Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Obsługa posprzedażowa: proces zgłaszania szkód w wysyłce

Szkody w wysyłce to jedyna kategoria usterek, w której dowody znikają najszybciej, a kwota rekompensaty jest najmniejsza, dlatego obsługa tych przypadków bywa najczęściej niewłaściwa…

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Oct 7, 2021/ 14 min czytania
Obsługa posprzedażowa: proces zgłaszania szkód w wysyłce

Uszkodzenia powstałe podczas wysyłki to jedyna kategoria wad, w której dowody znikają najszybciej, a kwota reklamacji jest najmniejsza. Dlatego jest ona obsługiwana gorzej niż wszystkie pozostałe. Wsparcie posprzedażowe dotyczące reklamacji z tytułu uszkodzeń powstałych podczas wysyłki zwykle kończy się niepowodzeniem z jednego z dwóch powodów: nikt nie sfotografował towaru przed otwarciem opakowania albo reklamację złożono kilka dni później wraz z opisem, którego nikt nie jest w stanie potwierdzić. Oba błędy można uniknąć w momencie dostawy, ponosząc jedynie koszt krótkiej instrukcji, a po fakcie nie można już ich naprawić.

Druga przyczyna nieprawidłowego rozpatrywania tych reklamacji ma charakter strukturalny. Reklamacja z tytułu uszkodzenia jest jedynym rodzajem reklamacji w tej kategorii, w którym drugą stroną często nie jest ani kupujący, ani dostawca, lecz przewoźnik, a przewoźnicy działają zgodnie z własnymi terminami i wymaganiami dowodowymi. Reklamacja złożona przeciwko niewłaściwej stronie, złożona poza terminem albo bez fotografii nie ma żadnej ścieżki handlowej.

Taka różnica strukturalna ma konsekwencję, którą kupujący często przeoczą: kwota jest mniejsza, a termin krótszy, dlatego sprawa jest mniej warta i wymaga szybszego działania. W tej kategorii produktów reklamacja transportowa zwykle dotyczy pojedynczego egzemplarza, a nie partii, co oznacza, że nie przysługuje jej żadna siła negocjacyjna wynikająca z wielkości zgłoszenia jakościowego. Termin przewoźnika jest zwykle liczony w dniach, a nie tygodniach. Procesy zaprojektowane podczas obsługi reklamacji jakościowych — wygodne, bogate w dowody i eskalowane przez kilka dni — regularnie przegrywają ze sprawami transportowymi, ponieważ zakładają odmienny rytm czasowy. Rozwiązaniem nie jest drugi proces, lecz odrębna ścieżka przyjmowania zgłoszeń z własnym terminem i własnymi wymaganiami dotyczącymi fotografii.

Od czego należy rozpocząć reklamację wsparcia posprzedażowego dotyczącą uszkodzeń powstałych podczas wysyłki

Reklamacje wsparcia posprzedażowego dotyczące uszkodzeń powstałych podczas wysyłki: gdzie naprawdę leży odpowiedzialność

Reklamację z tytułu uszkodzenia transportowego może rozpatrywać jedna z trzech stron, a wybór niewłaściwej jest najczęstszą pojedynczą przyczyną niepowodzenia.

Przewoźnik — gdy uszkodzenie powstało podczas transportu, a wysyłkę zarejestrowano u przewoźnika przez stronę, która dokonała wysyłki. Przewoźnicy wyznaczają krótkie terminy reklamacyjne liczone od dostawy, a w większości przypadków ciężar dowodu spoczywa na składającym reklamację: fotografia musi istnieć i zwykle musi przedstawiać zarówno opakowanie zewnętrzne, jak i jego zawartość. W praktyce termin jest na tyle krótki, że decyzję o złożeniu reklamacji trzeba podjąć tego samego dnia, ponieważ reklamację złożoną „w terminie” przewoźnik często interpretuje jako złożoną „w terminie i z kompletnymi dowodami”.

Dostawca — gdy uszkodzenie powstało przed opuszczeniem fabryki przez opakowanie: wgnieciony róg stosu, nadmiar towaru wystający z palety albo opakowanie, które było już uszkodzone w chwili zaklejenia. Wskazaniem jest zwykle fotografia: uszkodzenie odpowiadające naciskowi lub sadowaniu, a nie pojedynczemu uderzeniu.

