Wybór inteligentnych okularów zgodnie z wymogami rynków Azji Południowo-Wschodniej to problem regionalny, a skala regionalna odróżnia go od decyzji dotyczących pojedynczych krajów opisanych w innych częściach tej serii. Wprowadzenie produktu na rynek azjatycki to nie jeden rynek z jednym zestawem przepisów, lecz zbiór krajowych systemów regulacyjnych — każdy z własnym zatwierdzeniem typu, własną polityką językową, własnym typem wtyczki, własną procedurą rejestracji i własną strukturą dystrybucji — połączonych geografią, która sprawia, że dystrybucja jest kosztowna, oraz strukturą handlową, która sprawia, że strategia jednokrajowa jest niewłaściwą jednostką planowania. Praktyczną konsekwencją jest to, że kupujący, który traktuje „Azję Południowo-Wschodnią” jako jeden kierunek sprzedaży, opracuje jeden program, a następnie odkryje sześć.
W artykule przyjrzymy się temu problemowi na przykładzie, ponieważ regionalny przypadek jest jedynym sposobem, w jaki można dostrzec kompromisy. Poniższy scenariusz opracowano na podstawie opublikowanych przez nas danych oraz struktury handlu regionalnego; nie opisuje on żadnego zamówienia klienta ani nie wymienia nazwy klienta. Efektem jest metoda: jak wybrać początkowy asortyment, jak zbudować macierz krajową, co uwzględnić w modelu komercyjnym oraz jak powinny wyglądać pierwsze dwa kwartały.
Wybór dla Azji Południowo-Wschodniej: dlaczego myślenie w kategoriach jednego kraju tu nie działa
Trzy cechy tego regionu łącznie sprawiają, że planowanie w skali jednego kraju jest niewykonalne, a każda z nich odpowiada decyzji, którą musi podjąć kupujący.
Pierwszą jest to, że prace nad zgodnością mają charakter krajowy. Zatwierdzenie typu w tym regionie jest administered przez poszczególne kraje, a zatwierdzenia nie są przenoszone między jurysdykcjami tak jak w przypadku jednego regionalnego oznaczenia. Kupujący, który oczekuje, że jedno zatwierdzenie obejmie grupę krajów, otrzyma pierwszą odmowę już przy pierwszej przesyłce, a naprawa tej sytuacji nie będzie polegała na wysłaniu pisma, lecz wymagać będzie uruchomienia programu: osobnego złożenia wniosku, osobnego harmonogramu i osobnego zestawu opłat w każdym kraju.
Druga cecha polega na tym, że języki również mają wymiar krajowy. Dystrybutor sprzedający na sześć rynków potrzebuje co najmniej opakowań i instrukcji w językach Bahasa Indonesia, thajskim, wietnamskim, malajskim i filipińskim, a tam, gdzie język angielski jest językiem roboczym, również w języku angielskim. Jest to problem grafików i instrukcji obsługi, który generuje wyższe, cyklicznie powtarzające się koszty niż prace nad zgodnością, ponieważ pojawiają się przy każdym nakładzie i każdej aktualizacji produktu.
Trzecia cecha jest taka, że logistyka karze założenie o jednym kraju. Region ma charakter archipelagowy, a dystrybucja ostatniej mili na wyspy i prowincje peryferyjne wiąże się ze strukturą kosztów, której kupujący modelujący transport drogowy w Europie, a nawet standardowy transport morski, nie widział. Konsekwencją nie jest to, że produktu nie da się sprzedać, lecz to, że koszt całkowity nie jest równy cenie jednostkowej pomnożonej przez niewielki współczynnik transportowy. Asortyment wyceniony względem fabrycznej ceny jednostkowej może zatem znaleźć się poniżej progu rentowności komercyjnej, zanim trafi do klienta.
Wszystkie te cztery cechy łącznie oznaczają, że jednostką planowania nie jest ani kraj, ani region, lecz macierz docelowych rynków: jeden wiersz dla każdego kraju, jedna kolumna dla każdej zmiennej, a każda komórka jest albo wypełniona opublikowanym faktem, albo oznaczona jako otwarta kwestia z przypisaną osobą odpowiedzialną.

Wybór początkowego asortymentu: opublikowane dane pozwalają go zawęzić
Przed rozpoczęciem prac dla poszczególnych krajów kupujący musi zdecydować, co zostaje wprowadzone na region, a w tym miejscu opublikowane dane są wyjątkowo pomocne — nie dlatego, że mówią coś o regionie, lecz dlatego, że wskazują modele udokumentowane wystarczająco dobrze, aby warto je było wprowadzać.
