Een levertijd wordt doorgaans als één getal opgegeven, en twee getallen kunnen niet met elkaar worden vergeleken omdat ze zelden op hetzelfde moment beginnen. Het bruikbare alternatief is een tabel: zes fasen, elk met een verantwoordelijke, het bewijs dat aantoont dat de fase heeft plaatsgevonden en wat de fase doorschuift. Zodra de fasen gescheiden zijn, kunnen twee offertes naast elkaar worden gelegd en wordt de vergelijking concre — inclusief de vergelijking die er het meest toe doet: die tussen rechtstreeks inkopen bij een fabriek en inkopen via een route waarbij sommige van die fasen in handen van anderen komen.
De lezer is een inkoper die voor het merk werkt, een kanaalinkoper of een importeur die twee of drie offertes vergelijkt. De situatie heeft altijd dezelfde vorm: de offertes verschillen, de verschillen lijken niet duidelijk over het product te gaan, en de inkoper moet bepalen welk verschil de moeite waard is om extra voor te betalen. De angst is niet om te worden overbetaald. Het is om te ontdekken dat twee offertes die vergelijkbaar leken, verschillende tijdsperioden measured, en dat de goedkopere offerte deels goedkoper was omdat deze een kortere periode aangaf.
Levertijd slimme brillen: zes fasen vergeleken op verantwoordelijke, niet op datum
Zes fasen bestrijken de volledige periode van een aanvraag tot de goederen in een kanaal. Het zijn dezelfde zes fasen, ongeacht het product, en het is de moeite waard ze nauwkeurig te benoemen omdat de fasen verschillende verantwoordelijken en verschillende manieren van falen hebben. Juist daarom is een fasentabel nuttiger dan een datumlijst.
Fase één: specificatie en offerte. De inkoper beschrijft de configuratie, de leverancier bepaalt de prijs en vermeldt een datum. Er is nog niets vastgelegd en er loopt niets risico, maar dit is waar het beginpunt van de periode wordt gekozen, en een keuze die hier wordt gemaakt, blijft doorgaans voortduren.
Fase twee: configuratie definitief vaststellen en inkooporder plaatsen. De configuratiecode wordt vastgelegd, de inkooporder wordt uitgegegeven en het betaalmoment dat de productie activeert, wordt bepaald. Dit is de fase waarin de mogelijkheden van de inkoper afnemen, omdat een wijziging na dit moment een wijziging van de order is en niet langer een gewijzigde voorkeur.
Fase drie: productie. De bouw, de montage en de controles tijdens het proces, met als eindresultaat bestaande eenheden. Dit is de enige fase die ontegenzeggelijk bij de fabriek ligt en de fase waarin de inkoper het minst rechtstreeks zicht heeft.
Fase vier: documentatie en naleving. De route naar de markt voor elke bestemming en de transportdocumentatie voor de zending. In Europa is het markttoegangsinstrument voor een product met radioapparatuur de Radio Equipment Directive (EU) 2014/53/EU. Deze fase wordt doorgaans onderschat omdat ze onzichtbaar is, en meestal is dit de fase die al vóór de order loopt.
Fase vijf: inspectie, verpakking en overdracht. De goederen worden gecontroleerd tegenover het goedgekeurde monster, verpakt, voor de bestemming gelabeld en overhandigd aan de vervoerder. Deze fase is kort en is de fase waarin een configuratieafwijking uiteindelijk aan het licht komt.
Fase zes: transport en inklaring. De zending reist volgens een consolidatieregel en wordt in de bestemming ingeklaard. Dit is het deel van de periode dat de inkoper het minst kan beheersen en het deel dat een kanaal het sterkst ervaart.
De tabel is opgebouwd op basis van de verantwoordelijke en niet op basis van de datum, omdat de verantwoordelijke bepaalt welk soort bewijs een fase oplevert. Een fase waarvoor de inkoper verantwoordelijk is, levert een dossier aan de kant van de inkoper op — een goedkeuring, een gedateerd artwork, een akkoord op naam. Een fase waarvoor de fabriek verantwoordelijk is, levert een dossier aan de kant van de fabriek op — een productiedossier, een inspectierapport. Een fase waarvoor een derde partij verantwoordelijk is, levert een document met een nummer op. Een inkoper die twee offertes fase voor fase vergelijkt, vergelijkt dus hun bewijs, dat vergelijkbaar is, in plaats van hun totalen, dat dat niet zijn.

