Een checklist voor certificering van slimme brillen is geen lijst met keurmerken die je op een productpagina moet zoeken. Het is een lijst met documenten die je moet opvragen, en elk document bewijst één specifiek iets: de verklaring bewijst dat een fabrikant iets heeft verklaard, het testrapport bewijst dat een laboratorium iets heeft getest, het technische dossier bewijst dat er een ontwerp bestaat achter de verklaring, en het bewijs van doorlopende productie bewijst dat de productielijn nog steeds hetzelfde product maakt. Kopers verliezen in deze categorie geld wanneer ze de zes documenten als onderling uitwisselbaar behandelen, of wanneer ze aannemen dat een document dat het monster dekt ook de vijfde productieronde dekt. Deze gids loopt de documentfamilies één voor één door, licht toe wat elk document wel en niet aantoont, geeft aan wat ons eigen assortiment daadwerkelijk bevat, en zet het geheel om in een controle in vijf stappen die je vóór het plaatsen van een bestelling kunt uitvoeren in plaats van achteraf, wanneer een zending is tegengehouden.
Welke documenten je moet opvragen om te weten wat je kunt verwachten van een checklist voor certificering van slimme brillen: de zes die bepalend zijn
De inkooptaak achter een verzoek om certificeringsdocumenten
De lezer is een inkoper aan merkzijde, een kanaalinkoper of een importeur die te horen heeft gekregen dat een product gecertificeerd is en nu moet beslissen of die bewering voor hen enige waarde heeft. Het gesprek begint meestal te laat: nadat de branding is ontworpen, nadat de verpakkingsillustraties zijn gemaakt, soms zelfs nadat de eerste bestelling is geplaatst, omdat certificering wordt behandeld als een formaliteit die een leverancier afhandelt.
Die behandeling is de reden waarom dit verzoek om documenten belangrijker is dan de positie ervan suggereert. Een certificeringsdocument is geen marketingmiddel; het is een juridische positie die iemand op papier heeft ingenomen, en de partij die die positie inneemt, is doorgaans ook de partij die uiteindelijk de verplichting draagt. Voor een importeur die zijn eigen merk op een paar slimme brillen zet, is de praktische vraag niet of het product ergens gecertificeerd is. De vraag is of het documentset het model vermeldt dat daadwerkelijk zal worden verzonden, of het de entiteit vermeldt die in de bestemmingsmarkt verantwoordelijk zal zijn, en of het opnieuw kan worden opgesteld voor de volgende productieronde.
De commerciële risico's zijn concreet. Een zending die aan de grens wordt tegengehouden, leidt niet alleen tot kosten: er begint een demurragetermijn, een opslagtermijn en een gemiste lancering. Als blijkt dat een product een andere modelaanduiding nodig heeft, kost dat artwork, gereedschapskosten en een goedkeuringscyclus. Als de certificeringsbewijzen een configuratie dekken die je niet meer verkoopt, blijft er een categorie voorraad over die helemaal niet kan worden verplaatst.
Waarom een onverifieerbaar document niets oplost
De toets voor een certificeringsdocument is smal en heeft twee delen: het document moet echt zijn, en het moet over jouw product gaan. Een leverancier die een PDF stuurt dat niemand kan herleiden tot een genoemd laboratorium en een genoemd model, heeft je iets geleverd dat op bewijs lijkt, maar slechts decoratie is.
Drie vragen maken het verschil. Wie heeft het afgegeven, en kan de openbare administratie van de afgevende instantie worden gecontroleerd? Wat vermeldt het precies: een model, een configuratie, een component of een productielijn? En hoe lang is het geldig, en welke gebeurtenis maakt het voortijdig ongeldig?
De derde vraag wordt het vaakst overgeslagen. Certificeringsbewijs is geen permanente eigenschap van een fabriek. Het kan gelden voor een productieperiode, een specifieke locatie, een component van een specifieke toeleverancier, of een typeonderzoek waarop een ontwerp- of firmwarewijziging stilletjes van afwijkt. Een inkoper die een document heeft opgevraagd, maar niet de reikwijdte ervan, heeft een dossier in plaats van een positie.
