Planning met meerdere SKU’s laat zien dat een bestaande competentie van een consumentenelektronikamerk een nadeel kan worden, omdat deze categorie niet beloont waar die competentie voor is opgebouwd.
Die competentie gaat ervan uit dat een variant een kleine afwijking van een basisproduct is, dat varianten gereedschap delen en dat het aantal varianten afhangt van hoeveel keuze de markt wil hebben. Bij slimme brillen klopt geen van deze drie aannames. Een variant is vaak een andere mal. De gepubliceerde configuratieruimte in ons assortiment is zo breed dat elke optie feitelijk een afzonderlijk productiepad is in plaats van een menuoptie. En de markt wil doorgaans uit niet meer dan twee of drie keuzes kiezen, omdat de bepalende variabelen — pasvorm, propositie en prijsklasse — niet dezelfde variabelen zijn als waaruit de optielijst is opgebouwd.
Dat laatste punt is een goed startpunt, omdat het de gebruikelijke planningsrichting omkeert. Een consumentenelektronikamerk die een assortiment plant, begint normaal met een componentenlijst en bepaalt vervolgens hoeveel betekenisvolle combinaties daaruit kunnen worden gebouwd. Een merk dat een assortiment slimme brillen plant, moet bij de klant beginnen, bepalen tussen welke twee of drie proposities die klant werkelijk zal kiezen en vervolgens vragen of de gepubliceerde configuratieruimte al plek biedt voor die proposities. Het assortiment komt als laatste en is kleiner dan de optielijst suggereert.
Ons gepubliceerde assortiment toont de ruimte waarin een plan met meerdere SKU’s zich moet bewegen. Cameramodellen in twee resolutieklassen, met accucellen in de band van 220–290 mAh, en voor vijf van de elf modellen gepubliceerde capaciteiten van dehoes. Audio- en sportmodellen met eigen accu’s en eigen functiereeksen. Opladen verdeeld over magnetisch opladen bij zeventien modellen en Type-C bij zeven, waarbij de CY03 en CY05, en L1 Pro en MT6 niet zijn gepubliceerd. Gepubliceerde kleuropties voor slechts twee modellen — drie voor de V03 Pro en vier voor de V06 — en geen lijst voor de rest van het assortiment. Bluetooth-versie gepubliceerd voor veertien van de achtentwintig items en niet gepubliceerd voor de elf cameramodellen, de A05, de A06 en het item met botgeleiding.
Een plan met meerdere SKU’s voor slimme brillen is dus een kwestie over hoeveel SKU’s deze categorie kan dragen en wat elk ervan opent. Het antwoord wordt bepaald door de productiepaden, niet door de marketingambitie.
Er is nog één ding dat vooraf relevant is, omdat het verandert wie erbij moet zijn wanneer het plan wordt opgesteld. Een assortimentsplan in deze categorie is geen marketingartefact dat de productie daarna beprijst. Het is een set productiepaden die de marketing daarna in de winkel presenteert. De goedkoopste manier om die afstemming tot stand te brengen is dat beide functies deze aan het begin uitzoeken, in plaats van het verschil pas tijdens de offertefase te ontdekken, wanneer de opties niet meer openstaan. Merken die deze categorie goed plannen, hebben doorgaans een productmanager en een inkoopleider aan hetzelfde document zitten. Dat is niet de gebruikelijke manier waarop assortimenten in consumentenelektronica worden gepland.
Planning met meerdere SKU’s voor slimme brillen: wat een SKU in deze categorie goedkoop maakt
Begin bij het goedkope uiteinde, omdat het assortimentsplan daar moet worden opgebouwd en omdat het dure uiteinde meestal per ongeluk wordt bereikt in plaats van door een bewuste keuze.