De fasentabel: verantwoordelijke, bewijs en wat de fase doorschuift
De onderstaande tabel is de werkversie. Ze is ontworpen om te worden ingevuld met de antwoorden van een leverancier en vervolgens over twee rijen te worden gelezen, want daar vindt de vergelijking daadwerkelijk plaats.
| Fase | Wie eigenaar is | Het bewijs dat deze oplevert | Wat deze bepaalt | Een rode vlag in het antwoord |
|---|---|---|---|---|
| Specificatie en offerte | Beide | Een offerte met vermelding van de configuratie | Het aantal verschillende uitvoeringen in de order | Een modelnaam in plaats van een configuratie |
| Vaststelling van de configuratie en inkooporder | Opdrachtgever | Een inkooporder en een orderbevestiging | De datum waarop de laatste goedkeuring binnenkomt | Een startpunt dat nooit is benoemd |
| Productie | Fabriek | Een productiegegeven en een opleverdatum | De positie van het beperkte onderdeel | Een totaal zonder onderliggende fasen |
| Documentatie en naleving | Fabriek, met een derde partij | Een dossier met modelaanduiding en datum | Wanneer het dossier wordt geopend | Het woord afgehandeld in plaats van een duur |
| Inspectie, verpakking en overdracht | Beide | Een inspectierapport ten opzichte van het monster | De reikwijdte van de inspectie | Een volledige controle zonder omschreven reikwijdte |
| Transport en inklaring | Vervoerder en makelaar | Een boeking op basis van een genoemde consolidatieregel | De consolidatieregel en het dossier | Een transporttijd zonder bijbehorende regel |
Twee rijen uit die tabel verdienen een tweede lezing, omdat dit de twee rijen zijn waarin het antwoord van een opdrachtgever meestal ontbreekt, terwijl dat van een leverancier wel aanwezig is.
De rij over de vaststelling van de configuratie is de rij van de opdrachtgever, en deze wordt het vaakst leeggelaten. Een opdrachtgever die niet heeft besloten wanneer de configuratie wordt vastgesteld, heeft ook niet besloten wanneer de looptijd begint. Een leverancier die gevraagd wordt een offerte op te stellen zonder duidelijk vastgelegd moment van vaststelling, zal offerteren vanaf de kant die voor hem het gemakkelijkst is. De oplossing is een datum, en die datum moet haalbaar zijn binnen het goedkeuringsproces van de opdrachtgever zelf.
De rij over transport is waar twee offertes het vaakst uiteenlopen zonder dat een van beide onjuist is. De ene leverancier consolideert en de andere niet, waardoor de transportcijfers helemaal niet vergelijkbaar zijn. De te stellen vraag is niet "hoe lang duurt het transport", maar "op basis van welke regel", en het antwoord hoort in de orderbevestiging te staan.
De vergelijking die de tabel moet ondersteunen, is die tussen twee offertes voor dezelfde configuratie. Zodra beide offerte stap voor stap zijn uitgewerkt, worden drie dingen zichtbaar: welke fase het meest verschilt, wie eigenaar is van die fase en of het verschil een verschil in de planning is of een verschil in het startpunt. Een verschil in het startpunt is een definiteiekwestie en wordt opgelost met één zin. Een verschil in een fase die in handen is van de fabriek, is een werkelijk verschil in capaciteit. Een verschil in een fase die in handen is van de opdrachtgever, is een probleem dat de opdrachtgever moet oplossen voordat er iets kan worden vergeleken.
Dezelfde zes fasen via drie inkooproutes
De fasentabel wordt veel nuttiger wanneer deze wordt toegepast op de inkooproute in plaats van op één leverancier, omdat de routes op precies één punt verschillen: hoeveel van de zes fasen bij de fabriek liggen en hoeveel ergens anders.
Route één: rechtstreeks via de fabriek. De fabriek heeft de fasen drie en vier in handen, en meestal ook fase vijf, omdat de inspectie en het verpakken op de eigen locatie plaatsvinden. De fasen één, twee en zes liggen bij de opdrachtgever en diens forwarder. Het gevolg is dat de opdrachtgever directe toegang heeft tot het productiegegeven en het documentatiedossier, en direct verantwoordelijk is voor de configuratie, de goedkeuringen en de boeking.
