OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

Opladen slimme bril: zo leest u een oplaaddatasheet

Een oplaaddatasheet moet vier vragen voor kopers beantwoorden, maar doet dat meestal niet goed, omdat die de oplader beschrijft en niet…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Jun 9, 2025/ 19 min. leestijd
Opladen slimme bril: zo leest u een oplaaddatasheet

Opladen van slimme bril: het document beschrijft de oplader

Een oplaaddocument moet vier vragen voor een koper beantwoorden, en doet er doorgaans geen van alle goed, omdat het de oplader beschrijft in plaats van het opladen. Opladen van slimme bril: zo leest u een document is een verhaal in vier antwoorden en vier rijen, en juist de vier rijen die de meeste documenten wél bevatten — de ingang, de uitgang, de kabel en de stekker — bepalen of het product bij de klant werkt.

Onze gepubliceerde gegevens in deze categorie zijn omvangrijk en gedetailleerd, waardoor ze een goede illustratie vormen. De laadtijden bedragen twee uur of minder voor het grootste deel van het assortiment, en ongeveer één uur voor de twee sportmodellen met snelladen. De interfaces zijn magnetisch bij de Audio-, camera- en sportseries, en Type-C bij de L2 Utral, de D11, de ZH12 en de D17, en de D12 en de V03 Pro. De celconfiguraties lopen van 220 mAh tot 290 mAh in de cameraserie, met cellen van 55 mAh in de Audioserie en een behuizing van 1400 mAh bij meerdere cameramodellen.

Dat is een echte specificatie. Het is ook een onvolledige specificatie, want geen van die rijen zegt wat er gebeurt wanneer de batterij leeg is, en dat is precies de rij waarop een functie die in deze categorie werkt, is gebaseerd.

De vier antwoorden die een oplaadspecificatie moet opleveren

Wat een oplaaddocument moet opleveren

De interfacekeuze, in commerciële in plaats van technische termen. Type-C betekent dat de klant één kabel nodig heeft voor de bril, de behuizing en de telefoon. Magnetisch betekent een eigen kabel en een behuizing die onderdeel uitmaakt van het concept. Beide opties zijn verdedigbaar; het zijn simpelweg verschillende bedrijfsmodellen.

Een laadtijd met een voorwaarde. Een cijfer dat in een fabriek bij drieëntwintig graden en met een lege cel is gemeten, is een ander cijfer dan een waarde die in een warme opslagruimte en met een half opgeladen cel is gemeten, en het verschil is aanzienlijk. Twee uur en negentig minuten zijn niet vergelijkbaar.

Het gedrag bij een lege batterij. Dit is de vraag die nooit wordt gesteld en altijd van belang is. Als de lens elektrochromisch is, hangt het gedrag bij een lege batterij af van de vraag of de lens van stroom wordt voorzien. In ons catalogusitem voor het lichtreactieve product vermelden we een cel van 100 mAh, magnetisch opladen en elektrochromische lenzen, maar zeggen we niet wat de lens aan het einde van het opladen doet.

Of een behuizing onderdeel uitmaakt van het concept. In ons assortiment komen 900 mAh, 1200 mAh en 1400 mAh voor, en een klant met een behuizing beleeft een andere dag dan een klant zonder. Een behuizing die in de doos zit maar ontbreekt in de specificatie, betekent dat het product slechts voor de helft is beschreven.

De koper die een interface kiest voor een productlijn

Een productmanager van een merk die een interface kiest voor een assortiment, neemt een beslissing die langer meegaat dan het product, omdat de interface de kabel in de doos, de behuizing, de handleiding, de klacht over kwijtgeraakte kabels en het accessoiresprogramma voor twee jaar bepaalt. De kosten voor deze rol zitten in de accessoires en de beoordeling, niet in de elektronica.

Een kanaalinkoper die de laadtijd van een leverancier controleert tegen de verwachtingen van een klant, werkt meestal met een productvermelding op een marktplaats en een doelmarkt, en de kosten voor deze rol zitten in klachten. "Het duurt enorm lang om op te laden" is een veelvoorkomende beoordeling in deze categorie, en dat heeft vrijwel altijd te maken met de omstandigheden of met het ontbreken van een oplader in de doos, en niet met het product zelf.

