De opladoplossing die u kiest, bepaalt aan welke nalevingsverplichtingen uw product onderworpen is. De beslissing wordt genomen in een productvergadering, terwijl het dossier twee maanden later wordt samengesteld in een nalevingsvergadering. Een magnetische kabel zonder netadapter levert een kleiner dossier op dan een wandlader in de doos; eenhoes met een eigen lithiumcel levert naast het productdossier een tweede batterijdossier op. Niets hiervan is zichtbaar in de specificaties en moet dus expliciet worden gemaakt vóór de inkooporder, niet bij de marktbeoordeling aan het licht komen. De regel die wij hanteren is eenvoudig: bepaal eerst de inhoud van de doos en laat het dossier vervolgens volgen op de inhoud.
Opladen slimme bril: de doos bepaalt het dossier
De meeste gesprekken over naleving bij het opladen beginnen aan de verkeerde kant. Een inkoper vraagt om een certificaatnummer voor een specifiek model en krijgt te horen dat de catalogus geen certificaatnummers publiceert, waarna het gesprek vastloopt. De productieve versie van dezelfde vraag is: wat zit er in de doos? In deze categorie bepalen de opladelementen immers de vorm van het dossier. Een apparaat met een Type-C-poort en zonder doos in de doos is één gereguleerd product. Een apparaat met een doos die een eigen cel bevat, is twee gereguleerde producten die één verpakking en één merknaam delen. Een apparaat dat met een netadapter wordt geleverd, voegt een derde product toe. Dat derde product heeft een eigen verklaring en een eigen conformiteitsmarkering.
Daarom kan de opladoplossing niet worden beschouwd als een verpakkingsbeslissing die na het ontwerp van het product wordt genomen. In ons assortiment wordt de opladmethode op modelniveau vastgesteld — magnetische contacten, Type-C, magnetisch plus doos, magnetisch plus oplaaddoos — en bepaalt deze de accessoirelijst, de onderdelenstrategie, de transportdocumentatie en de artwork. Een inkoper die eerst het model vastlegt en later de inhoud van de doos, heeft de nalevingsbeslissing al genomen zonder het te beseffen.
Drie feiten vormen de basis voor de rest van dit artikel. Ten eerste toont de pagina met exportcertificering in onze catalogus tien patentcertificaten — acht octrooien voor het uiterlijk en twee octrooien voor gebruiksmodel — en vermeldt geen CE-, FCC- of RoHS-markering. Bovendien bevat deze pagina helemaal geen certificeringsrijen per model: geen certificaatnummer, geen uitgevende instantie, geen vervaldatum en geen verklaring van welk model elk document dekkt. Een ontwerpoctrooi bewijst dat een vorm bij ons behoort; het vertelt u niet welk dossier bij uw specifieke modelreeks hoort en kan niet op een productlijn worden toegepast zoals een conformiteitscertificaat dat wel kan. Ten tweede publiceert onze catalogus voor alle achtentwintig modellen de opgegeven laadtijd en celcapaciteit, voor vierentwintig modellen de opladmethode en, waar de catalogus die vermeldt, de capaciteit van de doos. Over de chemische samenstelling van de cellen, de levensduur in laadcycli, het verbruik in diepe slaap of enig snellaadprotocol publiceert de catalogus niets. Ten derde zijn de opladelementen zelf dat onderdeel van de doos dat een merkhouder het vaakst buiten het nalevingsplan laat, omdat men ze als accessoires beschouwt en niet als producten met bijbehorende verplichtingen.
De regelgevingstechnische gevolgen daarvan volgen rechtstreeks uit deze drie feiten. U kunt een model verifiëren aan de hand van de elektrische gegevens die wij publiceren. U kunt een certificaat niet verifiëren aan de hand van onze catalogus, omdat wij er geen publiceren. En u kunt de omvang van de nalevingswerkzaamheden niet bepalen door het aantal SKU's te tellen, omdat de omvang wordt bepaald door de inhoud van de doos. Dat is een commerciële beslissing waarvoor het productteam verantwoordelijk is.
