Een voice assistant op een bril met camera bereikt een regelgevend systeem waarvoor de hardware alleen nooit zou worden goedgekeurd. De radio voldoet al. De mobiele verbinding heeft al een testrapport voor vervoer. Wat verandert wanneer de microfoon begint te transcriberen, de camera begint te uploaden en een taalmodel begint te antwoorden, is dat het product persoonsgegevens gaat verwerken die het zelf niet heeft gegenereerd. De verplichtingen volgen dan de gegevens in plaats van het apparaat. AI-functies van slimme brillen: hoe regelgeving hiervan invloed heeft wordt daarom het beste beantwoord met vier grenzen waarop een functie zich moet afstemmen, elk met een andere eigenaar en een ander document. Zorg dat die vier kloppen, dan stopt de AI-functie een marketingrisico te zijn en wordt zij een functie die je kunt specificeren. Kloppen ze niet, dan voldoet het product als hardware, maar niet als software. Dat is de moeilijkste positie om te verdedigen.
AI-functies van slimme brillen: wat een beoordelaer opent
De inkoper achter deze vraag
De lezer is meestal een productmanager aan de kant van het merk, met een complianceverantwoordelijke naast zich, of een inkoper die is gevraagd een product vrij te geven voor een markt waarin het bedrijf nog nooit heeft verkocht. Beiden hebben een specificatie voor de hand waarin staat: "AI voice assistant", en geen van beiden kan daar een dossier van maken. De vraag die zij stellen is niet technisch. Het is: wat moet ik aanleveren, in welke volgorde, en wie in mijn organisatie is verantwoordelijk voor elk onderdeel?
Waar zij het meest voor vrezen, is de verplichting te laat te ontdekken. Een probleem met de radio is vroeg zichtbaar, omdat het op de planning voor de hardware staat. Een probleem met gegevens komt pas nadat het ontwerp is goedgekeurd, omdat het afhangt van wat de dienst met een opname doet en niet van wat het apparaat bevat. Een probleem met claims komt als laatste, wanneer een productvermelding live staat en er al een marketplace-review of klacht van een klant is binnengekomen.
Er is nog een tweede angst die het hele gesprek bepaalt. Inkopers in deze categorie hebben specificaties gekregen van leveranciers die de AI-functie als een afzonderlijk onderdeel behandelden. Zij hebben geleerd dat een beschrijving van een mogelijkheid geen specificatie is. De nuttige dienst die een fabriek kan leveren is daarom geen compliancegarantie. Het is een nauwkeurige kaart van wat er bestaat, wat nog ontbreekt en wat moet komen van de platformeigenaar. Wanneer een inkoper vraagt welk model moet worden goedgekeurd voor een lancering waarbij compliance vooropstaat, is het eerlijke antwoord dat de modelkeuze secondair is aan de vier antwoorden hieronder. Een leverancier die met het model begint, beantwoordt een andere vraag dan die is gesteld.
Waarom de AI-laag het gewicht van het dossier verandert
Een verbonden wearable bevindt zich al in verschillende regelgevingskaders voordat er enige AI-functie wordt toegevoegd. Radioapparatuur in de Europese Unie valt onder de Radio Equipment Directive (EU) 2014/53/EU. De genoemde geharmoniseerde normen, waaronder EN 18031, behandelen de cybersecurity-eisen voor radioapparatuur. Algemene veiligheidsverplichtingen voor producten volgen uit de General Product Safety Regulation (EU) 2023/988, die van toepassing is sinds 13 december 2024 en aanvullend is op sectorspecifieke regels in plaats van deze te vervangen. Een mobiele verbinding die de grens overgaat, vereist een UN 38.3-testrapport. Stofverklaringen voor materialen komen op de markt via de regelgeving rond RoHS en REACH.
Dat zijn allemaal dossiers die bij de hardware passen. Ze worden beantwoord met een testrapport, een conformiteitsverklaring en een materialendossier. Een fabriek kan die drie doorgaans alle drie leveren, omdat de fabriek de stuklijst beheert.