Er is ook een onderscheid dat je de hele tijd moet vasthouden: een document is bewijs van een proces, niet bewijs van een exemplaar. Het exemplaar in je doos is bewijs van een bouw. Die twee moeten aan elkaar worden gekoppeld, en die koppeling verloopt meestal via een modelaanduiding en een productiedossier. Daarom verdient de modelaanduiding, en niet het certificaat, de meeste aandacht in een inkoopdossier.

De zes documentfamilies en precies wat elk daarvan bewijst
De zes families naast elkaar
| Documentfamilie | Wat het aantoont | Wat het niet aantoont |
|---|---|---|
| EU-conformiteitsverklaring | De fabrikant verklaart dat het genoemde model voldoet aan de genoemde wetgeving | Dat er tests door derden zijn uitgevoerd |
| Testrapporten en certificaten | Een genoemd laboratorium heeft een genoemd model getest tegen de genoemde normen | Dat uw kleurvariant of behuizingoptie erdoor gedekt is |
| Technische documentatie | Het ontwerp en de risicobeoordeling die ten grondslag liggen aan de verklaring | Dat het dossier overeenkomt met de eenheden in uw doos |
| Samenvatting UN 38.3-test | De cel is geslaagd voor de transporttests voor batterijen | Dat de verpakkingsindeling daarmee overeenkomt |
| Bewijs van etikettering en artwork | Dat de markeringen en tekst op het product correct zijn | Dat de modelaanduiding overeenkomt met het certificaat |
| Bewijs van voortdurende productie | Dat de productielijn nog het beoordeelde product produceert | Iets over een leverancier die u niet hebt geaudit |
Hoe u een document over een model kunt onderscheiden van een document over een product
Het onderscheid waar de meeste inkopers tegenaan lopen, is dat tussen een document over een model en een document over een product. Een model is een catalogusitem: een aanduiding, een reeks elektrische specificaties en een configuratie. Een product is datgene wat u verkoopt: een model, in een kleurvariant, met een behuizingoptie, een oplader, een firmwareversie en een artwork. Elk element uit die lijst kan de reikwijdte van het bewijs veranderen.
Neem de cameracategorie als concreet voorbeeld. Acht van onze cameramodellen worden gepubliceerd met 8 MP en drie met 13 MP. De resolutiecategorie maakt dus deel uit van de identiteit van het product en is geen cosmetische optie. Een testrapport voor een configuratie met 13 MP zegt nauwelijks iets over een uitvoering met 8 MP en een andere behuizingoptie, omdat de sensor, de optiek en het thermische gedrag van het toestel niet hetzelfde zijn. Dezelfde redenering geldt voor de opladinrichting: magnetisch opladen bij zevenentwintig modellen en Type C bij zeven modellen betekent dat de elektrische configuratie verschilt binnen het assortiment. Bij vier cameramodellen wordt helemaal geen oplaadmethode vermeld — en dat is op zichzelf een documentopvraag, geen detail.
De tweede praktische toets is de modelaanduiding zelf. Als het bewijs een aanduiding noemt die u niet beheert — omdat het de interne code van de leverancier is en niet de uwe — moet elke toekomstige wijziging van uw eigen verpakking, etiket of marktaanduiding daaraan worden getoetst. Als u uw eigen aanduiding kunt ontwerpen en het bewijs daarop kunt afstemmen, wordt de vraag naar de reikwijdte beheersbaar. Kunt u dat niet, dan bepaalt de aanduiding van de leverancier uw programma. Dat is een inkooprisico en geen papierkwestie.
De drie lagen waarin een document is ingedeeld
Certificeringsbewijs is gemakkelijker op te vragen wanneer u het begrijpt als drie afzonderlijke lagen, omdat inkopers doorgaans om de ene laag vragen en de andere twee verwachten.
De eerste laag is het product: wat wordt gebouwd en wat wordt verzonden. De tweede is het technische bewijs: de rapporten en verklaringen die bij dat product horen. De derde is markttoegang: de markeringen op het product, de etikettering en de identiteit van de economische operator die in de bestemmingsmarkt verantwoordelijk is. Een inkoper met de tweede laag maar zonder de derde heeft een product dat niet in de markt kan worden gebracht. Een inkoper met de derde laag maar zonder de tweede heeft papierwerk zonder onderbouwing.
