμήσεις χρόνου αποκατάστασης εφαρμόζονται σε όσα μπορούν πράγματι να σταματήσουν μια παραγγελία, ενώ η γραφειοκρατία μετακινείται σε μια στήλη όπου κοστίζει ένα αίτημα αντί για μια απόφαση.

Βήματα ένα και δύο: δέστε τον κίνδυνο σε μια παραγγελία και, στη συνέχεια, διαχωρίστε το έλλειμμα από τον κίνδυνο
Βήμα ένα: συνδέστε τον κίνδυνο με μια παραγγελία, όχι με μια κατηγορία
Κάθε κίνδυνος που αξίζει να παρακολουθείται συνδέεται με μια συγκεκριμένη παραγγελία, μια συγκεκριμένη διαμόρφωση και μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Διατυπώστε κάθε κίνδυνο ως πρόταση που να περιέχει και τα τρία. Η φράση «Ο προμηθευτής μπορεί να εξαφανιστεί» μετατρέπεται σε πραγματικό ερώτημα — τι θα συμβεί σε αυτή την παραγγελία αν το εργοστάσιο δεν μπορεί να αποστείλει το παραγγέλιο τη δέκατη εβδομάδα — και πλέον έχει μια απάντηση που μπορεί να ελεγχθεί.
Ο κίνδυνος σε επίπεδο κατηγορίας δεν έχει υπεύθυνο ούτε δοκιμή, γι' αυτό και επιβιώνει στα αρχεία κινδύνων για χρόνια χωρίς να αλλάζει τίποτα. Είναι επίσης το επίπεδο στο οποίο μια ομάδα προμηθειών αξιοποιεί την προσοχή της λιγότερο αποδοτικά, επειδή μια δήλωση σε επίπεδο κατηγορίας δεν μπορεί να κλειστεί με καμία ενέργεια που διαθέτει ο αγοραστής. Εάν μια γραμμή δεν μπορεί να ξαναγραφτεί με μοντέλο, ποσότητα και εβδομάδα, αυτό αποτελεί σήμα σχετικά με τη γραμμή και όχι λόγο για να μείνει ως έχει.
Η αγκύρωση κάνει επίσης κάτι πιο απλό. Αναγκάζει την προδιαγραφή να γραφτεί πριν από τον κίνδυνο, επειδή δεν μπορείτε να ονομάσετε μια διαμόρφωση που κανείς δεν έχει καθορίσει. Σε αυτή την κατηγορία, πρόκειται για μια παραγωγική πειθαρχία και όχι για διοικητική: ο δημοσιευμένος κατάλογος έχει ήδη καθορίσει μεγάλο μέρος των γραμμών που ο αγοραστής διαφορετικά θα κατέταγσε ως ανοιχτές. Η χωρητικότητα κυψέλης, ο χρόνος φόρτισης, η ονομαστική χρήση, η έκδοση Bluetooth, η μέθοδος φόρτισης και η χωρητικότητα της θήκης φόρτισης έχουν δημοσιευτεί για την σειρά, ενώ το επίπεδο κάμερας χωρίζεται σε οκτώ μοντέλα στα 8 MP και τρία στα 13 MP. Ένα φύλλο απαιτήσεων που περιέχει αυτές τις γραμμές είναι ήδη μισό γραμμένο πριν ξεκινήσει η πρώτη συνομιλία με προμηθευτή.
Βήμα δύο: διαχωρίστε ένα κενό τεκμηρίωσης από έναν πραγματικό κίνδυνο
Αυτή η κατηγορία έχει περισσότερα κενά τεκμηρίωσης από πραγματικούς κινδύνους, και η αντιμετώπισή τους ως το ίδιο πράγμα οδηγεί σε δυσανάλογη αντίδραση. Το βάρος της μονάδας έχει δημοσιευτεί για ακριβώς ένα μοντέλο της σειράς, το σώμα γυαλιών MT6, στα 158 g, συμπεριλαμβανομένης της μπαταρίας 265 mAh και της κάμερας, αλλά χωρίς την αναδιπλούμενη θήκη φόρτισης, της οποίας το βάρος δεν έχει δημοσιευτεί· το μοντέλο του αισθητήρα κάμερας και το οπτικό πεδίο δεν έχουν δημοσιευτεί καθόλου. Πρόκειται για μια αβολή στον έλεγχο, όχι για κίνδυνο για την παραγγελία.