Een kleur binnen een bestaande mal. De gepubliceerde kleuropties zijn hiervan het voorbeeld. De V03 Pro biedt drie kleuren en de V06 biedt er vier, en in beide gevallen wordt het gereedschap gedeeld — de kleur is een oppervlak- en materiaalvariatie op een geometrie die al bestaat. Daarom is een kleurvariant goedkoop: er komt geen gereedschap, geen lijnopstelling en geen nieuw document bij, alleen een materiaalpartij om in te kopen en een variatie in verpakkings artwork.
Een configuratie die al in de catalogus bestaat. De gepubliceerde optielijst is lang genoeg dat veel combinaties van vereisten al een plek hebben. Een bestaande configuratie vereist geen nieuw gereedschap, geen nieuwe opstelling en geen nieuwe documentatie, omdat de documentatie, de paklijst en de bouwinstructies er al naar verwijzen. Dit is de grootste enkele hefboom in een assortimentsplan: het aantal SKU’s dat u kunt samenstellen uit gepubliceerde opties zonder iets nieuws te hoeven openen.
Een gedeelde doos voor het hele assortiment. Eén dooscapaciteit voor meerdere modellen betekent één SKU voor accessoires en één verpakkingslijn in plaats van meerdere. Ons assortiment publiceert precies voor vijf modellen een dooscapaciteit — L1 Pro en CY05, en CY03 — elk met 1400 mAh, L2 Utral met 900 of 1400 mAh, en de MT6 als een vouwbare doos van 1200 mAh. Deze gepubliceerde set is klein genoeg dat een merk bewust een gedeelde doos kan plannen in plaats van te hopen dat er een beschikbaar is.
Een gedeelde firmware en app voor het hele assortiment. Eén onderhoudsverplichting in plaats van meerdere. Dat is méér waard dan het klinkt, omdat firmware de zaken zijn die na betaling van de zending nog geld blijven kosten. Zodra een merk zich commit aan een merkapp of een aparte firmwarebuild per markt, wordt dat een permanente relatie in plaats van een oplevering.
Een uniforme interface voor het hele assortiment. Eén oplaadinterface betekent één kabeltype bij de klant en één in de voorraad van de verkoper. Magnetisch opladen wordt bij zevenentwintig modellen vermeld en Type-C bij zeven. Een assortiment op basis van één interface is dus haalbaar voor het grootste deel van het gepubliceerde assortiment — maar juist bij de vier cameramodellen zonder gepubliceerde oplaadmethode moet een assortimentsplan de nodige vragen stellen.
De gemeenschappelijke noemer van alle vijf is dat het beslissingen over productieroutes, niet over functies betreffen. Een goedkope SKU is een SKU die een gereedschap, een opstelling, een document, een accessoireset en een interface hergebruikt. Dat is een andere vraag dan de vraag die een productteam vanzelf stelt: wat zou deze SKU nog meer kunnen bieden?
Hier is een commerciële term aan te koppelen die bovendien verklaart waarom assortimentsplannen in deze categorie doorgaans door een small team worden opgesteld in plaats van door een breed team. De kosten van een SKU worden niet eenmalig betaald; ze worden bij elke bestelling met die SKU inbegrepen betaald, ongeacht of de SKU goed verkoopt. Een assortiment dat vijf productieroutes opent, legt het merk vast op een fabrieksplanning die van alle vijf uitgaat. Dat is een vaste verplichting in een markt waar de vraag naar twee ervan mogelijk niet bestaat. De goedkope SKU is niet alleen goedkoper; hij is goedkoper per bestelling en creëert geen blijvende verplichting.
Daarmee wordt dit een onderhandelingsvariabele in plaats van een ontwerpvariabele, en de afweging is de moeite waard om vroeg op tafel te leggen. Een breder assortiment biedt het merk meer merchandisingmogelijkheden in een kanaal dat keuzevrijheid beloont en verdeelt het risico dat één aanbod mislukt. Een smaller assortiment levert een betere eenheidsprijs op bij de SKU’s die wel verkopen, omdat de opstellingen en documentatie worden gedeeld, en het houdt de fabrieksplanning voorspelbaar genoeg om een leverdatum te kunnen beloven. De meeste merken die deze categorie goed aanpakken, voeren een smal kernassortiment met daarnaast één of twee bewust gescheiden producten. Ze onderhandelen de commerciële voorwaarden voor het kernassortiment en behandelen de afwijkers als afzonderlijke beslissingen.

