Producent OEM/ODM inteligentnych okularów · Shenzhen, Chiny +86 19835872450 sales@cynrin.com
OEM & ODM

Wybór okularów AR według rynków: praktyczny przegląd

Przegląd rynków przy wyborze okularów AR to zwykle rozdział materiałów compliance. To nie tak. To problem kolejności kroków, a odpowiedź brzmi…

Od zespołu inżynieryjnego i zaopatrzeniowego CYNRIN/ Mar 24, 2023/ 14 min czytania
Wybór okularów AR według rynków: praktyczny przegląd

Wybór okularów inteligentnych na podstawie przeglądu rynków jest zwykle traktowany jak rozdział materiałów dotyczących zgodności z przepisami. To nie jest. To problem kolejności, a odpowiedź jest na tyle krótka, że mieści się w jednym akapicie: decyzja rynkowa opiera się na pięciu wymiarach, które trzeba ustalić w stałej kolejności, ponieważ każdy z nich ogranicza następny, a listę modeli wybiera się jako drugi element, a nie pierwszy. Cała reszta tego artykułu to rozwinięcie tego argumentu na podstawie opublikowanych wierszy naszego własnego katalogu.

Powaga kolejności polega na tym, że pięć wymiarów nie jest niezależnych od siebie. Konfiguracja radiowa decyduje, czy produkt jest wariantem, czy nową konstrukcją. Układ zasilania decyduje, czy w opakowaniu znajduje się ładowarka, a ładowarka wpływa na część dokumentacji elektrycznej i część projektu graficznego. Decyzja dotycząca języka decyduje, czy prowadzisz jeden projekt, czy kilka. Prace związane z zgodnością z przepisami określają czas potrzebny na premierę. Warunki handlowe decydują natomiast, czy wolumen uzasadnia wszystkie te działania. Kupujący, który otworzy wszystkie pięć kwestii jednocześnie, otrzyma długą listę żądań bez kolejności, a lista żądań bez kolejności prowadzi do odpowiedzi, które nie są ze sobą spójne.

Wybór według rynku: pięć wymiarów i kolejność ich ustalania

Pierwszym wymiarem jest radio. Każdy egzemplarz w asortymencie ma nadajnik, więc żaden rynek docelowy nie jest wyłącznie kwestią dokumentacji. Nasz katalog wnosi tutaj informację o wersji protokołu w czternastu z dwudziestu ośmiu pozycji, a w pozostałych czternastu nie zawiera żadnej, przy czym brak ten dotyczy wszystkich jedenastu modeli z kamerą. Wskazuje to kupującemu, w których przypadkach kwestia radiowa jest opisana w dokumentacji, a w których trzeba ją rozstrzygnąć od podstaw.

Drugim wymiarem jest układ zasilania, który składa się z dwóch części, które są rutynowo mylone. Część dotycząca samego urządzenia jest dobrze udokumentowana: każda pozycja zawiera pojemność ogniwa, maksymalny prąd ładowania i czas pracy, a dwadzieścia cztery z nich określają sposób ładowania, natomiast w czterech modelach z kamerą metoda ładowania nie została podana. Część dotycząca opakowania nie jest w ogóle udokumentowana. W całym zestawie specyfikacji nie ma ani wiersza dotyczącego ładowarki, ani wiersza dotyczącego wtyczki, dlatego kwestia tego, czy ładowarka jest dołączana, ma konsekwencje handlowe, elektryczne i dotyczące projektu graficznego, dlatego trzeba ją rozstrzygnąć przed zaplanowaniem któregokolwiek z tych trzech obszarów.

Trzecim wymiarem jest język i projekt graficzny, czyli wymiar decydujący o tym, czy prowadzisz jeden projekt, czy kilka. W zestawie nie odnotowano żadnego języka, zestawu poleceń, wpisu dotyczącego tłumaczenia ani listy obsługiwanych aplikacji, dlatego decyzja dotycząca języka jest pytaniem do dostawcy i decyzją, którą trzeba podjąć przed rozpoczęciem cyklu druku, a nie po nim.

