Slimme brillen voor onderwijs: het scenario waarin de inkoper ruimtes telt
Het korte antwoord. Een implementatie voor het onderwijs is geen consumentenbestelling die je met dertig vermenigvuldigt. Het is een ruimtekit, en die ruimtekit wordt in een andere eenheid gekocht dan het apparaat. Een klaslokaal bevat een aantal ruimtes, een ruimte bevat een aantal apparaten, en de items waarmee die apparaten bruikbaar worden — het laadpunt, de opbergbak, de oplaadcase, de doek en de snelle startgids voor de ruimte — worden per ruimte en per schooljaar geteld, niet per apparaat. Inkopers die slimme brillen voor onderwijs specificeren als een lijst met apparaten en accessoires krijgen een kit die op twee punten tegelijk verkeerd is: te weinig laadpunten, omdat er per apparaat in plaats van per ruimte is geteld, en te veel persoonlijke accessoires, omdat een gedeeld apparaat is behandeld als een persoonlijk uitgegeven apparaat. De ene vraag die beide problemen oplost, is de vraag die een institutionele inkoper vóór de offerte moet beantwoorden in plaats van na de eerste levering: wordt het apparaat gedeeld binnen een ruimte, of wordt het voor de duur van het schooljaar aan één persoon uitgegeven?
Wie de pakket samenstelt en waarvoor ze zich inzetten. De lezer is een institutionele inkoper, een reseller of integrator die een programma opzet voor een school, een trainingscollege of een campus. De keuze waarvoor ze staan, is meestal geen prijsvergelijking, maar een nalevings- en planningsbeslissing: er bestaat een schriftelijke eisenlijst, de offerte wordt daaraan getoetst, en de vragen die de uitkomst bepalen zijn welke eisen de leverancier kan naleven, welke niet, en wat de school zelf moet aanleveren voordat er iets werkt. De inkoper verdedigt de looptijd. Een implementatie die één schooljaar doorloopt, moet een storing midden in het jaar overleven, een inventarisatie van de activa aan het einde van het jaar doorstaan en een vernieuwingsbeslissing overleven die wordt genomen door mensen die niet bij de aanbesteding betrokken waren. In die drie momenten wordt een pakket-specificatie óf bevestigd óf genegeerd.
Waarom hetzelfde apparaat heel verschillende ruimtekits oplevert. De gepubliceerde elektrische specificaties liggen dicht bij elkaar, waardoor het verschil tussen twee onderwijsoffertes zelden de batterij is. Het verschil zit in de laadoplossing, omdat de interface bepaalt of een ruimte een stopcontact en een dock nodig heeft, of een case per apparaat die een docent meeneemt. Onze catalogus splitst de laadmethode over de achtentwintig modellen in drie categorieën: zeventien modellen gebruiken magnetisch opladen, zeven publiceren een Type C-interface, en vier publiceren noch een laadmethode noch een rij met laadpoorten — de L1 Pro en de CY03, en de MT6 en de CY05, waarvan elk wel de capaciteit van de oplaadcase vermeldt. Die combinatie is lastig voor een klaslokaal, omdat de case duidelijk in de doos zit terwijl de methode die de docent daarvoor gebruikt niet is gepubliceerd en vóór het opstellen van het ruimteplan per model schriftelijk moet worden opgevraagd.

De gepubliceerde specificaties en de twee kits die een klaslokaal feitelijk aanschaft
Wat de gepubliceerde specificaties betekenen voor een gedeelde klaslokalset
Een klaslokalset heeft een bepaalde belasting, en die belasting is het aantal uur tussen de momenten waarop je kunt opladen. De gepubliceerde specificaties voor de gebruiksduur moeten aan die belasting worden getoetst. De catalogus biedt daarvoor voldoende informatie — mits de inkoper de cijfers niet als onderling vergelijkbaarder behandelt dan ze zijn.