Een inkoopmanager die de kosten moet verlagen, heeft hier een specifieke verleiding: de oplader wijzigen. De oplader is een echte kostenpost en een uitvoering met een lager vermogen is goedkoper. Het is ook de uitvoering die er stilletjes voor zorgt dat de gepubliceerde laadtijd langer wordt. Het verschil tussen een oplader meeverzenden en helemaal niets meeverzenden, is een beslissing over verpakking en vracht die rechtstreeks invloed heeft op de eerste tien minuten van de klant met het product.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van het opladen van slimme brillen: zo leest u een oplaaddocument — afbeelding 1 van 3

Waar de oplaadkeuze daadwerkelijk geld kost

De vier kostenniveaus van een oplaadkeuze

Het oplaadpad in het product. De interface, de contacten, de opladcontroller en het thermische gedrag. Dit is ontwerpwerk dat vroeg wordt beslist en dat praktisch vaststaat zodra het platform is gekozen. Dit is ook het niveau dat bepaalt of een magnetische interface op een afgesloten frame fysiek mogelijk is. Die vraag moet worden gesteld vóór het frame wordt ontworpen, niet erna.

De cel en de bijbehorende documentatie. De celconfiguratie bepaalt het vervoersdossier. Daardoor is een wisseling van cel een wijziging in de nalevingspositie en het vervoerspapierwerk, en daarom is de procedure voor wijzigingsbeheersing in deze categorie belangrijker dan in de meeste andere.

Het accessoiresprogramma. De kabel of oplader in de doos, de houder en de reserve-eenheden die een klant in jaar twee koopt. Hier zitten zowel de terugkerende omzet als de terugkerende klacht, en dit wordt al bij de verpakkingsfase beslist.

De ondersteuningskosten van een slechte oplaadafgeleiding. Een klant die niet kan uitvinden hoe het product moet worden opgeladen, probeert de houder, vervolgens het stopcontact, daarna de kabel van een collega en neemt daarna contact op met de ondersteuning. Dat gesprek kost geld, ongeacht of het product defect is of niet, en de meeste oploadklachten in deze categorie worden veroorzaakt door verkeerd gebruik en niet door gebreken.

Waarom de interface eerst een kanaalkeuze is

Een oplaadinterface kiezen voor een productlijn

De bovenstaande grafiek is een beslisboom en geen vergelijking, omdat de vraag naar de interface in de eerste plaats geen technische vraag is. Een Type-C-product maakt gebruik van het bestaande kabelecosysteem van de klant. In een markt waarin telefoons en laptops naar één connector zijn geconvergeerd, betekent dit dat er geen accessoire meer in de doos, op de verpakking of op de mentale checklist van de klant hoeft te staan. Een magnetisch product creëert een eigen ecosysteem: de kabel moet worden meegeleverd, de houder wordt de primaire oplaadmethode en het reserveonderdelenbedrijf wordt onderdeel van het assortiment.

Geen van beide is beter. Het zijn verschillende proposities, en de fout is de interface op basis van de elektronica te kiezen en de verpakkingsgevolgen pas later te ontdekken. De tweede tak in de grafiek is de tak waarop programma's stuiten: een houder in de doos maakt van het product een oplaadpropositie met twee apparaten, en de houder heeft vervolgens een eigen capaciteit, een eigen laadtijd en een eigen plek in het transportdossier nodig.

De derde tak verbindt de twee beslissingen met elkaar. Een bewust aangebrachte opening in de behuizing, voor de contacten van een magnetische interface, is een afsluitkeuze. Daarom is het de moeite waard om specifiek te vragen naar een IP-classificatie op een magnetisch opgeladen product. Als een afgesloten configuratie een vereiste is voor uw markt, moet die vereiste tijdens de keuze van de interface op tafel liggen en niet pas wanneer het certificeringsdossier wordt samengesteld.

