Wniosek dotyczący technologii kamery w okularach AR, czyli kosztów okularów AR w porównaniu z ich wydajnością, jest nieprzyjemny, ale jednoznaczny: w tej kategorii nie można jeszcze kupić zmierzonej wydajności kamery, ponieważ niemal nikt jej nie publikuje — ani my, ani, na podstawie dostępnych dowodów, większość dostawców. Można natomiast oddzielić pozycje kosztowe, które kupują możliwości, od tych, które kupują jedynie liczbę, a następnie zdecydować, jakich możliwości naprawdę potrzebuje Twój produkt.
To rozróżnienie stanowi całą istotę argumentu. Możliwość można przetestować, a test można wpisać do zamówienia jako kryterium odbioru. Liczby nie można przetestować, ponieważ liczba bez metody nie jest pomiarem; jest twierdzeniem. Zapłacenie więcej za liczbę to najczęstszy sposób, w jaki program okularów z kamerą kończy się wyższą ceną i gorszym produktem, a jest to całkowicie możliwe do uniknięcia.
Technologia kamery w okularach AR: kompromisy na podstawie opublikowanych danych
Dwa rodzaje wydatków, z których tylko jeden można uzasadnić
Przeczytaj dowolną ofertę dotyczącą kamery, a pozycje kosztowe podzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa kupuje możliwość: klasę sensora, zestaw optyczny, projekt termiczny, potok przetwarzania w oprogramowaniu sprzętowym, konfigurację pamięci. Druga grupa kupuje liczbę: pojemność ogniwa, znamionowy czas pracy, pojemność etui. Pierwszą grupę można zweryfikować, ponieważ ktoś może ją zmierzyć. Drugiej grupy nie można zweryfikować, ponieważ nikt nie publikuje warunków, w jakich zmierzono daną wartość.
To rozróżnienie ma komercyjne konsekwencje, które łatwo przeoczyć. Kupujący, który płaci za możliwość, otrzymuje coś, co można uzasadnić, ponieważ protokół testowy jest przygotowy przed złożeniem zamówienia, a wynik jest egzekwowalny. Kupujący, który płaci za liczbę, otrzymuje wartość, której nie można porównać z konkurencyjną oferta opartą na tej samej logice, ponieważ obie wartości zmierzono w różnych warunkach, a żaden dostawca nie ujawni swoich.
Dlaczego opublikowane wiersze znajdują się po niewłaściwej stronie granicy
Praktycznie każdy wiersz, który publikujemy w katalogu dla klasy kamery, znajduje się po stronie liczb. Klasa rozdzielczości, czas ładowania, pojemność ogniwa, znamionowy czas pracy, pojemność etui i jedyna opublikowana masa to wszystkie wartości bez warunków. Wiersze dotyczące obrazowania, które powinny znajdować się po stronie możliwości — model sensora, pole widzenia, specyfikacja wideo, stan stabilizacji, działanie przy słabym oświetleniu i sposób działania pamięci — nie są publikowane dla żadnego modelu kamery w gamie.
Uczciwa interpretacja naszego własnego katalogu jest więc taka, że kupujący może porównać koszt, ale nie może jeszcze porównać wydajności na podstawie opublikowanych danych. Jedynym sposobem zamknięcia tej luki jest próbka zmierzona według kryteriów przygotowanych przez kupującego. Nie jest to skarga na katalog; to opis wyglądu kategorii, w której nie opublikowano żadnej podstawy odniesienia dla wydajności, i wskazanie, na co zespół ds. zakupów powinien skierować swój wysiłek.
Jak zmienia to kolejność zakupu
Jeśli wydajności nie można kupić, kolejność decyzji ulega odwróceniu. Zamiast oceniać produkt dostawcy, a następnie negocjować jego cenę, kupujący najpierw określa kryteria odbioru, pyta, jakie dowody dostawca może w stosunku do nich przedstawić, i traktuje cenę jako konsekwencję zakresu. Dwóch dostawców, którzy odpowiadają na to samo pytanie, można porównać. Dwóch dostawców, którzy odpowiadają na różne pytania, można porównać tylko na podstawie tych samych zasad, niezależnie od tego, co mówią ich ceny jednostkowe.

Co kupuje każda pozycja kosztowa i na co tylko pozornie daje
Pozycje, które kupują możliwość
Klasa sensora kupuje rozdzielczość na papierze: 8 MP w modelach V03 Pro i KY06, V03 i V06, MT6 i CY05, CY03 i MT5 oraz 13 MP w modelach L1 Pro, L2 Utral i S7. W rzeczywistości kupuje ona możliwości zależne od modelu sensora, którego nie publikujemy, a większa liczba pikseli przy małym rozmiarze piksela daje gorsze wyniki przy słabym oświetleniu niż mniejsza liczba przy dużym pikselu.
