Błąd w cenniku smart glasses, który wygląda na oszczędność, zwykle wynika z nieprawidłowo wycenionego produktu.
Powodem jest to, że oferta obejmuje konfiguracje o istotnych różnicach w kosztach i rzeczywistej wydajności, a kupujący, który porównuje dwie oferty bez zachowania tej samej konfiguracji, otrzymuje liczbę, która nie opisuje żadnego z produktów. Ceny jednostkowe nie są publikowane, więc porównanie między dostawcami odbywa się na podstawie warunków oferty, a nie wartości z katalogu. Właśnie w warunkach ukrywa się błąd.
Ta strona przedstawia pięć błędów, które często powtarzają się w tej kategorii, analizuje jeden z nich na przykładzie dwóch hipotetycznych ofert i kończy czterema pytaniami, dzięki którym można w ogóle porównać dwie oferty.
Tabela stanowi roboczą listę. W każdym wierszu wskazano błąd, wywoływany przez niego objaw, leżącą u jego podłoża przyczynę oraz mechanizm kontroli, który go ogranicza.
Ceny smart glasses: pięć błędów i uzasadnienie
Dlaczego oszczędność, która wygląda na oszczędność, zwykle oznacza różnicę w zakresie
Żaden z poniższych pięciu błędów nie dotyczy wynegocjowania niższej ceny. Wszystkie dotyczą porównania właściwych dwóch elementów, a ich skupienie w tej kategorii ma przyczynę strukturalną: publikowane dane produktowe są bogate, natomiast publikowane dane handlowe nie istnieją. Jedynym dostępnym porównaniem jest więc porównanie dwóch zestawów warunków, które mogą różnić się na kilkanaście sposobów, przy czym żaden z nich nie musi być błędny.
Kupujący, który przychodzi z ceną jednostkową zapisaną na kartce, porównuje zatem niewłaściwy dokument. Cena jednostkowa jest wynikiem całej struktury — konfiguracji, wariantów kolorystycznych, opakowania, akcesoriów, etui, dokumentacji, transportu i należyności celnych — a porównanie wyników dwóch struktur pokazuje, która została zbudowana taniej, a nie który produkt oferuje lepszy stosunek wartości do ceny.
Pięć błędów w kolejności, w jakiej są zwykle wykrywane
Pierwsze trzy to błędy porównania: porównywanie różnych konfiguracji, porównywanie oferty próbnej z ofertą produkcyjną oraz odczytywanie minimalnej liczby sztuk dla danego modelu jako minimalnego zamówienia. Ostatnie dwa to błędy kalkulacji kosztów: pomijanie rezerwy na zwroty i uznawanie ograniczonego zestawu za równoważny pełnemu.
Pierwsze trzy można wykryć, zadając lepsze pytania. Ostatnie dwa można wykryć, wyznaczając liczbę, której kupujący obecnie w ogóle nie oblicza. Są one droższe, ponieważ błąd porównania koryguje się przez ponowne odczytanie dokumentu, natomiast błąd kalkulacji kosztów — przez zwrot pieniędzy.

Przykładowe porównanie: dwie oferty, jedna cena główna
Dostawca A i dostawca B
Poniżej znajduje się przykład, ponieważ jego obliczenia są prostsze niż zwykle towarzyszące mu rozumowanie. Kupujący potrzebuje modelu z kamerą dla kanału detalicznego i otrzymuje dwie oferty.
Dostawca A oferuje model z kamerą o rozdzielczości 8 megapikseli i akumulatorem 220 mAh, z opublikowanym czasem pracy na poziomie od 5 do 8 godzin oraz etui do ładowania o nieznanej pojemności. Dostawca B oferuje model z kamerą o rozdzielczości 13 megapikseli i akumulatorem 290 mAh, z opublikowanym czasem pracy na poziomie około 7 godzin oraz etui do ładowania 1400 mAh. Dostawca A podaje niższą cenę.
Kupujący dochodzi do wniosku, że A oferuje lepszy produkt, i myli się w trzech niezależnych kwestiach, z których żadna nie dotyczy ceny jednostkowej.