De aanvraag met acht rijen waarmee de oplaadspecificatie wordt vastgelegd

Stuur de tabel in de aangeleverde vorm. De rechterkolom onderscheidt een leverancier die het product heeft gemeten van een leverancier die het label van een oplader heeft overgenomen.

De oplaadanvraag met acht rijen

De drempelwaarden waarmee een laadtijd bruikbaar wordt

De interface en wat er daadwerkelijk in de doos zit. Een benoemde interface en een gespecificeerde doosinhoud. "USB-opladen" is een categorie en geen antwoord, omdat het zowel een afzonderlijke magnetische kabel als Type-C kan betreffen. De drempel is dat de inkoper zonder aarzeling kan opschrijven wat de klant in de doos moet aantreffen.

De laadtijd met de beginstatus. Een getal plus de status waarin de cel begon. Een lege cel en een half opgeladen cel leveren verschillende laadtijden op, en "tot twee uur" is een uitspraak over het slechtste geval en niet over een typisch geval. Een inkoper die een marketingclaim nodig heeft, heeft het typische getal met de bijbehorende voorwaarde nodig; een inkoper die een logistiek getal nodig heeft, heeft het slechtste geval nodig.

De laadtijd bij de omgevingstemperatuur. Een getal bij een vermelde temperatuur. Dit is de rij die een programma opspoort dat naar een markt met een hete zomer wordt verzonden, en dit is de rij die een test in een gematigd laboratorium nooit oplevert. Ons eigen assortiment toont de variatie in het laadgedrag: twee uur of minder bij de meeste modellen en ongeveer één uur bij de D17 en de ZH12, de twee sportmodellen met snelladen. Die cijfers worden zonder voorwaarden gepubliceerd, wat betekent dat ze niet vergelijkbaar zijn met het cijfer van twee uur van een concurrent.

De celconfiguratie. Het aantal cellen, de capaciteit per cel en het totaal. Een totaal zonder uitsplitsing is een getal dat een inkoper voor niets kan gebruiken, omdat zowel het transportdossier als de oplaadarchitectuur afhangen van het aantal.

Het gedrag bij een lege batterij. Een schriftelijke verklaring voor elke functie die stroom gebruikt. Zwijgen over dit onderwerp is zelf de bevinding, en een leverancier die er niet over heeft nagedacht, heeft geen antwoord om te geven.

De uitvoer van de oplader en het gedrag bij thermische beveiliging. De uitgangsclassificatie en wat het apparaat doet als het opladen wordt onderbroken of de cel heet is. "Intelligent opladen" is een term; de uitgangsclassificatie is een getal, en het thermische gedrag is een veiligheidsvraag die een nalevingsbeoordelaar zal stellen.

De capaciteit van de houder en de laadtijd van de houder. Beide, voor het exacte model. Een capaciteit zonder tijd is een halve rij, en dat is het halve dat u vertelt of de houder bedoeld is voor opladen 's nachts of de hele dag door.

De transportdocumentatie voor de batterij. De testsamenvatting voor de celconfiguratie die u daadwerkelijk koopt, niet voor een vergelijkbare cel.

Waarom oplaadtijden van twee leveranciers niet vergelijkbaar zijn

Drie omstandigheden, en de eerste is degene die de meeste kopers over het hoofd zien.

De begintoestand. Twee uur vanaf volledig leeg is niet hetzelfde als twee uur vanaf half vol, en het verschil is veel groter dan de meeste mensen verwachten doordat het opladen aan het einde geleidelijk afremt.

De omgevingstemperatuur. De laadregelaar in een wearable is doorgaans thermisch begrensd, en een cel bij vijfendertig graden in een geparkeerd voertuig laadt niet dezelfde snelheid als een cel bij twintig graden in een laboratorium. Een distributeur in een warm markt zal klachten ontvangen die een laboratoriumtest nooit had voorspeld, en de oplossing is om bij meer dan één temperatuur te meten in plaats van met de klant te discussiëren.

Het eindpunt. "Volledig" is bij een lader die geleidelijk afremt naar een onderhoudspanning geen punt op de curve, maar een asymptoot. Twee leveranciers die meten tot "volledig" en leveranciers die meten tot een vastgestelde laadstatus zullen verschillende cijfers rapporteren voor identieke hardware.