De praktische criteria voor de bepaling van de benodigde omvang zijn drie tellingen die een inkoopmanager in een middag kan uitvoeren: het aantal doelmarkten, het aantal modelreeksen en het aantal opladelementen in elke doos. Geen enkele leverancierscatalogus levert u die tellingen, en elk van deze verandert de planning van de nalevingswerkzaamheden, niet de prijs van de hardware. Een inkoper die met drie tellingen en een inhoudsopgave bij een leverancier komt, krijgt een antwoord over het dossier. Een inkoper die met een pdf met specificaties komt, krijgt een catalogus terug.

Het radio- en veiligheidsdossier van het apparaat zelf geldt ongeacht de meegeleverde oplader
Het apparaat zelf is dat deel van het dossier dat niet verandert met de opladoplossing. Dit moet als eerste worden afgerond, omdat het in de meeste planningen het onderdeel met de langste doorlooptijd is.
Een draadloos apparaat dat op de markt wordt gebracht, valt onder het relevante kader voor radioapparatuur. In de Europese Unie is dat Richtlijn 2014/53/EU, die radiospectrum, elektromagnetische compatibiliteit en elektrische veiligheid bundelt in één overeenstemmingsprocedure en één conformiteitsverklaring. Het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten hanteren afzonderlijke kaders met eigen technische vereisten en een eigen verklaring. De verklaring wordt opgesteld ten aanzien van het product zoals het op de markt wordt gebracht, niet ten aanzien van het product zoals het is ontworpen. Het praktische gevolg voor een inkoopteam is dat de verklaring de modelreeks moet vermelden die u wilt verzenden. De modelreeks in uw offerte moet dus overeenkomen met de modelreeks op het label in uw verpakkingsdoos. Een white-labelprogramma waarbij hetzelfde product onder drie merknamen wordt verzonden, vereist drie sets documentatie, ook al gaat het mogelijk om één hardwareplatform. Dat is een kosten- en doorlooptijdspunt, geen administratieve bijwerkzaamheid.
Onze gepubliceerde positie is bewust beperkt. De pagina voor exportcertificering in onze catalogus bevat tien patentcertificaten, waarvan acht octrooien voor het uiterlijk en twee octrooien voor nutsmodellen, en vermeldt geen CE-, FCC- of RoHS-markering. De specifieke modeldekking in enig conformiteitsdocument is daarom niet gepubliceerd. De eerlijke omschrijving is dus als volgt: het bewijs voor uw modelreeks moet worden opgevraagd, en in het verzoek moeten de markt, het model en de variant worden vermeld. Een leverancier die een verklaring kan opstellen voor de exacte modelreeks in uw bestelling, voldoet aan een normale verwachting. Een leverancier die een certificeringsverklaring op bedrijfsniveau aanbiedt alsof het uw modeldossier is, voldoet daar niet aan.
De vragen die u hier moet stellen zijn specifiek, en een goede leverancier beantwoordt ze zonder dat daar een week voor nodig is:
- Voor welke markten is deze modelreeks gedocumenteerd, en volgens welk kader in elke markt?
- Geeft de conformiteitsverklaring de modelreeks exact weer zoals deze op het label van de verpakkingsdoos staat?
- Wanneer een variant de radioconfiguratie wijzigt, is deze dan een aparte modelreeks in het technische dossier of een vermelding onder het bovenliggende model?
- Wat is de verhouding tussen het white-labelprogramma en de certificering — staat de naam van de merkhouder op de verklaring, en reist het technische dossier mee met de goederen?
Wat het vierde punt betreft, bepaalt het antwoord hoeveel van het dossier u bezit. Als de merkhouder op de verklaring staat, wordt de merkhouder de partij die een markttoezichthouder benadert en wordt de merkhouder verantwoordelijk voor het afstemmen van het technische dossier, de instructies en de productinformatie op wat daadwerkelijk is verzonden. Als alleen de fabrikant wordt vermeld en de naam van de merkhouder nergens op het product staat, berust het dossier bij de fabrikant en heeft de merkhouder een veel beperktere rol — maar ook veel minder mogelijkheid om een vraag van een markttoezichthouder rechtstreeks te beantwoorden.