Dlaczego porównanie produktów jest najsłabsze spośród trzech
Przetwornik o rozdzielczości 13 megapikseli i przetwornik o rozdzielczości 8 megapikseli nie stanowią poziomu jakości, który klient potrafi dostrzec bez informacji. Parametry kamery, które uzasadniałyby tę różnicę — pole widzenia, format wideo, liczba klatek na sekundę, działanie przy słabym oświetleniu — nie są publikowane dla żadnego z nich. Kupujący płaci więc widoczną różnicę w cenie za niewidoczną różnicę, a porównanie, które klient przeprowadzi w opinii, będzie dotyczyć rzeczy, które może zobaczyć, czyli formy, etui i czasu pracy.
Opublikowany podział według rozdzielczości jest jedyną częścią tego porównania, z której kupujący może rzeczywiście skorzystać. Asortyment kamer dzieli się na grupę ośmiu modeli 8-megapikselowych i grupę trzech modeli 13-megapikselowych, czyli łącznie 11 modeli z kamerami.
Oferta podająca jedynie 8 megapikseli nie określa modelu, akumulatora ani etui, ponieważ grupa ośmiu modeli obejmuje pojemności akumulatorów od 220 mAh do 290 mAh, a także modele bez etui, ze składanym etui 1200 mAh, etui 1400 mAh oraz dwa modele o nieznanej pojemności etui. Klasa rozdzielczości jest początkiem specyfikacji, a nie jej końcem.
Dlaczego porównanie zestawów jest najczęstsze
Etui o pojemności 1400 mAh to fizyczny przedmiot, który jest dołączany do każdej przesyłki, zmienia opakowanie, zmiana klasę frachtową i wpływa na to, czego klient oczekuje możliwości realizowania za pomocą produktu. Wyceny bez etui i wyceny z etui o pojemności 1400 mAh nie są porównywalne, a kupujący, który traktuje je jako porównywalne, albo dostarczy klientowi gorsze doświadczenie, albo zaakceptuje niższy marż.
W praktyce najczęściej błędnie przeprowadza się właśnie to porównanie, ponieważ etui jest pozycją w specyfikacji, a nie produktem. Podaje się je w liście elementów w cenie, nie znajduje się w nazwie modelu, a kupujący patrzący na początek oferty widzi jedynie model i cenę.
Dlaczego ryzyko zwrotów stanowi koszt obciążający kanał sprzedaży
Model o pojemności 220 mAh, z deklarowanym czasem pracy od 5 do 8 godzin i nieokreśloną pojemnością etui, to konfiguracja, która najczęściej generuje skargi dotyczące czasu pracy. Model o pojemności 290 mAh w zestawie z etui o pojemności 1400 mAh to konfiguracja, która generuje ich najmniej. Koszt zwrotu nie jest uwzględniony w żadnej z tych wycen i obciąża kanał sprzedaży.
Cztery pytania stanowią wynik porównania, a dostawca, który nie potrafi odpowiedzieć na wszystkie cztery, nie przygotował jeszcze porównywalnej oferty.
Pięć błędów, podzielonych według sposobu ich wykrywania
Porównywanie różnych konfiguracji
Należy zachować identyczny model, kolor, pojemność etui i interfejs, w przeciwnym razie porównanie nie będzie miało sensu. Opublikowane dane ilustrują to konkretnie: jeden model w ofercie jest publikowany z etui o pojemności 900 mAh lub 1400 mAh, więc nawet w ramach jednej nazwy modelu istnieją dwie konfiguracje o różnych zestawieniach materiałowych. Oferta zawierająca wyłącznie nazwę modelu nie wskazuje zatem wybranej konfiguracji.
Powodem utrzymywania się tego błędu jest to, że szczegóły konfiguracji znajdują się w specyfikacji, cena jest podana w ofercie, a oba elementy są odczytywane w różnych momentach przez różnych osoby. Rozwiązaniem jest jedno wskazanie w zapytaniu ofertowym, które określa konfigurację, oraz zasada, że oferta bez tego wskazania nie jest ważną ofertą.
Porównywanie oferty próbnej z ofertą produkcyjną
Cena próbna to cena za jedną sztukę, bez kosztów przygotowania produkcji, i nie stanowi prognozy żadnego kosztu. Przygotowanie danej konfiguracji, projekt graficzny, wkładka formowana oraz zatwierdzenie pierwszej partii są amortyzowane na wolumen produkcji, a żaden z tych kosztów nie jest uwzględniony w cenie próbnej.
Najprostsze pytanie w tej kategorii pozwala wykryć problem: jaki wolumen dotyczy tej oferty? Oferta na jedną sztukę i oferta na wolumen produkcyjny to różne dokumenty, a różnica między nimi często jest większa niż różnica w cenach między dwoma dostawcami.
