Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
Technologia inteligentnych okularów

Platformy gotowe dla OEM: skalowanie serii bez podwójnej pracy

Każdy kolejny model w serii pięciokrotnie zwiększa liczbę projektów graficznych, opakowań, akcesoriów, dokumentów zgodności z przepisami i zapasów magazynowych. Pytanie, na które…

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Sep 25, 2019/ 14 min czytania
Platformy gotowe dla OEM: skalowanie serii bez podwójnej pracy

Każdy kolejny model w gamie mnoży pięć rzeczy: materiały graficzne, opakowanie, listę akcesoriów, dokumentację zgodności z przepisami oraz stan magazynowy. Pytanie, na które musi odpowiedzieć plan gamy, brzmi: które z tych pięciu elementów mnożą się wolniej niż liczba modeli? Uczciwa odpowiedź dla tego katalogu jest węższa, niż sugeruje typowe ujęcie. Wiersze, które rzeczywiście można przenieść między modelami, to opublikowane wiersze specyfikacji: pojemność ogniwa, konfiguracja etui, metoda ładowania, a w nielicznych przypadkach także lista kolorów. Wiersze mnożące się jeden do jednego z liczbą modeli to te, których nikt nie uwzględnia w planowaniu, ponieważ nie wyglądają jak decyzja dotycząca gamy: zdjęcia produktu, dokumentacja techniczna oraz dokumentacja zgodności z przepisami, ponieważ dla wszystkich dwudziestu ośmiu modeli katalog stanowi, że nie dostarczono zdjęć produktów, filmów ani raportów z badań. Praca wymagana przy dodaniu drugiego modelu jest więc większa niż oszczędność wynikająca ze wspólnych wierszy, a użytecznym narzędziem planowania jest zliczenie wspólnych wierszy, a nie zakładanie, że wspólne ogniwo oznacza wspólną konstrukcję.

Które opublikowane wiersze gotowych platform OEM można wykorzystać ponownie i w ilu modelach

Które opublikowane wiersze można wykorzystać ponownie i w ilu modelach

Poniższa tabela zawiera wiersze, na których plan gamy może faktycznie się opierać, a dla każdego z nich liczbę modeli, które go współdzielą, oraz informację, co daje i czego nie daje takie współdzielenie.

Wiersz Liczba współdzielących go modeli Co zostaje wykorzystane ponownie Czego nie obejmuje
Ogniwo 290mAh Cztery modele Jeden wybór ogniwa Nie stanowi wspólnej platformy
Etui 1400mAh Trzy modele Jedno etui i pudełko Nie stanowi wspólnej konstrukcji
Złącze Type C Dwa modele z kamerą Jeden typ kabla Nie oznacza wspólnego oprogramowania sprzętowego
Dwie pojemności etui Tylko jeden model Brak elementów do wykorzystania ponownie Unikatowe dla tej strony
Oznaczenie IP54 Dwa modele sportowe Jedna adnotacja dotycząca obudowy Brak raportu, na którym się opiera
Warianty kolorystyczne Tylko dwa modele Jeden wariant materiałów graficznych Rzadkie w całej gamie
Wersja bezprzewodowa Tylko modele audio Jedna referencja radiowa Modele z kamerą nie publikują żadnej
Masa jednostkowa Tylko jeden model Brak elementów do wykorzystania ponownie Zakres nie został określony

Najważniejsza jest kolumna po prawej stronie. Przez osiem razy różnymi słowami mówi o tym samym. Wspólny wiersz ogniwa to tylko wspólny wiersz ogniwa. Trzy modele z kamerą publikujące etui o pojemności tysiąc czterysta miliampere-godzin to trzy strony z tym samym numerem, dzięki czemu marka może używać jednego pudełka i jednej wkładki we wszystkich trzech. Nie oznacza to jednak, że te trzy modele mają wspólną gałąź oprogramowania sprzętowego, aplikację, rodzinę akcesoriów, kwalifikację produkcyjną albo warunki dostaw, ponieważ katalog nie podaje żadnej z tych informacji. Plan gamy, który je zakłada, opiera się na czymś, czego dokumentacja nie zawiera.