AI-gegenereerde foto die het opladen van slimme brillen illustreert: een laaddatasheet lezen — afbeelding 2 van 3

Van het antwoord van een leverancier naar een tijdmeting op uw eigen exemplaar

Vijf stappen, elk met een vastgestelde voltooiingsnorm die u kunt vastleggen.

Opladen van slimme bril: een laadmeetprogramma op een monster

1. Stel de vier vragen die het datasheet niet beantwoordt. De omgevingstemperatuur en de begintoestand voor de gepubliceerde laadtijd. Het laadprofiel van de cel en het uitgangsvermogen van de lader. Het gedrag bij een lege batterij, vooral bij een actieve lens of sensor. En het gedrag van de thermische beveiliging, inclusief wat het apparaat doet als het opladen wordt onderbroken.

2. Controleer de lader in de verpakking tegen de specificatie. Het uitgangsvermogen van de meegeleverde lader is het relevante getal, en een leverancier die een lader met een lager uitgangsvermogen meestuurt dan in het datasheet staat, heeft de laadtijd stilletjes verlengd. Dit kost u één minuut controle op het monster en laat een fout zien die anders onzichtbaar blijft tot de retourzendingen binnenkomen.

3. Controleer de transportdocumentatie voor de batterij tegen de celconfiguratie. Als een cel om leveringsredenen is vervangen, is dat een wijziging in de nalevingsstatus van het product en de transportdocumentatie, en die moet met de bijbehorende meldingsplicht in de wijzigingscontroleprocedure worden opgenomen. De controle is nu goedkoop en bij de vrachtexpediteur duur.

4. Controleer de interface van het ontvangen apparaat, inclusief de contacten. Zoek naar slijtage, oxidatie of vuil op de magnetische contacten en controleer of het contactoppervlak schoon is. Een versleten contact zorgt voor een langere laadtijd bij een product waarvan de specificatie iets anders vermeldt, en leidt tot een supportmelding die op een fabricagefout lijkt.

5. Meet de laadtijd op een monster volgens een vast protocol. Vermeld de begintoestand, de omgevingstemperatuur en de lader en bepaal de tijd tot een vastgestelde status, bijvoorbeeld tachtig procent van de nominale capaciteit, in plaats van tot "volledig". Voer de meting bij meer dan één omgevingstemperatuur uit als het product op een markt met echte seizoensvariatie wordt verkocht, en bewaar het meetresultaat samen met de modelaanduiding en firmwarebuild van het apparaat.

De documentenset voor het dossier van de inkooporder

De interface en de meegeleverde lader, met het uitgangsvermogen. De laadtijd, met de begintoestand, de omgevingstemperatuur en de naam van de lader. De celconfiguratie, per cel en in totaal. De UN 38.3-testsamenvatting voor de celconfiguratie. De capaciteit van de case en de laadtijd van de case voor het exacte model, indien er een case wordt meegeleverd. Het gedrag bij een lege batterij, op schrift, per actieve functie. De certificaatnummers met de uitgevende instantie en de geldigheidsdata. De modelaanduiding die op de offerte staat.

Volgens het Europese batterijkader in Verordening (EU) 2023/1230 gelden de verplichtingen voor de batterij en de documentatie die ermee wordt meegeleverd. Dit herinnert eraan dat de cel en het papierwerk in deze categorie één pakket vormen en geen twee afzonderlijke onderdelen zijn.

AI-gegenereerde foto die het opladen van slimme brillen illustreert: een laaddatasheet lezen — afbeelding 3 van 3

Waar een laadprogramma misgaat en wat er nog kan worden onderhandeld

Vijf faalwijzen en wat elke faalwijze kost

Een laadtijd wordt vergeleken met die van twee producten met verschillende beginomstandigheden. Het symptoom is een concurrentievergelijking in een productvermelding die niet kan worden gereproduceerd. De hoofdoorzaak is dat naar de omstandigheden nooit is gevraagd, waardoor de vergelijking tussen twee niet-vermelde belastingen wordt gemaakt. De preventie is om de begintoestand, de temperatuur en de lader op te nemen in de aanvraag en de vergelijkingstabel.