Porównanie jest proste. W naszym zestawie specyfikacji wersję Bluetooth opublikowano przy czternastu pozycjach, natomiast pozostałych czternastu pozycji jej nie zawiera; pozostałe pozycje bez tej informacji to A05, A06 oraz model wykorzystujący przewodzenie kostne. Interfejs ładowania opublikowano przy dwudziestu czterech pozycjach, a cztery wyjątki ponownie stanowią modele z kamerą — MT6, L1 Pro, CY05 i CY03. W przypadku parametrów dźwiękowych wszystkie osiem modeli zawiera zarówno wiersz dotyczący radia, jak i metodę ładowania: K02 i K01 — V5.3 z ładowaniem magnetycznym, D11 i D12 — V5.4 z ładowaniem Type-C, a LC-105-2, LC-105-1, G07 oraz YK12 — V5.4 z ładowaniem magnetycznym. Kompletna jest także grupa sportowa: YKC02, D17 i ZH12 mają opublikowane zarówno wiersz dotyczący radia, jak i metodę ładowania.
Grupa modeli z parametrami dźwiękowymi jest więc naturalnym punktem wyjścia, a powodem jest dokumentacja, a nie względy komercyjne. Model, w którym nie opublikowano wiersza dotyczącego radia ani metody ładowania, generuje po dwie otwarte kwestie dla każdego kraju jeszcze przed złożeniem pierwszego zamówienia, a sześć krajów zamienia dwanaście otwartych kwestii w harmonogram działań. Model, w którym opublikowano obie informacje, generuje natomiast zapytanie, a nie badanie, i odpowiedź na nie można wykorzystać ponownie.
Grupę kamer nadal można uwzględnić i istnieją powody, aby to zrobić — klasy rozdzielczości są publikowane i rzeczywiste, modele V06 i S7 jako jedyne w całej gamie mają oznaczenia odporności na przenikanie, a MT6 to jedyny model z opublikowaną masą i składanym etui. Jednak kupujący powinien uwzględnić te modele, wiedząc, że pozycję radiową należy zapytać osobno dla każdego modelu, że w przypadku czterech modeli o nieokreślonej metodzie ładowania trzeba zadać po jednym dodatkowym pytaniu, a że grupa jedenastu modeli wymaga największego nakładu pracy nad dokumentacją. Gama zbudowana z grupy urządzeń audio i jednego modelu kamery jest obronnym pierwszym programem; gama zbudowana ze wszystkich dwudziestu ośmiu modeli nie jest.
Dalsze ograniczenia nakładają dwa fakty z katalogu, które łatwo przeoczyć. Trzy pozycje bez formalnego SKU — urządzenie z rzeczywistością rozszerzoną, urządzenie elektrochromiczne i model przewodzenia kostnego — nie mogą zostać w ogóle przypisane do dokumentów, dopóki nie zostaną rozwiązane kwestie wewnętrznego nazewnictwa, dlatego nie mogą znaleźć się w pierwszej wysyłce regionalnej. Trzy modele dla dzieci mają ponadto inny profil ryzyka: nasze własne rejestry nie zawierają żadnych informacji o statusie certyfikacji tej kategorii, a deklaracje dotyczące bezpieczeństwa i zdrowia są w niej oznaczane jako wysokie ryzyko. W regionie z młodą populacją jest to decyzja, która należy do marki i lokalnego doradcy, a nie do zespołu zakupowego.
Zapytanie dla każdego kraju generowane z listy modeli
Lista modeli stanowi dane wejściowe zapytania, a samo zapytanie jest generowane na jej podstawie, zamiast być formułowane z pamięci. Dla każdego miejsca docelowego z listy wysyłane jest sześć pytań dotyczących wybranych modeli. Te same sześć pytań stosuje się w każdym kraju, nawet jeśli odpowiedzi są różne.
- Jaką krajową procedurę zgodności z przepisami należy zastosować w tej kategorii produktów i jaki jest obecny harmonogram pierwszego złożenia w tym kraju.
- Kogo trzeba mianować lokalnie — importera, agenta lub posiadacza homologacji typu — oraz ile kosztuje takie mianowanie rocznie.
- W jakim języku muszą być opakowanie i instrukcja oraz czy akceptowalny jest zestaw instrukcji w dwóch językach.
- Jaki jest standard wtyczki oraz czy produkt jest dostarczany z adapterem.
- Jakie oznaczenia muszą znajdować się na samym produkcie, a nie wyłącznie na opakowaniu.
- Czy produkt musi zostać zarejestrowany przed sprzedażą i co powoduje konieczność rejestracji.
