Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
Zakup i zgodność z przepisami

Ryzyko zakupu okularów smart: metoda sześciu kroków

Ryzyko zakupu okularów smart można opanować, gdy przestaje być kategorią, a staje się listą wierszy — każdy powiązany z jednym zamówieniem, jednym…

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Dec 9, 2024/ 14 min czytania
Ryzyko zakupu okularów smart: metoda sześciu kroków

Ryzyko zakupu okularów smart staje się możliwe do zarządzania w momencie, gdy przestaje być kategorią, a staje się listą wierszy — każdy powiązany z jednym zamówieniem, jedną konfiguracją i jedną datą, a każdy zamknięty instrumentem, który można wskazać. Na tym polega cała metoda i warto powiedzieć o niej na początku, ponieważ właśnie w tej kategorii po cichu traci się czas zakupów: obawy, której nigdy się nie zapisze, nie można wycenić, przypisać konkretnej osobie ani zamknąć, dlatego przetrwa przegląd każdego etapu i ostatecznie wróci jako reklamacja. Poniższe sześć kroków jest celowo mechaniczny. Zakładają jedynie umiejętność sformułowania ryzyka w postaci zdania i sprawdzenia, czy istnieje odpowiedź.

Jeśli z tej metody należy zapamiętać tylko jedną rzecz, to krok piąty. Wiersz ryzyka bez imiennej osoby odpowiedzialnej i daty przeglądu nie jest otwartą pozycją — jest nieobecną, a właśnie nieobecne pozycje ujawniają się podczas kontroli celnej lub sporu dotyczącego wady, kiedy nikt nie pamięta, jakie założenia przyjęto.

Ryzyko zakupu okularów smart: sześć kroków w kolejności ich wykonania

Do czego służy ta metoda i co celowo pomija

Ta metoda jest przeznaczona dla kupującego, który prowadzi aktywny program w tej kategorii: właściciela marki stojącego przed złożeniem pierwszego zamówienia, kupującego kanałowego otwierającego nową linię modeli albo importera, który ma listę krótką dostawców i datę, której nie może przesunąć. Nie jest to model oceny dostawców i nie ocenia on zakładów. Ocena prowadzi do liczby, którą się przedyskutuje, a następnie odłoży; ta metoda tworzy wiersze, które można zamknąć — mniej satysfakcjonujący rezultat, ale bardziej użyteczny.

Trzy rzeczy celowo pozostają poza zakresem metody. Nie próbuje ona prognozować, co zrobi dostawca. Nie porządkuje dostawców względem siebie, ponieważ porównanie dostawców bez stojącej za nim specyfikacji porównuje niewłaściwe rzeczy — tani i drogi model mogą być tym samym produktem w różnym opakowaniu. Nie zastępuje również pracy związanej ze zgodnością z przepisami, ponieważ rejestr ryzyka nie sprawi, że pojawi się wymóg rynkowy.

W zamian zmusza do umieszczenia każdej obawy w jednej z dwóch kategorii, które zamyka się na dwa różne sposoby. Lukę w dokumentacji zamyka się przez uzyskanie odpowiedzi na piśmie i dołączenie terminu do zapytania. Narażenie — czyli coś, co może faktycznie pójść nie tak z towarem — zamyka się decyzją: zaakceptować, ograniczyć, wycenić lub wycofać się. Pomylenie tych dwóch sposobów zamknięcia jest najczęstszą przyczyną, dla której zespoły zakupów wydają kapitał negocjacyjny na dokumentację.

