OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

Slimme bril opladen: de juiste aanpak kiezen

Het kiezen van een oplaadaanpak draait om de dag van de klant, maar de gepubliceerde gegevens in deze categorie beschrijven de lader, niet de dag. Dat…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Aug 6, 2022/ 15 min. leestijd
Slimme bril opladen: de juiste aanpak kiezen

Een oplaadmethode kiezen is een keuze die betrekking heeft op de dag van de klant, terwijl de gepubliceerde gegevens in deze categorie de oplader beschrijven in plaats van de dag. Daarom komt de keuze vaak op de verkeerde rij terecht: een koper vergelijkt oplaadtijden, terwijl de beslissing in werkelijkheid draait om de interface, de accessoires en wat de klant elke avond moet doen. De oplaadtijd is de laatste van die drie, niet de eerste.

Dus eerst de conclusie.

Stel de klant vier vragen voordat u één specificatie vergelijkt. Wanneer en waar ze opladen, of ze al de juiste kabel bezitten, of ze het product meenemen van een stopcontact en hoeveel mensen het gebruiken. Die vier antwoorden bepalen de methode, en elk antwoord gaat over een routine en niet over een product.

Bepriceer de accessoires samen met het product, niet erna. Een oplaadcase is een tweede lithiumcel. Deze moet voor transport worden aangegeven, heeft een eigen minimale bestelhoeveelheid, verhoogt het gewicht en de vrachtkosten van elk verzonden exemplaar en is een tweede object dat de klant kan kwijtraken. Een product met Type-C wordt geleverd met een standaardkabel die nauwelijks iets kost. Het verschil tussen deze twee opties is niet zichtbaar in de eenheidsprijs, maar wel in uw accessoireskosten per honderd exemplaren.

Beschouw elke oplaadtijd als voorwaardelijk tot u de beginsituatie kent. Onze gepubliceerde cijfers zijn "uiterlijk twee uur" voor het grootste deel van het assortiment en ongeveer één uur voor twee modellen. De beginstatus wordt voor geen enkel model gepubliceerd, en een oplaadtijd zonder beginstatus is een bewering en geen specificatie.

Beschrijf een case niet als bonus. Met een case verandert een ochtend in een hele dag, en het aantal dat dit aangeeft, is het aantal herlaadbeurten. Dat is een meting op een monster en geen waarde in een catalogus.

Opladen slimme bril: vier methoden en de kopersvraag achter elke methode

Opladen slimme bril: de gepubliceerde rijen en wat ze waard zijn

De gepubliceerde gegevens voor het volledige assortiment bestaan uit: oplaadtijden, oplaadinterfaces, celconfiguraties en casecapaciteiten. De celconfiguraties variëren van 40 mAh bij de kindermodellen tot 290 mAh bij de camera-modellen, met dubbele cellen die worden gepubliceerd bij 55, 70 en 90 mAh per kant en enkele cellen bij 100 en 115 mAh. Voor een deel van het camerassortiment worden casecapaciteiten gepubliceerd van 900, 1200 en 1400 mAh.

De verdeling over interfaces is het eerste nuttige aspect van deze gegevens en vormt een vrijwel unanieme keuze. Type-C wordt gepubliceerd bij de D17 en V03 Pro, de D11 en D12, de L2 Utral en ZH12 en het model met botgeleiding. Magnetisch opladen geldt voor zeventien modellen, terwijl voor de MT6 en L1 Pro, en de CY03 en CY05, helemaal geen oplaadinterface wordt gepubliceerd. Dit is een categorie met één standaard en een handvol uitzonderingen. Een koper moet vóór alles weten aan welke kant van de standaard de vereiste van de klant valt, omdat de interfacekeuze tegelijk invloed heeft op de verpakking, de vracht, de kabelgewoonten van de klant, de positie voor water- en stofbescherming en de accessoireslijn.

Het tweede gepubliceerde feit is dat twee modellen in ongeveer één uur opladen, terwijl voor de overige modellen uiterlijk twee uur wordt vermeld. Op papier lijkt dat een klein verschil, maar in de dag van de klant is het dat niet. Een oplaadtijd van één uur past in een lunchpauze, een ploegenwissel of de tijd tussen twee afspraken. Een oplaadtijd van twee uur past bij een avond. Een verkoopkanaal dat draait op snelle beschikbaarheid — een cadeaukopers, een model met levering op dezelfde dag of een winkelmedewerker die het exemplaar werkend moet hebben voordat de klant vertrekt — is een ander kanaal dan een kanaal dat verkoopt op basis van opladen tijdens de nacht, en beide vereisen verschillende exemplaren. De koper die de routine ontwerpt rond het gemiddelde krijgt geen van beide.

