Ładowanie rzadko pojawia się w harmonogramie dostawy samodzielnie i właśnie na tym polega problem. Jest powiązane z ogniwem, etui, złączem, ładowarką i projektem opakowania, a każdy z tych elementów ma inny czas realizacji, inne minimalne zamówienie i inny zestaw etapów zatwierdzania. Kupujący, który pyta o „czas realizacji”, otrzymuje liczbę dotyczącą elektroniki, a pozostałą część ustaleń odkrywa później, zwykle w tygodniu, w którym należy przekazać projekt graficzny.
Przydatne pytanie nie brzmi, ile trwa realizacja produktu. Ważne jest, która część układu ładowania znajduje się na ścieżce krytycznej oraz do ilu konfiguracji tego układu zobowiązał się program. Linia kamer okularowych z etui i dwoma opublikowanymi pojemnościami etui ma inny harmonogram niż ten sam produkt z jedną pojemnością, a różnica ta nie jest widoczna w żadnej cenie jednostkowej.
Nasz katalog nie publikuje czasów realizacji, dlatego warto od razu wyjaśnić powód: czas realizacji jest ustalany indywidualnie dla każdej oferty, w odniesieniu do konkretnej konfiguracji, konkretnej wielkości zamówienia i konkretnej ścieżki zatwierdzania. Możemy natomiast wskazać elementy, które go wyznaczają, oraz poinformować, które z nich kupujący kontroluje.
Ładowanie inteligentnych okularów: położenie harmonogramu przy uwzględnieniu etui
Pięć elementów znajduje się na ścieżce krytycznej układu ładowania i nie wszystkie podlegają tak samo negocjacjom.
Ogniwo. Jest to komponent kupowany, podlegający alokacji, i to element, który najczęściej można zastąpić pod presją — a zarazem element, którego zastąpienie unieważnia dokument transportowy i może sprawić, że plik zgodności produktu przestanie opisywać wysyłany towar. Wybór ogniwa musi więc zostać zamknięty jako pierwszy, a nie ostatni.
Etui. Jeśli etui znajduje się na liście materiałowej, wiąże się z nim własne oprzyrządowanie obudowy, własne ogniwo, własny dokument transportowy i własny projekt graficzny. Składane etui MT6 wymaga zawiasu, czyli połączenia mechanicznego odrębnego procesu produkcyjnego i odrębnych prac tolerancyjnych. Etui do L1 Pro i CY03 jest natomiast sztywne, o pojemności 1400 mAh, a w przypadku CY05 i L2 Utral podawane pojemności wynoszą odpowiednio 1400 mAh oraz 900/1400 mAh, co oznacza, że jedna nazwa modelu opisuje dwie różne konfiguracje etui.
Interfejs ładowania. Styki kontaktowe, zespół magnetyczny i gniazdo Type-C są elementami oprzyrządowania znajdującymi się w produkcie, a nie obok niego. Należą do własnego oprzyrządowania produktu, dlatego podlegają temu samemu harmonogramowi co oprawka, a zmiana interfejsu oznacza zmianę oprzyrządowania, a nie wymianę komponentu.
Ładowarka i kabel. Jeśli w zestawie znajduje się zasilacz, oznacza to drugą ścieżkę zatwierdzania, drugi zestaw deklaracji opakowaniowych i odrębny łańcuch dostaw. To element, który najczęściej pomijany jest w rozmowach o harmonogramie i najczęściej ujawniany zbyt późno.
Projekt graficzny opakowania. Na pudełku należy zadeklarować pojemność etui, zawartość baterii i sposób ładowania, a jeśli pojemność etui jest podawana w dwóch wariantach, projekt musi obejmować dwie wersje. Projekt graficzny jest zwykle zatwierdzany jako ostatni i zwykle to on powoduje konieczność ponownego druku.
| Element ścieżki krytycznej | Co ze sobą wnosi | Co ogranicza | Kto nad tym kontroluje |
|---|---|---|---|
| Wybór ogniwa | Samo ogniwo i dokument transportowy | Rozpoczęcie harmonogramu i ważność dokumentacji | Fabryka, przy zatwierdzeniu oznaczenia przez kupującego |
| Etui do ładowania | Oprzyrządowanie obudowy, drugie ogniwo, drugi dokument, drugi projekt graficzny | Liczbę konfiguracji i wariantów opakowania | Kupujący, poprzez decyzję o konfiguracji |
| Interfejs ładowania | Oprzyrządowanie produktu, magnes lub gniazdo | Datę gotowości pierwszej próbnej sztuki | Fabryka |
| Ładowarka w zestawie | Drugą ścieżkę zatwierdzania i drugi łańcuch dostaw | Linie akcesoriów i zawartość pudełka | Kupujący |
| Projekt graficzny opakowania | Deklaracje dotyczące pojemności, baterii i ładowania | Ryzyko ponownego druku i datę wejścia na rynek | Kupujący, przy wsparciu fabryki w przygotowaniu projektu graficznego |
Pięć pytań porządkujących rozmowę o czasie realizacji ładowania
Należy zadać te pytania przed przyjęciem oferty, ponieważ każde z nich albo zmienia datę, albo wyjaśnia, dlaczego data nie może zostać zmieniona.