Kostendrivers van slimme-bril-SKU’s: wat een nieuwe productieroute opent
Het spiegelbeeld is de lijst met zaken die een variant veranderen in een ontwikkelingsitem. In deze categorie is die lijst kort genoeg om uit het hoofd te leren.
Een nieuwe mal. De geometrie van het montuur of de poot bepaalt of een bestaand gereedschap kan worden gebruikt. Onze gepubliceerde kleuropties passen binnen bestaande mallen, waardoor ze goedkoop zijn. Op het andere uiteinde van de schaal staat de maatvoering van de poten. Een nieuw pootprofiel betekent een nieuw gereedschap, een nieuwe goedkeuring van het eerste artikel en een bijbehorende planning. Dit hoort in een assortimentsplan als een investeringsbeslissing te staan, niet als een ontwerpvoorkeur.
Een aparte opstelling op de productielijn. De configuratie is de eenheid van opstelling, niet het model. Een model met een magnetische optie en een Type-C-optie is twee opstellingen; een model met twee celopties en twee hoesopties is er vier. Dit is de kostendriver die in de consumentenelektronica het vaakst wordt onderschat, omdat een variant daar doorgaans de montage met het basisproduct deelt en alleen verschilt in een onderdeel dat aan het einde wordt gemonteerd. Bij brillen draagt de poot de cel, de beveiligingsschakeling en, bij camera-Uitvoeringen, de printplaat. De configuratieverschillen werken daardoor door tot in de montage zelf.
Een afzonderlijke documentatieset. Op elk document moet de modellenlijst de variant vermelden. Omdat onze gepubliceerde positie luidt dat er in het hele assortiment geen certificeringsregel per model bestaat, is de dekkingsvraag per definitie een vraag per variant. Een variant waarvoor niemand documentatie heeft opgesteld, kan niet worden verzonden naar een markt die documenten vereist. Plan de documentatieset daarom vanaf het begin per variant, want de modellenlijst is doorgaans het onderdeel dat wordt over het hoofd gezien.
Een aparte verpakkings- en artworkset, met terugkerende minimale afnamehoeveelheden voor drukwerk en artwork per taal. Artwork dat per taal en per markt wordt herhaald, is een kost die meegroeit met het assortiment in plaats van met het volume. Dat is precies de verkeerde richting voor een merk dat een klein assortiment zo diep mogelijk wil maken.
Een aparte behuizing en accessoireset, omdat de behuizingsopties in ons assortiment gegoten onderdelen zijn met hun eigen kleuren en eigen SKU’s. Drie uitvoeringen hebben ook een afneembaar onderdeel — een binnenframe bij de V06, een binnenframe bij de S7 en een slaap bij de G07 — waardoor een afneembaar onderdeel een eigen inventarislijn is met een eigen vervangingsbehoefte en eigen verpakking.
Een nuttige werkmethode is om elke voorgestelde SKU vóór opname in het plan tegen deze vijf drijfveren te classificeren, omdat de classificatie alles bepaalt wat volgt. Een SKU die geen ervan activeert, is een variant. Een SKU die er één activeert, is een variant met extra kosten. Een SKU die er drie of meer activeert, is een afzonderlijk productprogramma en moet als één geheel worden gepland, bezet en begroot.
