OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

D11 Smart Glasses vs LC-105-2: Batterij en Opladen

De gepubliceerde vermogensregels van deze twee modellen vormen het meest instructieve paar in ons audiogamma, en niet omdat een van beide op zichzelf opvallend is. De…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Apr 18, 2025/ 14 min. leestijd
D11 Smart Glasses vs LC-105-2: Batterij en Opladen

De gepubliceerde vermogensrijen van deze twee modellen vormen het meest instructieve paar in ons audiogamma, en niet omdat een van beide op zichzelf opvallend is. De D11 publiceert één cel van 100 mAh, een laadtijd van twee uur of minder, ongeveer zeven uur nominaal gebruik en Type-C opladen. De LC-105-2 publiceert 55mAh2, een laadtijd van twee uur of minder, ongeveer acht uur nominaal gebruik en magnetisch opladen. Zet deze naast elkaar en de intuïtieve interpretatie klapt tweemaal in elkaar. De voor de hand liggende verwachting dat één grote cel het wint van twee kleine overleeft geen van beide richtingen, want dezelfde 55mAh2-configuratie publiceert acht uur bij de LC-105-2 en ongeveer zes uur bij de G07 en de YK12. Alleen de celconfiguratie kan dus niet de oorzaak van het verschil zijn. En de gedeelde bovengrens voor de laadtijd blijkt nauwelijks betekenis te hebben, omdat beide modellen die op volledig verschillende manieren bereiken: via een kabel in een stopcontact en via plaatsing op een dock. Een koper die deze rijen als batterijvergelijking leest, kijkt naar de twee cijfers die binnen het paar de minste informatie bevatten. De nuttige vergelijking gaat over wat de twee rijen niet zeggen, want daar zit het commerciële risico.

Gepubliceerde celgrootte, D11 tegenover de LC-105-2

D11 en LC-105-2: de vermogensrijen naast elkaar lezen

De rijen zoals gepubliceerd

De D11 publiceert Bluetooth V5.4, een cel van 100 mAh, een nominale gebruiksduur van ongeveer zeven uur, Type-C opladen, een laadtijd van twee uur of minder en twee regels met functies: een regel voor surround sound en een regel voor lange batterijduur. De LC-105-2 publiceert Bluetooth V5.4, 55mAh*2, een laadtijd van twee uur of minder, ongeveer acht uur nominaal gebruik, magnetisch opladen en helemaal geen regels met functies.

Beide cijfers voor de laadtijd zijn bovengrenzen en geen typische waarden, omdat de catalogus een limiet vermeldt en geen meetomstandigheden. Dat onderscheid is hier belangrijker dan in de meeste vergelijkingen: twee uur of minder biedt ruimte voor een laadtijd van twee uur, en een koper die moet weten of het opladen negentig minuten of twee uur duurt, moet dit vragen.

De totalen en waarom ze moeten worden aangeduid

De D11 publiceert 100 mAh. De LC-105-2 publiceert 55mAh*2, oftewel twee cellen van elk 55 mAh, dus in totaal 110 mAh als afgeleid totaal. Een afgeleid totaal is nuttig in analyses en moet overal worden aangeduid waar het voorkomt, omdat een losse vermelding van 110 mAh in een tabel oogt als een gepubliceerd cijfer, terwijl dat niet zo is. In tabellen en grafieken behouden we de gepubliceerde vorm, en in lopende tekst gebruiken we het totaal met vermelding van de berekening.

Zelfs wanneer de berekening is vermeld, is de vergelijking minder interessant dan zij lijkt. Honderd milliampère-uur tegenover honderd tien is dichtbij genoeg dat het totaal geen verschil van een uur in de gepubliceerde gebruiksduur kan verklaren, en dichtbij genoeg dat een koper de LC-105-2 niet mag beschouwen als het product met aanzienlijk meer energie. Wat deze combinatie een koper wel vertelt, is dat twee cellen van 55 mAh niet simpelweg een cel van 100 mAh zijn die om marketingredenen in tweeën is verdeeld. De fabrikant koos voor een andere architectuur, met andere gevolgen voor montage, veroudering en opladen.

