Microfoonkwaliteit van slimme bronnen: vergelijken met een script
Een microfoontest die in een stille ruimte begint, vertelt je vrijwel niets over een product dat op straat wordt gebruikt. De vergelijking die de moeite waard is, loopt vanuit de stille ruimte naar de echte oproep op straat. De volgorde is belangrijk, omdat elke positie aangeeft welke eerdere posities je kunt vertrouwen. De positie die je overslaat, is de positie van waaruit je klant zal klagen, en het resultaat dat je publiceert, is datgene wat je hebt opgenomen, niet datgene waarop je hoopte.
Binnen deze ene beslissing zit nog een tweede, en die is commercieel in plaats van akoestisch. Een inkoper die twee kandidaten vergelijkt voor een product dat wordt gebruikt voor oproepen, beslist niet welke microfoon beter is. De inkoper beslist of het verschil dat hij/zij zojuist zal waarnemen, het geld waard is dat nodig is om het reeds ingerichte product te wijzigen. Een vergelijking die een rangschikking oplevert zonder gevolgen, is een verloren middag; een vergelijking die een gerangschikte lijst oplevert met een drempelwaarde bij elke rij, is het document dat de tweede inkooporder rechtvaardigt.
De Bluetooth-audiofamilie publiceert haar techniek en daarmee de opgegeven capaciteit op het gebied van directionele audio en slimme ruisonderdrukking, terwijl geen enkel model er een microfoonspecificatie publiceert: geen opvangafstand, geen ruiscijfer, geen frequentierespons, geen aantal microfoons en geen onafhankelijk rapport bij elk model. Die afwezigheid is de reden dat dit artikel bestaat. Wanneer de specificatie ontbreekt, neemt het protocol haar plaats in, en dat protocol moet worden opgeschreven voordat de exemplaren arriveren, niet na het meningsverschil.
Wat de inkoper al heeft en wat er ontbreekt
Een inkoper die deze reeks doorloopt, kiest doorgaans tussen twee kandidaatmodellen voor een product dat wordt gebruikt voor oproepen en heeft exemplaren, een klantprofiel, een stichtingsprijs en een catalogusvermelding van een leverancier. Wat de inkoper niet heeft, zijn akoestische gegevens, en dat heeft een structurele oorzaak in plaats van een onzorgvuldige: de akoestische gegevens worden gegenereerd door de modulemaker, en de assemblefabriek ontvangt ze doorgaans als componentspecificatie in plaats van als resultaat voor het eindproduct. Het gat ligt niet aan de inkoper en evenmin aan de fabriek, maar iemand moet het vullen voordat er een inkooporder wordt verstuurd.
De eerdere demo vormt het belangrijkste risico binnen het proces. Demonstraties worden uitgevoerd onder goede omstandigheden, door degene die het product heeft gebouwd, op een gunstige afstand, met een vertrouwde zin en op een volume dat de demonstrator zelf heeft gekozen. Elk daarvan is een variabele, en de combinatie flattert vrijwel altijd één product, meestal het product waarvan de verwerking is afgestemd op de specifieke omstandigheden waarin het wordt getoond.
Twee dingen maken een vergelijking reproduceerbaar, en beide zijn goedkoop. Het eerste is een vast script, omdat geïmproviseerde spraak de inhoud verandert en de inhoud de verstaanbaarheid verandert. Het tweede is een gelijk outputsniveau, omdat een luider product duidelijker klinkt, ongeacht of het dat werkelijk is, en deze ene weglating maakt meer vergelijkingen ongeldig dan enige andere fout in de reeks.

De vragenlijst die een ontwerper onderscheidt van een componenten tussenpersoon
Stel deze vragen op papier voordat de exemplaren worden getest en splits de twee lijsten in twee kolommen voordat je ze verstuurt. De rechterkolom hieronder is de kolom die ertoe doet: daar antwoordt een leverancier die de akoestische ontwerp controleert en daar niet een leverancier die een componentspecificatie doorgeeft.