Czwartym wymiarem jest zgodność z przepisami i dokumentacja, w którym koncentruje się większość upływającego czasu i w którym nasze własne rejestry wnoszą najmniej informacji. W opublikowanym tekście nie ma wierszy z certyfikatami dla poszczególnych modeli, numerów raportów z testów ani odniesień do oznaczeń zgodności, a identyfikatory na poziomie modeli pozostają nierozstrzygnięte w naszym rejestrze produktów. Katalog może natomiast wskazać, które atrybuty uruchamiają poszczególne ramy zgodności — wiersz dotyczący radia, wiersz dotyczący ogniwa, kategorię, oznaczenie stopnia ochrony — i przekazać kwestię dokumentów do formalnego zapytania.

Piątym wymiarem jest wymiar handlowy, który zamienia pozostałe cztery w decyzję. Konstrukcja dla danego rynku, projekt graficzny dla danego rynku, etap zapewnienia zgodności z przepisami dla danego rynku i powołanie przedstawiciela dla danego rynku mają swoją cenę oraz termin realizacji, a w naszym opublikowanym zestawie nie ma dla żadnego z tych elementów odpowiedniej pozycji.

Kolejność wynikająca z tych pięciu wymiarów jest prosta. Najpierw ustal docelowe rynki, następnie układ zasilania, potem konfigurację radiową, następnie język, potem zakres zgodności z przepisami, a na końcu oblicz całkowity koszt. Przesunięcie któregokolwiek z tych elementów powoduje powtórzenie prac. Jeśli przesuniesz decyzję dotyczącą języka za projekt graficzny, zapłacisz za drugi cykl druku; jeśli przesuniesz decyzję dotyczącą radia za dokumentację zgodności z przepisami, zapłacisz za drugi komplet dokumentów.

Wybór według rynku: pięć wymiarów i osoba odpowiedzialna za każdy z nich

Wygenerowane przez AI zdjęcie ilustrujące wybór okularów inteligentnych według rynku: praktyczny przegląd — zdjęcie 1 z 3

Wybór zestawu rynków docelowych: ile rynków może obsłużyć asortament

Druga decyzja dotyczy tego, które rynki docelowe mają być obsługiwane, a najlepszym sposobem jej przedstawienia jest struktura kosztów, a nie lista.

W każdym programie rynkowym pojawiają się dwa rodzaje pracy. Warstwa wspólna obejmuje dowody techniczne: testy radiowe, dokumentację ogniw i transportu, pomiary wydajności stanowiące podstawę wszelkich publikowanych deklaracji oraz załącznik ze specyfikacją do pliku technicznego. Ta praca jest niezależna od rynku docelowego dla danej konfiguracji, a jej wykonanie raz dla całej gamy stanowi największą możliwą oszczędność w programie obejmującym wiele rynków. Warstwa dla poszczególnych rynków docelowych obejmuje wszystko, co dany rynek dodaje: znak zgodności i jego warianty krajowe, układ importera lub przedstawiciela, język i materiały graficzne, wtyczkę i adapter, rejestrację produktu, jeśli jest wymagana, oraz własną specyfikację detalisty. Ta warstwa mnoży się zgodnie z liczbą rynków docelowych i nie może być wspólna.

Portfolio ma więc określony kształt i warto go naszkicować przed podjęciem jakichkolwiek decyzji. Krótka lista rynków docelowych, które mają wspólną ścieżkę zgodności, język i wtyczkę, może być obsługiwana z jednego cyklu materiałów graficznych i jednej ścieżki, a koszt krańcowy każdego dodatkowego rynku w tej grupie jest niewielki. Rynek spoza tej grupy wymaga nowego etapu zgodności i nowego cyklu materiałów graficznych, przy czym ten drugi koszt jest zwykle większy, ponieważ powtarza się przy każdym nowym koncie i każdym nowym zleceniu druku.

