OEM/ODM-fabrikant van slimme brilmonturen · Shenzhen, China +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologie voor slimme brillen

Standaarden voor microfoons van slimme bronnen: bestaan of niet

Kopers die een microfoonstandaard willen gebruiken als testbasis merken dat de genormaliseerde maatstaven vooral op componentniveau zijn en dat de maatstaven die…

Door het ingenieurs- en sourcingteam van CYNRIN/ Sep 12, 2023/ 14 min. leestijd
Standaarden voor microfoons van slimme bronnen: bestaan of niet

Een inkoper die een microfoonstandard nodig heeft om tegen te testen, merkt dat de genormaliseerde meetmethoden grotendeels op componentniveau zijn en dat de maten die de klantbeleving bepalen helemaal niet zijn genormaliseerd. Dat verschil is geen gebrek in de standaarden; de standaarden beschrijven een component, terwijl de inkoper een systeem in gebruik beoordeelt.

De microfoonkwaliteit van slimme brillen, de industriestandaarden voor slimme brillen moet dus worden begrepen als een kaart van welke rijen een referentiemethode hebben en welke rijen u zelf moet definiëren. Voor een sourcingteam is die kaart nuttiger dan elke afzonderlijke standaard, omdat ze laat zien welke verwijzingen in de documentatie van een leverancier de moeite waard zijn om op te volgen en welke rijen in uw eigen inkooporder al het werk doen.

Welke microfoonmetingen zijn genormaliseerd en welke worden door de inkoper gedefinieerd

Microfoonkwaliteit van slimme brillen: rijen in kaart brengen in plaats van standaarden opsommen

De reden dat een microfoonstandard voor deze categorie moeilijk te vinden is, is dat de categorie een systeem is en de standaarden voor onderdelen gelden. Een microfooncapsule kan in een laboratorium worden gekarakteriseerd volgens een vastgestelde referentie, met een reproduceerbare waarde. Een bril met een capsule, een poort, een frame, een firmwareketen en een radio kan niet met dezelfde methode worden gekarakteriseerd, omdat het frame geen gecontroleerde variabele is en de firmware niet vaststaat. Voor het product dat de klant koopt, bestaat er geen referentiemethode; dit ontbreken is structureel en geen tekort in de documenten.

Wat dit voor de inkoper betekent, is dat een standaardgerichte aanpak in tweeën moet worden gesplitst. De componentrijen kunnen worden getoetst aan een gepubliceerde methode, en het is volkomen redelijk om om die methode te vragen, omdat de methode bepaalt of de waarden vergelijkbaar zijn. De systeemrijen kunnen aan niets worden getoetst. Als een inkoper in de inkooporder een componentstandaard aan een systeemrij koppelt, ontstaat er een contract dat geen enkele leverancier kan nakomen, omdat beide verschillende dingen meten.

Wat dit ook betekent voor de reactie van een leverancier. Een leverancier die volgens een goede documentatiediscipline werkt, beantwoordt een componentvraag met een methode en een kanttekening over de samenstelling. Een leverancier die een concurrentieaanbod citeert, antwoordt met een getal. Het verschil blijkt tijdens de tweede uitwisseling en het is de moeite waard die tweede uitwisseling vóór de monsterbestelling te voeren in plaats van erna, omdat de kwaliteit van het antwoord een redelijke maatstaf is voor de kwaliteit van het programma.

En wat dit betekent voor de kosten. Een inkoper die de systeemrijen heeft gedefinieerd, heeft geen laboratorium nodig. Een inkoper die dat niet heeft gedaan, zal er uiteindelijk wel een nodig hebben, omdat een systeemrij die niemand heeft gedefinieerd, wordt beslist door degene die het hardst klaagt. In een verkoopkanaal is dat de manager voor retourzendingen. Het protocol is een klus die een dag en een middag kost; een discussie over een trend in retourzendingen kost een kwartaal.

Door AI gegenereerde foto ter illustratie van microfoonstandaarden voor slimme brillen: wat wel en niet bestaat — afbeelding 1 van 3

De vier rijen met een referentiemethode en waarom u die zelden te zien krijgt

Gevoeligheid, frequentierespons en signaal-ruisverhouding zijn op componentniveau genormaliseerd. Er bestaan referentiemethoden, en twee microfoons die volgens dezelfde methode zijn gemeten, zijn vergelijkbaar. Maximale SPL is hiervan het meest daadwerkelijk genormaliseerd, omdat deze het gedrag van de microfoon beschrijft bij een vastgesteld ingangsniveau en op een vastgestelde afstand.