Is het getal gemeten op het product of op het onderdeel. Een componentdatasheet beschrijft een microfoon in een testopstelling, op een vaste afstand en met een vaste invoer. Wat de klant koopt, bevat de framegeometrie, de afdichting, de windafhandeling, de positie van de opening ten opzichte van de mond en de verwerking die de firmware daarbovenop toepast. De twee zijn niet vergelijkbaar, en de tweede is datgene wat je klant koopt.
Hoeveel microfoons er zijn en hoe ze worden gecombineerd. Een getal plus een methode, of ze nu worden gemixt, geschakeld of met bundelvorming worden gebruikt, is een bruikbaar antwoord. Een formulering zoals "multiple microphone array" is een categorie, geen specificatie, en een categorie kan niet aan een drempelwaarde worden getoetst.
Welke verwerking op het signaal wordt toegepast. Elke verwerkingsstap veroorzaakt een artefact: gating tussen woorden, pompen bij aanhoudende lettergrepen, een dunne of ademachtige kwaliteit bij klinkers of het gevoel dat er iets uit de stem is verwijderd. De techniek benoemen en het artefact beschrijven is nuttiger dan beweren dat de technologie ruis verwijdert, omdat de eerste kan worden getest en de tweede alleen maar in een vermelding kan worden herhaald, zonder enig bewijs erachter.
Of er een rapport van een derde partij over het eindproduct bestaat. De grens is een rapport met een methode en een datum. "Getest door een SGS-achtige instantie" is een beschrijving van een testcategorie en geen document dat later iemand kan raadplegen.
Wat er over de pickupafstand of respons is gepubliceerd. De grens is een cijfer met de bijbehorende voorwaarde. "Duidelijk en gebalanceerd" beschrijft een voorkeur en voorkeuren houden het stand bij een vergelijking.
Wat er gebeurt wanneer de invoer stil is. Dit is de vraag die niemand stelt en juist het verwerkingsgedrag aan het licht brengt. Een schriftelijke beschrijving van de toestand in rust is een teken dat de leverancier het product heeft gekarakteriseerd. Het niet aanbieden is op zichzelf ook informatie.
Wat het uitgangsniveau aan luidsprekerzijde is. De microfoon is de helft van het gesprek. Een uitstekende microfoon in combinatie met een zachte luidspreker maakt een product voor een stille ruimte, ongeacht wat de microfoon zelfstandig kan doen.
Welke modelaanduiding het antwoord beschrijft. Een gepubliceerde aanduiding voor de exacte configuratie is de grens. Een serienaam is dat niet, omdat een serie minstens één configuratie bevat die zich anders gedraagt.
Drempelwaarden in het vocabulaire van een telefoongesprek
| Regel in de scorekaart | Hoe deze wordt gemeten | Drempelwaarde voor een product dat is afgestemd op telefoongesprekken | Een resultaat dat niet voldoet |
|---|---|---|---|
| Spraak op drie meter | Vast script vanaf een luidspreker op drie meter | Begrepen bij de eerste luisterronde, zonder verzoek om herhaling | De tegenpartij vraagt om herhaling |
| Spraak op één meter | Hetzelfde script op hetzelfde niveau | Begrepen bij de eerste luisterronde | Meestal geen kritiek punt |
| Echt gesprek | Een livegesprek, beoordeeld door de tegenpartij | De tegenpartij meldt zonder aansporing dat het gesprek duidelijk is | De tegenpartij zegt "je bent een beetje zacht" of "wat?" |
| Straatlawaai | Opgenomen beller op een vaste afstand, gelijkblijvend geluidsniveau | De woorden blijven onderscheidbaar van het lawaai | De beller moet uit de wind stappen om gehoord te worden |
| Wind | Luchtstroom over de voorkant van de bril, omstandigheid vastgelegd | Geen laagfrequent geruis boven de spraak | De beller meldt gekraak of een rommelend geluid |
| Verwerkingsartefacten | Luisterronde zonder toegekende score | Geen gating, geen pompen, geen dunne klankkleur | Een zuivere duidelijkheidsscore bij een levendloos signaal |
| Uitgangsniveau | Vóór de eerste opname afgestemd | Afgestemd, met de instelling vastgelegd | Elke vergelijking die zonder afstemming is gemaakt |
Twee regels in die tabel voorspellen een trend in retourzendingen in plaats van een reviewscore. De regel voor een echt gesprek, omdat dit de enige is waarin de klant het product ervaart, en de regel voor artefacten, omdat een duidelijkheidsscore systematisch een signaal beloont dat tot een dunne klank is verwerkt. Als je scorekaart een kolom voor duidelijkheid maar geen kolom voor artefacten heeft, zal de scorekaart systematisch het slechtere product verkiezen.
