Wpływ cennika smart glasses na marżę poprzez linie zakresu
Dwie oferty tego samego modelu w tej kategorii rzadko dotyczą tego samego produktu, a różnica wynika niemal zawsze z zakresu. Zakres dostarczanej oferty — poziom sprzętu, zestaw akcesoriów, funkcje, zakres dokumentacji oraz zobowiązania kanałowe — to właściwie elementy wyceniane przez każdą ofertę. Kupujący, który porówna dwie kwoty bez porównania dwóch zakresów, wyciągnie wniosek dotyczący ceny, podczas gdy rzeczywista różnica leży gdzie indziej.
Praktyczną konsekwencją jest to, że marża zostaje ustalona przed rozpoczęciem negocjacji, a nie w jego trakcie. Linie zakresu, które zjadają marżę, są ustalone podczas tworzenia konfiguracji, a kiedy na stole leżą już dwie oferty, marża stanowi skutek decyzji, które podjęto wcześniej. Kupujący, który chce uzyskać lepszą marżę, nie ma problemu z cennikiem; ma problem z zakresem. Rozwiązaniem jest ustalenie, która linia zakresu wpływa na kwotę, i zmiana tej linii.
Z tego wynikają trzy kwestie stanowiące istotę tego artykułu. Pięć poniższych linii zakresu to miejsca, w których faktycznie zużywana jest marża, a każdą z nich można rozpoznać w opublikowanych wierszach katalogu przed złożeniem zapytania o ofertę. Minimalną cenę należy ustalić na podstawie zakresu, a nie ostatniej kwoty podanej przez dostawcę, ponieważ minimum zbudowane na zakresie konkurencji oparte jest na produkcie kogoś innego. Największy wyciek marży w tej kategorii następuje natomiast po dostarczeniu towaru, w rezerwie na zwroty, gdzie wskaźnik wynika z opisu, a nie ze sprzętu.
Nie publikujemy ceny jednostkowej, minimalnej wielkości zamówienia ani czasu przygotowania produkcji, a poniższych informacji nie należy traktować jako cennika. Publikujemy wiersze modeli określające zakres: klasę rozdzielczości, pojemność ogniw wraz z ich liczbą, przedział czasu pracy, interfejs ładowania, jeśli strona go zawiera, pojemność etui, jeśli strona go zawiera, czas ładowania, oznaczenie odporności na wnikanie, wersję radiową oraz dostępne kolory dla każdego modelu. To wiersze stanowią stałą część obliczania marży. Reszta to negocjacje i prognoza, a ten artykuł ma pomóc w rozróżnieniu tych dwóch elementów.

Pytanie o marżę, którego broni kupujący kanałowy
Kupujący odpowiedzialny za marżę w tej kategorii to zwykle kupujący kanałowy lub osoba odpowiedzialna za sprawy handlowe po stronie marki, a bronione przez nią pytanie ma wąski zakres. Nie brzmi ono „czy możemy zarobić na tym produkcie”. Brzmi „czy możemy zarobić na tym produkcie przy wolumenie, który realistycznie jesteśmy w stanie obsłużyć, poprzez kanał, w którym faktycznie sprzedajemy, przy zwrotach, które faktycznie otrzymujemy”.
To pytanie ma cztery dane wejściowe, a tylko dwie z nich można negocjować z dostawcą. Cena sprzedaży jest ustalana przez rynek. Koszt towarów podlega negocjacjom. Wskaźnik zwrotów wynika z opisu przygotowanego przez sprzedawcę i z oczekiwań, które ten opisit wzbudził, a nie z decyzji fabryki. Wolumen, który kanał może przyjąć, zależy od kanału. Rzeczywistą powierzchnią negocjacyjną kupującego jest zatem koszt towarów, a koszt towarów zależy od zakresu. Oznacza to, że rzeczywistym zadaniem kupującego jest prawidłowe ustalenie zakresu, a następnie jego korzystny zakup.
Najczęstszym błędem w tej kategorii jest traktowanie oferty jako specyfikacji. Kupujący otrzymuje dwie odpowiedzi, obie będące cenami jednostkowymi i obie wyglądające na wiarygodne. Na podstawie tańszej z nich buduje model kosztowy, dodaje szacunek transportu i procent na pozostałe pozycje, a następnie oblicza marżę. Problem polega na tym, że tańsza oferta jest tańsza częściowo dlatego, że obejmuje mniej, a brakujące elementy to dokładnie te części, o których dowie się kanał. Każdy brakujący element następnie staje się kosztem — z osobna niewielkim, a łącznie wystarczająco dużym, aby przekształcić możliwą do obrony marżę w nie do obrony.