-
Jakie jest oznaczenie ogniwa i czy zostało ono alokowane do tego programu, a nie przechowywane w zapasach ogólnych? Ogniwo przechowywane w zapasach ogólnych ma określoną datę; ogniwo alokowane do programu wiąże się z zobowiązaniem. Różnicy tej nie widać w cenie.
-
Ile konfiguracji powstaje w wyniku układu ładowania? Należy je wymienić. W przypadku L2 Utral pojemność etui podawana jest jako 900/1400 mAh, więc jedna nazwa modelu oznacza dwie konfiguracje, a każda z nich ma własne minimalne zamówienie, własny projekt graficzny i własny stan magazynowy.
-
Jaką ścieżkę zatwierdzania ma dostarczana ładowarka i kto za nią odpowiada? Jeśli ładowarka jest wysyłana w zestawie, należy zapytać, który dokument jej dotyczy, ponieważ ten dokument ma własny czas realizacji, który nie jest czasem realizacji produktu.
-
Ile rund akceptacji projektu graficznego jest przewidzianych i ile rund obejmuje podany harmonogram? Każda runda trwa tydzień. Jeśli liczba rund nie jest określona, w praktyce jest nieograniczona.
-
Co zmienia datę, a co nie? Dostawca, który potrafi wskazać trzy lub cztery elementy wpływające na datę, informuje, że zamodelował harmonogram. Dostawca, który odpowiada „to zależy od ilości”, informuje, że data jest funkcją wielkości zamówienia, a nie poszczególnych części.
Pozycje dotyczące ładowania, które wydłużają termin dostawy
Opublikowane pozycje katalogu wpływają bezpośrednio na harmonogram, choć nie wynika to jednoznacznie ze specyfikacji technicznej.
Pozycje bez opublikowanego interfejsu tworzą zależność od wyceny. CY03, L1 Pro, MT6 i CY05 nie publikują żadnego interfejsu ładowania. Dopónie nie otrzymamy odpowiedzi na piśmie, fabryka nie będzie w stanie wycenić opracowania narzędzi do interfejsu, a termin dostawy pierwszego egzemplarza dla tych czterech modeli jest w istocie oczekiwaniem na odpowiedź. W specyfikacji technicznej pozycja ta wygląda na pustą, a w harmonogramie — na lukę.
Pozycje z dwiema opublikowanymi pojemnościami etui tworzą zależność od konfiguracji. Publikacja pojemności 900/1400 mAh dla L2 Utral oznacza, że opracowanie narzędzi do etui, projekt etui i minimalna liczba sztuk etui pozostają nierozstrzygnięte, dopóki kupujący nie wybierze jednej opcji. Kupujący, który prosi o cenę „L2 Utral”, w istocie pyta o cenę dwóch programów.
Pozycje z etui bez opublikowanej pojemności tworzą zależność od dokumentów. KY06 i MT5 są publikowane jako okulary z ładowaniem magnetycznym i etui do ładowania, ale pojemność etui nie jest opublikowana dla żadnego z tych modeli. Oznacza to, że na podstawie katalogu nie można ustalić kosztu transportu, opakowania ani deklaracji baterii dla tych dwóch modeli, co dodaje niewielki, ale rzeczywisty zestaw zadań do procesu poprzedzającego produkcję.
Pozycje z najkrótszym opublikowanym czasem ładowania nie są dostarczane najszybciej. D17 i ZH12 publikują ~1 h, a wszystkie pozostałe modele — ≤2 h. Czas ładowania zależy od ogniwa i obwodu elektronicznego, a nie od harmonogramu dostawy, dlatego utożsamienie najszybciej ładowanej pozycji z najszybciej dostarczaną jest błędem logicznym. Szybkość dostawy zależy od alokacji mocy produkcyjnych, opracowania narzędzi i dokumentacji, z których żadna nie jest przedstawiona w danych dotyczących czasu ładowania.