De classificatie vertelt je ook welke SKU je als eerste moet bespreken, omdat de drijfveren niet evenveel pijnlijk zijn. Een nieuw gereedschap is zichtbaar en begroot, zodat een merk er bewust voor kan kiezen. Een uitbreiding van de documentatie is onzichtbaar totdat het bestand wordt opgevraagd en is daardoor de drijfver die het vaakst laat wordt ontdekt. Een aparte opstelling is onzichtbaar in een spreadsheet en komt alleen tot uiting in de levertijd. De accessoireset is onzichtbaar totdat de verpakking wordt ontworpen, waarbij het gereedschap voor de behuizing al is vastgelegd.
Eén drijfver verdient een specifieke waarschuwing. De oplaadinterface lijkt op een klein verschil — een andere connector op een andere plek in de slaap — en dat is het in de meeste consumentenelektronica ook. Hier bevindt de interface zich in een slaap die tevens de accu, de beveiligingscircuits en de elektronica bevat. Het is dus een kwestie van constructie en niet van de stekker. Als je assortiment op één interface voor alle modellen is gebaseerd, controleer dan de vier cameramodellen waarvoor geen oplaadmethode is gepubliceerd — de CY03 en L1 Pro, en de CY05 en MT6 — want bij die vier modellen kan het antwoord niet worden afgelezen.

Beslissingen over een assortiment slimme brillen: de vijf vragen om het plan aan te toetsen
- Voor elke SKU: is er een nieuw gereedschap nodig? Is het antwoord ja, dan is de SKU een ontwikkelitem en moet deze als één geheel worden gepland, met een eigen goedkeuring, eigen monster en eigen budgetregel.
- Voor elke SKU: hoeveel productieopstellingen voegt hij toe? Het aantal, niet de hoeveelheid eenheden. Dit is het aantal dat de inrichting van de order bepaalt, niet de omvang ervan.
- Voor elke SKU: valt de documentatie onder een bestaande modellenlijst, of moet deze worden uitgebreid — en door wie?
- Voor elke SKU: wat voegt hij toe aan de verpakking, de behuizing en de accessoiresvoorraad?
- Voor elke SKU: is er een klant die dit model boven de andere zou kiezen? Een SKU die niemand kiest, is een opstellingskostenpost zonder bijbehorende omzet en is het duurste afzonderlijke onderdeel in een assortimentsplan, omdat deze kosten bij elke order worden gemaakt.
Vraag vijf wordt door de meeste merken het minst grondig beantwoord en is degene die een assortimentsplan verandert in een portfolio. De bepalende variabelen in deze categorie zijn smaller dan bij een algemeen consumentenelektronica-assortiment, omdat het product op het gezicht wordt gedragen en de pasvorm niet universeel is. Een shopper kiest niet tussen drie kleuren van hetzelfde aanbod; die kiest tussen een pasvorm die voor hen werkt en een aanbod dat zij willen, tegen een prijs die zij willen betalen. Dat leidt in de meeste gevallen tot twee of drie echte keuzes en betekent dat een assortiment van acht SKU’s doorgaans vier keuzes met vier duplicaten is.
Vraag twee heeft een tweede functie die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien: het is de beste beschikbare indicator voor hoe een assortiment commercieel zal presteren. Een assortiment waarin elke SKU één opstelling toevoegt, is een assortiment dat kan opschalen. Een assortiment waarin één SKU vier opstellingen toevoegt, is een assortiment waarvan de commerciële prestaties vooral door de planning van de fabriek worden bepaald, niet door de vraag.
Er is een derde vraag die een goed assortimentsplan beantwoordt vóórdat de lijst wordt verspreid. Die staat niet op de bovenstaande lijst, omdat het niet over een SKU gaat, maar over het assortiment. Welke van deze SKU’s bestaan over twee jaar nog? In deze categorie heeft een SKU die is ontworpen om een tijdelijk gat in het aanbod te vullen een korte levensduur, en de kosten van het uitfase ervan zijn niet nul: de documentatie moet worden ingetrokken, de verpakkingsillustraties moeten worden beëindigd, de accessoiresvoorraad moet worden afgebouwd en de verkoopkanalen moeten worden geïnformeerd. Assortimenten die op aanbieden zijn gebaseerd, verouderen doorgaans beter dan assortimenten die op promoties zijn gebaseerd, en het is veel eenvoudiger om een tweede order op basis daarvan te plannen.