Vijf posities van een stille ruimte tot een winderige straat
Het verificatietraject heeft vijf posities en elke positie veronderstelt dat de vorige is geslaagd. Een mislukking op een willekeurige positie vertelt je wat de volgende positie je zou hebben verteld. Daarom is de volgorde belangrijk en is een protocol dat bij positie vier begint geen protocol.
Positie één: de referentie in een stille ruimte. Hetzelfde script, dezelfde afstand, dezelfde spreker, in een stille ruimte en op een afgestemd uitgangsniveau. Dit is de referentie waartegen de andere vier worden afgelezen. Als de niveauafstemming hier onjuist is, is elk van de latere posities dat ook. Daarom komt de afstemming vóór de opname en niet erna.
Positie twee: spraak op één meter en op drie meter. Speel een vaste passage af vanaf een luidspreker op één meter en vervolgens op drie meter. Eén meter slaagt vrijwel bij alles, waardoor dit een controle is en geen test. Drie meter is ongeveer de gespreksafstand in een echt telefoongesprek en is de positie waar verschillen in gevoeligheid zichtbaar worden. Gebruik vast bronmateriaal met een gelijkmatig niveau en bekende inhoud — een nieuwsbulletin is ideaal — in plaats van geïmproviseerde spraak, omdat geïmproviseerde spraak varieert in dichtheid van lettergrepen en die variatie wordt ten onrechte als een productverschil gelezen.
Positie drie: het echte gesprek. Voer het gesprek. Laat de tegenpartij de verstaanbaarheid beoordelen, want dat is wat de klant ervaart en het volume niet. De tegenpartij mag niet weten welk product wordt beoordeeld en moet scoren zonder het scherm te zien, want iemand die een modelnaam kan zien, zal meer vergeven. Dit is de positie die de vraag beantwoord waarvoor het product wordt gekocht.
Positie vier, straatlawaai en wind. Neem een bellende op een vaste afstand op met achtergrondgeluid op een vast niveau en houd het type geluid constant — verkeerslawaai op een genoemd niveau is niet dezelfde test als een menigte, en wisselen tussen beide halverwege de reeks maakt de resultaten onvergelijkbaar. Test vervolgens de wind, met de luchtstroomomstandigheid op schrift, omdat een transducer op de slaap direct in de luchtstroom zit. Windlawaai is laagfrequent, precies het frequentiebereik waarin eenvoudige filtering het slechtst werkt. Bovendien is dit de omstandigheid die het vaakst onvermeld blijft, omdat die moeilijk te reproduceren is. Een papieren strook die op een genoemde afstand voor de slapen wordt bewogen, is grof, reproduceerbaar en goed genoeg om een ranglijst op te stellen.
Positie vijf, de scorekaart. Beoordeel voordat u een voorkeur vormt en neem daarna pas een beslissing. Twee personen moeten onafhankelijk scoren, en elke rij waarover ze het oneens zijn, moet opnieuw worden getest — dat is bijna altijd de rij die retouren voorspelt, omdat meningsverschillen zich concentreren waar het verschil marginaal is, en bij marginale verschillen liggen de klantdrempels.