Vermogensrijen voor de D11 en de LC-105-2

De vergelijking die het patroon doorbreekt

Het paar dat het patroon doorbreekt, bestaat uit de G07 en de YK12. Beide publiceren 55mAh2, magnetisch opladen, een laadtijd van twee uur of minder en ongeveer zes uur nominaal gebruik. De LC-105-1 en de LC-105-2 publiceren dezelfde 55mAh2-cellen, hetzelfde magnetische opladen en dezelfde bovengrens voor de laadtijd, en ongeveer acht uur. Identieke celconfiguratie, identieke oplaadmethode, twee uur verschil in de gepubliceerde gebruiksduur.

Dat is de bevinding die ertoe doet voor een koper. De gepubliceerde gebruiksduur is geen functie van de celgrootte of het aantal cellen en kan dus niet worden gebruikt om deze twee modellen te rangschikken. Een specificatieblad dat ongeveer zeven uur tegenover ongeveer acht uur presenteert als een capaciteitsvoordeel, presenteert een artefact. De waarschijnlijke factoren zijn het rendement van de versterker, het energiebeheer in de firmware en de testomstandigheden zelf, maar de catalogus publiceert er geen enkele van, voor geen enkel model. De batterijvergelijking binnen het volledige gamma behandelt hetzelfde punt aan de hand van alle gepubliceerde rijen.

Eén grote cel tegenover twee kleinere cellen

Eén cel van 100 mAh is een eenvoudiger pakket. Eén element om te monteren, één element om te balanceren, één element om te beschermen en één element dat veroudert. Voor een koper die de levensduur van een product plant, betekent de architectuur met één cel dat er één verouderingskenmerk moet worden gemodelleerd in plaats van twee dat uiteen kunnen lopen. Bovendien is het pakket fysiek eenvoudiger voor een leverancier om consistent te bouwen tijdens een productiepartij.

De oplaadzijde is eveneens eenvoudig, en dat is op een commercieel relevante manier eenvoudig: een Type-C-aansluiting is een bekende interface, de klant levert de kabel en de accessoires in de verpakking kunnen tot een minimum beperkt blijven. Een inkoper die al een Type-C-kabel heeft, hoeft voor dit product geen nieuwe accessoireserie samen te stellen.

Twee cellen van 55 mAh leveren een iets grotere totale capaciteit op: 110 mAh als afgeleide waarde, met een langere opgegeven gebruiksduur. Het commerciële argument voor twee cellen heeft doorgaans te maken met flexibiliteit: met een kleinere celvorm kan deze in een poot worden geplaatst waarin één grotere cel niet past. Bovendien kan de ene helft worden opgeladen terwijl de andere in gebruik is, al hangt dat volledig af van de elektronica en wordt dit voor geen van beide modellen opgegeven.

De kosten van een architectuur met twee cellen zijn eveneens reëel. Er moeten twee cellen worden afgestemd, twee worden beschermd en twee verouderen, en in de loop van de levensduur van een product kunnen de twee helften van een batterijpack uiteenlopen. Twee cellen betekenen bovendien een magnetische dock in plaats van een kabel. De dock wordt voor geen van beide modellen in enige lijst vermeld, waardoor de accessoires in de verpakking voor de inkoper een offerteonderdeel en een voorraadartikel worden.

Welke architectuur een inkoper uiteindelijk ook kiest, de vraag die de rij afsluit is steeds dezelfde: wat is de celspecificatie, wat is de levensduur in laadcycli en wat gebeurt er aan het einde van de levensduur? De catalogus geeft voor geen enkel model een levensduur in laadcycli op. De transportdocumentatie die met een lithiumbatterij wordt meegestuurd, is een reëel commercieel vereiste en geen formaliteit, omdat deze is gekoppeld aan de cel en de hoeveelheid. Het materiaal over naleving van de batterijtransportvoorschriften behandelt wat er in het dossier moet staan.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van d11 slimme bril versus lc-105-2: batterij en opladen omgekeerd — afbeelding 1 van 3

Wat een laadtijd van twee uur of minder daadwerkelijk mogelijk maakt

Een bovengrens is geen meting

Wat een bovengrens voor de laadtijd een inkoper wel en niet vertelt

Twee uur of minder is een grens voor het slechtste geval, en de catalogus vermeldt niet onder welke omstandigheden deze is gemeten. In die rij ontbreken vijf gegevens, die elk het plan van een inkoper veranderen.