Planning van een assortiment slimme brillen: de fouten die het aantal SKU’s vermenigvuldigen
Modellen tellen in plaats van configuraties. Het aantal dat de kosten bepaalt, is het aantal setups, en een model met vier opties vertegenwoordigt vier productieroutes, niet één. Dit is de fout die het rechtstreeks wordt overgenomen uit andere categorieën consumentenelektronica, en degene die een assortiment met drie SKU's in de fabriek uitbreidt tot een assortiment met negen SKU's zonder dat iemand besluit om een SKU toe te voegen.
Aannemen dat varianten gereedschap delen wanneer een variant een andere montage of een ander tempelontwerp heeft. Een assortimentsplan op een spreadsheet zal gedeeld gereedschap tonen omdat beide SKU's dezelfde productnaam hebben. Het gereedschap wordt niet gedeeld, waardoor het plan het kapitaal met een volledige productielijn heeft onderschat.
De optieruimte behandelen als een menu in plaats van als een kostenpost. Elke gepubliceerde optie is een kostenbeslissing, en de meeste zijn de moeite waard om te nemen. De gepubliceerde optielijst is een beschrijving van wat er bestaat, geen aanbeveling voor wat u moet gebruiken. Een merk dat deze lijst als menu behandelt, krijgt een assortiment met een keuze op elke dimensie en geen enkele van de werkelijke beslissingen van de klant opgelost.
Het aantal SKU's voor accessoires onderschatten. De case, de kabel en de verpakking zijn eveneens SKU's, en ze nemen sneller toe dan de modellen, omdat hier ook de artwork en de minimale afname voor drukwerk worden bepaald. Een assortiment met drie modellen kan gemakkelijk zes SKU's voor accessoires bevatten.
Het assortiment plannen vóór de propositie. Een assortiment dat wordt opgebouwd vanuit de optieruimte in plaats van klantsegmenten levert een portfolio op waaruit niemand heeft gekozen. Dit is de duurste van de vijf fouten, omdat deze niet kan worden opgelost door opnieuw te onderhandelen; deze kan alleen worden opgelost door het assortiment opnieuw te lanceren.
Er is een zesde gewoonte die het vermelden waard is, omdat deze specifiek is voor merken met echte consumentenelektronica-capaciteit. Dergelijke merken zijn gewend om een assortiment te plannen als een portfolio van posities die beter, nog beter en het beste bieden, en ze nemen die aanname mee naar een categorie waarin de klant geen specificaties vergelijkt, maar een product probeert. De ladder werkt in categorieën waarin de vergelijking op de achterkant van de verpakking leesbaar is. Dat is hier niet het geval. Daarom bepalen de pasvorm en de propositie het assortiment, en volgt de specificatie er grotendeels uit.
Een gevolg daarvan is een regel die expliciet moet worden genoemd, omdat deze in deze categorie het vaakst wordt overtreden: voeg geen SKU toe om een concurrentiegat te dichten dat u niet hebt geverifieerd. De gepubliceerde configuratieruimte is ruim genoeg om een assortiment samen te stellen dat er tegenover de productlijn van een concurrent volledig uitziet, en toch klopt het niet, omdat de productlijn van de concurrent mogelijk is georganiseerd rond een propositie die deze categorie niet eenvoudig kan bedienen. De verificatie is eenvoudig: de vraag is waarvoor de SKU van de concurrent dient, niet wat deze bevat. Het antwoord laat meestal zien dat twee van uw drie SKU's concurreren met één van hun SKU's.