Test twee exemplaren van elke kandidaat tijdens dezelfde sessie. Eén exemplaar kan atypisch zijn, en twee exemplaren vertellen u ook of de producten consistent zijn. Dat is een vraag over de productie, niet over het product. Als de twee exemplaren van hetzelfde model verschillend scoren, hebt u een probleem met de consistentie van de productie dat u aan de leverancier moet voorleggen. Dat is veel goedkoper bij twee monsterexemplaren dan bij een volledige productiepartij.
Schrijf het script vóór de eerste opname en bewaar het bij de opnamen. Het script, de afstand, het geluidsniveau, de luchtstroomomstandigheid, de gekozen uitgangsinstelling, de twee beoordelaars en hun ongecorrigeerde scores. Wanneer een klant zes maanden later klaagt, maakt dit document van een discussie een nieuwe test.

De zes manieren waarop een gesprekskwaliteitsprogramma verkeerd wordt bepaald
Het luidste product wint, terwijl het luidste product niet het beste is. Het symptoom is een ranglijst die omdraait wanneer een tweede koper dezelfde test uitvoert. De hoofdoorzaak is dat de niveaumatching is overgeslagen, waardoor de vergelijking het uitgangsvermogen mat in plaats van de transmissiekwaliteit. Dit voorkomt u door vóór de eerste opname het uitgangsniveau af te stemmen en vast te leggen welke instelling dat niveau opleverde, omdat dezelfde instelling bij twee verschillende producten niets betekent.
Een vergelijking wordt gewonnen op één meter en verloren op drie meter. Het symptoom is dat een leverancier in een voorstel het resultaat op één meter citeert, terwijl een klant meldt dat de persoon niet hoorbaar is. De hoofdoorzaak is dat alleen de makkelijkste afstand is getest, en dat is de afstand waarbij vrijwel elke hardware slaagt. Dit voorkomt u door beide afstanden in het protocol op te nemen en het resultaat op drie meter te behandelen als het resultaat dat een gesprek voorspelt.
Het product is prima binnen en onbruikbaar op straat. Het symptoom is een goede beoordelingsscore van een testpanel dat op kantoor werkt en een slechte score op het werkelijke verkoopkanaal. Dat doet zich meestal als een patroon op beoordelingsplatforms voor, niet als een patroon bij retouren. De hoofdoorzaak is dat de geluidsomstandigheden nooit deel van het protocol waren, omdat de omgeving van de inkoper binnen was. Dit voorkomt u door de straalomstandigheden in het protocol op te nemen voordat de monsters arriveren en het type geluid tijdens de hele test constant te houden.
Windlawaai ontstaat alleen buiten en de leverancier noemt het normaal. Het symptoom is een opmerking tijdens een gesprek met de leverancier dat windbestrijding normaal is voor deze productvorm. Dat is waar en vormt tegelijk het hele probleem. De hoofdoorzaak is dat de luchtstroomomstandigheid nooit is vermeld, waardoor het resultaat met niets kan worden vergeleken. Dit voorkomt u door bij elke windmeting de luchtstroomomstandigheid vast te leggen en geen twee windresultaten te vergelijken als beide die omstandigheid niet bevatten.
Geluidverwerking verwijdert een deel van de spraak en niemand merkt het op. Het symptoom is een product dat goed scoort op helderheid en door gebruikers wordt omschreven als robotachtig, vlak of zacht. De hoofdoorzaak is dat de test alleen helderheid scoorde, en helderheidsscores leggen een dood signaal niet vast. Dit voorkomt u door expliciet naar artefacten te luisteren en een gatingartefact als een mislukking te behandelen, ongeacht de helderheidsscore.