Het product laadt langzaam in een warme markt en de klacht komt van een distributeur. Het symptoom is een seizoensgebonden cluster klachten zonder voor de hand liggende oorzaak, omdat er niets in de keten verandert. De hoofdoorzaak is dat de temperatuurdimensie nooit deel uitmaakte van de test. De preventie is om de meting bij meer dan één omgevingstemperatuur uit te voeren en het bereik te publiceren in plaats van het beste getal.

De lens of de assistent doet iets onverwachts aan het einde van het opladen. Het symptoom is een klant die het product als defect beschrijft precies op het moment dat de batterij leeg is. De hoofdoorzaak is dat het gedrag bij een lege batterij nooit is opgevraagd, omdat het document celcapaciteit en oplaadtijd vermeldde en daarmee volledig leek. De preventie is om dit schriftelijk op te vragen en het antwoord op te nemen in de snelstartgids en het klantservice script.

Tijdens druk op de aanvoer wordt een cel vervangen, waardoor het transportdocument nu onjuist is. Het symptoom is een zending die bij de vrachtafhandelaar wordt vastgehouden, of een nalevingsvraag in de bestemingsmarkt. De hoofdoorzaak is dat de vervanging werd behandeld als een inkoopbesluit en niet als een wijziging in de nalevingspositie. De preventie is om cel- en interfacewijzigingen op te nemen in de wijzigingscontroleprocedure, met een clausule die kennisgeving vereist, en om de firmwarebranch in de inkooporder te benoemen.

De case zit in de doos en niemand weet hoe lang het opladen duurt. Het symptoom is een klant die de case en de bril de hele nacht oplaadt en beide tegen het midden van de middag leeg zijn. De hoofdoorzaak is dat de case werd behandeld als accessoires en niet als onderdeel van het oplaadsysteem. De preventie is om de eigen oplaadtijd van de case samen met de capaciteit te meten en te publiceren en beide in de productvermelding op te nemen.

De commerciële voorwaarden, inclusief de ene die iedereen vergeet

De meest over het hoofd gezette onderhandeling in een oplaadpakket is wat er daadwerkelijk in de doos zit, en dat heeft tegelijk gevolgen voor verpakking, vracht en naleving. De minimale afnamehoeveelheid is onderhandelbaar, en dat de oplader in de doos zit, is onderhandelbaar op een manier die vaak over het hoofd wordt gezien: of de leverancier een opladereenheid, een kabel of niets aan de klant levert, is een verpakkings- en vrachtbeslissing met een direct effect op de eerste tien minuten van de klant met het product. Het heeft ook een nalevingsdimensie, omdat de inhoud van de doos bepaalt waarvan de klant naar verwachting beschikbaar heeft in elke markt waarin u verkoopt. Het ontwerp van de verpakking en de bijlage, inclusief marktetiketten en de taal van het documentatiepakket, is een onderhandeling met lage kosten en zonder gevolgen voor de gereedschapskosten. Het splitsen van leveringen tegen een beslismoment voor goedkeuring van het monster wordt doorgaans gemakkelijker toegekend dan een korting. De betalingsplanning valt binnen een standaardregeling: een aanbetaling bij de order, een restant dat verschuldigd is zodra de inspectie is goedgekeurd en een retentiebedrag dat tegenover de documenten wordt vrijgegeven, beschermen de koper bij de storing die het meest kost, namelijk een product dat arriveert met een oplaadtijd die niemand kan aantonen. De minimale afname van accessoires moet afzonderlijk worden onderhandeld van de minimale afname van frames, omdat de case en de reservekabel hun eigen levertijden en eigen breukpunten hebben.

