Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologia inteligentnych okularów

Okulary z przewodnictwem kostnym: jak je prawidłowo testować

Jeśli porównujesz dwóch dostawców okularów z przewodnictwem kostnym, nie porównujesz wzmocnienia 35 dB. Ta wartość to wzmocnienie wzmacniacza mierzone przed sprzężeniem, więc...

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Aug 17, 2024/ 17 min czytania
Okulary z przewodnictwem kostnym: jak je prawidłowo testować

Jeśli porównujesz dwóch dostawców rozwiązań z przewodnictwem kostnym, nie porównuj wzmocnienia 35 dB. Liczba ta jest parametrem wzmacniacza mierzonym przed sprzężeniem, więc opisuje układ elektroniczny i nic nie mówi o tym, co dociera do ucha wewnętrznego. Zamiast tego porównaj powtarzalność sprzężenia: jak zmienia się wynik, gdy to samo urządzenie zostanie założone na innej głowie, ponownie osadzone lub będzie noszone przez kolejną godzinę. To jedyna zmienna, za którą można rozliczyć dostawcę, i to ona wskazuje, czy zwrot trafi do sklepu. Właściwym testem jest porównanie parowe — ta sama osoba, podczas tej samej sesji, naprzemiennie korzystająca z obu kandydatów — ponieważ cokolwiek mniej precyzyjne daje jedynie wynik dotyczący jednego układu w jednym dniu. Jeśli dostawca nie potrafi wskazać sprzężenia, punktu odniesienia ani warunków kontaktu, na których opiera podawane przez siebie parametry, spodziewaj się zakupu na podstawie rankingu, a nie specyfikacji, i wpisz ten ranking do zamówienia jako regułę porównania.

Technologia okularów przewodzących: gdzie kończy się 35 dB

Zakupujący, który ma w ręku dwie oferty i jeden egzemplarz próbny

Zakupujący stosujący taki protokół zwykle wybiera między produktem z przewodnictwem kostnym a urządzeniem z dźwiękiem otwartym albo między dwiema fabrykami produktów z przewodnictwem kostnym. Ma do dyspozycji trzy rzeczy: egzemplarz próbny, pozycję w katalogu z parametrem wzmocnienia oraz kanał sprzedaży z przypisaną grupą docelową. Nie ma natomiast zestawu danych akustycznych, a powód tego jest strukturalny, a nie przypadkowy. Dane akustyczne należą do projektanta przetwornika, a fabryka integrująca cudzy przetwornik otrzymuje je jako specyfikację komponentu z podaną liczbą.

W ten sposób kupujący staje przed problemem bez jednoznacznej odpowiedzi. Liczba w katalogu nie jest błędna, ale nie opisuje kupowanego produktu. Pozycja w katalogu naszej platformy dźwięku przewodnictwem kostnym podaje wzmocnienie 35 dB, akumulator 200 mAh, czas ładowania nie dłuższy niż dwie godziny oraz znamionowy czas pracy około siedmiu godzin. Wszystkie cztery dane są rzeczywistymi, opublikowanymi parametrami. Żadna z nich nie opisuje tego, co słyszy użytkownik, ponieważ wzmocnienie znajduje się przed miejscem, w którym sygnał wnika do czaszki.

Ograniczenie, które kształtuje cały plan zakupów, wynika z tego. Kupujący nie może sam uzyskać laboratoryjnych parametrów sygnału wyjściowego. Skalibrowany pomiar w uchu wewnętrznym wymaga określonego sprzężenia, punktu odniesienia i metody, a kupujący, który dysponuje egzemplarzem próbnym i biurkiem, nie ma żadnego z tych elementów. Może natomiast zastosować protokół behawioralny, który pozwala porównać dwóch kandydatów ze sobą i wykryć zmiany w danym urządzeniu podczas sesji. Warto to zrobić, i warto zrobić wcześnie, ponieważ protokół jest tani, a decyzja, którą umożliwia, jest kosztowna do cofnięcia.

