Ένα τυπικό ποιοτικό πρότυπο OEM έχει χρήση μόνο αν μπορεί να το ελέγξει κάποιος. Αυτό ακούγεται προφανές, αλλά αποτελεί τη συχνότερη αποτυχία σε αυτή την κατηγορία προϊόντων: τα έγγραφα ποιότητας κυκλοφορούν, εγκρίνονται, αρχειοθετούνται και στη συνέχεια χρησιμοποιούνται ως βάση, ενώ το στοιχείο στο οποίο πρέπει να ελεγχθούν αποδεικνύεται ότι είναι περιγραφή και όχι μέτρηση. Ένα πρότυπο που κανείς δεν μπορεί να αξιολογήσει δεν είναι πρότυπο, αλλά δήλωση προθέσεων, και μια δήλωση προθέσεων δεν παρέχει επιχείρημα τη στιγμή που το επιχείρημα χρειάζεται.
Η σελίδα αυτή είναι οργανωμένη γύρω από αυτή τη μία ιδέα. Παρουσιάζει τα τρία επίπεδα επαληθευσιμότητας στα οποία μπορεί να εντάσσεται μια απαίτηση ποιότητας, διαχωρίζει τις γραμμές που δημοσιεύει ο κατάλογός μας από τα έγγραφα που δεν δημοσιεύει, εξετάζει την αλυσίδα αποδοχής — ποιος κάνει την επιθεώρηση, ποιος υπογράφει και τι συμβαίνει όταν αποτυγχάνει μια παρτίδα — και παραθέτει τον κατάλογο ερωτήσεων που μετατρέπει έναν φάκελο ποιότητας σε κάτι που μπορεί πραγματικά να χρησιμοποιήσει η ομάδα προμηθειών κατά την εισαγωγή.
Η σελίδα αυτή δεν επιδιώκει καμία πιστοποίηση, αριθμό πιστοποιητικού, αποτέλεσμα δοκιμής, ποσοστό ελαττωμάτων ή περίοδο εγγύησης. Το δημοσιευμένο υλικό μας δεν περιέχει γραμμή πιστοποίησης ανά μοντέλο, έκθεση δοκιμής για καμία από τις είκοσι οκτώ καταχωρίσεις ούτε φωτογραφικό ή βιντεοσκοπικό αρχείο για οποιαδήποτε καταχώριση. Περιέχει γραμμές προδιαγραφών, και αυτές οι γραμμές είναι πιο χρήσιμες από τα έγγραφα που λείπουν, επειδή μια γραμμή μπορεί να ελεγχθεί σε σχέση με μια συσκευή που βρίσκεται στα χέρια του αγοραστή.
Ο πίνακας αυτός αποτελεί τον βασικό άξονα οργάνωσης ολόκληρης της σελίδας. Μια απαίτηση που εντάσσεται στο πρώτο επίπεδο είναι επαληθευτή από οποιονδήποτε διαθέτει μια συσκευή και ένα εργαλείο μέτρησης. Μια απαίτηση στο δεύτερο επίπεδο είναι επαληθευτή μόνο σε σχέση με ένα έγγραφο που κατέχει ο προμηθευτής και παρέχει κατόπιν αιτήματος. Μια απαίτηση στο τρίτο επίπεδο είναι επαληθευτή μόνο μέσω της επιθεώρησης του ίδιου του αγοραστή και είναι το μοναδικό επίπεδο που αναφέρεται στην παρτίδα που παραδίδεται πραγματικά.
