Het beleid voor monsters van slimme brillen kent geen gepubliceerde industriële benchmark, en een inkoper die er naar op zoek gaat, besteedt weken en komt uiteindelijk met het eigen tarievenoverzicht van een leverancier op de proppen, verkleed als marktprijs. Er bestaat geen register met samplebeleid voor deze categorie, geen referentieprijs voor een monster en geen gepubliceerde norm voor het aantal evaluatieronden dat een leverancier zou moeten bekostigen. Wat er wel bestaat, is een ander soort benchmark: een gepubliceerde reeks gegevens waaraan elke competentie leverancier in deze categorie kan worden getoetst, en een reeks commerciële conventies die zo gangbaar zijn dat ze voorspelbaar zijn, ook al publiceert niemand ze.
Dit onderscheid is belangrijk, omdat een inkoper die een benchmark voor tarieven zoekt en een inkoper die een benchmark voor specificaties zoekt, twee verschillende problemen oplossen waarvan er slechts één oplosbaar is. Het tarief is een commerciële voorwaarde van één offerte en moet worden opgevraagd. De specificatie is openbaar en een monster kan eraan worden getoetst. Het scheiden van deze twee is het eerste wat dit artikel doet; het tweede is uiteenzetten welke onderdelen van een samplebeleid werkelijk gangbare praktijk zijn en welke onderdelen alleen door uw eigen programma kunnen worden vastgesteld.
Benchmarks voor het beleid voor monsters van slimme brillen: wanneer u de benchmark zelf moet bepalen
De aanvraag waarmee het zoeken begint
De gebruikelijke manier waarop een inkoper bij de benchmarkvraag belandt, is teleurstelling. De ene offerte komt binnen voor een bepaald bedrag, de andere voor een hoger bedrag, en de inkoper wil weten welke van de twee redelijk is. In een volwassen categorie met gepubliceerde referentieprijzen is dat een oplosbare vraag, en het is de moeite waard duidelijk te zeggen dat dit niet zo’n categorie is. Sampletarieven voor slimme brillen worden per aanvraag geoffreerd, verschillen per configuratie en de eigen kostenstructuur van de leverancier wordt nergens gepubliceerd. Er is geen benchmark die u vertelt of een geoffreerd tarief redelijk is.
Wat wel kan worden getoetst, is de structuur van het programma rond het tarief. Zeven elementen van een sampleprogramma vertonen consistent gedrag bij leveranciers in deze categorie, en het gedrag van elk element is voorspelbaar genoeg om nog vóór de eerste offerte verwachtingen te kunnen vaststellen. Dat is de bruikbare benchmark, en dat is het verschil tussen "is dit tarief redelijk" en "is dit programma zo ingericht als het hoort".
De twee soorten benchmarks die een inkoper werkelijk kan gebruiken
Er zijn in deze categorie precies twee soorten benchmarks beschikbaar, en ze worden vaak met elkaar verward.
De eerste is een specificatiebenchmark, en die is openbaar. De catalogus publiceert per model de cameraklasse, de celcapaciteit, het nominale gebruik, de laadtijd, de laadmethode, de optie van een oplaadcase, de beschikbare kleuren en de beschermingsmarkering, indien die aanwezig is. Die gegevens zijn voor elke leverancier die aan dezelfde gepubliceerde specificatie werkt hetzelfde, wat betekent dat een monster eraan kan worden getoetst en dat de ene eenheid van een leverancier objectief met de eenheid van een andere leverancier kan worden vergeleken.
De tweede is een conventiebenchmark, en die is niet gepubliceerd, maar wel stabiel. De manier waarop sampletarieven zijn opgebouwd, de manier waarop ronden worden geteld, de manier waarop creditvoorwaarden zijn opgesteld en de manier waarop de identiteit van de build wordt onthuld, volgen patronen die bij leveranciers consistent zijn. Een inkoper die het patroon kent, kan in tien minuten vaststellen of een offerte eraan voldoet en kan leveranciers die dat niet doen, herkennen.
Er is een derde thing dat inkopers soms zoeken en nooit vinden: een prijsbenchmark. Die bestaat niet in deze categorie, en elke bron die er een aanbiedt, geeft een mening in plaats van een marktprijs. De totale kosten van een sampleprogramma zijn sowieso niet het tarief; het is het tarief, plus de ronden die de specificatie niet heeft voorkomen, plus de technische kosten die het programma overneemt, plus de reserve die de kwaliteitsaannames opleveren voor elke verzonden eenheid.