Kupujący lub dystrybutor — gdy uszkodzenie powstało w magazynie kupującego podczas rozładunku lub wewnętrznego przemieszczania towaru. Zdarza się to częściej, niż kupujący zakładają, i pozostaje niewidoczne, jeśli instrukcja odbioru nie wymaga sprawdzenia opakowania przed jego podpisaniem.

Nie zawsze można ustalić sprawcę, a uczciwe podejście polega na tym, że czasem uszkodzona sztuka jest po prostu uszkodzoną sztuką. Na wynik nie wpływa pewność co do osoby odpowiedzialnej, lecz obecność fotografii w momencie otwarcia, ponieważ tylko ona może później rozstrzygnąć wątpliwości. Reklamacja z fotografią jest zwykle rozpatrywana pomyślnie, niezależnie od strony, przeciwko której ją złożono. Reklamacja bez fotografii jest zwykle uznawana za zasadną, niezależnie od strony, która powinna ją rozliczyć.

Dla kupującego przeprowadzającego due diligence dostawcy jest to jeden z niewielu obszarów, w których kwestia dowodów jest bardziej informacyjna niż odpowiedź handlowa. Dostawca, który potrafi opisać sposób pakowania, dopuszczalną wysokość sztaplowania i instrukcję odbioru, zwykle przemyślał o łańcuchu dostaw; dostawca, który tego nie potrafi, zwykle o tym nie myślał i odkryje problem podczas pierwszego szczytu sprzedaży, a nie na etapie oferty. Poproście o specyfikację pakowania w formie dokumentu i traktujcie odpowiedź ustną jako opis sytuacji sprzed roku, a nie następnej wysyłki.

Trzy kategorie uszkodzeń i wymagane dla każdej z nich dowody

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca wsparcie posprzedażowe: proces reklamacji dotyczących uszkodzeń powstałych podczas wysyłki — obraz 1 z 3

Dowody, które przetrwają protokół odbioru przesyłki

Samo protokoły odbioru przesyłki jest niewiele wart. Zawiera on to, co osoba obsługująca wpisała na urządzeniu przenośnym na terenie załadunku, zwykle w jednym zdaniu, zwykle bez fotografii i zwykle przed otwarciem opakowania. To, co faktycznie ma znaczenie dowodowe, to niewielki, ściśle określony zestaw elementów zebranych w ustalonej kolejności.

Opakowanie zewnętrzne, przed jego otwarciem. Wszystkie cztery boki, szczeliny oraz każdy róg, który wygląda na zgnieciony. To ta fotografia pozwala rozróżnić uszkodzenie powstałe podczas transportu od uszkodzenia sprzed transportu.

Etykieta wysyłkowa i etykieta przewoźnika, czytelne w kadrze. Reklamacja z tytułu uszkodzenia bez czytelnej informacji identyfikacyjnej jest reklamacją, której nikt nie może obsłużyć.

Urządzenie w miejscu znalezionym na tacie. Jedno szerokie zdjęcie, a następnie zbliżenia każdego obszaru budzącego wątpliwości. Taca ma znaczenie: urządzenie, które opuściło tacę i leży luźno w kartonie, przeszło przez czynność transportową, którą opakowanie w innym przypadku byłoby w stanie zabsorbować.

Akcesoria na miejscu. Brakujące akcesoria to najczęściej stwierdzany problem przy otwarciu przesyłki, a ich późniejszego braku nie da się udowodnić, chyba że zostaną sfotografowane w miejscu, w którym powinny się znajdować.

Liczba sztuk. Liczba urządzeń w kartonie w porównaniu z liczbą podaną na liście przewozowym. Karton z niedostarczoną ilością sztuk to inny problem niż karton uszkodzony, a oba można zauważyć w ciągu tych samych trzydziestu sekund.