Σε τι μπορεί να ελεγχθεί ένα ποιοτικό πρότυπο
Το πρώτο επίπεδο είναι η δημοσιευμένη γραμμή προδιαγραφών. Κάθε καταχώριση της γκάμας μας περιλαμβάνει τέσσερις τυπικές γραμμές — τη στοιχείο μπαταρίας, τη διάρκεια λειτουργίας, τον χρόνο φόρτισης και τη μέθοδο φόρτισης — ενώ τα έντεκα μοντέλα κάμερας προσθέτουν μια κατηγορία ανάλυσης επιπάνω από αυτές τις τέσσερις. Δημοσιεύεται μια έκδοση Bluetooth για τις δεκατέσσερις καταχωρίσεις που έχουν τέτοια. Δημοσιεύεται χωρητικότητα θήκης για πέντε μοντέλα κάμερας, ονόματα χρωμάτων για δύο καταχωρίσεις, αποσπώμενο εξάρτημα για τρεις, ένδειξη προστασίας από εισχώρηση για τα V06 και S7, κλείστρο απομακρυσμένης λήψης για τα D17 και ZH12 και ένα βάρος για ολόκληρη την γκάμα, που αντιστοιχεί στα MT6 στα 158 g για το σώμα γυαλιών, εξαιρουμένων της πτυσσόμενης θήκης.
Μια απαίτηση που έχει διατυπωθεί σε σχέση με μία από αυτές τις γραμμές είναι επαληθευτή με την ισχυρότερη δυνατή έννοια: ο αγοραστής κρατά τη συσκευή και μπορεί να κάνει σύγκριση. Μια στοιχείο μπαταρίας που παραδίδεται με διαφορετική διαμόρφωση από τη δημοσιευμένη αποτελεί ελάττωμα που δεν απαιτεί καμία ερμηνεία.
Ακόμη και αυτό το επίπεδο έχει ένα όριο, και ένας φάκελος ποιότητας που αγνοεί το όριο δεν είναι χρησιμοποιήσιμος. Ο δημοσιευμένος χρόνος φόρτισης αποτελεί ανώτατο όριο δύο ωρών ή λιγότερο για τις είκοσι έξι από τις είκοσι οκτώ καταχωρίσεις και περίπου μίας ώρας για τα D17 και ZH12, ενώ καμία δημοσιευμένη γραμμή δεν αναφέρει την αρχική κατάσταση φόρτισης ή το τελικό σημείο που θεωρείται ολοκλήρωση. Η δημοσιευμένη διάρκεια λειτουργίας περίπου έξι ωρών για τα G07 και YK12 ή εύρος πέντε έως οκτώ ωρών για τα S7 και V03, καθώς και τα V06 και V03 Pro, αναφέρει ένα εύρος χωρίς να αναφέρει μέθοδο δοκιμής. Μια δημοσιευμένη κατηγορία ανάλυσης αναφέρει μια κατηγορία, όχι φακό, ρυθμό καρέ ή οπτικό πεδίο. Επομένως, μια δημοσιευμένη γραμμή υποστηρίζει τον έλεγχο, αλλά η μέθοδος πίσω από τον έλεγχο πρέπει να προέρχεται από αλλού, και εκεί ακριβώς ξεκινά το δεύτερο επίπεδο.
Οι δημοσιευμένες γραμμές δεν συνιστούν, λοιπόν, από μόνες τους ένα ποιοτικό πρότυπο. Αποτελούν το μέρος ενός προτύπου που μπορεί να ελεγχθεί σε έναν πάγκο παραλαβής, γεγονός που τις καθιστά το πιο αξιόπιστο τμήμα κάθε φακέλου και το πιο οικονομικό στην απόκτηση. Διευκολύνουν επίσης την αξιολόγηση του υπολοίπου φακέλου, επειδή ο αγοραστής μπορεί να δει ακριβώς ποια στοιχεία έχουν ήδη καθοριστεί και ποια παραμένουν ανοιχτά — και ένα ανοιχτό στοιχείο που έχει καταγραφεί αποτελεί εργασία, ενώ ένα ανοιχτό στοιχείο που έχει ξεχαστεί αποτελεί ανακάλυψη που περιμένει στην αποβάθρα.