De catch is dat vergelijkbaarheid volledig afhangt van de vermelding van de methode. Een gevoeligheidswaarde zonder referentie en gewichtsfactor zegt niets, en daarom citeren leveranciers opnemafstanden in plaats van gevoeligheidswaarden: het genormaliseerde getal is moeilijker losjes te citeren.

Waarom u deze vier rijen zelden te zien krijgt. Er zijn drie redenen en elke reden is het waard om te begrijpen, omdat ze verklaart wat een leverancier doet wanneer die de vraag afziet. Ten eerste beschrijven de rijen een capsule in een testopstelling, terwijl het product voor u een samenstelling is met een poort, een frame, een afstand en een bewegend hoofd. De componentwaarde is dus reëel, maar gaat niet over het product. Ten tweede hebben leveranciers voor de afgemaakte samenstelling meestal geen waarden voor deze rijen, omdat het karakteriseren van een samenstelling meer werk is dan het karakteriseren van een onderdeel en alleen de moeite waard is als het resultaat wordt gebruikt. Ten derde, en het meest nuttig voor een inkoper, zijn deze rijen zelden doorslaggevend voor de aankoop. Een leverancier die ze afziet, verbergt dus niet noodzakelijk een zwakke plek.

De praktische les die hieruit voortkomt. Wanneer een leverancier een componentwaarde opgeeft, vraag dan naar de methode en vraag vervolgens naar dezelfde meting bij het eindproduct. De eerste vraag vertelt je of het getal echt is. De tweede vertelt je of het over jouw product gaat. Leveranciers die over de tweede beschikken, zullen de vraag als routine behandelen. Leveranciers die alleen over de eerste beschikken, zullen uitleggen dat de samenstelling het resultaat verandert, en die uitleg is zelf het antwoord dat je nodig hebt.

De twee waarden die het vaakst met elkaar worden verward. Gevoeligheid en signaal-ruisverhouding worden in deze categorie door elkaar gebruikt, maar ze beantwoorden verschillende vragen. Gevoeligheid is de output die bij een bepaald invoerniveau wordt geproduceerd. Signaal-ruis is de verhouding tussen die output en de ruisvloer. Als een leverancier om gevoeligheid wordt gevraagd en met een verhouding antwoordt, is er een andere vraag beantwoord, meestal omdat de verhouding gemakkelijker te berekenen en fraai te presenteren is. Door te vragen welke waarde is gemeten en ten opzichte van welke referentie, is dit in één regel duidelijk.

Wat geen referentiemethode voor je kan doen. Zelfs een volledig gedocumenteerde capsulewaarde beschrijft niet het akoestische pad bij een open oor, want dat is een eigenschap van het montuur en van de afstand tot de mond. Het is de moeite waard om dit expliciet in een specificatie te vermelden, want een inkoper die vier goede componentwaarden heeft verzameld en vervolgens een resultaat op consumentenniveau verwacht, maakt dezelfde categoriefout omgekeerd: de normen zijn reëel, maar gaan over iets anders.

De vier rijen zonder norm en de componenten waaruit elk van deze bestaat

De rijen die de klantervaring bepalen en de verantwoordelijkheid voor elk van deze rijen

Opvangafstand. Er bestaat geen genormaliseerde methode die een vergelijkbare waarde oplevert. Een getal dat zonder invoerniveau wordt vermeld, beschrijft de test, niet de microfoon. Dit is de rij die het vaakst tussen leveranciers wordt vergeleken en die het minst vergelijkbaar is.

Verstaanbaarheid in lawaai. De maatstaf die bepaalt of een product voor een klant werkt tijdens een gesprek en volledig door de inkoper wordt bepaald. Er bestaat geen referentieprotocol; er bestaat jouw protocol, en dat moet elke keer hetzelfde zijn wanneer je vergelijkingen maakt.

De componenten ervan zijn aan jouw keuze: bronmateriaal (een nieuwsbulletin is beter dan zelf geïmproviseerde spraak), bronniveau, bronafstand, type en niveau van achtergrondgeluid en de positie van de opname-microfoon.

Windonderdrukking. Geen norm, en dit mag ook niet als een norm worden behandeld. De prestaties bij wind hangen af van de luchtstroomomstandigheden, de positie van de microfoon ten opzichte van de luchtstroom en de geometrie van de test zelf. Een getal dat zonder die informatie wordt vermeld, is met niets vergelijkbaar.