De vergelijking is eenmalig uitgevoerd en nooit herhaald. Het symptoom is een product dat bij het monster goed is, maar in de productie inconsistent blijkt. Dit leidt tot een onverklaarde stijging van het aantal retouren. De hoofdoorzaak is dat één monstersessie werd behandeld als productiecontrole, hoewel dat die niet is. Dit voorkomt u door tegelijk met de monstervergelijking een productiezijdige controle af te spreken: een referentie-exemplaar, een vastgelegde testfrequentie en een rapport van een derde partij over het afgewerkte product als het programma lang genoeg loopt om dit te rechtvaardigen.

Wat een mislukte oproep kost en wat dat bepaalt voor het testbudget
De zakelijke vraag die onder een akoestische vergelijking ligt, is makkelijk uit het oog te verliezen, en die bepaalt hoeveel moeite de vergelijking verdient. Een mislukte oproep is geen retour. Het is een klant die de functie niet meer gebruikt, en een functie die niet meer wordt gebruikt, kan bij het volgende vernieuwingsgesprek niet worden verdedigd. De kosten komen terecht in de retentiecurve in plaats van op de retourregel, waardoor ze niet zichtbaar zijn in het bestand dat de inkoper bekijkt wanneer de beslissing wordt genomen.
Dat is het argument om te investeren in de test in plaats van in de monsterkosten. Een vergelijking kost de inkoper één werkdag van één persoon en een kleine reis- of verzendkosten, en levert een gerangschikte lijst op met bijbehorende drempelwaarden. Het alternatief is de vergelijking overslaan, op basis van een demonstratie een leverancier kiezen en er in de praktijk achter komen wat de gevolgen zijn — op dat moment gaat het om een wijzigingsverzoek aan de leverancier, een opnieuw ontworpen behuizing als de poortpositie moet worden verplaatst, een herziene productpagina en een gesprek met het verkoopkanaal over een product dat niet meer doet wat de vermelding belooft.
Sommige zakelijke voorwaarden rond een product waarop oproepen centraal staan, zijn inderdaad onderhandelbaar. De minimale afnamehoeveelheid is per model en per kanaal onderhandelbaar, en een verplichting voor twee modellen is doorgaans meer waard voor een leverancier dan een grotere eenheidsafname van één model. Het ontwerp van verpakking en inserts, inclusief marktlabels en de taal van het documentenpakket, is een goedkope onderhandeling die geen gereedschapskosten heeft voor een elektronisch product. Gesplitste levering in combinatie met een goedkeuringsmijlpaal voor het monster wordt vaak makkelijker toegewezen dan een prijsconcessie, en voor een programma waarvan de belangrijkste variabele akoestiek is, is dat meer waard dan een prijsconcessie, omdat zo de akoestische beslissing kan worden genomen voordat de artwork definitief wordt vastgelegd. De betalingsvoorwaarden zijn gebruikelijke afspraken: een aanbetaling bij opdracht, een restant dat verschuldigd is zodra de inspectie is geslaagd, en een ingehouden bedrag gekoppeld aan de documentenset beschermen de inkoper bij de storing die het meest kost.
Andere zaken zijn niet onderhandelbaar en daar is het de moeite waard dat vroeg te zeggen in plaats van het laat te ontdekken. De certificeringskosten en de doorlooptijd voor certificering zijn geen zakelijk instrument; de kosten gelden per productfamilie en de verstreken tijd valt toe aan het testlaboratorium en de wachtrij voor beoordeling. De gereedschapskosten zijn doorgaans een eenmalige kost die over de eerste opdracht wordt verdeeld, dus de relevante vragen zijn over welk volume deze worden verdeeld en wat er met de gereedschappen gebeurt als het programma wordt beëindigd. Ook de firmware is niet onderhandelbaar in dezelfde zin als de eenheidsprijs: de microfoonset, de afstemming van de digitale signaalverwerking en de standaardverwerkingsstatus maken deel uit van het product, en een leverancier die hier niet over wil praten, laat weten dat het akoestische gedrag vastligt en dat de behuizing uw enige instrument is.