Η δοκιμή δεν είναι αν η γραμμή είναι κενή, αλλά αν κάπου υπάρχει απάντηση και κανείς δεν την έχει ζητήσει. Εάν μια απάντηση μπορεί να ληφθεί γραπτώς, η γραμμή αποτελεί κενό. Εάν δεν υπάρχει απάντηση — επειδή η προδιαγραφή δεν καθορίστηκε ποτέ, επειδή η απαίτηση είναι πράγματι αδύνατη να τεκμηριωθεί ή επειδή η έκθεση αφορά κάτι που μπορεί να πάει στραβά, και όχι κάτι που μπορεί να περιγραφεί — τότε η γραμμή αποτελεί έκθεση και χρειάζεται απόφαση.
Η διάκριση έχει εμπορική σημασία, επειδή τα κενά κλείνουν με αίτημα και ρήτρα, ενώ οι εκθέσεις κλείνουν με απόφαση — αποδοχή, μετριασμό, τιμολόγηση ή αποχώρηση. Η σύγχυση των δύο οδηγεί τους αγοραστές να ξοδεύουν διαπραγματευτικό κεφάλαιο σε αίτημα τεκμηρίωσης που θα μπορούσε να κλείσει με ένα email, και να αναβάλλουν τις αποφάσεις που πράγματι επηρεάζουν χρήματα. Η θέση πιστοποίησης σε αυτή την κατηγορία αποτελεί καλό παράδειγμα της δεύτερης κατηγορίας: ο κατάλογος δεν έχει γραμμή πιστοποίησης ανά μοντέλο για καμία καταχώριση, οπότε το πεδίο πιστοποίησης για ένα συγκεκριμένο μοντέλο πρέπει να ζητηθεί γραπτώς, και ένας προμηθευτής που προσφέρει μια γενική δήλωση δεν έχει απαντήσει στο ερώτημα που θέσατε.
Βήμα τρία: ιεραρχήστε βάσει του χρόνου ανάκτησης και του υπεύθυνου λήψης απόφασης
Γιατί η σοβαρότητα είναι η λανθασμένη σειρά ιεράρχησης για μια παραγγελία γυαλιών με κάμερα
Το ερώτημα που ταξινομεί τη λίστα πιο γρήγορα είναι: αν συμβεί, πόσος χρόνος θα περάσει μέχρι να μπορέσω να ξαναπουλήσω; Ένας κίνδυνος με ανάκτηση τεσσεριών εβδομάδων αποτελεί πρόβλημα χρονοδιαγραμμάτων. Ένας κίνδυνος χωρίς ανάκτηση αποτελεί εντελώς διαφορετική κατηγορία απόφασης, και σε αυτή την κατηγορία τα στοιχεία χωρίς ανάκτηση συγκεντρώνονται στη συμμόρφωση και σε μια αξίωση που δεν μπορείτε να υποβάλετε, επειδή δεν γράφτηκε ποτέ μια γραμμή προδιαγραφής.
Ιεραρχήστε βάσει του χρόνου ανάκτησης και η λίστα γίνεται διαχειρίσιμη, επειδή τα περισσότερα στοιχεία συγκεντρώνονται στο ανακτήσιμο άκρο. Μια μη δημοσιευμένη γραμμή προδιαγραφής μπορεί να κλείσει σε λίγες ημέρες. Μια μη δημοσιευμένη μέθοδος φόρτισης μπορεί να ζητηθεί μία φορά και να συμπεριληφθεί στην παραγγελία. Αντίθετα, μια μονάδα που φτάνει σε πελάτη με ένδειξη εισόδου που καλύπτει μια παραγγελία που δεν καλύπτεκε ποτέ δεν μπορεί να ξαναπουληθεί ως ίδιο προϊόν στην ίδια αγορά, και ο χρόνος ανάκτησης για αυτό το στοιχείο δεν είναι εβδομάδες — είναι η διάρκεια της μνήμης του καναλιού.