Het laadpad in een product is een vast ontwerpbesluit en geen commerciële variabele, en een leverancier die de interface, de contacten of het energiebeheer niet wil wijzigen, laat u weten dat het laadgedrag niet kan worden ingekocht. Certificeringskosten en certificeringstijd zijn geen commerciële hefboom; de kosten zijn per productfamilie en de verstreken tijd wordt bepaald door het testlaboratorium en de beoordelingswachtrij. De eenmalige gereedschapskosten worden doorgaans over de eerste order verdeeld, en de relevante vragen zijn over welk volume ze worden verdeeld en wat er met de gereedschappen en de opladcontacten gebeurt als het programma wordt beëindigd. Ook niet onderhandelbaar is het laadpad: een leverancier die de interface, de contacten, de oplader of het energiebeheer niet wil wijzigen, laat u weten dat het laadgedrag vastligt en dat het programma op dat feit moet worden gebouwd.

Een inkooporder voor opladen heeft een kennisgevingsclausule nodig waarin de interface, de contacten, de cel en de firmwarebranch worden benoemd, omdat alle vier de oplaadtijd kunnen wijzigen zonder dat de buitenkant van het product verandert. De oplaadinterface en de oplader als afzonderlijke posten, met de inhoud van de doos gespecificeerd. Een clausule die kennisgeving vereist vóór wijzigingen in de interface, contacten, oplader, cel of energiebeheerfirmware. Een clausule waarin de firmwarebranch wordt benoemd, omdat het laadgedrag gedeeltelijk daarin is opgenomen. De acceptatiecriteria voor het monster, met verwijzing naar het laadprotocol, de beginstatus, de temperatuur en het eindpunt. En een clausule over wie de kosten draagt wanneer een monster niet aan de acceptatiecriteria voldoet.

Een sportlijn die naar een hete zomermarkt wordt verzonden

Het scenario en de interfacebeslissing

Dit is een hypothetisch scenario, geschreven om de besluitvolgorde te tonen en niet om een uitkomst te rapporteren. Er wordt geen klant, project of order beschreven.

Veronderstel dat een productmanager aan de merkzijde een sportlijn op drie markten introduceert, waarvan er één een hete zomer en een koude winter heeft, terwijl er een openstaande beslissing is over de oplaadinterface en over of er een case in de doos zit. De beperkende factor is niet de kosten van de oplader. Het is dat het merk geen idee heeft wat het product doet wanneer de batterij leeg is, en het product heeft een lichtreactieve lensoptie die wordt aangedreven.

Stap één, de marktrealiteit. De manager noteert per markt de blootstelling: een hete zomer met een geparkeerd voertuig, een koude winter en een kanaal waarin het product langdurig buiten wordt gebruikt. De vereiste die hieruit voortkomt is een laadtijd die constant blijft binnen een temperatuurbereik, waardoor de temperatuurregel direct doorslaggevend wordt en het losse laboratoriumcijfer irrelevant is.

Stap twee, de interfacebeslissing. De manager bekijkt de interface in de context van het kanaal. De doelklanten hebben al een Type-C-kabel voor hun telefoon, het product wordt in twee van de drie markten met een case geleverd, en het merk wil geen programma voor eigen kabelaccessoires opzetten. De beslissing is Type-C met behoud van de case, en de kosten van deze beslissing zijn dat de case nu op eigen merites zijn plek in de doos moet verdienen.

Stap drie, de vraag over een lege batterij. De manager vraagt wat de lens doet aan het einde van de lading. Het antwoord is een schriftelijke verklaring over de toestand van de lens en het gedrag van het apparaat, en deze wordt opgenomen in de snelstartgids, de verzorgingsinstructies en het supportscript, omdat een aangedreven lens die zich aan het einde van de lading onverwacht gedraagt voor een klant die het product nog nooit heeft gezien als een storing overkomt.

Stap vier, de meting. De manager stelt het protocol op: beginnen met een lege batterij, één meting bij kamertemperatuur en één bij een warme omgevingstemperatuur, timing tot tachtig procent in plaats van tot volledig opgeladen, met vastgelegd de uitvoer van de oplader, de modelaanduiding en de firmwarebuild. De meting bij een warme omgevingstemperatuur is degene die het plan verandert, omdat deze een opvallend slechter resultaat oplevert dan het gepubliceerde cijfer en daarmee ook slechter dan het cijfer dat de productpagina had willen gebruiken.