Documenten die u vóór de aanbetaling moet opvragen. De microfoonconfiguratie op schrift, inclusief het aantal en de samenvoegmethode. Een schriftelijke beschrijving van de verwerking en de verwachte artefacten. De referentiegegevens van het rapport van de derde partij, met de methode en de datum, als die bestaan. De certificaatnummers, met de uitgevende instantie en de geldigheidsdata. De modelaanduiding zoals die op de offerte staat, in plaats van die wordt geïmpliceerd door een serienaam. De route voor monsters zelf vindt u bij monsterbeoordeling.
Bedingen die u in het contract moet opnemen. De modelaanduiding als afzonderlijk regelitem, met de bijbehorende certificaatnummers. De acceptatiecriteria voor het monster, met verwijzing naar de vijf posities en het afgestemde uitgangsniveau. Een beding die melding vereist vóór elke wijziging van de microfoon, de afstemming van de digitale signaalverwerking of de firmware, omdat een firmwarewijziging het akoestische resultaat verandert zonder de hardware te wijzigen. Een beding over wie de kosten draagt wanneer het monster niet aan de acceptatiecriteria voldoet.
Een hypothetische, spraakgestuurde productlijn getest tegen een gevestigde headsetleverancier
Wat volgt is een uitgewerkt voorbeeld en geen klantenproject. Het staat hier om de volgorde van de beslissingen te laten zien, niet om een resultaat te beschrijven.
Neem een merk dat een door oproepen gestuurde categorie betreedt met een eerste productlijn en concurreert met een gevestigde headset. De inkoper heeft één leverancier die een Bluetooth-audiomodel, een gewenste prijsklasse en een kanaal met zowel een professionele inkoper als een incidentele gebruiker aanbiedt. De beperkende factor is dat de vermelding van het merk wordt gelezen door mensen die al een werkend alternatief in hun zak hebben. Een product dat slechter klinkt dan het gevestigde product, is een product dat geen tweede aankoop krijgt.
Stap één, de omgeving. De inkoper noteert eerst waar de gesprekken plaatsvinden, voordat er iets anders wordt geschreven: een treinstation, een straat, een kantoor. Daarmee zijn de testposities meteen helder, want een treinstation en een straat zijn niet dezelfde geluidsomstandigheden. Een protocol dat ze door elkaar haalt levert een resultaat op waar niemand iets mee kan. De inkoper noteert ook wat een mislukt gesprek het programma kost: een functie die klanten niet meer gebruiken, dus een probleem met klantbehoud en niet met retourzendingen.
Stap twee, de vragenlijst. De acht vragen gaan als lijst naar de leverancier. De antwoorden maken de leverancier glashelder. De microfoonconfiguratie komt terug met een aantal en een combinatiemethode. De verwerking komt terug met een benoemde techniek en, opvallend genoeg, een beschrijving van het artefact ervan. De verwijzing naar het rapport van een derde partij komt terug met een methode en een datum, en het nummer is op te zoeken in het register van de uitgever. Het uitgangsniveau komt terug als een waarde. Op basis daarvan weet de inkoper dat de leverancier de akoestische ontwerp zelf beheerst en niet alleen een specificatielijst doorgeeft. De prijsvergelijking wordt daardoor een vergelijking tussen twee ontworpen producten in plaats van tussen twee datasheets.
Stap drie, de basislijn en de twee afstanden. De basislijn met gelijke niveaus wordt eerst ingesteld, waarna de inkoper de instelling vastlegt. Op één meter presteren beide kandidaten acceptabel en bewijst de test niets. Dat is te verwachten en is precies de reden dat het een controlemeting is. Op drie meter splitsen de kandidaten zich, en dat verschil loopt in de richting die de antwoorden van de leverancier voorspelden.
Stap vier, het live gesprek. Het live gesprek wordt beoordeeld door de kant op afstand, die de modelnaam niet ziet. Een van de kandidaten levert een opmerking die de inkoper niet had gevraagd: het gesprek was duidelijk. Die ene ongevraagde opmerking is meer waard dan een duidelijkheidsscore. De inkoper legt deze vast als waarneming en zet hem niet om in een getal.