De AI-laag past niet bij de hardware. Een functie die wordt omschreven als "AI voice interaction", impliceert, ongeacht of de catalogus dat vermeldt, dat audio het apparaat verlaat. Het impliceert een abonnement of account. Het impliceert een reeks talen, een nauwkeurigheidspositie, een gegevensstroom en een jurisdictie. De fabriek heeft daar geen van alle zeggenschap over, en ze veranderen allemaal wat er in het dossier moet staan. Het praktische gevolg is dat de AI-functie het aantal documenten waarop een lancering afhankelijk is vermenigvuldigt, zonder dat er nieuwe hardware aan het eigen testregime van de fabriek wordt toegevoegd.
Daarom zorgt een AI-functie die als functie wordt behandeld — een regel in een specificatie, een formulering in een productvermelding — ook voor onevenredig veel risico. Het hardwarewerk heeft vanzelfsprekend één eigenaar. Het softwarewerk heeft er vier.

De radio- en cybergrens die een verbonden bril creëert
Wat het raamwerk voor radioapparatuur en de genoemde normen vereisen
Zodra een bril een radio en een verbonden applicatie bevat, is het een radiproduct en een verbonden product, en moet het dossier beide dekken. In de Europese Unie betekent dit een beoordeling van overeenstemming met de Radioapparatuursrichtlijn, waarbij de beveiligingseisen worden behandeld via de geharmoniseerde normen waarnaar daarin wordt verwezen. EN 18031 is het onderdeel waarmee kopers het vaakst te maken krijgen, omdat softwareintegriteit, updatemechanismen en gegevensverwerking daar een rol in spelen.
Voor een AI-functie in het bijzonder zijn er drie onderwerpen belangrijker dan de rest, en een koper moet alle drie kunnen benoemen in een vragenlijst voor leveranciers. Het eerste is het mechanisme voor software-updates: wat wordt geleverd, via welk kanaal, hoe wordt het ondertekend en hoe ontvangt een klant het? Het tweede is het proces voor het afhandelen van kwetsbaarheden: hoe wordt een beveiligingsprobleem in de radiostack of de applicatie gemeld, bijgehouden en aan de gebruiker meegedeeld? Het derde zijn de gegevens die het apparaat opslaat of verstuurt, en dat is waar het radiodossier en het dossier voor gegevensbescherming samenkomen.
Voor de Verenigde Staten geldt het kader van de Federal Communications Commission voor de radioapparatuur zelf, en gelden er in andere markten equivalente routes voor overeenstemming. Het commerciële gevolg voor een koper is dat het bewijsmateriaal voor de radio per model en per markt wordt vastgesteld. Een variant met een extra applicatie of een andere module kan dus een eigen beoordeling vereisen.
Wat een radiodossier niet kan afronden
Hier zit de valkuil. Een volledig radiodossier kan een product geschikt maken om op een markt te worden aangeboden, terwijl de koper nog steeds de vragen niet kan beantwoorden die door een AI-functie worden opgeroepen. Het radiodossier regelt het gedrag van de zender. Het regelt niet wat de applicatie met een opname doet, waar de opname wordt verwerkt, wie de dienst exploiteert, hoe lang de opname wordt bewaard of wat er gebeurt wanneer het abonnement verloopt.
Er is een tweede grens die mensen vaak onderschat. Een technisch dossier voor radioapparatuur documenteert het product zoals het wordt geleverd. Als de applicatie op dat product na de introductie een ander gedrag krijgt — een nieuw model, een nieuwe gegevensbestemming, een nieuwe toestemmingsflow — beschrijft het dossier een product dat op de markt niet meer bestaat. Daarom is een meldingsperiode voor gedragwijzigende updates een nalevingsmaatregel en niet slechts een commerciële formaliteit.
De derde grens is organisatorisch. Het radiodossier wordt samengesteld door een engineering- en kwaliteitsfunctie. De antwoorden over AI komen van een platformeigenaar, een juridische functie en een marketingfunctie. Als een introductieplan ervan uitgaat dat één team alles kan samenstellen, is het plan fout voordat het begint.