Το δεύτερο επίπεδο είναι το έγγραφο που διαθέτει ο προμηθευτής. Μια έκθεση δοκιμών καλύπτει μία συγκεκριμένη διαμόρφωση. Ένα έγγραφο συμμόρφωσης καλύπτει μία συγκεκριμένη ονομασία μοντέλου. Ένα αρχείο επιθεώρησης καλύπτει μία συγκεκριμένη παρτίδα. Κανένα από αυτά δεν δημοσιεύεται εδώ, ούτε μπορεί να διαβαστεί σε μια σελίδα καταλόγου, αλλά αποτελούν το μόνο στοιχείο που υποστηρίζει μια δήλωση σχετικά με μια διαμόρφωση την οποία ο κατάλογος περιγράφει μόνο εν μέρει. Το σωστό αίτημα ορίζει την ακριβή ονομασία μοντέλου, την ακριβή διαμόρφωση και τον προορισμό, επειδή μια έκθεση που έχει συνταχθεί για διαφορετική διαμόρφωση δεν καλύπτει τη δική μας.
Το τρίτο επίπεδο είναι ο εσωτερικός έλεγχος παραλαβής του αγοραστή και είναι το μόνο επίπεδο που αναφέρεται στην παρτίδα που παραλαμβάνεται πραγματικά. Αυτό το επίπεδο καλύπτει αυτά που δεν μπορεί να καλύψει ούτε η δημοσιευμένη γραμμή ούτε ένα έγγραφο του προμηθευτή: εάν η μονάδα στο κουτί αντιστοιχεί στη μονάδα αναφοράς, εάν τα αξεσουάρ είναι αυτά που αναφέρθηκαν στην παραγγελία, εάν η επισήμανση είναι κατάλληλη για τον προορισμό, εάν η συσκευασία είναι ανεπηρέατη και εάν η παρτίδα όπως παραδόθηκε είναι εσωτερικά συνεπής.
Το σφάλμα που έχει το μεγαλύτερο κόστος είναι η αντιμετώπιση του τρίτου επιπέδου ως εάν ήταν το πρώτο. Μια προδιαγραφή που αναφέρει «αντιστοιχεί στο εγκεκριμένο δείγμα» χωρίς υπογεγραμμένη μονάδα αναφοράς στο πίσω της μετατρέπει μια νομική επιχείρηση σε μια ουρά επιθεώρησης, όπου δεν μπορεί να διευθετηθεί, επειδή όσοι διενεργούν την επιθεώρηση δεν είναι όσοι ενέκριναν το δείγμα.

Οι δημοσιευμένες γραμμές και τα έγγραφα που δεν δημοσιεύονται
Το δημοσιευμένο σύνολο είναι μικρό και αξίζει να γνωρίζετε ακριβώς τι περιλαμβάνει, επειδή ο αγοραστής που γνωρίζει τα όρια σταματά να ζητά στοιχεία που δεν μπορούν να υπάρξουν και αρχίζει να ζητά τα αποδεικτικά στοιχεία που μπορούν.
Όσον αφορά την πιστοποίηση, κανένα μοντέλο της σειράς δεν διαθέτει δική του γραμμή πιστοποίησης και το κείμενο του καταλόγου δεν αναφέρει κανένα από τα CE, FCC ή RoHS. Σε εκείνη τη σελίδα βρίσκεται εταιρικό γραφικό υλικό και όχι καταγραφές ανά μοντέλο: δέκα εικόνες πιστοποιητικών, εκ των οποίων οκτώ είναι διπλώματα σχεδιασμού εμφάνισης και δύο είναι διπλώματα μοντέλου χρήσης, κάτι που αποτελεί δήλωση σχετικά με την εταιρεία και όχι αρχείο συμμόρφωσης για οποιοδήποτε μοντέλο της σειράς.