Het derde gepubliceerde feis wordt het vaakst over het hoofd gezien en is een feit over de categorie in plaats van over een model. Bij deze productvorm is de oplaadinterface een opening in de behuizing. Een Type-C-poort is een gat in het frame en een magnetisch contactpunt is eveneens een gat in het frame, maar met een andere geometrie. Beide werken samen met de positie voor water- en stofbescherming van het model en vormen samen onderdeel van de configuratie waaraan elke beschermingsaanduiding is gekoppeld. Een koper die de interface beschouwt als een keuze voor gebruiksgemak en later een beschermingseis toevoegt, moet twee wijzigingen doorvoeren in plaats van één, en de tweede wijziging komt pas na de gereedschapskosten.

Dit is wat voor geen enkel model wordt gepubliceerd, en de lijst is kort: de ingangsstroom en spanning bij het opladen, de beginstatus voor de oplaadtijd, het gedrag van de oplaadindicator, de oplaadtijd en interface van de case zelf, de water- en stofbeschermingsaanduiding van de case, de levensduur van de contacten en de gebruiksomstandigheden waarin de opgegeven gebruiksduur is gemeten.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van het opladen van slimme brillen: zo kiest u de juiste methode — afbeelding 1 van 3

Vier benaderingen en de klantvraag die ze van elkaar onderscheidt

De vier benaderingen worden het best weergegeven in een tabel met de bijbehorende klantvraag, omdat het niet echt technische opties zijn. Het zijn vier verschillende aannames over hoe iemands dag eruitziet, en elke benadering past bij een andere routine.

Alleen een Type-C-kabel. De eenvoudigste klantoplossing met de laagste productiekosten en de oplossing die past bij institutioneel en gedeeld gebruik, waar de klant al over standaardkabels beschikt. De kosten zijn een poort in het montuur, oftewel een opening. De gevraagde gegevens: de geaccepteerde oplaadinvoer, de kabel die in de doos wordt meegeleverd en de positie van de opening voor de poort.

Alleen een magnetische kabel. Een betere gebruikerservaring en een sterkere retailoplossing, maar met een reële kost voor de accessoires: een eigen kabel die de klant moet meenemen, een contact dat slijt en een opening in het montuur. De gevraagde gegevens: de levensduur van het contact in aantal insertiecycli, de meegeleverde kabel en de positie van de opening voor het contact.

Een oplaadcase. Een tweede object dat onderdeel wordt van de routine en de sterkste oplossing voor een retailproduct dat de klant meteen wil oppakken en gebruiken. De gepubliceerde capaciteiten van onze cases maken de case tot een tweede batterij in plaats van een opbergdoos. De kosten zijn een tweede ding om op te laden, een tweede ding om mee te nemen en een tweede ding dat kwijt kan raken. De gevraagde gegevens: de capaciteit van de case, het gemeten aantal herlaadbeurten, de laadtijd en interface van de case zelf en de positie van de opening in de case.

Een case plus een gedeelde dock. Voor institutioneel gebruik, waar een rack met de juiste kabels een betere oplossing is dan twintig afzonderlijke cases. De kosten zijn een gedeeld hulpmiddel dat beheerd moet worden en een reserveonderdelenlijn die op voorraad gehouden moet worden. De gevraagde gegevens: de capaciteit van de dock per positie, het type connector en de minimale afnamehoeveelheden voor zowel de dock als de cases.

Welke oplaadbenadering de routine van de klant daadwerkelijk voorschrijft

De vijf vragen die de benaderingen van elkaar onderscheiden worden het best afzonderlijk vermeld, omdat vier van de vijf over de klant gaan en de vijfde over de leverancier, en juist die vijfde bepaalt of projecten doorgaan.

  1. Laadt de klant overdag aan een bureau of alleen 's nachts? Dit bepaalt of snel laden überhaupt van belang is.
  2. Hebt de klant al overal een Type-C-kabel bij zich? Dit bepaalt of een magnetisch product gemak toevoegt of juist een extra ding om mee te nemen.
  3. Is het product urenlang niet bij een stopcontact? Dit bepaalt of een case of een powerbank de oplossing is.
  4. Wordt het product door meerdere personen gedeeld? Dit bepaalt de keuze tussen individueel opladen en een dock.
  5. Wordt de case daadwerkelijk in dit kanaal verkocht? Dit bepaalt of de minimale afnamehoeveelheid voor accessoires de oplossing bij uw afnamevolume haalbaar maakt.