Łańcuch dostaw sprawia, że zakres ma tak duży wpływ na cenę. Produkty w tej kategorii powstają z komponentów pozyskiwanych od różnych dostawców, a fabryka kupuje większość elementów wchodzących w skład produktu. Zmiana zakresu wpływa nie tylko na etap montażu; zmienia to, co trzeba pozyskać, a tym samym specyfikację materiałową, czas przygotowania produkcji, opakowanie, a czasem również dokumentację. Cena fabryki zależy od specyfikacji materiałowej, którą trzeba kupić, podobnie jak harmonogram. Kupujący, który to rozumie, przestanie szukać rabatu i zacznie szukać linii zakresu, której dotyczy wycena.
Macierz powyżej to najkrótsze ujęcie argumentu. Dopóki zakres pozostaje otwarty, każda liczba w modelu kosztowym jest zgadywanką, a marża obliczona na podstawie zgadywanek jest jedynie historyjką. Kiedy zakres jest już ustalony, ale koszt nadal pozostaje szacunkiem, marża jest lepsza, lecz wciąż nie do obrony. Dopiero po ustaleniu zakresu i poznaniu kosztu kupujący może stać za ceną wobec zespołu finansowego, detalisty i klienta.
Pięć pozycji zakresu i marża, którą każda z nich pochłania
Poziom sprzętowy. To największa pozycja i po ustaleniu podlega ona najmniejszym negocjacjom. Katalog obejmuje cztery opublikowane pojemności akumulatorów w rodzinie kamer — 220 mAh w modelach V03 Pro, MT5 i V03; 260 mAh w modelach V06, S7 i KY06; 265 mAh w MT6 oraz 290 mAh w modelach CY03, CY05, L1 Pro i L2 Utral — podzieloną na klasę 8 MP obejmującą osiem modeli oraz klasę 13 MP obejmującą trzy modele. Przejście między nimi oznacza jednoczesną zmianę materiałowej listy cenowej (BOM), kosztu i harmonogramu.
Wykres ilustruje tę kwestię wyraźniej niż słowa. W obrębie jednej rodziny opublikowane pojemności akumulatorów wahają się od 220 mAh do 290 mAh, a najwyższy poziom jest wspólny dla czterech modeli należących do obu klas rozdzielczości. Nie ma zależności między rozdzielczością a pojemnością, na której kupujący mógłby polegać przy wnioskowaniu o jednej wartości na podstawie drugiej. Oznacza to, że poziom trzeba wybrać celowo i nie można go wywnioskować z pozostałych opublikowanych wierszy. Warto też zwrócić uwagę na to, czego rodzina nie publikuje: numeru części czujnika, pola widzenia ani specyfikacji wideo. Klasa rozdzielczości to jedyna możliwość odniesienia się do największej pozycji w materiałowej liście cenowej, a jest to klasa, nie konkretny podzespół.
Blok akcesoriów. Etui jest w tej kategorii najbardziej przejrzystym przykładem. W konfiguracji z etui dołączany jest drugi fizyczny produkt i drugi akumulator, a opublikowane pojemności są znaczne: 1400 mAh w modelach CY03, CY05 i L1 Pro, 900 lub 1400 mAh w L2 Utral, 1200 mAh w składanym etui modelu MT6; w przypadku modeli KY06 i MT5 pojemność etui nie jest opublikowana, a V03 Pro nie ma w ogóle etui. Kupujący, który wycenia model z etui względem modelu bez etui, porównuje dwa różne produkty. Interfejs dodatkowo to komplikuje: ładowanie magnetyczne w siedemnastu pozycjach, Type-C w siedmiu oraz brak opublikowanej metody ładowania w czterech modelach kamer z etui.
Zestaw funkcji. Dwadzieścia z dwudziestu ośmiu pozycji katalogu obejmuje funkcje AI, a liczba tych funkcji jest decyzją dotyczącą zakresu, z którą wiąże się koszt i harmonogram, ponieważ większy zestaw funkcji oznacza dłuższą gałąź oprogramowania sprzętowego, dłuższy etap walidacji i większe zobowiązanie wsparcia. Kupujący, który poprosi o zestaw funkcji po przedstawieniu oferty, musi zakładać zmianę zarówno ceny, jak i terminu, a to druga zmiana jest najbardziej dotkliwa.