Το εσωτερικό αρχείο προϊόντος είναι πιο συγκεκριμένο από τον κατάλογο και καταγράφει την πιστοποίηση σε ακριβώς τρεις καταστάσεις. Για την ομάδα των καμερών και την ομάδα ήχου, καθώς και για την καταχώριση φωτοχρωμικών φακών, το αρχείο δεν περιέχει δημοσιευμένο πλαίσιο ούτε αριθμό πιστοποιητικού. Για την ομάδα αθλητικών προϊόντων, το αρχείο παρουσιάζει την ίδια απουσία και προσθέτει σημείωση ότι η σήμανση IP54 δεν συνοδεύεται από κανένα αριθμό έκθεσης τρίτου μέρους. Για την ομάδα παιδικών προϊόντων, οι πληροφορίες πιστοποίησης δεν δημοσιεύονται καθόλου. Για τη δημοσιεύει οδηγό εισόδου με οστική αγωγιμότητα, ισχύει το ίδιο. Για την καταχώριση AR, η οποία δεν έχει κωδικό μοντέλου, δεν καταγράφεται ούτε κάτι.
Τρεις καταστάσεις, και καμία τέταρτη: μια δήλωση της οποίας οι αριθμοί εκκρεμεί επιβεβαίωση, μια δήλωση με σημείωση ότι δεν τηρείται καμία έκθεση και καμία πληροφορία πιστοποίησης. Ένα αρχείο ποιότητας που στην πρώτη περίπτωση αναφέρει «πιστοποιημένο» ή που αντιμετωπίζει τις τρεις καταστάσεις ως εναλλάξιμες είναι λανθασμένο κατά τρόπο που θα εκδηλωθεί ως πρόβλημα πρόσβασης στην αγορά και όχι ως πρόβλημα ποιότητας.
Η ίδια αυστηρότητα ισχύει για τις δύο ενδείξεις της σειράς που ενθαρρύνουν υπερβολές. Η σήμανση IP54 στα V06 και S7 σχολιάζεται στη σελίδα του καταλόγου· δεν δημοσιεύεται αριθμός έκθεσης που να της αντιστοιχεί και δεν μπορεί να αναδιατυπωθεί εκτός του εργοστασίου χωρίς αντίστοιχη έκθεση. Η ενίσχυση 35 dB που δημοσιεύει ο δημοσιεύει οδηγό εισόδου με οστική αγωγιμότητα αποτελεί μια γραμμή καταλόγου χωρίς συνημμένη έκθεση ακουστικών επιδόσεων και δεν υποστηρίζει καμία δήλωση σχετικά με την ακοή, την ιατρική χρήση ή την καταλληλότητα για οποιονδήποτε πληθυσμό. Και οι δύο αποτελούν νόμιμες γραμμές στο αρχείο, αλλά καμία από τις δύο δεν αποτελεί άδεια μάρκετινγκ.
Αυτό που λείπει συνολικά ξεπερνά το πλαίσιο της πιστοποίησης. Για και τις είκοσι οκτώ καταχωρίσεις, το δημοσιευμένο υλικό μας δεν περιλαμβάνει εκθέσεις δοκιμών, μετρήσεις τρίτων μερών, φωτογραφίες ούτε βίντεο του φυσικού προϊόντος. Κάθε οπτική αναφορά σε αυτή τη σειρά είναι ψηφιακή απόδοση. Δεν πρόκειται για κριτική της τεκμηρίωσης· πρόκειται για δήλωση σχετικά με το τι κάνει ένας κατάλογος, και έχει άμεση συνέπεια για ένα αρχείο ποιότητας: το αρχείο ποιότητας πρέπει να συναρμολογηθεί από τις γραμμές προδιαγραφών και από έγγραφα που ζητούνται εγγράφως, επειδή δεν υπάρχει καμία εικόνα που θα μπορούσε να υποκαταστήσει οποιοδήποτε από τα δύο.