Technologia okularów przewodzących: pięć czynników wpływających na sprzężenie

Dlaczego bezwzględny parametr nie można przenieść na inną głowę

Trzy fakty dotyczące przewodnictwa kostnego sprawiają, że bezwzględny parametr sygnału wyjściowego jest dla kupującego niemal bezużyteczny, a każdy z nich ma konsekwencje handlowe.

Pierwszym jest to, że torem transmisji jest użytkownik. Parametr uzyskany na przetworniku, w punkcie odniesienia, w uchwycie testowym opisuje uchwyt testowy. Gdy to samo urządzenie znajdzie się na człowieku, sygnał jest filtrowany przez czaszkę, szczękę, warstwę tkanki miękkiej oraz to, w co w danej chwili opiera się oprawka. Konsekwencją handlową jest to, że bezwzględny parametr podawany przez dostawcę jest deklaracją dotyczącą jego pomiaru, a nie produktu. Kupujący, który umieści tę liczbę na stronie produktu, publikuje więc wartość, której nie jest w stanie powtórzyć.

Drugim jest to, że porównanie ze specyfikacją przewodnictwa powietrznego nie jest porównaniem równych kategorii. Kość przenosi wysokie częstotliwości inaczej niż tkanka miękka, do której promieniuje słuchawka, a krzywe odpowiedzi nie mają takiego samego kształtu. Kupujący, który umieści parametr przewodnictwa kostnego obok parametru słuchawek w tabeli porównawczej, otrzyma tabelę wyglądającą na rzetelną, lecz niemającą znaczenia. Konsekwencją jest błędna lista najlepszych kandydatów jeszcze przed dotarciem pierwszego egzemplarza, ponieważ oba warianty nigdy nie były porównywalne.

Trzeci to regulacyjna bliskość, która współistnieje z kwestią akustyczną i nie powinna być od niej oddzielana. Zwiększenie zasięgu deklarowanego w katalogu dla tej platformy stawia produkt blisko granicy definicji aparatu słuchowego bez recepty zawartej w 21 CFR 800.30, która dotyczy urządzeń przewodzących dźwięk przez powietrze. Nie formułujemy żadnych twierdzeń zdrowotnych dotyczących naszych produktów na żadnym rynku i nie publikujemy statusu certyfikacji dla tej pozycji, ponieważ nie został on nam potwierdzony. Konsekwencją dla kupującego jest to, że regulacyjną pozycję i program testów akustycznych trzeba planować wspólnie, a nie jeden po drugim, ponieważ produkt o nierozstrzygniętej kategorii nie może mieć przygotowanego tekstu marketingowego, a to właśnie zwykle była przyczyna potrzeby skorzystania z parametru akustycznego.

Wygenerowane przez AI zdjęcie ilustrujące okulary z przewodnictwem kostnym: jak je prawidłowo testować — obraz 1 z 3

Spójność sprzężenia to zmienna, którą można faktycznie kupić

Sprzężenie dryfuje w trakcie sesji

Tym, co kupujący może faktycznie nabyć w tej kategorii, nie jest poziom wyjściowy, lecz spójność: jak niewiele zmienia się wyjście, gdy wszystko oprócz samego produktu pozostaje bez zmian. Brzmi to abstrakcyjnie, dopóki nie usiądziesz z parą okularów z przewodnictwem kostnym i nie zauważysz, że ten sam egzemplarz brzmi inaczej na innej głowie, jeszcze inaczej po regulacji ramion, a po godzinie ponownie inaczej, ponieważ punkt kontaktu się przemieścił.

To nie jest wada ani dostawca, który zawiódł. To jest właściwość produktu, którego ścieżka wyjściowa prowadzi przez osobę, a nie przez powietrze. Pytanie, które kupujący może zasadnie zadać dostawcy, dotyczy więc rozproszenia, a nie poziomu: jak bardzo różnią się między sobą dwa egzemplarze tego samego modelu w stałych warunkach testu i jak bardzo jeden egzemplarz dryfuje w trakcie sesji.

Takie przeformułowanie zmienia cel programu próbek. W standardowym podejściu kupujący przeprowadza test, otrzymuje wynik i próbuje ustalić, czy jest wystarczająco wysoki. W podejściu opartym na spójności kupujący przeprowadza porównanie par, otrzymuje rozproszenie i ocenia, czy jest na tyle wąskie, by warto było uwzględnić je na stronie produktu.