Twee van de antwoorden op deze vragen zijn waarschuwingstekens. Het eerste is een document dat een productfamilie noemt in plaats van de modelreeks, omdat een document op familieniveau geen verklaring kan ondersteunen voor de eenheid in uw verpakkingsdoos. Het tweede is een leverancier die de modelreeks als formaliteit behandelt en aanbiedt deze later te wijzigen, omdat een modelreeks die na het opstellen van de verklaring wordt gewijzigd, voor het dossier een nieuw product is. Geen van beide is een onderhandelingspunt; beide zijn redenen om de modelreeks bovenaan de planning te zetten.
De oplaadopstelling verandert niets aan dit deel van het dossier. Dat mag duidelijk worden gezegd, want een inkoper die denkt dat een andere oplader het radiowerk kan vermijden, zal teleurgesteld zijn. De oplaadopstelling verandert de reikwijdte voor accessoires, het transport en de verpakking. De reikwijdte voor het apparaat blijft ongewijzigd.
Een oplaadhoes met een eigen cel is een tweede gereguleerd product
Dit is de meest voorkomende leemte in deze categorie. De reden dat deze zo vaak voorkomt, is dat een hoes intuïtief als accessoire wordt beschouwd. Juridisch is dat niet. Een hoes met een lithiumcel en een beheerschircuit voor het laden is een batterijassemblage: deze heeft een eigen cel, een eigen identificatie, eigen vereisten voor een testoverzicht ten behoeve van transport, een eigen markering en eigen storingsmodi. Deze heeft ook een eigen gewicht en een eigen verzendvolume, waardoor de vracht- en verpakkingsinstructies voor elke eenheid veranderen.
Het transportkader is waar dit concreet wordt. UN38.3 is de testsamenvatting die fabrikanten van lithiumcellen en -batterijen opstellen, en de cel of batterij neemt die samenvatting mee door de distributieketen. Wanneer een zaak een tweede celconfiguratie aan de zending toevoegt, moet het transportdocument de configuratie dekken die daadwerkelijk wordt verzonden, en dat is niet noodzakelijk de configuratie waarop een samenvatting voor één product is opgesteld. Een framecel met een vermogen van 290 mAh en een zakcel met een vermogen van 1400 mAh zijn niet één batterij; het zijn er twee, in één doos, met een gezamenlijk gewicht, één gezamenlijke verpakkingsinstructie en één gezamenlijke set etiketten.
Onze catalogus publiceert de capaciteiten van zakken waar die bestaan, en dat is het nuttige deel hiervan voor een inkoper die de kostprijs na invoer berekent:
- De CY03, de CY05 en de L1 Pro publiceren elk een zak van 1400 mAh.
- De L2 Utral publiceert twee zakopties: 900 mAh en 1400 mAh.
- De MT6 publiceert een opvouwbare oplaadzak van 1200 mAh.
- De KY06 en de MT5 worden geleverd met een zak, en voor geen van beide wordt de capaciteit van de zak gepubliceerd.
- De V03 Pro heeft geen oplaadzak, waardoor het een wezenlijk ander product is dan zijn zusje, de V03.
Voor geen enkele zakcel worden celverwijzingen, testsamenvattingen, chemische samenstelling of levensduur in aantal laadcycli gepubliceerd, en de zakcellen worden niet als afzonderlijke modellen meegeteld in het aantal "achtentwintig modellen" van de catalogus. Een inkoper heeft dus een gepubliceerd capaciteitscijfer zonder bijbehorende documentatie, en dat cijfer is voldoende om de vrachtkosten te berekenen, maar niet om het transportdossier af te ronden.