Istnieje jeszcze trzecia kategoria, którą łatwo przeoczyć, a koszt jej ujawnienia jest wysoki: rynki docelowe, które celowo pominęto. Każdy wykluczony rynek wiąże się z kosztem, który nie wynosi zera. Jest to koszt zapytania, na które nie można odpowiedzieć, dystrybutora pytającego, czy produkt ma zgodę obowiązującą w jego kraju, oraz oferty, która musi zawierać zastrzeżenie na każdym rynku, gdzie takie zastrzeżenie nie jest potrzebne. Program, który zdecydował, czego nie robi, może powiedzieć to kupującemu wprost na piśmie; program, który tego nie zdecydował, otrzyma takie pytanie w najmniej odpowiednim momencie.

Wybór według rynku: co gama publikuje w każdym wymiarze

Wybór modeli: w jaki sposób publikowane wiersze zawężają gamę

To część pracy, w której katalog jest naprawdę dobry, dlatego warto konkretnie wyjaśnić, co wiersze mogą i czego nie mogą zdziałać przy podejmowaniu decyzji dotyczących rynku.

Mogą dobrze zrobić cztery rzeczy. Mogą oddzielić modele, które kupujący inaczej traktowałby jako wymienne: dla zespołu zakupowego dwa modele z tej samej grupy o różnych parametrach ogniw to różne produkty. Mogą określić osie konfiguracji — grupowanie według czasu działania, interfejsu ładowania, klasy rozdzielczości i stanu etui — tak aby zapytanie do dostawcy opisywało modele w kategoriach publikowanych wierszy, a nie w języku opisu marketingowego. Mogą wskazać modele mające udokumentowany atrybut warty wyboru, na przykład dwa modele ze oznaczeniem odporności na przenikanie albo pojedynczy model, dla którego opublikowano masę. Mogą też przed zamówieniem jakiegokolwiek próbki ujawnić, że grupa zawiera modele o istotnie różnej dokumentacji, czyli dokładnie te informacje, na których powinien być oparty program próbek.

Nie mogą natomiast zrobić trzech rzeczy, a plan musi uwzględniać każdą z nich. Nie mogą wskazać, które modele mają zgodę dla danego rynku docelowego, ponieważ katalog nie zawiera żadnego wiersza dotyczącego zgodności. Nie mogą wskazać konfiguracji radiowej, języka, obsługi łączności, adaptera, wtyczki ani opakowania, ponieważ żadna z tych informacji nie jest publikowana dla żadnej pozycji. Nie mogą też wskazać ceny, minimalnej wielkości zamówienia, czasu realizacji ani wydajności, ponieważ są to fakty handlowe, których żadna strona specyfikacji nie może zawierać.

Ostatnią kwestię warto powtórzyć, ponieważ to właśnie kupujący najczęściej chcą ją pominąć. Publikowane wiersze sprawiają, że lista wstępnego wyboru jest możliwa do obrony, a zapytanie do dostawcy — precyzyjne. Nie tworzą jednak zamówienia, a odstęp między możliwą do obrony listą wstępnego wyboru a podpisaną umową jest dokładnie tak długi jak pisemne zapytanie zamykające wszystkie otwarte kwestie.

Zmiana wierszy w zapytanie, na które można udzielić odpowiedzi

Zapytanie napisane w języku produktowym otrzyma odpowiedź w języku produktowym, a taka odpowiedź nie zamyka otwartej kwestii. Zapytanie napisane w języku samych wierszy katalogu otrzyma odpowiedź, którą można przypisać do konkretnego modelu. Różnica w sformułowaniu jest niewielka, ale jej skutek jest ogromny.

W zapytaniu powinno znaleźć się sześć bloków, a ich kolejność ma mniejsze znaczenie niż fakt, że żaden z nich nie może brakować.