Route twee: via een sourcingagent of inkoopkantoor. De agent heeft aan de kant van de opdrachtgever de fasen één, twee en vijf in handen, en onderhandelt over de fasen drie en vier in plaats van eigenaar ervan te zijn. Het zicht van de opdrachtgever op de eigen documenten van de fabriek beperkt zich tot wat de agent doorgeeft. Daardoor wordt de middelste rij van de fasentabel — de kolom met bewijs — de belangrijkste kolom, omdat alles nu via een tweede kanaal moet lopen voordat het het dossier van de opdrachtgever bereikt.
Route drie: via een distributeur die voorraad houdt. De distributeur heeft de fasen drie, vier en vijf intern in handen en hanteert één leverdatum. De specificatie van de opdrachtgever komt nog steeds binnen bij fase één en de goedkeuringen van de opdrachtgever zijn nog steeds van belang bij fase twee, maar de looptijd ertussen is nu helemaal niet meer zichtbaar. De enige vergelijking die de opdrachtgever kan maken, is die tussen een prijs en een leverdatum, en verder niets.
De reden dat dit specifiek van belang is voor de vraag naar de looptijd, is dat de drie routes drie planningen laten zien die er verschillend uitzien voor wat mogelijk dezelfde fysieke productie is, en dat er slechts één van die planningen is waarop de opdrachtgever zich kan baseren.
Lees de matrix per kolom. De eerste kolom noemt de fase, de tweede geeft aan wie deze in handen heeft wanneer de opdrachtgever rechtstreeks inkoopt, en de derde geeft aan wie deze in handen heeft wanneer er een tussenpersoon tussen beide partijen zit. De fasen die verschuiven, zijn de fasen waarin een tussenpersoon werkt met informatie die de opdrachtgever niet heeft aangeleverd en die de fabriek niet rechtstreeks heeft overgedragen.

De vergelijking die het daadwerkelijk bepaalt: welke fase bij u ligt
Voor een inkoper in deze categorie is de doorslaggevende vraag niet welke route de kortste datum vermeldt. Het gaat erom welke route de inkoper een fase laat overhouden die hij niet kan beheersen.
Drie van de zes fasen verdienen in dit licht nader onderzoek.
De configuratiefase. Bij elke route valt deze fase onder de verantwoordelijkheid van de inkoper, en het is doorgaans de fase die bepaalt of de rest van de doorlooptijd nog betekenis heeft. Een configuratiecode op één regel — model, pixelklasse, kastconfiguratie, kleurvariant, verpakkingsconfiguratie, doelmarkten — is het element waarop elke route afhankelijk is en dat niemand formeel vastlegt. In deze catalogus heeft die code daadwerkelijk inhoud: elf van de achtentwintig modellen hebben een camera, waarvan acht met 8 MP en drie met 13 MP; de kast van de L2 Utral is verkrijgbaar met 900 mAh of 1400 mAh, terwijl de CY05 en de CY03, en de L1 Pro een kast van 1400 mAh hebben; de MT6 heeft een opvouwbare kast van 1200 mAh; bij de KY06 en de MT5 is de capaciteit van de kast niet gepubliceerd; de V03 Pro heeft helemaal geen kast; de V03 Pro verschijnt in drie kleuren en de V06 in vier; en de oplaadmethode is gepubliceerd voor vierentwintig van de achtentwintig modellen en voor geen van de vier cameramodellen de CY05 en de MT6, en de CY03 en de L1 Pro.
De documentatiefase. Dit is de fase die bij een route via een tussenpersoon het meest verandert, en de reden daarvoor is dat het bewijs een bestand is. Een bestand dat door de fabriek wordt beheerd en via een tweede partij wordt doorgeleverd, blijft een bestand, maar het exemplaar van de inkoper is een kopie, en op die kopie moet de inkoper vertrouwen wanneer de bestemming een vraag stelt. De gepubliceerde gegevens die het bestand ondersteunen zijn de oplaadtijd en de opgegeven gebruiksduur, die voor elk model worden gepubliceerd, en de oplaadmethode en kastconfiguratie, die voor de meeste modellen worden gepubliceerd. Dat zijn de gegevens die het bestand moet bevatten.
De transportfase. Bij elke route is de eigen forwarder van de inkoper verantwoordelijk, en dit is de fase waarin de consolidatieregel het belangrijkst is. Een inkoper die twee offertes vergelijkt op basis van een transportcijfer zonder de regel te kennen, heeft niets vergeleken.
