OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Inkoop & Naleving

Slimme-brillencontract: waarover eerst onderhandelen

Een contract voor slimme bronnen wordt meestal in de verkeerde volgorde onderhandeld. Beide partijen beginnen met de makkelijkste clausule — de eenheidsprijs — en stellen...

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Oct 5, 2022/ 14 min. leestijd
Slimme-brillencontract: waarover eerst onderhandelen

Een contract voor slimme bronnen wordt meestal in de verkeerde volgorde onderhandeld. Beide partijen beginnen met de clausule waarover het makkelijkst te praten is — de eenheidsprijs — en stellen de clausules die de uitkomst bepalen uit tot het einde, wanneer er geen tijd meer is en ook geen onderhandelingsmacht meer overblijft. De volgorde die werkt is omgekeerd: eerst de specificatie, dan het bewijs, dan het geld en ten slotte de rechtsmiddelen. Hieronder staat de clausulelijst in die volgorde, wat elke clausule daadwerkelijk waard is en welke structureel zijn en welke simpelweg worden afgewogen.

Contract voor slimme bronnen: contractclausules in de volgorde waarin ze het waard zijn om te onderhandelen

Contract voor slimme bronnen: de volgorde waarin het clausulebestand is opgesteld

De lezer van dit document en het doel van het contract

De lezer is een inkoopmanager aan de merkzijde, een kanaalkoper of een importeur die een commerciële overeenkomst heeft gesloten en die nu een overeenkomst moet opstellen die een productierun doorstaat. Ze hebben doorgaans al over de prijs onderhandeld. Wat ze meestal nog niet hebben gedaan, is bepalen welke clausules de uitkomst bepalen.

Een contract in deze categorie vervult vier taken en die zijn niet allemaal even zwaar.

Het bepaalt wat er wordt gekocht. Dit is de grootste en meest verwaarloosde taak, omdat een modelnaam in een contract een familie van mogelijke producten beschrijft in plaats van één product. In onze catalogus vallen de cameramodellen al uiteen in twee gepubliceerde sensorniveaus: acht megapixels voor acht modellen en dertien megapixels voor drie. Ook de positie ten aanzien van de oplaadcase splitst zich uit in vijf cameramodellen met een gepubliceerde capaciteit, twee met een case waarvan de capaciteit niet is gepubliceerd en vier zonder een regel voor een oplaadcase — de V03 en de S7, en de V06 en de V03 Pro.

Het levert het bewijs. Een clausule waarin staat dat de goederen aan de specificatie moeten voldoen, is slechts zo sterk als de specificatie zelf. Een clausule waarin staat dat de koper vóór betaling van het resterende bedrag mag inspecteren, werkt alleen als er een moment is waarop die inspectie kan plaatsvinden.

Het bepaalt wanneer het geld wordt voldaan. De betalingsvoorwaarden bepalen wanneer de koper gebonden is en wanneer het risico bij de koper ligt. In deze categorie zijn dat afzonderlijke beslissingen die vaak per ongeluk samen worden genomen.

Het waardeert het falen. De clausule over rechtsmiddelen is de enige plek waarop een defect, een vertraging of een gebrek in de documentatie een waarde krijgt. Een contract zonder die clausule voorkomt het probleem niet; het neemt de mogelijkheid van de koper weg om erop te reageren.

De onderhandelingsvolgorde volgt uit die lijst. De eerste drie clausules bestaan om de vierde iets waard te maken.

Waarom de prijs het verkeerde beginpunt is

De prijs is de meest besproken en het minst bepalende clausule, omdat de eenheidsprijs in deze categorie grotendeels een functie is van een configuratie die al vaststaat. Wat de uitkomst voor de koper verandert, is niet het bedrag op de factuur, maar of dat bedrag het juiste bedrag is voor het product dat wordt geleverd.

Als u eerst over de prijs onderhandelt, maakt u ook de onderhandelingsmacht van de koper op. De prijs is de clausule die de leverancier de meeste reden heeft om te verdedigen en waarbij de koper zonder afzetmogelijkheden de minste kans heeft om te winnen. Specificatie, bewijs en rechtsmiddelen zijn clausules waarbij de koper werkelijke onderhandelingsmacht heeft, omdat ze gaan over het eigen proces van de leverancier en de leverancier liever akkoord gaat dan het opnieuw uitlegt.

Het punt waarop de onderhandelingsmacht daadwerkelijk ligt

Er is een moment in een onderhandeling waarop de kosten voor de leverancier om door te gaan met tegenspraak hoger zijn dan de kosten om akkoord te gaan. Voor de meeste clausules in deze categorie ligt dat moment vroeg — vóór goedkeuring van de tekening, vóór productie van het monster en vóór de productie van gereedschap. Na dat moment zijn de risico's voor de leverancier toegenomen, terwijl de alternatieven voor de koper dat niet zijn.

