Najpierw wniosek, ponieważ większość rozmów o cenach w tej kategorii zaczyna się od niewłaściwego miejsca: cena jednostkowa jest zwykle najmniej negocjowalną liczbą w transakcji, a konfiguracja — najbardziej. Dostawca, który uzgodnił konfigurację i wolumen, ustalił już większość kosztów, a do negocjacji pozostała marża. Kupujący, który kłóci się o cenę jednostkową przed ustaleniem konfiguracji, negocjuje jedyną liczbę, która nie może się zmienić. W rozmowie o cenie dostępne są cztery dźwignie, a kupujący sięgają po tę, która zwykle jest najsłabsza.
Ceny smart glasses: najmniej negocjowalna liczba w zamówieniu
Kto negocjuje i co naprawdę porównują oferty
Kupującym jest tu menedżer ds. zakupów po stronie marki albo importer, który ma dwie lub trzy oferty i musi wybrać między nimi albo rozpoczyna nowy program i potrzebuje ceny, zanim produkt jeszcze istnieje. Porównanie, które wydaje się decyzją, jest w rzeczywistości porównaniem dwóch różnych produktów, ponieważ każdą ofertę przygotowano dla konfiguracji, której nigdzie nie spisano.
Właściwa decyzja dotyczy tego, który dostawca może wyprodukować produkt zamierzony przez kupującego do sprzedaży, w cenie, która uwzględnia marżę kanału dystrybucji, i w terminie, który mieści się w harmonogramie premiery. Liczba, którą kupujący zaraz podda negocjacjom, znajduje się pośrodku tych trzech kwestii i niesie najmniej informacji.
To wyjaśnia również, dlaczego dwie oferty w tej kategorii mogą różnić się znacznie, mimo że żaden dostawca nie popełnił błędu. Jedna cena dotyczy modelu dostarczanego z etui do ładowania, a druga — tego samego modelu bez etui. Jedna oferta obejmuje niestandardową grafikę, a druga nie. Jedna uwzględnia prace zgodności z przepisami dla rynku docelowego, a druga je wyłącza, pozostawiając kupującego bez informacji. Różnica cen to widoczny objaw różnicy w konfiguracji, a nie szansa na zwiększenie marży.
Cztery dostępne dźwignie i trzy, które nie podlegają negocjacjom
W tej kategorii cenę kształtują cztery dźwignie. Warto uszereować je według rzeczywistego wpływu. Ilość to dźwignia, po którą kupujący sięgają najpierw, ale zwykle jest najsłabsza, ponieważ struktura progowa naprawdę istnieje, lecz jej kolejny próg zależy od miejsca, w którym własne koszty fabryki osiągają granicę. Konfiguracja często ma większą wartość, a rzadko się o nią pytają. Opakowanie to decyzja dotycząca jednej serii produkcyjnej, która trwale wpływa na koszt druku. Harmonogram ma realne znaczenie i jest niedostatecznie wykorzystywany, ponieważ przesunięcie terminu oznacza zmianę ceny.
W przeciwieństwie do tych czterech dźwigni trzy kwestie są zamknięte. Koszt zapewnienia zgodności z przepisami dla rynku docelowego jest taki, jaki jest, a fabryka, która tnie koszt zgodności, oszczędza na czymś, co później wykryje broker lub marketplace. Koszt zmiany po złożeniu zamówienia jest kosztem przezbrojenia produkcji i tak też się go wycenia. Opublikowana specyfikacja nie podlega negocjacjom: dostawca, który zmieni opublikowany parametr, aby zdobyć zamówienie, sygnalizuje, że ten parametr nie jest specyfikacją.

Ustalenie ciągu konfiguracyjnego przed porównaniem jakichkolwiek cen
Co musi zawierać ciąg konfiguracyjny
Każda oferta powinna opierać się na ciągu konfiguracyjnym, a nie na nazwie modelu: rozdzielczość, pojemność akumulatora, interfejs ładowania, konfiguracja etui, kolor, sposób umieszczenia logo, opakowanie i wersja oprogramowania. Oferta oparta wyłącznie na nazwie modelu nie jest porównywalna z żadną inną i to właśnie ona sprawia, że dwie oferty, które wyglądają na zupełnie różne, okazują się opisywać ten sam produkt.