Zasada, która sprawia, że cały proces działa, polega na tym, że odbywa się on przed rozpakowaniem, przeniesieniem lub naprawą czegokolwiek. Urządzenie, które zostało ponownie zapakowane, wyczyszczone lub pozostawione na noc w ciepłym vanie, traci większość wartości dowodowej niezależnie od tego, co ostatecznie zostanie znalezione. Na rynkach o ciepłym klimacie utrata ta następuje dość szybko, dlatego instrukcja musi być krótka i przekazana natychmiast.

Sama instrukcja jest na tyle krótka, że mieści się w pięciu wierszach, i powinna być traktowana jako część dostawy, a nie obsługi posprzedażowej. Powinna brzmieć mniej więcej tak: sfotografuj karton przed otwarciem, uchwyć etykietę w kadrze, otwórz go na rampie, porównaj liczbę sztuk z listą przewozową, a w razie jakichkolwiek nieprawidłowości zatrzymaj się i zadzwoń przed ponownym zapakowaniem. Ludzie pomijają właśnie ostatnią część instrukcji, a to ona ma największe znaczenie — urządzenia ponownie zapakowanego z przyzwyczajenia nie da się przywrócić do stanu, w jakim przybyło, a zdjęcie, które rozstrzygnęłoby sprawę, już nie istnieje.

Co należy udokumentować przy dostawie i kto odpowiada za każdy element

Trzy kategorie uszkodzeń i wymagania dotyczące każdej z nich

Rozdzielenie uszkodzeń na trzy kategorie już na etapie przyjęcia oszczędza większość późniejszych sporów.

Uszkodzenia podczas transportu. Pojedyncze uderzenie, zgnieciony róg, przebicie, rozdzielenie. Reklamację składa się do przewoźnika. Potrzebne dowody to zdjęcie kartonu, zdjęcie etykiety i zdjęcie urządzenia. Zasada dotycząca czasu jest krótka i bezwzględna.

Uszkodzenia podczas manipulacji w magazynie. Karton zgnieciony przez inny ładunek ułożony na górze, upuszczony lub źle ułożony na palecie. Reklamację zwykle składa się do dostawcy, ponieważ opakowanie było niewystarczające w stosunku do sposobu manipulowania towarem. Potrzebne dowody to zdjęcie kartonu oraz informacja o tym, jak ułożono paletę i na jakiej wysokości ułożono kartony.

Uszkodzenia produkcyjne stwierdzone przy otwarciu. Urządzenie, które było wadliwe lub fizycznie uszkodzone jeszcze przed zapakowaniem. Reklamację składa się do dostawcy jako sprawę dotyczącą jakości, a nie transportu. Potrzebnym dowodem jest zdjęcie urządzenia wraz z tacą, ponieważ to taca dowodzi, że urządzenie było chronione podczas pakowania.

W porównaniu z reklamacją do przewoźnika proces jakościowy u dostawcy jest zwykle łatwiejszy do prowadzenia, natomiast reklamacja do przewoźnika jest zwykle tą, którą warto realizować. Reklamacja jakościowa zyskuje na rzetelności dowodowej samego kupującego, można ją łączyć w przypadku pojawienia się powtarzającego się wzorca i dostarcza ona informacji o kolejnym zamówieniu. Reklamacja do przewoźnika daje jedynie wypłatę i żadnych informacji, a czasu odpowiedzi przewoźnika nie kontroluje żadna ze stron. Jeśli program musi zdecydować, gdzie skierować wysiłek weryfikacyjny, największy zwrot daje ścieżka jakościowa.

Te trzy kategorie mają różne terminy, różnych adresatów i różne środki zaradcze, a proces, w którym wszystko zgłasza się jako „uszkodzone podczas transportu”, prędzej czy później spotka się z odpowiedzią przewoźnika, że sprawa go nie dotyczy. Sortowanie na etapie przyjęcia zajmuje dwie minuty; sortowanie po trzech tygodniach zajmuje dwa tygodnie.

