Wat u de leverancier moet vragen over de accuduur van slimme brillen: de runtimevragen die het programma bepalen
Een runtimecijfer zonder testvoorwaarde is geen specificatie. Het is een claim, en het verschil tussen twee opgegeven runtimewaarden kan een factor twee bedragen voor producten die verder vergelijkbaar zijn. De reden is dat de runtime afhangt van de belasting, niet van de capaciteit, en een opgegeven cijfer verbergt bijna altijd de belasting waaronder het is gemeten. Twee leveranciers die allebei "acht uur" opgeven, kunnen het hebben over een apparaat dat in de stand-bymodus staat en een apparaat dat continu audio afspeelt, en geen van beide heeft ongelijk.
Het gevolg voor een inkoper is dat het runtimecijfer niet tussen offertes kan worden vergeleken voordat het belastingsprofiel is vastgelegd. Dat is de eerste beslissing, en het is een beslissing over uw eigen product in plaats van over de leverancier: wat doet het apparaat de hele werkdag door? Afspelen, bellen, gebruik van de camera, een assistent die actief is, een verlicht display — elke combinatie levert een ander cijfer op, en het juiste antwoord is de combinatie die uw klus daadwerkelijk oplevert.
De tweede beslissing betreft de celopstelling. Onze catalogus publiceert celconfiguraties als de celwaarde en het aantal cellen, waarbij vermeldingen met twee cellen als twee afzonderlijke cijfers moeten worden gelezen. De audi categorie werkt met 55 mAh keer twee, 70 mAh keer twee, 90 mAh keer twee en één 100 mAh; de camera categorie loopt van 220 mAh bij de V03 en de V03 Pro, en de MT5 tot 290 mAh bij de CY03 en de L2 Utral, en de L1 Pro en de CY05; de MT6 zit er met 265 mAh tussenin; en de D17 heeft één cel van 115 mAh. Een inkoper die niet weet welke opstelling wordt ingekocht, kan geen lijn voor reserveonderdelen plannen, geen twee offertes met verschillende opstellingen vergelijken en geen runtimecijfer interpreteren.
De derde beslissing wordt het vaakst over het hoofd gezien en betreft het laadcijfer. De laadtijd wordt voor ons volledige assortiment gepubliceerd: twee uur of minder bij zesentwintig van de achtentwintig vermeldingen, en ongeveer één uur bij de D17 en de ZH12. Wat er niet samen mee wordt gepubliceerd, is de beginlaadstatus en het beëindigingscriterium. Zonder die informatie kan een laadtijd niet worden omgerekend naar een onderbreking en kan deze niet worden gebruikt om een ploegwissel of een doorlooptijd in het magazijn te plannen, omdat het cijfer aangeeft hoe lang een volledige lading duurt vanuit een niet-gespecificeerd beginpunt tot een niet-gespecificeerd eindpunt.
Wat onze gepubliceerde rijen vaststellen en wat ze openlaten
De gepubliceerde rijen zijn vollediger dan inkopers verwachten en het is de moeite waard om precies te weten wat ze bevatten. Elke vermelding in onze catalogus publiceert een batterijcapaciteit, een laadtijd en een nominale runtime. Dat is een reële en nuttige reeks gegevens, en een inkoper zou die moeten gebruiken in plaats van naar de datasheet van een concurrent te grijpen.
Wat de gepubliceerde rijen niet vaststellen, is onder welke omstandigheden de runtime is gemeten. Bij geen enkele vermelding is een testvoorwaarde vermeld en bij geen enkele vermelding is er een verwachting voor de levensduur vermeld. Daarom kan een programma met een vervangingscyclus van twee jaar en een programma met een cyclus van vijf jaar niet allebei worden bediend met een cijfer dat voor een nieuw toestel is opgegeven.
Er is ook een structureel punt dat inkopers vaak over het hoofd zien. Eenhonderd milliampère-uren komt vier keer voor in het assortiment, met drie verschillende runtimes en drie verschillende laadmethoden: de vermelding voor de AR-bril publiceert ongeveer acht uur met magnetisch opladen; de vermelding voor het specifieke lichtreactieve model publiceert ongeveer zeven uur met magnetisch opladen; de D11 en de D12 publiceren ongeveer zeven uur met Type-C-opladen; en de ZH12 publiceert ongeveer acht uur met Type-C-opladen. Capaciteit alleen identificeert geen product, en bij een vergelijking moet de laadmethode bij beide rijen worden vermeld.