  1. Lista modeli, zapisana z oznaczeniami w takiej formie, jak w katalogu, z uwzględnieniem obu nazw wariantów tam, gdzie pozycja zawiera dwie, oraz informacji, która pozycja nie ma formalnego SKU.
  2. Konfiguracja, przeniesiona bezpośrednio z opublikowanych wierszy: pojemność ogniwa i liczba ogniw, interfejs ładowania, jeśli jest podany, maksymalna pojemność ładowania, czas pracy, stan etui oraz klasa rozdzielczości w modelu z kamerą.
  3. Pytanie o rynek docelowy, wskazujące konkretny rynek, a nie region, ponieważ pytanie na poziomie regionu otrzyma odpowiedź na poziomie regionu.
  4. Pytanie o atrybuty, dotyczące elementów nieujętych w katalogu: moduł radiowy i jego konfiguracja, zasilacz i wtyczka, język oraz miejsce jego wczytania, obsługiwane połączenia, raport o odporności na przenikanie wody i pyłu stanowiący podstawę oznaczenia.
  5. Żądanie dowodów, obejmujące raport z badania potwierdzający deklarację, numer certyfikatu potwierdzający zgodność z przepisami oraz jednostkę wydającą, zamiast samego podsumowania.
  6. Żądanie handlowe, zawierające pozycje wyceny wymagane przez program i pozostawiające wartości do uzupełnienia.

Warto egzekwować dwa wyłączenia. Wniosek nie powinien prosić dostawcy o potwierdzenie zgodności modelu z ramą, ponieważ uzyskano wtedy jedynie deklarację; należy poprosić o dokument obejmujący dany model. Nie powinien też zawierać pytania, na które odpowiedzią byłaby preferencja marketingowa, ponieważ zostanie wtedy wyrażona opinia i pozycja będzie bezterminowo pozostawać w rejestrze.

Jak oceniać otrzymane odpowiedzi

Dostawcy udzielają odpowiedzi pod presją handlową, a jakość odpowiedzi jest zróżnicowana. Pozwalają je uporządkować trzy kryteria. Czy odpowiedź wskazuje model? Czy wskazuje konfigurację, w jakiej model trafi na rynek? Czy zawiera datę lub wersję, której dotyczy?

Odpowiedź niespełniająca pierwszego kryterium nie dotyczy Twojego produktu, niezależnie od tego, jak pewnie brzmi. Odpowiedź niespełniająca drugiego kryterium dotyczy innej wersji, co w programie rynkowym, w którym sama konfiguracja jest jeszcze negocjowana, jest częstym i kosztownym błędem. Odpowiedź niespełniająca trzeciego kryterium nie pozwala na porównanie jej z towarem po dostawie, dlatego etap akceptacji przy przyjęciu towaru nie ma czego sprawdzić.

Zastosowanie tych trzech kryteriów daje te same trzy stany co rejestr. Zamknięte, możliwe do wpisania w warunki zakupu. Otwarte z osobą odpowiedzialną i terminem, czyli w stanie umożliwiającym dalsze działanie. Otwarte bez osoby odpowiedzialnej, czyli stan blokujący. Przydatna zasada polega na wymaganiu, aby odpowiedź dostawcy przeniosła pozycję z trzeciego stanu do drugiego bez interwencji, oraz na traktowaniu długiego opóźnienia jako braku odpowiedzi, a nie postępu.

Wybór według rynku: kolejność podejmowania decyzji dotyczącej rynku

Fotografia wygenerowana przez AI ilustrująca wybór okularów intelektualnych według rynku: praktyczny przegląd — obraz 2 z 3

Wybór otwartych pozycji: program, który przetrwa audyt

Po ustaleniu rynków docelowych i modeli pozostaje rejestr, który jest efektem programu decydującym o tym, czy program można poddać audytowi.

Rejestr zawiera po jednym wierszu na każdą otwartą pozycję i nic ponadto. Każdy wiersz zawiera oznaczenie modelu w takiej formie, jak w katalogu, rynek docelowy, pytanie sformułowane w jednym zdaniu, osobę uzyskującą odpowiedź, termin jej potrzebowania oraz informację o tym, co stanie się z premierą, jeśli odpowiedź nie dotrze. To ostatnia kolumna sprawia, że rejestr jest przydatny, a nie jedynie dekuracyjny, ponieważ zamienia milczące ryzyko w decyzję, która już została podjęta.