Sześć kroków po kolei

Ryzyko zakupu okularów smart: jak jedno stwierdzenie o ryzyku przekształca się w decyzję, za którą ktoś odpowiada

Kolejność, w jakiej należy wykonać te kroki:

  1. Powiąż ryzyko z zamówieniem. Przeformułuj je jako zdanie zawierające jedną konfigurację, jeden przedział ilościowy i jeden tydzień.
  2. Sprawdź, czy istnieje odpowiedź. W niektórych wierszach odpowiedź nie istnieje nigdzie; natychmiast zmienia to sposób zamknięcia.
  3. Przypisz je do luki lub narażenia. Dwie kolumny, a nie jedna lista. Wiersz znajduje się w jednej z nich.
  4. Oszacuj czas odzyskania. Ile czasu upłynie, zanim dotknięte egzemplarze będzie można ponownie sprzedawać, jeśli zdarzenie nastąpi.
  5. Wybierz instrument. Klauzula, żądanie dokumentu, test lub zarejestrowana decyzja — zapisana obok wiersza.
  6. Wpisz osobę odpowiedzialną i datę przeglądu. Wiersz bez obu tych elementów nie jest jeszcze wierszem.

Kolejność ma większe znaczenie, niż się wydaje. Ranking przed klasyfikacją tworzy listę zdominowaną przez dokumentację, ponieważ dokumentację łatwo zapisać i łatwo przeszacować. Klasyfikacja w pierwszej kolejności oznacza, że szacunki czasu odzyskania stosuje się do rzeczy, które mogą faktycznie wstrzymać zamówienie, a dokumentacja trafia do kolumny, w której kosztem jest zapytanie, a nie decyzja.

Wygenerowana przez AI fotografia ilustrująca ryzyko zakupu okularów smart: sześciokrokowa metoda pracy — obraz 1 z 3

Kroki pierwszy i drugi: powiąż ryzyko z zamówieniem, a następnie odróżnij lukę od zagrożenia

Krok pierwszy: powiąż ryzyko z zamówieniem, a nie z kategorią

Każde ryzyko warte dalszego monitorowania należy powiązać z konkretnym zamówieniem, konkretną konfiguracją i konkretną datą. Przeformułuj każde ryzyko jako zdanie zawierające te trzy elementy. Stwierdzenie „Dostawca może zniknąć” staje się konkretnym pytaniem — co stanie się z tym zamówieniem, jeśli fabryka nie będzie w stanie wysłać towaru w dziewiątym tygodniu — a teraz ma odpowiedź, którą można sprawdzić.

Ryzyko na poziomie kategorii nie ma właściciela ani testu, dlatego pozostaje w rejestrach ryzyka przez lata, nie zmieniając niczego. To również poziom, na którym zespół zakupów spędza najmniej efektywnie swoją uwagę, ponieważ stwierdzenie na poziomie kategorii nie można zamknąć żadnym działaniem dostępnym dla kupującego. Jeśli wiersza nie można przeformułować w model, liczbę sztuk i tydzień, to jest to sygnał dotyczący samego wiersza, a nie powód do pozostawienia go bez zmian.

Punkt kotwiczący ma też bardziej subtelne znaczenie. Wymusza napisanie specyfikacji przed określeniem ryzyka, ponieważ nie można nazwać konfiguracji, której nikt nie zdefiniował. W tej kategorii jest to produktywna dyscyplina, a nie biurokratyczna: opublikowany katalog rozstrzyga już dużą część wierszy, które kupujący w przeciwnym razie wpisałby jako otwarte. Pojemność ogniw, czas ładowania, znamionowy czas użytkowania, wersja Bluetooth, metoda ładowania i pojemność etui ładującej są opublikowane dla całej gamy, a wariant z kamerą dzieli się na osiem modeli o rozdzielczości 8 MP i trzy o rozdzielczości 13 MP. Arkusz wymagań zawierający te wiersze jest już w połowie napisany przed rozpoczęciem pierwszej rozmowy z dostawcą.