Γι' αυτό αποτυγχάνει στην πράξη η προσέγγιση που δίνει πρωτεύοντα σημασία στη σοβαρότητα. Η σοβαρότητα αποτελεί κρίση, και οι κρίσεις συζητούνται. Ο χρόνος ανάκτησης αποτελεί εκτίμηση με μονάδα μέτρησης, και οι εκτιμήσεις βελτιώνονται. Όταν ένα αρχείο κινδύνων ιεραρχείται βάσει του χρόνου ανάκτησης, η κορυφή της λίστας αποτελεί ένα μικρό, αναγνωρίσιμο σύνολο στοιχείων που χρειάζονται όλα απόφαση από την ίδια θέση, κάτι που καθιστά τη λίστα χρήσιμη μέσα σε ένα ημερολόγιο προμηθειών, αντί για ένα έγγραφο για μια επιτροπή.
Η αρμοδιότητα λήψης απόφασης ανήκει στην ιεράρχηση, όχι σε υποσημείωση
Ο δεύτερος άξονας αφορά ποιος επιτρέπεται να κλείσει τη γραμμή. Ένα στοιχείο που απαιτεί απόφαση την οποία μπορεί να πάρει μόνο ο ιδιοκτήτης της μάρκας — η αφαίρεση μιας απόχρωσης από την πρώτη παρτίδα, ο διαχωρισμός της κυκλοφορίας σε δύο αγορές, η αποδοχή κενού στις προδιαγραφές για το επίπεδο της κάμερας — δεν μπορεί να κλειθεί από έναν υπεύθυνο προμήθειας και θα παραμένει ανοιχτό επ’ αόριστον, εάν βρίσκεται σε ουρά πίσω από στοιχεία που μπορεί πράγματι να κλείσει ο υπεύθυνος προμήθειας.
Χωρίστε τους δύο άξονες στο μητρώο και η λίστα γίνεται εργαλείο προγραμματισμού. Τα στοιχεία που απαιτούν γρήγορη απόφαση και υψηλή αρμοδιότητα πρέπει να κλιμακώνονται την ημέρα που εμφανίζονται. Τα στοιχεία που απαιτούν γρήγορη απόφαση και χαμηλή αρμοδιότητα πρέπει να κλείνονται χωρίς συνάντηση. Τα στοιχεία που απαιτούν αργή διαδικασία δεν αποτελούν ακόμη κινδύνους — είναι αποφάσεις που δεν έχουν ληφθεί και ανήκουν στο σχέδιο κυκλοφορίας, όχι στο μητρώο κινδύνων.

Βήματα τέσσερα έως έξι: ονοματίστε το μέσο, αναθέστε τον υπεύθυνο, εκτελέστε ξανά τη λίστα
Βήμα τέσσερα: κλείστε κάθε στοιχείο με ένα συγκεκριμένο μέσο
Ένας κλειστός κίνδυνος έχει ένα συγκεκριμένο μηχανισμό, και ο μηχανισμός συνήθως είναι απλός: μια ρήτρα στη σύμβαση, ένα έγγραφο που ζητείται πριν από την κατάθεση, ένα δείγμα που ελέγχεται πριν από τη μαζική παραγγελία ή μια απόφαση για αγορά μόνο μίας απόχρωσης για την πρώτη παρτίδα. Γράψτε το μέσο δίπλα στον κίνδυνο πριν προχωρήσετε. Οι κίνδυνοι που παραμένουν χωρίς μέσο σχεδόν πάντα είναι κίνδυνοι που ουσιαστικά δεν είχαν κλειστεί — είχαν επαναταξινομηθεί, και το μητρώο απλώς κατέγραψε την επαναταξινόμηση ως πρόοδο.
Τα μέσα διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο του κινδύνου, και ένα καλό μητρώο κάνει τη διαφορά ορατή αντί να τη συγχωνεύει. Ένα κενό κλείνεται με γραπτό αίτημα που συνοδεύεται από προθεσμία και με ρήτρα που καθορίζει τι συμβαίνει εάν η απάντηση δεν έχει έρθει έως τότε. Μια έκθεση που μπορεί να μετριαστεί κλείνεται με όρο σύμβασης — απαίτηση γραπτής έγκρισης για οποιαδήποτε υποκατάσταση εξαρτήματος, αποζημίωση με καθορισμένη μέθοδο και παράθυρο επιθεώρησης που μετρά από την άφιξη, υποχρέωση γνωστοποίησης πριν από οποιαδήποτε αλλαγή διαμόρφωσης. Μια έκθεση που μπορεί μόνο να τιμολογηθεί κλείνεται με καταγεγραμμένη απόφαση: το κόστος που βαρύνει την παραγγελία ή μια διαδρομή αποχώρησης που έχει συμφωνηθεί πριν από την κατάθεση και όχι μετά την πρώτη παράπονο.