Η ροή που παρουσιάζεται παραπάνω καθιερώνει τους έξι τύπους εγγράφων που εμφανίζονται σε ένα αρχείο ποιότητας και το τι είναι σε θέση να αποδεικνύουν ο καθένας. Ένα μέσο πρόσβασης στην αγορά θεσπίζει μια νομική βάση και δεν λέει τίποτα για το αν το προϊόν είναι καλό. Μια ραδιολογική πιστοποίηση αφορά ένα συγκεκριμένο εξάρτημα. Μια πιστοποίηση συστήματος διοίκησης δηλώνει ότι μια διαδικασία τεκμηριώνεται και ελέγχεται σε μια δεδομένη χρονική στιγμή. Ένας έλεγχος εργοστασίου επιβεβαιώνει την ικανότητα σε μια ημερομηνία και αποτελεί στιγμιότυπο. Μια έκθεση δοκιμών καλύπτει μία διαμόρφωση. Και ο δικός έλεγχος παραλαβής του αγοραστή είναι ο μόνος που αφορά την παρτίδα στα κιβώτια — και αφορά μόνο τα χαρακτηριστικά που ο αγοραστής επέλεξε να ελέγξει.

Έλεγχος, αποδοχή και ποιος υπογράφει την παρτίδα
Η αποδοχή είναι το σημείο όπου ένα πρότυπο ποιότητας είτε λειτουργεί είτε όχι, και είναι το μέρος της συμφωνίας που συνήθως μένει ατεκμηρίωτο.
Στον έλεγχο μιας παρτίδας μπορούν να εμπλέκονται τρία μέρη, και ένα πρόγραμμα πρέπει να καθορίζει ποιο από αυτά κάνει τι. Ο δικός έλεγχος του προμηθευτή καλύπτει τα χαρακτηριστικά που ο προμηθευτής ελέγχει πριν αποσταλούν τα εμπορεύματα. Ο έλεγχος πριν από την αποστολή είναι ένας ανεξάρτητος έλεγχος στο εργοστάσιο, και το πεδίο του εξαρτάται αποκλειστικά από όσα έχουν συμφωνηθεί εκ των προτέρων. Ο έλεγχος παραλαβής του αγοραστή πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις του αγοραστή, επί του δικού του δείγματος από την παραδοθείσα παρτίδα, και είναι ο μόνος έλεγχος που βλέπει τα εμπορεύματα όπως απεστάλησαν και όχι όπως παρουσιάστηκαν. Οι περισσότερες διαφωνίες προκύπτουν επειδή υποτέθηκε ότι αυτοί οι τρεις έλεγχοι εκτελούν την ίδια δουλειά.
Για να παράγει μια αξιοποιήσιμο αποτέλεσμα ένας έλεγχος, πρέπει να καταγραφούν τέσσερα πράγματα. Τι ελέγχεται — η λίστα των χαρακτηριστικών, με σύνδεση στις δημοσιευμένες γραμμές και στην συμφωνημένη ανοχή. Πόσο ελέγχεται — το μέγεθος του δείγματος, και αν πρόκειται για σταθερό αριθμό ή στατιστικό σχήμα, επειδή ένα σχήμα έχει έναν αριθμό αποδοχής που πρέπει να καταγραφεί στο ίδιο έγγραφο. Πώς καταγράφεται το αποτέλεσμα — η καταγραφή πρέπει να προσδιορίζει την παρτίδα, τη διαμόρφωση και την ημερομηνία, αλλιώς δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μεταγενέστερη αμφισβήτηση. Και ποιος υπογράφει.
Το ζήτημα της υπογραφής είναι αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία και δίνεται η μικρότερη προσοχή. Μια παρτίδα γίνεται αποδεκτή από ένα ορισμένο μέρος με ορισμένη εξουσία. Αυτή η εξουσία μπορεί να ανήκει στη λειτουργία ποιότητας του αγοραστή, σε ανεξάρτητο επιθεωρητή, στον κάτοχο της μάρκας ή σε κανέναν, και η τέταρτη περίπτωση είναι η συνηθισμένη: τα εμπορεύματα φτάνουν, αποθηκεύονται και η παρτίδα γίνεται αποδεκτή μέσω της πράξης παραλαβής της. Δεν πρόκειται για αποδοχή, αλλά για απουσία απόρριψης, και δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ένα πρόγραμμα που έχει καταγράψει ποιος υπογράφει και βάσει ποια κριτήρια έχει ήδη επιλύσει τη μεγάλη πλειονότητα των διαφωνιών που προκύπτουν αργότερα.