Krok drugi: oddziel lukę dokumentacyjną od rzeczywistego ryzyka

Deciding whether a sourcing risk row is a documentation gap or a hazard

Ta kategoria ma więcej luk dokumentacyjnych niż rzeczywistych zagrożeń, a traktowanie ich jako tych samych zjawisk prowadzi do niewspółmiernej reakcji. Masa jednostkowa jest opublikowana dla dokładnie jednego modelu z tej gamy — korpusu okularów MT6 o masie 158 g, w tym baterii 265 mAh i kamery, ale bez składanego etui ładującego, którego masa nie jest opublikowana. Model matrycy kamery i pole widzenia w ogóle nie są opublikowane. To utrudnia due diligence, ale nie stanowi zagrożenia dla zamówienia.

Test polega nie na tym, czy wiersz jest pusty, lecz na tym, czy odpowiedź istnieje gdzieś i nikt o nią nie zapytał. Jeśli odpowiedź można uzyskać w formie pisemnej, wiersz stanowi lukę. Jeśli żadna odpowiedź nie istnieje — ponieważ specyfikacja nigdy nie została ustalona, ponieważ wymagania rzeczywiście nie da się udokumentować albo ponieważ ekspozycja dotyczy czegoś, co może pójść nie tak, a nie czegoś, co można opisać — wiersz stanowi ekspozycję i wymaga decyzji.

To rozróżnienie ma znaczenie handlowe, ponieważ luki zamyka się wnioskiem i odpowiednią klauzulą, natomiast ekspozycje — decyzją: zaakceptować, ograniczyć, wycenić lub wycofać się. Pomylenie obu pojęć sprawia, że kupujący wydają kapitał negocjacyjny na żądanie informacji, które zostałoby zamknięte e-mailem, i odraczają decyzje, które faktycznie wpływają na pieniądze. Status certyfikacji w tej kategorii jest dobrym przykładem drugiej grupy: katalog nie zawiera wiersza dotyczącego certyfikacji dla żadnego pojedynczego modelu, dlatego zakres certyfikacji konkretnego modelu trzeba poprosić w formie pisemnej, a dostawca, który przedstawia ogólne oświadczenie, nie odpowiada na zadane pytanie.

Krok trzeci: uszereguj według czasu odzyskania i osoby podejmującej decyzję

Ranking sourcing risk by recovery time and decision authority

Dlaczego dotkliwość jest niewłaściwą kolejnością sortowania dla zamówienia okularów z kamerą

Pytanie, które najszybciej uporządkuje listę, brzmi: jeśli to się wydarzy, ile czasu upłynie, zanim znów będę mógł sprzedawać? Ryzyko z czterotygodniowym okresem odzyskania jest problemem harmonogramu. Ryzyko bez możliwości odzyskania to zupełnie inna kategoria decyzji, a w tej kategorii pozycje bez możliwości odzyskania koncentrują się wokół zgodności z przepisami oraz roszczenia, którego nie można zgłosić, ponieważ wiersz specyfikacji nigdy nie został napisany.

Po uszeregowaniu według czasu odzyskania lista staje się możliwa do zarządzania, ponieważ większość pozycji skupia się na końcu, gdzie odzyskanie jest możliwe. Nieopublikowany wiersz specyfikacji można zamknąć w ciągu kilku dni. Nieopublikowaną metodę ładowania można poprosić raz i dołączyć do zamówienia. Z kolei egzemplarz, który trafi do klienta ze znakiem ochrony wskazującym, że zamówienie nigdy nie obejmowało danego zabezpieczenia, nie może zostać sprzedany ponownie jako ten sam produkt na tym samym rynku, a czas odzyskania w tym przypadku nie liczy się w tygodnie — jest równy długości pamięci kanału dystrybucji.

To również powód, dla którego podejście zaczynające od dotkliwości nie działa w praktyce. Dotkliwość jest osądem, a osądy podlegają dyskusji. Czas odzyskania jest szacunkiem z jednostką, a szacunki można doskonalić. Gdy rejestr jest uszeregowany według czasu odzyskania, na początku listy znajduje się niewielki, możliwy do zidentyfikowania zestaw pozycji, które wszystkie wymagają decyzji z tego samego miejsca. To właśnie sprawia, że lista jest użyteczna w kalendarzu zakupów, a nie stanowi wyłącznie dokumentu dla komitetu.