  1. De beginstand. Was de cel leeg, halfvol of ergens anders tussenin? Opladen vanuit een lege cel duurt langer dan opladen vanuit een halfvolle cel, en de catalogus vermeldt niet welke situatie van toepassing is.
  2. Het eindpunt. Wat telt als opgeladen? Volledig opgeladen, of genoeg om bruikbaar te zijn? Een laadtijd van twee uur die is gemeten tot een bruikbare toestand is niet hetzelfde als twee uur gemeten tot volledig opgeladen.
  3. De lader. Welke voeding en welke kabel zijn gebruikt? Een voeding met weinig vermogen zorgt voor een langere laadtijd, en de catalogus geeft geen ladervereisten op.
  4. De temperatuur. Een lithiumcel laadt langzamer op als hij koud is, en een werkomgeving is geen laboratorium.
  5. Het gedrag bij onderbreking. Een inkoper die een ploeg plant, moet weten of een gedeeltelijk voltooide lading kan worden aangevuld en hoe de cel zich gedraagt wanneer het opladen wordt gestopt.

Waarom de gedeelde bovengrens het minst nuttige getal van het paar is

Beide modellen geven dezelfde bovengrens op, en een inkoper is geneigd dit te lezen als een vergelijkbare oplaadervaring. Het is het tegenovergestelde van een overeenkomst. De D11 wordt opgeladen door een kabel op een poort aan te sluiten; de LC-105-2 wordt opgeladen door het montuur op een dock te plaatsen. De eerste signaleert een storing duidelijk zichtbaar, de tweede doet dat stilzwijgend. Een stille storing leidt eerder tot een supportmelding dan tot een retour. Voor de eerste is een stopcontact of powerbank nodig; voor de tweede een dock op een specifieke plek.

De bovengrens van twee uur, die in de vergelijking op het enige overeenkomstpunt lijkt, is dus juist het punt waarop de twee producten het meest verschillen en waarop een inkoper zich het meest waarschijnlijk verrast door een klantervaring die de specificaties niet beschrijven.

De onderbreking van het opladen waarover een inkoper vragen moet

Een vraag over de praktische inzet die de catalogus voor geen van beide modellen kan beantwoorden: hoe lang kan het product worden gebruikt tussen twee laadbeurten als het opladen wordt onderbroken, en schaadt een gedeeltelijke lading de cel op de lange termijn? Dit is precies de vraag die een klant stelt wanneer het product intensief wordt gebruikt. Het antwoord bepaalt of één cel met een opgegeven gebruiksduur van zeven uur een haalbare optie is of een supportprobleem wordt. De vraag schriftelijk stellen levert meer op dan deze af te leiden uit een bovengrens.

De oplaadroutine die elke interface oplevert

De Type-C-routine. De klant zoekt een poort op het montuur en sluit een kabel aan die deze waarschijnlijk al bezit. De routine is draagbaar, omdat de kabel en de aansluiting overal kunnen zijn, en is zichtbaar, omdat een oplaadproduct in de hand duidelijk herkenbaar is. Het zwakke punt is dat de klant in de buurt van een stopcontact moet zijn, en het kritieke moment van de routine is wanneer de klant moet beslissen of hij überhaupt wil opladen.

De magnetische routine. De klant legt de monturen op een dock. De routine is stationair, omdat het dock op één plek staat, en is discreet, omdat een montuur op een dock kan lijken op een montuur op een plank. Het zwakke punt is dat de uitlijning moet worden ontdekt en dat de klant vervolgens naar dezelfde plek moet terugkeren om op te laden. In een magazijn, werkplaats of winkelruimte is een dock volkomen logisch. Voor een klant die zich tussen verschillende locaties beweegt, is het een beperking, en een beperking die in de kosten van accessoires tot uiting komt in plaats van in de specificaties.

De oplaadroutine die elke interface oplevert

De vragen die de routine afsluiten zijn kort. Wordt er een kabel of dock meegeleverd met het product, en in welke markten? Wat is de specificatie van de lader of het dock, en mag de koper deze vervangen? Kunnen de monturen worden opgeladen met een gedeeltelijk opgezet of verwijderdpootje, voor zover er een afneembaar ontwerp bestaat? Hoe wordt een magnetisch contact beschermd in de doos en tijdens het transport? En wordt een oplaadhoes, indien die wordt aangeboden, via dezelfde interface opgeladen, en hoe lang duurt dat?