Istnieje jeszcze czwarty wzorzec, który pojawia się w programach wysyłających mieszane konfiguracje i który warto wyodrębnić, ponieważ jest błędnie uznawany za trzecią kategorię. Karton zawierający urządzenia z więcej niż jednej konfiguracji, otwarty u dystrybutora, a nie u klienta końcowego, skutkuje stwierdzeniem „niewłaściwy produkt” lub „brak sztuk”, które zwykle wynika z błędu kompletacji na wcześniejszym etapie. Odróżniającym je dowodem są oznaczenia partii na poziomie każdego urządzenia, a nie kartonu, a praktyczną konsekwencją jest to, że sprawa należy do procesu kompletacji i pakowania, a w ogóle nie dotyczy transportu. Kupujący, którzy nie zażądali oznaczeń na poziomie urządzeń, naprawdę nie są w stanie rozwiązać takich spraw.

Wygenerowane przez AI zdjęcie ilustrujące obsługę posprzedażową: proces rozpatrywania reklamacji dotyczących uszkodzeń podczas wysyłki — zdjęcie 2 z 3

Warunki przewozu, ubezpieczenie i rozmowa, która zwykle przebiega źle

Warunki przewozu decydują o tym, kto faktycznie ma możliwość złożenia reklamacji, a nie zawsze jest to strona, która poniosła stratę.

Incoterms określają, która strona organizuje transport, a tym samym która jest stroną umowy z przewoźnikiem. Przy sprzedaży na warunkach, w których transport organizuje sprzedawca, roszczenie przysługuje sprzedawcy; jeśli transport organizuje kupujący, roszczenie przysługuje kupującemu. Jeśli dystrybutor pośrednio nie jest stroną umowy z przewoźnikiem ani w jednym, ani w drugim etapie, żadna strona w łańcuchu nie może złożyć roszczenia do przewoźnika bez dokumentów, których uzyskanie trwa tygodnie.

Ubezpieczenie to zwykle miejsce, w którym powstaje luka. Ochronę przewożonego towaru często organizuje strona dokonująca rezerwacji transportu, na zadeklarowaną wartość ustaloną podczas rezerwacji, a towar wyceniony na potrzeby transportu na kwotę znacznie niższą od wartości detalicznej można odzyskać jedynie do wysokości tej niższej kwoty. Jest to decyzja podejmowana podczas rezerwacji, kilka dni przed tym, jak ktokolwiek pomyśli o uszkodzeniu, i później nie da się jej już skutecznie odzyskać.

Dokładność zadeklarowanej wartości i listy pakunkowej ma większe znaczenie, niż większość kupujących oczekuje, ponieważ roszczenie przekraczające zadeklarowaną wartość zostaje obniżone albo odrzucone. Lista pakunkowa niezgodna z zawartością przesyłki tworzy drugi, niezależny problem w chwili rozpatrywania roszczenia.

Rozmowa, która zwykle przebiega nieprawidłowo, dotyczy tego, kto ponosi koszty w czasie rozpatrywania roszczenia. Towar dotarł uszkodzony; klient chce natychmiastowej wymiany; rozpatrzenie roszczenia do przewoźnika potrwa tygodnie. Jeśli nie uzgodniono, kto ponosi tymczasowy koszt, klient czeka na przewoźnika — co jest prawidłową odpowiedzią handlową, ale najgorszą możliwą odpowiedzią z perspektywy relacji. Włączenie do umowy krótkiej zasady pomostowej — która strona wysyła najpierw egzemplarz zastępczy oraz w jaki sposób rozliczany jest koszt po wypłacie odszkodowania przez przewoźnika — jest najtańszym dostępnym sposobem ograniczenia ryzyka w tej kategorii.

Kompromis, który kupujący powinni uwzględnić przed zbyt intensywnymi negocjacjami warunków transportu, polega na tym, że bardzo długi okres na zgłaszanie roszczeń i bardzo wysoka zadeklarowana wartość zwykle kosztują więcej w stawce transportowej, niż pozwalają odzyskać w ramach roszczeń. W kategorii, w której egzemplarze są małe, a odsetek zwrotów niski, pieniądze często lepiej wydać na instrukcję odbioru i opakowanie niż na warunki ubezpieczenia. W przypadku drogich egzemplarzy proporcja się odwraca. Określenie, po której stronie tej granicy znajduje się dany program, jest kwestią wstępnego wyboru i powinno nastąpić przed uzyskaniem oferty, a nie po pierwszym szczytowym okresie.