Πρέπει να καταγραφεί και η διαδρομή σε περίπτωση αποτυχίας. Όταν μια παρτίδα δεν πληροί τα συμφωνημένα κριτήρια, τι συμβαίνει: επανεπεξεργασία στο εργοστάσιο, αντικατάσταση μονάδων από την επόμενη παρτιά, πίστωση, επιστροφή ή απόρριψη ολόκληρης της παρτίδας. Αυτές οι επιλογές έχουν πολύ διαφορετικές εμπορικές συνέπειες και δεν είναι ισοδύναμες από την πλευρά του αγοραστή, επειδή η επανεπεξεργασία εξακολουθεί να συνεπάγεται κίνδυνο χρονοδιαγραμμάτων, ενώ η απόρριψη συνεπάγεται κίνδυνο αποθέματος. Η επιλογή του τι ισχύει όσο η παρτίδα βρίσκεται στον προμηθευτή αποτελεί προγραμματιστική απόφαση· η επιλογή του αργότερα αποτελεί διαπραγμάτευση με την ημερομηνία παράδοσης ήδη να έχει παραληφθεί.
Υπάρχει ακόμη ένα σημείο χρονικού καθορισμού που αξίζει να αναφερθεί. Τα κριτήρια αποδοχής πρέπει να συμφωνούνται πριν από την παραγωγική παρτίδα και όχι μετά την άφιξη της παρτίδας. Ένα κριτήριο που καταγράφεται τη στιγμή της διαφωνίας είναι ένα κριτήριο που έχει διαπραγματευτεί με τα αποδεικτικά στοιχεία ήδη στα χέρια, και ο προμηθευτής θα το αντιληφθεί. Τα κριτήρια που συμφωνούνται εκ των προτέρων είναι αμυντικά, και η θέση του προγράμματος σε περίπτωση αποτυχίας είναι πολύ ισχυρότερη.

Ερωτήσεις που κάνουν χρησιμεύσιμο ένα αρχείο ποιότητας
Ένα αρχείο ποιότητας είναι ένα σύνολο εγγράφων οργανωμένων κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιτρέπουν σε κάποιον να ενεργήσει. Οι ερωτήσεις παρακάτω είναι αυτές που μετατρέπουν μια σωρεία αρχείων σε κάτι χρησιμοποιήσιμο και ομαδοποιούνται ανάλογα με το μέρος του αρχείου που αφορούν.
Η πρώτη ομάδα καθιερώνει τη βάση: ποιες δημοσιευμένες γραμμές θα ελέγχεται το αρχείο και πώς εκτελείται κάθε έλεγχος. Χωρίς τη γραμμή και τη μέθοδο, ένας έλεγχος παράγει έναν αριθμό χωρίς νόημα.
Η δεύτερη ομάδα ρωτά τι διαθέτει και τι θα παράσχει ο προμηθευτής: ποιες εκθέσεις δοκιμών υπάρχουν για το εν λόγω μοντέλο και διαμόρφωση, ποια έγγραφα συμμόρφωσης υπάρχουν για την ακριβή ονομασία του μοντέλου και τον προορισμό, και ποια αρχεία ελέγχου υπάρχουν για την παρτίδα μόλις παραχθεί. Αυτά ζητούνται γραπτώς, επειδή μια προφορική απάντηση δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο και ένα έγγραφο χωρίς ονομασία μοντέλου δεν αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο για αυτό το μοντέλο.
Η τρίτη ομάδα αφορά την ίδια την επιθεώρηση: ποια χαρακτηριστικά καλύπτονται, ποιο είναι το μέγεθος δείγματος, πώς ταξινομούνται τα ελαττώματα, ποιο είναι το όριο αποδοχής και τι συμβαίνει σε μια παρτίδα που δεν το πληροί.