De vierde laag is doorgaans afwezig en is op de lange termijn het belangrijkst: bewijs dat de productielijn nog het beoordeelde product produceert. Een programma dat twee jaar loopt, zal te maken krijgen met een wisselende componentenleverancier, een nieuwere firmwareversie en een verplaatste productielijn. Niets daarvan is zichtbaar op een certificaat, maar al deze veranderingen kunnen buiten de reikwijdte ervan vallen.
Wat onze catalogus over certificering bevat en wat niet
De pagina over exportcertificering en de ontbrekende rijen per model
We moeten hierover duidelijk zijn, want het eerlijke antwoord is voor een inkoper nuttiger dan een geruststelling. Onze catalogus bevat een pagina met exportcertificering op bedrijfsniveau — een pagina met ontwerpatentcertificaten, die betrekking hebben op het uiterlijk en niet op radio- of veiligheidsconformiteit. De catalogus bevat geen certificeringsrij per model. De tekst van de catalogus bevat geen CE-, FCC- of RoHS-markering, en ook geen equivalente verklaring. De catalogus is geen conformiteitsdocument voor enig model dat erin staat.
Dat moet ronduit worden gezegd in plaats van achter een geruststelling te worden gelaten, omdat deze drie markeringen bij vrijwel elke inkoper bovenaan de standaardchecklist in deze categorie staan. Het zijn de juiste zaken om een leverancier naar te vragen. Ze zijn alleen zaken waarover onze eigen documentatie geen uitspraak doet. Een pagina met exportcertificering op bedrijfsniveau is niet hetzelfde als een conformiteitsdossier per model — en dat is precies het onderscheid waarop een inkoper een leverancier moet aanspreken, ons inclusief.
Dat betekent dat er drie dingen volgen voor een inkoper, en alle drie zijn het waard om actie op te ondernemen.
Ten eerste is de certificeringsscope van een genoemd model een schriftelijk verzoek aan de leverancier, niet een zoekopdracht. Ten tweede heeft een leverancier die u een certificeringspagina in plaats van een documentenset toont, de vraag niet beantwoord. Ten derde is de meest voorkomende fout in deze categorie — een certificeringsclaim op bedrijfsniveau behandelen alsof die per model geldt — de fout die u moet vermijden, omdat de tweede een dekking impliceert die de eerste nooit heeft verleend.
Het praktische verzoek dat hieruit volgt is kort: vraag voor elk model dat u wilt plaatsen om de documentenset achter dat model en vraag tegelijkertijd om de scope van elk document. Een leverancier die beide direct kan verstrekken, heeft een antwoord. Een leverancier die documenten verstrekt en daarna moet nadenken over de scope heeft een documentatieprobleem, en dat wilt u vóór de bestelling weten in plaats van tijdens de bestelling.
Een openstaande regel omzetten in een schriftelijk verzoek
Een openstaande regel in de documentatie van een leverancier is geen weigering; het is een taak. De opgave is om die regel om te zetten in een verzoek dat specifiek genoeg is om zonder vergadering te kunnen worden beantwoord, omdat een verzoek waarvoor interpretatie nodig is, wordt beantwoord met een beschrijving in plaats van met bewijs.
De structuur van een goed verzoek bestaat uit vijf onderdelen: de modelaanduiding zoals u die wilt gebruiken, de configuratie-elementen die de scope kunnen beïnvloeden, de bestemmingsmarkt, de documentfamilie die u nodig hebt en de vraag over de scope die u schriftelijk alongside het document beantwoord wilt hebben. Dat laatste onderdeel onderscheidt een inkooptaak van een oefening in documenten verzamelen.
Twee documentfamilies vereisen in het verzoek zelf bijzondere aandacht. Het bewijs voor de transportaccu wordt afgegeven voor een specifieke cel en een specifieke test, en een testrapport voor de ene cel dekt de andere niet. Vermeng daarom de celconfiguratie en het model waarin deze wordt geleverd. De markttoegangslaag hangt af van de markt waarop de goederen worden afgezet. Voor de Europese Unie omvat die ook het regime voor radioapparatuur — de Radio Equipment Directive (EU) 2014/53/EU — naast de algemene productveiligheidsverordening, Regulation (EU) 2023/988, die van toepassing is sinds 13 december 2024 en verplichtingen met betrekking tot traceerbaarheid en economische operatoren omvat. Merk op dat de elektromagnetische compatibiliteitseisen in dit gebied doorgaans worden aangehaald als de geharmoniseerde normenreeks EN 301 489. Dit is een norm en geen richtlijnnummer, en een dossier waarin de twee worden door elkaar gehaald, is een dossier dat u moet controleren.