Waarom het verschil bepaalt hoe u uw eerste week moet besteden
Een inkoper die begrijpt dat er geen benchmark voor tarieven is, besteedt de eerste week aan het opstellen van een evaluatieformulier en een protocol, want daar ontstaat de waarde van het programma. Een inkoper die een tariefbenchmark verwacht, besteedt de eerste week aan bellen en bedragen vergelijken en komt aan het eind van de week met een ogenschijnlijk lager offertebedrag voor een programma dat helemaal niet is gespecificeerd.
De volgorde van de werkzaamheden vormt het hele betoog. Eerst de specificatie, dan de offertes, vervolgens de monsters. Een offerte die vóór de specificatie is verkregen, is met niets vergelijkbaar, omdat de twee leveranciers verschillende zaken hebben geoffreerd.

De specificatiebenchmark die werkelijk bestaat
Zeven gepubliceerde groepen gegevens en wat elke groep vaststelt
De gepubliceerde catalogusregels vallen uiteen in groepen met verschillende bewijskracht, en door te weten tot welke groep een vraag behoort, kan een koper bepalen of een monster het juiste instrument is.
- De bedrijfstijd is de sterkste benchmark binnen het bereik. Alle elf cameramodellen publiceren er één: ongeveer zeven uur voor de MT6 en de L2 Utral, de L1 Pro en de CY03, en de CY05, zes tot acht uur voor de KY06 en de MT5, en vijf tot acht uur voor de V03 Pro en de V03, en de S7 en de V06. Een monster kan eraan worden getoetst, mits het protocol de beginstand van de lading vermeldt, omdat de gepubliceerde waarde zowel een beginstand als een beëindigingscriterium mist.
- De laadtijd is voor alle achtentwintig modellen gepubliceerd, voor zesentwintig modellen tot twee uur en voor ongeveer één uur bij de D17 en de ZH12. Het gaat om eenLaboratoriumomstandigheid en niet om een productlimiet, waardoor dit een nuttige benchmark voor de lader is, maar een misleidende benchmark voor een gebruiksperiode.
- De laadmethode is een benchmark voor vierentwintig van de achtentwintig modellen. Magnetisch laden wordt bij zeventien modellen gepubliceerd en Type C bij zeven. Voor vier cameramodellen wordt de methode helemaal niet gepubliceerd: de L1 Pro en de CY05, en de MT6 en de CY03. Voor die vier modellen kan het monster daarom alleen worden getoetst aan wat de leverancier schriftelijk vermeldt.
- De resolutieklasse is een benchmark voor alle elf cameramodellen. Acht worden gepubliceerd met 8 MP — de MT6 en de CY05, de CY03 en de KY06, de V03 en de V06, en de V03 Pro en de MT5 — en drie met 13 MP: de L1 Pro, de L2 Utral en de S7. Dit is de goedkoopste benchmark om te controleren en ook de benchmark waarmee een vervangen klasse het snelst wordt ontdekt.
- De case-optie wordt per model gepubliceerd en er zijn werkelijke verschillen. 1400 mAh bij de CY03, de CY05 en de L1 Pro, 900 mAh of 1400 mAh bij de L2 Utral, een vouwbare case van 1200 mAh bij de MT6, een case zonder vermelde capaciteit bij de KY06 en de MT5, en helemaal geen case bij de V03 Pro.
- De beschermingsmarkering bestaat slechts bij twee modellen. De IP54-markering staat bij de V06 en de S7 als catalogusannotatie, zonder dat er een testrapportnummer van een derde partij bij is gepubliceerd.
- Het gewicht bestaat slechts bij één model. Het brillenmontuur van de MT6 wordt gepubliceerd met 158 g, inclusief de cel van 265 mAh en de camera, en exclusief de vouwbare laadcase van 1200 mAh, waarvan het eigen gewicht niet is gepubliceerd.
De regels waarin de benchmark simpelweg ontbreekt
Alles buiten die reeks heeft geen benchmark en geen monster kan er een creëren. Sensormodellen, akoestische metingen en drempelwaarden, testrapportnummers voor bescherming tegen binnendringing, certificaatnummers en geldigheidsdata, levensduurclassificaties, defectpercentages en het gewicht van elk model behalve de MT6 worden niet in onze catalogus gepubliceerd.
