Een beleid voor monsters van slimme brillen bepaalt hoeveel geld het programma verlaat voordat iemand weet of het programma het product überhaupt kan bouwen. Het sampletarief is het kleinste bedrag in dat gesprek en het minst consequentiële. Wat uw marge daadwerkelijk beïnvloedt, zijn de herwerkzaamheden waarvoor u geen budget had ingepland, de afschrijving van gereedschap die u zonder vragen hebt geaccepteerd en de reserve voor retourzendingen die niemand had berekend. Stel het beleid voor bronsamples goed in, dan is het tarief een afrondingsfout ten opzichte van de order. Stel het slecht in, dan blijkt het tarief de goedkoopste post op een rekening die zes weken na de zending binnenkomt.
Binnen een sampleprogramma zitten zeven kostenposten die zich gedragen als drie verschillende soorten geld: eenmalige programmakosten, terugkerende eenheidskosten die het monster u heeft geleerd te berekenen en niet-terugkerende engineeringkosten die alleen worden afgeschreven als het programma daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Een inkoper die ze als één bedrag behandelt, kan niet bepalen welke hefboom moet worden ingezet. Daarom laten samplebudgetten in deze categorie zich lastig verlagen, zelfs wanneer het programma over budget is.
Beleid voor monsters van slimme brillen is een margepost, geen administratieve post
De inkooptaak achter een sampleprogramma dat de marge beschermt
De lezer is een procurementmanager bij het merk, een kanaalinkoper of een importeur, en de situatie doet zich doorgaans in een van twee vormen voor. Er is een offerte binnengekomen waarvan de cijfers niet overeenkomen met de cijfers in de businesscase, wat betekent dat iemand moet uitzoeken waar de samplefase kosten verbergt. Of het programma heeft de samplefase al achter de rug, is de eerste zending aangekomen en is het margemodel gebouwd op aannames die de zending nu heeft tegengesproken.
Beide situaties hebben dezelfde oorzaak, en dat is niet het gedrag van de leverancier. De samplefase levert beslissingen op, geen producten, en een beslissing die niet is vastgelegd, heeft geen bijbehorende kosten. Wanneer een inkoper een configuratie mondeling goedkeurt, wordt de kosten van die beslissing later betaald als een mismatch. Wanneer een inkoper een eenheid accepteert zonder lotidentificatie, wordt de kosten van die beslissing later betaald als een niet-traceerbare klacht. Wanneer een inkoper de capaciteitscijfer van een leverancier accepteert zonder naar de onderbouwing te vragen, wordt de kosten van die beslissing later betaald als een gewijzigde leverdatum.
De tweede reden om de samplefase als margepost te behandelen, is dat dit de enige fase is waarin de kosten van een fout nog klein zijn. Een onjuiste configuratie die bij een sample wordt ontdekt, kost één eenheid en één ronde. Dezelfde configuratie die wordt ontdekt bij een eerste zending van enkele duizenden eenheden, kost de eenheden, de vracht, de vertraging bij de inklaring en de kanaalrelatie die was gebouwd op de lanceringsdatum. De berekening is niet ingewikkeld, maar werkt alleen wanneer de samplefase wordt beprijsd als een instrument voor besluitvorming en niet wordt beschouwd als een formaliteit tussen de aanvraag en de inkooporder.
De praktische gevolg is dat een inkoper die wil weten hoe hij een samplebeleid moet beoordelen, niet met het tarief moet beginnen. Begin met de beslissing die het monster moet opleveren, want welk model u goedkeurt en welke eigenschappen van dat model op echte hardware moeten worden aangetoond, bepaalt of één ronde voldoende is of dat het programma in feite een pilot is.