Stap vijf, straat en wind. De straatomstandigheden worden vastgelegd bij een vast geluidsniveau, waarbij het geluidstype bij beide kandidaten gelijk blijft. Hier is het verschil groter dan op drie meter. Dat is de bevinding die de beslissing verandert: het verschil tussen de twee producten zit niet in het gevoeligheidsverschil in een stille ruimte, maar in het verschil in geluidsverwerking in de omgeving waarvoor het product daadwerkelijk wordt gekocht.
Stap zes, de artefactcontrole. De artefactcontrole wordt apart van de beoordeling uitgevoerd. Daarbij wordt bij een van de kandidaten een pompartifact gevonden dat de duidelijkheidsscore als hoogste had gerateerd. Op dat moment keert de rangschikking om en begrijpt de inkoper waarom de kolom voor artefacten al vóór de luistertest in de beoordelingsmatrix moest staan, en niet erna.
Stap zeven, de commerciële structuur. De inkoper houdt de kandidaat met de beste geluidsverwerking, onderhandelt de minimale afnamehoeveelheid over twee modellen in plaats van één, splitst de eerste levering bij de mijlpaal voor goedkeuring van het monster zodat de beslissing over de artwork de akoestische beslissing volgt, en stelt een meldingsclausule op voor firmwarewijzigingen, zodat een latere verwerkingsupdate de uitkomst niet stilletjes kan verschuiven.
Het resultaat is een programma waarin de akoestische beslissing in één week is genomen op basis van een gerangschikte tabel met drempelwaarden, nog vóór de verpakking was goedgekeurd. De beslissende stap was niet de luistertest. Het was het opnemen van de kolom voor artefacten in de beoordelingsmatrix vóór de luistertest begon.
Wat we publiceren over microfoons, en wat we niet schatten
Een microfoonvergelijking is hier alleen de moeite waard als die één keer wordt uitgevoerd, met een script en met alle variabelen constant gehouden. Het resultaat moet worden vastgelegd, zodat het opnieuw kan worden bekeken wanneer een klant een klacht indient. We publiceren de techniek voor de Bluetooth-audiofamilie en de mogelijkheden van het bedrijf op het gebied van directionele audio en slimme geluidsreductie. Voor geen enkel model uit deze familie publiceren we een microfoonspecificatie.
We noemen geen microfoonwaarde uit de branche voor een product dat we niet zelf hebben gemeten en presenteren een technieknaam niet als resultaat. We zijn ook duidelijk over de grens van elke vergelijking: deze bepaalt een rangschikking onder de omstandigheden die u hebt getest, maar geen rangschikking in de omgeving waarin uw klant het product zal gebruiken en evenmin een rangschikking over de populatie die de leverancier zal verschepen. Voor beide is een controle aan de productiezijde nodig: een referentie-eenheid, een vastgestelde testfrequentie en een rapport van een derde partij over het afgewerkte product.
Wat u ons kunt sturen voor een schriftelijk vergelijkingsscript
Stuur ons de twee kandidaatmodellen, de omgeving waarin je kanaal wordt gebruikt en de prijsklasse waarmee je werkt. Wij schrijven het vergelijkingsscript voor je, inclusief de tekst, de afstanden, de geluidsomstandigheden en de rijen met beoordelingscriteria, zodat je iets publiceert waarvan je het zelf hebt gehoord, in plaats van iets dat je is verteld. De achtergrond staat bij ruisbeheersing, de alternatieve vormfactor is open-oraudio en de voorbeeldroute is evaluatie van samples.
Gerelateerd leeswerk
- De achtergrond — ruisbeheersing
- De voorbeeldroute — evaluatie van samples
- De alternatieve vormfactor — open-oraudio
Vertel ons de twee producten en de omgeving, dan schrijven wij het vergelijkingsscript voor je.