Beide routines vereisen ook een snelstartpagina, maar de pagina's verschillen. De Type-C-pagina heeft een diagram nodig en een regel over welke kant de connector op moet. De magnetische pagina heeft een diagram nodig en een regel over hoe de monturen op het dock moeten worden geplaatst, omdat de foutmanifestatie een montuur is dat eruitziet als goed geplaatst, maar niet oplaadt. Geen van beide pagina's is duur, en beide behoren tot het soort kosten dat gemakkelijk wordt vergeten tot de eerste supporttickets binnenkomen.

Door AI gegenereerde foto die d11 smart glasses versus lc-105-2 illustreert: batterij en opladen omgekeerd — afbeelding 2 van 3

Een claim over gebruiksduur publiceren zonder te ver te gaan

Wat elk cijfer ondersteunt

Een gepubliceerd cijfer ondersteunt een nominale uitspraak, en een uitspraak over een hele dag is een andere claim. De ongeveer zeven uur van de D11 ondersteunt een zin in een productvermelding waarin staat dat de catalogus het product nominaal op ongeveer zeven uur gebruik waardeert. Deze cijfers ondersteunen geen claim over een werkdag, tenzij de werkdag zeven uur duurt, en evenmin een vergelijking met de LC-105-2, tenzij beide cijfers uit dezelfde test komen. De ongeveer acht uur van de LC-105-2 ondersteunt precies hetzelfde soort zin en evenmin een claim dat de batterij de hele dag meegaat, omdat een werkdag vaak langer duurt dan acht uur.

De regel die een kanaal kan toepassen zonder iets te verzinnen: schrijf het cijfer toe aan de bron, vermeld het model en beschrijf de omstandigheden. "Nominaal ongeveer acht uur" is verdedigbaar. "Batterij die de hele dag meegaat" is op basis van deze catalogus niet verdedigbaar, voor geen van beide modellen en ongeacht het aantal.

De controle van claims die voorkomt dat u te ver gaat

Voordat een productvermelding live gaat, moet elke uitspraak over gebruiksduur aan vier vragen worden getoetst.

  1. Is het cijfer toegeschreven aan de catalogus, of wordt het gepresenteerd als een meting die het merk zelf heeft uitgevoerd?
  2. Is er een omstandigheid vermeld, of staat er een los getal in plaats van een werkdag?
  3. Vergelijkt de tekst de gebruiksduur van dit model met dat van een ander model, waarvoor de gepubliceerde cijfers geen ondersteuning bieden?
  4. Noemt de tekst een oplaadhoes, waarvan de capaciteit voor geen van beide modellen is gepubliceerd?

Een tekstcontrole die deze vier vragen stelt, kost een middag en voorkomt de meest voorkomende bron van een claim die later niet kan worden verdedigd.

De zin over de oplaadtijd verdient dezelfde behandeling, met één aanvulling. Omdat het gepubliceerde cijfer een bovengrens is, mag de tekst geen typische duur impliceren en mag ze niet worden geschreven alsof het opladen vanaf elke beginstand zeker binnen twee uur is voltooid. Een verdedigbare formulering is dat de catalogus een oplaadtijd van twee uur of minder vermeldt.

Door AI gegenereerde foto die d11 smart glasses versus lc-105-2 illustreert: batterij en opladen omgekeerd — afbeelding 3 van 3

Wat de batterijcijfers aan een steekproef overlaten

Het meetprotocol voor het paar

Omdat de cijfers over gebruiksduur niet vergelijkbaar zijn, is de steekproef de enige plek waarop de vergelijking kan worden vastgesteld, en moet het protocol voor beide modellen identiek zijn.

  1. Leg de belasting schriftelijk vast. Het volume, de afgespeelde inhoud, het aantal verbonden apparaten en of het product continu of afwisselend wordt gebruikt.
  2. Begin vanaf dezelfde beginstatus. Volledig opgeladen, bevestigd volgens dezelfde methode voor elk exemplaar.
  3. Laat het apparaat volledig uitschakelen en registreer de verstreken tijd. Tot een waarschuwing, en niet tot een gekozen grenswaarde.
  4. Herhaal de test voor elk exemplaar in de steekproef. Eén exemplaar kan de spreiding niet aantonen, en die spreiding vormt de acceptatieband.
  5. Herhaal het opladen vanaf dezelfde beginstatus en leg het vast. Hier blijkt of de grens van twee uur wel of niet geldt.
  6. Registreer het resultaat als een bereik, niet als één getal.