Het laatste structurele punt betreft de case. Verschillende cameramodellen worden geleverd met een laadcase, en de case heeft een eigen capaciteit: 1400 mAh bij de CY05, de CY03 en de L1 Pro; 900 of 1400 mAh bij de L2 Utral; 1200 mAh in de opvouwbare case bij de MT6; en een niet-gepubliceerde capaciteit bij de KY06 en de MT5. De V03 Pro heeft helemaal geen case. Een case verandert de verpakking, het verzendgewicht en de documentatie voor batterijtransport, en een inkoper die nog niet heeft besloten of de case onderdeel van het product is, heeft de specificatie niet afgerond.

Wie de runtimeclaim bezit zodra het product in het kanaal is
De lezer hier is een producteigenaar aan de merkzijde die samenwerkt met een inkoper, een kanaalkoper die een private-labelassortiment opzet, of een category manager die een listing heeft geërfd met daarop een gebruiksduur. De situatie is één van drie: offertes vergelijken die de gebruiksduur onder verschillende belastingen vermelden, een nieuw artikelnummer openen voor een kanaal met een vastgesteld gebruikspatroon, of een listing herstellen waarvan een marketplace-reviewer de claim over de gebruiksduur heeft betwijfeld.
De claim is de plek waar deze categorie daadwerkelijk tekortschiet, en het probleem is structureel, niet technisch. Een door de fabriek opgegeven gebruiksduur die door het merk in een listing wordt overgenomen en door de detailhandelaar wordt herhaald, is een claim die drie keer wordt gedaan en slechts één keer wordt onderbouwd. Als het bewijs een laboratoriumwaarde was bij een afspeelvolume en een omgevingsconditie, dan heeft elk kanaal dat deze waarde herhaalt een laboratoriumwaarde herhaald. De eerste klant die het product in een echte omgeving gebruikt, heeft dan een terechte klacht die niemand kan oplossen, omdat de oorspronkelijke conditie nergens is vastgelegd.
Daarom reikt de verplichting van de inkoper verder dan de bestelorder. De omstandigheden waaronder de waarde tot stand is gekomen, moeten in de listing worden gepubliceerd, op dezelfde manier waarop de omstandigheden achter een technische waarde in elke andere categorie worden gepubliceerd. Als de waarde “ongeveer zeven uur bij onafgebroken afspelen” is, moet de listing dat vermelden. Een klant die “zeven uur” leest en bij gemengd gebruik zeven uur krijgt, is zo geholpen; een klant die “zeven uur” leest en er vier krijgt, is benadeeld.
Er is in deze categorie ook een tweede risicodrager die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien: de inkoper die de reserveonderdelen en de retouren plant. Een apparaat dat tijdens een dienst door de batterij valt, komt niet terug als defect. Het komt terug als een batterijklacht, die in de meeste systemen apart van een defect wordt geclassificeerd en daardoor nooit in het defectpercentage verschijnt. Niemand verhelpt de oorzaak, omdat de gegevens die dit zouden aantonen ergens anders worden opgeslagen. Een programma dat het belastingsprofiel publiceert en de specificatie van binnenkomende cellen daartegen controleert, vindt zijn eigen probleem voordat het kanaal dat doet.
Voor iedereen wiens klant een bedrijf in plaats van een consument is, is er bovendien een kanaalafhankelijkheid die moet worden gemeld. Veel werkomgevingen hebben een laadpunt en veel andere hebben dat niet. Hetzelfde product met dezelfde cel is in de ene omgeving een product voor zeven uur en in de andere een product dat op een specifiek moment van de dag moet worden opgeladen. De gebruiksduureis in het tweede geval is niet de opgegeven gebruiksduur, maar de beschikbaarheid van de lader. Een inkoper die de fabriek om de gebruiksduur vraagt zonder de klant naar het laadpunt te vragen, heeft de verkeerde vraag gesteld.