Uprawnienia do decyzji powinny być elementem rankingu, a nie przypisu

Druga oś określa, kto może zamknąć pozycję. Tego rodzaju sprawy, co do których decyzję może podjąć wyłącznie właściciel marki — rezygnacja z wariantu kolorystycznego w pierwszej serii produkcyjnej, podział premiery na dwa rynki, akceptacja luki w specyfikacji modelu z kamerą — nie mogą zostać zamknięte przez menedżera ds. zaopatrzenia i pozostaną otwarte bezterminowo, jeśli znajdą się w kolejce za pozycjami, które menedżer ds. zaopatrzenia jest w stanie zamknąć.

Po rozdzieleniu obu osi w rejestrze lista staje się narzędziem planowania. Pozycje wymagające szybkiej decyzji i wysokich uprawnień należy eskalować w dniu ich pojawienia się. Pozycje wymagające szybkiej decyzji i niskich uprawnień należy zamykać bez spotkania. Pozycje wymagające powolnego procesu decyzyjnego nie są jeszcze zagrożeniami — to niepodjęte decyzje, które powinny znaleźć się w planie premiery, a nie w rejestrze ryzyka.

Wygenerowane przez AI zdjęcie ilustrujące ryzyko zakupu okularów smart: sześciokrokowa metoda pracy — obraz 2 z 3

Kroki od czwartego do szóstego: wskazanie narzędzia, wyznaczenie właściciela, ponowne przetworzenie listy

Sześć kroków, dokument wynikający z każdego z nich oraz test potwierdzający jego skuteczność

Krok czwarty: zamknij każdą pozycję za pomocą konkretnego narzędzia

Zamknięte ryzyko ma określone narzędzie, które zwykle jest proste: klauzulę w umowie, dokument wymagany przed wpłatą zaliczki, próbkę przebadaną przed złożeniem zamówienia hurtowego albo decyzję o zakupie tylko jednego wariantu kolorystycznego do pierwszej serii produkcyjnej. Wpisz narzędzie obok ryzyka, zanim przejdziesz dalej. Ryzyka, które pozostają otwarte bez narzędzia, niemal zawsze były w rzeczywistości nigdy nie zamknięte — zostały przekwalifikowane, a rejestr po prostu odnotował przekwalifikowanie jako postęp.

Narzędzia różnią się zależnie od rodzaju ryzyka, a dobry rejestr pokazuje tę różnicę, zamiast ją zacierać. Lukę zamyka pisemne zapytanie z wyznaczonym terminem oraz klauzula określająca, co się stanie, jeśli odpowiedź nie dotrze na czas. Narażenie, które można ograniczyć, zamyka się warunkiem umownym — obowiązkiem uzyskania pisemnej zgody na każdą zmianę komponentu, środkiem zaradczym o określonej metodzie i okresie kontroli liczonym od chwili dostawy albo obowiązkiem zgłoszenia zmiany konfiguracji przed jej wprowadzeniem. Narażenie, które można jedynie wycenić, zamyka decyzja zapisana na piśmie: koszt poniesiony w związku z zamówieniem albo uzgodniona droga wyjścia przed wpłatą zaliczki, a nie po pierwszej reklamacji.

Krok piąty: właściciel i data przeglądu — w przeciwnym razie pozycja nie istnieje

Właścicielem jest osoba, a nie zespół. Nie można w określonym terminie ścigać „Zakupów” ani „dostawcy” o dokument. Właścicielem jest osoba, która otrzyma odpowiedź i umieści ją w dokumentacji — w większości przypadków osoba, która sformułowała zapytanie, ponieważ towarzyszy mu termin.