Herverbindingstijd. Volledig door de inkoper bepaald. Dit is de maatstaf die het dagelijkse gebruiksgenoegen voorspelt en die in geen enkele specificatie voorkomt. Daarom levert deze categorie meer ondersteuningsvragen op over koppelen dan over enig ander onderwerp.

De twee aanvullende waarden die het waard zijn om aan de lijst toe te voegen. Lekkage bij de luidspreker, oftewel wat een collega hoort en wat in deze categorie op geen enkel overzicht staat, en end-to-end latency, oftewel wat lip-syncafwijking bij video veroorzaakt en wat in een componentspecificatie onzichtbaar is. Beide zijn om dezelfde reden als de andere vier door de inkoper bepaald: geen referentiemethode levert een vergelijkbare waarde op voor een systeem in een montuur.

Het commerciële gevolg van het gat, helder verwoord. Wanneer vijf van de negen rijen die de klantervaring bepalen door de inkoper worden bepaald, dan erft een inkoper die ze niet bepaalt wat de leverancier toevallig heeft gedaan. Het antwoord van de leverancier wordt dan bepaald door wat gemakkelijk af te stellen was, niet door wat het kanaal nodig had. Een inkoper die ze wél bepaalt, krijgt een product dat aansluit op de omgeving waarin het is ontwikkeld, tegen een prijs die de ontwikkeling omvat. Het gat is geen reden om leveranciers wantrouwen. Het is een reden om niet langer te verwachten dat een norm het werk kan doen dat alleen een specificatie kan doen.

Door AI gegenereerde foto die normen voor microfoons in slimme brillen illustreert: wat wel en niet bestaat — afbeelding 2 van 3

Een protocol schrijven dat een tweede leverancier en een tweede jaar overleeft

Een protocol opbouwen dat een tweede leverancier en een tweede jaar overleeft

Een protocol is alleen de moeite waard om op te schrijven als het nog wordt gebruikt wanneer een tweede leverancier wordt vergeleken en wanneer de tweede productiepartij arriveert. Dat legt vier eisen op, en elke eis komt overeen met een beslissing die nu goedkoop is maar later duur wordt.

Specificeer de methode, niet het getal. Als een leverancier je een microfoonwaarde geeft, vraag dan wat de invoerreferentie was, welke weging werd gebruikt, wat de omgeving was en of de waarde afkomstig was van een productie-eenheid of een monster. De antwoorden verschillen enorm tussen leveranciers, en het grootste deel van dat verschil zit in de zorgvuldigheid. De inkoper die naar de methode vraagt, moet die bewaren, en het protocol is de plek om dat te doen.

Definieer uw eigen protocol voor de gedragsmetingen. Drie maatregelen, vast en herhaalbaar: verstaanbaarheid op drie meter met een gespecificeerde bron, een gesprek via een echt netwerk en wind met een gespecificeerde luchtstroom. Voer ze uit op elk exemplaar en bij elke levering. De reden om het aantal op drie vast te leggen, is dat drie voldoende is om een verandering vast te stellen en weinig genoeg om uit te voeren op een dag waarop u de goederen ontvangt.

Bewaar de opnames. Niet alleen het resultaat, maar de audio. Deze wordt de referentie waarmee afwijkingen tussen productiepartijen worden opgespoord, een foutmodus die geen specificatie uitoefent. Een score zonder opname kan door de volgende beoordelaar anders worden gescoord, een opname niet.

Leg de configuratie vast in de opname zelf. Het exemplaar, de firmwareversie, de partij en de datum, in het bestand zelf en niet in een spreadsheet dat er los van komt te staan. Afwijkingen zijn alleen detecteerbaar als het eerdere en het latere resultaat vergelijkbaar zijn. Twee resultaten die een jaar uit elkaar zijn vastgelegd, zijn alleen vergelijkbaar als wat er tussen die resultaten is gewijzigd, het product was en niet de methode. Een leverancier die vraagt welke velden de inkoper op het protocolformulier wil hebben, stelt een redelijke vraag. Een inkoper die deze precies beantwoordt, beschermt zichzelf tegen een geschil dat deze anders niet kan beslechten.

Houd het protocol in de volgorde waarin de test wordt uitgevoerd. De volgorde waarin de omstandigheden worden toegepast, maakt zelf deel uit van de methode. Een apparaat dat in een koude ruimte heeft gestaan, gedraagt zich immers anders dan een apparaat dat een uur op een bureau heeft gelegen. Een protocol waarin de volgorde van de tests wordt vastgelegd, kan volgend jaar door een andere persoon in een ander gebouw worden herhaald.