De kinderreeks publiceert de langste gebruiksduur en de minste ondersteunende details. De A05 en de A06 publiceren een cel van 40 mAh, een opgegeven gebruiksduur van ongeveer twintig uur en magnetisch opladen; de A07 publiceert een cel van 70 mAh, dezelfde opgegeven gebruiksduur en magnetisch opladen, en is het enige model in die groep dat een Bluetooth-versie publiceert. Dit zijn de sterkste gepubliceerde specificaties voor gebruiksduur in de catalogus, en het zijn ook de specificaties waarop het nalevingstraject het meest van belang is, omdat producten voor kinderen aan eisen moeten voldoen die niet gelden voor algemene elektronica. Dat traject moet worden aangevraagd; het mag niet worden aangenomen. Het staat beschreven bij kindproducten. Wij leiden geen certificeringsscope voor een model af uit een bedrijfsbrede capability, en de catalogus bevat helemaal geen certificeringsgegevens per model.
De audiofamilie is de natuurlijke keuze voor een gedeelde ruimte, en de rijen vallen uiteen in drie groepen. De K01 en de K02 vermelden twee cellen van 90 mAh, een opgegeven gebruiksduur van ongeveer acht uur en magnetisch opladen. De D11 en de D12 vermelden één cel van 100 mAh, ongeveer zeven uur en een Type C-interface. Het paar LC-105, de G07 en de YK12 vermelden twee cellen van 55 mAh en magnetisch opladen, met een gebruiksduur die rond de zes tot acht uur ligt — en de twee modellen in die groep die het lagere aantal vermelden, de G07 en de YK12, zijn precies de twee modellen die ultraslanke of slanke afneembare poten vermelden. Een koper die voor de groep met 55 mAh uitgaat van een uniforme gebruiksduur van acht uur, heeft het tweemaal mis: eenmaal met de gebruiksduur en eenmaal met het fysieke onderdeel dat een gang niet overleeft.
De camerafamilie is waar de opdracht om te vastleggen en de kwestie van de behuizing samenkomen. De V06 en de S7 vermelden cellen van 260 mAh, gebruiksduur van vijf tot acht uur en magnetisch opladen, en het zijn de enige twee modellen in de volledige catalogus met een aanduiding voor bescherming tegen binnendringing. De aanduiding dekt spatwater en een stofbeschermingsniveau; ze dekt geen onderdompeling of aanhoudende stortregen, en er wordt geen onafhankelijk testrapport achter gepubliceerd. De L1 Pro, de CY05 en de CY03 vermelden cellen van 290 mAh en ongeveer zeven uur, en ze worden geleverd met een behuizing van 1400 mAh, waardoor ze de eenvoudigste cameraconfiguratie voor een gedeelde ruimte zijn omdat de behuizing ook het opbergobject is. De MT6 vermeldt 265 mAh, ongeveer zeven uur en een vouwbare behuizing van 1200 mAh, en het is het enige model in de catalogus met een gepubliceerd gewicht van het volledige apparaat, 158 g, exclusief de behuizing. De cijferaanduiding vind je bij IP-classificaties en de gepubliceerde oplaadrijen bij oplaadoplossingen.
De cijfers die niet met elkaar kunnen worden vergeleken. De catalogus vermeldt cellen op twee manieren: één cel, zoals de 100 mAh bij de D11, de D12 en de ZH12, en een dubbele cel, zoals 90 mAh keer twee bij de K01 en de K02. Een totaal dat als "180 mAh" wordt vermeld, is een afgeleid cijfer en moet overal als afgeleid worden aangeduid, omdat een koper die een afgeleid totaal aan een school opgeeft, iets citeert dat de catalogus niet ondersteunt. Voor alle achtentwintig modellen worden oplaadtijden vermeld — twee uur of minder voor zesentwintig modellen, ongeveer één uur voor de D17 en de ZH12 — maar bij geen enkele oplaadtijd wordt een beginstatus of eindcriterium vermeld, zodat die niet kan worden omgezet in een bruikbaar tijdsvenster voor een lesrooster. Bij geen enkele gebruiksduur in het bereik worden testomstandigheden vermeld, dus een opgegeven gebruiksduur van acht uur en een gemeten gebruiksduur van acht uur zijn niet dezelfde claim. En geen enkel cameramodel vermeldt een Bluetooth-versie, wat relevant is voor elk lesplan dat uitgaat van een beheerde verbinding.