Data przeglądu to element, który się pomija, a jednocześnie ten, który sprawia, że rejestr pozostaje aktualny. Bez daty otwarta pozycja jest nie do odróżnienia od porzuconej podczas każdego spotkania przeglądowego, a porzucone pozycje powodują, że rejestr ryzyka zamienia się w archiwum. Mając datę, pozycję można zamknąć, przenieść z nową datą i uzasadnieniem albo eskalować. Data nie musi być datą kamienia milowego; wystarczy data przeglądu co dwa tygodnie, ponieważ celem jest zapewnienie, aby pozycja była ponownie rozpatrywana, a nie nigdy więcej nie wspominana.

Przydatna zasada to zakaz używania w rejestrze jednego sformułowania: dostawca potwierdzi. Taka pozycja nie ma sposobu zamknięcia, ponieważ potwierdzenie dostawcy nie jest dokumentem, którym kupujący steruje, ani decyzją podjętą przez kupującego. Podziel ją na właściwe zapytanie — o co pytamy, do kiedy i co stanie się z zamówieniem, jeśli nie otrzymamy odpowiedzi — a pozycja stanie się możliwa do realizacji w sposób, w jaki wcześniej nie była.

Krok szósty: ponownie przetwórz listę przed każdym kamieniem milowym

Narzędzia zamykania wybrane zależnie od rodzaju ryzyka zakupu okularów smart

Rejestr zbudowany raz i odłożony to dokument. Rejestr przetwarzany ponownie przy każdym kamieniu milowym to mechanizm kontroli, a różnica ujawnia się w kształcie listy. Przetwórz go ponownie przy składaniu ofert, przy wpłacie zaliczki, przed rozpoczęciem serii produkcyjnej oraz przed zamknięciem opakowań. W każdym z tych punktów te same sześć kolumn wypełnia się ponownie, a lista powinna się skrócić.

Ponowne przetworzenie pozwala również na zmianę hierarchii. Pozycja stanowiąca lukę w dokumentacji przy składaniu ofert może stać się narażeniem do czasu dotarcia próbki, ponieważ otrzymana odpowiedź okazała się nieakceptowalna. Narażenie może stać się luką, ponieważ rozstrzygnął je test. Jeśli ponowne przetworzenie za każdym razem daje tę samą listę, albo nic się nie zmieniło, albo metoda nie jest stosowana — a w programie, w którym projekt naprawdę jest wciąż zmieniany, niektóre pozycje muszą w pewnym momencie zmienić kategorię.

Wygenerowane przez AI zdjęcie ilustrujące ryzyko zakupu okularów smart: sześciokrokowa metoda pracy — obraz 3 z 3

Jak wygląda działający rejestr na zakończenie ćwiczenia

Six kolumn i test potwierdzający każdą z nich

Artefakt tej metody jest na tyle krótki, że mieści się na jednym ekranie, i na tyle konkretny, że można go poddać audytowi. Każdy wiersz zawiera sześć pól: punkt odniesienia kolejności, typ pozycji, szacowaną możliwość odzyskania, narzędzie, osobę odpowiedzialną i datę przeglądu. Każde pole ma test potwierdzający, że jest rzeczywiste, a nie jedynie dekoracją.

Testy są celowo proste, ponieważ proste testy przetrwają konfrontację z terminem. Punkt odniesienia, którego nie można wskazać, nie jest punktem odniesienia. Szacowana możliwość odzyskania, która nie jest liczbą, nie jest szacunkiem. Narzędzie, którego nie wskazano, nie jest mechanizmem zamknięcia. Dział wskazany jako osoba odpowiedzialna nie jest osobą odpowiedzialną. Data przeglądu, która nie istnieje, oznacza brak wiersza. Gdy zespół zakupów stosuje te sześć testów do istniejącego rejestru, liczba niezgodności zwykle jest wyższa, niż oczekiwano, a właśnie ona rzeczywiście mierzy, jak duża część programu jest obecnie niemożliwa do zarządzania.