Stap vijf, de claim. De productpagina vermeldt de laadtijd als een bereik met de bijbehorende voorwaarden, in plaats van als één getal, omdat één getal in een hete markt een klacht is die alleen maar ingediend hoeft te worden.

Stap zes, de commerciële structuur. De manager onderhandelt expliciet over de oplader in de doos, onderhandelt apart over het minimumaantal cases en het minimumaantal frames, en neemt de clausule over de cel, de interface en de firmwarekennisgeving vóór de aanbetaling op in de inkooporder.

Het resultaat is een product dat in de twee markten waarvan de laadervaring het zwaarst is, nauwkeurig wordt beschreven, en een laadclaim die de eerste hete maand doorstaat. De doorslaggevende stap was de meting bij een warme omgevingstemperatuur, en de stap die deze mogelijk maakte, was de beslissing om die uit te voeren.

Wat onze catalogus over opladen publiceert

We publiceren de laadtijd, de interface, de celconfiguratie en de casecapaciteit precies zoals de catalogus deze vermeldt, en we publiceren ook het feit dat de catalogus voor geen van deze kenmerken een testconditie vermeldt. We zullen geen beginstatus, temperatuur of oplader opgeven die niet in de catalogus staat, want een conditie die we zelf verzinnen is een conditie die niemand heeft getest.

We zullen ook duidelijk zijn over de grens met betrekking tot transport. De UN 38.3-testsamenvatting heeft betrekking op een specifieke cel, en het vervangen van een cel maakt de test ongeldig, ongeacht of het eindproduct ongewijzigd blijft. Dit is een wijziging in de nalevingspositie en de transportdocumentatie, en die hoort thuis in de wijzigingscontroleprocedure, niet in een kwaliteitsgesprek na de eerste zending.

Waar we nauwkeurig kunnen zijn, doen we dat. De V03 Pro en de ZH12, de D11 en de D17, en de D12 zijn Type-C; de K02 en de G07, de YK12 en de YKC02, de LC-105-1 en de K01, en de LC-105-2 zijn magnetisch, net als de camera- en sportuitvoeringen met een magnetische interface, en de elektrochrome en AR-modellen. De laadtijden bedragen twee uur of minder voor het merendeel van het bereik en ongeveer één uur bij de D17 en de ZH12. Voor de L2 Utral publiceren we zowel een 900 mAh- als een 1400 mAh-case, en voor de MT6 publiceren we een 1200 mAh-opvouwbare case.

Wat we kunnen doen, is u vertellen welke van de vier antwoorden onze documentatie al oplevert en welke nog openstaan, uw meting vergelijken met de gepubliceerde rijen voor dat model en u vertellen wat een vraag over het gedrag bij een lege batterij moet bevatten voor een product met een functie die stroom verbruikt. Het laadontwerp staat onder laadoplossingen, de vergelijkingsmethode staat in hoe u het opladen van slimme brillen kunt vergelijken, de regelgevende kant staat in hoe voorschriften het opladen beïnvloeden en het stroomverbruik staat onder levensduur van de batterij en stroomverbruik.

Drie verzoeken vóór de eerste zending

Stuur het verzoek voor de acht rijen vóór de monsterbestelling, niet na de eerste zending. Vier van de acht rijen bepalen of een productpagina überhaupt een claim mag voeren en alle vier kosten ze één e-mail.

Test de lader in de doos aan de hand van het document en meet de laadtijd tot een duidelijk eindpunt. Twee controles in één middag, waaruit de twee waarden komen die een klant daadwerkelijk aan u zal terugkoppelen.

Stel de vraag over het gedrag bij een lege batterij voor elke functie die stroom verbruikt schriftelijk. Dit is de rij die niemand afdrukt, de rij die de verwarrende supportcall veroorzaakt en een vraag die een leverancier in één zin kan beantwoorden als hij erover heeft nagedacht.


Waar de meetmethode vandaan komt

Stuur ons de twee documenten en we vertellen u welk van de vier antwoorden elk document al oplevert.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.