Wat kopers het vaakst willen weten: zes vragen die u op papier moet zetten
De microfoon in een open-oraudio-product is dat deel van de specificatie dat vrijwel nooit wordt vastgelegd, en juist dat deel bepaalt of het product in een bedrijfsworkflow kan worden ingezet of alleen via een consumentenkanaal kan worden verkocht. De reden dat dit zelden wordt vastgelegd, is dat alle beschikbare termen vaag zijn: opnameafstand, ruisonderdrukking, echonderdrukking, signaal-ruisverhouding. Elk van deze termen beschrijft iets reëels, en elk kan zo worden uitgelegd dat het de partij die ermee werkt bevat, wat precies de reden is dat een koper deze termen al vóór de offerte moet omzetten in voorwaarden, en niet pas na de eerste klacht.
Zes vragen zijn het waard om op papier te zetten, en de volgorde waarin ze worden geformuleerd bepaalt hoeveel van het probleem er is opgelost wanneer het monster arriveert.
- Waar bevindt de microfooncapsule zich ten opzichte van de mond? Een geometrisch feit, en het enige aspect van de microfoonkwaliteit dat niet laat in een traject kan worden hersteld.
- Voor welk bronniveau is het product ontworpen? Een microfoon die is gespecificeerd voor een stille kantoorruimte en een microfoon die is gespecificeerd voor een voertuig zijn verschillende producten, en de leverancier heeft voor een van beide ontworpen.
- Wat is de ruisvloer, en hoe is deze vastgesteld? Een ruisvloer zonder onderbouwde methode is een getal dat niet met dat van een andere leverancier kan worden vergeleken.
- Wat verwijdert de ruisonderdrukking, en wat laat ze achter? Aan een mechanisme kan in de bestelling een eis worden gesteld; aan een uitkomst niet.
- Wat gebeurt er in de wind? Dit is een ontwerp vraag over de geometrie van de openingen, niet over signaalverwerking, en het antwoord bepaalt of de waarde een firmware-update overleeft.
- Wat ervaart de tegenpartij? Een gesprek is een tweerichtingssysteem, en de meting stopt het vaakst vóórdat de interessante helft aan bod komt.
Onze catalogus vermeldt voor geen enkel model microfoonwaarden. Dat is een bewuste keuze, geen weglating: we beschikken voor geen enkel product uit ons assortiment over een geverifieerde opnameafstand, ruisvloer, frequentierespons, windwaarde of signaal-ruismeting, en we zeggen dat liever dan een getal publiceren dat door de test van een koper wordt tegengesproken. Wat de catalogus wél vermeldt, is de elektrische situatie rond de microfoon — de celconfiguratie, de opgegeven gebruiksduur, de oplaadmethode, de Bluetooth-generatie — en in twee gevallen een constructiefact die rechtstreeks invloed heeft op de akoestiek, zoals de afneembare poot bij G07 en de slanke surround-soundpoot bij YK12. Dat zijn de gepubliceerde feiten, en voor al het andere moet u een vraag aan een leverancier stellen.
De commerciële context maakt deze inspanning de moeite waard. Een product dat via een consumentenkanaal wordt verkocht, kan een middelmatige microfoon verdragen, omdat het alternatief dat de klant heeft een telefoon is. Een product dat wordt verkocht voor een contactcenter, een logistieke operatie, een veldservice of een wagenpark kan dat niet, omdat de microfoon het product is. De onderstaande vragen zijn geschreven voor het tweede geval, en de open-oraudiovragen die u aan een leverancier moet stellen behandelen de akoestische kant van hetzelfde gesprek vanuit de tegenovergestelde richting.
De vraag naar de opnameafstand, en waarom het antwoord geen getal is
De opnameafstand is de meest geciteerde microfoonspecificatie in deze categorie en tevens de minst bruikbare, omdat een afstand zonder bronniveau niets beschrijft. Een microfooncapsule die een stem bij 400 mm duidelijk opneemt, kan deze bij 800 mm volledig missen, en een capsule die in een stille ruimte bij 400 mm onbruikbaar is, kan bij 200 mm in een voertuig voldoende zijn, omdat het voertuig een signaal levert dat de stille ruimte niet biedt. Hetzelfde getal beschrijft twee verschillende producten, afhankelijk van de twee variabelen die het getal buiten beschouwing laat.