Ta różnica ma znaczenie komercyjne, ponieważ oba pytania mają różne odpowiedzi i różne tryby awarii. Produkt może mieć doskonały poziom bezwzględny i szerokie rozproszenie, co spowoduje zwroty od klientów, których głowy różnią się od głowy osoby, od której pochodziła próbka. Produkt może mieć skromny poziom i wąskie rozproszenie, dzięki czemu łatwiej go będzie wspierać, opisywać i tworzyć dla niego teksty marketingowe.

Na czym w istocie opiera się decyzja o zakupie okularów z przewodnictwem kostnym

Powyższa macierz zestawia oba wymiary obok siebie. Dostawca, który kontroluje projekt akustyczny i utrzymuje stałe rozproszenie, trafia do pola gotowego do ujęcia w specyfikacji. Dostawca, który przekazuje kartę techniczną komponentu, trafia do pola, w którym wartość wygląda wiarygodnie, lecz nikt nie odpowiada za liczbę — a to pole jest zdecydowanie najczęstsze w tej kategorii.

Co może pokazać dostawca, który odpowiada za projekt akustyczny

Aby odróżnić te dwie sytuacje, zadaj to samo pytanie dwóm dostawcom i porównaj kształt odpowiedzi. Pytanie brzmi: jakie Państwo pomiary mają dla tej platformy i w jakich warunkach zostały wykonane?

Dostawca, który odpowiada za projekt akustyczny, może opisać warunki testu. Może powiedzieć, jaki był nacisk kontaktu, gdzie na czaszce znajdował się przetwornik, co stanowiło wartość odniesienia i jakie było otoczenie. Odpowiedź będzie długa, konkretna i trochę niezręczna, ponieważ będzie zawierała zastrzeżenia. Dostawca, który przekazuje kartę techniczną komponentu, poda pojedynczą liczbę, a po dalszej namowie opisze sam komponent, a nie pomiar.

Konkretne dane, o które warto zapytać, to następujące pozycje, a każdą z nich dostawca albo posiada, albo nie:

  1. Parametr wyjściowy ucha wewnętrznego, wraz z nazwaniem sprzężenia i wartością odniesienia. Nie „wzmocnienie 35 dB”, lecz parametr uwzględniający warunki pomiaru.
  2. Charakterystyka częstotliwościowa z podaną metodą i wartością odniesienia. Karta katalogowa podzespołu nie jest charakterystyką częstotliwościową.
  3. Parametr przecieku, zmierzony przy podanej odległości i przy zachowanym sprzężeniu. To on decyduje, czy produkt można określić jako prywatny.
  4. Czas pracy zmierzony przy aktywnym wzmocnieniu, z podanym obciążeniem. Produkt ze wzmocnieniem stanowi inne obciążenie niż produkt bez wzmocnienia, dlatego ogólna deklaracja czasu pracy nie można być przenoszona.
  5. Siła, którą oprawka musi wywierać na głowę, aby kontakt nadawał się do użytkowania, ponieważ ten parametr decyduje, czy można utrzymać oprawkę w określonej specyfikacji, czy pozostawić ją jedynie jako preferencję.
  6. Status regulacyjny produktu dla każdego rynku docelowego oraz odniesienia do certyfikatów albo pisemne oświadczenie, że żadnych nie posiadano.

Co dostawca technologii przewodnictwa kostnego powinien być w stanie udokumentować na żądanie

Dostawca, który odpowiada na pytanie dotyczące dowodów akustycznych, ma zwyczaj mierzenia. Dostawca, który odpowiada wyłącznie na pytanie dotyczące podzespołu, sygnalizuje, że wszystko, co drukuje, jest opisem czyjegoś cudzego elementu.