Βήμα πέντε: υπεύθυνος και ημερομηνία επανεξέτασης, διαφορετικά η γραμμή δεν υπάρχει
Ο υπεύθυνος είναι ένα άτομο, όχι μια ομάδα. Δεν είναι δυνατόν να ζητηθεί από τη «Διεύθυνση Προμήθειας» η παροχή ενός εγγράφου σε συγκεκριμένη ημερομηνία, ούτε από «τον προμηθευτή». Ο υπεύθυνος είναι αυτός που θα λάβει την απάντηση και θα τη θέσει στον φάκελο — στις περισσότερες περιπτώσεις, το άτομο που έστειλε το αίτημα, επειδή το αίτημα φέρει την προθεσμία.
Η ημερομηνία επανεξέτασης είναι το στοιχείο που παραλείπεται και είναι αυτό που διατηρεί το μητρώο ενεργό. Χωρίς ημερομηνία, μια ανοιχτή γραμμή δεν μπορεί να ξεχωριστεί από μια εγκαταλελειμμένη σε κάθε συνάντηση επανεξέτασης, και οι εγκαταλελειμμένες γραμμές είναι ο τρόπος με τον οποίο ένα μητρώο κινδύνων μετατρέπεται σε αρχείο. Με ημερομηνία, η γραμμή είτε κλείνεται, είτε μετακινείται με νέα ημερομηνία και αιτία, είτε κλιμακώνεται. Η ημερομηνία δεν χρειάζεται να είναι ορόσημο· αρκεί μια ημερομηνία ανά δύο εβδομάδες, επειδή το βασικό είναι να επανεξετάζεται η γραμμή αντί να μην ξαναγίνεται λόγος για αυτήν.
Μια χρήσιμη πρακτική είναι να απαγορεύεται μία φράση στο μητρώο: «ο προμηθευτής θα επιβεβαιώσει». Αυτή η γραμμή δεν έχει διαδρομή κλεισίματος, επειδή η επιβεβαίωση του προμηθευτή δεν είναι έγγραφο που ελέγχει ο αγοραστής, ούτε απόφαση που έχει πάρει ο αγοραστής. Διαχωρίστε την στο πραγματικό αίτημα — τι ζητείται, έως πότε και τι συμβαίνει με την παραγγελία εάν δεν υπάρξει απάντηση — και η γραμμή γίνεται επιδεκτική με τρόπο που δεν ήταν ποτέ.
Βήμα έξι: εκτελέστε ξανά τη λίστα πριν από κάθε ορόσημο
Ένα μητρώο που δημιουργείται μία φορά και αρχειοθετείται είναι έγγραφο. Ένα μητρώο που εκτελείται ξανά σε κάθε ορόσημο είναι έλεγχος, και η διαφορά φαίνεται στη μορφή της λίστας. Εκτελέστε το ξανά κατά την υποβολή της προσφοράς, κατά την κατάθεση, πριν από την παραγωγική παρτίδα και πριν από τη σφράγιση των κιβωτίων. Σε καθένα από αυτά τα σημεία, οι ίδιες έξι στήλες συμπληρώνονται ξανά και η λίστα θα πρέπει να συντομεύεται.
Η επανεκτέλεση επίσης ανακατατάσσει τη σειρά προτεραιότητας. Ένα στοιχείο που αποτελούσε έλλειμμα τεκμηρίωσης κατά την υποβολή της προσφοράς μπορεί να έχει μετατραπεί σε έκθεση μέχρι την άφιξη του δείγματος, επειδή η απάντηση ήρθε και δεν ήταν αποδεκτή. Ένα στοιχείο που αποτελούσε έκθεση μπορεί να έχει μετατραπεί σε κενό, επειδή ένας έλεγχος το διευθέτησε. Εάν η επανεκτέλεση παράγει την ίδια λίστα κάθε φορά, είτε δεν έχει αλλάξει τίποτα είτε δεν εφαρμόζεται η μέθοδος — και σε ένα πρόγραμμα όπου η παραγωγή εξελίσσεται πραγματικά, ορισμένες γραμμές πρέπει να αλλάξουν κατηγορία σε κάποια στιγμή.