De aan te houden drempel bestaat daarom uit drie elementen: een bronniveau, een afstand en een criterium. “Een mannelijke en een vrouwelijke stem op een opgegeven niveau, op een opgegeven afstand, met een opgegeven intelligibiliteitsscore aan de tegenpartij” is een specificatie waaraan het product kan voldoen of niet voldoen. “Neemt duidelijk op vanaf 5 meter” is een claim over een situatie die in de omgeving van de klant niet bestaat, omdat niemand met een bril op een afstand van vijf meter een gesprek voert.
Er is nog een tweede reden waarom dit aantal ongeschikt is als aankoopcriterium, en juist die reden beslist over de shortlist. De opnamepositie in het frame is de dominante factor voor de opnameafstand, en dat is een constructiekeuze die voortvloeit uit het industriële ontwerp. Een capsule in de poot vlak bij de voorkant van het gezicht gedraagt zich anders dan een capsule in de brug, en weer anders dan een capsule aan de achterkant van de poot. Zodra het frame is ontworpen, is de positie vastgelegd, en geen enkele leverancier kan de opnameafstand verbeteren zonder de elektronica te verplaatsen. Een inkoper die dit halverwege het project realiseert, heeft een product dat niet kan worden gewijzigd en een specificatie die niet kan worden gehaald.

Opname, ruisniveau en onderdrukking, behandeld als drie afzonderlijke aankopen
De meeste discussies over microfoons in deze categorie zijn in feite drie discussies die door elkaar lopen. Het scheiden ervan maakt het hele gesprek korter. Opname gaat over geometrie: waar de capsule zich bevindt en hoe ver de geluidsbron is. Het ruisniveau gaat over de elektronica: wat de microfoon hoort wanneer er geen bron is, en dus hoeveel van het gespreksbudget aan de bron wordt besteed in plaats van aan de ruimte. Onderdrukking gaat over verwerking: wat de signaalverwerking verwijdert en wat het achterlaat.
De reden waarom dit commercieel van belang is, is dat de drie volledig verschillende commerciële gevolgen hebben. Opname is een ontwerpkeuze en is vastgelegd zodra het monster bestaat. Het ruisniveau is een technische en componentkeuze, en dat is waarop een specificatie moet worden gebaseerd. Onderdrukking is een software- en firmwarekeuze, en dat is de factor die laat nog kan worden gewijzigd. Daarom wordt die ook het vaakst te ambitieuus opgevat.
De bovenstaande matrix is de inkoopversie van die scheiding. Een term die een mechanisme benoemt, kan in een overeenkomst worden vastgelegd: een directionele array is een hardwareonderdeel, een verwerkingsketen is een softwareconfiguratie die bij de bestelling kan worden voorgeschreven, en een gemeten curve is een specificatieregel waarmee leveranciers kunnen worden vergeleken. Een term die een uitkomst benoemt, kan niet zonder methode in een overeenkomst worden vastgelegd, en die methode moet de inkoper zelf aanleveren.
Het ruisniveau verdient de meeste aandacht, omdat het doorgaans ontbreekt en omdat er meestal van wordt aangenomen dat het uitstekend is. Een ruisniveau wordt niet ten opzichte van een signaal gemeten; het is het niveau dat de elektronica zelf opwekt, en het cijfer dat voor een inkoper van belang is, is de verhouding tussen de bron en dat niveau onder de omstandigheden waarin het product wordt gebruikt. Vraag om het ruisniveau bij een genoemde conditie, vraag hoe het is bepaald en vraag wat de methode uitsluit. Een cijfer dat is verkregen met het apparaat stilstaand op een tafel, is niet het cijfer dat in een voertuig wordt verkregen, en dat verschil is doorgaans het verschil tussen een bruikbaar product en een wachtrij voor ondersteuning.
De windvraag, die een ontwerpvraag is
Wind is de microfoonstoring waarmee een inkoper in de praktijk het vaakst en het minst waarschijnlijk een specificatie voor zal opstellen, omdat het doorgaans wordt gepresenteerd als een verwerkingsmogelijkheid in plaats van als een fysisk probleem. Een cijfer voor windonderdrukking in een productomschrijving vertelt de inkoper dat er een bepaalde verwerking plaatsvindt. Het vertelt de inkoper niet waar de opening zich bevindt, hoe deze is afgedekt, of de verwerking kan werken op een signaal dat al door de luchtstroom zelf is vervormd.