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca okulary z przewodnictwem kostnym: jak prawidłowo je testować — obraz 2 z 3

Zmiana sesji próbnej w porównanie parami, które można zachować w dokumentacji

Pięć czynników konfiguracji oraz progi, które warto egzekwować od dostawcy

Pięć czynników wymienionych w tabeli na początku tej sekcji wpływa na wynik pomiaru. Nie są to specyfikacje podzespołów i nie można ich regulować w fabryce po wykonaniu oprysków oprawki, dlatego protokół, który je ustala, jest cenniejszy niż protokół, który po prostu intensywniej wykonuje pomiary.

Położenie kontaktu należy ustalić jako pierwsze, ponieważ wszystkie pozostałe parametry mierzy się za jego pośrednictwem. Progiem, którego warto egzekwować, jest powtarzalność położenia względem wskazanego punktu odniesienia na oprawce — konkretnego miejsca na ramieniu okularów, a nie ogólnego opisu sposobu założenia. Protokół, który mówi „załóż okulary w normalny sposób”, daje wynik odzwierciedlający nawyk jednej osoby.

Nacisk kontaktu jest drugim czynnikiem i jednocześnie tym, który najczęściej pozostaje przypadkowy. Napięcie oprawki określa, jak mocno przetwornik jest dociskany do czaszki, a użytkownik regulujący ramiona zmienia wynik pomiaru bez wprowadzania jakichkolwiek zmian w produkcie. Progiem, którego warto egzekwować, jest określony zakres zmienności nacisku w całej próbie oraz protokół, który rejestruje położenie regulacji, a nie sam wynik pomiaru.

Obszar kontaktu uwzględnia rzeczywistość, że para okularów może być dociskana do głowy z włosami, czapką, paskiem kasku lub kołnierzem, a każda z tych okoliczności zmienia sprzężenie bez żadnych zmian w elektronice. Progiem, którego warto egzekwować, jest rejestrowanie obszaru kontaktu dla każdej osoby, zamiast zakładania, że pozostaje on stały w całej grupie badanych.

Czas sesji to czynnik, który pozwala ocenić produkt podczas całego dnia pracy, a nie podczas prezentacji. W miarę poruszania się użytkownika kontakt ulega przemieszczeniu, dlatego wynik odczytany w dziesiątej minucie nie jest równoważny wynikowi odczytanemu w sześćdziesiątej minucie. Progiem, którego warto egzekwować, jest ponowne sprawdzenie i zapisanie położenia kontaktu na zakończenie sesji, przy czym to wynik końcowy trafia do dokumentacji.

Ustawienie wzmocnienia wzmacniacza zamyka listę i jest czynnikiem, który ujawnia egzemplarz skonfigurowany inaczej niż urządzenie przedstawione podczas prezentacji. Zakres wzmocnienia udostępniany przez oprogramowanie należy zapisywać obok każdego wyniku, ponieważ egzemplarz z ustawieniem niższym stanowi inny produkt niż ten sam egzemplarz z fabrycznym ustawieniem domyślnym.

Kolejność pomiarów parami i dokument pozostawiony przez każdy etap

Porównanie parami jest sekwencją, a każdy jej etap zakłada, że poprzedni zakończył się powodzeniem.

Pierwszy etap to protokół, spisany przed sparowaniem jakiegokolwiek egzemplarza. Określa on osobę lub grupę badanych, położenia, stan regulacji, ustawienie wzmocnienia, środowisko oraz kryterium oddzielające wynik akceptowalny od nieakceptowalnego. Protokół opracowany po uzyskaniu pierwszego wyniku jest jedynie opisem tego wyniku.

Drugi etap polega na sparowaniu kandydatów na tej samej głowie. Ta sama osoba zakłada kandydata A, następnie kandydata B, potem znowu A, a następnie B, w ramach jednej sesji, z resetem pomiędzy każdą zmianą. Naprzemienność, a nie pomiar blokowy, pozwala wyeliminować z porównania powolne zmiany uwagi i komfortu. Pomiar pojedynczego egzemplarza porównuje go z całkowitym brakiem odniesienia.

Trzeci etap obejmuje zapisanie konfiguracji przy każdym wyniku pomiaru — położenia, regulacji, ustawienia wzmocnienia, czasu od rozpoczęcia oraz zastosowanego kryterium. Liczby bez tych pięciu pól nie można porównać z niczym, w tym z własnym kolejnym testem.