Certificering is de regel waarop kopers het hardst zoeken, en het is de moeite waard om daar precies over te zijn. De catalogus bevat een pagina met bedrijfsbrede exportcertificering en geen certificeringsregel per model voor een van de achtentwintig modellen. Bovendien komt in de tekst geen enkele verwijzing naar CE, FCC of RoHS voor. Dat betekent niet dat een leverancier geen certificaten heeft; het betekent dat de certificaatscope een document is dat moet worden opgevraagd, en geen regel die kan worden vergeleken.
Hetzelfde geldt voor de laadstand en het beëindigingscriterium die ten grondslag liggen aan de regels voor bedrijfstijd en laadtijd. Die worden als getallen gepubliceerd zonder de meetomstandigheden. Daarom krijgt een koper die vraagt "voldoet dit exemplaar aan het gepubliceerde bereik?" een antwoord over het exemplaar in plaats van over het protocol. De omstandigheden moet de koper zelf aanleveren.
De zeven elementen en wie er werkelijk verantwoordelijk voor elk is
Gangbare praktijk en de leemtes die u zelf moet opvullen
Elk monsterprogramma in deze categorie bevat dezelfde zeven elementen. Het verschil tussen leveranciers zit niet in de vraag of het element bestaat, maar in de vraag of er schriftelijk aandacht aan wordt besteed. De tabel hieronder is de werkversie, en de rechterkolom is het onderdeel dat kopers consequent onderschatten.
| Element | Wat gangbaar is in de praktijk | Wie de leemte moet opvullen |
|---|---|---|
| Monsterkosten | Per aanvraag in rekening gebracht, varieert sterk per leverancier | Koper, door ernaar te vragen |
| Voorwaarden voor restitie | Zelden aangeboden tenzij de koper erom vraagt | Koper, door ernaar te vragen |
| Uitvoeringsidentiteit | Niet vermeld op de meeste offertes | Leverancier, door dit bekend te maken |
| Beoordelingsformulier | Nagenoeg nooit door de leverancier verstrekt | Koper, door dit op te stellen |
| Levertijd van monster | Per aanvraag opgegeven, nooit gepubliceerd | Leverancier, door zich eraan te committeren |
| Case-optie | Vaak aan de koper overgelaten om te specificeren | Koper, door deze te benoemen |
| Certificeringsscope | Bedrijfsbreed in plaats van per model | Leverancier, door dit bekend te maken |
Twee van deze zeven brengen een onevenredig groot risico met zich mee wanneer ze ongeformeleerd blijven, en dit zijn juist niet de twee zaken waar kopers zich zorgen over maken. Kopers maken zich zorgen over de kosten en de restitie, omdat het om geld gaat dat ze kunnen zien. Het werkelijke risico schuilt in de buildidentificatie en het evaluatieformulier, omdat die bepalen of het uitgegeven geld bewijs oplevert, en geen van beide staat op een factuur.
De referentie voor deze sector: hoe een goed opgestelde offerte eruitziet
Een leverancier die de conventies van deze sector volgt, maakt een offerte met bepaalde kenmerken, en het ontbreken daarvan is zelf een falen ten opzichte van de referentie, en niet slechts een weglating.
Een goed opgestelde offerte noemt de configuratietekenreeks in plaats van een modelnaam, omdat een modelnaam een productfamilie is en een configuratie een daadwerkelijk bouwbaar product. Ze vermeldt de samplekosten, de restitievoorwaarde en het aantal evaluatieronden samen, omdat deze drie onderdelen één commerciële beslissing vormen en ze apart vermelden doorgaans betekent dat de koper elke afzonderlijk moet onderhandelen. Ze vermeldt de doorlooptijd voor het sample met de startvoorwaarde, omdat een doorlooptijd zonder startvoorwaarde geen toezegging is. En ze maakt onderscheid tussen de buildidentificatie van het exemplaar dat wordt verzonden, omdat een voorraadexemplaar en een preproductie-build verschillende producten zijn, met verschillende prijzen en verschillende bewijskracht.
Wanneer een koper wil weten hoe hij een offerte van een onbekende leverancier moet beoordelen, zijn deze vier kenmerken sneller en betrouwbaarder dan de prijs. Een offerte met alle vier de kenmerken kan worden vergeleken met een andere offerte met alle vier de kenmerken. Een offerte zonder configuratietekenreeks kan met helemaal niets worden vergeleken, wat de kosten ook zijn.