Wat per model met zak en per markt moet worden opgevraagd:
- De UN38.3-testsamenvatting die de zakcel dekt, waarbij het model en de nominale capaciteit van de cel overeenkomen met die in de configuratie.
- De instructie voor behandeling, verpakking en labelling die van toepassing is op de verzendconfiguratie — frame plus zak, niet alleen het frame.
- De conformiteitsverklaring voor de zak als afzonderlijk product in de markten waarin de zak wordt verkocht.
- De chemische samenstelling van de cel en de levensduur in aantal laadcycli, wat een inkoper nodig heeft om de garantiekosten en het reserveonderdelenbeleid van het verkoopkanaal te bepalen.
Het vierde punt wordt het minst vaak opgevraagd en is commercieel het belangrijkst. Een zak die wel opslaart maar niet oplaadt, en een zak die een frame van 290 mAh oplaadt met een cel van 900 mAh, zijn verschillende producten met verschillende verwachtingen bij detailhandel en verschillende supportkosten. Onze catalogus vermeldt de oplaadmethode bij de vierentwintig rijen die een oplaadmethode hebben. Daarmee kan een inkoper tijdens de specificatiefase bepalen welke zak bij welk model hoort, en dat is het moment waarop de documentatie voor de zak moet worden opgevraagd — niet wanneer de eerste container wordt geboekt.
De inkoper die een model met zak beoordeelt, moet vóór de productieorder en dus vóór het boeken van een container een compact due-diligencepakket samenstellen: de identiteit van de zakcel, de transportsamenvatting, de conformiteitsverklaring voor de zak waar de zak afzonderlijk wordt verkocht, en de levensduur in aantal laadcycli. De afweging tussen vroeg en laat vragen betreft de planning, niet het geld — een leverancier die binnen een week antwoordt heeft geantwoord, en een leverancier die na zes weken antwoordt, antwoordt pas na de verzenddatum.
Het algemene principe voor de vraag over de zak is: de zak is een product en verdient dus een volwaardige productdue diligence. Als u geen tweede apparaat in dezelfde doos zou verzenden zonder technisch dossier, verdient een batterijzak niet een lichtere behandeling alleen omdat hij klein is.

De netvoedingsadapter wordt als laatste bepaald en als eerste betaald
De netvoedingsadapter is het onderdeel dat inkopers als laatste plannen en als eerste betalen, en de reden daarvoor is dat hij op de materiaallijst als accessoire staat. In de markten waarin u verzendt, is een netvoedingsadapter een zelfstandig gereguleerd product. Hij heeft een eigen conformiteitsverklaring, eigen markering, eigen instructies en eigen documentatieverplichtingen. Dat is een echt project met een aanzienlijke doorlooptijd, en het is de verantwoordelijkheid van degene die er zijn merk op plaatst — en dat bent u in een privélabelprogramma.
Als u een netsadapter meelevert, voegt u een gereguleerd product toe aan de doos en de keuze draait eigenlijk om de vraag of de economie van dat product de nalevingswerkzaamheden die het met zich meebrengt waard is. Als u er geen meelevert, ontkomt u niet aan de verplichting — u verplaatst deze alleen. Uitgebreide producentenverantwoordelijkheidsregelingen voor verpakkingen en elektronica gelden nog steeds voor het product zoals het wordt verkocht, en de plicht om de klant te vertellen hoe het apparaat aan het einde van zijn levensduur moet worden behandeld, geldt nog steeds in de rechtsgebieden die dit vereisen. Het verschil is niet gratis versus betaald; het is een eenmalig nalevingsproject versus een doorlopende administratieve kostenpost, en de tweede schaalt mee met het aantal markten en het aantal SKU's dat u voert.
De commercieel verstandige aanpak is om die keuze bewust te maken in dezelfde vergadering waarin de oplaadarchitectuur wordt vastgelegd en het antwoord in de offerte op te nemen in plaats van het over te laten aan de verpakkingsopmaak. Daaruit volgen drie dingen:
- Als de adapter in de doos zit, moeten het model van de adapter en de status van de bijbehorende documentatie op de inkooporder vermeld staan, omdat een niet-overeenkomende adapter een afwijking vormt ten opzichte van de goederen die u hebt gecontracteerd.