Sześć pytań jest celowo wąskich. To pytania, na które katalog nie może odpowiedzieć, ale może na nie odpowiedzieć podmiot lokalny. Kupujący, który wyśle ogólne zapytanie o zatwierdzenia w całym regionie, otrzyma ogólną odpowiedź, której nie można wykorzystać w macierzy. Miejsce docelowe jest wskazane w każdym pytaniu, lista modeli jest dołączona, a odpowiedź należy przedstawić na określony termin.
Wybór zestawu krajów: macierz potrzebna do uruchomienia regionalnego
Macierz jest rezultatem prac. Jeden wiersz na miejsce docelowe, jedna kolumna na zmienną, a w każdej komórce znajduje się odpowiedź wraz ze źródłem albo osoba odpowiedzialna i termin. Macierz z pustymi polami nie jest porażką; porażką jest macierz z pustymi polami, które nie mają przypisanych osób odpowiedzialnych.
Poniższe kolumny to te, które różnią się między krajami w tym regionie, a każda z nich ma źródło w katalogu lub poza nim. Ostatnia kolumna jest najczęściej pomijana i to ona decyduje, czy macierz nadaje się do wykorzystania.
Trzech kolumn nie można wypełnić z żadnego innego źródła niż pisemne zapytanie lub podmiot lokalny, dlatego kupujący powinien wcześnie to zaakceptować, zamiast szukać w nich informacji w katalogu. Procedura zgodności z przepisami i jej harmonogram zależą od kraju i muszą pochodzić od kogoś, kto zna obecny proces w danym kraju. Standard wtyczki i informacja o tym, czy do produktu dołącza się adapter decydują o opakowaniu, a nasz zestaw specyfikacji nie publikuje żadnych informacji na ten temat dla żadnej pozycji. Model współpracy z agentem lub importerem to decyzja handlowa, która wiąże się również z obowiązkiem zapewnienia zgodności z przepisami, i różni się między krajami.
Dwie kolumny są częściowo oparte na katalogu. Język nie jest w ogóle opublikowany, ale liczba języków zależy od zestawu krajów, który stanowi decyzję kupującego. Opakowanie wynika z wymagań dotyczących wtyczki, języka i treści regulacyjnych, dlatego nie można go sfinalizować przed wypełnieniem tych dwóch kolumn.
Jedna kolumna jest faktem logistycznym, a nie informacją o zgodności z przepisami, i to ona decyduje o opłacalności biznesowej: strukturze transportu towarowego i dostawy ostatniej mili dla każdego rynku docelowego. Zasady transportu baterii mają zastosowanie do każdej przesyłki w regionie na tych samych warunkach co wszędzie indziej i zostały przedstawione w notatce dotyczącej transportu baterii. Różnią się natomiast warunki dystrybucji wewnętrznej, a to właśnie tę część musi uwzględnić kupujący w swoim modelu.

Wybór na podstawie kosztu dostawy, a nie ceny jednostkowej
Błąd biznesowy w tym regionie jest niemal zawsze taki sam: porównanie ofert dostawców, a następnie dodanie szacunku kosztu transportu, zamiast opracowania kosztu dostawy od samego początku. W tym zestawieniu powinny znaleźć się cztery pozycje, a każda z nich jest tutaj wyższa niż w przypadku uruchomienia w jednym kraju.
Koszt transportu na jednostkę do portu. Element transportu morskiego jest porównywalny z innymi rynkami docelowymi, jednak stan opakowań sprawia, że koszt jest wyższy, niż się wydaje, ponieważ karton zawierający etui do ładowania jest cięższy, a pojemności etui różnią się w zależności od modelu w danej grupie kamer. Pięć modeli kamer podaje pojemność etui, dwa podaje etui bez pojemności, trzy nie zawiera w ogóle wiersza dotyczącego etui, a V03 Pro jest opisany jako model całkowicie bez etui. Kupujący, który wyliczył transport przy założeniu, że wysyłka będzie w kartonie bez etui, zaniżył koszt transportu w przypadku większości gamy kamer.
Stosowanie należności celnych i podatków przy imporcie. Traktowanie produktu w postaci okularów i zasilacza sieciowego może się różnić, a obecność zasilacza w opakowaniu zmienia charakter przesyłki, a nie tylko ją powiększa. Nie publikujemy stawek ani nie dokonujemy ich szacowania; taką wartość należy uzyskać od agenta celnego dla konkretnego rynku docelowego i konkretnej przesyłki.