Waar de kosten van een batterijprogramma werkelijk zitten
De batterij is de plek waar programma’s voor slimme brillen het vaakst geld verliezen, en de reden is vrijwel altijd een specificatiehiaat en geen leveranciersfout. Een cel die alleen op capaciteit wordt opgegeven, zonder chemie, tolerantieband of verwachting omtrent restcapaciteit, is een cel waarvan de vervangingskosten onbekend zijn en waarvan het gedrag bij koude onbekend blijft.
De eerste kostenpost is de cel zelf, de regel die de inkoper vergelijkt. Dit is ook de post waarop vermeldingen met twee cellen het vaakst verkeerd worden behandeld. Als de ene offerte “55 mAh x 2” vermeldt en de andere “110 mAh”, is het tweede getal een afgeleid totaal en geen gepubliceerde regel. In een specificatie zijn de twee niet uitwisselbaar: de ene is een chemie en een aantal, de andere een som. Vraag de fabrikant om de configuratie zo op te geven als de catalogus die vermeldt en zorg ervoor dat de regel voor reserveonderdelen, de tooling en de celbestelling allemaal naar hetzelfde verwijzen.
De tweede kostenpost is de case, en in verschillende van onze camera configuraties is die groter dan de cel. Een case voegt een tweede cel, verpakkingsvolume, verzendgewicht, een laadinterface en een batterijvervoersverplichting toe. Twee van de vijf caseconfiguraties in onze catalogus vermelden een casecapaciteit van 1400 mAh. Eén vermeldt 900 of 1400 mAh, de MT6 vermeldt 1200 mAh in een vouwcase, en twee vermeldingen geven helemaal geen casecapaciteit op. Een inkoper die de caseconfiguratie nog heeft vastgesteld, heeft de verpakking nog niet vastgesteld, en verpakking is een van de langzaamst veranderende onderdelen van een lancering.
De derde kostenpost is de transportverplichting, die niet optioneel is en waarvoor een eigen doorlooptijd geldt. Een product met accu heeft een set transportdocumenten die met de goederen meereist, en de relevante accutransporttest is UN38.3. De verplichting geldt voor de ingebouwde cel én de behuizing, en een configuratiewijziging die een van beide beïnvloedt kan ertoe leiden dat de documentatie opnieuw moet worden afgegeven. Dit moet in het schema worden opgenomen als een item met een verantwoordelijke, en die verantwoordelijke moet al tijdens de offertefase worden aangewezen, niet door een expediteur worden ontdekt.
De vierde kostenpost komt nooit op een offerte voor en is meestal de grootste: de kosten van een claim over de gebruiksduur die het verkoopkanaal niet kan ondersteunen. Dit manifesteert zich als retourzendingen die geen defecten zijn, supportcontacten die geen storingen betreffen en een productlisting die een reviewer uiteindelijk in twijfel trekt. De enige verdediging is de voorwaarden waaronder het cijfer tot stand is gekomen af te spreken en die te publiceren.
De onderhandelingsruimte van de inkoper zit dus in de celindeling, de behuizingsconfiguratie, de transportdocumentatie en de acceptatiecriteria. Die zit niet in het capaciteitscijfer.

Een meetprotocol voor de gebruiksduur afspreken vóór de bestelling
Verificatie in deze categorie is een kort fysiek protocol en is in dit artikel waardevoller dan al het andere. De onderstaande volgorde gaat ervan uit dat elke stap is geslaagd voordat de volgende werd uitgevoerd.
Stap één: leg het belastingsprofiel vast voordat de eerste meting wordt uitgevoerd. Dit is de waardevolste zin in het artikel. Het profiel beschrijft wat het apparaat doet, op welk volume, hoe lang, met het netwerk in welke staat, met de camera in welke staat en met de assistent in welke staat. Een protocol dat pas na het resultaat wordt ontworpen, is een beschrijving, en een beschrijving kan niet als acceptatiecriterium worden gebruikt.
Stap twee: leg de beginlaadstatus en de omgevingstemperatuur vast. Een gebruiksduur die vanaf een volledig opgeladen accu bij kamertemperatuur wordt gemeten, is een andere meting dan een gebruiksduur die vanaf een gedeeltelijk opgeladen accu in een koud voertuig wordt gemeten. Als het verkoopkanaal onverwarmde voertuigen of winterse omstandigheden buiten omvat, is het koude cijfer het cijfer dat ertoe doet, en dat moet in het protocol staan in plaats van in januari een verrassing te zijn.