- Als de adapter niet in de doos zit, moeten de productvermelding, de afgedrukte snelstartgids en de verpakkingsopmaak daar allemaal consistent mee zijn, en moet de klant weten wat hij moet inkopen.
- Hoe dan ook, behoren de kosten van de adapter en de kosten van de bijbehorende nalevingswerkzaamheden op dezelfde regel in het landed-costmodel te staan, en niet op twee aparte begrotingen die door twee verschillende teams worden beheerd.
Geen van dit alles is een reden om geen adapter te verzenden. Het is wel een reden om de adapter te beprijzen als onderdeel van de totale kosten van de oplaadoplossing, in plaats van als een onaanzienlijke regel in de stuklijst, omdat de nalevingswerkzaamheden die de adapter met zich meebrengt niet in verhouding staan tot de eigen prijs van de adapter.
Een vierde punt hoort bij de adapter, hoewel het niet aan regelgeving is gebonden, en het is de meest voorkomende oorzaak van contacten met de klacht "de bril laadt niet goed" in deze categorie. Een klant die een apparaat heeft gekocht in de verwachting van een wandlader en zelf een compatibele moet regelen, zal een lader gebruiken die hij al heeft, en die bestaande lader kan minder stroom leveren dan het apparaat verwacht. Dit is een kwestie van de kwaliteit van de productvermelding en van retouren, en het is goedkoper om dit tijdens de ontwerpfase af te handelen dan in een wachtrij voor retouren.

De kabel, de opmaak en de verpakkingsverplichting waaraan niemand budgetten besteedt
Een eigen magnetische oplaadkabel is een passieve component. Deze heeft geen radio, geen batterij en geen eigen conformiteitsmarkering, maar is wel een onderdeel van de stuklijst, een onderdeel van de reservedelenstrategie en een regel in elk pakket. De beslissing om deze mee te leveren, apart te verkopen of via distributeurs op voorraad te houden, moet eenmalig worden genomen en consequent worden toegepast, omdat de klant er hoe dan ook een nodig heeft — en een klant die geen vervanger kan verkrijgen, heeft een defect apparaat, ongeacht wat de handleiding zegt.
Bij de opmaak worden oplaadspecificaties een juridische claim zonder dat iemand bewust een claim maakt. Op een doos met een afbeelding van een wandlader staat impliciet dat de lader in de doos zit, omdat dat is wat een redelijke klant uit de afbeelding afleidt. Als de adapter wordt uitgesloten, moet de opmaak worden gewijzigd, en een wijziging van de opmaak in de preproductiefase betekent een plaatkostenpost en een planning; een wijziging van de opmaak na de drukgang betekent het afschrijven van voorraad. Dit is de meest vermijdbare nalevingskostenpost voor het opladen in deze categorie, en deze wordt vermeden door de verpakkingsopmaak goed te keuren aan de hand van de definitieve inhoudsopgave in plaats van een eerdere versie ervan.
De twee valkuilen die in deze categorie het vaakst terugkomen, zijn beide fouten in de papierwerk en niet hardwareproblemen: een opmaakbestand dat is goedgekeurd aan de hand van een eerdere inhoudsopgave, en een inhoudsopgave die in de laatste week voor de drukgang is gewijzigd zonder dat de documentatie opnieuw is gecontroleerd. Een checklist van één pagina met bewijs voor het opladen, in beheer bij de verantwoordelijke voor de inkooporder, voorkomt beide, omdat de checklist vraagt wat er in de doos zit en het antwoord dwingt tot één lijst waarop iedereen verder werkt.