Krok czwarty powtarza porównanie na drugiej osobie. Jedna osoba uzyskuje wynik dla jednej osoby. Druga osoba, wybrana ze względu na inny kształt głowy, a nie dlatego, że była dostępna, pozwala ustalić, czy zmierzona rozbieżność jest właściwością produktu, czy osoby.

Krok piąty prowadzi sesję wystarczająco długo, aby kontakt uległ przemieszczeniu. Odczyt na końcu sesji zapisuje się oddzielnie od pierwszego odczytu, a różnica między nimi sama w sobie jest wynikiem dotyczącym geometrii oprawki, a nie elektroniki.

Krok szósty spisuje obserwacje, zanim ktokolwiek je omówi. Dostawca kwestionujący spisaną obserwację dyskutuje z zapisem. Dostawca, który nigdy nie widział testu, opiera się na teorii, a taka rozmowa kosztuje kolejne egzemplarze.

Porównanie parami, które zamienia próbkę w ranking

Wynikiem całej sekwencji nie jest żadna pojedyncza wartość. Jest to ranking dwóch kandydatów, wartość rozbieżności, którą można uwzględnić w kryteriach akceptacji, oraz pisemny zapis wskazujący warunki badania, które wyprodukowały ten wynik. To właśnie powinno znaleźć się w zamówieniu i jest jedyną częścią sesji wartą przeniesienia do kryteriów akceptacji.

Fotografia wygenerowana przez AI przedstawiająca okulary z przewodnictwem kostnym: jak prawidłowo je testować — obraz 3 z 3

Gdzie programy z przewodnictwem kostnym tracą marżę

Bezwzględna wartość jest podana w ofercie produktu. Objawem jest kolejka zgłoszeń do wsparcia, na którą nie można odpowiedzieć, ponieważ osoba pytająca nie może odtworzyć wartości podanej na stronie. Przyczyną jest to, że treść napisano na podstawie zysku z katalogu, a nie pomiaru. Zapobieganiem jest opisanie deklaracji w sposób wspierany dowodami — jako osobistej funkcji wzmacniania z podanym porównaniem do określonego punktu odniesienia — oraz pozostawienie wartości w wewnętrznej specyfikacji, gdzie jej miejsce.

Próbkę przetestowano na jednej głowie, a zwroty pochodzą od innych osób. Objawem jest grupa zwrotów bez oczywistej usterki. Przyczyną jest potraktowanie protokołu dla jednej osoby jako wyniku dla całej populacji. Zapobieganiem jest włączenie kroku z drugą osobą do protokołu i traktowanie szerokiej rozbieżności jako wyniku dotyczącego geometrii oprawki, a nie użytkownika.

Kontakt porównano ze specyfikacją przewodnictwa powietrznego. Objawem jest decyzja o skróceniu listy, której nie można później wyjaśnić. Przyczyną jest umieszczenie dwóch dróg transmisji w tej samej kolumnie tabeli porównawczej. Zapobieganiem jest porównywanie wyłącznie w obrębie danej technologii oraz opisanie opublikowanej wartości 35 dB jako parametru elektroniki zmierzonego przed sprzężeniem.

Zestaw używa się tam, gdzie musi działać połączenie, a próbkę przetestowano w cichym pomieszczeniu. Objawem jest klient, którego nie można słyszeć w ruchu ulicznym. Przyczyną jest to, że środowisko podczas testu nie przypominało środowiska użytkowania. Zapobieganiem jest przeprowadzanie testu zrozumiałości mowy w rzeczywistym środowisku sprzedaży oraz zapisywanie rodzaju i poziomu hałasu razem z wynikiem.

Użytkownik zdejmuje oprawkę po godzinie i nikt nie zapisuje dlaczego. Objawem jest niewyjaśniony zwrot wyglądający na skargę dotyczącą komfortu. Przyczyną jest nierozróżnienie powodu zdjęcia oprawki od samego faktu jej zdjęcia. Zapobieganiem jest zapisanie, która z tych dwóch okoliczności wystąpiła, ponieważ przemieszczający się kontakt oznacza problem z oprawką, a problem z oprawką wiąże się z konkretnym dostawcą.