Katalog w tej kategorii czyni ciąg konfiguracyjny konkretnym, a nie teoretycznym. Jedenaście modeli ma aparat. Osiem ma rozdzielczość 8 MP, a trzy — 13 MP; oba progi są ustalone na poziomie modeli. W zakresie modeli z aparatem pojemności akumulatorów wynoszą od 220 mAh przez 260 mAh, 265 mAh do 290 mAh. Trzy modele z aparatem są dostarczane z etui do ładowania o pojemności 1400 mAh, jeden jest oferowany z etui o pojemności 900 mAh lub 1400 mAh, jeden ma składane etui o pojemności 1200 mAh, a cztery w ogóle nie podają pozycji dotyczącej etui do ładowania.
Każda z tych pozycji stanowi osobną linię w specyfikacji materiałowej (BOM) i każda zmienia cenę. Kupujący, który pyta, ile kosztuje etui i ile pozwala na nim oszczędność, często negocjuje lepsze warunki niż kupujący proszący o rabat wolumenowy — a ten, który pyta o obie rzeczy, ma znacznie silniejszą pozycję podczas porównywania dwóch ofert.
Ciąg konfiguracyjny musi również obejmować wersję oprogramowania, ponieważ to właśnie ta pozycja najczęściej pozostaje domyślna. Dwie oferty na ten sam sprzęt, ale z różnymi wersjami oprogramowania, dotyczą dwóch różnych produktów. Wersja oprogramowania przesądza również o tym, czy urządzenia trafiające do kanału dystrybucji będą działać z oprogramowaniem, jakiego oczekuje kupujący.
Gdzie w zestawieniu znajduje się interfejs ładowania
Interfejs ładowania zasługuje na osobną wzmiankę, ponieważ to właśnie w tym polu porównanie dwukierunkowe po cichu staje się trzykierunkowym. Ładowanie magnetyczne występuje w siedemnastu z dwudziestu ośmiu modeli w katalogu, a typ C w siedmiu, natomiast cztery modele z kamerą nie publikują w ogóle wiersza dotyczącego interfejsu ładowania.
Oznacza to, że oferty dla jednego z tych czterech modeli nie można porównać pod kątem interfejsu bez zapytania, o który z nich chodzi, a oferta wymieniająca ładowanie magnetyczne dla jednego z nich opisuje specyfikację, której katalog nie publikuje. Jest to niewielki wiersz w formularzu zamówienia, ale bardzo istotny w porównaniu cen, ponieważ interfejs decyduje o płytce i złączu.
Sześć pytań, które należy zadać przed porównaniem dwóch ofert
- Dla jakiego ciągu konfiguracyjnego podano tę cenę? Test kompletności: pełny ciąg, przytoczony w odpowiedzi, wraz z poziomem rozdzielczości, pojemnością ogniwa, interfejsem ładowania i wskazanym etui.
- Które z tych elementów wyceniono osobno, a nie w pakiecie? Test kompletności: cena za każdą opcję — etui, kolor i opakowanie — lub jednoznaczne stwierdzenie, że nie można ich rozdzielić.
- Co obejmuje cena w miejscu docelowym — wyłącznie towary, czy towary wraz z podstawą kosztu transportu i zasadami opodatkowania? Test kompletności: wskazana podstawa dostawy i incoterms.
- Jakie koszty jednorazowe uwzględniono w ofercie i na jaką wolumenę rozłożono każdy z nich? Test kompletności: lista z wolumenem amortyzacyjnym obok każdej pozycji.
- Jakie prace związane ze zgodnością z przepisami uwzględniono i dla których rynków? Test kompletności: lista rynków, aby widoczne było, którego z nich na niej nie ma.
- Jak długo ważna jest ta oferta i co ją unieważnia? Test kompletności: data oraz warunki, które by ją zakończyły.
Pytania drugie i piąte decydują o tym, czy w ogóle można porównać dwie oferty. Wszystkie pozostałe elementy tej listy sprawiają, że porównanie jest rzetelne, a nie jedynie możliwe.
Pytanie, które najszybciej rozwiązuje różnicę w konfiguracji
Poproś dostawcę o przesłanie ciągu konfiguracyjnego wraz z ofertą. Dostawca, który musi go odtworzyć, odkryje, że czegoś nigdy nie ustalono — warto o tym wiedzieć przed wpłatą zaliczki. Dostawca, który może go wkleić w ciągu minuty, dysponuje formularzem zamówienia, a cenę można następnie odnieść do jego treści.