De ruimte-uitrusting en de persoonlijke uitrusting zijn twee verschillende stuklijsten
Dit is het verschil dat het vaakst over het hoofd wordt gezien, en het is eerst een probleem van aantallen en pas daarna een probleem van inhoud. Een gedeeld apparaat levert een ruimte-uitrusting op: een oplaadpunt voor een groep apparaten, een opbergbak om de apparaten tussen de lessen door te bewaren, een doekje voor de gedeelde oppervlakken en één snelstartkaart voor de ruimte. Een uitgereikt apparaat levert een persoonlijke uitrusting op: een behuizing, een kabel, een persoonlijk doekje en persoonlijke instructies. Beide uitrustingen bestaan in het onderwijs en ze hebben verschillende aantallen, verschillende leveranciers, verschillende minimale bestelhoeveelheden en verschillende vervangingspercentages.
De ruimte-uitrusting inventariseren. Het eerste aantal dat een koper nodig heeft, is het aantal apparaten per ruimte, en het tweede is het aantal ruimten. Het derde is het aantal apparaten dat gelijktijdig kan opladen, en dat aantal wordt bepaald door de interface, niet door een voorkeur. Een magnetisch model laadt op via een contactdock, en een dock biedt plaats aan een vast aantal apparaten; een Type C-model laadt via een kabel op uit een stopcontact, en een school met een vast aantal wandcontacten heeft een harde bovengrens voor het aantal apparaten dat aan het einde van een les kan worden opgeladen. Voor geen enkel model worden het aantal docks of kabels vermeld, wat betekent dat de ruimte-uitrusting moet worden opgebouwd op basis van een schriftelijk antwoord over het oplaadgedrag in plaats van een catalogusrij. Een inkoopmanager die vraagt naar de dockcapaciteit per model, de oplaadtijd inclusief beginstatus en het gedrag wanneer een behuizing is aangesloten, krijgt een ruimteplan; een koper die dat niet doet, krijgt een ruimteplan dat op een aanname is gebaseerd.
De persoonlijke uitrusting tellen. Wanneer een apparaat voor een bepaalde term aan een persoon wordt verstrekt, wordt de persoonlijke uitrusting de specificatie die met het apparaat meereist, en keert de vraag over de koffer terug. De gepubliceerde kofferposities zijn: vijf cameramodellen met een gepubliceerde capaciteit — de CY05 en de L1 Pro, en de CY03 — elk met 1400 mAh, de L2 Utral met 900 of 1400 mAh als configuratiekeuze, en de MT6 met 1200 mAh in een vouwkoffer; nog twee, de KY06 en de MT5, met een koffer en zonder gepubliceerde capaciteit; en vier, de V03 Pro en de V06, en de V03 en de S7, die helemaal geen kofferregel in de catalogus hebben, zodat het ruimteplan moet vermelden wat elk model bevat. De audio- en sportmodellen publiceren evenmin een kofferregel. Het gevolg voor een school is duidelijk: als het gekozen model geen kofferregel publiceert, is een koffer óf een custom accessoires met een andere prijs en een andere levertijd, óf bestaat hij niet, en die beslissing hoort thuis in de eisenlijst en niet in de levering.
De verbruiksmaterialen zijn de goedkoopste post en het gemakkelijkst weg te laten. Een reinigingsdoekje voor gedeelde oppervlakken en een afgedrukte insert voor de ruimte kosten enkele centen per exemplaar en veranderen niets anders in de werking. Juist daarom zijn ze het eerste dat wordt geschrapt wanneer het budget wordt gekort, en juist daarom is dit de post die zichzelf terugverdient. Een ruimte die een apparaat deelt zonder reinigingsdoekje krijgt een klacht over hygiëne; een ruimte zonder afgedrukte snelstartgids krijgt verzoeken om elk semester een medewerker het apparaat te laten demonstreren.
Wat de ruimte-uitrusting kost in het dossier in plaats van in de doos. Twee onderdelen van een implementatie kosten niets per exemplaar, maar alles aan administratie: het identificatiesysteem voor apparaten en de afstemming aan het einde van de termijn. Een school die niet kan aangeven welk van haar vierhonderd exemplaren in welke ruimte staat, kan geen vervangingsorder opstellen, geen verzekeringsclaim afhandelen en de vraag van een ouder niet beantwoorden. De catalogus publiceert modelaanduidingen en regels op modelniveau, maar geen serienummerschema per exemplaar en geen beheerppad voor apparaten. Beide moeten dus worden opgevraagd, in de eisenlijst opgenomen en getest op een steekproef op de schaal waarop de instelling daadwerkelijk zal werken. Dat is een inkooptaak, en het is de taak die het vaakst wordt overgelaten aan de standaardoplossing van de leverancier, wat het slechtst mogelijke antwoord is voor een institutionele inkoper.