Do treści oferty trafiło określenie związane ze słuchem. Objawem jest oferta, którą trzeba wycofać. Przyczyną jest napisanie treści na podstawie wartości wzmocnienia, a nie stanowiska regulacyjnego. Zapobieganiem jest przekazanie treści do sprawdzenia osobie uprawnionej w odniesieniu do docelowego rynku przed jej publikacją oraz utrzymanie pozycjonowania w zakresie osobistego wzmacniania dźwięku, a nie czegokolwiek związanego ze słuchem.

Przykład praktyczny: marka wybierająca między dwoma dostawcami rozwiązań z przewodnictwem kostnym

To studium przypadku, a nie historia klienta. Istotna jest kolejność kroków.

Załóżmy średniej wielkości markę tworzącą gamę urządzeń do rozmów dla rynku, w którym klient przez część tygodnia pracuje na zewnątrz. Dwa różni dostawcy rozwiązań z przewodnictwem kostnym złożyli oferty. Pierwszy publikuje wartość wzmocnienia i nie oferuje nic więcej. Drugi udostępnia pisemny wynik pomiaru z określonym sprzężeniem i punktem odniesienia oraz proponuje przeprowadzenie sesji porównawczej na własnych próbkach marki. Ograniczeniem nie jest cena; jest nim fakt, że poprzednia oferta marki zawierała deklarację akustyczną, której marka nie mogła udokumentować, i marka nie chce tego powtarzać.

Najpierw ekspozycja. Marka zapisuje, gdzie produkt jest używany: na ulicy, w magazynie, w pojeździe i przy biurku. To środowisko komunikacyjne, a nie odsłuchowe, więc kryterium stanowi pytanie, czy osoba po drugiej stronie słyszy osobę noszącą, a nie czy użytkownikowi jest głośno.

Prośbę o dowody wysyła się w jednej liście. Dwa pytania decydujące o porównaniu dotyczą tego, czy dostawca dysponuje wynikiem pomiaru wyjściowego z określoną metodą połączenia, oraz czy przeprowadzi sesję porównawczą. Pierwszy dostawca odpowiada arkuszem danych. Drugi — wynikiem pomiaru i zaproszeniem na sesję. To różnica kształtująca krótką listę.

Sesja porównawcza odbywa się na własnych urządzeniach marki. Te same dwie osoby, ta sama kolejność kandydatów, naprzemiennie, z pozycją kontaktu i ustawieniem wzmocnienia zapisanymi przy każdym odczycie. Rozrzut między dwoma kandydatami okazuje się mniejszy niż rozrzut między dwoma egzemplarzami lepszego dostawcy. To rzeczywisty wniosek i dotyczy powtarzalności, a nie głośności.

Specyfikację opracowuje się na podstawie rankingu. Marka zapisuje wynik porównania, wartość rozrzutu oraz warunki badania i umieszcza regułę porównania w zamówieniu zakupowym jako kryterium akceptacji pierwszego egzemplarza. Nie publikuje nigdzie bezwzględnej wartości wyjściowej, ponieważ dowody nie pozwalają jej potwierdzić.

Kwestię regulacyjną rozpatruje się równolegle. Wzmocnienie w katalogu przekracza granicę aparatu słuchowego bez recepty określoną w 21 CFR 800.30, dlatego marka pyta o pozycję kategorii dla każdego rynku przed sporządzeniem tekstów, a nie po ich zatwierdzeniu. Opis jest opracowany na podstawie możliwości produktu i nie zawiera żadnych twierdzeń dotyczących słuchu.

W rezultacie powstaje program z regułą porównania wpisaną do zamówienia zakupowego, pozycją komunikacyjną, którą marka może obronić, oraz kwestią regulacyjną mającą przypisaną osobę odpowiedzialną. Wszystkie decyzje rozstrzygające podjęto przed złożeniem zamówienia próbnego i żadna z nich nie dotyczyła decybeli.