Dat is de praktische reden waarom de volgorde belangrijk is. Clausules die laat worden afgesproken, worden vanuit een zwakkere positie afgesproken, en de koper merkt het verschil doorgaans niet omdat de clausule hoe dan ook is ondertekend. De volgorde is dus geen kwestie van stijl; ze bepaalt het verschil tussen onderhandelen en accepteren.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van een contract voor slimme bronnen: waarop u het eerst moet onderhandelen — afbeelding 1 van 3

De clausules die de uitkomst bepalen, gerangschikt naar onderhandelingsmacht

Eerst: de specificatie, uitgeschreven in plaats van verwezen

De afzonderlijk waardevolste clausule in deze categorie is een omschrijving van het product die specifiek genoeg is om te worden getest. Een modelaanduiding alleen is geen specificatie, omdat daarmee elke variabele openblijft die in de catalogus openblijft.

De versie die het waard is om te onderhandelen, noemt het model, de positie ten aanzien van accessoires, de oplaadmethode waar deze is gepubliceerd, het niveau van de cameraresolutie, de firmwareversie, de artwork- en verpakkingspositie en de bestemingsmarkt waarvan de documentatie onderdeel is van de scope. De acceptatiecriteria worden als bijlage toegevoegd in plaats van te verwijzen naar een document waarover de leverancier zeggenschap heeft.

Dat laatste punt is de onderhandeling, en die is meestal het lastigst. Een bijlage die de leverancier nog niet heeft doorgenomen en geaccepteerd, is geen specificatie; het is een document dat de inkoper zelf heeft opgesteld. De bepaling die de moeite waard is, is er een waarin de bijlage wordt genoemd als een overeengekomen bijlage met een revisienummer.

Tweede: de acceptatiecriteria en het inspectietijdstip

Deze twee bepalingen vormen één onderhandeling, omdat de criteria zonder toepassingsmoment nutteloos zijn. De vraag die moet worden afgesproken is waar de conformiteit wordt gecontroleerd — vóór het inpakken, in het land van herkomst of na aankomst — en de bepaling moet vermelden welke, wat er wordt gecontroleerd en hoe het resultaat wordt genoemd.

Het commerciële gevolg van een fout hierin is groter dan het aanvankelijk lijkt. Als de conformiteit op de bestemming wordt gecontroleerd, heeft de inkoper het resterende bedrag al voldaan, staat de goederen in het magazijn en begint de bespreking over het rechtsmiddel vanaf een positie waarin het geld al weg is. Wordt de conformiteit in het land van herkomst gecontroleerd, dan heeft de inkoper een vordering met bewijsmateriaal terwijl het nog de taak van de leverancier is om het probleem op te lossen.

Derde: de betaaltriggers, gekoppeld aan documenten

De betalingsbepaling moet documenten benoemen in plaats van gebeurtenissen te beschrijven. Het resterende bedrag vrijgeven tegen een kopie van de vrachtbrief is controleerbaar; het resterende bedrag vrijgeven "na verzending" is dat niet, omdat verzending in een fabrieksproces minstens drie verschillende momenten kan aanduiden.

De onderhandeling gaat over de plaats van de trigger ten opzichte van de inspectie. Het resterende bedrag vrijgeven nadat het inspectierapport is opgesteld, is een sterkere positie voor de inkoper dan het vrijgeven tegen de verzenddocumenten. En juist in deze bepaling versterken of neutraliseren de twee onderhandelingen — bewijs en geld — elkaar.

Vierde: het rechtsmiddel en wat er met een afgekeurde partij gebeurt

Een bepaling over rechtsmiddelen benoemt het resultaat, niet alleen de intentie. Creditering, vervanging, herstel of terugbetaling — welke optie, wie beslist, binnen welke termijn en wat er gebeurt als het rechtsmiddel zelf het probleem niet oplost.

Zonder deze bepaling wordt een afgekeurde partij afgehandeld volgens hetzelfde schema als een geaccepteerde partij. Dat betekent dat de inkoper volledig heeft betaald voor goederen die niet zijn zoals besteld. De vergelijkingstabel voor contracten is de referentie voor de wijze waarop deze bepaling doorgaans wordt opgesteld, en het artikel over verborgen prijzkosten behandelt de kosten die ontstaan wanneer deze ontbreekt.