Trzy gałęzie oznaczają trzy kontrole, a każda z nich jest pytaniem opartym na określonym dokumencie.
Traktowanie minimalnego wolumenu dla modelu jako minimalnego wolumenu zamówienia
Plan obejmujący wiele modeli, oparty na minimalnym wolumenie dla każdego modelu, może być w ogóle niewykonalny. Minimalna wielkość podawana przez dostawcę dotyczy czasem jednego modelu, czasem jednej konfiguracji, czasem całego zamówienia, a czasem wariantu kolorystycznego w obrębie konfiguracji. To właśnie podstawa obliczeń decyduje, czy plan jest możliwy do realizacji.
Rozwiązaniem jest pytanie o podstawę, a nie o samą wartość. Liczby bez podstawy nie można zsumować, a kupujący realizujący program obejmujący cztery modele musi wiedzieć, czy próg ma zastosowanie czterokrotnie, czy tylko raz. Lista kontrolna kupującego dotycząca cen zawiera odpowiednie brzmienie tego pytania, a zasady dotyczące wolumenu opisano w sekcji minimalna wielkość zamówienia.
Dwa błędy w kalkulacji kosztów i miejsca, na które trafiają ich konsekwencje
Te dwa błędy w kalkulacji kosztów wykrywa się inaczej niż trzy powyższe, dlatego warto wyjaśnić dlaczego. Błąd w porównaniu można skorygować, ponownie czytając dokument, co zajmuje kilka minut. Błąd w kalkulacji kosztów wymaga obliczenia wartości, której kupujący obecnie nie oblicza, co zajmuje dzień i daje wynik oparty na osądzie, a nie na fakcie. Ta różnica sprawia, że druga grupa jest droższa, mimo że pierwsza występuje częściej.
Obliczanie marży przy założeniu zerowego wskaźnika zwrotów
Produkt sprzętowy, dla którego deklarowany czas pracy publikowano bez warunków testu, będzie generował zwroty. Marża obliczona bez rezerwy jest marżą obliczoną przy założeniu zerowego wskaźnika zwrotów.
Koszt trafia w miejsce, którego nie ma w ofercie. Jednostka, która wraca, generuje koszt jednostkowy, koszt transportu zwrotnego, koszt obsługi oraz koszt przetworzenia jej przez kanał, a jeśli kanał nie może jej odsprzedać — ponieważ opakowanie, akcesoria lub komplet dokumentów sprzedażowych nie zostały dołączone — koszt ten stanowi odpis, a nie odzyskanie. To ostatnie zagadnienie sprawia, że rezerwa na zwroty i decyzja dotycząca opakowania są tą samą decyzją. Dlatego rezerwę należy zapisać wraz z progiem, zamiast ujmować ją w ramach ogólnej rezerwy.
Traktowanie ograniczonego zestawu jako równoważnego pełnemu
Opcja etui o pojemności 900 mAh w jednym z modeli z tej serii to rzeczywista opcja o rzeczywistej różnicy w koszcie, która zmienia doświadczenie klienta. Udzielenie rabatu na nią nie jest tym samym co udzielenie rabatu na pełną konfigurację.
To samo dotyczy każdego ograniczenia, które dostawca oferuje jako sposób na obniżenie ceny: mniejszego etui, prostszego pudełka, krótszego kabla, interfejsu bez oznaczenia marki lub ograniczonego zestawu dokumentów. Każda z tych konfiguracji jest prawidłowym wariantem w prawidłowej cenie, a każda stanowi inny produkt. Błąd nie polega na rabacie; polega na traktowaniu ograniczonej wersji jako tego samego produktu na potrzeby porównania, obliczenia marży lub publikacji w ofercie detalicznej.
Sekwencja naprawcza jest dłuższa niż sam błąd, dlatego warto ją przeprowadzić celowo, a nie w trakcie negocjacji.

Dlaczego pięć błędów przetrwało prawdziwą ofertę
Zwykle przyczyną jest dokument zapytania
Żaden z pięciu błędów nie jest błędem w wycenie. Są to błędy w specyfikacji, które pojawiają się na etapie zapytania, czyli tam, gdzie formułowane jest zapytanie. Zapytanie o cenę „okularów smart z kamerą” nie może skutkować porównywalną ofertą, niezależnie od postępowania dostawcy, ponieważ odpowiedzią będzie cena wybranej przez dostawcę konfiguracji. To samo zapytanie prowadzi do dwóch ofert, które są wewnętrznie spójne, ale niemożliwe do porównania zewnętrznie. To najtrudniejszy do wykrycia rodzaj problemu, ponieważ każdy dokument osobno wygląda poprawnie.