Harmonogram handlowy ma własne zależności. Zaliczka warunkuje opracowanie narzędzi, a opracowanie narzędzi — termin pierwszego egzemplarza. Zamówienie próbne zwykle jest ostatnim elementem sekwencji, a bardzo często stanowi podstawę planowanego terminu premiery, więc opóźnienie zamówienia próbnego wpływa nie tylko na termin otrzymania próbek, lecz także na datę, na którą oczekuje kanał sprzedaży. Należy dowiedzieć się, kiedy należy zapłacić zaliczkę, co obejmuje zamówienie próbne oraz czy próbki pochodzą z narzędzi produkcyjnych, czy z pierwszej partii poprzedzającej produkcję. Próbka wykonana na oddzielnym uchwycie może przejść test akceptacyjny, którego nie przeszedłby egzemplarz produkcyjny.
Procedura zatwierdzenia jest szóstym elementem i zwykle pozostaje niewidoczna, ponieważ nikt nie jest za nią odpowiedzialny. Rozwiązanie z ładowaniem, w którym do zestawu dołączana jest ładowarka, wymaga drugiego dokumentu z własnym terminem realizacji, a program, który nigdy wcześniej nie przeszedł tą procedurę, przyjmie termin realizacji jako zerowy. Należy dowiedzieć się, jaka jest procedura zatwierdzenia, ile trwa jej realizacja oraz kto po stronie dostawcy ją rozpoczyna. Procedura, o której wie tylko jedna osoba, nie zostanie rozpoczęta.

Jak decyzja o pojemności etui mnoży liczbę konfiguracji
Mnożenie liczby konfiguracji jest elementem programu ładowania, który najczęściej zaskakuje kupującego już przy pierwszej wycenie, dlatego warto uwzględnić je w planie przed złożeniem zamówienia, a nie po nim.
Zacznijmy od jednego modelu. Dodanie etui do ładowania sprawia, że produkt obejmuje dwie konfiguracje, jeśli etui opublikowano z dwiema pojemnościami. Powstają też co najmniej dwie wersje projektu opakowania, niezależnie od tego, czy pojemność etui się różni, ponieważ pudełko musi uwzględniać etui i deklarację baterii. Dodanie ładowarki do zestawu oznacza osobną pozycję akcesoriów, z własną zawartością opakowania i własnym dokumentem. Dodanie drugiego wariantu kolorystycznego powoduje powtórzenie wszystkich tych kombinacji.
Ten wykres przedstawia obliczenia w formie handlowej: jeden model, jedna pojemność etui i brak ładowarki to jedna konfiguracja. Ten sam model z dwiema opublikowanymi pojemnościami etui oznacza dwie konfiguracje i dwie wersje projektu opakowania. Dodanie ładowarki do zestawu tworzy dodatkową pozycję akcesoriów. Dodanie drugiej pojemności etui i ładowarki mnoży zarówno zakres prac nad projektem opakowania, jak i minimalne zobowiązanie, ponieważ każda konfiguracja ma własne minimum, a każdą wersję projektu opakowania trzeba wyprodukować, przechowywać, a ostatecznie zutrzymać.
Praktyczna konsekwencja jest taka, że najtańsza konfiguracja rzadko jest tą z największą liczbą opcji. Kupujący, który wybiera jedną pojemność etui i dostarcza ładowarkę osobno — lub odwrotnie — ogranicza liczbę projektów opakowania i minimalne wielkości zamówień. Kupujący, który zobowiązuje się do wszystkich opcji, płaci za ich liczbę w zakresie projektów opakowania, zapasów i czasu realizacji, ale nie otrzymuje nic dodatkowego, chyba że kanał sprzedaży rzeczywiście potrzebuje możliwości wyboru.
W tej kategorii minimalne zamówienie ma większe znaczenie niż w większości innych kategorii, ponieważ minimalna wielkość dotyczy każdej konfiguracji, a nie całego modelu. Program z dwiema pojemnościami etui i dwiema wersjami projektu graficznego może skutkować czterema odrębnymi minimalnymi zobowiązaniami, a obliczenia ofertowe zwykle opierają się na wartości łącznej, a nie na czterech pojedynczych wartościach. Przed zaakceptowaniem oferty należy poprosić o rozbicie minimalnych wielkości zamówienia według konfiguracji oraz o informację, co stanie się z gotowym zapasem, jeśli jedna konfiguracja zostanie wycofana. Odpowiedź na drugie pytanie decyduje o tym, czy dodatkowa konfiguracja była warta wdrożenia.