De verpakking zelf is in verschillende markten een gereguleerd artikel, ongeacht welke elektronicaverplichtingen voor het product gelden. Registratie bij de relevante regelingen voor verpakkingen en elektronica is een kostenpost en een doorlooptijditem, en deze hoort vanaf de eerste offerte in het landed-costmodel te staan, in plaats van te verschijnen als een onverwachte kostenpost wanneer iemand om een registratienummer vraagt.
De volgorde waarin die zaken worden afgehandeld, is het vermelden waard omdat juist dit deel herwerk voorkomt. Eerst de inhoud, want die bepaalt de reikwijdte. Vervolgens de documentatie, want die heeft de langste doorlooptijd en kan pas beginnen zodra de inhoud vaststaat. Daarna de artwork, want die moet worden goedgekeurd op basis van de definitieve inhoudsopgave en de etiketten die de documenten vereisen. Vervolgens de registratie, want die hangt af van de definitieve verpakking zoals die wordt verzonden. En tot slot de contractvoorwaarden, zodra er concrete afspraken zijn om vast te leggen.
Het oplaadbestand opbouwen in een volgorde die herwerk voorkomt
Om te weten hoe u een oplaadprogramma moet beoordelen, moet u eerst weten welke modelreeksen het bevat. De modelreeks is immers de sleutel waarmee elk document in het bestand wordt geïndexeerd. De volgende vraag is wanneer u moet escaleren, en het antwoord luidt: vroeg. Als de modelreeks niet vaststaat vóór de monsterbestelling, kan de documentatie niet worden opgestart, en die documentatie is doorgaans het onderdeel met de langste doorlooptijd in de hele planning.
De onderstaande volgorde is de werkwijze die we aan een inkoopteam zouden geven bij de start van een nieuw programma voor het opladen van slimme brillen. Elke stap heeft een voltooiingscriterium, want een stap zonder criterium is een onderwerp en geen taak.
- Stel de doosinhoud per model vast. Apparaat,hoes,kabel en adapter, met elk element als afzonderlijke regel in de offerte. Voltooid wanneer de offerte voor elk model op de bestelling de inhoud vermeldt.
- Bevestig de oplaadmethode per model aan de hand van de catalogus. In onze gepubliceerde rijen staan de methode en de vermelde oplaadtijd vermeld — twee uur of minder voor de meeste modellen, ongeveer één uur voor de D17 en ZH12 — zonder dat er voor enig model een protocol is vermeld. Voltooid wanneer de methode en oplaadtijd voor elk model op de bestelling in de specificatie staan.
- Vraag de apparaatdocumentatie aan voor elke modelreeks en elke doelmarkt. Geen verklaring op bedrijfsniveau. Voltooid wanneer u een verklaring bezit waarin uw modelreeks wordt genoemd en hebt gecontroleerd welke varianten afzonderlijke vermeldingen zijn.
- Vraag de transportdocumentatie aan voor de verzendconfiguratie. Eén samenvatting als de hoes ontbreekt, of een configuratie die het frame plus de hoes omvat als deze aanwezig is, afgestemd op de cellen die daadwerkelijk zijn ingebouwd. Voltooid wanneer de celverwijzingen in de samenvatting overeenkomen met de configuratie.
- Beslis of de adapter in de doos zit. Zo ja, vermeld dan in beide gevallen de gevolgen voor de naleving en de kostenpost. Voltooid wanneer het antwoord vermeld staat op de inkooporder en in de opdracht voor de artwork.
- Controleer de verpakkingsartwork aan de hand van de definitieve inhoudsopgave. Voltooid wanneer de afgedrukte inhoud exact overeenkomt met de doos, inclusief de afgebeelde accessoires.
- Rond de verpakkings- en elektronica-registraties af voor elke markt. Voltooid wanneer er voor elke markt en elk toepasselijk schema registratienummers bestaan.
- Leg de oplaadvoorwaarden vast in de overeenkomst. Voltooid wanneer het contract de inhoud, de oplaadmethode, de vermelde oplaadtijd en de bijbehorende voorwaarden, de capaciteit van de hoes indien aanwezig, de documentatieset die met de goederen meegaat, en de gevolgen van een inhoudswijziging vermeldt.