Drugie pytanie dotyczy opcji wycenianych osobno, a nie w pakiecie. „Ile kosztuje etui i ile zaoszczędzę, rezygnując z niego” jest lepszym pytaniem niż „czy możecie dać lepszą cenę”, ponieważ odpowiedź daje dwie porównywalne liczby zamiast jednej nieprzejrzystej.
Analiza trzech progów wolumenu zamiast jednej ceny
Bezwzględna wielkość progów jest ważniejsza niż procenty
Poproś o cenę przy Twoim wolumenie, mniej więcej dwukrotnie większym i mniej więcej jednej czwartej tego wolumenu, a następnie otrzymaj wszystkie trzy w tej samej wiadomości. Oceniaj bezwzględną wielkość zmian, a nie wartości procentowe. Cena, która gwałtownie spada na pierwszym progu, a następnie się wyrównuje, pokazuje, gdzie zmienia się struktura kosztów fabryki — jest to bardziej przydatne niż końcowa liczba. Cena, która niemal nie zmienia się w całym zakresie, wskazuje, że wolumen jest zbyt mały, by miał znaczenie, oraz że to konfiguracja jest elementem wartym wykorzystania.
Te trzy liczby mówią kupującemu również coś o kolejnym zamówieniu. Jeżeli różnica między pierwszym a drugim progiem jest duża, ekonomika kolejnego zamówienia zmienia się właśnie w tym punkcie i kupujący może zaplanować działania z uwzględnieniem tej zmiany. Jeśli progi są wyrównane, wartość tego dostawcy wynika z czegoś innego niż wolumen, dlatego kupujący powinien poszukiwać jej w konfiguracji lub warunkach, a nie w większym zobowiązaniu.
Co mówi wyrównana cena w szerokim zakresie
Wyrównana cena nie oznacza hojnego dostawcy; oznacza dostawcę, którego struktura kosztów nie reaguje na zmienną decyzyjną kupującego. Zwykle oznacza to, że zamówienie jest małe w porównaniu z kosztami stałymi jego realizacji i że negocjacje należy przenieść na warunki, ponieważ cena została już osiągnięta.
Praktyczna konsekwencja jest taka, że kupujący, który otrzyma trzy wyrównane progi, powinien przestać prosić o lepszą cenę jednostkową, a zacząć pytać, co jest w niej uwzględnione: prace związane ze zgodnością z przepisami, przygotowanie opakowania, koszt próbki, podstawę kosztu transportu i gwarancję. To właśnie te elementy może ukrywać wyrównana cena jednostkowa.

Koszty niepowtarzalne i decyzja o ich amortyzacji
Pozycje wyceniane raz i rozłożone na całą serię
Narzędzia do logo, projekt graficzny i przygotowanie do druku, niestandardowy build oprogramowania sprzętowego, niestandardowy build aplikacji, dedykowane opakowanie detaliczne oraz kontrola pierwszej partii są wyceniane jednorazowo i rozliczane na zamówienie. Często przedstawia się je jako jedną pozycję o nazwie narzędzia lub przygotowanie, co ukrywa fakt, że są to cztery różne zobowiązania o czterech różnych okresach wykorzystania.
Opłata za narzędzia, za którą nabywa się wielokrotnego użytku formę, stanowi aktyw, który może wykorzystać późniejsze zamówienie. Przygotowanie projektu graficznego, za które nabywa się płytę drukarską na potrzeby jednego projektu opakowania, takim aktywem nie jest. Niestandardowy build oprogramowania sprzętowego zwykle można wykorzystać ponownie tylko wtedy, gdy specyfikacja pozostaje bez zmian, a każda jej modyfikacja otwiera to zagadnienie ponownie. Rozdzielenie pozycji jednorazowych na te, które przechodzą na kolejne zamówienia, i te, które nie, pozwala kupującemu ustalić koszt drugiego zamówienia.
Wolumen, na który rozliczono amortyzację
Każda pozycja jednorazowa jest wyceniana w odniesieniu do wolumenu, który jest decyzją, a nie faktem. Opłata za przygotowanie rozliczona przy mniejszym wolumenie oznacza wyższą opłatę jednostkową w pierwszym zamówieniu niż ta sama opłata przy większym wolumenie. Oznacza to również, że pierwsze zamówienie przejmuje większą część kosztów jednorazowych niż drugie.
