Naleving van batterijvoorschriften is een van die gebieden waarop kopers aannemen dat één certificaat alles afdekt, waardoor die aanname een douaneprobleem veroorzaakt. De waarheid is dat een lithiumcel in een radioproduct onder meerdere afzonderlijke regelgevingen valt, dat geen daarvan een alternatief voor de andere is en dat elk regime op een andere plek, op een ander moment en bij een andere persoon tekortschiet.
Het belangrijke structurele punt bij de certificeringsvereisten voor batterijen in deze categorie is dat de meeste van deze verplichtingen rusten op de partij die het product in de markt brengt, niet op de fabriek die het assembleert. Dit is een juridische vraag met een rechtsgebiedsgebonden antwoord en die moet worden beantwoord vóór een inkooporder, niet bij de haven. De certificaten van de fabriek zijn een input voor uw nalevingsdossier; ze vormen niet uw nalevingsdossier.
Batterijduur van slimme brillen: vier nalevingsstelsels voor een radioproduct
Het helpt om de verplichtingen te beschouwen als vier afzonderlijke stelsels in plaats van één stapel, omdat ze onafhankelijk worden samengesteld, aangetoond en gehandhaafd. Een koper die ze als één stapel behandelt, krijgt uiteindelijk een dossier dat slechts twee ervan dekt.
Het transportstelsel. Dit is het regime voor lithium. Het bepaalt hoe het product per lucht, over zee en over de weg mag worden vervoerd en is het stelsel dat een zending bij een haven tegenhoudt. Het ziet op de cel in plaats van op het voltooide product en is de reden dat elk model in deze reeks verplichtingen voor verpakking, etikettering en documentatie heeft waarop elektronica zonder batterij geen verplichtingen heeft.
Het stelsel voor toegang tot de markt. Dit is het radio- en veiligheidsregime voor het voltooide product en is specifiek per rechtsgebied: de Europese Unie, de Verenigde Staten en andere markten hebben elk hun eigen kader en hun eigen bewijsvoering. Dit is het stelsel dat voorkomt dat een product in een markt wordt gebracht, in plaats van dat een zending wordt verplaatst.
Het stelsel voor productveiligheid. Dit dekt traceerbaarheid, de genoemde verantwoordelijke marktdeelnemer en de informatie die een online aan consumenten aangeboden product moet vergezellen. Dit is het stelsel waarop een detailhandelaar de nadruk zal leggen en dat een merk met een nalevingsfunctie bij de eerste bijeenkomst aan de orde zal stellen.
Het stelsel voor stoffen. Dit dekt beperkte stoffen in de elektronica en betreft een categoriebrede verklaring die desondanks moet overeenkomen met het werkelijke product dat de klant voor zich heeft.
Een vijfde groep moet worden genoemd, omdat kopers die vergeten: de cyberveiligheidsverplichtingen die sinds 1 augustus 2025 onderdeel zijn geworden van toegang tot de markt voor radioapparatuur in de Europese Unie. De cyberveiligheidseisen van de richtlijn inzake radioapparatuur worden op 1 augustus 2025 een verplicht onderdeel van CE-markering, zoals beschreven in de EN 18031-serie van geharmoniseerde normen, en ze omvatten beveiligde communicatie, encryptie, beveiligde opslag, toestemming van de gebruiker en een proces voor de afhandeling van vastgestelde kwetsbaarheden. Een product met een camera, een microfoon en een applicatie valt duidelijk binnen dat toepassingsbereik, en een nalevingsdossier dat vóór die datum is samengesteld, moet worden aangevuld met de nieuwe verplichtingen.
Wie draagt de verplichting daadwerkelijk?
De partij die het product assembleert, is meestal niet de partij die de nalevingsverplichting draagt. Bij een privélabelprogramma bepaalt dit verschil hoeveel werk het merk moet verrichten. Een koper kan in drie posities verkeren en die moeten vóór de eerste order schriftelijk worden vastgesteld, in plaats van te worden afgeleid uit de offerte.