Πώς μοιάζει ένα λειτουργικό μητρώο στο τέλος της άσκησης
Οι έξι στήλες και η δοκιμή που αποδεικνύει καθεμία
Το παραδοτέο αυτής της μεθόδου είναι αρκετά σύντομο ώστε να παραμένει σε μία οθόνη και αρκετά συγκεκριμένο ώστε να είναι ελέγξιμο. Κάθε γραμμή περιέχει έξι πεδία: τη δεδηλωμένη παραγγελία, τον τύπο προϊόντος, την εκτίμηση ανάκτησης, το παράγγελιομένο εργαλείο, τον υπεύθυνο και την ημερομηνία επανεξέτασης. Κάθε πεδίο έχει μια δοκιμή που αποδεικνύει ότι είναι πραγματικό και όχι διακοσμητικό.
Οι δοκιμές είναι επίτηδες απλές, επειδή οι απλές δοκιμές αντέχουν στην πίεση μιας προθεσμίας. Μια δεδηλωμένη παραγγελία που δεν μπορεί να παραθεθεί δεν αποτελεί δεδηλωμένη παραγγελία. Μια εκτίμηση ανάκτησης που δεν είναι αριθμός δεν αποτελεί εκτίμηση. Ένα εργαλείο που δεν έχει οριστεί με όνομα δεν αποτελεί κλειστή παραγγελία. Ένας υπεύθυνος που είναι τμήμα δεν αποτελεί υπεύθυνο. Μια ημερομηνία επανεξέτασης που δεν υπάρχει σημαίνει απουσιάζουσα γραμμή. Όταν μια ομάδα προμηθειών εφαρμόζει αυτές τις έξι δοκιμές σε έναν υφιστάμενο αρχείο καταγραφής, ο αριθμός των αποτυχιών συνήθως υπερβαίνει τις προσδοκίες, και αυτός ο αριθμός αποτελεί την πραγματική μέτρηση του πόσο από το πρόγραμμα δεν είναι επί του παρόντος διαχειρίσιμο.
Πού σπάνε πραγματικά προγράμματα όπως αυτό
Εμφανίζονται επανειλημμένα τρία μοτίβα αποτυχίας. Το πρώτο είναι το αρχείο καταγραφής που βρίσκεται σε προσωπικό email, γεγονός που σημαίνει ότι δεν επιβιώνει ούτε με την αποχώρηση του υπεύθυνου ούτε με την αλλαγή στοιχείων επικοινωνίας εκ μέρους ενός προμηθευτή. Το δεύτερο είναι το αρχείο καταγραφής που εκτελείται ξανά, αλλά δεν επαναδιβαθμίζεται ποτέ, με αποτέλεσμα η λίστα να διατηρεί την αρχική της σειρά και τα αργά στοιχεία τις αρχικές τους ημερομηνίες. Το τρίτο είναι το αρχείο καταγραφής όπου όλες οι γραμμές βρίσκονται σε επίπεδο κατηγορίας — ποιότητα προμηθευτή, κίνδυνος πιστοποίησης, κίνδυνος παράδοσης — επειδή η συμπλήρωση μιας γραμμής σε επίπεδο κατηγορίας είναι ταχύτερη και κανείς δεν χρειάζεται να καθορίσει τι συνιστά κλειστή παραγγελία.
Κανένα από τα τρία δεν αποτελεί πρόβλημα εργαλείων και κανένα δεν λύνεται με την αγορά ενός συστήματος διαχείρισης κινδύνων. Καθένα από αυτά αποτελεί απόφαση να γράφονται γραμμές στις οποίες μπορεί να ενεργήσει ένας συγκεκριμένος υπεύθυνος, με συνημμένη ημερομηνία, και να επαναδιβαθμίζονται όταν προχωρά το πρόγραμμα. Τα προγράμματα που το κάνουν τείνουν να ανακαλύπτουν ότι οι μεγαλύτερες εκθέσεις τους δεν ήταν ποτέ οι δραματικές· ήταν οι γραμμές που παρέμεναν ανοιχτές χωρίς υπεύθυνο, ενώ οι δραματικές γραμμές συζητούνταν σε συναντήσεις.