Dwa wiersze w tej tabeli warto wyróżnić, ponieważ często uznaje się je za możliwe do wykorzystania ponownie, choć tak nie jest. Pierwszym jest wersja bezprzewodowa. Modele audio publikują ją, dzieląc się na dwie grupy według jednej wersji i sześć według innej, natomiast modele z kamerą w ogóle jej nie publikują — to jedenaście stron bez wiersza dotyczącego radia. Gama obejmująca obie kategorie nie może więc posługiwać się jedną referencją radiową, a nawet w obrębie kategorii audio przed wykorzystaniem pojedynczej referencji trzeba porównać ze sobą obie grupy wersji. Drugim jest lista kolorów. To wiersz, wokół którego większość osób planuje schemat merchandisingu, a jednocześnie najcieńszy wiersz w katalogu: dwa modele publikują po jednym, jeden z trzema wpisami i jeden z czterema, a pozostałe dwadzieścia sześć nie publikuje niczego. Plan gamy opartego na kolorach nie jest wyborem z listy, lecz żądaniem, które trzeba zgłosić osobno dla każdego modelu.

Dwa ostatnie wiersze sprawiają, że plan gamy staje się uczciwy. Jeden model publikuje dwie pojemności etui, co jest czymś unikatowym w gamie kamer, więc w kolumnie etui nie ma w nim niczego do wykorzystania ponownie, a wszystko trzeba dopiero ustalić. Z kolei tylko jeden model w całym katalogu publikuje masę — w podpisie tego samego obrazu co składane etui do ładowania. Oznacza to, że zakres tej wartości nie został określony, a cała kolumna masy w planie gamy nie ma punktu odniesienia.

Czy drugi model gotowej platformy OEM może wykorzystać ponownie pracę wykonaną dla pierwszego

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca gotowe platformy OEM: skalowanie gamy bez podwajania nakładu pracy — obraz 1 z 3

Sześć etapów gotowych platform OEM oraz kolejność, która ogranicza nakład pracy

Pierwszy etap polega na prawidłowym zakwalifikowaniu jednego modelu, a kluczowe jest właśnie słowo „prawidłowo”. Chodzi o jeden model, którego wiersze specyfikacji, obrazy, opakowanie i dokumentacja zgodności są ze sobą w pełni spójne. To właśnie tutaj stają się widoczne luki platformowe, gdy ich usunięcie jest jeszcze tanie, a w przypadku tego katalogu nie są one subtelne: żaden model z oferty nie ma raportu z testów wykrywania, więc dokumentacja zgodności zaczyna się od zera, a nie od szablonu. Przegląd gotowości modeli przedstawia faktyczne dane dla każdego modelu, natomiast przewodnik dotyczący współpracy opisuje kolejność etapów wokół tego procesu.

Drugi etap jest tym, który większość planów oferty realizuje nieprawidłowo, ponieważ opiera go na założeniu niepotwierdzonym przez dokumentację. Standardowo drugi etap polega na jednorazowym potwierdzeniu aplikacji i oprogramowania sprzętowego, aby późniejsze modele mogły je dziedziczyć — sama koncepcja jest słuszna. Jednak katalog nie publikuje dla żadnego modelu wiersza dotyczącego oprogramowania sprzętowego, aplikacji, nazewnictwa urządzeń ani deklaracji zgodności, a strony kamer w ogóle nie publikują informacji o wersji bezprzewodowej. Nie ma więc opublikowanego wspólnego zasobu, który można byłoby dziedziczyć, ani możliwości jego zweryfikowania. Możliwe jest jednak coś węższego, co nadal warto wykonać: potwierdzić na piśmie, które wiersze drugi model współdzieli z pierwszym, a wszystkie pozostałe uznać za wymagające ustalenia dla danego modelu. Informacje o funkcjach AI opisują pytania, na które trzeba odpowiedzieć, zanim funkcja AI zostanie powiązana z wspólną podstawą. Ta sama metoda obowiązuje w przypadku każdej funkcji, która ma być przenoszona na całą ofertę.

Trzeci etap polega na ustaleniu zestawu akcesoriów, a katalog czyni ten proces wyjątkowo konkretnym, ponieważ sposób ładowania dzieli gamę kamer na kilka grup. Dwa modele kamer wskazują port Type C — w różnych wierszach i przy użyciu różnego sformułowania. Pięć wskazuje ładowanie magnetyczne, używając trzech różnych sformułowań, a w dwóch z nich w tym samym wierszu wymieniono etui do ładowania. Cztery modele kamer nie publikują żadnej informacji o metodzie ładowania, co oznacza, że akcesorium pozostaje kwestią otwartą, a nie znanym wierszem. Sytuacja z etui również dzieli się na cztery warianty: od strony publikującej dwie pojemności po stronę bez wiersza dotyczącego etui. Plan akcesoriów jest więc kwestią odnoszącą się do każdego modelu osobno, a zakres możliwego współdzielenia zależy od zgodności poszczególnych wierszy. Tekst Opcje ładowania okularów audio Bluetooth omawia ekonomikę akcesoriów, natomiast opcje opakowań sportowych wyjaśnia, jak funkcje trafiają do pudełka.