Jeszcze jedna kwestia dotycząca zamówień powtórnych, ponieważ to najczęstszy sposób zaburzenia harmonogramu, którego nikt świadomie nie planuje. Zamówienie powtórne o innej pojemności etui, innym interfejsie lub innym ładowarce nie jest zamówieniem powtórnym; jest nową konfiguracją z nowym minimum zamówienia, nowym projektem graficznym i nowym zestawem dokumentów, a zwykle dociera z harmonogramem produkcji zakładającym, że jest to poprzednia konfiguracja. Program, który przewiduje zmianę sposobu ładowania w trakcie swojego cyklu życia, powinien ustalić to od razu, na poziomie umowy, zamiast odkrywać ten problem przy drugim zamówieniu.

Przykład praktyczny: marka dodająca zestaw etui do premiery na wiosnę
To hipotetyczny przypadek, a nie projekt klienta. Opisano go w celu zilustrowania kolejności podejmowania decyzji, a nie przedstawienia rezultatu.
Załóżmy, że marka ma już linię okularów z kamerą dostępną w kanałach detalicznych i dodaje do niej zestaw z etui ładowającym na premierę na wiosnę. Marka ma datę premiery, budżet na projekt graficzny jednej wersji opakowania oraz plik zgodności z przepisami, który trzeba rozszerzyć, a nie tworzyć od podstaw.
Krok pierwszy: decyzja dotycząca konfiguracji. Marka ustala najpierw liczbę wariantów pojemności etui, ponieważ to decyzja, która mnoży pozostałe. Na premierę wybiera jedną pojemność, a drugą zostawia jako późniejszy wariant cenowy. Ta jedna decyzja eliminuje jedną wersję projektu graficznego, ogranicza liczbę pytań dotyczących narzędzi i zmniejsza o połowę liczbę konfiguracji.
Krok drugi: pozycja bez odpowiedzi. Modele kandydujące to modele z okularami z kamerą i etui, a cztery z nich nie podają interfejsu ładowania. Marka prosi o wskazanie interfejsu w formie pisemnej dla każdego z nich, zanim zaakceptuje ofertę, a odpowiedzi wpływają razem z ofertą, a nie po jej otrzymaniu. Do czasu ich uzyskania data pierwszej próbnej sztuki dla tych modeli nie stanowi zobowiązania.
Krok trzeci: decyzja dotycząca ładowarki. Marka pyta, czy do pudełka dołączany jest zasilacz. Odpowiedź brzmi, że dołączany jest kabel, ale nie zasilacz, co oznacza prostą linię akcesoriów. Mimo to marka wpisuje tę informację do zamówienia, ponieważ kabel, który został założony, a nie wskazany, to kabel, którym czasem brakuje.
Krok czwarty: ogniwo. Marka pyta, które ogniwo zostaje przydzielone do programu, i potwierdza jego oznaczenie na podstawie podsumowania transportowego. Ogniwo jest elementem o najwcześniejszej zależności, dlatego zamyka je jako pierwsze, nawet jeśli nie jest omawiane podczas spotkań dotyczących premiery.
Krok piąty: projekt graficzny. Na opakowaniu podano pojemność etui, deklarację baterii i sposób ładowania, a marka zatwierdza jedną wersję projektu graficznego. W ofercie marka określa również liczbę rund poprawek projektu graficznego, ponieważ nieokreślona liczba rund oznacza nieograniczoną liczbę rund.
Krok szósty: harmonogram. Marka tworzy harmonogram na podstawie łańcucha zależności, a nie deklarowanego przez fabrykę końcowego terminu: najpierw ogniwo, następnie narzędzia do obsługi interfejsu, potem pierwsza próbna sztuka, następnie montaż etui i projekt graficzny prowadzone równolegle, następnie dokument transportowy dla ogniwa etui, a na końcu wysyłka. Data, którą marka zobowiązuje się dotrzymać w kanale sprzedaży, wynika z tego łańcucha, a dostawca jest proszony o potwierdzenie każdego ogniwa.
Rezultatem jest premiera z jedną konfiguracją, jedną wersją projektu graficznego i harmonogramem bez żadnej zależności, za którą nie odpowiada określona osoba. Nic z tego nie było widoczne w cenie jednostkowej, a decyzja o pojemności etui podjęta na początku zaoszczędziła więcej czasu niż jakiekolwiek późniejsze negocjacje.