Het algemene principe is dat een inkooproute moet worden beoordeeld op basis van het bewijs dat deze aan de inkoper oplevert in de fasen die de route niet beheert, niet op basis van de vermelde datum. Een route die een duidelijk bestand, een duidelijk productieoverzicht en een duidelijke orderbevestiging oplevert, is meer waard dan een route met een kortere doorlooptijd, omdat een kortere doorlooptijd alleen betekenis heeft als iemand de inkoper kan laten zien welke fase is verkort.

Wat de gepubliceerde catalogusgegevens wel en niet in deze tabel kunnen invullen
De tabel bevat een rij voor de configuratiefase, en de gepubliceerde gegevens vullen deze goed in. Er is een rij voor de productie, en de gepubliceerde gegevens vullen deze helemaal niet in.
Wat de catalogus voor elk van de achtentwintig modellen publiceert, is de batterijcapaciteit, de oplaadtijd en de opgegeven gebruiksduur, en voor de elf cameramodellen ook de pixelklasse. De oplaadmethode is gepubliceerd voor vierentwintig modellen, de kastconfiguratie voor de meeste cameramodellen, de kleuropties voor de modellen die een keuze bieden, en de IP54-markering voor twee modellen — de V06 en de S7 — en voor geen andere.
| Cameramodel | Pixel | Cel | Oplaadtijd | Opgegeven gebruiksduur | Oplaadkast | Oplaadmethode |
|---|---|---|---|---|---|---|
| V03 | 8 MP | 220 mAh | Maximaal twee uur | 5~8 h | Niet vermeld | Magnetisch |
| V03 Pro | 8 MP | 220 mAh | Maximaal twee uur | 5~8 h | Geen oplaadkast | Type-C |
| KY06 | 8 MP | 260 mAh | Maximaal twee uur | 6~8 h | Capaciteit niet gepubliceerd | Magnetisch, met kast |
| CY03 | 8 MP | 290 mAh | Maximaal twee uur | Ongeveer 7 h | 1400 mAh | Niet gepubliceerd |
| CY05 | 8 MP | 290 mAh | Maximaal twee uur | Ongeveer 7 h | 1400 mAh | Niet gepubliceerd |
| L1 Pro | 13 MP | 290 mAh | Maximaal twee uur | Ongeveer 7 h | 1400 mAh | Niet gepubliceerd |
| L2 Utral | 13 MP | 290 mAh | Maximaal twee uur | Ongeveer 7 h | 900 of 1400 mAh | Type-C |
| MT6 | 8 MP | 265 mAh | Maximaal twee uur | Ongeveer 7 h | 1200 mAh opvouwbaar | Niet gepubliceerd |
| MT5 | 8 MP | 220 mAh | Maximaal twee uur | 6~8 h | Capaciteit niet gepubliceerd | Magnetisch, met kast |
| V06 | 8 MP | 260 mAh | Maximaal twee uur | 5~8 h | Niet vermeld | Magnetisch, IP54 |
| S7 | 13 MP | 260 mAh | Maximaal twee uur | 5~8 h | Niet vermeld | Magnetisch, IP54 |
Lees die tabel als een specificatie en niet als een planning, en let op de twee kolommen die het meeste werk verrichten. De kolom met de cellen bevat vier verschillende waarden voor de elf modellen, dus je kunt geen capaciteit veronderstellen op basis van een modelfamilie. De kolom voor het nominale gebruik bevat drie bandbreedtes, en de twee modellen met de kortste bandbreedte — de G07 en de YK12 in de audioreeks, met ongeveer 6 uur — zijn de twee met de slanke en afneembare poot, dus de bandbreedte volgt een ontwerpbesluit en niet een componentbesluit.
Wat niet in de catalogus staat, is de productiefase. We publiceren geen levertijd, geen maandelijkse productie, geen aantal productielijnen en geen minimale bestelhoeveelheid. De reden is dat een getal dat niet geldt voor een specifieke configuratie, hoeveelheid en periode uiteindelijk het getal wordt waarop een lanceringsvenster wordt gebouwd en dat vervolgens mislukt. De sectie over levertijd zet de volledige gepubliceerde positie uiteen en is bewust smaller dan de fasentabel: de catalogus vult de configuratieregel en de regels over het gedrag van de eenheid aan, terwijl de productieregel door de leverancier moet worden aangeleverd voor een specifieke bestelling.
De tabel gebruiken wanneer twee offertes niet overeenkomen
Wanneer twee offertes niet overeenkomen, geeft de tabel een procedure in plaats van een mening, en die procedure is kort.