Onze eigen catalogus vormt geen uitzondering op deze regel. We publiceren geen certificaatnummers, verwijzingen naar testrapporten of gegevens van de uitgever voor enig model, omdat we geen verwijzing publiceren die we niet kunnen staven. Hetzelfde verzoek geldt voor ons als voor iedereen anders, en we hebben er liever dat om de documenten wordt gevraagd dan dat wordt aangenomen dat we ze hebben.

Certificeringsdocumenten verzamelen en controleren voordat de bestelling wordt geplaatst
De documentcontrole in vijf stappen
De documentcontrole vindt plaats voordat de inkooporder wordt geplaatst en is kort genoeg om in één werksessie te voltooien zodra de documenten zijn binnen-gekomen.
- Koppel elk document aan een modelaanduiding. Schrijf de aanduiding van elk document naast het model en de configuratie die u wilt bestellen. Een document dat niet aan een regel kan worden gekoppeld, is een document voor een ander product, hoe recent het ook is.
- Lees de scope, niet alleen de titel. Zoek naar de beperkingen van het document: een locatie, een periode, een component, een configuratie, een productiepartij. Een certificaat zonder vermelde scope is het indrukwekkendste en het minst nuttige document uit de set.
- Controleer de keten. Een verklaring verwijst naar een rapport; een rapport verwijst naar een norm en een monster; het monster verwijst naar een build. Als er een schakel in de keten ontbreekt, bewijst het document minder dan de titel doet vermoeden.
- Controleer de geldigheidsvoorwaarden en de data. Wat maakt dit bewijs vroegtijdig ongeldig, en wanneer verloopt het? Als de geldigheid gekoppeld is aan een productieperiode, wordt de vraag wanneer de volgende periode wordt gedekt.
- Bepaal per document wat u doet als het verdwijnt. Welk document bevindt zich op het kritieke pad voor de douaneafhandeling, welk document kunt u opnieuw aanvragen bij een laboratorium tegen een kostprijs en welk document kan helemaal niet worden vervangen.
Het dossier dat u voor elk document bijhoudt
Bewaar voor elk document vijf gegevens en het bestand blijft een jaar later bruikbaar, zelfs als niemand meer weet wie wat heeft gestuurd. De documentnaam en de datum, die vaak de enige versieaanduiding zijn die u krijgt. De uitgevende instantie en de referentie, precies zoals geschreven, want een parafrase is geen referentie die u kunt controleren. De modelaanduiding en de configuratie waarop het document van toepassing is. De toepassingsgrenzen, in de eigen woorden van de uitgevende instantie in plaats van in een samenvatting. En de datum waarop u het document hebt ontvangen, waarmee de klok begint te lopen bij alles met een geldigheidsduur.
De reden om de eigen woorden van de uitgevende instantie te bewaren in plaats van uw eigen samenvatting is dat de toepassingsgrenzen precies het punt zijn waarover de twee partijen later verschillen zullen zijn. Een haastig geschreven samenvatting is de versie die in uw bestand blijft staan, en juist die versie zal later onvoldoende blijken.

Waar certificeringsprogramma's vastlopen en wie de verplichting draagt
Drie knelpunten en hun oorzaken
Het knelpunt bij het bevriezen van het artwork. Het technische dossier of het bewijs voor het etiket hangt af van een modelaanduiding en een merkmarkering, en de aanduiding wordt pas definitief wanneer het artwork definitief is. Het symptoom is een documentatietraject dat pas in de week na de printdeadline begint. De oplossing is om de aanduiding en de exploitantgegevens vast te leggen vóór het vrijgeven van het artwork, niet erna, en om het artwork zelf als een certificeringsproduct te behandelen in plaats van als een marketingproduct.
Het knelpunt bij de variant die niemand heeft gemodelleerd. Het programma voegt na het verzamelen van het bewijs een kleurvariant, een uitvoeringsoptie of een firmwarefunctie toe, en het antwoord van de leverancier is dat de wijziging gering is. Soms klopt dat; vaak kan niemand aanwijzen welk document opnieuw moet worden uitgegeven. De oplossing is om vooraf naar de toepassing te vragen — welke configuratiewijzigingen vereisen nieuw bewijs — en dat antwoord op schrift te krijgen terwijl de variant nog een voorstel is.