Het verschil is praktisch. Als de opening wordt beschermd door een membraan of wordt afgedekt door een filter dat onderdeel is van het frame, heeft het product een fysische oplossing voor wind, en die oplossing kan worden getest in een windtunnel of volgens een gedocumenteerde praktijkmethode. Als de oplossing uitsluitend verwerking is, vertrouwt het product op het algoritme om een signaal te reconstrueren dat de luchtstroom al heeft beschadigd. Het resultaat zal bij toenemende windsnelheid verslechteren op een manier die moeilijk te voorspellen en nog moeilijker te specificeren is. Beide benaderingen zijn geldig. Slechts één ervan is een eigenschap van het product in plaats van van een softwareversie, en dat verschil is van belang wanneer een firmware-update wordt uitgebracht.
De norm die moet worden aangehouden, bestaat uit een windconditie, een methode en een beoordelingscriterium: een genoemde windsnelheid bij een genoemde afstand en hoek, een genoemd bronniveau en een genoemde verstaanbaarheids- of signaalmaatstaf aan het andere uiteinde. Een windcijfer zonder windsnelheid is een claim dat het product niet door wind wordt beïnvloed, en geen enkele microfoon voldoet daaraan.
De vraag over de tweede wind gaat over wat het product doet als de wind niet het probleem is, maar de omgeving wel. In een voertuigcabine, een laadzone of een ziekenhuisgang ontstaat allemaal laagfrequente ruis waarvoor windverwerking niet is ontworpen, en een microfoon die is gespecificeerd tegen wind kan daartegen slecht presteren. De specificatie die beide omvat, is een test onder geluidsomstandigheden met de omgeving benoemd, niet de naam van een functie.
De regelgevingsgrens die een microfoonfunctie kan overschrijden
De meeste microfoonfuncties in deze categorie zijn gewone audiofuncties en hebben geen bijzondere regelgevende betekenis. Er zijn twee situaties die verschillen, en een koper moet weten welke van toepassing is voordat de claim wordt opgesteld, niet pas nadat deze wordt betwist.
De eerste is een apparaat dat wordt geleverd met een voordeel dat verband houdt met gehoor. Onze catalogus bevat één botgeleidingsmodel dat is gepubliceerd met een versterkingsfactor van 35 dB. Dat is een catalogusparameter en hoort thuis in een technisch gesprek, maar een product dat wordt gepositioneerd rond een versterkingsfactor bevindt zich dicht bij de grens waarop een apparaat kan worden beschouwd als medisch hulpmiddel in plaats van als audioproduct. De regelgevende gevolgen van die grens zijn ernstig: de marketingtoezichtsregels voor medische hulpmiddelen, de route voor beoordeling van overeenstemming en de claims die rechtmatig mogen worden gedaan. Een koper die een listing wil opbouwen rond de versterkingsfactor, moet vaststellen waar het product staat voordat de artwork wordt gemaakt, niet nadat een listingreview de claim afkeurt. We doen voor geen enkel product in ons assortiment een gehoor- of gezondheidsclaim, en dit artikel is geen route om daarvoor te zorgen.
De tweede is de route voor cyberbeveiliging en radio, die van toepassing is op elk product met radio en relevant wordt zodra er een microfoon bij betrokken is, omdat een audiopad dat het apparaat verlaat gegevens vervoert. De Radio Equipment Directive (EU) 2014/53/EU bepaalt het kader, en de EN 18031-standaardenreeks ondersteunt de vereisten voor cyberbeveiliging, waarbij de beoordeling betrekking heeft op de radioapparatuur die persoonsgegevens verwerkt. Voor een koper is het praktische gevolg dat het datapad van de microfoon moet worden gedekt door de overeenstemmingsdocumentatie van het product, en niet mag worden behandeld als een zorg voor een accessoires. De relevante route staat op de pagina met de certificeringschecklist.

Een herhaalbaar microfoontestprotocol
De microfoonkwaliteit wordt aan het andere einde van een gesprek gemeten, en daar moet het protocol beginnen. Een koper die tijdens het spreken tegen een apparaat op een bureau de eigen stem opneemt, meet de eigen stem; de relevante meting is het signaal dat aan het andere einde van een gesprek binnenkomt, onder de omstandigheden waarin het product wordt gebruikt.