Czwarty etap polega na dodaniu drugiego modelu, a kryterium jego wyboru jest takie, aby testował nowy poziom, zamiast powielać pierwszy model. Opublikowane różnice, które można wykorzystać, są konkretne i nieliczne. Kryteria wyboru drugiego modelu obejmują następujące pięć punktów.

  1. Nowy poziom rozdzielczości. Gama kamer dzieli się pod względem liczby pikseli na modele o rozdzielczości 3 i 8 megapikseli, więc model o rozdzielczości 13 megapikseli otwiera poziom nieosiągalny dla modelu o rozdzielczości 8 megapikseli.
  2. Nowa konfiguracja etui. Jedna strona kamer publikuje dwie pojemności, podczas gdy pozostałe wskazują jedną lub żadną, dlatego tylko ten model może zapewnić wybór etui.
  3. Nowa lista kolorów. Dwa modele publikują po jednym kolorze, więc każdy z nich może udostępnić schemat gamy kolorystycznej niedostępny dla innych modeli.
  4. Nowa linia funkcji. Strony modeli sportowych publikują linie funkcji, których nie ma w innych kategoriach, w tym oznaczenie stopnia ochrony przed wnikaniem oraz wymienną ramkę wewnętrzną.
  5. Nowa metoda ładowania. Model ładujący się inaczej niż pierwszy wymaga własnego kabla i własnego opakowania kartonowego.

Na podstawie tych danych model nie może mieć wspólnej aplikacji ani wspólnego oprogramowania sprzętowego, ponieważ dokumentacja nie potwierdza żadnego z tych elementów. Drugi model, od którego oczekuje się dziedziczenia aplikacji lub oprogramowania sprzętowego, ma zatem nierozliczoną zależność, której nie uwzględniono w kosztorysie planu. Wszystkie kryteria dotyczą opublikowanych wierszy i można je sprawdzić na stronie katalogu, dzięki czemu nadają się do wykorzystania w planie, a nie tylko do przedstawiania argumentów na spotkaniu.

Piąty etap polega na rozszerzeniu wariantów kolorystycznych, a warto tu wykonać obliczenia, ponieważ jest to jedyne miejsce, w którym mnożenie jest widoczne bezpośrednio w danych. Trzy opublikowane kolory w jednym modelu oznaczają trzy projekty graficzne, trzy opakowania kartonowe i trzy konfiguracje druku dla jednego produktu, a cztery kolory — po cztery każdego z nich. W ofercie, w której dwadzieścia sześć modeli nie publikuje listy kolorów, plan kolorystyczny stanowi prośbę, a nie wybór. Wytyczne marki dotyczące gotowości OEM opisują etap mapowania, podczas którego ograniczenia sprzętu wpływają na projekt.

Co ustalić przed dodaniem drugiego modelu gotowego do OEM

Szóstym etapem jest dodanie trzeciej platformy, a uczciwe ujęcie tego problemu wynika wprost z dostępnych danych. Trzecia platforma oznacza trzeci zestaw wszystkiego, co jest zależne od modelu, a nie ma opublikowanych dowodów, że jakakolwiek praca wykonana dla poszczególnych modeli przechodzi na kolejne, ponieważ przenoszą się wyłącznie opublikowane wiersze, a praca dla poszczególnych modeli wierszem nie jest. Decyzję o dodaniu platformy należy więc oprzeć na tym, czy poziom, którego potrzebuje firma, jest nieosiągalny dla modeli już obecnych w ofercie, a nie na tym, czy istnieje jeszcze jeden model. Artykuł OEM ready pricing tiers omawia strukturę komercyjną związaną z tą decyzją, natomiast inventory planning notes przedstawiają konsekwencje dla zapasów.