Το όριο ανάμεσα σε όσα δημοσιεύει ο κατάλογός μας και σε όσα πρέπει να ζητήσετε εσείς
Η θέση μας σχετικά με την εφαρμογή αυτής της μεθόδου με τα δεδομένα μας
Θα σας ενημερώσουμε, για κάθε δεδομένη διαμόρφωση, ποιες από τις γραμμές προδιαγραφών μας δημοσιεύονται και ποιες όχι, ώστε ένα έλλειμμα στην τεκμηρίωση να μη μεταφέρεται ως κίνδυνος στην πλευρά σας του πίνακα. Πρόκειται για μια στενή δέσμευση και τη τηρούμε επίτηδες: είναι το μόνο στοιχείο που μπορούμε να επαληθεύσουμε.
Θα αναφέρουμε επίσης καθαρά πού ένας κίνδυνος δεν μπορεί να κλειστεί από την πλευρά μας. Ορισμένοι κίνδυνοι δεν μπορούν πράγματι. Το εάν μια δημοσιευμένη διαμόρφωση παραμένει διαθέσιμη μετά το τέλος του προγράμματός σας, η διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, οι τιμές μονάδας, οι ελάχιστες ποσότητες παραγγελίας, τα μεγέθη παραγωγικής δυναμικότητας, τα ποσοστά ελαττωμάτων και οι αναγνωριστικοί κωδικοί πιστοποιητικών δεν δημοσιεύονται στην τεκμηρίωσή μας, και η έντιμη απάντηση είναι να συμπεριληφθεί περίοδος προειδοποίησης στη συμφωνία, αντί να υπονοείται εγγύηση αποθεμάτων που δεν έχουμε δηλώσει. Σχετικά με την πιστοποίηση, ο κατάλογος περιέχει μια σελίδα πιστοποίησης εξαγωγών σε επίπεδο εταιρείας και δεν δημοσιεύει γραμμή πιστοποίησης για κάθε μοντέλο της σειράς· το πεδίο εφαρμογής της πιστοποίησης οποιουδήποτε μοντέλου αποτελεί γραπτό αίτημα που πρέπει να υποβληθεί και να ληφθεί απάντηση, όχι μια παραδοχή που συνάγεται από δυνατότητες σε επίπεδο εταιρείας.
Δεν θα μειώσουμε ένα αρχείο καταγραφής κινδύνων επανακατηγοριοποιώντας μια πραγματική έκθεση ως έλλειμμα τεκμηρίωσης, κάτι που αποτελεί τη μόνη συντομομόρφωση σε αυτή τη μέθοδο την οποία θεωρούμε απαράδεκτη. Εάν μια γραμμή αποτελεί έλλειμμα, θα το αναφέρουμε και θα σας βοηθήσουμε να διαμορφώσετε το αίτημα. Εάν αποτελεί έκθεση, θα το αναφέρουμε επίσης.
Πού να ξεκινήσετε
Στείλτε μας τα μοντέλα, τις ποσότητες και τις αγορές-στόχους και θα σας ενημερώσουμε ποιες διαμορφώσεις υπάρχουν στη δημοσιευμένη σειρά, ποιες γραμμές του φύλλου απαιτήσεών σας έχουν ήδη καθοριστεί από δημοσιευμένα δεδομένα και ποιες πρέπει να προέλθουν από προμηθευτή με γραπτό αίτημα και αντίστοιχη ημερομηνία. Αυτό αρκεί για να ξεκινήσουν σωστά τα βήματα ένα και δύο, και τα βήματα ένα και δύο είναι όπου κερδίζεται το χρονοδιάγραμμα.
Το τμήμα κινδύνων καλύπτει λεπτομερέστερα τα επιμέρους σημεία έκθεσης.
Σχετικό υλικό
- Κατάλογος ελέγχου πιστοποίησης — οι κίνδυνοι συμμόρφωσης
- Έλεγχος εργοστασίου — οι όροι που χρησιμοποιούνται κατά την επίσκεψη
- Ενδείξεις πληρωμής — οι εμπορικές πρώιμες προειδοποιήσεις