Vraag vijf is de vraag die het best vóór de bestelling in de aanvraag voor offerte moet worden opgenomen, omdat de minimale afnamehoeveelheid voor accessoires vaak groter is dan die voor het product, en een oplossing op basis van een case die bij uw afnamevolume niet bestelbaar is, geen oplossing is.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van het opladen van slimme brillen: hoe u de juiste benadering kiest — afbeelding 2 van 3

De accessoires worden samen met het product geprijsd, niet achteraf

Dit is het onderdeel dat de commerciële uitkomst verandert en dat het vaakst wordt overgeslagen, omdat het niet als een productbeslissing aanvoelt.

Een product met Type-C wordt geleverd met een kabel. Een magnetisch product wordt geleverd met een contact en een eigen kabel. Een product met een case wordt geleverd met een tweede lithiumcel in elk exemplaar. Bij grotere afnames is dat vaak een groter commercieel verschil dan de eenheidsprijs, en het heeft op drie verschillende plaatsen invloed op de winst- en verliesrekening in plaats van op één.

Het heeft invloed op de vrachtkosten. Elk exemplaar bevat de accessoires, en de accessoires hebben een eigen gewicht en volume. Een case voegt een aanzienlijk deel toe aan het verzendgewicht van een klein, licht product, en de verzendkosten van een klein product zijn onevenredig gevoelig voor het volume dat het inneemt.

Het heeft invloed op de naleving. Een tweede lithiumcel in de doos is een tweede cel die voor transport moet worden aangegeven. De documentatie voor batterijtransport is een vereiste, geen voorkeur, en een doos met een cel die niet in de documentatie wordt beschreven, kan in de wacht worden gehouden. De vereisten staan vermeld onder batterijtransport.

Het komt binnen de minimale afnamehoeveelheid voor accessoires. Dit is de factor die bepaalt of het haalbaar is. De case is vaak een aparte SKU met een eigen minimum, en dat minimum is vaak hoger dan dat van het product. Een merk dat de case pas beslist nadat het product al is vastgelegd, ontdekt dat het accessoire niet in de benodigde hoeveelheid kan worden besteld, waarna de terugvaloptie — een case met een andere capaciteit, een case van een andere leverancier of helemaal geen case — de al opgeschreven waardepropositie verandert.

Dezelfde logica geldt voor de kabel op een magnetisch platform, die een verbruiksartikel is. Een gepatenteerde kabel is een voorraadartikel, een vervangings-SKU, een te publiceren prijs en een supportvraag wanneer de kabel van een klant stopt met werken. Het is geen groot aantal, maar wel een aantal dat voorkomt in de accessoireskosten per honderd eenheden en in de contactrate voor support in het tweede jaar.

De meting die de hele kwestie beslist, is het aantal heroplaadbeurten: hoe vaak een eenheid vanuit de case kan worden opgeladen voordat de case leeg is, gemeten op een steekproef volgens een vastgelegd protocol. Dit aantal wordt voor geen enkel model gepubliceerd, maar het is precies het ene getal dat een case verandert van een accessoire in een waardepropositie. De rekenkunde lijkt eenvoudig, maar het werkelijke antwoord hangt af van waar u stopt en bij welke laadstatus, en juist daarom moet het worden gemeten in plaats van afgeleid.

Hoe een oplaadmethode wordt bepaald en vervolgens contractueel vastgelegd

Een uitgewerkt besluit: een kanaal voor gedeelde eenheden

Het volgende is een hypothetische inkoopoefening, geschreven om te laten zien hoe de vragen worden gebruikt en niet om een uitkomst te rapporteren.

Stel dat een dienstverlener een team van veertig personen uitrust, in één bestelling inkoopt en gedurende een dienst van twaalf uur gedeelde eenheden gebruikt die in een oplaadbak op het bureau liggen in plaats van in iemands zak. De beperkende factor is de totale kosten per eenheid per jaar, en de inkoper heeft een budget dat niet uitkomt voor een case per persoon.

Stap één: de vier klantvragen. De eenheden worden tijdens de dienst op het bureau opgeladen, het team heeft al standaardkabels, de eenheden verlaten het bureau nooit en de eenheden worden gedeeld. Drie van de vier antwoorden wijzen dezelfde kant op, en het vierde antwoord — het gedeelde gebruik — bepaalt de aanpak.