Stap drie: voer het profiel uit op een exemplaar uit de productieconfiguratie. Een engineering sample met een andere cel of een andere firmware is een ander product. Vraag met welke firmware het cijfer is gemeten en eis dat het testexemplaar de productiefirmware bevat.
Stap vier: herhaal de meting op een exemplaar uit het midden van de partij. Dit geeft de spreiding in plaats van één afzonderlijk cijfer, en die spreiding vertelt je hoeveel marge het acceptatiecriterium nodig heeft. Een cel die wordt aangeboden met een typische capaciteit presteert aan de lage kant van de tolerantieband in een exemplaar dat toevallig daar belandt, en de capaciteitsvariatie en de variatie in gebruiksduur zijn twee verschillende zaken.
Stap vijf: controleer de celspecificatie, niet alleen de gebruiksduur. Vraag om de minimale celcapaciteit, niet om een typische waarde. Een typische capaciteit is een productiegemiddelde, en een exemplaar aan de onderkant van de tolerantieband voldoet niet aan een acceptatiecriterium voor de gebruiksduur dat op basis van het gemiddelde is opgesteld.
Stap zes: vraag naar de verwachte capaciteitsbehoud gedurende de gewenste verkoopperiode. Dit is het cijfer dat het vaakst ontbreekt en dat het gedrag in het tweede jaar bepaalt. Het is ook het cijfer dat bepaalt of een programma van twee of vijf jaar geschikt is, en het is een ander gesprek dan dat over nieuwe exemplaren.
Stap zeven: leg het resultaat tegen het acceptatiecriterium vast in de inkooporder. Het belastingsprofiel, de beginstatus, de temperatuur, het aantal exemplaren, de minimale celcapaciteit en het criterium zelf. Neem daarna ook de set transportdocumenten, de vervangingsregel voor de cel en de herstelregeling voor accudefecten in dezelfde order op.
Waarom accuprogramma's mislukken
Een gebruiksduur wordt opgegeven zonder voorwaarden. Een streefcijfer werd vergeleken met een gemeten cijfer van een andere leverancier, en die vergelijking werd intern als resultaat gepubliceerd. De hoofdoorzaak is dat een cijfer zonder voorwaarden als een zelfstandig cijfer wordt behandeld. De controle is om in de offerte te eisen dat de voorwaarden worden vermeld en dezelfde voorwaarden te gebruiken als acceptatiebasis bij de inkomende inspectie.
Een cijfer voor gemengd gebruik wordt verkocht als doorlopend. De productlisting suggereert een doorlopende gebruiksduur die het product niet haalt. De hoofdoorzaak is dat het belastingsprofiel nooit is vastgelegd. De controle is om in je eigen listing de voorwaarden te publiceren in plaats van alleen het cijfer, en de formulering af te stemmen op de gegevens van de leverancier, zodat de twee nooit uiteenlopen.
De typische cel die als minimum werd behandeld. Een productie-eenheid aan de lage kant van de tolerantieband voldeed een interne controle niet en is afgeschreven. De hoofdoorzaak is dat de capaciteit als typisch is opgegeven. De controle is om de minimale celcapaciteit op te vragen en deze vast te leggen in de acceptatiecriteria.
De laadtijd die als omsteltijd werd gebruikt. Voor een ploeg was uitgegaan van een laadtijd van twee uur, uitgaande van volledige ontlading tot volledige lading vanaf een niet-gespecificeerde beginsituatie. De hoofdoorzaak is dat de beginstatus en het beëindigingscriterium nooit zijn gepubliceerd. De controle is om beide op te vragen en de laadtijd als bovengrens te behandelen, niet als planningswaarde.
Het gedrag in het tweede jaar waarvoor niemand had gepland. Het programma had een lange levensduur en er was geen verwachting vastgelegd voor capaciteitsbehoud. De hoofdoorzaak is dat de levensduur pas na de specificatie was vastgesteld. De controle is om eerst de levensduur vast te stellen en vervolgens de retentiecijfer op te vragen dat deze ondersteunt.
De behuizing die de verpakking veranderde. Een behuizingsconfiguratie werd toegevoegd nadat het artwork was goedgekeurd, waardoor de transportdocumentatie voor de batterij opnieuw moest worden uitgegeven. De hoofdoorzaak is dat de behuizing als accessoires werd behandeld in plaats van als onderdeel van de batterijconfiguratie. De controle is om de behuizing samen met de cel op de wijzigingscontrolelijst te zetten.