Beoordeel aan de hand van een criterium, niet op basis van een indruk. De goedkeuringsvoorwaarde moet worden vastgelegd voordat het eerste exemplaar wordt getest en moet van dien aard zijn dat een tweede persoon deze op dezelfde manier toepast. Een score als "grotendeels verstaanbaar" is geen criterium. Een score als "de voorgeschreven zin wordt op drie meter in een kantoor met 65 dB door drie van drie luisteraars correct herhaald" is wel een criterium. Daarover kan alleen worden gediscussieerd ten aanzien van de luisteraar, niet ten aanzien van de regel.

Microfoonkwaliteit van slimme bronnen: wat een protocol moet vastleggen voordat het eerste exemplaar wordt getest

Wat het protocol niet mag bevatten. Het mag geen voorwaarde bevatten die tussen leveranciers verschilt. Dit is de meest voorkomende manier waarop een protocol niet meer vergelijkbaar wordt zonder dat iemand het opmerkt. Het mag geen voorwaarde bevatten die alleen de eerste testpersoon van de inkoper kan reproduceren, want dan wordt die voorwaarde het product in plaats van de regel. En het mag geen voorwaarde bevatten waarvan de goedkeuringsgrens is vastgesteld nadat het eerste resultaat was gezien, want op dat moment meet het protocol de verwachting in plaats van het product.

Door AI gegenereerde foto die normen voor microfoons van slimme bronnen illustreert: wat wel en niet bestaat — afbeelding 3 van 3

Wat u in het contract moet vermelden wanneer geen norm een leverancier verplicht

Het nuttigste juridische punt in deze categorie is dat een norm waaraan niemand verplicht is te voldoen, geen contractuele bindingkracht heeft, terwijl een criterium dat in de bestelopdracht is vastgelegd die wel heeft. Een inkoper die "het apparaat moet voldoen aan de toepasselijke norm voor microfoons" schrijft, heeft iets vastgelegd dat waarschijnlijk niet kan worden opgelost, omdat er voor het systeem geen toepasselijke norm voor microfoons bestaat. Een inkoper die de omgeving, de bron, de afstand, de beoordelaar en de goedkeuringsvoorwaarde vastlegt, heeft iets vastgelegd dat wel kan worden opgelost.

De bepalingen die een criterium bindend maken. Leg de test elke keer in dezelfde volgorde vast: eerst de omgeving, vervolgens de bron, de afstand, het ontvangende apparaat, de goedkeuringsvoorwaarde en ten slotte het aantal pogingen. Voeg het protocol als genummerde bijlage toe waarnaar in de bestelopdracht wordt verwezen, zodat een wijziging ervan een wijziging van de bestelopdracht is en niet iets dat op het geheugen berust. Vermeld wie de test uitvoert: de leverancier op productie-exemplaren, de inkoper op eigen exemplaren, of beiden op hun eigen respectieve exemplaren, waarbij de opnames worden gedeeld. Leg de consequentie vast: een partij die niet aan de bijlage voldoet, is een partij die de inkoper mag weigeren. De kosten van herlevering komen voor rekening van de leverancier.

De documenten die u bij de criteria moet aanvragen. De kosten en voorwaarden van een monsterbestelling, het aantal exemplaren bij elke hoeveelheidsband, de doorlooptijd voor een configuratiewijziging, de stand van zaken met betrekking tot gereedschap, de acceptatiecriteria voor inkomende inspectie waaraan de leverancier zich wil laten houden, de bewaartermijnen voor het gouden monster en de modellenlijst die het conformiteitsdossier bestrijkt. Elk van deze punten is een commerciële bepaling die doorgaans wordt weggelaten in een bespreking over microfoons, en juist bij elk ervan verliest een project stilletjes aan marge.

Wat onderhandelbaar is en wat niet. Het aantal eenheden dat voor het protocol wordt gebruikt, of de leverancier het uitvoert op productie-eenheden of op technische monsters, of de opnames worden aangeleverd, de minimale afnamehoeveelheid van het monster, het prijsniveau waarbij de monsterkosten worden kwijtscheld, het aantal pilot-eenheden dat vóór een productieorder wordt genomen, het betalingsschema bij gesplitste levering en de toepassing van de inspectiecriteria per zending zijn allemaal onderhandelbaar. De componentconfiguratie, de geformuleerde doelstelling, de gevolgen bij afkeur, de dekking van het conformiteitsdossier en de doorlooptijd voor een hardwarewijziging zijn dat niet. Als een leverancier aanbiedt om hierover te onderhandelen, moet u hem vragen waarom.