De documentenset die een institutionele inkoper moet verkrijgen vóór de prijsbepaling
Inkoop voor onderwijs wordt bepaald door specificaties, en bij de documentenset wordt een programma gewonnen of verloren: een eisenlijst die aan de offerte is gekoppeld, maakt de vergelijking betekenisvol, terwijl een documentenset die later binnenkomt die betekenisloos maakt. Het verificatiewerk hier is een verzoeklijst, en elk verzoek heeft een norm voor voltooiing.
- De schriftelijke eisenlijst die bij de offerte is gevoegd. De norm voor voltooiing is een document waarin de leverancier elke eis afzonderlijk beantwoordt en aangeeft welke eisen worden gehaald, welke niet worden gehaald en welke nog openstaan. Een leverancier die eerlijk antwoordt over een openstaand punt is nuttiger dan een leverancier op elke punt bevestigend antwoordt.
- De documentset voor elke bestemming, per markt. De norm voor voltooiing is een lijst, geen afzonderlijk bestand, omdat de markten verschillen en één bestand ze niet allemaal kan dekken. De markteisen voor een uitrol in Europa staan bij GPSR, en de documentset is een commerciële keuze per markt, omdat elke set een aparte kostenpost met een aparte doorlooptijd is.
- De route voor kinderproducten, wanneer het kinderaanbod onderdeel van de set is. De norm voor voltooiing is schriftelijk bewijs van wat het model wel en niet is, plus een heldere verklaring van welke onderdelen van de eisenset nog openstaan. De eisenlijst staat bij certificeringschecklist.
- Het batterijtransportdossier voor de verpakte configuratie. De norm voor voltooiing is een documentverwijzing waarin het model, de kastconfiguratie en het aantal cellen worden genoemd, omdat een klassenset met in elke ruimte een kast een andere verklaring is dan een set zonder kast. De eis staat bij batterijtransport.
- De antwoorden over laadgedrag per model. De norm voor voltooiing is een schriftelijk antwoord over de laadinvoer, het startpunt van de laadtijd, het gedrag van de indicator, de laadtijd van de kast en de vraag of een kast het apparaat ook oplaadt terwijl het is aangesloten. Voor geen van de vijf is bij enig model een antwoord gepubliceerd, en een schoolschema kan niet worden gebaseerd op een antwoord op familieniveau.
- Het apparaatidentificatieschema, getest op een sampleset. De norm voor voltooiing is dat een exemplaar op de schaal waarop de instelling gaat werken kan worden geïdentificeerd, getraceerd en afgestemd, aangetoond op de sample in plaats van beschreven.
- De vervangingsgarantie bij een storing halverwege de looptijd. De norm voor voltooiing is een benoemde route, een vermelde reactietijd en een vermelde kostenbehandeling, omdat een apparaat dat midden in een onderwijsweek defect raakt eerst een pedagogisch probleem is en pas daarna een commercieel probleem.
- Het protocol voor inkomende controle, overeengekomen vóór productie. De norm voor voltooiing is een schriftelijke procedure die de configuratiecode, de snelle start voor de ruimte, de illustraties op de doos en het aantal accessoires behandelt, toegepast op een nader genoemde steekproef uit het productiebatch. De kwaliteitsconsistentie tussen batches wordt behandeld bij kwaliteitsconsistentie.

Waar een onderwijsuitrol na de factuur misgaat
De ruimte die geen laadpunten meer had. De telling was per apparaat in plaats van per ruimte gedaan, en tegen de derde week werden de laatste apparaten in de ruimte overgeslagen. De controle is een laadplan met een telling per ruimte, overeengekomen vóór de bestelling, en een schriftelijk antwoord over het laadgedrag waarop het plan gebaseerd is.
Het gedeelde apparaat dat als uitgegeven apparaat werd behandeld. Elke leerling kreeg een persoonlijke kit toegewezen, de verbruiksmaterialen verdwenen in schooltassen en er was in de ruimte niets om op te laden. De controle is om de verhouding tussen gedeelde en persoonlijke apparaten als configuratiekenmerk vast te leggen en de twee kits afzonderlijk te beprijzen.