Het schema hierboven is voor een koper het nuttige deel van deze bespreking, omdat het laat zien wanneer het bewijsmateriaal beschikbaar komt. De periode begint voordat de bestelling wordt geplaatst, niet daarna, en eindigt bij de goedkeuring, niet bij de verzending. Een plan dat het radiobewijsmateriaal beschouwt als een voorwaarde voor verzending en het AI-bewijsmateriaal als een bijproduct van de introductie, heeft de volgorde omgekeerd.
De gegevensgrens, die de microfoon bepaalt voordat de functies dat doen
De vragen die een beoordeling van gegevensbescherming oproept
Een microfoon in een draagbaar apparaat is juridisch gezien een gegevensverwerkingsapparaat, en de vragen die daarop volgen zijn gangbaar: welke gegevens worden verzameld, op welke grondslag, waar worden ze verwerkt en opgeslagen, hoe lang worden ze bewaard, welke rechten heeft de gebruiker en is de gegevensstroom gedocumenteerd voor de beoordeling? Een camera voegt beeldgegevens toe, waarvoor doorgaans een hogere privacyverwachting geldt dan voor audio.
Bij een koper in deze categorie begint de beoordeling meestal met drie vragen. Verlaten de audiogegevens het apparaat en, zo ja, naar welke exploitant en in welke jurisdictie? Is er een account, en wat onthult de accountidentifier of de registratiegegevens? Is er een bewaartermijn en kan de eindgebruiker opgeslagen gegevens verwijderen?
Dit zijn geen vragen over de bril. Het zijn vragen over een dienst, en het eerlijke antwoord luidt meestal dat de dienst door iemand anders wordt geëxploiteerd. Dat is in deze categorie volstrekt normaal — een merk dat een white-labelproduct met een assistent van een derde partij inkoopt, koopt een afhankelijkheid — maar die afhankelijkheid moet met een genoemde eigenaar in een technisch dossier worden vastgelegd.
Waarom het antwoord van de dienst moet komen
De reden dat dit niet uit een datasheet kan worden opgelost, is dat dezelfde hardware zich anders gedraagt onder twee verschillende servicearrangementen. Identieke firmware en identieke optica kunnen volledig verschillende nalevingsposities opleveren, afhankelijk van of de inferentie op de telefoon, op een regionale server of op een apparaatendpoint die het merk controleert, wordt uitgevoerd. De fabrik kan u vertellen wat de processor kan. De fabrik kan u niet vertellen wat de platformeigenaar ermee heeft besloten.
Er is een praktisch gevolg voor inkoop. De koper moet het datapad beschouwen als een aankoopvoorwaarde in plaats van als een punt dat later moet worden bevestigd. Een product waarvan het datapad is vastgelegd, kan in een dossier worden opgenomen; een product waarvan het datapad leeg is, kan dat niet, en een lege plek in een regelgevingsdossier is een ander soort object dan een lege plek in een specificatieblad. Het blokkeert.
Dezelfde redenering geldt voor de vraag over bewaartermijnen en voor de vraag over verwijdering. Beide kunnen niet uit de hardware worden afgeleid, en dit zijn de vragen die een gegevensbeschermingseerste beoordeling als eerste zal stellen, omdat ze het enige antwoord vormen dat in het eigen gedrag van het product zichtbaar is.

De claimgrens die productteksten bij toeval overschrijden
Gezondheid, gehoor en de grens die wordt getrokken bij 21 CFR 800.30
Van de vier grenzen is dit de grens die bij toeval wordt overschreden, niet met opzet. Dit gebeurt in een kop, een subkop of een vertaalde productpagina die is geschreven door iemand die een functielijst kreeg en werd gevraagd deze waardevol te laten klinken.
De medische en gezondheidsclaimgrens in deze categorie is scherp. De richtlijnen bepalen dat beengeleidingsproducten in de Verenigde Staten niet mogen worden verkocht als achter-de-toon gehoorapparaten, op basis van de definitie van luchtgeleiding in 21 CFR 800.30. Hieruit blijkt hoe nauwkeurig deze grenzen worden getrokken. Een product dat geluid vastlegt en verwerkt, is daarmee geen hoortoestel, en een product dat zichzelf beschrijft als een monitor voor welzijn, slaap, focus of oogvermoeidheid, heeft daarmee geen wellnessfunctie. In sommige markten brengt die beschrijving het product in een gereguleerd claimgebied.