De valkuil in de contractclausule. De meest voorkomende redigeringsfout in deze categorie is dat een acceptatiecriterium wordt opgesteld dat de leverancier kan halen door het product te wijzigen. Als het criterium de verstaanbaarheid op drie meter is en de leverancier het versterkingsprofiel kan wijzigen om eraan te voldoen, is het criterium een ontwikkelopdracht en geen acceptatietest, en moet het zo worden benoemd. Een criterium dat een productwijziging overleeft is een acceptatietest; een criterium dat dat niet doet is een eis en hoort thuis in het onderdeel met eisen, waar de ontwikkelkosten zichtbaar zijn.

De cataloguspositie over gestandaardiseerde microfoonmetingen

Het is de moeite waard om precies te zijn: voor geen enkel model publiceren we enige microfoonmeting — geen gevoeligheid, geen frequentierespons, geen signaal-ruisverhouding, geen opvangafstand, geen beschrijving van onderdrukking, geen lekkingswaarde en geen latentiewaarde — en we schatten er ook geen van.

Dat is een smallere positie dan een inkoper van een fabriek zou verwachten. We geven liever de reden dan alleen het feit. De reden is dat een meting die we niet hebben uitgevoerd op het afgewerkte product, in een genoemde omgeving, volgens een genoemde methode, geen meting is; het is een schatting, en een schatting in een specificatiekolom is niet te onderscheiden van een meting totdat iemand deze probeert te reproduceren. Wanneer een schatting het technische team van een distributeur of een marketplace bereikt, komt het gevolg op ons en op het verkoopkanaal van de inkoper terecht.

We zien er liever op dat een inkoper een vast protocol op een monster uitvoert dan dat hij een waarde vertrouwt waarvan hij de methode nooit heeft gezien. Waar u monsters stuurt, voeren we het protocol samen met u uit en rapporteren we wat we horen, inclusief de rijen waarvan het resultaat slechter is dan de verwachting, omdat een rij die vóór de order slechter is dan verwacht een ontwerpbeperking is en dezelfde rij na de order een retoure-post betekent.

De gepubliceerde rijen die wel bestaan. De audi families in het assortiment zijn open-ear akoestische structuur, directionele audio en intelligente ruisonderdrukking. De elektrische rijen zijn gepubliceerd en controleerbaar: Bluetooth 5.3 bij de K01 en de K02, Bluetooth 5.4 bij de YK12 en LC-105-2, de D12 en de G07, en de D11 en de LC-105-1; celconfiguraties van 2 x 55 mAh, 2 x 90 mAh en 100 mAh; laadtijden van twee uur of minder voor elk model; gebruiksduur van ongeveer zes tot acht uur; en magnetisch opladen of opladen via Type-C, afhankelijk van het model. De sportmodellen publiceren dezelfde rijen voor Bluetooth 5.4, met 2 x 70 mAh bij de YKC02, 115 mAh bij de D17 en 100 mAh bij de ZH12, en de D17 en de ZH12 laden in ongeveer een uur. De G07 en de YK12, die de slanke of afneembare poot hebben, zijn de twee modellen die ongeveer zes uur publiceren bij de configuratie met 2 x 55 mAh; de rest van die groep publiceert ongeveer acht uur. Geen van die rijen is een microfoonrij, en dat onderscheid is belangrijk wanneer een inkoper een specificatie opstelt.

Wat we kunnen doen in plaats van een waarde publiceren. Stuur ons de modellen, de omgevingen, de doelmarkten en de hoeveelheden, dan vertellen we welke van de negen bovenstaande rijen doorslaggevend is voor uw programma, welke componentrijen u met een methodeaanvraag kunt controleren, welke systeemrijen u zelf moet definiëren en wat het protocol moet bevatten. De ontwerpcontext vindt u bij ruisonderdrukking en microfoonopvang, de terminologie bij de microfoonglossary, de verzoeklijst bij op te vragen microfoonspecificaties en het framework voor audio voor open oor bij oor-audiotechnologie voor open oor.


Gerelateerde leesstof

Stuur monsters en we voeren samen met u een vast protocol uit en rapporteren wat we horen.

Chatten op WhatsApp
Uw ervaring op deze site wordt verbeterd door cookies toe te staan.