Istnieje jeszcze jeden etap, który łatwo pominąć, a pominięcie go jest kosztowne — etap, na którym faktycznie przeprowadza się przegląd oferty. Plan oferty to dokument, który traci aktualność już po dodaniu pierwszego modelu, a przegląd wykrywający ten problem jest tani. W przypadku tego katalogu przegląd ma określoną formę, ponieważ dane zmieniają się w sposób, którego plan nie jest w stanie uwzględnić. Model, który nie miał wiersza dotyczącego kolorów, otrzymuje opublikowany wiersz, a liczba projektów graficznych się zmienia. Model, którego odpowiednią pojemności nie udało się ustalić, otrzymuje mapowanie, a liczba opakowań się zmienia. Model, któremu nie nadano kodu, otrzymuje go, a to zmienia identyfikację wszystkiego, co od niego zależy. Model o otwartej klasyfikacji zostaje sklasyfikowany. Przegląd polega zatem na ponownym odczytaniu strony każdego modelu i porównaniu jej z planem. W przypadku tych danych można to wykonać w ciągu jednego popołudnia, ponieważ jego rezultatem jest liczba: ile projektów graficznych, opakowań i plików oraz ile z nich pozostaje otwartych.

oem ready platforms: kolejność tworzenia oferty

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca oem ready platforms: skalowanie oferty bez podwajania nakładu pracy — obraz 2 z 3

Co plan oferty musi zapisać

Trzy rzeczy, a trzecia jest zwykle pomijana.

Po pierwsze, listę wspólnych wierszy dla każdej pary modeli w ofercie, opracowaną na podstawie ich własnych stron katalogowych, a nie podobieństwa modeli. Wiersz komórki baterii, wiersz etui, wiersz metody ładowania, poziom rozdzielczości i wiersz kolorów. Para, która ma wszystkie pięć wspólnych elementów, może korzystać z jednego opakowania i jednego projektu graficznego, pod warunkiem że same urządzenia można odróżnić, co w tym przypadku oznacza oznaczenie kodem i konfiguracją, a nie nazwą.

Po drugie, liczbę wariantów projektów graficznych i opakowań wynikającą z oferty oraz listę modeli współtworzących każdy z nich. Jest to liczba, którą kupujący może już teraz obliczyć na podstawie dostępnych danych, ponieważ wiersze kolorów i wiersze etui są opublikowane. To właśnie ta liczba decyduje, czy oferta wymaga jednego zadania dotyczącego opakowań, czy pięciu.

Po trzecie — i to jest część, której plan oferty zwykle nie zawiera — listę elementów zależnych od modelu, których nie można dziedziczyć: grafikę, plik techniczny, plik zgodności z przepisami oraz wszelkie funkcje, które mają działać w całej ofercie, ale dla których nie opublikowano podstaw umożliwiających ich przeniesienie. W przypadku tych danych lista ta ma tę samą długość dla każdego modelu i stanowi największą pojedynczą pozycję w planie. Plan oferty, który jej nie wymieni, odkryje ją w momencie, gdy opakowanie drugiego modelu jest już wydrukowane, a jego plik nadal pozostaje pusty.

Warto wspomnieć o kompromisie między dodawaniem modeli a zwiększaniem głębokości oferty; jest to kompromis dotyczący nakładu pracy, a nie kosztów. Dodanie drugiego modelu w wierszach zgodnych z pierwszym mnoży liczbę projektów graficznych przez wartość wynikającą z wierszy kolorów i etui, a liczbę plików przez jeden. Zwiększenie głębokości oferty jednego modelu, czyli dodanie drugiego koloru, drugiej pojemności etui lub drugiej konfiguracji modelu, który już udostępnia wybór, również mnoży liczbę projektów graficznych i plików przez jeden, ale zwiększa zapas magazynowy w sztukach. Które rozwiązanie jest tańsze, zależy od liczby sztuk każdej konfiguracji oraz od tego, czy kanał sprzedaży jest w stanie pomieścić zapasy. Żadna z tych liczb nie znajduje się w dostępnych danych, dlatego odpowiedź musi wynikać z własnego planu kupującego, a nie z tego katalogu. Dane określają natomiast kształt tego mnożenia, który pozostaje taki sam w obu przypadkach: praca zależna od modelu jest wykonywana dla każdego modelu, a przenoszą się wyłącznie opublikowane wiersze.

Kryteria decydujące o tym, co wybrać, są zatem następujące. Czy asortyment musi obejmować poziom, którego nie mogą osiągnąć już istniejące modele — tak jest w przypadku nowej rozdzielczości lub nowej metody ładowania, ale nie w przypadku drugiego koloru. Czy kanał musi oferować ten sam produkt w więcej niż jednej konfiguracji temu samemu klientowi — tak jest w przypadku drugiego koloru, ale nie w przypadku drugiego modelu. Ile pracy jest już otwartej dla poszczególnych modeli, ponieważ plan asortymentu z trzema niewydanymi kodami modeli i trzema pustymi plikami nie jest gotowy na czwarty model jakiegokolwiek rodzaju. I czy skutek dla stanów magazynowych jest akceptowalny — to jedyne z czterech kryteriów, którego nie można określić na podstawie katalogu.