Het merk is de fabrikant. Dit is de gebruikelijke positie bij een privélabelprogramma: het merk ontwerpt, specificeert en verkoopt het product, de fabriek produceert het en het merk is de partij die het in de markt brengt. In deze positie behoren de Conformiteitsverklaring, de productveiligheidsverplichtingen en de genoemde verantwoordelijke marktdeelnemer allemaal tot het werk van het merk. De certificaten van de fabriek zijn inputs in plaats van opleveringen.
De fabriek is de fabrikant. Dit komt voor wanneer de fabriek het product ontwerpt en het merk het onder een bestaande modelaanduiding doorverkoopt. De verplichting blijft grotendeels bij de fabriek en het merk moet de documenten verkrijgen en bewaren in plaats van ze op te stellen. De complicatie is de modellenlijst, omdat de eigen variantnamen van hetmerk daar niet op vermeld staan.
Een derde partij is de fabrikant. Dit doet zich voor wanneer een distributeur of een regionale entiteit het product onder eigen naam in de markt brengt. De verplichting van het merk wordt dan contractueel in plaats van regelgevingsrechtelijk. Dit is een legitieme structuur en verandert wie een vraag van markttoezicht moet beantwoorden.
Het praktische advies is kort en enigszins saai: stel vast in welke van de drie posities uw programma zich bevindt en leg dit vast in de leveringsovereenkomst. De meeste verwarring in deze categorie ontstaat doordat een merk uitgaat van een positie die het niet heeft. De kosten van die aanname worden zichtbaar tijdens een beoordeling in plaats van tijdens de inkoop.

Wat elk regime omvat en welk document dit aantoont
Elk regime heeft één document waarmee naleving wordt aangetoond en deze documenten zijn niet onderling uitwisselbaar.
UN 38.3. Dit is het transportregime. Lithiumcellen en -batterijen moeten worden getest volgens een vastgestelde reeks tests en worden bij verscheping over zee of door de lucht vergezeld van een testrapport. Het is geen kwaliteitskeurmerk en komt niet op het product voor. Het is een verzenddocument dat vervoerders controleren. Het document waarmee het wordt aangetoond is het testrapport, en het document waardoor het bruikbaar is, is het onderdeelnummer van de cel dat erop staat.
IEC 62133. De veiligheidsnorm voor draagbare lithiumcellen en -batterijen, en de norm die het vaakst wordt genoemd in documentatie over batterijveiligheid. De dekking verschilt per markt en per productcategorie. Het testrapport is een apart document van het transportrapport, ook al betreffen beide dezelfde cel.
De Radioapparatuurrichtlijn. In de Europese Unie omvat de RED voor elk product met een radiozender radio-eigenschappen, veiligheid en elektromagnetische compatibiliteit. Een slimme brilproduct met Bluetooth valt binnen de werkingssfeur, ongeacht of de koper het als een radioapparaat beschouwt. Het document is de Conformiteitsverklaring. Eén aspect ervan verrast kopers: de CE-markering is een eigen verklaring van de fabrikant, CE wordt niet door een autoriteit afgegeven en er bestaat geen CE-certificaatnummer om op te zoeken. De verklaring is het document. Deze moet het model vermelden en de modellenlijst daarop is wat u controleert.
De Algemene Verordening Productveiligheid. Van toepassing op consumentenproducten die op de markt van de Europese Unie worden gebracht, met verplichtingen rond traceerbaarheid, een genoemde verantwoordelijke marktoperator en online vermelde productinformatie. Dit is het kader achter de meeste marktplaatseis waaraan een Europese retailer moet voldoen. Daarom moet een merk kunnen antwoorden op vragen over een product dat het heeft ingekocht, maar niet zelf heeft gemaakt.
RoHS. Beperkte stoffen in elektronica. De norm geldt voor de hele categorie, maar de verklaring moet overeenkomen met het feitelijke product. Daarom kan een verklaring niet simpelweg worden overgenomen van een ander model uit het assortiment.