Co publikujemy na temat czasu realizacji ładowania i o co musi zapytać kupujący
W odniesieniu do ładowania i harmonogramu nie publikujemy czasów realizacji i wolimy wyjaśnić dlaczego, niż podawać wartość, która byłaby błędna w przypadku większości ofert, do których ją zastosowano. Czas realizacji w tej kategorii zależy od przydziału ogniwa, gotowości narzędzi, liczby konfiguracji, procesu zatwierdzania i wolumenu, dlatego jeden numer katalogowy uwzględniający wszystkie te czynniki byłby nieprawidłowy dla każdego z nich. Czas realizacji podajemy w indywidualnej ofercie dla konkretnej, wskazanej konfiguracji.
Możemy ujawnić strukturę ograniczeń, a dokładnie przedstawiają ją powyższa tabela i wykres: które elementy znajdują się na ścieżce krytycznej, które decyzje mnożą warianty konfiguracji oraz które wiersze katalogu tworzą zależność, którą trzeba zamknąć przed zatwierdzeniem terminu. Publikujemy interfejs ładowania dla 24 z 28 wierszy, pozostawiając cztery puste; publikujemy pojemność etui dla pięciu wierszy oraz dwa wiersze dotyczące etui bez podanej pojemności; nie publikujemy kosztów oprzyrządowania, NRE, wartości minimalnych ani przedziałów cenowych, ponieważ żadne z tych danych nie występują w publikowanych materiałach.
Co można negocjować. Liczbę wariantów konfiguracji, minimalną wartość dla każdego wariantu, liczbę rund projektowych, listę akcesoriów, liczbę wersji opakowania oraz harmonogram płatności i dostaw. Kupujący, który zmniejszy liczbę wariantów konfiguracji przed akceptacją oferty, negocjuje skuteczniej niż osoba negocjująca cenę jednostkową po jej zaakceptowaniu.
Czego nie można negocjować. Kosztu certyfikacji ani czasu jej trwania, które są ustalone dla każdej rodziny produktów, ani fizycznego czasu realizacji zamówionego ogniwa, który zależy od przydziału, a nie od negocjacji. Warto wcześnie zrozumieć ścieżkę customizacji, ponieważ rozwiązanie dotyczące ładowania, które zmienia etui, interfejs lub opakowanie, stanowi zapytanie o customizację, a nie zamówienie katalogowe, a obie te ścieżki podlegają odrębnym harmonogramom.
O co kupujący powinien poprosić w ofercie — lista jest krótka i taka sama niezależnie od fabryki, która na nią odpowie: nazwy wariantów konfiguracji wraz z wartością minimalną dla każdego z nich, oznaczenie ogniwa wraz z podstawą przydziału, liczbę rund projektowych i treść materiałów projektowych, listę akcesoriów, przewidywany termin zamknięcia każdego ogniwa łańcucha oraz listę czynników, które mogą wpłynąć na termin. Dostawca, który udziela odpowiedzi na wszystkie sześć punktów, zamodelował program. Dostawca, który podaje jedynie główny termin, przekazał jedynie wartość, którą można byłoby uzyskać z cennika, a termin ten nie będzie utrzymany wraz ze zmianami w programie.
Warunki, które należy wpisać do harmonogramu. Wpisz do zamówienia oznaczenie ogniwa i podstawę przydziału. Wpisz liczbę wariantów konfiguracji wraz z nazwą każdego z nich. Wpisz liczbę rund projektowych i treść materiałów projektowych. Wpisz listę akcesoriów. Wpisz stan naładowania przesyłki, ponieważ program, w którym towary pozostają w pełni naładowane, w istocie kłóci się z przewoźnikiem. Wpisz również obowiązek powiadamiania o zmianach dotyczących ogniwa, etui, złącza i oprogramowania oraz obowiązek ponownego wydania pakietu dokumentacji, ponieważ zmiana bez powiadomienia to najszybszy sposób na przekształcenie zatwierdzonego terminu w termin niezatwierdzony.
Następny krok. Prześlij nam modele, ilości, docelowy rynek, wymagania dotyczące etui oraz datę premiery, względem której planujesz, a my wskażemy, jakie rozwiązania dotyczące ładowania są dostępne dla danego wymagania, ile wariantów konfiguracji powstaje wskutek decyzji dotyczącej etui oraz na które z zależności harmonogramu najprawdopodobniej będziesz oczekiwać. same rozwiązania opisano w sekcji rozwiązania dotyczące ładowania, ścieżkę customizacji w sekcji customizacja OEM i ODM, kwestie dotyczące baterii w sekcji czas pracy baterii, a kolejność czynności regulacyjnych w sekcji wpływ przepisów na czas pracy baterii.