Rozwiązaniem jest dodanie do zapytania dwóch pozycji: modelu wraz z opcją oraz ilości. Wszystkie pozostałe zagadnienia omówione w tym artykule wynikają z tych dwóch pozycji.
Porównanie odbywa się w arkuszu, który nie pomieści konfiguracji
Większość porównań przeprowadza się w arkuszu kalkulacyjnym z kolumną na cenę i kolumną na dostawcę. Konfiguracja wymaga większej liczby kolumn, niż zwykle ma arkusz, dlatego dodatkowe pola są usuwane, a usuwane są właśnie te, które decydują o wyniku porównania: opcja etui, wariant kolorystyczny, zakres dokumentów i opakowanie. Następnie arkusz przedstawia pewną odpowiedź na pytanie, którego nigdy nie był w stanie pomieścić, a ta pewność sprawia, że odpowiedź przechodzi do zamówienia.
Rozwiązaniem nie jest lepszy arkusz, lecz stały zestaw kolumn uzgodniony przed otrzymaniem ofert, tak aby pola nie były usuwane, gdy dane nie będą się mieściły.
Na spotkaniu przeglądowym pojawia się cena jednostkowa, ponieważ mieści się na slajdzie
Większość wewnętrznych przeglądów kończy się liczbą na stronie i dołączoną do niej rekomendacją. Łączny koszt uwzględniający transport, najwyższe zapotrzebowanie na gotówkę i rezerwa na zwroty to trzy liczby, które nie mieszczą się na slajdzie. Dlatego slajd zawiera cenę jednostkową, a pozostałe trzy omawia się później jako zastrzeżenia. Właśnie w zastrzeżeniach tkwią pieniądze i to one konsekwentnie odpadają, gdy spotkanie się przeciąga.
Rozwiązaniem jest połączenie rekomendacji i zastrzeżeń w jeden dokument: pojedynczą stronę zawierającą konfigurację, łączny koszt uwzględniający transport, najwyższe zapotrzebowanie na gotówkę i rezerwę, którą osoba dokonująca przeglądu może poddać ocenie bez otwierania drugiego dokumentu.
Termin jest rzeczywistym ograniczeniem i jego zignorowanie nie pomaga
Każdy z tych pięciu błędów powstaje, ponieważ istnieje data premiery. Kupujący, który poświęci dwa dodatkowe dni na prawidłowe zbudowanie konfiguracji na etapie zapytania, w standardowej sytuacji straci dwa dni na początku, ale zaoszczędzi tydzień na końcu, ponieważ pominięte pozycje wrócą później jako zmiany. Na tym polega rachunek stojący za kontrolami opisanymi w tym artykule. Dlatego kupujący pod presją czasu powinien skrócić rozmowę o specyfikacji, a nie żądania dotyczące dokumentów.
Trzy kontrole, które naprawdę działają
Pierwszy to ciąg konfiguracyjny: model, opcje, etui, interfejs, opakowanie, miejsce przeznaczenia i ilość, w jednym wierszu, sporządzony przed poproszeniem o jakąkolwiek cenę. Drugi to stały arkusz porównawczy z wcześniej uzgodnionymi kolumnami, dzięki czemu dostawca, który nie jest w stanie wypełnić kolumny, pozostawia widoczną lukę, a nie niewidoczną różnicę. Trzeci to jednostronicowa rekomendacja, dzięki której koszt całkowity po dostawie, szczytowe wydatki pieniężne i rezerwa na zwroty są oceniane razem z ceną jednostkową, a nie dopiero po jej podaniu.
Żaden z tych trzech elementów nie wymaga od dostawcy podjęcia czegoś nietypowego i wszystkie są bezpłatne. Są warte więcej niż jakiekolwiek negocjacje ceny jednostkowej, ponieważ decydują o tym, czy cena jednostkowa jest rzeczywistą kwotą.