Optyka kupuje pole widzenia, które decyduje, czy produkt nadaje się w ogóle do nagrywania wideo z perspektywy pierwszej osoby. Nie jest publikowane dla żadnego modelu w naszej gamie.
Projekt termiczny kupuje możliwość ciągłego nagrywania — rejestrowania bez pogarszania obrazu lub ograniczania wydajności urządzenia w miarę jego nagrzewania. Nie jest publikowany dla żadnego modelu. Na platformach kamer to pozycja, która najbardziej wpływa na to, czy ciągłe nagrywanie działa zgodnie z opisem.
Pamięć kupuje pojemność i określa sposób przechowywania danych. Nie jest publikowana.
Oprogramowanie sprzętowe kupuje jakość potoku przetwarzania obrazu — przetwarzanie, a nie samo nagrywanie. To pozycja najmniej omawiana w tej kategorii i najczęściej odróżnia dwa produkty o identycznych opublikowanych specyfikacjach.
Pozycje, które kupują liczbę
Pojemność ogniwa podana na poziomie 220 mAh w modelach V03 i V03 Pro oraz MT5, 260 mAh w modelach KY06 i V06 oraz S7, 265 mAh w modelu MT6 oraz 290 mAh w modelach CY03, CY05, L2 Utral i L1 Pro. Zapewnia to czas pracy pod ciągłym obciążeniem, który według naszego katalogu wynosi około pięciu do ośmiu godzin, bez podania warunków testu.
Zadeklarowany czas pracy to wartość najczęściej przedstawiana tak, jakby była możliwością urządzenia. Czas pracy wynoszący około siedem godzin, bez podania obciążenia, temperatury ani trybu nagrywania, nie można porównać z czasem pracy od pięciu do ośmiu godzin oferowanym przez innego dostawcę, ponieważ opisują one różne eksperymenty.
Etui ładujące o pojemności podanej na poziomie 1400 mAh w modelach CY05, L1 Pro i CY03, 900 lub 1400 mAh w modelu L2 Utral oraz składanej pojemności 1200 mAh w modelu MT6. To najbardziej wyraźny w naszej ofercie przykład kosztu, który służy przede wszystkim budowaniu propozycji handlowej, a nie rozwiązaniu inżynieryjnego. Jest to również wybór konfiguracji, a nie stały koszt, ponieważ cztery modele kamer w ogóle nie publikują danych dotyczących etui ładującego.
Dwie kategorie, które plasują się pomiędzy
Kalibracja i testowanie oraz czas wyrównania pojedynczego egzemplarza plasują się pomiędzy dwiema grupami. Pozwalają uzyskać określoną funkcjonalność — spójne działanie różnych egzemplarzy — ale odbywa się to w fabryce, a nie w produkcie. Oznacza to, że kupujący musi o to zapytać, zamiast zobaczyć te informacje w karcie katalogowej. Dostawca stosujący rzeczywisty proces kalibracji i dostawca wykonujący jedynie kontrolę wizualną produkują egzemplarze, które na półce wyglądają identycznie, lecz w zamówieniu liczącym tysiąc sztuk zachowują się inaczej, a tylko jeden z tych dostawców jest w stanie wcześniej wyjaśnić tę różnicę.
Zestawienie opublikowanych wartości dla obu klas kamer
Jak interpretować tabelę bez wyciągania z niej wniosków
Obie klasy są do siebie bliskie w zakresie parametrów elektrycznych i to jest pierwszy użyteczny wniosek. Grupa 8 MP obejmuje osiem modeli o pojemności od 220 mAh do 290 mAh, a grupa 13 MP — trzy modele o pojemności od 260 mAh do 290 mAh. Deklarowane przedziały czasu pracy niemal całkowicie się pokrywają. Czas ładowania każdego modelu w obu klasach wynosi dwie godziny lub mniej. Innymi słowy, wybór klasy jest decyzją dotyczącą obrazu, a nie zasilania, co jest wygodne dla kupującego, ponieważ oznacza, że kwestia rozszerzenia sprowadza się do jednego pytania dotyczącego dalszego przetwarzania obrazu.