Η τέταρτη ομάδα είναι αυτή που παραλείπουν τα περισσότερα αρχεία. Αυτά που δεν καλύπτει το αρχείο. Ένα αρχείο ποιότητας που δεν αναφέρει τους εξαιρέσεις του προκαλεί την πεποίθηση ότι καλύπτεται οτιδήποτε εκτός από αυτές, ενώ οι εξαιρέσεις συνήθως είναι πολύ ευρύτερες από την κάλυψη. Μεταξύ των στοιχείων που δεν καλύπτει κανένα έγγραφο αυτού του εύρους περιλαμβάνονται η φυσική εμφάνιση της συσκευής, η ακουστική επίδοση των μοντέλων ήχου, η συμπεριφορά των φωτοχρωμικών και ηλεκτροχρωμικών μοντέλων και οτιδήποτε αφορά τη μακροχρόνια αντοχή. Πρόκειται για δικά του του αγοραστή σημεία επιθεώρησης και θα πρέπει να καταγράφονται ως τέτοια, αντί να υποτίθεται ότι εντάσσονται στο αρχείο κάποιου άλλου.
Δύο περαιτέρω εξαιρέσεις αφορούν ειδικά αυτό το εύρος και είναι πιθανό να υποτίθενται αντί να γίνονται αντιληπτές. Δεν δημοσιεύεται έκθεση ακουστικής επίδοσης για τα μοντέλα ήχου, οπότε οποιαδήποτε δήλωση σχετικά με την ακουστική τους εμφάνιση πρέπει να προέρχεται από μέτρηση που κάποιος ανέθεσε ή ζήτησε. Δεν δημοσιεύεται καμία παράμετρος οπτικής επίδοσης για το φωτοχρωμικό ή το ηλεκτροχρωμικό μοντέλο, οπότε μια απαίτηση που αφορά τη συμπεριφορά οποιουδήποτε από τα δύο πρέπει να αναφέρει ποιος έκανε τη μέτρηση, έναντι ποιας αναφοράς και πού τηρείται το αρχείο. Διαφορετικά, η απαίτηση δεν είναι παρά μια επιθυμία με ένα έγγραφο συνδεμένο σε αυτήν.
Η πέμπτη ομάδα αφορά την υπογραφή αποδοχής: ποιος υπογράφει, έναντι ποια κριτήρια και πού αρχειοθετείται το υπογεγραμμένο αρχείο. Ένα αρχείο χωρίς ιστορικό υπογραφών δεν διαθέτει τελική απόδειξη.
Το διάγραμμα αποφάσεων αποτελεί τη συντομότερη διατύπωση του ζητήματος. Μια παρτίδα είτε γίνεται αποδεκτή από ένα ορισμένο μέρος έναντι γραπτών κριτηρίων είτε παραλαμβάνεται χωρίς αποδοχή, και η δεύτερη περίπτωση είναι εκεί που ξεκινά η αμφισβήτηση. Πριν από την παραγγελία, το ερώτημα είναι οικονομικά χαμηλού κόστους για να απαντηθεί, αλλά ακριβό όταν μένει απαντημένο.
Η θέση της CYNRIN στα τεκμηριωμένα πρότυπα ποιότητας OEM
Δημοσιεύουμε γραμμές προδιαγραφών, χωρίς έγγραφα τεκμηρίωσης, και ένας αγοραστής που γνωρίζει τη διαφορά μπορεί να δημιουργήσει ένα λειτουργικό αρχείο από τα δύο. Οι δημοσιευμένες γραμμές μπορούν να ελεγχθούν από οποιονδήποτε διαθέτει μια συσκευή· τα έγγραφα που τηρούμε μπορούν να παραδοθούν κατόπιν αιτήματος για συγκεκριμένο μοντέλο, διαμόρφωση και προορισμό· και τα υπόλοιπα ανήκουν στη δική του επιθεώρηση του αγοραστή. Προτιμούμε να το λέμε ξεκάθαρα αντί να επιτρέπουμε να ανακαλυφθεί ένα κενό στην αποβάθρα παραλαβής.