Vijfde: eigendom van gereedschap, waarmee de kosten van vertrek worden bepaald

De eigendom van het gereedschap wordt beschouwd als een formaliteit, maar blijkt te bepalen wat het kost om de samenwerking te beëindigen. Een inkoper die het gereedschap bezit, kan het programma verplaatsen, aan een onderaannemer uitbesteden of verkopen. Een inkoper die het niet bezit, moet opnieuw onderhandelen vanaf een positie waarin de leverancier weet dat het programma nergens anders heen kan.

De daarmee samenhangende vraag is wat er met het gereedschap gebeurt als de leverancier stopt met productie en of de inkoper het naar een andere leverancier kan overbrengen. Dit is de vraag naar de eigendom van gereedschap en het de moeite waard om dit vóór de eerste bestelling af te spreken, niet aan het einde van de laatste.

Zesde: garantie en retourzendingen, waarmee de aftersaleslast wordt bepaald

De garantiebepaling maakt zichtbaar hoe een leverancier over het eigen product denkt, en die ontbreekt vaak. Vraag naar de periode, de partij die service verleent en de gebeurtenis waarna de periode begint te lopen. Dat laatste is belangrijker dan de eerste twee, want het verschil tussen een garantie die ingaat op de verzenddatum en een garantie die ingaat wanneer de goederen het kanaal binnenkomst, betekent een maand extra opslagkosten voor elk artikel in de bestelling.

Zesde: reikwijdte van de documentatie en de markt die deze beschermt

De laatste bepaling heeft betrekking op de reikwijdte van de documentatie: welke modelaanduidingen worden gedekt, in welk dossier, voor welke bestemmingsmarkten en wat er gebeurt als de modelaanduiding verandert.

Dit hoort in het contract en niet in een e-mail, omdat de catalogus voor geen van zijn achtentwintig modellen een certificeringsregel per model publiceert en de tekst geen CE-, FCC- of RoHS-markering bevat. De inkoper kan daarom niet aan de hand van de catalogus verifiëren of er voor een bepaalde aanduiding een dossier bestaat; de enige betrouwbare grondslag is een overeenkomst waarin de aanduidingen worden genoemd en wordt vereist dat deze in overeenstemming blijven met de bestelling.

Begin met de bepaling die beweegt

De lijst met bepalingen die op tafel moet komen, en de volgorde waarin die moet worden behandeld

Eerste ronde: reikwijdte

De eerste ronde bepaalt wat er wordt gekocht. Deze is kort en moet worden opgeschreven, niet besproken.

  1. Het model en de configuratie, per orderregel gespecificeerd.
  2. De positie van het accessoire, per model, aangezien de catalogus deze voor verschillende camera modellen openlaat.
  3. De oplaadmethode waar deze is gepubliceerd, en een expliciete aanvraag daarvan waar deze niet is gepubliceerd.
  4. De firmware-buildidentifier.
  5. De positie van de artwork en verpakking, en wie eigenaar is van de verpakkingsvormgereedschappen.
  6. De bestemmingen waarvan de documentatie onderdeel is van de scope.

Ronde twee: bewijs

De tweede ronde bepaalt waar conformiteit wordt gecontroleerd en hoe het resultaat wordt genoemd. Het gaat om de acceptatiecriteria, het inspectietijdstip, de steekproefgrootte en het acceptatienummer, de defectklassen die worden gedekt, de controle van het eerste artikel, de hercontrole bij omschakeling, de procedure voor afkeuringsafhandeling en de uiterste datum waarop het rapport de koper moet bereiken.

Het sjabloon voor de levertijdschema's is hier bruikbaar, omdat aan het inspectietijdstip een datum is gekoppeld en een datum hetgene concreet maakt.

Ronde drie: geld en rechtsmiddel

De derde ronde bepaalt de betaaltriggers, het percentage van de aanbetaling en de bijbehorende trigger, de valuta, de bankkosten, het rechtsmiddel en de samenhang tussen de twee. Die samenhang is de bepaling waarover het waard is om te vechten: het resterende bedrag wordt vrijgegeven nadat het inspectierapport is afgegeven, en een afkeuring blokkeert de vrijgave.

De handleiding voor de onderhandeling over betaalvoorwaarden behandelt deze reeks bepalingen in meer detail, en de checklist voor kopers met betrekking tot prijzen is de juiste voorbereiding op de commerciële ronde.

Ronde vier: de rest

De vierde ronde bepaalt de eigendom van de vormgereedschappen, de garantie en retourzendingen, de vertrouwelijkheid, de looptijd van de overeenkomst en wat er gebeurt bij beëindiging. Geen van deze onderwerpen is zo waardevol als de eerste drie, en geen ervan is de eerste drie waard om verloren te gaan.