Drugi użyteczny wniosek dotyczy identycznych wartości. W obu klasach brakuje danych dotyczących modelu sensora, pola widzenia, specyfikacji wideo, stabilizacji i sposobu przechowywania nagrań. Brakuje również informacji o wadze klatki dla dwóch spośród trzech modeli 13 MP. Cokolwiek kupujący płaci, wybierając między klasami, nie jest dostępem do lepszych opublikowanych danych.
Miejsca, w których klasy naprawdę się różnią
Różnią się w trzech widocznych aspektach. Grupa 13 MP jest mniejsza — trzy modele wobec ośmiu — co ma znaczenie dla marki, która planuje minimalną liczbę zamówień w każdej konfiguracji w całej ofercie. Model L2 Utral publikuje dwie opcje etui i ma na stronie katalogowej oznaczenie interfejsu ładowania Type-C, natomiast jego odpowiednik w tej samej klasie, L1 Pro, publikuje jedną opcję etui i nie wskazuje w ogóle interfejsu ładowania. Grupa 13 MP obejmuje również model S7, jeden z zaledwie dwóch modeli kamer w całym katalogu opublikowanych z klasą IP54, obok modelu V06 z grupy 8 MP.
Dla kupującego, którego kanał porównuje rozdzielczość na stronie oferty, różnica między klasami jest jedyną różnicą, jaką klient zawsze zobaczy. Dla kupującego, którego kanał sprzedaje nagrania, a nie specyfikacje, różnica między klasami jest najmniej istotna ze wszystkich różnic, które mają znaczenie.

Czy klasa 13 MP zasługuje na swoje miejsce w Państwa kanale
Cztery pytania, które o tym decydują i które nie mają charakteru technicznego
Dodatkowe piksele mają zastosowanie tylko wtedy, gdy klient przycina obraz, drukuje go w dużym formacie lub obsługuje klienta, który określa wymaganą rozdzielczość. Jeśli ograniczeniem obrazu jest światło, a nie szczegółowość, dodatkowe piksele zwiększają szum zamiast szczegółowości, a kupujący, który za nie płaci, nabywa gorszy obraz po wyższej cenie. Jeśli kanał porównuje rozdzielczość w ofercie, wybór klasy jest decyzją dotyczącą ekspozycji w sklepie, a nie obrazu, dlatego powinien opierać się na cenie i sposobie prezentacji porównania klientowi. Jeśli zaś przedział cen detalicznych jest wąski, kanał powinien sam określić klasę, zamiast uzależniać tego wyboru od karty produktu.
Żadne z tych czterech pytań nie jest rozstrzygane przez model czujnika, ponieważ taki model nie istnieje. Wynikają one z tego, jak klient wykorzysta plik. To informacja, którą nabywca już posiada, a której nie ma w karcie danych.
Kompromis, który warto wynegocjować, a nie poziom, który należy wybrać
Wybór poziomu jest w dużej mierze decyzją cenową, gdy obciążenie jest już znane. Kompromis wart negocjacji jest inny: program okularów z kamerą kosztuje więcej niż program audio ze względu na oprawkę, oprzyrządowanie i linię produkcyjną, a to właśnie w tych obszarach zobowiązanie do określonej liczby konfiguracji i wolumenu pozwala uzyskać realne korzyści. Nabywca, który zdecydował, że obciążenie wymaga danego poziomu, może następnie wynegocjować konfigurację obudowy, rundy prac nad grafiką, liczbę rynków i minimalną wielkość zamówienia dla każdej konfiguracji, pozostawiając czujnik bez zmian, ponieważ po wybraniu platformy jest on stałym elementem konstrukcji.
Przykładowe porównanie: ten sam kanał, dwa poziomy, jedna decyzja
Jest to scenariusz hipotetyczny, a nie projekt klienta. Ma na celu przedstawienie kolejności decyzji, a nie opisanie rezultatu.
Załóżmy, że europejska marka sprzedaje już produkt w postaci okularów audio z Bluetooth na czterech rynkach i ma w swojej ofercie istniejącą platformę kamerową, której jeszcze nie wprowadziła na rynek. Menedżer produktu chce złożyć pierwsze zamówienie na okulary z kamerą, kanał sprzedaży oczekuje oferty porównującej produkt z modelem audio, a przedział cen detalicznych jest ustalony. Pytaniem wewnętrznym jest, od jakiego poziomu rozpocząć, a uczciwa odpowiedź brzmi: kwestia poziomu jest ostatnia do rozstrzygnięcia.