Niets op deze lijst is buitengewoon, en niets vormt een reden om een leverancier op te geven. Dit zijn redenen om het protocol vast te leggen en in de bestelling op te nemen.

De commerciële voorwaarden die een batterijprogramma kan veranderen en de voorwaarden die dat niet kan
Het batterijprogramma heeft één werkelijk invloedrijke commerciële hefboom, en dat is degene die inkopers te weinig gebruiken. Al het andere is een kleine concessie of een vaste kostenpost.
De celindeling en de behuizingsconfiguratie zijn de waarden die kunnen worden beïnvloed. Als een programma meerdere celindelingen omvat, vraag dan of dit afzonderlijk bestelbare configuraties zijn met elk een eigen onderdeelnummer en een eigen minimale bestelhoeveelheid, omdat hieruit een reserveonderdeelregel, een verpakkingsregel en een documentatiescope volgen. Uitgaan van een aantal configuraties in plaats van een aantal eenheden is wat de minimale afname per configuratie beïnvloedt.
De vraag naar standaardcel versus maatwerkcel is de vraag die het waard is om te stellen. Een maatwerkcel erft de minimale bestelhoeveelheid en de levertijd van de leverancier, en beide komen in de planning terecht. Een standaardcataloguscel erft een levertijd die de fabriek beheersen kan, en dat is een wezenlijk ander planningsrisico. Deze ene vraag is meer waard dan verschillende rondes onderhandeling over de eenheidsprijs.
Kosten voor monsters, aantallen evaluatie-eenheden en toeslagen voor eerste-artikelinspectie zijn onderhandelbaar en worden vaak weggegeven. Onder druk bij een eerste bestelling zijn deze eenvoudig te krijgen en kosten de leverancier weinig. Een batterijprogramma heeft er met name baat bij meer evaluatie-eenheden dan minder, omdat de tolerantieband van de cel wordt gemeten door de evaluatie.
De garantiestatus van de batterij moet voor wat het is worden genomen en in de overeenkomst worden opgenomen. Een leverancier die een batterijgarantie aanbiedt die verder gaat dan de productgarantie, doet een specifieke toezegging voor een component dat de meest voorkomende oorzaak is van een retour in het tweede jaar. Dat aanbod moet met de bijbehorende voorwaarden schriftelijk worden vastgelegd, omdat een algemene garantieverklaring de vraag "en de cel?" niet overleeft.
Certificeringskosten en certificeringstijd zijn vastgesteld, en de transportdocumentatie voor de batterij is een afzonderlijke verplichting met een eigen wachtrij. De UN38.3-transporttest geldt voor de ingebouwde cel en de behuizing. Een configuratiewijziging die een van beide verandert, kan vereisen dat de documentatie opnieuw wordt uitgegeven. Deze heruitgifte wordt per configuratie in rekening gebracht, waardoor dit de kostenpost is die over een productreeks oploopt.
De celchemie en de retentiecurve zijn geen commerciële variabelen. Als de eis een bepaald retentiepercentage over een bepaalde levensduur vereist, levert onderhandeling daar geen retentiecurve voor op. Wat onderhandeling wél kan doen, is het aantal configuraties, de omvang van de eerste bestelling, de keuze tussen een standaardcel en een maatwerkcel, de documentatieverplichtingen en de acceptatiecriteria waaraan deze zijn gebonden veranderen.
De bepalingen die in de overeenkomst moeten staan zijn de volgende. De celindeling die in de bestelling is opgenomen, zoals de catalogus die vermeldt en niet als afgeleid totaal. De minimale celcapaciteit. De verwachte retentie voor de genoemde levensduur. Het belastingsprofiel, de beginstatus, de temperatuur, de steekproefomvang en het acceptatiecriterium. De set transportdocumenten die met de goederen meegaat, met de eigenaar vermeld. Een bepaling voor wijzigingsmeldingen die de cel, de behuizing, de laadinterface en de firmware dekt. En de garantiestatus die specifiek voor de cel geldt.
Praktijkvoorbeeld: een distributeur die de garantie voor een cameraproductlijn verlengt
Dit is een uitgewerkte casus en geen live bestelling. Hierbij krijg je inzicht in de bestelling.