Zasada zapewniająca rzetelność rejestru polega na tym, że pozycji nie można zamknąć odpowiedzią niewskazującą modelu. Stwierdzenie dotyczące całej gamy, kategorii lub „produktów z kamerą” pozostawia poszczególne modele otwarte, więc rejestr powinien to odzwierciedlać.

Warto rozróżnić dwa stany. Pozycja, na którą otrzymano odpowiedź, jest zamknięta i można ją wpisać do warunków zakupu. Pozycja bez odpowiedzi jest albo otwarta z osobą odpowiedzialną i terminem, czyli w stanie umożliwiającym dalsze działanie, albo otwarta bez osoby odpowiedzialnej, czyli stan blokujący dla danego modelu i rynku docelowego. Nabywcy często utożsamiają trzeci stan z drugim, a następnie odkrywają to na etapie wysyłki.

Wybór według rynku: co powinno znaleźć się w rejestrze otwartych pozycji

Rejestr trzeba również przekazać, a nie przechowywać. Rejestr pozostający w skrzynce jednego nabywcy ginie, gdy tylko nabywca odejdzie, a kolejny nabywca dziedziczy gamę bez śladu tego, co było założeniem, a co potwierdzono. Rejestr dołączony do dokumentacji zakupu przetrwa zmianę dostawcy, zmianę dystrybutora oraz audyt i stanowi najtańsze ubezpieczenie w całym programie.

Istnieje czwarta zasada, którą pomija się częściej niż pozostałe trzy i która decyduje, czy warto zachować rejestr. Do każdego wiersza należy przypisać konsekwencję: co stanie się z premierą, jeśli odpowiedź nie nadejdzie, i kto podejmie tę decyzję. Bez konsekwencji opóźniona odpowiedź jest nieodróżnialna od spóźnionej, a rejestr zaczyna dryfować. Dzięki konsekwencji opóźnienie staje się decyzją, którą ktoś już podjął pod presją, zamiast decyzją, której nikt w ogóle nie podjął. Konsekwencja nie musi być surowa. Dany rynek można po prostu wstrzymać przed pierwszą wysyłką, podczas gdy pozostała część oferty trafi na rynek, a rejestr odnotuje, że wstrzymanie było świadomym wyborem, a nie przypadkiem.

AI-generated photograph illustrating selecting smart glasses by market: a practical overview — image 3 of 3

Wybór kolejnego rynku: jak rozszerzać ofertę bez rozpoczynania od zera

Ostatnie pytanie w tej serii pojawia się po zakończeniu wszystkich pozostałych prac, a odpowiedź na nie decyduje, czy oferta jest produktem przeznaczonym dla jednego rynku, czy wielu.

Dodanie kolejnego rynku do oferty opracowanej pod kątem innego rynku powinno oznaczać ponowne wykorzystanie warstwy wspólnej — najlepiej bez żadnych dodatkowych kosztów — oraz jednorazowy koszt warstwy specyficznej dla danego rynku. Jeśli dodanie rynku oznacza ponowne testowanie modułu radiowego od zera, ponowne drukowanie każdego opakowania lub ponowne otwieranie każdej dokumentacji technicznej, to oferta nie została opracowana jako oferta wielorynkowa. Trzy czynniki decydujące o tym, co będzie konieczne, są znane z wyprzedzeniem: czy konfiguracja radiowa jest regionalna, czy wspólna, czy język jest wbudowany w urządzenie, czy dostarczany w aplikacji oraz czy dany rynek korzysta z tej samej drogi oceny zgodności z przepisami co rynki już obsługiwane.