Zeven kostenposten, drie verschillende rekeningen
De zeven kostenposten staan in de afbeelding hierboven. Voor de marge is niet de lijst zelf van belang, maar de boekhoudkundige verwerking, omdat hetzelfde sampleprogramma sterk verschillende marges oplevert, afhankelijk van op welke rekening elke kostenpost wordt verwerkt.
| Kostenpost | Wanneer deze wordt betaald | Waar deze wordt verwerkt | Kan een inkoper dit wijzigen? |
|---|---|---|---|
| Sampletarief | Bij bestelling | Programmakosten, afgeschreven | Ja, door te vragen |
| Vracht en invoerrechten voor de eenheid | Bij aankomst | Programmakosten, afgeschreven | Ja, door een vervoerswijze te kiezen |
| Testbank- en testtijd | Bij ontvangst | Programmakosten, afgeschreven | Ja, door de volgorde van tests vast te leggen |
| Herwerkronde | Bij de tweede eenheid | Programmakosten, afgeschreven | Gedeeltelijk, door het aantal ronden vast te leggen |
| Gereedschap en artwork | Voor productie | Niet-terugkerend, afgeschreven | Gedeeltelijk, door naar eigendom te vragen |
| Inspectie van de eerste partij | Voor vrijgave | Unitkosten | Nee, dit is de kosten van controle |
| Reserve voor retourzendingen | Na vrijgave | Unitkosten | Nee, dit is de kosten van risico |
De eerste vier zijn programmakosten. Ze komen niet voor in de eenheidskosten van één exemplaar en mogen niet over de order worden verdeeld om er mooier uit te laten zien. Ze zijn reëel, eenmalig en de enige vraag die de moeite waard is om erover te stellen is of elk ervan noodzakelijk was. De vijfde is van een andere aard: tooling is een niet-recurrente uitgave die over elk exemplaar van het programma wordt afgeschreven, en de belangrijkste vraag die een inkoper hierover kan stellen is niet het bedrag, maar de afschrijvingsperiode en de eigendom. Een toolingkostenpost die over vijfhonderd exemplaren wordt afgeschreven, gedraagt zich heel anders dan dezelfde post over vijftigduizend exemplaren, en een kostenpost die eigendom is van de leverancier gedraagt zich opnieuw heel anders dan een post die door de inkoper is betaald en dus naar een andere leverancier kan worden overgezet.
De laatste twee zijn de posten die de meeste programma's helemaal nooit berekenen. Inspectie van de eerste productiepartij en de reserve voor retourzendingen zijn eenheidskosten, en eenheidskosten zijn de enige cijfers die de marge bereiken. Een inkoper die nooit heeft gevraagd wat het inspecteren van een eerste partij kost, heeft de werkelijke kosten van kwaliteit nooit gezien. Een inkoper die nooit een reserve voor retourzendingen heeft berekend op basis van een schriftelijke aanname over defecten, voert het programma uit onder de aanname dat de leverancier foutloos is. Die aanname is geen margestrategie, maar het ontbreken ervan.
De totale kosten van een sampleprogramma zijn dus niet het tarief. Het zijn het tarief, plus de ronden die de specificatie niet heeft voorkomen, plus de engineeringkosten die het programma overneemt, plus de reserve die de kwaliteitsaannames opleveren voor elk verzonden exemplaar. Twee leveranciers uitsluitend op basis van het tarief vergelijken, betekent twee cijfers vergelijken die nauwelijks enige informatie bevatten.
Waar de onderhandeling werkelijk plaatsvindt
De onderhandelbaarheid van de zeven kostenposten is niet gelijk, en dit is het deel dat de meeste discussies over samplebeleid verkeerd oppakken. Het sample tarief voor een kandidaat op de shortlist is de kosten van het volledige programma en daarin zit weinig ruimte, omdat het één exemplaar oplevert dat u persoonlijk hebt goedgekeurd. Een leverancier belonen met een lager tarief ten koste van een niet-vermelde configuratie is een overdracht van risico van een kostenpost die u beheert naar een risico dat u niet beheert.
De vrachtwijze is vrijwel altijd de beslissing van de inkoper, en alleen de inkoper weet of de aankomstdatum van belang is. Het aantal evaluatieronden is onderhandelbaar, maar moet vóór de start van de eerste ronde worden vastgelegd, omdat de tweede ronde altijd meer kost dan de eerste en de derde meer dan de tweede. De toolingkosten zijn onderhandelbaar wat betreft de afschrijvingsperiode en wat er met de post gebeurt als het programma vóór gebruik wordt geannuleerd. Dit is de vraag die het vaakst volledig wordt overgeslagen.