Stap één: stel de bron, het niveau en de omgeving vast. Een opgegeven bronniveau op een opgegeven afstand, in een opgegeven omgeving, met een opgegeven mannelijke en vrouwelijke stem als het product aan een gemengde doelgroep wordt verkocht. Minder dan dat en het resultaat kan door de leverancier niet worden gereproduceerd of met een andere kandidaat worden vergeleken.
Stap twee: benoem het andere einde en de verbinding. Het toestel, het netwerk en of de test een livegesprek is of een opname die op een bekend niveau wordt afgespeeld. Aan het andere einde wordt de kwaliteit van een microfoon daadwerkelijk beoordeeld, en een test die bij het apparaat stopt, meet alleen de capsule en niets anders.
Stap drie: neem het andere einde op in plaats van het in realtime te beoordelen. Speel de opname af, of laat een tweede persoon een score geven, en leg die score vast. Een subjectieve beoordeling tijdens een livegesprek wordt beïnvloed door de stem van de beller, de verbinding en diens aandacht, en is niet herhaalbaar. Een opgenomen bestand met een bijbehorende score is een meting.
Stap vier: reproduceer de omgeving die de klacht veroorzaakt. Een voertuig, een laadzone, een gang met een harde vloer, een winkelruimte met een muziekinstallatie. Als het product wordt verkocht voor een omgeving die de test nooit reproduceert, meet de test een product dat bij de klant niet bestaat.
Stap vijf: meet meerdere exemplaren en bewaar de mislukkingen. Eén exemplaar dat goed presteert bewijst dat het product werkt. Meerdere exemplaren uit een productiepartij, waarbij het slechtst presterende exemplaar wordt vastgelegd, zijn de basis voor de prijs van een garantie en de voorspelling van het retourpercentage.

De gesprekskwaliteitsfouten die pas op afstand zichtbaar worden
Vier microfoon-gerelateerde fouten komen na de lancering steeds terug, en elk daarvan is een informatiefout en geen hardwarefout.
Het product is duidelijk in de demonstratie en onbruikbaar in de praktijk. Het symptoom is een reeks contacten uit één omgeving, zonder technische details in de beschrijving. De hoofdoorzaak is dat de test in een stille ruimte is uitgevoerd, terwijl het product in een lawaaiige omgeving is verkocht. De preventie is om de mislukkende omgeving al tijdens de monstersfase te reproduceren en die omgeving aan het acceptatiecriterium te koppelen.
De klant wijt het aan de microfoon, maar de oorzaak ligt aan de andere kant. Het symptoom is een melding dat de andere partij niets kan horen, ingediend tegen een product dat in werkelijkheid prima is. De hoofdoorzaak is dat de test een lusback was, waardoor de codec, het netwerk en het apparaat aan de andere kant nooit daadwerkelijk zijn getest. De preventie is om te testen met een actief gesprek en een nader genoemd apparaat aan de andere kant, en om de configuratie aan de andere kant in het testrapport te bewaren, zodat een latere klacht onder dezelfde omstandigheden kan worden beoordeeld.
De stem wordt opgenomen, maar de spraakassistent kan er niets mee. Het symptoom is dat de audio tijdens een gesprek goed klinkt voor een mens, maar onbruikbaar is voor een automatische transcriptie- of herkenningsfunctie. De hoofdoorzaak is dat een menselijke verstaansscore en een automatische herkenningsscore verschillende metingen zijn, en dat het product op basis van de eerste is gespecificeerd. De preventie is om in de test de feitelijk gebruikte vervolgfunctie met de feitelijke vervolgconditie uit te voeren en de vervolgscore als acceptatiecriterium vast te leggen.
De specificatie is geschreven, maar de claim klopt niet. Het symptoom is een beoordeling van een productvermelding, een marktplaatszoekopdracht of een klantverwachting die het product niet kan waarmaken. De hoofdoorzaak is dat de claim op basis van de functielijst is geschreven in plaats van op basis van het acceptatiecriterium. De preventie is om de tekst op basis van het criterium te schrijven en het criterium te bewaren in het bestand waarop de tekst is gebaseerd.