Omvang van het assortiment slimme brillen: hoeveel SKU's deze categorie aankan
Als u de gepubliceerde configuratieruimte voor waar neemt, lijkt het om een assortiment van achtentwintig te gaan. Dat is niet zo, omdat het grootste deel van de gepubliceerde variatie helemaal geen klantgerichte variatie is. Resolutieklassen, celcapaciteiten, runtimecategorieën en oplaadinterfaces maken de catalogus bruikbaar en de specificaties leesbaar. Het zijn niet de zaken waaruit een klant op een schap kiest.
Wanneer u uitgaat van de propositie in plaats van de optieruimte, bevatten de meeste assortimenten met slimme brillen in de praktijk twee of drie SKU's, en het patroon van die drie is consistent: een heromodel dat de propositie draagt, een variant die verschilt in pasvorm of gebruiksscenario in plaats van in functies, en een voordeliger instapmodel dat een functie laat vallen of een kleinere case accepteert. Het gepubliceerde assortiment ondersteunt precies die vorm. De cameraklasse splitst zich uit in twee resolutieklassen, met 13 MP op de L2 Utral en de S7, en de L1 Pro en 8 MP op de andere acht, waarmee een hero-klasse ontstaat. De opgegeven laadtijd van ongeveer één uur voor de D17 en de ZH12, tegenover een maximum van twee uur of minder voor de rest van het assortiment, is een onderscheid op basis van gebruiksscenario. De vijf gepubliceerde casecapaciteiten vormen een onderscheid op basis van kostenklasse.
Uit dit alles volgen twee gevolgen voor een assortimentsplan.
Het eerste gevolg is dat het assortiment waar mogelijk moet worden samengesteld uit gepubliceerde configuraties. Elke SKU uit de gepubliceerde set komt met een specificatie, een documentatiepositie en een bouwinstructie, en de taak van het merk beperkt zich tot de propositie, branding en verpakking. Daar zijn de kosten van een assortimentsplan het laagst en de planning het kortst.
De tweede factor is dat het aantal gereedschappen bepalend is en dat dit aantal klein moet blijven. Een assortiment dat één nieuw gereedschap introduceert en de rest samenstelt uit gepubliceerde configuraties gedraagt zich als een normaal consumentenelektronicassortiment. Een assortiment dat drie nieuwe gereedschappen introduceert is een productprogramma gekleed als assortiment, met bijbehorende goedkeuringsstructuur, kapitaalblootstelling en planningsrisico.
Voor een merk dat bepaalt waar te beginnen, is het verstandig om de shortlist op basis van de gepubliceerde kant op te stellen, niet van de marketingkant: begin met de modellen waarvan de gepubliceerde configuratie een propositie ondersteunt die u al wilt maken en controleer wat het kost om het assortiment te lanceren. De modellen die het best om eerst te bekijken zijn de modellen die het meeste publiceren: de cameracategorie met resolutieklassen, behuizingscapaciteiten, kleurenlijsten en beschermingscodes, en de audi categorie voor een gedeelde interface in een breed assortiment. Het platformassortiment is samengevat op de pagina OEM ready platforms en het volledige overzicht van opties staat in de customisation options overview.
Wat we met een voorgestelde lijst doen, is overzichtelijk. We geven aan welke SKU's nieuw gereedschap vereisen, welke kunnen worden samengesteld uit gepubliceerde opties, hoeveel productieopstellingen de lijst oplevert en welke van de vijf kostenfactoren elke SKU activeert. We geven ook aan waar een SKU concurrerend lijkt met een andere. De lijst met commerciële voorwaarden — eenheidsprijs, productielevertijd, minimale bestelhoeveelheid — volgt de SKU-lijst in plaats van de modelnamen, omdat ze alle drie afhangen van het aantal gereedschappen dat uw assortiment activeert en de benodigde documentatie per propositie. Daarom offeren we deze voorwaarden pas aan nadat we uw lijst hebben ontvangen en niet voor een afzonderlijk model.