Istnieje również wcześniejsza i lepiej udokumentowana wersja tego pytania. Kupujący, który planuje dodać drugi rynek w następnym roku, składa inne pierwsze zamówienie niż kupujący obsługujący wyłącznie jeden rynek, a różnice są niewielkie: jedna wersja produkcyjna zamiast dwóch, format projektu graficznego umożliwiający dodanie drugiego języka oraz umowa z dostawcą, która nie zabrania obsługi drugiego rynku. Żaden z tych elementów nie wiąże się na początku z żadnymi kosztami, ale wszystkie są drogie do wprowadzenia później.

Koszt niewłaściwej kolejności

Uzasadnienie biznesowe kolejności działań jest łatwe do przedstawienia, ale trudne do zmierzenia, dlatego warto opisać je w kategoriach rozpoznawalnych dla zespołu finansowego.

Ponowne testy to opłata za każdy model na każdy rynek, pobierana ponownie w całości przy każdej zmianie modułu radiowego. Ponowne drukowanie to opłata za każdą wersję projektu graficznego w każdym języku, pobierana ponownie w całości po rozpoczęciu produkcji druku — dlatego projekt graficzny jest najczęściej opłacana dwa razy pozycja. Druga wersja produkcyjna to opłata za sztukę utrzymywana przez cały okres istnienia danego wariantu, co czyni ją najdroższą z trzech, ponieważ nie zanika. Ponowne otwarcie dokumentacji technicznej to przede wszystkim opóźnienie, a opóźnienie jest najtańsze spośród czterech możliwości, dopóki nie przesunie premiery poza dany sezon, kiedy staje się najdroższe.

Całkowity koszt programu rynkowego nie jest więc sumą jego pozycji kosztowych. Jest to suma tych pozycji oraz kosztu prac, które trzeba było powtórzyć. Kolejność działań to zasada, która utrzymuje drugi składnik na niskim poziomie i dlatego warto argumentować za nią wewnątrz zespołu zakupowego, zamiast traktować ją jako oczywistą.

Wybór rynku: podejmowanie decyzji, ile rynków może obsługiwać dana oferta

Wybór rynku: zakres serii artykułów

Ten artykuł stanowi mapę całej serii, a materiały poświęcone poszczególnym rynkom znajdują się poniżej. Przewodnik dotyczący mapowania certyfikacji wyjaśnia, jak tworzyć mapę na podstawie atrybutów katalogu; przewodnik dotyczący częstotliwości i języka omawia dwie zmienne, które wpływają na sam produkt, a nie tylko na dokumentację; przewodniki po rynkach szczegółowo przedstawiają Unie Europejską, Zjednoczone Królestwo, Japon i Koreę, Bliski Wschód oraz region Azji Południowo-Wschodniej. Pełna logika doboru rynków znajduje się na stronie dotyczącej wyboru rynku, a ścieżka OEM i ODM dla oferty tworzonej z myślą o wielu rynkach jest opisana w notatce OEM i ODM.

Publikujemy dane specyficzne: pojemność i liczbę ogniw, maksymalny poziom naładowania, interfejs ładowania, jeśli został podany, czas działania, pojemność etui w modelach, które je mają, klasę rozdzielczości aparatu, wersję Bluetooth w pozycjach, które ją podają, oba oznaczenia odporności na przenikanie oraz masę. Żadna z tych informacji nie opisuje rynku, a my nie udajemy, że jest inaczej, publikując nazwy ram prawnych, których nie możemy udokumentować. Kupujący może otrzymać od nas krótką listę modeli, która rzeczywiście zawęża wybór, oraz pytanie właściwe dla danego modelu. Pozostałe kwestie wymagają pracy na piśmie ze strony dostawcy oraz strony wprowadzającej produkt na rynek.

Następny krok: zestawmień docelowe kraje i modele w jednej tabeli, zaznacz w każdym polu dane publikowane w katalogu oraz te, których nie zawiera, i traktuj każdą pustą pozycję jako element rejestru, a nie jako już podjętą decyzję.

Czat na WhatsApp
Twoje doświadczenia na tej stronie zostaną ulepszone dzięki zezwoleniu na pliki cookie.