Stap twee: de aanpak. Alleen een Type-C-kabel, met een gedeelde dock of oplaadbak op het bureau en zonder case. De gepatenteerde kabel van een magnetisch platform zou betekenen dat er veertig kabels moeten worden uitgegeven, bijgehouden en vervangen, en dat zou een probleem oplossen dat de klant niet heeft, omdat de eenheden het bureau nooit verlaten.

Stap drie: de shortlist afgezet tegen de gepubliceerde rijen. Type-C wordt vermeld bij de V03 Pro en de D12, de D17 en de D11, de ZH12 en de L2 Utral, en bij het botgeleidingsmodel. Twee daarvan vermelden ongeveer één uur laadtijd, wat past bij een dienstwissel, en de overige vermelden twee uur of minder, wat past bij een lunchpauze. De criteria beperken de keuzemogelijkheden voordat er één steekproef wordt besteld.

Stap vier: de metingen. De inkoper stelt de relevante vragen: de geaccepteerde oplaadinvoer, het beginpunt van de laadtijd, het gedrag van de indicator en de positie van de poort voor bescherming tegen binnendringing, plus de capaciteit van de dock per positie en het type aansluiting. Het aantal heroplaadbeurten vervalt uit de lijst, omdat er geen case is, waardoor de duurste meting in de categorie uit het programma verdwijnt.

Stap vijf: de commerciële structuur. De minimale afnamehoeveelheid voor de dock en voor eventuele reserve-eenheden wordt een regel in de aanvraag voor een offerte, omdat de dock het accessoire is en het minimale afnamehoeveelheid voor accessoires het programma kan beëindigen. De acceptatiecriteria voor de geleverde eenheden worden vastgelegd in de inkooporder: de laadtijd vanaf het genoemde beginpunt en het gedrag van de indicator bij elke eenheid in de bak.

Het resultaat is een programma met één accessoire, één gedeeld hulpmiddel en geen verbruiksartikel. De keuze voor de aanpak is beslist door vier vragen over een routine, en de specificatie beperkte alleen wat overbleef.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van het opladen van slimme brillen: de juiste aanpak kiezen — afbeelding 3 van 3

Waar een oplaadprogramma misgaat

Zes foutpatronen, elk beschreven als symptoom, oorzaak en preventie.

De laadtijd is vergeleken zonder het beginpunt. Het symptoom is een klant die oplaadt vanaf een gedeeltelijk opgeladen status en concludeert dat de bewering onjuist is. De oorzaak is dat de omstandigheid nooit is gepubliceerd of opgevraagd. De preventie is ernaar te vragen en het getal met de bijbehorende omstandigheid te publiceren.

De interface is gekozen op basis van de specificatie in plaats van op basis van het gebruik van de klant. Het symptoom is een klant die overal dezelfde kabel heeft en een product krijgt aangereikt dat een eigen kabel nodig heeft. De hoofdoorzaak is dat er nooit naar de routine van de klant is gevraagd. De preventie is om als eerste de vier klantvragen te stellen.

De case is behandeld als een opbergdoos. Het symptoom is een klant die een volledige dag gebruik verwacht, maar er slechts een ochtend van krijgt. De hoofdoorzaak is dat het aantal oplaadbeurten nooit is gemeten. De preventie is om dit bij het monster te meten en het eindpunt vast te leggen voordat de meting wordt uitgevoerd.

De levensduur van het contact is genegeerd. Het symptoom is een product dat na een jaar dagelijks gebruik niet meer oplaadt, en een ondersteuningspost die groeit met de geïnstalleerde basis. De hoofdoorzaak is dat de levensduur niet is gepubliceerd. De preventie is om deze te vragen in insertiecycli en de reserve in de accessoirespecificatie op te nemen.

De beschermingsklasse is niet gecontroleerd voor de poort of het contact. Het symptoom is een product dat als spatbestendig wordt verkocht, maar uitvalt bij de oplaadinterface. Dit is de meest schadelijke mogelijke storing voor die claim. De hoofdoorzaak is dat de interface als een detail is behandeld. De preventie is om de beschermingsklasse van de specifieke configuratie, inclusief het accessoire, op te vragen en de interface als eerste in het testprotocol te testen.

De oplaadcase is weggelaten uit het accessoireschema. Het symptoom is een product dat niet in het kanaal kan worden verkocht waarvoor het is ontworpen, omdat de minimale afnamehoeveelheid van accessoires het oneconomisch maakt. De hoofdoorzaak is dat de accessoireselectie pas na het product is bepaald. De preventie is om de case en de dock samen met het product te beprijzen.