Ten eerste: lijn de beginpunten op. Controleer of beide intervallen bij dezelfde gebeurtenis beginnen. Als het ene begint bij de bestelling en het andere bij de configuratiebevestiging, is het verschil een definitiekwestie en geen capaciteitskwestie. Dat los je op met één zin in de bestelbevestiging.
Ten tweede: bepaal het grootste verschil per fase. Lees de zes regels horizontaal en bepaal waar de twee kolommen het meest uiteenlopen. Die regel is waarover je het discussie waard is; de andere vijf zijn doorgaans ruis.
Ten derde: stel vast wie die fase beheert. Als de inkoper er verantwoordelijk voor is, is het verschil een procesverschil en kan de inkoper het doorgaans oplossen. Als de fabriek er verantwoordelijk voor is, is het verschil een verschil in capaciteit of een verschil in wat is geoffreerd, en is een referentieopbouw nodig om het vast te stellen.
Ten vierde: vraag welk bewijs achter de kortere fase staat. De vraag is niet "kunnen jullie het sneller doen", maar "wat hebben jullie waarover de andere partij niet beschikt". Het antwoord van een fabriek is doorgaans een specifiek proces, een specifieke componentpositie of een specifiek stuk gereedschap. Een fabriek die geen van die drie kan noemen, heeft een wens gequoteerd.
Ten vijfde: prijs het verschil als totaal, niet als datum. De fasen kosten niet allemaal evenveel per week. Een week die in de goedkeuringsfase verloren gaat, is een week die door het eigen proces van de inkoper is veroorzaakt en die kan worden teruggewonnen. Een week die in de documentatiefase verloren gaat, is een week die door een derde partij wordt beheerst en niet kan worden teruggewonnen door de bestelling te verplaatsen. Een week die in de transportfase verloren gaat, is een week die het kanaal voelt. Een inkoper die alle weken identiek beprijst, onderhandelt over de verkeerde week.
Er is nog één ding om te controleren voordat je de tabel voor een beslissing gebruikt, en dat is de regel die de meeste inkopers leeg laten: wat de kortere fase daadwerkelijk vervangt. Een offerte die korter is in de documentatiefase heeft niet per se een snellere route gevonden; die kan de documentatie na de zending hebben verplaatst, waardoor een planningsvoordeel een clearance-risico op de bestemming wordt. Een offerte die korter is in de inspectiefase kan de inspectie na de boeking hebben verplaatst, waardoor een planningsvoordeel een risico op defecte eenheden in het kanaal wordt. Een offerte die korter is in de transportfase gaat mogelijk simpelweg uit van een consolidatieregel die niet geldt voor de hoeveelheid die je bestelt. De vragen die je moet stellen zijn altijd hetzelfde paar — wat is er verplaatst en waarop is het verplaatst — en een leverancier die alleen het eerste beantwoordt, heeft een besparing beschreven en geen plan.
De waarschuwingssignalen in een fasentabel zijn consistent: een fase zonder eigenaar, een fase waarvan het bewijs een mondelinge toezegging is, een fase die in de ene offerte wel en in de andere niet voorkomt, en een totaal dat verschijnt zonder de fasen die het opleveren. Die vier zijn voldoende om een vergelijking af te wijzen, en controleren ervan duurt ongeveer twee minuten zodra de tabel is ingevuld.
De totale kosten van een planning zijn de eenheidsprijs plus de kosten van de documentatieroute plus de herwerkzaamheden die de inspectie aan het licht brengt plus de reserve voor retourzendingen plus het werkkapitaal dat is vastgelegd voor een latere lancering. Het is de moeite waard dat gesprek met een getal te beginnen in plaats van met een verzoek. De onderhandelingsgids behandelt wat wel en niet kan worden verplaatst zodra de tabel is ingevuld.
Wat we zullen doen is de rijen invullen die we kunnen invullen voor de modellen waarvoor een programma daadwerkelijk selecties maakt, en de rest schriftelijk beantwoorden. Stuur ons de modellen, de aantallen, de configuratie en de bestemingsmarkten, en we vertellen welke rijen worden afgedekt door de gepubliceerde gegevens, welke we voor u zullen bevestigen en welke u zelf moet afronden met uw eigen leveranciers.
Gerelateerd leeswerk
- Een gids voor eerste kopers — de volgorde van handelen
- Een kostenoverzicht van een schema — de fasen beprijzen
- Levertijd en productiecapaciteit — de beperking achter een plek
- Levertijd en uw marge — het commerciële gevolg