Poproś o dwie informacje: kwotę łączną oraz wolumen, na który ją rozliczono. Następnie zapytaj, co stanie się z opłatą, jeśli wielkość produkcji będzie mniejsza niż zakładana w ofercie, ponieważ fabryka, która po fakcie przelicza amortyzację, przenosi koszt z bloku pozycji jednorazowych z powrotem do ceny jednostkowej, gdzie jest trudniejszy do zauważenia i trudniejszy do wyegzekwowania.
To samo pytanie dotyczy minimalnej wielkości zamówienia opakowań. Nakład drukowy ma własne minimum, a przygotowanie do druku rozliczone przy nakładzie, który nigdy nie zostanie zrealizowany, oznacza opłatę, którą kupujący zapłacił, ale nie może wykorzystać.

Gdy możliwości wpływu na cenę zostaną wyczerpane
Dlaczego cena jednostkowa nie jest kosztem całkowitym
Cena jednostkowa jest liczbą podawaną w ofercie i najmniej kompletną liczbą w całej transakcji. Koszt uwzględniający transport i podatki dodaje do niej podstawę opłaty za fracht, opłaty w miejscu przeznaczenia, ujęcie podatkowe, prowizję od metody płatności oraz koszt pozycji jednorazowych zamortyzowanych w pierwszej serii produkcyjnej. Dwaj dostawcy podający tę samą cenę jednostkową przy różnych warunkach dostawy nie oferują tego samego, a różnica między nimi może być większa niż wszystko, co udało się uzyskać w samej negocjacji ceny.
Dlatego warunki dostawy powinny znaleźć się w zapytaniu ofertowym, a nie w późniejszej rozmowie na temat wysyłki. Oferta na warunkach EXW i oferta z dostawą dla tej samej konfiguracji to dwie różne oferty handlowe. Druga zawiera zobowiązanie dotyczące frachtu, które pierwsze pozostawia całkowicie po stronie kupującego.
Ta sama zasada dotyczy kosztu próbki, narzędzi, przygotowania projektu graficznego i kontroli. Kupujący, który porównuje dwóch dostawców wyłącznie na podstawie ceny jednostkowej, zwykle odkryje, że dostawca z wyższą ceną jednostkową oferuje niższy koszt całkowity, ponieważ drugi przeniósł koszt do pozycji, której nie uwzględniono w ofercie. To koszt całkowity stanowi podstawę porównania; cena jednostkowa jest tylko jednym z jego składników.
Warunki, które pozostają otwarte po ustaleniu ceny jednostkowej
Jeśli konfiguracja jest ustalona, ilość niewielka, opakowanie dedykowane, a termin niezmienny, cena jednostkowa jest niemal stała, dlatego negocjacje przenoszą się na warunki: strukturę płatności, warunki dostawy, zasady przekazania próbki, gwarancję i procedurę zwrotów oraz kolejność progów ilościowych w przypadku następnego zamówienia.
To nie jest nagroda pocieszenia. Kupujący, który wykorzystał wszystkie możliwości wpływu na cenę i wie, że należy przejść do warunków, znajduje się w silniejszej pozycji niż osoba, która wciąż negocjuje liczbę, która się nie zmieni, ponieważ gotowość dostawcy do elastyczności w kwestii warunków jest zwykle większa niż jego gotowość do obniżenia ceny na tym etapie.
Dlaczego dostawca ściskany z obu stron stanowi zagrożenie
Fabryka, której wynegocjowano zarówno cenę, jak i warunki, znajdzie koszt w miejscu, którego kupujący nie obserwuje. W tej kategorii są to zwykle prace zgodności z wymogami, zakres kontroli, materiały opakowaniowe oraz wsparcie udzielane, gdy w kanale sprzedaży coś pójdzie nie tak.
Powyższa macierz pokazuje, która możliwość wpływu pozostaje dostępna wraz z kumulowaniem się ograniczeń. Warto zauważyć, że ograniczeniem, które zamyka się jako pierwsze, jest zwykle konfiguracja, a ustalenie jej na wczesnym etapie sprawia, że kolejne wiersze wydają się nieuniknione. Dlatego kolejność w tym artykule rozpoczyna się od konfiguracji, a nie od ceny.