Do kogo kieruje się każde roszczenie i czego wymaga ono przed złożeniem

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca obsługę posprzedażową: proces rozpatrywania roszczeń dotyczących uszkodzeń podczas wysyłki — obraz 3 z 3

Pytania do operatora logistycznego, dostawcy i kupującego

Trzy rozmowy, trzy zestawy pytań, na które można odpowiedzieć przed pierwszą wysyłką.

Do operatora logistycznego. Jaki jest okres na zgłaszanie roszczeń, liczony od kiedy? Jakich dowodów wymagacie, w jakiej formie i czy zdjęcie jest obowiązkowe? Które z naszych przesyłek są ubezpieczone, na jaką zadeklarowaną wartość i kto tę wartość ustalił? Co stanie się z roszczeniem złożonym w terminie, ale bez wymaganych dowodów?

Ostatnie pytanie zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ odpowiedź determinuje cały proces. Jeśli niekompletne roszczenia są po prostu odrzucane, zamiast być zapraszane do uzupełnienia, instrukcja odbioru musi gwarantować kompletność, a zdjęcie pominięte na dokach oznacza utratę roszczenia, a nie jedynie jego opóźnienie. Jeśli przewoźnik zaprasza do uzupełnienia, to samo pominięcie kosztuje kilka dni, a nie całe roszczenie. Obie odpowiedzi są wykonalne; nieznajomość właściwej z nich nie jest.

Do dostawcy. Jak opakowany jest ten produkt i czy konfiguracja opakowania zakłada sztaplowanie? Jaka jest najwyższa zwalidowana wysokość stosu? W jaki sposób zamykane są kartony i czy numer plomby jest zapisywany? Czy wesprzecie roszczenie wobec przewoźnika dotyczące transportu, jeśli przewoźnik je odrzuci, i na jakiej podstawie?

Pytanie o plombę jest niewielkie, ale nieproporcjonalnie przydatne. Numer na plombie kartony zamienia stwierdzenie „karton dotarł w nienaruszonym stanie” w możliwość sprawdzenia, a także rozwiązuje sprawę niedoboru przesyłki, który w przeciwnym razie jest najtrudniejszym roszczeniem dotyczącym uszkodzeń do rozstrzygnięcia, ponieważ obie strony rzeczywiście nie wiedzą, co znajdowało się w kartonie w chwili nadania. Kosztuje nic na linii pakującej, a zmienia odsetek rozstrzygniętych spraw w całej kategorii.

Do własnego działu odbioru kupującego. Kto sprawdza kartony i przed jakim etapem procesu? Co dzieje się z kartonem, który jest widocznie uszkodzony w chwili podpisania odbioru — czy zostaje odrzucony, czy podpisany i sfotografowany? Kto może zatwierdzić zniszczenie uszkodzonego egzemplarza i czy jest to zapisywane?

Ostatnie z tych trzech pytań jest najczęściej pomijane i ma największy wpływ. Dział odbioru, który podpisuje wszystko i niczego nie sprawdza, przekształca roszczenie do przewoźnika w roszczenie klienta, ponieważ kupujący przyjął towar. Dział odbioru, który fotografuje przed otwarciem, zachowuje wszystkie możliwości dalszego działania przy praktycznie zerowych kosztach.

Kwestia, gdzie negocjować, również jest zasadna. Instrukcja odbioru i warunki transportowe są zwykle jasne; wartość deklarowana i termin zgłoszenia reklamacji to dwa elementy, które najczęściej wymagają doprecyzowania, a termin ten po cichu decyduje, czy zgłoszenie reklamacji jest w ogóle możliwe.

Dwa pytania powinny znaleźć się na liście kontrolnej każdego dostawcy oceniającego tę kwestię. Zapytaj o publikowany wskaźnik reklamacji i sposób jego pomiaru — liczba z podanym mianownikiem jest użyteczna, a liczba bez niego jest jedynie ozdobą. I zapytaj, jaka część reklamacji dotyczących uszkodzeń jest rozstrzygana przez przewoźnika, a jaka uznawana przez dostawcę, ponieważ ten wskaźnik jest najbliższym dostępnym przybliżeniem prawidłowości specyfikacji opakowań, a jednocześnie rzadko kto go publikuje.