Krok pierwszy: obciążenie. Klienci kanału to technicy serwisowi w terenie, którzy nagrywają krótkie materiały wideo do załączania do zlecenia serwisowego, oraz mniejsza grupa nabywców detalicznych, którzy chcą zdjęcia do ofert. Materiały są krótkie, nagrywane w pomieszczeniach i oglądane przez współpracownika, a nie publikowane. Z tego wynikają dwa wnioski. Parametrem decydującym nie jest rozdzielczość, lecz pole widzenia i sposób przesyłania danych, ponieważ technik, który nie widzi panelu lub nie może przesłać materiału z urządzenia, nie odniesie z produktu żadnej korzyści. Dodatkowe piksele w drugim poziomie nie mają więc zastosowania.
Krok drugi: dane. Wstępna lista marki opiera się na opublikowanych wierszach, co ogranicza jedenastę modeli kamer do konfiguracji obudów i interfejsów ładowania, które marka jest gotowa wspierać komercyjnie. Następnie marka zwraca się do dwóch dostawców z pisemnym żądaniem udostępnienia sześciu wierszy dotyczących obrazowania, w tym samym formacie. Odpowiedzi znacząco się różnią. Jeden dostawca podaje numer części czujnika i pole widzenia wraz z określoną konwencją. Drugi podaje opis pola widzenia bez konwencji i w ogóle nie podaje numeru części czujnika. Ta rozbieżność jest bardziej informacyjna niż jakakolwiek cena jednostkowa, ponieważ pokazuje marki, którego dostawcę można przetestować, a którego można jedynie opisać.
Krok trzeci: kryteria. Zanim dotrą próbki, marka formułuje pięć kryteriów akceptacji: minimalne pole widzenia w wskazanej konwencji, minimalną użyteczną liczbę klatek na sekundę podczas chodzenia, maksymalne opóźnienie przechwytywania, porównanie obrazu z wzorcowym egzemplarzem oraz zachowanie urządzenia po wyczerpaniu pamięci. Kryteria te są dołączane do projektu zamówienia zakupowego przed omówieniem cen z którymkolwiek dostawcą. To właśnie sprawia, że rozmowa dotyczy produktu, a nie ceny.
Krok czwarty: porównanie cen. Obie oferty można już ze sobą porównać, ponieważ odpowiadają na te same kryteria i w obu przypadkach ceny są rozdzielone na elektronikę, oprzyrządowanie i linię produkcyjną. Pozostała różnica jest wyjaśniona, a nie zagadkowa: to konsekwencja zastosowania ramki i oprzyrządowania wynikająca z modułu kamery, którą marka może teraz zobaczyć, ponieważ dostawca przedstawił ją osobno. Marka przenosi dźwięk negocjacyjny na minimalną wielkość zamówienia dla każdej konfiguracji oraz rundy prac nad grafiką, pozostawiając czujnik bez zmian.
Krok piąty: poziom. Po ustaleniu obciążenia decyzja dotycząca poziomu wynika z danych. Dodatkowe piksele nie mają zastosowania w krótkim materialie nagranym w pomieszczeniu i oglądanym przez współpracownika, dlatego oferta rozpoczyna się od poziomu 8 MP, a modele 13 MP są zarezerwowane dla kanału, który ostatecznie będzie publikował duże zdjęcia. Marka nie wybrała poziomu na podstawie tabeli porównawczej. Wybrała go dlatego, że obciążenie sprawiło, że jeden z poziomów byłby zbędny.
Krok szósty, treść oferty. Ogłoszenie deklaruje to, co marka może udokumentować: opublikowaną klasę rozdzielczości, przedział czasu działania, konfigurację etui i interfejs. Nie deklaruje pola widzenia w stopniach, ponieważ ta wartość nie jest opublikowana w katalogu, z którego korzysta kupujący, ani wydajności w słabym oświetleniu, ponieważ nie dostępne są żadne pomiary. Kupujący tworzy ogłoszenie na podstawie faktycznie posiadanych dowodów, czyli w sposób, który zaakceptuje osoba weryfikująca zgodność z przepisami, a klient nie będzie rozczarowany.
Rezultatem tego przeglądu jest tańsza pierwsza kolejność, niż dałaby 13 MP na starcie, węższy zakres deklaracji oraz dokument decyzyjny, który wyjaśnia się sam. Warto przenieść do następnego programu jedną myśl: rozstrzygająca nigdy nie była klasa techniczna. Obciążenie użytkowe.

Pisanie kryteriów akceptacji, gdy nie można kupić wartości wydajnościowej
Pięć kryteriów zastępujących deklarację wydajności
Każde z nich zamyka wiersz pozostawiony otwartym w katalogu i zostało sformułowane tak, aby można było je rozstrzygnąć pomiarem.