Dostawa ostatniej mili i dystrybucja wyspowa. To pozycja, która sprawia, że ekonomika regionalna różni się od pozostałych, i zarazem najtrudniejsza do uzyskania od dostawcy, ponieważ nie stanowi jego kosztu. Musi ją podać lokalny dystrybutor, który przedstawi ofertę, a jej wysokość zależy od rynku docelowego w sposób, którego nie ujawni pojedyncza średnia regionalna.
Koszt lokalnego przedstawiciela i rejestracji dla każdego rynku docelowego. Koszt stały związany z mianowaniem przedstawiciela w każdym kraju dla gamy o określonej liczbie produktów.
Porównanie dwóch planów dla rynków docelowych według jednej metody
Planowanie regionalne częściej zawodzi na etapie porównania niż na etapie badania, ponieważ dwie propozycje dotyczące tego samego regionu rzadko opierają się na tej samej metodzie. Jedna uwzględnia mianowanie przedstawiciela, a druga traktuje je jako koszt dystrybutora; jedna podaje transport do portu, a druga — dostawę pod drzwi; jedna zakłada jeden karton, a druga — osobny karton dla każdego kraju. Każda propozycja jest wewnętrznie logiczna, ale nie można ich porównać.
Rozwiązaniem jest ustalenie metody przed porównaniem wartości liczbowych. Metoda powinna obejmować cztery elementy, które zawsze zmieniają się razem: tę samą listę modeli, to samo założenie dotyczące kartonów, ten sam zakres transportu oraz takie samo ujęcie stałych kosztów lokalnych. Po ich wyrównaniu porównanie sprowadza się do porównania kosztu dostawy na jednostkę oraz czasu do pierwszej wysyłki, a to drugie często decyduje o kolejności działań, a nie pierwsze.
Warto przeprowadzić także drugie porównanie, które chroni cały program. Należy porównać otwarcie na dwa kraje z otwarciem na sześć krajów pod kątem całkowitego kosztu, a nie kosztu początkowego. Plan obejmujący sześć krajów wiąże się z wyższymi kosztami dokumentacji i projektów graficznych oraz daje sześć niezależnych możliwości opóźnienia. Plan otwierający dwa kraje i przygotowujący pozostałe cztery ma niższy koszt łączny w ciągu pierwszych dwóch kwartałów, a prowadzi do tego samego stanu końcowego, z tą różnicą, że przed pierwszą wysyłką tylko dwie rzeczy muszą się udać.
Gdy te cztery pozycje zostaną uwzględnione, całkowity koszt na jednostkę można porównać między rynkami docelowymi, podobnie jak poszczególne produkty między sobą. Kupujący, który porównuje jednostkowe ceny dostawców, znajdzie atrakcyjnie wyglądający rynek docelowy, a następnie odkryje, że transport i dostawa ostatniej mili pochłaniają marżę. Lista kontrolna weryfikacji certyfikacji to mechanizm kontrolny po stronie zakupów, który uzupełnia takie zestawienie, a sama gama znajduje się na stronie produktów gotowych do sprzedaży OEM.

Wybór kolejności uruchomienia: analiza przypadku
Wróćmy do scenariusza. Dystrybutor planuje gamę produktów dla Południowo-Wschodniej Azji w ciągu dwóch kwartałów, z sześcioma krajami na liście i pierwszą wysyłką zaplanowaną na koniec drugiego kwartału. Bez zastosowania odpowiedniej metody popełniłby trzy poniższe błędy, a każdy z nich warto wskazać, ponieważ wszystkie są częste.
Pierwszym błędem jest otwarcie wszystkich sześciu krajów w pierwszym kwartale. Prace nad zgodnością z przepisami prowadzi się na poziomie krajowym i są najwolniejsze spośród czterech kolumn. Realistyczny harmonogram zakłada otwarcie dwóch krajów w pierwszym kwartale — wybranych ze względu na gotowość dystrybutorów, a nie wielkość rynku — oraz przygotowanie materiałów graficznych i dokumentacji dla pozostałych czterech, aby były gotowe, gdy pierwsze dwa kraje uzyskają zgodność. Pierwsza wysyłka do dwóch krajów i druga do czterech to normalny rezultat; pierwsza wysyłka do sześciu krajów oznacza program z sześcioma niezależnymi szansami na niepowodzenie.
Drugim błędem jest wycenianie całej gamy na podstawie ceny jednostkowej. Po prawidłowym ustaleniu czterech pozycji kosztu dostawy zmienia się ranking kierunków, a w regionie z długimi odcinkami transportu lądowego różnica między najtańszym a najdroższym kierunkiem stanowi ułamek ceny jednostkowej, który jest wystarczająco duży, aby zdecydować o kolejności.