De woordenschat die tot de overschrijding leidt, is duidelijk omschreven, en het is de moeite waard een copywriter de lijst te geven in plaats van een principe. De werkwoorden zijn monitoren, detecteren, diagnosticeren, meten en beschermen. De objecten zijn slaap, gehoor, gezichtsvermogen, stress en bloeddruk. De kwalifiers zijn klinisch, medisch, therapeutisch en beschermend. Een uitdrukking zoals "beschermt uw ogen tegen vermoeidheid door schermgebruik" bevat een object, een claim en een voordeel, en in de meeste markten is die combinatie voldoende om een regelgevingsvraag op te roepen over een product waarvoor geen dergelijk bewijs bestaat.
Een woordentest die een copywriter zonder jurist kan uitvoeren
Er bestaat een praktische test die vóór een juridische beoordeling wordt uitgevoerd en de meeste onbedoelde overschrijdingen opspoort. Stel voor elke claim in de productlisting drie vragen in deze volgorde. Beschrijft de claim wat de hardware doet, of wat de hardware bereikt? Noemt deze een lichaamsfunctie, een gezondheidsuitkomst of een klinisch effect? Impliceert deze een voordeel voor de gebruiker dat niet wordt gemeten?
Een claim die op alle drie de punten slaat — de hardware beschrijft, geen lichaamsfunctie noemt en geen ongemeten voordeel impliceert — is een capabilityclaim. Dat is de categorie waarin de catalogus in dit assortiment valt: een AI-stemassistent als sleuteltechnologie, en AI-vertaling op de K01 vermeld als een waarneming van onze eigen onafhankelijke site, niet als een gepubliceerde specificatie.
De omgekeerde test wordt ook toegepast op de taal van de leverancier. Als een voorstel de functie beschrijft als "altijd nauwkeurige" vertaling of "naadloze" herkenning, zijn dat claims, geen beschrijvingen, en die vereisen de onderbouwing die de volgende secties beschrijven.

Vier grenzen omzetten in een aanvraag aan de leverancier en een contractclausule
Waar u om moet vragen en in welke volgorde
De vragen die u aan een leverancier moet stellen zijn kort, en de volgorde is belangrijker dan de lijst. Een koper die in één keer twintig vragen stuurt, krijgt twintig antwoorden in de volgorde die de leverancier handig vindt. Een koper die er vier stuurt, één na de andere, krijgt vier antwoorden in de volgorde waarin ze de volgende beslissing deblokkeren.
Voordat u bestelt, is het de moeite waard de beoordelingscriteria voor de antwoorden zelf vast te leggen, omdat de antwoorden in drie vormen binnenkomen. Een document sluit een vraag af. Een toezegging sluit een vraag voor een bepaalde periode af. Een beschrijving sluit niets af, en de meest voorkomende valkuil in deze categorie is dat een beschrijving wordt behandeld als een toezegging, omdat deze in hetzelfde document stond als twee andere beschrijvingen die wel toezeggingen waren.
Eerst: verwerkt de functie de gegevens op het apparaat, op de telefoon of in een genoemde dienst. Dit ene antwoord bepaalt de gegevenslocatie, de connectiviteitseis, de verwachte latentie en de terugkerende kosten. Het is ook het antwoord dat vrijwel nooit wordt vermeld, en waar al het andere van afhangt.
Tweede: waar worden de gegevens verwerkt en opgeslagen, en in welke jurisdictie, met welke bewaartermijn en welk verwijderingsproces. Dit is een verzoek om documenten in plaats van een vraag, omdat een mondeling antwoord over een jurisdictie in een dossier niets waard is.
Derde: is de functie, of een onderdeel ervan, in een van de markten waarin het product wordt verkocht een medische of gezondheidsclaim. Als er enige twijfel is, is het antwoord ja, en een ja betekent een langer traject dan alle andere onderdelen van de lancering samen.