De kast die zonder meer in het plan werd aangenomen. Het gekozen model publiceert geen regel voor kasten, waardoor het ruimteplan dat uitging van een kast per apparaat nooit uitvoerbaar was. De controle is om voor elk model de positie ten aanzien van kasten vast te leggen voordat het ruimteplan wordt opgesteld, en een kast voor een model waarvoor er geen wordt gepubliceerd te behandelen als een maatwerkaanvraag met een eigen doorlooptijd.
Het model dat een docent niet kon instellen. Het apparaat vereiste voor elke gebruiker een afzonderlijke koppeling, wat het klasmodel niet kan verwerken. De controle is om de installatieroute te testen met een sampleset, met het aantal apparaten dat de instelling daadwerkelijk zou inzetten en met de accounts die de instelling zou uitgeven, en om de tijd per apparaat als getal vast te leggen, omdat die tijd een personeelskostenpost is in het uitrolplan.
De groep die aan het einde van het jaar niet kon worden geteld. Apparaten werden alleen geïdentificeerd aan de hand van een klantnaam op een platform, waardoor de afstemming een aantal opleverde waarop niemand kon handelen. De controle is om een apparaatidentificatieschema als configuratiekenmerk te eisen en dit op de sample te testen, en om de afstemming aan het einde van de termijn als benoemde oplevering in het contract op te nemen in plaats van als aanname.
De verlenging die niemand in bezit had. Een implementatie eindigt met een inkoopbesluit dat wordt genomen door mensen die de eisenlijst nooit hebben gezien en die in plaats daarvan een gebruiksoverzicht krijgen. De controle bestaat uit een compacte overdrachtsset aan het einde van de looptijd: de modellenmix, het foutenpercentage, het verbruik van verbruiksmaterialen en de openstaande punten, eenmalig vastgelegd zodat de volgende koper niet vanaf nul hoeft te beginnen.

De commerciële structuur van een onderwijsprogramma
Institutionele inkoop wordt gestuurd door specificaties, en het commerciële gevolg daarvan is dat prijs slechts één van meerdere voorwaarden is. De voorwaarden die de uitkomst bepalen, zijn de documentenset, de garantie en de vervangingsroute voor een storing binnen een onderwijsweek, het apparaatidentificatieschema en de supporttoezegging. Wanneer een raamovereenkomst of aanbestedingstraject wordt gebruikt, wordt de offerte beoordeeld aan de hand van een schriftelijke eisenlijst. Dat betekent dat de Precisie waarmee de leverancier kan aangeven aan welke eisen hij voldoet, zelf een commercieel voordeel is.
De nalevingskosten gelden per markt en per productfamilie en zijn niet te drukken. Daarmee wordt het aantal markten een commercieel besluit: drie markten betekenen drie documentsets, drie kostenregels en drie doorlooptijden, en de koper moet de prijs van elke markt kennen voordat de markt wordt aangekondigd. Wanneer later een markt wordt toegevoegd, moet het wijzigingstraject vermelden wat dit kost en hoe lang het duurt. Een markt die zonder die clausule wordt toegevoegd, wordt door de leverancier betaald en verschijnt in de volgende offerte. Dezelfde logica geldt voor gereedschap en voor elke vormgerechtswerk, dat doorgaans over een bestelling wordt afgeschreven terwijl certificeringskosten de productfamilie volgen. Een samengevoegde kostenpost verbergt een kostenpost die bij elke toekomstige bestelling opnieuw terugkeert naast een post die dat niet doet.
De looptijd, niet de bestelling, is de commerciële eenheid. Een implementatie van vierhonderd apparaten gedurende één jaar levert een andere contractvorm op dan vier afzonderlijke aankopen van honderd stuks, omdat de verbruiksmaterialen opnieuw moeten worden besteld, de reserveonderdelen in een opslagruimte staan, het identificatieschema een jaar lang moet blijven werken en de vervangingsafspraak een volledig schooljaar lang moet gelden. Kopers die onderhandelen over de inkooporder en de looptijd negeren, betalen uiteindelijk een premie voor de verbruiksmaterialen en een premie voor de reserveonderdelen, omdat beide worden behandeld als eenmalige posten.