Lijst van bepalingen die moeten worden vastgelegd voordat het contract wordt ondertekend

De onderhandelvolgorde als tijdlijn

De onderstaande grafiek toont de vier ronden. Het is de moeite waard om op te merken waar de timing ten opzichte van het productieproces ligt: de ronden met de meeste onderhandelingskracht zijn die welke plaatsvinden voordat de vormgereedschappen worden gesneden, en tegen de tijd dat de goederen op zee zijn, valt er niets meer te onderhandelen — alleen nog een rechtsmiddel aan te roepen.

De volgorde waarin de bepalingen moeten worden vastgelegd

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van slimme-brillencontract: waarover eerst onderhandelen — afbeelding 2 van 3

Wat kan worden uitgewisseld en wat structureel is

De bepalingen in deze categorie zijn niet allemaal hetzelfde soort object, en doordat ze allemaal op dezelfde manier worden behandeld, voelt een onderhandeling aan als een reeks teleurstellingen.

Structurele bepalingen worden bepaald door de natuurkundige en administratieve realiteit van de transactie. De oplaadmethode van een model waarvoor de catalogus er een publiceert, is structureel; dat geldt ook voor het aantal exemplaren per doos. Een koper die deze punten probeert te onderhandelen, onderhandelt tegen een feit, en dat kost geloofwaardigheid die beter besteed kan worden aan de bepalingen die wel kunnen worden verplaatst.

Scopebepalingen worden bepaald door de markt en het programma. De reikwijdte van de documentatie, het aantal bestemmingsmarkten, het aantal modellen in de order. Dit zijn keuzes en geen feiten, en ze kunnen worden gewijzigd — doorgaans tegen een prijs, en doorgaans door iets weg te halen in plaats van iets toe te voegen.

Commerciële bepalingen worden daadwerkelijk uitgewisseld. Het percentage van de aanbetaling, het triggerdocument, het inspectietijdstip, de steekproefgrootte, het rechtsmiddel, de garantieperiode. Deze verschuiven met de relatie, het volume en de orderportefeuille, en dit is waar de voorbereiding van de koper zich uitbetaalt.

De praktische discipline is om de lijst met bepalingen vóór aanvang van de onderhandeling te sorteren, omdat een koper die zijn voorbereiding besteedt aan het discussiëren van een structurele bepaling onvoorbereid bij de commerciële punten aankomt. Het is ook de snelste manier om een onderhandeling korter te maken, want een koper die niet over vanzelfsprekende zaken discussieert, wordt voor de overige punten serieuzer genomen.

De twee vragen die de meeste onderhandelingen in deze categorie beslissen

Wat moet het contract volgens de koper doen dat het nu niet doet? Dit herformuleert een lijst met wensen tot een enkel doel en maakt de afwegingen inzichtelijk. Een koper die het contract nodig heeft om zich te beschermen tegen een documentatiehiaat, kan een beperktere garantie accepteren; een koper die bescherming nodig heeft tegen een planningfout kan dat niet.

Wat is het alternatief van de koper? Niet retorisch, maar concreet: welke andere leverancier, met welke configuratie, tegen welke prijs en binnen welke tijdlijn. Een koper met een geloofwaardig alternatief onderhandelt anders dan een koper zonder alternatief, en de leverancier ziet dat verschil onmiddellijk. Dit is ook waarom het artikel over leveranciersverificatie met betrekking tot levertijd en het steekproefprogramma commercieel van belang zijn en niet alleen operationeel.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van slimme-brillencontract: waarover eerst onderhandelen — afbeelding 3 van 3

Waar een goed onderhandeld contract in de praktijk nog misgaat

De bijlage die nooit is overeengekomen

Wat er gebeurt. Het contract verwijst naar een document met acceptatiecriteria, het document bestaat, maar de leverancier heeft het nooit ondertekend. Bij een afkeuring wordt geantwoord dat de criteria nooit onderdeel van de overeenkomst waren.

Waarom dit gebeurt. De bijlage is door de koper opgesteld en uit hulpvriendelijkheid toegevoegd. Niets in de onderhandeling maakte er een bijlage bij de overeenkomst van.

Hoe dit wordt voorkomen. Neem de bijlage op als een genummerde lijst, verwijs ernaar per revisie en bepaal dat een wijziging in de specificatie een schriftelijke heruitgifte en een nieuwe goedkeuring van het monster vereist.

De aanduiding die afweek tussen de offerte en de order

Wat er gebeurt. Het contract noemt een modelaanduiding, de inkooporder noemt hetzelfde model met een ander accessoires en de documentatie van het eerste model wordt meegestuurd met de goederen.