Niet onderhandelbaar zijn de kosten van het produceren van een exemplaar volgens de gepubliceerde specificatie en de tijd die de fabriek nodig heeft om een echte productieconfiguratie te bouwen in plaats van een demonstratie-exemplaar. Een leverancier die snel een exemplaar met een productieconfiguratie kan produceren, vertelt u iets over de productielijn dat meer waard is dan een korting op het tarief.
De vragen die u vóór uw bestelling moet stellen zijn kort en voor elke kandidaat hetzelfde: wat is de configuratiereeks, wat omvat het sampletarief, wat is de kredietvoorwaarde voor de eerste order, hoeveel evaluatieronden zijn inbegrepen en wat gebeurt er met een exemplaar dat niet aan de order voldoet. Een leverancier die deze vijf vragen in de eerste ronde beantwoordt, laat u weten of de offerte met de andere offertes vergelijkbaar is.

Wat de catalogus u laat meten en wat niet
De gepubliceerde gegevens waartegen een sample kan worden getoetst
De reden dat een sampleprogramma in deze categorie eerlijk kan worden bepaald, is dat een groot deel van de specificatie al openbaar is en een sample het juiste instrument is om een exemplaar te testen tegen een gepubliceerde referentie. De catalogus publiceert per model: de cameraresolutieklasse, de batterijcapaciteit, het nominale gebruik, de laadtijd, de laadmethode, de optie met een laadcase, de beschikbare kleuren en de beschermingsklasse, indien aanwezig.
Die lijst is kort genoeg om in een testprotocol op te nemen, en dat is precies de bedoeling. Een protocol waarin staat: "controleer de gebruiksduur vanaf de opgegeven laadstatus en bij het opgegeven gebruikspatroon tegen de gepubliceerde bandbreedte voor dit model", is een protocol dat elke competente leverancier kan naleven. Een protocol waarin staat: "bevestig dat de batterij aan de verwachtingen van de inkoper voldoet", is helemaal geen protocol. Het is ook de zin waarmee een sampleprogramma verandert in een kostenpost zonder meetbare opbrengst.
De gepubliceerde rijen verschillen in hoeverre een sample daadwerkelijk kan bewijzen, en dat verschil bepaalt waar het samplebudget naartoe moet gaan.
- Het geteste gebruik is een echte referentie. Alle elf cameramodellen hebben een gepubliceerde band: ongeveer zeven uur voor de L2 Utral en de MT6, en de CY05 en de CY03, en de L1 Pro, zes tot acht uur voor de KY06 en de MT5, en vijf tot acht uur voor de V03 en de S7, en de V03 Pro en de V06. Een sample kan daaraan worden getest, mits het protocol de beginstatus vermeldt, omdat de gepubliceerde waarde geen beginstatus van de lading en geen beëindigingscriterium bevat.
- De laadtijd is een referentie voor een ander doel. Deze is voor alle achtentwintig modellen gepubliceerd, tot twee uur bij er zesentwintig en ongeveer één uur bij de D17 en de ZH12. De waarde beschrijft een laboratoriumsituatie en geen productlimiet, en zegt dus wat je aan een oplader kunt verwachten, niet wat een gebruiksshift oplevert.
- De laadmethode is een referentie die je op het exemplaar kunt controleren. Magneetisch opladen wordt bij zeventien modellen gepubliceerd en Type C bij zeven, terwijl de methode helemaal niet wordt gepubliceerd voor vier cameramodellen: de L1 Pro en de MT6, en de CY05 en de CY03. Een sample van een van deze vier kan niet worden gecontroleerd aan de hand van een gepubliceerde methode en moet worden getoetst aan wat de leverancier schriftelijk vermeldt.
- De hoesoptie is een referentie met een valkuil. Bij de L1 Pro en de CY03, en de CY05 wordt een hoes van 1400 mAh gepubliceerd, bij de L2 Utral een hoes van 900 mAh of 1400 mAh, bij de MT6 een opvouwbare hoes van 1200 mAh, bij de KY06 en de MT5 hoes waarvan de capaciteit niet is gepubliceerd, en bij de V03 Pro helemaal geen hoes. Een sample dat met de verkeerde hoesoptie binnenkomt, is een nuttig resultaat, maar alleen als het protocol vermeldt welke optie is besteld.