Wat de resultaten de koper vertellen

De meting geeft de koper drie dingen die de catalogus niet vermeldt. Het geeft een aantal werkuren dat met een bijbehorende voorwaarde mag worden vermeld. Het geeft de spreiding, waarmee kan worden bepaald of een claim alleen aan de ondergrens van het bereik kan worden gemaakt, of uitsluitend aan het gemiddelde. En het geeft een oplaadtijd die een gemeten waarde is in plaats van een grens, waardoor de genoemde twee uur in een planningsdocument bruikbaar is.

Het geeft de koper ook iets stillers en waardevollers: bewijs of de twee modellen zich zo gedragen dat een klant het verschil zou opmerken. Een product met zeven uur en een product met acht uur kunnen in de praktijk niet van elkaar te onderscheiden zijn, of ze kunnen sterk uiteenlopen zodra de belasting realistisch is, en alleen de meting kan uitleggen welk geval van toepassing is.

Wat de steekproef aan de leverancier overlaat om te beantwoorden

Een steekproef stelt de stroomverbruiksgegevens vast. Ze bepaalt niet de kosten van het product, de bijbehorende documentatie, de accessoires in de verpakking buiten wat er fysiek in de doos zit, of de nalevingsstatus voor de doelmarkt. De catalogus vermeldt geen certificeringsgegevens per model en verwijst in de tekst niet naar CE, FCC of RoHS, dus elke markttoegangsplan begint met een documentaanvraag. De certificeringsstatus van deze modellenreeks legt uit wat moet worden aangevraagd en hoe het antwoord moet worden gelezen, en de oplaadopties in het assortiment behandelt de accessoires bij de twee hierboven beschreven routines.

Wat wij publiceren en wat een koper in plaats daarvan moet opvragen

We publiceren voor elk model in het assortiment de elektrische gegevens en de functiegegevens. Voor deze twee modellen betekent dat Bluetooth V5.4, een cel van 100 mAh bij de D11 tegenover 55mAh*2 bij de LC-105-2, een oplaadtijd van twee uur of minder bij beide, ongeveer zeven uur tegenover ongeveer acht, Type-C tegenover magnetisch, en een surroundsoundlijn plus een lijn voor lange batterijduur bij de D11 tegenover geen functielijn bij de LC-105-2. We publiceren geen prijs, minimale afname, leverplanning, garantietermijn of productiecapaciteit, en kunnen een koper dus niet vertellen welk van beide een gunstigere verhouding tussen prijs en prestaties biedt. We zullen ze ook niet rangschikken, omdat de rangschikking zou berusten op cijfers die we niet publiceren.

De gegevens die de keuze tussen deze twee modellen bepalen, staan niet op de pagina. Het gaat om de belasting achter elk aantal werkuren, de omstandigheden achter elke grens voor de oplaadtijd, de inhoud van het dockingstation, het gemeten gewicht en het bestand waarin de precieze modelaanduiding voor de doelmarkt staat. De praktische vraag die je aan een leverancier moet stellen, is daarom niet of het ene model meer capaciteit heeft, maar welke belasting, welke oplaadomstandigheden, welke accessoires en welke documentatie bij elk model horen, en dat schriftelijk en in dezelfde vorm van elke leverancier op de shortlist.

Wanneer een koper vraagt hoe hij tussen deze twee modellen moet kiezen, is het antwoord een shortlist met bijbehorende criteria: de oplaadinterface die het kanaal al heeft gestandaardiseerd, de accessoires die het verpakkingsplan kan opnemen, de gebruiksduur die de werkperiode van de klant vereist en de documentatie die de markt voorschrijft. We publiceren geen aanbeveling, omdat de doorslaggevende gegevens commercieel en niet gepubliceerd zijn, en een aanbeveling zonder die gegevens de eerste onderhandeling niet zou overleven. We koppelen uw eisen aan de gepubliceerde gegevens, laten zien welke criteria de catalogus al vaststelt en vermelden de vragen die vóór de bestelling schriftelijk moeten worden beantwoord. Zo kunt u uw besluit verantwoorden aan uw eigen management, en we passen dezelfde maatstaf toe op elk model in het assortiment.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.