Waarom dit gebeurt. De accessoirespositie staat voor meerdere cameramodellen daadwerkelijk open in de catalogus. Een wijziging in de uitvoering is daardoor niet duidelijk een modelwijziging en niemand behandelt die als een wijziging in de specificatie.

Hoe dit wordt voorkomen. Definieer de configuratie op basis van de inhoud en de gepubliceerde regels, niet op basis van de naam, en vereis dat een wijziging in een van die onderdelen het documentatiebereik heropent.

Het inspectievenster dat sloot voordat de koper er gebruik van maakte

Wat er gebeurt. Het contract voorziet in een inspectie in het land van oorsprong, de koper heeft niemand aangewezen en de goederen zijn verzonden. Het recht bestond en is niet uitgeoefend.

Waarom dit gebeurt. In de bepaling ontbreken een datum, een meldingstermijn en een consequentie voor het sluiten van het venster. Een inspectierecht waarvoor niemand een regeling hoeft te treffen, is geen inspectierecht.

Hoe dit wordt voorkomen. Voeg een meldingstermijn, een aangewezen contactpersoon en een uiterste datum voor het resultaat toe en vermeld wat er gebeurt als de koper het recht niet uitoefent, want in een lopend programma zal dat minstens één keer gebeuren.

Het herstelrecht dat werd uitgeoefend maar niet gefinancierd

Wat er gebeurt. De koper wijst een partij af en roept het herstelrecht aan, waarna de leverancier akkoord gaat met een creditnota en die vervolgens niet afgeeft. Het geschil gaat nu over het innen van het bedrag en niet meer over de goederen.

Waarom dit gebeurt. Het herstelrecht is geformuleerd als vervanging, die de leverancier kan uitvoeren met goederen die hij nog niet heeft betaald, in plaats van als tegoed of terugbetaling, die de kasstroom van de koper kan opvangen.

Hoe dit wordt voorkomen. Leg de vorm van het herstelrecht vooraf vast en verreken het tegoed met de factuur van de volgende order in plaats van het als afzonderlijke betaling uit te voeren. Een herstelrecht dat automatisch wordt toegepast, is een herstelrecht dat werkt.

Wat we zullen onderhandelen en waar we niet zullen doen alsof we het onderhandelen

Onze eigen standaardbetaalvoorwaarden, het btw-percentage, de garantietermijn en de voorgestelde set bepalingen zijn Niet gepubliceerd, omdat ze in deze categorie per order worden afgesproken op basis van een specifieke configuratie, een hoeveelheid, een bestemming en een marktomvang. We leggen ze allemaal in de eerste ronde op tafel en niet in de laatste. Dat is onze positie over de volgorde van onderhandelen, net als over de afzonderlijke bepalingen.

Wat we voor een concrete order zullen doen, is een specificatie opstellen waarin de configuratie en de accessoirespositie zijn ingevuld in plaats van opengelaten, de acceptatiecriteria als bijlage toevoegen, de berekenningsmethode vermelden voor de modellen waarvoor die in de catalogus staat, duidelijk aangeven welke kenmerken voor een bepaald model niet zijn gepubliceerd en het documentatiebereik voor de betreffende bestemmingen markeren.

Wat we niet zullen doen, is een certificering claimen waarvoor we geen bewijs kunnen leveren. De catalogus bevat voor geen van de achtentwintig modellen een certificeringsregel per model en de tekst bevat geen CE-, FCC- of RoHS-markering. Wanneer een koper ons vraagt welke documentatie voor een model bestaat, antwoorden we daarom met de bestanden die we hebben en de aanduidingen die ze dekken, niet met een algemene verklaring. Als er voor een aanduiding geen bestand bestaat, zeggen we dat, want een contract dat een bestand belooft waar niemand over beschikt, is een contract dat faalt op een bijlage die de koper niet ziet aankomen.

Stuur ons de modellen, de hoeveelheid, de bestemmingsmarkt en de bepalingen die u op tafel wilt hebben, dan antwoorden we op basis van de concrete order en niet op basis van een beleidspagina.

Gerelateerde lectuur

  • Pijler inkoopcontract
  • Vergelijkingstabel voor contracten
  • Handleiding voor het onderhandelen over betaalvoorwaarden
  • Checklist voor kopers bij prijsbepaling
  • Verborgen kosten bij prijsbepaling
  • Sjabloon voor levertijdschema
  • Verificatie van leveranciers met betrekking tot levertijd

Geef ons de modellen, de hoeveelheid en de bestemmingsmarkt, dan leggen we onze standpunten over de bepalingen in de eerste ronde op tafel.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.