- De beschermingsmarkering is slechts bij twee modellen een referentie. De IP54-markering staat bij de V06 en de S7 als catalogusannotatie, zonder dat er een testrapportnummer van een derde partij aan is gekoppeld. Een sample van de V06 of de S7 kan op de markering worden gecontroleerd; geen enkel ander model kan op enig aspect op dit gebied worden gecontroleerd.
- Het gewicht is precies bij één model een referentie. Voor het brilmontuur van de MT6 is 158 g gepubliceerd, inclusief de cel van 265 mAh en de camera en exclusief de opvouwbare laadhoes van 1200 mAh, waarvan het gewicht niet is gepubliceerd. Die waarde kan op het exemplaar worden gecontroleerd; al het andere niet.
De rijen die helemaal niet zijn gepubliceerd
Al het andere is een verzoek, geen meting. Sensormodellen, akoestische metingen en drempelwaarden, testrapportnummers voor bescherming tegen indringing, certificaatnummers en geldigheidsdata, levensduurwaarden, foutpercentages en het gewicht van elk model behalve de MT6 komen niet voor in ons gepubliceerde materiaal. De catalogus bevat een pagina met een exportcertificering op bedrijfsniveau, maar geen certificeringsrij per model voor een van de achtentwintig modellen; de tekst van die catalogus bevat helemaal geen verwijzing naar CE, FCC of RoHS.
Een sample kan geen van die rijen vaststellen, en een sampleprogramma dat budget besteedt om ze alsnog vast te stellen, is de duurste fout in deze categorie. Hier wordt stilletjes aan de marge geknaagd. De inkoper die een levensduurwaarde wil, bestelt een sample, besteedt een ronde laboratoriumtijd en een vrachtfactuur om die te achterhalen en besluit de ronde met een indruk. Het juiste instrument voor die rijen is een documentverzoek dat aan de offerte is gekoppeld, en een documentverzoek kost niets.
Drempelwaarden die voorkomen dat een sample uitgroeit tot een herwerkingskostenpost
De drie drempelwaarden waaraan een sample moet voldoen
Een sample moet aan drie drempelwaarden voldoen, en aan geen andere. Alles wat daartegen ligt, hoort thuis in een documentverzoek of in een sample uit een latere productiepartij, en het verplaatsen van een drempelwaarde naar de verkeerde categorie is wat een samplekostenpost in herwerkingskosten verandert.
- Identiteit. Is dit de configuratie die is besteld? De controle vergelijkt de configuratiereeks met de bestelling en de behuizingsoptie met de gepubliceerde optie voor dat model. Dit is de goedkoopste en meest vaak mislukte test in deze categorie. De test mislukt doordat in de bestelling "L2 Utral" staat in plaats van "L2 Utral with the 1400 mAh case".
- Functie tegenover een gepubliceerde referentie. Gedraagt het apparaat zich binnen de gepubliceerde rij voor dit model? De looptijdcontrole wordt uitgevoerd tegenover de gepubliceerde band met een opgegeven beginstatus, de laadcontrole tegenover de gepubliceerde methode op de meegeleverde configuratie en de camera-controle tegenover een referentieapparaat met dezelfde resolutieklasse en dezelfde configuratie.
- Registratie. Kan het apparaat worden gekoppeld aan een productievenster en beschikt de leverancier over de registraties waarmee een klacht via het verkoopkanaal kan worden getraceerd? De controle bestaat uit een lotidentificatiecode op het apparaat of de documentatie, plus een bewaard exemplaar uit dat lot.
De eerste drempel is een overeenkomst, de tweede is een meting en de derde is een verzoek. Een sampleprogramma dat alle drie uitvoert, heeft zijn taak voltooid. Een programma dat met één fysiek apparaat de certificeringsscope, de betrouwbaarheid of de fabriekscapaciteit wil vaststellen, besteedt geld aan een vraag die het apparaat niet kan beantwoorden. Het zal die vraag doorgaans beantwoorden met een antwoord dat meer kost dan het programma.