Przykład porównania dwóch ofert
To porównanie oparto na założeniach, a nie na danych z rzeczywistego konta. Nie rozszywa się tu żadnego kupującego, dostawcy, zamówienia ani kwoty; przyjęto jeden model kamery, wielkość pierwszej partii, jeden rynek docelowy oraz dwie oferty dotyczące różnych konfiguracji, aby można było prześledzić uzasadnienie każdego porównania.
Załóżmy, że kupujący porównuje dwie oferty na model kamery przy wielkości pierwszej partii, przeznaczone do sprzedaży na jeden rynek, a jedna z ofert ma wyraźnie niższą cenę jednostkową.
Kupujący prosi o ciąg konfiguracyjny odpowiadający każdej ofercie. Pierwsza oferta opisuje model z etui do ładowania o pojemności 1400 mAh, w wybranym kolorze, z indywidualnym opakowaniem detalicznym oraz z uwzględnionymi pracami dotyczącymi zgodności z przepisami dla rynku docelowego, z podstawą dostawy EXW. Druga opisuje ten sam model bez etui, w standardowym kolorze i standardowym opakowaniu, bez prac dotyczących zgodności z przepisami, na podstawie dostawy uwzględniającej transport. Druga oferta ma niższą cenę jednostkową, a przyczyna jest już widoczna: jest to inny produkt o innym obowiązku dostawy.
Kupujący prosi następnie pierwszego dostawcę o cenę bez etui, a drugiego dostawcę o cenę po dodaniu etui, wybranego koloru i prac dotyczących zgodności z przepisami. Otrzymuje obie odpowiedzi. Teraz można porównać oferty, ponieważ obie dotyczą tego samego ciągu konfiguracyjnego, a druga okazuje się w przybliżeniu równa cenowo po uwzględnieniu wyłączonych pozycji.
Kupujący prosi następnie każdego dostawcę o trzy progi ilościowe i stwierdza, że w całym przedziale ceny są stosunkowo stałe, co wskazuje, że wielkość zamówienia nie jest czynnikiem decydującym w tym przypadku. Pozostałe otwarte kwestie dotyczą więc warunków: struktury płatności, zasad dostarczenia próbek oraz kolejności, w której staje się dostępny kolejny próg ilościowy.
Lekcją z tego przeglądu jest to, że różnica cen, o którą kupujący miał zamierzać negocjować, opisywała zakres oferty, a nie była wskaźnikiem marży. Dwa tygodnie negocjowania ceny według pierwotnych danych dałyby rabat na produkt, którego kupujący jeszcze nie określił.
Co podajemy w wycenie, a czego nie podajemy
Jak budujemy ofertę
Publikujemy specyfikacje poszczególnych modeli oraz dostępne opcje kolorów i konfiguracji, aby porównanie oparte na specyfikacji miało wspólny punkt odniesienia. Nie publikujemy stałego cennika, ponieważ ten sam model w innej konfiguracji, przy innej ilości i dla innego rynku ma inną cenę, a cennik byłby nieprawidłowy w przypadku większości pozycji, przy których zostałby użyty.
Podajemy cenę dla każdej konfiguracji, ilości i rynku docelowego, w formie pisemnej, z osobno wymienionymi pozycjami cyklicznymi i niecyklicznymi. Na Twoją prośbę jednocześnie podajemy kolejne dwa progi ilościowe. Nie podajemy ceny dostawy klientowej na rynek, do którego jeszcze nie wysyłaliśmy, ani nie podajemy kwoty związanej z zgodnością z przepisami dla rynku docelowego, którego wymagań nie potwierdziliśmy, ponieważ podana cena, której nie możemy udokumentować, staje się ryzykiem dla obu stron.
Prześlij nam model, konfigurację, ilość, rynek docelowy i datę, a wycenimy ofertę na podstawie tych pięciu elementów, a nie samej nazwy modelu. Jeśli prześlesz wyłącznie nazwę modelu, wyślemy ciąg konfiguracyjny i cenę dla każdego z dwóch lub trzech wariantów, ponieważ pojedyncza kwota przy nieokreślonej specyfikacji to liczba, którą musielibyśmy później wycofać.
Sekcja dotycząca wyceny przedstawia strukturę oferty, natomiast mity dotyczące wyceny omawia założenia, które zwykle leżą u podstaw porównania.
Powiązane lektury