Het Amerikaanse kader. FCC voor de radio en een afzonderlijke reeks regels voor consumentenproducten en batterijen die niet worden gedekt door de FCC-aanvraag. Wie de FCC-aanvraag beschouwt als het Amerikaanse equivalent van een Europese Conformiteitsverklaring, mist een hele stap.
Wat een ontbrekend document kost, per regime
De reden om de dossiers gescheiden te houden, is dat elk op een andere moment en met een ander gevolg faalt. Een koper die de faalwijze van elk dossier kent, weet welke als eerste moet worden opgepakt wanneer de planning onder druk staat.
Een ontbrekend transportrapport stopt de zending. Het wordt bij de haven of de vervoerder geconstateerd. Het gevolg is vertraging, herlabeling of extra vrachtkosten, terwijl de planning al vaststond. Het is meteen zichtbaar en daardoor het eenvoudigst van de vier te verhelpen, mits het document vóór de productiedatum is opgevraagd en niet erna.
Een ontbrekende of niet-overeenkomende Conformiteitsverklaring stopt de verkoop. Dit wordt vastgesteld op het moment dat het product op de markt wordt gebracht, meestal door een retailer of marktplaats die erom heeft gevraagd. Het gevolg is dat reeds geproduceerde voorraad niet op die markt mag worden verkocht. De kosten betreffen opslag in plaats van vertraging. Daarom is voorraad vasthouden soms voordeliger dan die terugnemen.
Een ontbrekend productveiligheidsdossier komt tot uiting als een vraag van het verkoopkanaal. Het gevolg is dat de nalevingsafdeling van een retailer een vraag stelt die schriftelijk moet worden beantwoord. Het antwoord vereist doorgaans een genoemde entiteit en een traceerbare toeleveringsketen. In dit dossier ontdekt een privélabelinkoper dat de eigen leveranciersstructuur niet is gedocumenteerd.
Een ontbrekende stoffenverklaring komt het laatst aan het licht. Deze doet zich meestal voor tijdens een markttoezichtsbeoordeling of een producttestprogramma, wat een aanzienlijk duurdere plek is om een tekort vast te stellen dan bij de andere dossiers.
Wat u daadwerkelijk moet verkrijgen en wat elk document aantoont
Vier documenten, vier verschillende documenten met vier verschillende functies.
- De testrapporten, met de norm, de laboratoriumnaam, de datum en de modellenlijst op het rapport afgedrukt. Controleer of uw exacte modelaanduiding vermeld staat. Rapporten op familieniveau die een variant dekken, komen in deze categorie het vaakst voor.
- De EU-conformiteitsverklaring, met de naam van uw model en de richtlijnen waarop deze van toepassing is. Geen certificaatnummer — CE heeft er geen.
- De samenvatting van de batterijtests voor transport, waarin wordt bevestigd dat de cel gedekt is, met het onderdeelnummer van de cel afgedrukt.
- Een schriftelijke verklaring van wat de leverancier wel en niet kan leveren, zodat u vooraf weet of een markt die u niet had gepland beschikbaar is.
Het vierde document is datgene wat inkopers overslaan en dat de meeste tijd bespaart, omdat het een reeks verrassingen omzet in één gesprek. Zie hoe lang een certificaat geldig blijft voor de geldigheidsduur van een certificaat en wat vernieuwing inhoudt.

Modeldekking: waarom één certificaat niet automatisch geldt voor de volgende variant
Een rapport dat het platform dekkt, maar niet uw SKU, vertelt u iets over het platform. Als uw product een andere cel, een andere radioconfiguratie of een andere oplaadinterface heeft, is de dekking mogelijk niet van toepassing. Dit betekent niet dat de leverancier niet eerlijk is — zo werkt het certificeringssysteem, en dit is een verificatiestap die de inkoper zelf moet uitvoeren.
Er zijn drie specifieke redenen waarom een document dat één model dekt niet automatisch een ander model dekt. Het is de moeite waard om te weten met welke reden u te maken hebt voordat u van uitgebreide dekking uitgaat.