Kto odpowiada za każdy element dowodowy dotyczący uszkodzeń podczas transportu i kiedy należy go zebrać

Nasze opublikowane stanowisko i warunki, które przygotujemy

Lepiej od początku określić, które części tej odpowiedzi faktycznie możemy zmierzyć.

Nie publikujemy konfiguracji opakowań. Nie publikujemy też kartonów transportowych, limitów sztaplowania ani metody zamykania opakowań. Nasza polityka dotycząca wartości deklarowanej nie jest publikowana. Nasza umowa z przewoźnikiem ani termin zgłoszenia reklamacji nie są publikowane. Nie publikujemy okresu gwarancji ani polityki dotyczącej kosztów transportu zwrotów. Każda z tych informacji stanowi lukę w naszej wiedzy, a nie treść, którą celowo zatailiśmy.

W ten sam sposób ograniczają odpowiedź wiersze specyfikacji, których nie mamy. Jeden model podaje wagę — MT6 waży 158 g; wszystkie pozostałe wagi mają status „Nie opublikowano”. Specyfikacja wideo, model czujnika, pole widzenia i specyfikacja mikrofonu mają status „Nie opublikowano”. W katalogu nie podano numerów raportów z testów odporności na przenikanie. Katalog nie zawiera treści dotyczących CE, FCC ani RoHS, a także wierszy certyfikacji dla poszczególnych modeli, więc certyfikat dla danego modelu nadal wymaga pisemnego wniosku; dla modeli dla dzieci nie opublikowano stanowiska regulacyjnego. Nazwy w katalogu również są niesprecyzowane: „L2 Utral” pojawia się z adnotacją wskazującą, że jest to literówka w zapisie nazwy „Ultra”, „Utral Pro Max” pojawia się bez żadnych opublikowanych informacji o tym, co oznacza, a modele reagujące na światło i wykorzystujące przewodnictwo kostne nie mają jasno określonych nazw. W przypadku reklamacji dotyczącej uszkodzenia ma to praktyczne znaczenie: jeśli opakowanie nie zostało zweryfikowane dla danej trasy, można obronić twierdzenie, że urządzenie zapakowano zgodnie z określoną konfiguracją, przeznaczoną do wskazanego przewoźnika, a nie że jest odporne na uszkodzenia.

W przypadku wskazanego programu przygotujemy pisemne warunki transportowe w ofercie: konfigurację opakowań, limit sztaplowania, metodę zamykania, specyfikację kartonu, kierunek transportu w ramach każdej reguły Incoterms, instrukcję odbioru dla magazynu kupującego oraz regułę rozliczania kosztów pośrednich w czasie, gdy trwa rozpatrywanie reklamacji u przewoźnika. Dla każdego z tych elementów oddzielimy to, co można dziś potwierdzić dokumentami dla danej konfiguracji, od tego, co wymagałoby najpierw walidacji, oraz wskażemy, kiedy odpowiedź wymaga testu fizycznego, a nie dokumentu.

Prześlijcie nam konfigurację, docelowe rynki, przewidywaną wolumen oraz planowane trasy dostaw, a przygotujemy warunki transportowe w formie pisemnej propozycji, a nie zestawu zapewnień.

Jedno ograniczenie lepiej wskazać, niż odkrywać je w trakcie. Jeśli trasa obejmuje nietypowego przewoźnika, odcinek transportu intermodalnego lub miejsce docelowe, do którego zwykle nie wysyłamy, walidacja opakowań może wymagać testu fizycznego, a nie dokumentu, a taki test wymaga czasu, którego nie możemy skrócić. Wskażemy, które trasy zweryfikowaliśmy, a których nie, zamiast cytować specyfikację opakowań i odkrywać lukę w okresie wzmożonego ruchu.


Powiązane lektury

Prześlijcie konfigurację, rynki, wolumen i trasy dostaw, a przygotujemy pisemne warunki transportowe.

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.