De voorwaarden die in de bestelling thuishoren. De gepubliceerde rijen voor elk model in de set. De configuratiecode per lokaal, identiek herhaald op de inlage, het doosetiket en de inkooporder. De lokaalset en de persoonlijke set als afzonderlijke posten met afzonderlijke aantallen. Het oplaadplan met het aantal oplaadpunten. Het apparaatidentificatieschema en de afwikkeling aan het einde van de looptijd als benoemde opleveringen. De documentenlijst per markt. Het batterijtransportdossier met de verpakte configuratie. De acceptatiecriteria bij ontvangst en het moment in het proces waarop deze worden toegepast. De garantietermijn met een vermelde reactietijd, de vervangingsroute tijdens de looptijd en de behandeling van een apparaat dat wordt geretourneerd met een ontbrekend accessoire. De afwegingen tussen eenheidsprijs, verbruiksmaterialenkosten en administratieve kosten worden in de offerte geregeld, niet erachter. De bouwstenen staan bij MOQ, doorlooptijd, productiecapaciteit en contractvoorwaarden. Een proefbestelling is de goedkoopste manier om de vraagstukken rond opzet en identificatie te bepalen — de procedure vindt u bij monsters.
Wat wij publiceren voor een onderwijsimplementatie, en de volgende stap
Wij publiceren de rijen waaruit een koper kan bestellen, en vullen een openstaande rij niet met een typische waarde. Voor deze reeks betekent dat de resolutieklasse, de batterijcapaciteiten, de laadtijden, de opgegeven gebruiksduur, de oplaadmethode per model waar die is gepubliceerd, de gepubliceerde constructieve eigenschappen en de hoekcapaciteiten van de modellen waarvoor die zijn gepubliceerd. Voor een onderwijsimplementatie betekent dit dat de bovenstaande tabel wordt aangeboden als een configuratiekaart voor het lokaalplan, niet als een toezegging over de leslengte of een schooltermijn.
Wat we niet publiceren en ook niet zullen schatten, zijn de oplaadtijd, het gedrag van de indicatielampjes, de oplaadtijd van de hoes, de bescherming van de camera door de hoes, de testcondities voor de gebruiksduur, de oplaadinvoer, het framegewicht per model behalve het totale gewicht van 158 g voor de MT6, het glazenmateriaal, de coating, het gezichtsveld, de videospecificatie en enig apparaatbeheer- of identiteitssysteem. We zullen niet beweren dat een model is getest op een bepaalde beschermingsklasse, omdat er geen testrapport is waarop de twee bestaande markeringen kunnen worden gebaseerd, en we zullen dit standpunt niet uitbreiden naar modellen die geen enkele markering publiceren. Wat certificering betreft, bevat de catalogus een pagina met een bedrijfsbrede exportcertificering en geen certificeringsregel per model. De tekst verwijst zelfs helemaal niet naar CE, FCC of RoHS. De certificeringsscope van een model, met inbegrip van de modellen in de kinderreeks, is daarom informatie die een koper schriftelijk moet opvragen. We zullen evenmin claims doen over het gezichtsvermogen, de ooggezondheid of de beschermende werking van enig model, omdat we daarvoor geen bewijs publiceren.
Wat u ons kunt sturen. Stuur ons het type instelling, het aantal ruimten en het aantal apparaten per ruimte, de verhouding tussen gedeelde en persoonlijke apparaten, de markten, de looptijd en het verwachte volume. Wij zullen de ruimtekit en de persoonlijke kit als afzonderlijke posten terugsturen, met de gepubliceerde regels die elk model dekken, de documentenset die per markt moet worden verkregen en de vier punten waarop een uitrol in deze categorie na de facturatie het vaakst misgaat. De context van het kanaal vindt u bij brillen voor onderwijs, de modelfamilies bij slimme kinderbrillen, bluetooth-audiobrillen en AI-camerapil, en de selectielogica die voorafgaat aan de kit bij hoe u voor onderwijs kiest.
Gerelateerd leeswerk
- De situatie in het kanaal — brillen voor onderwijs
- De selectievolgorde — hoe u voor onderwijs kiest
- Het uitrolsjabloon — sjabloon voor uitrol in het onderwijs
- De productopties — productaanbevelingen voor het onderwijs
Stuur ons het aantal ruimten, de verhouding apparaten, de markten en de looptijd, dan sturen wij de ruimtekit en de persoonlijke kit terug als afzonderlijke geciteerde posten.