Vierde: hoe wordt aan de cyberveiligheidseis voldaan en welke toezegging geldt voor updates en de afhandeling van kwetsbaarheden. De route verloopt via de genoemde geharmoniseerde norm in de Europese Unie en de equivalente norm in elke andere markt, en het antwoord is een technisch dossier in plaats van een claim.
Onder deze vier punten liggen de vragen die de commerciële vorm van de functie bepalen: welke modellen worden ondersteund, is een abonnement vereist, wat gebeurt er wanneer een plan vervalt, wie is eigenaar van de applicatie en de klantenaccount, en wat is het versiebeleid. Geen van deze punten is regelgevend, en allemaal houden ze waarschijnlijk de lancering vaker tegen dan de regelgevende punten.
De afwegingen moeten expliciet worden benoemd, omdat inkopers ze vaak vermijden en er vervolgens voor betalen. Een smalle claim overleeft de beoordeling en verkoopt minder. Een brede claim verkoopt meer en creëert een nalevingspunt dat vóór de lancering moet worden afgerond, met kosten die doorgaans groter zijn dan de lancering zelf. De juiste vraag is niet hoe breed de claim mag zijn, maar hoe breed die kan zijn en nog steeds kan worden onderbouwd. Voor de meeste van deze modellen is de onderbouwde reikwijdte smaller dan de aantrekkelijke reikwijdte.
Controleren wat er binnenkomt
De verificatiestap is kort en procedureel. Stel voor elk antwoord vast in welke vorm het is geleverd. Een document is een document. Een dia is een dia. Een zin in een e-mail is een e-mail. In een regelgevend dossier overleeft alleen de eerste categorie, en de inkoper moet vooraf bepalen welke antwoorden als document moeten binnenkomen, in plaats van dit tijdens de beoordeling te ontdekken.
De controlmethode is dezelfde als elders bij hardware-inkoop, maar toegepast op een software-antwoord: geef aan wat u verwacht, bekijk wat er is binnengekomen en noteer het verschil. Een inkoper die niet kan beschrijven hoe een antwoord moet worden gecontroleerd, accepteert uiteindelijk het antwoord, en zo wordt een niet-verifieerbare specificatie zes maanden later een contractueel probleem.
Er zijn drie controles die expliciet moeten worden uitgevoerd. De eerste is consistentie tussen documenten: het model dat in het radiodossier wordt genoemd, het model dat in het technische dossier wordt genoemd en het model in de bestelling moeten hetzelfde model zijn. De tweede is actualiteit: een gegevenspad dat wordt beschreven in een document van vóór de huidige firmwarerelease beschrijft een product dat niet meer wordt geleverd. De derde is dekking: als een vraag alleen is beantwoord voor de markt waarin de leverancier al verkoopt, dekt het antwoord niet de markt waarin u wilt lanceren.
Er is een vierde controle die inkopers overslaan omdat deze procedureel overkomt, en juist deze controle levert de meeste problemen op. Vraag de leverancier om schriftelijk te vermelden welke van de vier grenzen hij niet dekt. Een leverancier die de leemte benoemt, geeft u een bruikbare kaart. Een leverancier die alle vier vaag beantwoordt, heeft u over geen van alle uitsluitsel gegeven.
De vier manieren waarop dit traject na de lancering misgaat
Dit zijn de terugkerende problemen, en elk heeft een symptoom dat bij een andere afdeling opduikt dan de afdeling die de oorzaak heeft veroorzaakt.
Het radiodossier beschrijft de hardware, maar bij de lancering wordt een dienst toegevoegd. Het symptoom is een technisch dossier dat niet langer overeenkomt met het product dat in gebruik is. De hoofdoorzaak is dat de applicatie na het opstellen van het dossier is toegevoegd. De preventie is een wijzigingsbeheermaatregel die aan de applicatie is gekoppeld, niet alleen aan de hardware.
Het gegevenspad is aangenomen in plaats van gedocumenteerd. Het symptoom is een inkoop- of nalevingsbeoordeling die weken vóór de lancering vastloopt. De hoofdoorzaak is dat het antwoord stond in een e-mail van een salescontact in plaats van in een document van de platformeigenaar. De preventie is om het gegevenspad te behandelen als een voorwaarde voor de inkooporder.