Een andere cel. De cel is een component met eigen testbewijs, en de transportsamenvatting is gekoppeld aan een specifieke cel. Een variant met een grotere cel heeft een cel waarvoor een andere transportsamenvatting geldt. Dit is het grootste gat in deze categorie en heeft ook de scherpste gevolgen, omdat het de zending betreft en niet de verkoop.
Een andere radioconfiguratie. Een wijziging van de antenne, de radiomodule of de firmware die het radiogedrag verandert, kan een nieuwe beoordeling van conformiteit vereisen, zelfs wanneer de modelaanduiding ongewijzigd blijft. De praktische vraag is of de modelaanduiding op uw bestelbon en de modelaanduiding op de verklaring dezelfde tekenreeks vormen.
Een andere oplaadinterface. Een Type C-configuratie en een magnetische configuratie op hetzelfde platform zijn voor een nalevingsdossier niet hetzelfde product, en een verklaring die het ene dekt, geldt niet automatisch voor het andere.
De pagina over exportcertificering in onze eigen catalogus bevat tien patentcertificaten, acht octrooien voor het uiterlijk van het ontwerp en twee gebruiksmodelpatenten, en vermeldt geen CE-, FCC- of RoHS-markering. De modelspecifieke conformiteitsdocumenten moeten op schrift worden verkregen — en een patentcertificaat zegt niets over de celconfiguratie, de UN 38.3-testsamenvatting of de oplaadinterface die een nalevingsdossier wel dekt. Daarom adviseren we inkopers om de documentatie op te vragen in plaats van te vertrouwen op een catalogusregel: een catalogusregel is geen document.
Een verwant punt betreft de rijen met de gepubliceerde specificaties. De IP-classificatie staat in de catalogus alleen bij twee modellen, de V06 en de S7, en de verklaring over exportcertificering in de catalogus beschrijft een bedrijfsbrede capability, geen afzonderlijke regel per model. Geen van beide kan worden omgezet in een certificeringsclaim per model, en een inkoper die dat probeert, creëert een specificatie die niet verdedigbaar is. Vraag in plaats daarvan om de modellenlijst.

Een nalevingsdossier opbouwen dat zowel een tussenpersoon als een detailhandel kan gebruiken
Het resultaat van dit werk is één geïndexeerd dossier. De indexering maakt het bruikbaar voor twee verschillende doelgroepen die er verschillende dingen van willen.
Een tussenpersoon wil voor de voorliggende zending weten welk document welke cel in welk model dekt en of het aanwezig is. Een detailhandel wil voor het product op het platform weten wie de verantwoordelijke economische operator is, wat de gedeclareerde naleving is en waar het onderbouwende bewijs staat. De eigen nalevingsafdeling van een merk wil het derde: de modellenlijst op elk document, zodat zij kan bevestigen dat het dossier dekt wat het beweert te dekken.
Zes stappen leveren dat dossier op, en ze staan bewust in deze volgorde.
- Noem de modellen en de varianten. De variantenlijst is de maatstaf waaraan alles else wordt getoetst en tegelijk de stap die het vaakst tot het einde wordt uitgesteld.
- Koppel elk model aan de bijbehorende rapporten. Elke celconfiguratie, elke radioconfiguratie en elke interface afzonderlijk, omdat het bewijs zo is opgebouwd.
- Controleer de modellenlijst die op elk rapport staat afgedrukt. Hier laten de meeste dossiers het afwijken zien, en dit is de goedkoopste stap om uit te voeren.
- Noem de verantwoordelijke economische operator. Eén naam, één adres, één rol, consistent in elk document en op elke markt.
- Stel het dossier samen met een index. Eén pagina met elk document, wat het behandelt, de datum en wie het heeft afgegeven.
- Controleer het dossier opnieuw vóór elke marktintroductie. Een dossier is een levend document, omdat er modellen bijkomen, leveranciers wijzigen en certificaten opnieuw worden afgegeven.
De twee stapels die het vaakst met elkaar worden verward, zijn het vervoersoverzicht en de markttoegangsverklaring. De onderstaande tabel is degene die wij aan de muur hebben hangen. Ze falen op verschillende punten, op verschillende momenten en bij verschillende mensen. Daarom moet een dossier dat beide behandelt, ze ook afzonderlijk behandelen.