Er is ook een inkoopperspectief op dezelfde lijst dat u vóór de onderhandelingen wilt hebben, en dat is doorgaans het deel dat wordt overgeslagen. Een assortimentofferte bestaat niet uit drie productprijzen. Het is een prognose op basis van een fabrieksplanning, en de voorwaarden die ertoe doen, beschrijven hoe de planning reageert op wisselende vraag — en dat is precies wat een nieuw assortiment altijd is.
Om die reden behoren vier vragen in de assortimentofferte te staan.
- Welke SKU draagt het minimum? Bij een assortiment kan een ondergrens per model, per configuratie of voor het gehele assortiment worden vastgesteld. Het verschil tussen deze drie mogelijkheden is vaak het verschil tussen een haalbare eerste order en een onmogelijke. Het antwoord bepaalt welke SKU het ankerpunt is. Vraag dus welke SKU de fabriek als eerste zou produceren als het volume ongelijk verdeeld zou zijn.
- Wat is de levertijd per SKU en verlopen deze parallel of sequentieel? Een assortiment waarin drie SKU's één gereedschap delen, heeft niet drie levertijden maar één gereedschapslevertijd en drie assemblagelevertijden. Een assortiment dat twee gereedschappen nodig heeft, heeft twee gereedschapslevertijden die standaard niet overlappen. Dit is het nuttigste cijfer in een assortimentofferte en tegelijk het cijfer dat het minst vaak expliciet wordt opgevraagd.
- Wat zijn de tolerantie- en samplevoorwaarden per SKU? Een golden sample wordt per SKU ondertekend, niet per model. Een merk dat voor een assortiment met drie SKU's slechts één golden sample heeft begroot, ontdekt dit tekort tijdens de goedkeuringsfase, wanneer de planning het minst vergevingsgezind is. Het sampleplan en de toleranties voor kleur, afwerking en pasvorm moeten per SKU worden vermeld.
- Wat vallen de garantie en de reikwijdte van de certificering onder voor het gehele assortiment? De garantietermijn is een commerciële voorwaarde die de SKU-lijst volgt, en dat geldt ook voor de reikwijdte van de documentatie. Omdat ons catalogus geen certificeringsregel per model bevat, moet deze reikwijdte per SKU worden vastgelegd en mag deze niet uit een productfamilie worden afgeleid.
De daaropvolgende commerciële voorwaarden — eenheidsprijs, minimale bestelhoeveelheid, productielevertijd, betalingsstructuur, garantie, gereedschapskosten en NRE — worden voor de volledige lijst opgegeven, omdat een offerte per model niets zou zeggen over het assortiment. Als een leverancier een assortiment per model offerteert, is de logische vervolgvraag welk model de gereedschapskosten draagt en welke modellen de opstellingkosten. Die ene vraag toont doorgaans aan of het assortiment daadwerkelijk als assortiment is geanalyseerd.
Due diligence voor een assortiment is geen fabrieksaudit, maar een documentbeoordeling. Vraag om de modellenlijst die aan elk document waarop het assortiment is gebaseerd ten grondslag ligt, controleer of elke SKU op uw lijst op de relevante lijst voorkomt en controleer of de lijst ook de markten omvat waarnaar u wilt verschepen. Het is niet opvallend, kost een middag en is de goedkoopste manier om vast te stellen dat een derde van uw assortiment nooit voor de belangrijkste markt is gedocumenteerd.
Gerelateerd leesvoerwerk
- Slimme brillen voor consumentenelektronica-merken
- Productportfolio voor consumentenelektronica-merken
- Overzicht van aanpassingsmogelijkheden
- OEM-geschikte platforms
Stuur ons uw voorgestelde SKU-lijst en de bijbehorende proposities, dan vertellen wij welke nieuwe gereedschappen nodig zijn.