Een microfoonevaluatie voor een contactcenterimplementatie
De onderstaande reeks is hypothetisch en dient om te laten zien hoe de beslissing tot stand zou komen, niet om een klantresultaat te rapporteren. Neem een kanaalinkoper die een uniform- en verzendproduct levert aan een logistieke exploitant, waar medewerkers via het apparaat met een centrale balie praten en waar de exploitant al één leverancier heeft afgewezen wegens klachten dat mensen aan de andere kant niets konden horen.
Stap één: de omgeving wordt als eerste vastgelegd. De implementatie vindt plaats in een depot, een vrachtwagincabine en een gangpad van een magazijn, met een harde vloer en een radioomgeving die niet stil is. Die beschrijving legt de geluidsomstandigheden vast voordat er enige vragen aan leveranciers worden gesteld en maakt de opname-eis concreet: een stem op een opgegeven niveau, op de afstand waarop iemand natuurlijk spreekt naar een capsule op het slapenhUIS, in een opgegeven geluidsomgeving.
Stap twee: de shortlist wordt op basis van de gepubliceerde gegevens ingeperkt. De inkoper laat producten vallen op basis van de celconfiguratie ten opzichte van de diensten, de oplaadinterface die het depot ’s nachts kan ondersteunen en de Bluetooth-generatie, aangezien de kant aan de balie en de kant in het veld afzonderlijke apparaten zijn die op het bestaande netwerk van de exploitant naast elkaar moeten kunnen werken. Twee producten blijven over, en geen van beide wordt geselecteerd op basis van een microfoonwaarde, omdat die niet is gepubliceerd.
Stap drie: het testprotocol wordt geschreven voordat de monsters arriveren. Het bronniveau, de afstand, de twee omgevingen, het apparaat aan de andere kant, de verbinding en de beoordelingsmethode. De inkoper bepaalt ook wat het voldoendecriterium is: een verstaansscore aan de andere kant, een niveau boven de ruisvloer en een score voor de automatische vervolgfunctie die de exploitant wil gebruiken.
Stap vier: de monsters worden gemeten in de omgeving waarin de test mislukt. De test wordt uitgevoerd in de vrachtwagincabine en in het gangpad, niet in een vergaderruimte, en de opname wordt vanaf de andere kant beoordeeld. Het zwakste exemplaar bepaalt het resultaat, en de mislukkingen worden bewaard, omdat de mislukkingen zijn waarop het supportscript antwoord moet geven.
Stap vijf: de bestelling bevat de criteria. De acceptatieomgeving, het bronniveau, de afstand, het apparaat aan de andere kant, de beoordelingsmethode, de voldoenregel en het aantal exemplaren. En de marketingtekst wordt op basis van hetzelfde criterium geschreven, zodat de claim die een klant leest en de test waaraan de leverancier zich heeft gecommitteerd dezelfde uitspraak vormen.
De doorloop bepaalde niet welke microfoon beter is. De doorloop bepaalde de omstandigheden waaronder de twee kandidaten kunnen worden vergeleken, en deed dat voordat de monsters bestonden. Dat is het enige moment waarop de vergelijking nog voordelig is.
Wat een microfooneis in de bestelling waard is
Een inkoper die twee microfoonoffertes vergelijkt, moet vóór de prijsvergelijking een korte checklist doorlopen: welke voorwaarden worden onderbouwd met een methode, welke worden alleen als functie genoemd, wat de acceptatieomgeving is, op welk apparaat aan de andere kant de resultaten zijn gemeten en hoeveel eenheden zijn gemeten. Twee leveranciers in deze categorie vergelijken is daarom een kwestie van de testomstandigheden naast elkaar lezen, niet van de functielijsten. Een shortlist die op basis van die criteria is opgebouwd, is vergelijkbaar; een shortlist die op basis van de functielijst is opgebouwd, is dat niet. De afwegingen die de inkoper daadwerkelijk maakt, zijn op dat moment expliciet — een groter opnamebereik tegenover meer omgevingsruis, een krachtigere processor tegenover meer verwerkingsvertraging, een hoger bronniveau tegenover een korter bruikbaar bereik. En de waarschuwingssignalen zijn kort: een opnamedistance zonder bronniveau, een ruisgetal zonder omstandigheid en een test op slechts één eenheid in een stille ruimte.