Δεν θα ισχυριστούμε ότι ένα μοντέλο είναι πιστοποιημένο, επειδή δεν υπάρχει γραμμή πιστοποίησης από την οποία να στηριχθεί ο ισχυρισμός. Θα περιγράψουμε τις τρεις καταστάσεις που πραγματικά καταγράφει το εσωτερικό αρχείο μας: έναν ισχυρισμό που εξακολουθεί να αναμένει εταιρική επιβεβαίωση των αριθμών του μοντέλου και του πιστοποιητικού, έναν ισχυρισμό με επισήμανση ότι δεν υπάρχει ακόμη έκθεση και καμία πληροφορία πιστοποίησης — και θα αναφέρουμε σε ποια κατηγορία εμπίπτει κάθε μοντέλο. Δεν θα επαναλάβουμε τη σήμανση IP54 των V06 και S7 ως εξωτερικό ισχυρισμό χωρίς έκθεση τρίτου μέρους και δεν θα επεκτείνουμε την τιμή 35 dB που δημοσιεύεται για το οδηγό εισόδου με οστική αγωγιμότητα σε οποιαδήποτε δήλωση που αφορά την ακοή, την ιατρική χρήση ή την καταλληλότητα για έναν πληθυσμό χρηστών.
Επίσης, δεν δημοσιεύουμε περίοδο εγγύησης, ποσοστό ελαττωμάτων, όριο αποδοχής, μέγεθος δείγματος ή κόστος επιθεώρησης, και αυτά ανήκουν στη συμφωνία και στην προσφορά, όχι σε έναν κατάλογο. Αυτό που θα κάνουμε είναι να αναφέρουμε, για μια συγκεκριμένη διαμόρφωση, ποιες δημοσιευμένες γραμμές ισχύουν, ποια έγγραφα υπάρχουν για αυτήν, τι καλύπτει η δική μας επιθεώρηση και έναντι ποίων κριτηρίων πρέπει να γίνει αποδεκτή μια παρτίδα — και έπειτα θα αφήσουμε τον αγοραστή να αποφασίσει αν το εν λόγω σύνολο επαρκεί για τον προορισμό στον οποίο αποστέλλεται.
Για τον υπεύθυνο προμηθειών, η μέθοδος είναι σύντομη. Θεσπίστε τον ελέγχιμο βασικό επίπεδο από τις δημοσιευμένες γραμμές, ζητήστε τα έγγραφα για την ακριβή ονομασία του μοντέλου, συμφωνήστε το πεδίο επιθεώρησης και τα κριτήρια αποδοχής πριν από την παραγωγή και ορίστε το μέρος που υπογράφει. Ένα πρόγραμμα που κάνει αυτά τα τέσσερα πράγματα μπορεί να αξιολογήσει την αξίωση ποιότητας ενός προμηθευτή, να τη συγκρίνει με την αντίστοιχη ενός δεύτερου προμηθευτή και να την υποστηρίξει όταν φτάνει η παρτίδα — και οι κόκκινες σημαίες είναι αυτές που εμφανίζονται όταν παραλείπεται οποιοδήποτε από τα τέσσερα.
Σχετικό υλικό
- μια διαμόρφωση και ένα αρχείο ποιότητας που εξαρτώνται το ένα από το άλλο
- τι καθορίζει ένα δείγμα και η μονάδα αναφοράς πίσω από αυτό
- οι γραμμές καταλόγου από τις οποίες μπορεί να δημιουργηθεί μια προδιαγραφή
- οι τυπωμένες αξιώσεις σε ένα κουτί που χρειάζονται τεκμηρίωση
- η γραμμή εργαλείων και η γεωμετρία με τις οποίες πρέπει να συμφωνεί μια υπογεγραμμένη αναφορά
Ένα πρότυπο ποιότητας κερδίζει τη θέση του μόλις κάποιος μπορεί να το ελέγξει — από τη δημοσιευμένη γραμμή έως το έγγραφο του προμηθευτή και, εξελείζον, έως τη δική του επιθεώρηση παραλαβής του αγοραστή, αυτή η δομήή αξίζει να διαμορφωθεί σωστά.