Een referentie opvragen zonder om een prijs te vragen
Negen vragen die vergelijkbare antwoorden opleveren
De referentie die een koper werkelijk nodig heeft, is geen marktcijfer, maar een reeks antwoorden die tussen leveranciers vergelijkbaar is. Negen vragen die u gelijktijdig schriftelijk aan alle kandidaten stuurt, zorgen daarvoor. Het doel is niet om een winnaar te vinden, maar om kandidaten die geen antwoord kunnen geven uit te schakelen, want een leverancier die een schriftelijke vraag over het eigen proces niet wil beantwoorden, levert waarschijnlijk ook niet het bewijs waarop een sampleprogramma afhankelijk is.
De voltooiingstest voor elke vraag is een concreet antwoord, geen beschrijving van de aanpak. "We hebben een streng beleid voor monsters" is geen antwoord. "Het sample is een voorraadexemplaar met de gepubliceerde specificatie, we verrekenen de kosten met de eerste order boven een vermelde hoeveelheid, en het exemplaar draagt de identificatie van het productielot" is wél een antwoord, en iedere leverancier met een proces kan dit geven.
De twee vragen die het meestewerk verrichten, gaan over de configuratietekenreeks en de grondslag van de minimale bestelhoeveelheid. Een leverancier die geen configuratietekenreeks kan opstellen, kan ook geen configuratie offereren, en een minimum dat per model, per configuratie en per order geldt, zijn drie verschillende commerciële structuren met drie verschillende gevolgen voor een lanceringsplan. Eén getal voor het volledige assortiment beantwoordt geen van beide vragen.
Elke kandidaat dezelfde vragen stellen
De reden om dezelfde negen vragen aan iedereen te sturen in plaats van ze af te stemmen, is vergelijkbaarheid. Afgestemde vragen leiden tot afgestemde antwoorden, en afgestemde antwoorden kunnen niet naast elkaar worden gelegd. De verschillen tussen leveranciers zijn pas veelzeggend wanneer de vraag identiek was.
Er is één aanpassing die de moeite waard is, en die is het waard om die schriftelijk vast te leggen in plaats van in een gesprek: voeg de vraag toe wat er gebeurt als het exemplaar niet overeenkomt met de order. Vrijwel geen enkele leverancier noemt dit uit zichzelf, en de antwoorden lopen sterk uiteen. Sommigen hebben een schriftelijk proces en beschrijven dat. Sommigen hebben een welwillende intentie en beschrijven die uitvoerig. Sommigen hebben geen van beide, en de stilte is het antwoord.
De shortlist, met redenen vastgelegd
De antwoorden vormen de shortlist, en die shortlist moet met redenen worden vastgelegd in plaats van in een e-maildraad te blijven staan. Bij deze selectie blijven twee of drie kandidaten over, en dat is het juiste aantal, omdat het samplebudget het beste kan worden besteed aan kandidanten die vragen beantwoorden, en niet aan kandidaten die worden getest.
Binnen de shortlist worden de samplekosten vergelijkbaar, omdat iedere kandidaat nu hetzelfde heeft beschreven. Kosten die zijn opgegeven voor een genoemde configuratie, met de verrekeningsvoorwaarde en het aantal ronden vermeld, kunnen worden vergeleken met andere kosten die op dezelfde manier zijn opgegeven. Kosten die zijn opgegeven voor een modelnaam zijn geen kosten, maar een openingsbod.

De twee getallen die nooit als referentie worden gebruikt
De kosten, en waarom daarvoor geen marktprijs bestaat
Er bestaat geen gepubliceerde marktprijs voor een sample van slimme brillen en die zal er ook niet komen, omdat de kosten niet uitsluitend van het product afhangen. Ze hangen af van wat de leverancier moet doen om het exemplaar te produceren dat u hebt aangevraagd: of het een voorraadexemplaar is dat van een plank wordt gehaald, een aangepast exemplaar, of een preproductiebuild met uw logo, uw verpakking en uw firmware, en of er een doos met een bepaalde capaciteit moet worden ingekocht. Twee leveranciers die hetzelfde model aanbieden in twee verschillende configuraties bieden in feite twee verschillende producten aan.
Daarom is de vraag of een prijs redelijk is niet te beantwoorden en is het vergelijken van twee prijzen een vergelijking van twee verschillende dingen. De juiste vergelijking is tussen twee offertes voor dezelfde benoemde configuratie, en u bereikt die vergelijking door eerst de specificatie vast te leggen.
Het foutenpercentage en de schatting die u moet vastleggen
Het tweede getal waarvoor geen referentie bestaat, is het foutenpercentage. Dat heeft geen referentie omdat het een eigenschap is van het proces van een leverancier op een bepaald moment en geen enkele leverancier publiceert dit percentage. Het kan niet extern worden getoetst en ook niet op een sample worden gemeten.