Een microfooneis is het waard om in de bestelling op te nemen, omdat dit een van de weinige eisen in dit product is die niet alleen de technische beschrijving verandert, maar ook de commerciële vorm van de aankoop. Een gespecificeerde microfoon stelt een inkoper in staat om oplossingen voor een zakelijke workflow te verkopen, terwijl een niet-gespecificeerde microfoon het product beperkt tot een consumentenkanaal. De prijs die het kanaal betaalt en het volume dat het opnieuw bestelt, hangen van dat onderscheid af. Het verandert ook de accessoires- en servicelijnen, omdat bij een product dat op gesprekskwaliteit wordt verkocht een hogere ondersteuningsverwachting en een hogere inspectiekost gelden.
Er zijn drie bepalingen de moeite waard om op te nemen. De eerste noemt de acceptatieomgeving, het bronniveau, de afstand, het apparaat aan de andere kant en de beoordelingsmethode, inclusief de goedkeuringsregel en het aantal eenheden — een partij die daar niet aan voldoet, is een partij die de inkoper kan weigeren. De tweede vereist dat de leverancier de opnamepositie en het aantal membranen bekendmaakt, omdat dit ontwerpfeiten zijn die bepalen wat de specificatie kan bereiken en ze mogen geen late verrassing zijn. De derde legt de claim vast in de documentatie, zodat de productvermelding, de verpakking en het technische dossier hetzelfde product beschrijven.
Twee kosten liggen op een manier vast die het waard is om vroeg te benoemen. De overeenstemmingswerkzaamheden voor een radioproduct verlopen via de Radio Equipment Directive (EU) 2014/53/EU, waarbij de EN 18031-serie ondersteuning biedt bij de cybersecurity-eisen waar het audiopad het apparaat verlaat; de kosten en de doorlooptijd zijn een eigenschap van de beoordelingsroute, niet van de bestelgrootte. De batterijtransportdocumentatie volgens UN 38.3 kent voor elke cel en elk product dezelfde structuur. De nuttige vraag is in beide gevallen niet of een leverancier ze korter kan maken, maar of de documenten het exacte model, de exacte cel en de exacte markten dekken waarnaar de inkoper verzendt.
Waar onze microfoonantwoorden ophouden
We publiceren de elektrische gegevens voor vierentwintig van de achtentwintig modellen in het assortiment: de celconfiguratie, de opgegeven gebruiksduur en laadtijd voor alle modellen, de oplaadmethode voor die vierentwintig modellen — magnetisch of Type-C — en, waar de catalogus dit vermeldt, de Bluetooth-generatie. Voor vier cameramodellen publiceren we helemaal geen oplaadmethode: de MT6 en de CY03, en de CY05 en de L1 Pro. Daarnaast publiceren we de twee constructiegegevens die rechtstreeks van invloed zijn op de akoestiek: de afneembare poot bij de G07 en de slanke surround-soundpoot bij de YK12. We publiceren geen opnamedistances, ruisvloeren, frequentieresponsiecurves, windwaarden, aantallen membranen of signaal-ruisverhoudingen, omdat we daarvoor geen geverifieerde cijfers hebben. Dat zeggen we liever dan een getal te noemen dat een test van de inkoper zelf zou tegenspreken.
We publiceren ook het gewicht van het frame van geen enkel audiomodel. Het enige gewicht dat onze catalogus vermeldt, hoort bij een ander product uit een andere productfamilie, en dat overnemen in een microfoongesprek zou een feitelijke fout zijn, geen nuttige benadering.
Wat we wel doen, is de gepubliceerde gegevens doorlopen, bevestigen welke configuraties bestaan en u ronduit vertellen waar een microfooneis in uw brief staat die we niet uit de catalogus kunnen beantwoorden. Als de eis specifiek is, is de productieve volgende stap om deze vast te leggen als een omgeving, een bronniveau, een afstand, een apparaat aan de andere kant en een goedkeuringsregel, en deze voor te leggen aan een leverancier die zich eraan wil laten meten. Dat is de enige versie van microfoonkwaliteit die je kunt kopen in plaats van aannemen. Op de microfoon- en geluidscontrolepagina staat ons standpunt achter deze vragen uiteengezet, in de Bluetooth-audiopilreeks worden de configuraties vermeld en op de pagina over batterijduur staan de gebruiksduurgegevens die ten grondslag liggen aan een inzet op basis van ploegendiensten.