De claim gaat in een vertaalde vermelding over de grens van gezondheidsclaims. Het symptoom is een klacht die als veiligheidskwestie is geformuleerd, of een zoekopdracht op de marktplaats. De hoofdoorzaak is dat een gelokaliseerde vermelding is geschreven op basis van een functielijst in plaats van de goedgekeurde formulering. De preventie is één goedgekeurde claimset per markt, waarbij de gelokaliseerde tekst daaraan wordt getoetst.
De leeftijdspositie voor kinderen is afgeleid van het model. Het symptoom is een marktvraag over de geschiktheid voor leeftijden waarop niemand antwoord kan geven. De hoofdoorzaak is dat de certificeringsstatus voor de categorie voor kinderen ons niet bekend is en dat zo'n vraag op aannames is gebaseerd. De preventie is om de vraag als openstaand te markeren en de leverancier schriftelijk te vragen om de rij in te vullen.
Waar het verzoek een onderhandelbare voorwaarde wordt
Certificeringskosten en doorlooptijd voor certificering zijn geen commerciële hefboomen. Het tarief geldt per productfamilie, de verstreken tijd wordt bepaald door het testlaboratorium en de wachtrij, en een inkoper die hard onderhandelt over dit bedrag niets wint en geloofwaardigheid verliest. Hetzelfde geldt voor de regelgevende behandeling zelf, die voortvloeit uit de functionaliteit en de formulering, niet uit de prijs.
Wat werkelijk onderhandelbaar is, is het bewijspakket. Of de leverancier een tweede evaluatieronde voor de AI-functie bekostigt als de eerste niet aan de acceptatiecriteria voldoet. Of het documentatiepakket in het eigen formaat van de inkoper wordt geleverd in plaats van dat van de leverancier. Of de platformeigenaar een gegevensverwerkingsovereenkomst ondertekent waarin de jurisdictie en de bewaartermijn worden genoemd. Of vooraf kennis wordt gegeven van een firmware- of modelwijziging die het gedrag van de assistent verandert, en over welke termijn. Of de app kan worden voorzien van een eigen merknaam voor een kanaal dat in meerdere markten actief is. Of een exemplaar uit de pilotcategorie kan worden behouden als werkend referentie-exemplaar naast de reguliere categorie, in plaats van als tentoonstellingsexemplaar.
De betalingsregeling is een gangbaar onderdeel: een aanbetaling op de bestelling, een saldo bij de inspectie vóór de verzenddatum en een retentie die op het dossier wordt gehouden in plaats van op de exemplaren. De reden om de retentie op de documentatie te houden is dat documentatie het onderdeel van dit programma is dat het meest waarschijnlijk onvolledig wordt geleverd.
Een uitgewerkt voorbeeld en de positie die wij hanteren
Een Europese kanaallancering, stap voor stap
Dit is een hypothetisch scenario en geen klantproject. Het dient om de volgorde te tonen, niet om een klant te beschrijven.
Neem een consumentenmerk dat via twee nationale detailhandelaren in de Europese Unie verkoopt. Het heeft uit ons assortiment een model met camera en AI-stemassistent geselecteerd, en de lanceringsdatum wordt bepaald door de najaarscatalogusdeadline van de detailhandelaren. De complianceleider van het merk heeft om een overzicht gevraagd van wat het product vereist voordat de vermelding live gaat. Het eigen team van het merk heeft nog nooit een verbonden wearable verkocht.
Stap één: de vier grenzen, in volgorde. Het merk stuurt de vier vragen in plaats van twintig. De antwoorden van de leverancier bevestigen dat de assistent een netwerk vereist, dat de applicatie door een derde partij wordt beheerd en dat het datapad in een document is beschreven dat de leverancier kan verstrekken. De vraag over gezondheidsclaims komt zonder problemen terug, omdat de beoogde formulering van het merk de mogelijkheden beschrijft en de documentatie van de leverancier hetzelfde laat zien.