Co możemy, a czego nie możemy powiedzieć o naszej własnej platformie

Publikujemy dostępne nam dane, a pozostałe oznaczamy jako otwarte, ponieważ nabywca sprawdzający jakiekolwiek twierdzenie powinien mieć możliwość wcześniej sprawdzenia naszych danych.

Dla platformy dźwięku przewodnictwem kostnym w naszej ofercie publikujemy wzmocnienie 35 dB, ogniwo 200 mAh, czas ładowania wynoszący dwie godziny lub mniej oraz deklarowany czas pracy około siedmiu godzin. Nie publikujemy i nie będziemy szacować wyniku wyjściowego przy uchu wewnętrznym, charakterystyki częstotliwościowej, poziomu przecieku przy wskazanej odległości, nacisku kontaktu, statusu certyfikacji dla poszczególnych rynków ani oznaczenia modelu tej pozycji. Żadna z tych wartości nie została nam potwierdzona wraz z warunkami pomiaru, a wartość wyglądająca na wiarygodną jest gorsza niż otwarte pole, ponieważ trafiłaby do treści przygotowywanych przez innych.

Zmierzony wynik wymaga tej samego zastrzeżenia i jest to element, który kupujący testujący urządzenia najczęściej pomija. Bezwzględnej wartości nie można przenosić między różnymi osobami, a opublikowane wzmocnienie 35 dB jest parametrem elektroniki zmierzonym przed sprzężeniem. Porównanie z opublikowaną specyfikacją produktu działającego na przewodnictwo powietrzne nie jest porównaniem równorzędnym. Uczciwa ocena tej platformy opiera się na porównaniu zachowań, a nie arkusza danych. Nabywca oczekujący arkusza specyfikacji może uznać to za frustrujące, wolimy jednak powiedzieć o tym teraz, a nie na etapie egzemplarza.

Nie formułujemy twierdzeń dotyczących widzenia, zdrowia, słuchu ani ochrony oczu dla żadnego z naszych produktów na żadnym rynku i nie określimy produktu wzmacniającego dźwięk jako urządzenia poprawiającego słuch. To stanowisko regulacyjne, a nie preferencja marketingowa.

Trzy prośby, które należy przedstawić przed następną rozmową z dostawcą

Poproś najpierw o opis sprzężenia, a dopiero potem o liczbę. Samo to, czy dostawca potrafi wyjaśnić, jak przeprowadzono pomiar, mówi więcej o wiarygodności jego pozostałych odpowiedzi niż sam wynik, a jednocześnie jest najszybszym sposobem ustalenia, jak porównać dwóch kandydatów, których dokumentacja została przygotowana w różnych stylach.

Wyślij prośbę o dowody jako listę. Wynik wyjściowy przy uchu wewnętrznym wraz z opisem sprzężenia i metody odniesienia, charakterystykę częstotliwościową wraz z metodą, poziom przecieku wraz z odległością, czas pracy przy aktywnym wzmocnieniu, pozycję regulacyjną dla każdego rynku oraz oznaczenie modelu. Powyższa lista obejmuje komplet pytań, które należy zadać. Dostawca, który odpowiada na wszystkie sześć, ma zwyczaj prowadzenia rzetelnej dokumentacji, a ten, który odpowiada tylko na dwa, przekazuje Ci informację, którą warto poznać przed wpłatą zaliczki.

Prześlij nam opis zastosowania, a my powiemy, co jest opublikowane. Podaj nam środowisko, rynek docelowy, przedział cenowy i konfigurację, a my wskażemy, które z naszych modeli mają platformę dźwięku przewodnictwem kostnym, czego wymagałaby ich kwalifikacja oraz które wiersze naszej dokumentacji odpowiadają na Twoje pytanie już teraz. Mechanizm został opisany w sekcji audio na przewodnictwo kostne, tło znajdziesz w artykule jak działa przewodnictwo kostne, kontekst standardów omawia artykuł branżowe standardy przewodnictwa kostnego, a asortyment znajdziesz w sekcji okulary z przewodnictwem kostnym.


Skąd pochodzą podejmowane decyzje

Prześlij nam środowisko, rynek docelowy i przedział cenowy, a my powiemy, których wierszy dokumentacji faktycznie potrzebujesz.

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.