Eén klantdag, omdat de oplaadmethode een routine is en geen specificatie

De commerciële structuur volgt uit de accessoireselectie. Onderhandelbaar en de onderhandelingstijd waard: de eenheidsprijs en de volumetiers; de accessoireset en de minimale afnamehoeveelheden per SKU, waarmee wordt bepaald of een op case gebaseerd aanbod bij uw volume haalbaar is; de verpakkingsspecificatie; de leveringssplitsing; de betalingsmomenten tegenover de inspectie; de garantietermijn met een vermelde reactietijd; de retourvoorwaarden; en de voorwaarden voor een proeforder. Offeerbaar, maar niet onderhandelbaar: de certificeringskosten en doorlooptijd, die volgen uit het proces en de testinstantie; en de tooling, die vaak over de eerste order wordt afgeschreven terwijl de certificeringskosten per productfamilie gelden — vraag welke prijs u krijgt opgegeven, omdat beide vaak worden gebundeld in één regel waardoor niet duidelijk is welke kosten welke zijn.

Wat u in de overeenkomst moet opnemen en wat u moet weglaten.

Opnemen in de overeenkomst: de gepubliceerde rijen voor de bestelde configuratie; de oplaadinvoer en het startpunt van de oplaadtijd; het gedrag van de indicator; de levensduur van het contact; de capaciteit van de case, de eigen oplaadtijd en de beschermingsklasse; de accessoireset met de minimale afnamehoeveelheden; en de garantietermijn met een vermelde reactietijd.

Weglaten: elke claim over oplaadtijd zonder startpunt, elk aantal oplaadbeurten dat is afgeleid in plaats van gemeten, en elke claim over beschermingsklasse voor een accessoire dat geen eigen marking heeft.

Oplaadrijen die u per model en per accessoire moet opvragen

Wat we vandaag op basis van de gepubliceerde rijen kunnen beantwoorden

Helder uitgedrukt: de oplaadmethode is een beslissing over de dag van de klant, terwijl de gepubliceerde gegevens in deze categorie de oplader beschrijven in plaats van de dag. We zullen voor een model waarvoor het bedrijf geen gegevens heeft verstrekt geen oplaadinvoer, startpunt van de oplaadtijd, gedrag van de indicator, levensduur van het contact, oplaadtijd van de case of beschermingsmarkering van de case publiceren, en we zullen geen oplaadtijd vermelden zonder de bijbehorende voorwaarde.

Wat we vandaag wel kunnen doen, is het aanbod snel beperken. De gepubliceerde rijen geven u de interface, de oplaadtijd, de celconfiguratie, de capaciteit van de case indien gepubliceerd en de caseconfiguratie indien die bestaat. Samen sluiten ze het grootste deel van het aanbod uit voor klanten van wie de oplaadroutine al bekend is en geven ze u aan welke platformen een snellaadkanaal kunnen bedienen en welke niet.

Wat we niet kunnen doen, is u vertellen hoe vaak een apparaat met een case opnieuw kan worden opgeladen, hoe lang een contact meegaat in insertiecycli of wat een oplaadtijd is vanaf een gedeeltelijk opgeladen status. Dit zijn drie metingen die alle drie eenvoudig bij een monster kunnen worden uitgevoerd, maar in de praktijk duur zijn vast te stellen.

Drie dingen die u deze week moet doen.

  1. Beantwoord de vier klantvragen schriftelijk, één regel per vraag, voordat je specificaties vergelijkt. Als een regel niet kan worden beantwoord, is dat een kanaal dat nog niet is vastgelegd.
  2. Vraag de oplaadrijen per model en per accessoires aan als één lijst. Het startpunt en het aantal herhadingen zijn de twee gegevens die bepalen of de leverancier op vergelijkbare wijze meet.
  3. Stuur ons de klantroutine, het kanaal en het volume. We vertellen welke aanpak uit de routine voortvloeit, welke van onze modellen dit hebben, welke gepubliceerde rijen van toepassing zijn en welke rijen nog moeten worden afgerond voordat de propositie kan worden opgesteld.

De pagina met oplaadoplossingen en interfaces bevat de gepubliceerde set, de vergelijkingsmethode staat in oplaadopties vergelijken en de misleidingen die je kunt achterlaten vind je in oplaadmythes om achter te laten.


Gerelateerd leeswerk

Vertel ons de klantroutine, het kanaal en het volume, en we vertellen welke aanpak past en welke rijen nog moeten worden afgerond.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.