De commerciële onderhandeling over een oplaadprogramma gaat niet over het afdingen op de eenheidsprijs. Het gaat over wie welke kosten draagt wanneer de inhoud verandert. Wat de onderhandeling daadwerkelijk kan beïnvloeden, is de verpakkingsconfiguratie, de accessoireset, de leveringsverdeling per model, de betalingsmomenten voor monster- en productiebestellingen, en de planning van de gereedschapskosten. Wat deze niet kan beïnvloeden, zijn de kosten en doorlooptijd van een certificerings- of testregime zodra dit is gestart, en de aard van gereedschapskosten als een eenmalige niet-recurrerende kostenpost die alleen over het volume wordt terugverdiend. Een goede offerte maakt dit onderscheid, want een inkoper die te horen krijgt dat de gereedschapskosten onderhandelbaar zijn, zal later te horen krijgen dat de nalevingskosten dat niet zijn. Daardoor verliest het eerste antwoord zijn geloofwaardigheid.
Er is één voorwaarde waarop u nadrukkelijk moet aandringen: een wijziging in de doosinhoud moet een bewaakte wijziging zijn. Het verwijderen van een hoes uit de set is niet alleen een vervanging van een accessoire — hierdoor veranderen de transportconfiguratie, de verpakking, de artwork, de documentatieset en de vrachtkosten per eenheid. Een clausule die een inhoudswijziging beschouwt als een wijziging waarvoor opnieuw een offerte moet worden opgesteld, voorkomt dat een beslissing midden in het programma zonder planning bij het nalevingsteam belandt.
Wat wij publiceren en wat wij niet publiceren, is voor een inkoper het laatste wat een leverancier moet bieden, en daar neemt ook onze eigen positie in. Voor elk model in het assortiment publiceren wij de opgegeven laadtijd en de celcapaciteit, voor de vierentwintig modellen met een oplaadinterface de interface en de oplaadmethode, en de capaciteit van de houder waar die in de catalogus staat. Wij publiceren geen certificaatnummers, geen uitgevende instanties, geen vervaldata, geen certificaatdekking per model, geen verwijzingen naar batterijtests, geen celchemie en geen levensduur in laadcycli, omdat ons brondocument die niet bevat. Wij verstrekken documentatie die bestaat voor een specifiek model en een specifieke zending, en zeggen duidelijk wanneer wij ons beroepen op een claim op bedrijfsniveau in plaats van op een document voor uw configuratie.
Dat is een smallere positie dan sommige leveranciers bieden, en die is bewust gekozen. Een certificaatnummer dat niet kan worden herleid tot een modelreeks en een zending, is in het dossier een risico in plaats van een meerwaarde. Een cijfer voor de levensduur in laadcycli dat een typische waarde is in plaats van een gemeten waarde, is nog erger dan een leeg vel, omdat er een garantie op wordt gebaseerd.
Stuur ons de bestemmingen, de voorgenomen modellenlijst en de inhoud van de doos, dan vertellen wij welke van de bovenstaande verplichtingen op u van toepassing zijn, welke onze documentatie al beantwoordt en waarvoor wij een document moeten opvragen of een test moeten uitvoeren.
Gerelateerd leeswerk
- De bredere kwaliteits- en documentatie-eisen: OEM-kwaliteitsverwachtingen voor slimme brillen.
- De vraag over de cel in de houder in detail: heeft de oplaadhouder een eigen rapport nodig.
- Specificatievelden die bepalen of een laadcijfer betekenis heeft: wat het specificatieblad u nooit vertelt over opladen.
- De terminologie die in deze categorie wordt gebruikt: woordenlijst voor opladen.
- De oplaadmogelijkheden waarop deze verplichtingen van toepassing zijn: oplaadoplossingen.
Vertel ons de bestemmingen en wat u in de doos wilt plaatsen, dan laten wij weten welke van deze punten op u van toepassing zijn.