Stap twee: het relevante gat. Het enige ontbrekende antwoord betreft het offline gedrag: wat blijft functioneren zonder verbinding. Dat antwoord bepaalt of het product in de vermelding met een netwerkvereiste kan worden verkocht en bepaalt ook wat het ondersteuningsscript vermeldt. Het merk vraagt er specifiek en schriftelijk naar en krijgt een opsomming in plaats van een ja of nee.
Stap drie: de formulering. Het bureau van het merk stelt de vermelding op. Het concept bevat een formulering waarin de assistent wordt beschreven als de gebruiker altijd nauwkeurig begrijpt. De complianceleider van het merk verwijdert die, niet omdat ze onjuist is, maar omdat er niets aan onderbouwt en het marktplaatsrisico ongelijk is verdeeld: een ware claim trekt een beetje aandacht, een niet-onderbouwde claim kan de vermelding kostbaar maken.
Stap vier: de commerciële structuur. Het merk neemt het opgesomde offline gedrag, de opzegtermijn voor gedragwijzigende updates en de levering van het document over het datapad op in de inkooporder. Het onderhandelt over de retentie op het documentatiepakket en accepteert dat het certificeringsgeld en de doorlooptijd vaststaan.
Stap vijf: de lancering. De hardware arriveert op tijd omdat de planning voor de hardware nooit at risk was. De functie arriveert op tijd omdat de juridische beoordeling bij stap één was ingepland in plaats van pas nadat de artwork was goedgekeurd. De vermelding beschrijft de beperkte werking, en het eerste ondersteuningsticket erover wordt beantwoord met een script waarin dit al staat.
De beslissende stap was de eerste. Vier geordende vragen kostten een week en hebben een beoordeling verwijderd die anders drie weken vóór de lancering zou hebben plaatsgevonden.
Wat onze catalogus wel en niet beantwoordt
We publiceren de AI-mogelijkheden zoals de catalogus ze vermeldt en markeren de rest als openstaand. We hebben er liever dat een koper een claim schrapt dan dat er een claim wordt gepubliceerd die niet verdedigbaar is.
Wat we publiceren: een AI-spraakassistent die in de cameraklasse als belangrijke technologie wordt genoemd, en AI-vertaling die voor de K01 is vermeld als observatie van onze eigen onafhankelijke site, niet als gepubliceerde specificatie. Daar houdt onze gepubliceerde positie op.
Wat we niet publiceren en voor geen enkel model uit het assortiment zullen schatten: de inferentiearchitectuur, het offlinegedrag, de talenlijst, de latentie, de nauwkeurigheid, het aantal onterechte activeringen, de abonnementsstatus, de details van de gegevensstroom, de app-exploitant en de jurisdictie voor gegevensopslag. We publiceren ook geen certificeringsregels per model. De exportcertificering op de omslag van onze catalogus is een bedrijfsniveaumogelijkheid. Een bedrijfsniveaumogelijkheid vertelt u niet dat een bepaald model een bepaalde certificering heeft, en daarom presenteren we die ook niet zo.
We schrijven of bekrachtigen ook geen productteksten die een AI-functie zo beschrijven dat deze een medische of gezondheidsclaim wordt. In deze categorie is de grens namelijk eerst een juridische vraag en pas daarna een marketingvraag.
Wat u ons moet sturen voordat de nalevingsbeoordeling is ingepland
Stuur ons de functie, de doelmarkten en het verkoopkanaal. Dan vertellen wij welke van de vier grenzen voor u beslissend is, welke vragen onze documentatie vandaag beantwoordt en welke vragen schriftelijk door de platformeigenaar moeten worden afgehandeld voordat een inkooporder wordt getekend. De technische achtergrond vindt u bij AI-functies van slimme brillen, de methode om specificaties te lezen in een datasheet lezen, de radioroute bij naleving van de EN 18031-cyberbeveiliging en de claimgrens bij naleving van de medische grens.
Gerelateerd leeswerk
- Technologie voor AI-functies
- Methode om een datasheet met AI-functies te lezen
- Naleving van de EN 18031-cyberbeveiliging
- Naleving van de medische grens
- Documentatieverplichtingen voor AI-functies
- Methode voor leveranciersverificatie
Vertel ons de functie, de markten en het kanaal, dan zeggen wij welke grenzen voor u beslissend zijn.