Het getal dat u aan elk gepubliceerd cijfer moet koppelen
Aan elk gepubliceerd cijfer in de catalogus is een voorwaarde gekoppeld. Een testprotocol dat die voorwaarde weglaat, levert een resultaat op dat later niet verdedigbaar is. De voorwaarde is geen technische; zij is het verschil tussen een meting en een mening.
Bij een looptijdcontrole is de voorwaarde de aanvankelijke laadstatus en het gebruiksprofiel. Bij een laadtijdcontrole is de voorwaarde de beginstatus en het beëindigingscriterium, omdat een gepubliceerde laadtijd zonder beëindigingscriterium niet aangeeft wanneer de oplader mag worden losgekoppeld. Bij een controle van de laadmethode is de voorwaarde de meegeleverde configuratie, omdat de methode per model en niet per bestelling wordt gepubliceerd. Bij een camera-controle is de voorwaarde de resolutieklasse. Deze klassen zijn nauwkeurig: acht cameramodellen worden gepubliceerd bij 8 MP, namelijk de MT6 en V06, de CY03 en MT5, de CY05 en KY06, en de V03 Pro en V03; drie bij 13 MP, namelijk de L2 Utral en L1 Pro, en de S7.
Een sample van een model met 8 MP dat zich gedraagt als een andere klasse, is het eerste beschikbare signaal dat de configuratiereeks niet wordt gerespecteerd. Dit signaal komt binnen een uur in plaats van na een kwartaal.
De volgorde van de tests
Eén protocolbeslissing verdient meer aandacht dan zij doorgaans krijgt: de volgorde van de tests. Een looptijdtest verbruikt de laadstatus waarmee het apparaat is binnengekomen. Deze test moet daarom consequent vóór of consequent na de controles worden uitgevoerd die van die status afhangen, en het protocol moet vastleggen welke volgorde wordt gehanteerd. Een overeenkomststest tussen de behuizing en het apparaat moet vóór een lange looptijdtest komen, omdat een apparaat dat niet oplaadt in de bestelde behuizing de testbank mogelijk helemaal niet overleeft. Een apparaat dat op de testbank uitvalt, veroorzaakt bij de volgende test een foutieve negatieve uitkomst.
Het ordenen van tests kost niets en neemt een van de meest voorkomende oorzaken weg waardoor een sample defect lijkt om redenen die niets te maken hebben met het product. Een sample dat mislukt om een reden die het protocol niet had voorzien, start een tweede ronde op. In die tweede ronde begint de marge te lekken.

Hoe het sampleprogramma wordt geverifieerd voordat de bestelling wordt vrijgegeven
De verificatieketen
Verificatie is het onderdeel van een sampleprogramma dat een leverancier die het werk heeft uitgevoerd onderscheidt van een leverancier die het werk heeft beschreven. Het is tevens het onderdeel dat de marge beschermt. Vijf schakels, waarbij elke schakel een artefact oplevert.
- Noteer de bewering in de eigen woorden van de leverancier. Niet jouw samenvatting en niet de formulering uit de brochure. Een bewering die niet kan worden geciteerd, kan niet worden gecontroleerd, en een bewering die is herschreven, kan niet worden aangetoond als beantwoord.
- Stel de vraag die een onjuiste bewering aan het licht zou brengen. Bij een capaciteitscijfer betekent dat de grondslag van het getal. Bij een certificeringsverklaring betekent dat de reikwijdte per model. Voor een sample dat wordt geclaimd de productiebuild te zijn, betekent dat de identificatiegegevens waarmee de herkomst kan worden vastgesteld.
- Ontvang het antwoord op papier. Een mondeling antwoord kan niet aan een bestand worden toegevoegd, en een bewering die niet standhoudt tijdens een kwaliteitsgesprek is niets waard bij een productieorder.
- Controleer het antwoord aan de hand van een gepubliceerde rij of een document. Waar de catalogus de rij publiceert, is de controle een vergelijking. Waar dat niet zo is, vindt de controle plaats aan de hand van een document dat de leverancier heeft.