Het knelpunt bij de tweede productierun. Het bewijs dekkt de eerste partijen, maar er is niet vastgesteld of het ook de vijfde nog dekt, omdat de eigen productie van de leverancier inmiddels is voortgezet. Het symptoom is een programma dat een douanevraag niet kan beantwoorden zonder een week vertraging. De oplossing is om in de overeenkomst een doorlopende productieverplichting op te nemen, in de vorm van bewijs dat volgens een vastgestelde cyclus wordt verstrekt.
De commerciële voorwaarden rondom certificeringswerk
Certificeringswerk is een van de weinige gebieden in deze categorie waar de kosten onvermijdelijk zijn, en het is belangrijk om dat duidelijk te maken omdat kopers die verwachten dat de kosten als afzonderlijk post worden vermeld, meestal teleurgesteld zijn.
Onderhandelbaar is de volgorde en de reikwijdte, niet het bestaan van het werk. Een testprogramma dat na het bevriezen van het ontwerp wordt uitgevoerd, moet mogelijk worden herhaald na de eerste wijziging; hetzelfde programma dat vóór het bevriezen wordt uitgevoerd, hoeft dat niet. Daardoor is het moment waarop de leverancier wordt gevraagd het werk te beginnen een commerciële hefboom, en een grotere hefboom dan de vergoeding zelf.
De tweede onderhandeling gaat over het monster dat naar het laboratorium gaat. Een programma dat het certificeringsmonster uit de eigen productielijn levert, in de eigen ladingstoestand en met de eigen configuratie, houdt het bewijs in overeenstemming met het product. Een programma dat een speciaal voorbereid exemplaar of een vroeg exemplaar met een andere configuratie levert, levert bewijs op over iets dat niet zal worden verscheept.
De derde onderhandeling gaat over wie de verplichting draagt. Voor een importeur die zijn eigen merk op het product plaatst, rustten de verklaringen en de labelverplichtingen doorgaans op de partij die verantwoordelijk is voor het in de betreffende jurisdictie in de markt brengen. Dat is een structureel gevolg van de merkvoering, geen onderhandelingspunt, en de praktische oplossing is om ervoor te zorgen dat de entiteit die in de documentatie wordt genoemd en de entiteit op de bestelbon dezelfde zijn, of dat de verantwoordelijkheden uitdrukkelijk worden vermeld. Een mismatch ontdekken nadat het artwork is gedrukt, is een dure manier om te ontdekken wat één vraag aan het begin had kunnen beantwoorden.
De vragen die bij alle drie de knelpunten moeten worden gesteld zijn steeds dezelfde: welk bewijs is vereist voor dit model en deze markt, aan welke voorwaarden moet zijn voldaan voordat het werk begint, en wie ondertekent voor het resultaat.
Een certificeringsaanvraag doorgerekend en de grenzen van ons eigen dossier
Eeninkoopscenario doorgerekend
Het scenario hieronder dient om een argument te onderbouwen; het is niet verslagen uit een klantproject. Er wordt geen klant, bestelling of opdracht beschreven; het model, de markt en de lanceringsdatum zijn aangenomen zodat de redenering kan worden gevolgd van de eerste aanvraag tot de definitieve registratie.
Een inkoper aan merkzijde bereidt een lancering in twee markten voor en heeft één leverancier geselecteerd. De catalogus omvat achtentwintig modellen, en het assortiment van de inkoper bestaat uit een cameramodel, een audiomodel en een sportmodel. De branding is nieuw, de modelaanduiding is nog niet vastgesteld en de lanceringsdatum valt in de vierde maand.
Stap één is de modelaanduiding, en die komt als eerste omdat al het andere ervan afhangt. De inkoper vraagt de leverancier om te bevestigen of het bewijs kan worden afgegeven onder een door de inkoper gecontroleerde modelaanduiding en welke wijzigingen in de configuratie tot heruitgifte zouden leiden. Het antwoord komt binnen met een lijst, en die lijst is kort: het cameraniveau en de oplaadvoorziening worden genoemd als relevant voor de scope, en de behuizingsoptie wordt genoemd als relevant voor één model. Die lijst wordt vervolgens de configuratievries voor het assortiment, wat een werkelijk nuttig resultaat is — de inkoper weet nu welke combinaties duur zijn en welke gratis.