Stel dat een distributeur een reeks AI-camerabrillen verkoopt aan een zakelijk kanaal, met een klant die in het eigen inkoopbeleid een vervangingscyclus van twee jaar heeft opgenomen. De relevante beperking zit niet bij de fabriek. Het betreft de wens van de klant van de distributeur om een accuwaarde te kunnen vermelden in een aanbesteding, terwijl de bestaande productvermelding van de distributeur slechts een kale, uit een catalogusregel overgenomen waarde bevat.
De eerste stap is om die kale waarde niet langer te citeren. De distributeur vraagt de leverancier om de omstandigheden waaronder de bedrijfstijd is gemeten voor de specifieke configuratie die zij verkoopt: een cameramodel van 8 MP met een cel van 220 mAh, magnetisch opladen en een opgegeven bedrijfstijd van vijf tot acht uur. De leverancier antwoordt met het belastingsprofiel dat voor de meting is gebruikt: een gemengd profiel met periodieke opname. De distributeur heeft nu een zin die in een aanbesteding kan worden opgenomen, al is die zin beperkter dan de vorige.
De tweede stap is de case. De distributeur ontdekt dat het model dat zij verkoopt ook met een oplaadcase kan worden aangeboden, dat deze case een eigen capaciteit en eigen transportdocumentatie heeft en dat het toevoegen van de case de verpakking en het verzendgewicht verandert. Tevens blijkt dat een van de cameramodellen in dezelfde familie helemaal geen case heeft. In plaats van een prijs te bepalen, kiest de distributeur voor het kanaal: de zakelijke klant laadt apparaten aan het einde van een dienst op. Voor deze klant is een case dus geen gemak, maar het verschil tussen een apparaat dat beschikbaar is en een apparaat dat niet beschikbaar is. De caseconfiguratie wordt daarmee onderdeel van het product in plaats van een accessoires.
De derde stap is het protocol. Voor de volgende bestelling stelt de distributeur samen met de leverancier een bedrijfstijdprotocol op: het belastingsprofiel, een volledige start, een vermelde omgevingstemperatuur, drie exemplaren en een minimumnorm. De distributeur vraagt bovendien naar de minimale celcapaciteit in plaats van een typische waarde, omdat zij heeft geleerd dat een exemplaan aan de onderkant van de band de klacht veroorzaakt.
De vierde stap is de vraag naar retentie, en die verandert het programma. De klant hanteert een vervangingscyclus van twee jaar, terwijl de leverancier aangeeft dat de verwachte retentie voor een vermelde periode beschikbaar is, maar niet als gepubliceerde regel wordt vermeld. De distributeur vraagt er bij de volgende bestelling schriftelijk om en onderhandelt de garantiestelling op de accu als een aparte clausule met eigen voorwaarden, omdat een algemene garantieverklaring geen antwoord geeft op de vraag die de klant feitelijk zal stellen.
Het resultaat is een productvermelding met een verdedigbare zin over de bedrijfstijd, een caseconfiguratie die is gekozen op basis van het oplaadgedrag van het kanaal in plaats van de prijs, een protocol dat de bedrijfstijd omzet in een acceptatiecriterium en een garantiestelling die is vastgelegd voordat de klant erom vroeg.
Wat onze catalogus vermeldt over cel en bedrijfstijd, en wat openblijft
Het gepubliceerde materiaal over cel en bedrijfstijd is het deel van de specificatie dat we kunnen ondersteunen; de rest is een vraag voor het eigen dossier van de leverancier. We publiceren de regels die onze catalogus vermeldt, markeren openstaande regels als openstaand en vullen een openstaande regel niet aan met een typische waarde uit een algemeen gegevensblad.
Dit zijn de regels die wij niet publiceren:
- De testomstandigheden achter elke opgegeven bedrijfstijd zijn voor geen enkele vermelding gepubliceerd.
- De beginlaadstatus en beëindigingscriterium achter elke laadtijd zijn niet gepubliceerd.
- De minimale celcapaciteit en de tolerantieband zijn niet gepubliceerd; alleen de gepubliceerde celwaarde is dit.
- De verwachte capaciteitsretentie gedurende een omschreven levensduur is niet gepubliceerd.