- Leg het bewijs vast bij het model en de configuratie. Bewijs dat zonder configuratie is vastgelegd, kan niet opnieuw worden gebruikt, en bewijs dat zonder model is vastgelegd, kan niet aan een channelpartner worden geciteerd.
Een bewering zonder onderliggend bewijs blijft een bewering. Dat is de volledige discipline, en het verschil tussen een leverancier die jouw configuratie kan bouwen en een leverancier die jouw configuratie kan beschrijven.
Het dossier dat een financiële beoordeling moet doorstaan
Drie dingen moeten het sampleresultaat begeleiden, en dit zijn de drie die het vaakst worden overgeslagen. De lotidentificatie en de productiedatum, zodat een klacht van een channelpartner twee maanden later kan worden herleid tot een productieperiode. Het gebruikte protocol, woordelijk, zodat een tweede meting maanden later vergelijkbaar is met de eerste. En de naam van de persoon die de test heeft uitgevoerd, omdat een meting zonder toeschrijving niet kan worden verdedigd in een kwaliteitsgesprek.
Geen van deze dingen kost iets. Ze zijn alle drie van waarde op het moment dat een financiële beoordelaar vraagt waarom het programma heeft uitgegeven wat het heeft uitgegeven, en alle drie zijn ze nog veel meer waard wanneer er een bewering binnenkomt.

Waar sampleprogramma's mislukken en wat elke mislukking kost
Vijf mislukkingen, elk met een beheersmaatregel
De rode vlaggen in deze categorie zijn zelden technisch. Het zijn de vijf hieronder, en elk van ze kan vóór de bestelling van het sample worden omgezet in een regel in een orderdocument, in plaats van een les nadat de eerste zending is betaald.
Het sample was niet het product. Er werd een gewijzigd exemplaar verzonden voor evaluatie en de goedgekeurde build is nooit geproduceerd. De kosten komen terecht in de eerste lot, als verschil tussen wat is goedgekeurd en wat binnenkomt. Eis een buildidentificatie voor elk sample en leg deze vast op het evaluatieformulier.
Het kenmerk is getest op het verkeerde sample. Een kenmerk dat de consistentie van de productie betreft, is beoordeeld op een afzonderlijk, met de hand gebouwd exemplaar, en er is nooit een pilotlot ingepland. De kosten komen terecht als een defectpercentage dat niemand kan verklaren. Verdeel het evaluatieformulier in kenmerken die met de hardware zijn vastgelegd en kenmerken die uitsluitend in de productie kunnen worden vastgesteld, en plan het pilotlot voor de tweede groep.
De tweede ronde was niet gebudgetteerd. Er zijn herzieningen doorgevoerd op een nieuw exemplaar, tegen een nieuwe kostprijs en met een nieuwe doorlooptijd. De kosten komen terecht in de planning en in het budget, omdat de artworkfreeze doorgaans wacht op de goedkeuring. Spreek vóór de start van de eerste ronde het aantal ronden en de kosten van elke ronde af.
De samplekorting is verdwenen. De samplekosten werden gecrediteerd tegen de eerste order, maar dat gebeurde niet. De kosten komen terecht in de eerste order als een ongeplande eenmalige uitgave. Neem de kortingsvoorwaarde schriftelijk op in de orderbevestiging, gekoppeld aan de orderwaarde.
De aanname over defecten is nooit vastgelegd. De reserve voor retouren is nooit berekend, omdat er nooit een defectpercentage is vermeld. De kosten komen terecht in het margemodel van elk exemplaar dat het programma verzendt, zolang het programma loopt. Leg de aanname vast in het specificatiebestand, ook als het getal een werkschatting is, omdat een niet-vastgelegde aanname niet kan worden betwist en niet kan worden verbeterd.
Het marge-effect van een mislukte ronde
Geen van deze mislukkingen is exotisch en geen van ze is een reden om van leverancier te wisselen. Het zijn redenen om een regel in de order op te nemen, en de reden daarvoor is rekenkundig, niet. Een tweede ronde kost doorgaans opnieuw het honorarium, plus een vrachtbrief, plus testbanktijd, plus de kalendervertraging tussen de artworkfreeze en de productievrijgave. Die vertraging is het dure deel, omdat deze rust op de lanceringsdatum in plaats van op het samplebudget, en een lanceringsdatum die opschuift is een kostenpost die in geen enkele kostenverdeling ooit is vastgelegd.