Cztery pytania, które umożliwiają porównanie dwóch ofert
Pierwsze pytanie: co znajduje się w opakowaniu
Model, poziom rozdzielczości, kolor, pojemność etui, interfejs, opakowanie oraz informacja, czy wersja oprogramowania jest wersją produkcyjną. Ostatnia kwestia jest najczęściej pomijana, a jednocześnie decyduje, czy egzemplarz w opakowaniu jest tym samym egzemplarzem, który został zatwierdzony.
Drugie pytanie: jaka jest minimalna wielkość zamówienia i na jakiej podstawie jest ustalana
Na model, na konfigurację czy na zamówienie oraz z podaniem zakładanego udziału poszczególnych wariantów. Minimalnej wielkości zamówienia bez podstawy nie można zaplanować, a plan oparty na niewłaściwej podstawie zawodzi w momencie wystawienia pierwszego zamówienia zakupowego.
Trzecie pytanie: jaki jest harmonogram i co obejmuje
Czy liczba zaczyna się od zamówienia zakupowego, czy od zamrożenia konfiguracji, oraz czy proces dokumentacyjny jest jego częścią. Punkt początkowy określa, kiedy zaczyna się bieg terminu, a proces dokumentacyjny określa, czy podana kwota jest ceną towaru, czy ceną dostarczonego, zgodnego z wymogami produktu.
Czwarte pytanie: co dzieje się z ceną przy drugim zamówieniu
Czy struktura cenowa zostaje powtórzona, czy jest renegocjowana. To pytanie rozróżnia program od pojedynczej transakcji i decyduje, czy uzasadnienie biznesowe powinno opierać się na kwocie z pierwszego zamówienia.
Jeśli dostawca nie potrafi odpowiedzieć na wszystkie cztery pytania, jego oferta nie nadaje się jeszcze do porównania, a niższa kwota uzyskana od dostawcy, który nie potrafi odpowiedzieć, nie oznacza oszczędności. Jest to kwota, której nie opisano, a właśnie w opisie tkwią pieniądze. Przewodnik po ukrytych kosztach wskazuje, gdzie zazwyczaj trafia marża po prawidłowym porównaniu.
Ceny smart glasses: publikowane przez nas wiersze i sposób analizowania ofert konkurencyjnych
Gdy konfiguracja jest produktem
Konkretnie w tej kategorii konfiguracja jest produktem, ponieważ większość różnic widocznych dla klienta wynika z etui, czasu działania i oprogramowania, a nie z numeru modelu. Publikujemy konfiguracje, opcje etui, dane dotyczące czasu działania, metody ładowania w przypadkach, w których są podane w katalogu, oraz dostępność kolorów. Nie publikujemy cen jednostkowych, ponieważ cena bez konfiguracji i wolumenu nie jest ceną.
Ponadto wprost stwierdzamy, że kanał sprzedaży podający poziom 13 megapikseli, ponieważ wygląda on jak uaktualnienie, kupuje jedynie wartość rozdzielczości, a opublikowane materiały nie pozwalają uzasadnić takiego zakupu w ofercie. Publikowane wiersze dla grupy kamer obejmują poziom rozdzielczości, pojemność ogniwa, czas ładowania, deklarowany czas użytkowania, pojemność etui w przypadku jej podania, metodę ładowania w przypadku jej podania oraz opcje kolorów dla poszczególnych modeli. Żaden z tych wierszy nie zawiera wartości kąta widzenia ani parametru pracy przy słabym oświetleniu, a ich brak stanowi powód do przetestowania próbki, zamiast do dyskusji o poziomie.
Co powiemy o ofercie konkurencyjnej
Przeanalizujemy ofertę konkurencyjną, odnosząc ją do tych samych publikowanych wierszy, i wskażemy kupującemu, które różnice wynikają z konfiguracji, które obejmują inny zakres, a które są rzeczywistymi różnicami cenowymi. Jest to usługa, a nie uprzejmość, ponieważ dwie pierwsze kategorie są bezpłatne i właśnie w nich można znaleźć większość pozornych oszczędności.
Prześlij specyfikację i ofertę konkurencyjną, a my rozdzielimy te trzy rodzaje różnic.
Powiązane lektury
- Podstawa porównania — lista kontrolna kupującego dotycząca cen
- Gdzie trafia marża — ukryte koszty cenowe
- Gdzie ponoszony jest koszt — ceny w zakupach
Prześlij specyfikację i ofertę konkurencyjną, a my powiemy, które różnice wynikają z konfiguracji, a które nie.