De hercontrolecyclus en de drie wijzigingen die een dossier onderbreken
Een nalevingsdossier is geen document dat u één keer samenstelt. Het is een levende index die opnieuw moet worden gecontroleerd, omdat drie wijzigingen het vaker ongeldig maken dan al het andere, en geen van die wijzigingen kondigt zichself aan.
Een nieuw model of een nieuwe variant. Elke nieuwe modelaanduiding die aan het programma wordt toegevoegd, moet worden getoetst aan de modellenlijst op elk document, en die controle moet worden vastgelegd. Dit is de meest voorkomende reden waarom een dossier verouderd raakt, omdat er tijdens de looptijd van een programma voortdurend varianten bijkomen en het dossier meestal slechts eenmal aan het begin wordt samengesteld.
De vervanging van een cel of component. Een nieuwe cel betekent een nieuw vervoersoverzicht, een nieuw onderdeelnummer voor de cel en een nieuwe vermelding in het technische dossier. Hier verdient de vervangingsclausule uit de inkooporder zichzelf terug, omdat een schriftelijke meldingsplicht u het triggergebeuren oplevert in plaats van dat u het via een vervoerder hoeft te achterhalen.
Een wijziging van leverancier of rechtspersoon. Als de fabrikant wijzigt, wijzigt de Verklaring van Overeenstemming mee, omdat deze door de fabrikant wordt afgegeven. Dit is de wijziging die het vaakst plaatsvindt zonder dat iemand het opmerkt, omdat een prijswijziging en een leverancierswijziging vaak in dezelfde e-mail binnenkomen.
De drie controles zijn eenvoudig genoeg om volgens een vaste cyclus uit te voeren. De nuttige discipline is om elke controle aan iets te koppelen dat toch al gebeurt — een nieuwe bestelling, een nieuwe variant, een marktintroductie — en niet aan een kalenderherinnering waarvoor niemand verantwoordelijk is. Een dossier dat alleen wordt gecontroleerd wanneer er iets verandert, is een dossier dat wordt gecontroleerd.
Wat onze catalogus claimt en wat deze niet bewijst
Concreet geven wij aan welke certificeringen in onze catalogus worden geclaimd en maken wij duidelijk dat er geen certificaatnummers, uitgevende instanties of geldigheidsdata aan ons worden verstrekt. Wij presenteren een claim niet als een certificaat en wij zullen niet zeggen dat een certificaat uw model dekt zonder de modellenlijst op het document te hebben gezien.
Dat is bewust een smalle positie en het is de moeite waard te verklaren waarom dit de juiste keuze is voor een inkoper. Een certificaatnummer dat uit een catalogus is geciteerd, is een nummer dat niemand bij die leverancier noodzakelijk kan overleggen. Een inkoper die daarop een technisch dossier heeft gebouwd, ontdekt op het slechtst mogelijke moment dat het document niet bestaat. Een openlijkheden kunnen daarentegen worden gepland: u weet welk document u moet opvragen, bij wie u dat moet doen en u weet dat het ontbreken ervan een feit is en geen vermoeden.
Wij zullen ook ronduit vermelden wat niet aan ons is om te beslissen. De verplichting om een nalevend product op een markt te brengen, berust bij de partij die het daar op de markt brengt, niet bij de fabriek die het heeft samengesteld. De regelgevende behandeling volgt uit de functionaliteit en de bewoording, niet uit de prijs. Een inkoper die in de eigen structuur wil weten wie die verplichting draagt, moet dat vóór de eerste bestelling afstemmen met de eigen juridische afdeling en niet bij de haven.
Vertel ons op welke markten u wilt verkopen en wij vertellen u waarschijnlijk welke nalevingscope erbij betrokken is en welke onderdelen u daarvoor zelf moet verkrijgen.
Gerelateerd leesmateriaal
Vertel ons welke markten en wij zeggen welke nalevingsscope u kunt verwachten en welke documenten u moet verkrijgen.