De tekenen dat een ronde mislukt, zijn al lang zichtbaar voordat het apparaat binnenkomt en staan allemaal in de offerte, niet in de zending: een prijs zonder bijbehorende configuratie, een restitie die als mogelijk wordt omschreven in plaats van als vastgesteld, een doorlooptijd zonder startvoorwaarde en een openstaand aantal exemplaren. Dit zijn dezelfde vier punten die op de waarschuwingslijst van de leverancier staan, en controleren kost één e-mail.
De praktische instructie is kort: voer de samplecontroles uit voordat de bestelling wordt geplaatst, in plaats van nadat de goederen zijn verzonden, en voer ze uit op basis van dezelfde documenten die u van plan bent te ondertekenen. elk van de genoemde mislukkingen wordt een regel in een besteldocument, en een regel in een besteldocument is meer waard dan een les die u pas leert nadat een zending al is betaald.
Wat we publiceren, wat we niet publiceren en de volgende stap
Ons standpunt over sampleprijzen en bewijs
Het loont om nauwkeurig te zijn: het gepubliceerde materiaal is het deel van de specificatie waarachter we ons kunnen stellen, en voor de rest is het een vraag voor het eigen dossier van de leverancier. We publiceren wat onze documentatie vermeldt, markeren we de openstaande regels en vullen we een openstaande regel niet met een typisch cijfer uit algemene leveranciersgegevens. Een inkoper die een claim op basis van een geschat getal opstelt, vindt de fout pas in de praktijk in plaats van in de offerte, en de correctie is altijd duurder dan de vraag was.
Drie zaken in het bijzonder worden niet in onze catalogus gepubliceerd en we zeggen dat liever dan een inkoper anders te laten aannemen. We publiceren het gewicht van het montuur voor geen enkel model, en waar een gewicht wordt gepubliceerd, zoals voor het MT6-brilmontuur van 158 g inclusief de accu van 265 mAh en de camera en exclusief de vouwhoes van 1200 mAh, geven we precies aan wat dat cijfer omvat. We publiceren geen certificering per model, omdat de catalogus voor geen van de achtentwintig modellen een certificeringsregel bevat en de tekst geen verwijzing bevat naar CE, FCC of RoHS. En we publiceren geen samplekosten, kredietvoorwaarden of aantallen exemplaren, omdat dit commerciële voorwaarden van een specifieke offerte zijn en geen catalogusgegevens.
Wat we wel doen, is vóór betaling vertellen wat een sample voor een bepaald model wel en niet kan aantonen en aangeven wanneer de beslissende regel niet is gepubliceerd, in plaats van u een exemplaar te sturen dat de vraag niet kan beantwoorden.
Wat er gebeurt wanneer u ons de configuratie stuurt
Stuur de modellen, de aantallen en de doelmarkt, dan vertellen we welke configuraties bestaan, welke configuraties bij de gepubliceerde gegevens openstaan en wat het sampleantwoord voor elke configuratie is. Als uw programma een sample nodig heeft om iets te verifiëren dat onze catalogus niet publiceert, zeggen we dat ook en laten we weten welk document u in plaats daarvan kunt opvragen. Dat is alles wat een leverancier zinvol kan bijdragen aan een sampleprogramma voordat er één exemplaar wordt gebouwd, en het kost niets.
Gerelateerde lectuur
- Wat een sample wel en niet kan aantonen — het evaluatiekader achter de drie drempelwaarden
- Verborgen kosten van het samplebeleid — de kleinere lekkages in hetzelfde programma
- Kostenverdeling van het samplebeleid — hoe de zeven kosten doorgaans worden geoffreerd
- Prijzenchecklist voor slimme brillen — de kostenregels die een offerte moet uitsplitsen
- Productaanbevelingen voor veldwerk — een situatie waarin de gepubliceerde regels de doorslag geven
Stuur de configuratie, het aantal en de markt, dan zeggen we welke onderdelen van het sampleprogramma zijn afgerond en welke aan u toe komen.