Stap twee is de marktverdeling, die de inkoper niet als twee afzonderlijke werkstromen had beschouwd. Voor de ene markt heeft het verzoek betrekking op het regime voor radioapparatuur en de algemene productveiligheidsverordening, en voor de andere markt op een andere reeks lokale vereisten. Omdat de inkoper de modelaanduiding al heeft vastgesteld, kunnen de verpakkingstekeningen beide identificaties van marktpartijen bevatten vanaf de eerste drukronde in plaats van de tweede.
Stap drie is het bewijs voor de transportaccu, opgevraagd voor de specifieke cel van het specifieke model. De leverancier bevestigt schriftelijk welke cel in welke configuratie wordt verzonden — voor de vier cameramodellen waarvoor de catalogus helemaal geen oplaadmethode vermeldt, is dit informatie die de inkoper anders bij de expediteur had moeten achterhalen.
Stap vier is de documentcontrole bij ontvangst, waarbij de zaak wordt gevonden waaraan de inkoper het meest blootstaat: het rapport voor het audiomodel dekt de basisconfiguratie, terwijl het assortiment van de inkoper een variant met een andere behuizingsoptie omvat. De scopevraag, bij stap één schriftelijk gesteld, wordt binnen een dag opgelost. Het alternatief — dit ontdekken bij goedkeuring van de verpakkingstekeningen — had een herdruk veroorzaakt.
Stap vijf is de doorlopende productieverplichting, die de inkoper in het contract wil laten vastleggen: bewijs wordt verstrekt volgens een vastgestelde cyclus, in plaats van ad hoc te worden verzameld wanneer er een douanevraag opkomt.
De catalogus als productreferentie, niet als conformiteitsdocument
Onze gepubliceerde catalogus is een productreferentie en geen conformiteitsdocument, en we zeggen dat liever duidelijk dan toe te staan dat een certificeringspagina op bedrijfsniveau wordt opgevat als dekking voor afzonderlijke modellen. We publiceren de elektrische gegevens, de cameraniveaus, de oplaadvoorzieningen, de IP-markering waar die bestaat en het enige gewicht dat we hebben gemeten. We publiceren geen certificaatnummers, verwijzingen naar testrapporten, gegevens van de uitgevende instantie, capaciteitscijfers, minimale bestelhoeveelheden of defectpercentages, omdat we geen referentie publiceren die we niet kunnen onderbouwen.
Dat is een beperking, duidelijk uitgesproken, en ook de reden waarom onze documentatie bruikbaar is als uitgangspunt: elke regel die een inkoper kan controleren, is een regel die deze kan toetsen aan de eenheden die worden ontvangen. Waar een regel niet is gepubliceerd, is een schriftelijk verzoek nodig, en dat moet ook zo worden behandeld — voorzien van een model, een configuratie, een markt en een documentfamilie, zodat het antwoord als bewijs en niet als beschrijving terugkomt.
Wat we wel doen, is een model, een configuratie en een doelmarkt nemen en u vertellen welke documenten er voor die combinatie moeten bestaan, wat we erover publiceren en wat schriftelijk van de leverancier moet komen. We zeggen ook ronduit wanneer het antwoord luidt dat we een bepaalde documentfamilie niet hebben, want een inkoper die dat later moet ontdekken, ontdekt het op het slechtst mogelijke moment.
Zo start u een aanvraag voor certificeringsdocumenten bij ons
Stuur de modellen, de configuraties, de bestemmingsmarkten en het lanceringsvenster, dan vertellen we wat de gepubliceerde catalogus voor die combinatie vaststelt, welke documentfamilies schriftelijk van ons moeten komen en welke vragen u aan een leverancier moet stellen met wie u ons vergelijkt — inclusief ons. De volledige checklist vindt u op de pagina met de certificeringschecklist voor bronnen.
Gerelateerd leesmateriaal
- certificering stap voor stap
- certificeringsdekking van OEM-geschikte platformen
- geavanceerde certificeringshandleiding
Stuur de modellen, de configuraties en de bestemmingsmarkten, dan laten we zien welke onderdelen van een checklist voor certificering van slimme brillen door gepubliceerde gegevens zijn vastgesteld en welke een schriftelijk verzoek vereisen.