- Minimalne pole widzenia, zgodne z nazwanym standardem, zmierzone na otrzymanych egzemplarzach. Bez wskazania standardu pomiaru nie można porównać z niczym.
- Minimalna użyteczna liczba klatek na sekundę podczas chodzenia użytkownika. To kryterium odróżnia produkt z kamerą od produktu przeznaczonego do zdjęć nieruchomych i jest testem, a nie opinią.
- Maksymalne opóźnienie przechwycenia, w milisekundach, od naciśnięcia przycisku sterowania do zapisania pliku.
- Obraz porównany z egzemplarzem referencyjnym, a nie z deklaracją. Porównanie na równych zasadach w tej samej scenie, w tym samym momencie i przy tym samym oświetleniu, ocenione przez osobę, która będzie korzystać z wyniku.
- Zaobserwowane, a nie opisane zachowanie po wyczerpaniu pamięci. Należy celowo wypełnić pamięć i zarejestrować, co się wydarzy, ponieważ ciche zatrzymanie działania jest najczęstszą możliwą do uniknięcia przyczyną zwrotów w tej kategorii.
Dlaczego kryteria muszą mieć pierwszeństwo przed własnymi wartościami dostawcy
Powodem jest wzorzec, który często powraca w tej kategorii. Wartość z arkusza danych dostawcy i własny pomiar kupującego częściej się ze sobą nie zgadzają niż zgadzają, ponieważ wartość z arkusza danych pochodzi z warunków laboratoryjnych, a pomiar kupującego — z warunków rzeczywistego użytkowania. Gdy dochodzi do rozbieżności, należy rozstrzygnąć ją czymś ustalonym z góry, a jedynym dokumentem, który może tego dokonać, jest zamówienie zakupowe.
Samo zapisanie kryteriów sprawia również, że oferta staje się porównywalna. Dostawca, który odpowiada na pięć konkretnych pytań pięcioma konkretnymi pomiarami, opisuje produkt o przewidywalnym działaniu, natomiast dostawca, który nie jest w stanie tego zrobić, opisuje produkt, którego zachowanie zostanie odkryte w kanale sprzedaży, na koszt kupującego, na rynku, za który kupujący zapłacił.
Jeden praktyczny szczegół ma większe znaczenie, niż kupujący oczekują: kryteria muszą wskazywać egzemplarze, których dotyczą. Pomiar wykonany na egzemplarzu próbnym opisuje ten egzemplarz, a zespół zakupów, który nigdy nie określi liczby próbek, stwierdzi, że wyniku nie można zastosować do dostawy, którą miał chronić.
Granica między deklaracją zmierzoną a wiarygodną
Opublikujemy rozdzielczość, pojemność, czas działania, czas ładowania, interfejs i pojemność etui dokładnie zgodnie z naszą dokumentacją. Nie przypisujemy żadnej z dwóch klas kamer modelu czujnika, pola widzenia ani specyfikacji wideo, ponieważ bez zmierzonych danych powstałoby porównanie, które wygląda na rozstrzygające, ale takie nie jest.
W naszym katalogu dwadzieścia osiem modeli, a jedenaście należy do rodziny kamer. Dla żadnego z nich nie opublikowano modelu czujnika, pola widzenia, rozdzielczości wideo ani liczby klatek na sekundę, stabilizacji, wartości dotyczącej pracy w słabym oświetleniu, pojemności pamięci, zachowania przy nadpisywaniu ani metody eksportu. Masa egzemplarza jest opublikowana tylko dla jednego modelu w całej gamie — MT6 o masie 158 g dla zestawu okularów wraz z baterią i kamerą, bez składanego etui do ładowania.
Kto potrafi wskazać, która klasa jest lepsza dla danego zastosowania, bez informacji o modelu czujnika i egzemplarzu próbnym, opisuje preferencję, a nie pomiar. Wolimy pomóc w zaprojektowaniu egzemplarza próbnego, który pozwoli to rozstrzygnąć. Informacje o obrazowaniu znajdują się w sekcji kamera i obrazowanie, logika wyboru klasy jest opisana w sekcji aspekty modernizacji technologii kamer, a platformy znajdziesz na stronie gamy okularów z kamerą AI.
Powiązane lektury
- Wybór między dwiema klasami — aspekty modernizacji technologii kamer
- Deklaracje bez dowodów — mity dotyczące technologii kamer
- Rozstrzygnięcie na egzemplarze próbnym — ocena egzemplarzy próbnych
Napisz, co planujesz filmować, a my wskażemy, które dane możemy potwierdzić, a które wymagają egzemplarza próbnego.