Asortyment gotowych platform OEM w zestawieniu z pracą dodawaną przez każdy model

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca gotowe platformy OEM: skalowanie asortymentu bez podwajania nakładu pracy — zdjęcie 3 z 3

Co możemy i czego nie możemy deklarować

Kolejność modeli w asortymencie ma większe znaczenie niż jego liczebność, a kolejność tę trzeba oprzeć na wierszach zawartych w dokumentacji, a nie na założeniu, które modele do siebie należą. Wskażemy, które opublikowane wiersze są wspólne dla danego zestawu modeli, i wyraźnie powiemy, że wspólne wiersze nie potwierdzają wspólnej platformy, ponieważ katalog nie publikuje żadnych powiązań między firmware, aplikacjami, akcesoriami ani dostawami dla poszczególnych modeli, a żadnego z tych powiązań nie można wywnioskować na podstawie wspólnej liczby w komórce. Nie będziemy przedstawiać modelu jako gotowego do konfiguracji, której jego strona nie dokumentuje. Jeśli dokumentacja jest niekompletna, jak w przypadku minimalnej wielkości zamówienia, czasu realizacji, kosztu jednostkowego i numerów certyfikacji określonych modeli, powiemy, że brakuje tych danych, zamiast podawać szacunek, który następnie stanie się zobowiązaniem. Nie będziemy również traktować dwóch modeli kamer z portem Type C ani trzech modeli o tej samej pojemności obudowy jako jednej rodziny, ponieważ dokumentacja nie łączy ich w jedną grupę.

Dokumentacja pozwala natomiast opracować plan asortymentu oparty na konkretnych liczbach. Ile wariantów materiałów graficznych wynika z wierszy dotyczących kolorów. Ile wariantów opakowań zbiorczych wynika z wierszy dotyczących obudów. Które modele mogą współdzielić kabel, które mogą współdzielić obudowę, a w przypadku których trzeba zapytać. Które z tych liczb rosną proporcjonalnie do liczby modeli — a zgodnie z dokumentacją jest to większa grupa. Kupujący, który postępuje w ten sposób, wchodzi na rynek z planem zgodnym z dokumentacją, a uwagi dotyczące prób przed produkcją seryjną opisują etap, na którym pierwszy model jest udowadniany, a nie jedynie obiecywany. Praktycznym powodem, by przeprowadzić takie obliczenia przed zatwierdzeniem asortymentu, a nie po nim, jest to, że każda z tych liczb jest tania do ustalenia, lecz kosztowna do wykrycia na późniejszym etapie. Liczba kolorów wynika z dwóch wierszy katalogu. Liczba opakowań zbiorczych wynika z pięciu stron kamer. Liczba plików przypada na jeden plik na model i jest taka sama dla wszystkich modeli. Otwarte kwestie wynikają z oznaczeń w dokumentacji, które są już zapisane na stronach i nie wymagają, by ktokolwiek pamiętał o ich istnieniu. Plan asortymentu można więc opracować na podstawie dokumentacji w ciągu jednego popołudnia, a kompromis między drugim modelem a drugą konfiguracją można oceniać, opierając liczby na obu stronach, zamiast kierować się intuicją, która z opcji wydaje się tańsza. Jedyną rzeczy, której nie da się rozstrzygnąć na podstawie obliczeń, jest liczba sztuk w każdej konfiguracji, ponieważ zależy od własnego modelu handlowego kupującego i jednocześnie stanowi jedyne dane decydujące o tym, czy zwiększenie głębokości asortymentu jest właściwym rozwiązaniem. Obliczenia sprawiają, że pytanie to staje się jaśniejsze w momencie, gdy zmiana planu jest jeszcze tania. Wybór kolejności między tymi opcjami jest właśnie tym, co decyduje plan asortymentu.

Prześlijcie nam poziomy, które planujecie objąć, oraz wolumeny dla poszczególnych rynków, a powiemy, które opublikowane wiersze są wspólne dla waszych modeli, ile identyfikatorów opakowań oznacza asortyment, które części prac są wykonywane osobno dla każdego modelu, a wspólnie, oraz które z nich należy ustalić przed zatwierdzeniem materiałów graficznych.

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.