Trzecim błędem jest uwzględnienie modeli dla dzieci w pierwszym programie. Status certyfikacji tej kategorii nie jest podany w naszej dokumentacji, a ryzyko związane z deklaracjami jest w tej gamie najwyższe. To decyzja dla marki i lokalnego doradcy, a zespół ds. zakupów nie może jej podjąć, po prostu dodając model do zamówienia.
Rejestr, który prowadzi program
Program regionalny częściej nie powoduje problemów w żadnym z dwóch krajów, lecz w przestrzeni między nimi, a mechanizm jest zawsze taki sam: nierozwiązaną kwestię w pierwszym kraju zamyka osoba, która zakłada, że została zamknięta także w drugim. Rejestr zapobiega temu, dlatego w przypadku premiery regionalnej potrzebuje jednej dodatkowej kolumny, której nie wymaga program jednokrajowy: docelowego kraju, do którego należy dana pozycja, oraz krajów, które według założeń obejmuje.
Drugą zasadą jest to, że model dołącza do danego kierunku dopiero wtedy, gdy jego wiersz w macierzy tego kierunku jest zamknięty. Nie w pełni określony model stanowi ryzyko wysyłkowe opisane nazwą modelu i jest powodem, dla którego premiera regionalna kończy się gamą różniącą się od kraju do kraju w sposób, którego nikt nie zaprojektował.
Ten ostatni punkt ma konsekwencję handlową, którą warto wyraźnie przedstawić. Gama zróżnicowana zależnie od kraju oznacza inny zestaw jednostek magazynowych w każdym kraju, co zmienia minimalną wielkość zamówienia w danym kraju, a także liczbę materiałów graficznych. Kupujący, którzy tego oczekują, powinni uwzględnić to w wycenie; kupujący, którzy tego nie oczekują, powinni traktować to jako niepowodzenie, a nie jako strategię regionalną.
Przykład operacyjny daje macierz z sześcioma wierszami i około dwunastoma kolumnami, z których kolumny dotyczące wtyczki, języka i zgodności z przepisami zaczynają się od pustych pól uzupełnianych na podstawie pisemnego zapytania, natomiast kolumna transportowa jest uzupełniana ofertą lokalnego dystrybutora. Rezultatem jest pierwsza wysyłka do dwóch krajów, przygotowanie pozostałych czterech, plan materiałów graficznych w pięciu językach oraz rejestr otwartych kwestii wraz z osobami odpowiedzialnymi i terminami.
Wybór dla Azji Południowo-Wschodniej: granica prezentowanych informacji
Prezentowany przez nas zestaw dla tego regionu obejmuje te same parametry techniczne co w pozostałych przypadkach, dlatego warto, aby było jasne, jak dzieli się zakres informacji. Opisuje on parametry urządzeń: pojemności i liczbę ogniw, limity ładowania, interfejsy ładowania w dwudziestu czterech pozycjach, czasy pracy, stany obudowy, klasy rozdzielczości, wersje Bluetooth w czternastu pozycjach, dwa oznaczenia odporności na przenikanie oraz jedną masę. Nie mówi absolutnie nic o krajowych systemach zgodności z przepisami, standardach wtyczek, językach, agentach ani transporcie. To są właśnie kolumny macierzy, a każdą z nich trzeba uzupełnić informacjami spoza katalogu.
To granica informacji sprawia, że metoda działa. Katalog rzeczywiście bardzo dobrze informuje kupującego, które modele są dostatecznie dobrze udokumentowane, aby warto było wprowadzić je od razu w sześciu krajach, natomiast milczy niemal na wszystko, co sprawia, że region jest kosztowny. Kupujący, który prosi dostawcę o wersję radiową modelu z kamerą, robi coś, czego katalog nie jest w stanie dla niego zrobić; kupujący, który prosi lokalnego dystrybutora o wycenę kosztu dostawy końcowej, również robi coś, czego katalog nie jest w stanie dla niego zrobić. Oba pytania warto zadać przed pierwszym zamówieniem, ponieważ na rynku archipelagowym różnica między produktem, który dociera do klienta, a produktem, który dociera do portu, stanowi większość przedsiębiorstwa.
Następny krok: wybierz dwa kierunki zamiast sześciu, wskaż modele, których prezentowane wiersze są kompletne, i opracuj macierz, w której wtyczka, język, ścieżka uzyskania zgodności z przepisami i transport stanowią cztery kolumny wymagające uzupełnienia informacjami spoza zestawu. Dołącz do zapytania listę modeli i pozwól macierzy wskazać, który kraj powinien być pierwszy.