Miejsca, w których programy tego typu naprawdę się załamują

Powtarzają się trzy wzorce niepowodzeń. Pierwszy to rejestr przechowywany w osobistej skrzynce e-mail, więc nie przetrwa odejścia osoby ani zmiany danych kontaktowych dostawcy. Drugi to rejestr, który jest ponownie uruchamiany, ale nigdy ponownie rankowany, dlatego lista zachowuje pierwotną kolejność, a wolniejsze pozycje — pierwotne daty. Trzeci to rejestr, w którym wszystkie wiersze mają poziom kategorii — jakość dostawcy, ryzyko certyfikacji, ryzyko dostawy — ponieważ zapisanie wiersza na poziomie kategorii jest szybsze i nikt nie musi określać, co oznaczałoby zamknięcie.

Żaden z tych problemów nie wynika z narzędzi ani nie rozwiązuje się przez zakup systemu zarządzania ryzykiem. Każdy z nich wynika z decyzji, aby zapisywać wiersze, które może podjąć konkretna osoba, dołączać do nich datę i ponownie ustalać ich kolejność wraz z postępem programu. Programy postępujące w ten sposób zwykle odkrywają, że największe zagrożenia nigdy nie były spektakularne; były to wiersze pozostawione otwarte bez osoby odpowiedzialnej, podczas gdy spektakularne kwestie omawiano na spotkaniach.

Granica między tym, co publikuje nasz katalog, a tym, o co nadal musisz zapytać

Nasze stanowisko dotyczące stosowania tej metody w odniesieniu do naszych danych

Dla określonej konfiguracji powiemy, które z naszych wierszy specyfikacji są publikowane, a które nie, aby luka w dokumentacji nie była przenoszona jako ryzyko po Twojej stronie tabeli. To wąskie zobowiązanie i celowo się go trzymamy: jest to jedyna rzecz, którą możemy zweryfikować.

Powiemy również wprost, gdzie ryzyka nie da się zamknąć z naszej strony. Niektórych rzeczywiście nie da się zamknąć. Dostępność opublikowanej konfiguracji po zakończeniu programu, obecność części zamiennych w magazynie, ceny jednostkowe, minimalne wielkości zamówień, wskaźniki zdolności produkcyjnych, wskaźniki wadliwości i identyfikatory certyfikatów nie są publikowane w naszej dokumentacji, a uczciwą odpowiedzią jest wpisanie okresu wypowiedzenia do umowy, zamiast sugerować gwarancję dostępności, której nie zadeklarowaliśmy. W przypadku certyfikacji katalog zawiera stronę dotyczącą certyfikacji eksportowej na poziomie firmy, ale nie publikuje wiersza certyfikacji dla żadnego modelu z danej serii; zakres certyfikacji każdego modelu wymaga pisemnego zapytania i uzyskania odpowiedzi, a nie opierania się na założeniu wynikającym z możliwości firmy jako całości.

Nie zmniejszymy rejestru ryzyka przez przeklasyfikowanie rzeczywistego zagrożenia jako luki w dokumentacji, ponieważ jest to jedyna skrótowa ścieżka, którą uznajemy za niedopuszczalną. Jeśli wiersz stanowi lukę, powiemy to i pomożemy Ci sformułować zapytanie. Jeśli stanowi zagrożenie, również to powiemy.

Od czego zacząć

Prześlij modele, ilości i docelowe rynki, a my powiemy, które konfiguracje istnieją w opublikowanej ofercie, które wiersze Twojego arkusza wymagań są już rozstrzygnięte przez opublikowane dane, a które trzeba uzyskać od dostawcy w formie pisemnego zapytania z przypisaną datą. To wystarczy, aby prawidłowo rozpocząć kroki pierwszy i drugi, a właśnie w tych krokach zyskujemy harmonogram.

Sekcja dotycząca ryzyka szczegółowo omawia poszczególne punkty ekspozycji.

Powiązane lektury

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.