- De casecapaciteit van de KY06 en de MT5 is niet gepubliceerd, en de celchemie is dit voor geen enkele vermelding.
Dit zijn de regels die onze gepubliceerde gegevens wel vastleggen:
- De oplaadtijd wordt voor elk item in het assortiment vermeld: twee uur of minder bij zesentwintig items en ongeveer één uur bij de D17 en de ZH12.
- De celconfiguraties worden vermeld als de celwaarde en het aantal cellen: 40 mAh bij de A05 en de A06; 70 mAh bij de A07; 55 mAh × 2 bij de LC-105-1, de LC-105-2, de G07 en de YK12; 70 mAh × 2 bij de YKC02; 90 mAh × 2 bij de K01 en de K02; 100 mAh bij de AR, de D11, de D12, de ZH12 en het lichtgevoelige item; 115 mAh bij de D17; 200 mAh bij het item met botgeleiding; en in de cameraklasse 220 mAh bij de V03, de V03 Pro en de MT5, 260 mAh bij de KY06, de V06 en de S7, 265 mAh bij de MT6 en 290 mAh bij de CY03, de CY05, de L1 Pro en de L2 Utral.
- De oplaadmethode wordt per item vermeld: magnetisch bij de audioklasse en bij de AR-, lichtgevoelige en de meeste camera-items, en Type-C bij de D11, de D12, de D17, de ZH12, de V03 Pro, de L2 Utral en het item met botgeleiding.
- De capaciteiten van de oplaadcases worden vermeld wanneer de catalogus die opgeeft: 1400 mAh bij de CY03, de CY05 en de L1 Pro; 900 of 1400 mAh bij de L2 Utral; 1200 mAh in de vouwcase bij de MT6. De V03 Pro heeft geen oplaadcase.
Eén aandachtspunt bij het lezen van deze rijen. Het totaal voor een item met twee cellen is een afgeleide waarde en geen gepubliceerde waarde. De catalogus vermeldt daarom de celwaarde en het aantal cellen, en kopers moeten op basis daarvan vergelijken. Een gebruiksduur is bovendien een nominale waarde onder vermelde omstandigheden en geen volledige werkdag. Dat laatste onderwerp wordt behandeld in de richtlijnen voor de accuduur van de bril. De handleiding voor het lezen van datasheets legt uit hoe de rijen zijn ingedeeld, de vragen voor leveranciers van open-ear audio behandelt dezelfde aanpak voor de audioklasse en de oplaadopties gaat in op de koppelingen en aansluitingen.
De actie voor deze week
Schrijf het gebruiksprofiel op voordat u een leverancier om een gebruiksduur vraagt. Beschrijf wat het apparaat de hele werkdag doet, op welk volume, en in welke staat het netwerk, de camera en de assistent zich bevinden. Die alinea zet een nominale waarde om in een vergelijkbare waarde en maakt het later mogelijk om aan een acceptatiecriterium te voldoen.
Neem vervolgens vijf punten op in de offerteaanvraag: de celindeling zoals de catalogus die vermeldt, de minimale celcapaciteit, de oplaadtijd met de beginstand en het beëindigingscriterium, de verwachte capaciteitsbehoud voor de beoogde gebruiksduur en de caseconfiguratie met de capaciteit wanneer er een case is gemonteerd.
Bepaal ten slotte vroegtijdig of u een case nodig hebt, omdat een case de verpakking, het verzendgewicht en de transportdocumentatie voor de accu beïnvloedt. Een configuratiewijziging na het maken van het artwork kost meer dan de case bespaart. Stuur ons het model, de hoeveelheid, de doelmarkt en het gebruikspatroon, dan vertellen wij welke gepubliceerde rijen van toepassing zijn en welke vragen wij zelf aan de fabriek zouden stellen.
Gerelateerde informatie
- De rijen van een datasheet lezen — een datasheet lezen
- De algemene vragenlijst voor leveranciers — vragen voor leveranciers van open-ear audio
- De waarde van twee uur in de praktijk — oplaadopties
- richtlijnen voor de accuspecificaties
- AI-camerabrillen
Stuur de configuratie, de hoeveelheid en het gebruikspatroon, dan zeggen wij welke onderdelen van de gebruiksduurspecificatie vaststaan en welke aan u liggen.