Wat een inkoper wel kan doen, is de aanname vastleggen. Vermeld het foutenpercentage dat u in het margemodel gebruikt in het specificatiebestand als een expliciete werkaanname, inclusief de datum en de grondslag, en behandel het als een getal dat de eerste proefproductiepartij zal bevestigen of corrigeren. Een inkoper die de aanname niet vastlegt, kan deze later niet betwisteren en niet verbeteren; het getal wordt simpelweg standaard onderdeel van het margemodel en overgenomen van degene die als eerste de berekening heeft uitgevoerd.
De criteria om het beleid voor bronsamples van een leverancier te beoordelen zijn daarom voornamelijk intern, en dat is de eerlijke benadering. De gepubliceerde rijen geven aan of een exemplaar overeenkomt met de specificatie. Al het andere — het aantal proefexemplaren, de kredietvoorwaarden, de openbaarmaking en de dossierdiscipline — geeft aan of de leverancier een proces hanteert waarop u kunt vertrouwen, en de enige manier om dat te beoordelen is te testen of zij het op papier willen zetten.
Wat wij publiceren en hoe wij omgaan met verzoeken om referentiecijfers
Ons standpunt over het verstrekken van referentiecijfers
Concreet geven wij u het referentiecijfer waarover wij beschikken, namelijk de gepubliceerde specificatie, en verstrekken wij geen referentiecijfer waarvoor geen grondslag bestaat, namelijk de prijs. Wij publiceren wat onze documentatie vermeldt, markeren wij de rijen waarvoor nog geen gegevens beschikbaar zijn, en vullen wij een open rij niet met een typisch cijfer uit algemene leveranciersgegevens. Een inkoper die een vordering op basis van een geschat getal opstelt, vindt de fout in de praktijk in plaats van in de offerte, en de correctie is altijd duurder dan de vraag die aanleiding gaf tot de fout.
Om het duidelijk te zeggen, omdat inkopers anders aannemen dat dit wel zo is: wij publiceren voor geen enkel model het gewicht van het brilmontuur, en waar een gewicht wordt gepubliceerd, zoals voor het MT6-brilmontuur met 158 g inclusief de cel van 265 mAh en de camera en exclusief de opvouwbare oplaadcase van 1200 mAh, geven wij precies aan wat het getal omvat. Wij publiceren geen certificering per model, omdat de catalogus voor geen van de achtentwintig modellen een rij met certificering per model bevat en de tekst geen verwijzing bevat naar CE, FCC of RoHS. En wij publiceren geen sampleprijzen, kredietvoorwaarden of aantallen proefexemplaren, omdat dit commerciële voorwaarden van één offerte zijn.
Wat er gebeurt wanneer u ons om een vergelijking vraagt
Stuur ons de modellen, de aantallen en de doelmarkt, dan vertellen wij welke configuraties bestaan, welke configuraties volgens de gepubliceerde gegevens nog openstaan en wat een sample voor elk daarvan wel en niet kan vaststellen. Als u offertes van meerdere leveranciers vergelijkt en deze op dezelfde grondslag wilt hebben, vertellen wij wat tussen deze offertes identiek moet zijn voordat de vergelijking betekenis heeft, en welk afzonderlijk getal in elke offerte bepaalt of aan die grondslag is voldaan.
Als u een referentiecijfer nodig hebt dat niet in onze catalogus staat, zeggen wij dat en laten wij weten welk document u in plaats daarvan bij de leverancier moet aanvragen. Dit is alles wat een leverancier nuttig kan bijdragen aan een vraag over een referentiecijfer voordat er één exemplaar is geproduceerd, en dit kost niets.
Gerelateerde lectuur
- Wat een monster wel en niet kan aantonen — het kader dat de gepubliceerde rijen ondersteunen
- Verborgen kosten van het monsterbeleid — waar het geld heen gaat wanneer het beleid mager is
- Wat u moet vragen voordat u bestelt — dezelfde vragen in een andere volgorde
- MOQ-richtlijnen voor slimme brillen — de vraag over de minimale bestelhoeveelheid die op hetzelfde scherm hoort
- Bluetooth-audiobrillen — het audioassortiment met acht modellen waarop hetzelfde scherm van toepassing is
Stuur de configuratie, de hoeveelheid en de markt, dan laten wij weten welke onderdelen van de benchmark gepubliceerd zijn en welke u moet opvragen.