Zakres dokumentacji. To pozycja, którą kupujący najczęściej pozostawia nieokreśloną, a jednocześnie pozycja wpływająca na marżę, ponieważ zestaw dokumentów dla poszczególnych modeli stanowi koszt jednorazowy, przed którym stoi kolejka. W katalogu znajduje się jedna strona eksportowej certyfikacji na poziomie firmy, ale brak wierszy certyfikacji dla poszczególnych modeli, więc ustalenie zgodności z przepisami w każdym przypadku wymaga zgłoszenia. Kupujący, który od razu określi zakres dokumentacji, płaci za niego świadomie; kupujący, który tego nie zrobi, zapłaci później — w harmonogramie, a zwykle także w terminie uzyskania dostępu do rynku.
Zobowiązania kanałowe. Gwarancja, materiały graficzne, opakowanie, proces zwrotów i zobowiązanie wsparcia należą do kupującego. To jedyna pozycja zakresu, w której drugi podmiot uczestniczący w transakcji nie może w ogóle pomóc, a zarazem pozycja, która najczęściej zamienia dobrą marżę w zły kwartał, ponieważ rezerwę na zwroty wyznacza własna specyfikacja kupującego i oczekiwania jego klienta.

Ustalenie dolnej granicy ceny przed rozpoczęciem negocjacji
Dolna granica ceny to liczba ustalana przed rozpoczęciem rozmów, która chroni marżę w sposób, którego nie zapewnia cel cenowy. Granicę oblicza się na podstawie zakresu, który kupujący zamierza nabyć, oraz rzeczywistego kosztu dostarczenia, który poniesie, i oznacza ona próg, poniżej którego program nie jest dla niego opłacalny niezależnie od tego, ile rynek będzie gotów zapłacić.
Metoda obejmuje cztery kroki, a ich kolejność ma większe znaczenie niż obliczenia.
Najpierw ustal zakres. Zapisz konfigurację: model, klasę rozdzielczości, decyzję dotyczącą ogniwa i obudowy, interfejs, listę funkcji, zestaw kolorów, zakres dokumentacji dla każdego rynku, procedurę obsługi gwarancyjnej i zwrotów oraz opakowanie. To jest obiekt, którego cenę zamierzasz negocjować; dopóki nie istnieje, porównujesz dwie nieokreślone rzeczy.
Oblicz koszt dostarczenia dla tego zakresu przy wolumenie, który faktycznie jesteś w stanie obsłużyć. Koszt jednostkowy z oferty, plus blok akcesoriów i opakowania, plus transport, cło i ubezpieczenie przy warunkach dostawy, które podpiszesz, plus koszt zgodności z przepisami dla każdego rynku docelowego, plus kapitał obrotowy wynikający z warunków płatności i liczby dni przechowywania zapasów, plus rezerwę na zwroty opartą na własnych danych historycznych. Rezerwę tę pomija większość kupujących, a właśnie ona decyduje o tym, czy kanał przetrwa zły kwartał.
Ustal dolną granicę jako wskaźnik i określ założenie, które za nim stoi. Podziel całkowity koszt dostarczenia przez cenę odsprzedaży. Docelowy wynik nie jest wskaźnikiem, który otrzymasz, lecz takim, który obronisz, jeśli wskaźnik zwrotów się podwoi, a koszt transportu wzrośnie. Zapisz dolną granicę wraz z powiązanymi założeniami, ponieważ granica bez założeń to liczba, którą podniesiesz w negocjacjach.
Następnie negocjuj względem niej, używając języka zakresu, a nie języka ceny. To jest najważniejsza część. Gdy zakres jest zapisany, wyższa kwota dostawcy staje się zrozumiała: oznacza inne ogniwo, inną obudowę, inny interfejs, inny zestaw funkcji lub inny zakres dokumentacji, a każda z tych różnic jest albo pozycją, którą zaakceptujesz, albo pozycją, którą możesz zmienić. Kupujący, który negocjuje dolną granicę wobec kwoty bez określonego zakresu, nie ma o czym dyskutować poza apetytem.
Checklista jest podzielona według terminu, w którym trzeba rozstrzygnąć każdą pozycję. Pierwszą grupę należy ustalić przed otrzymaniem oferty, ponieważ te pozycje określają kosztorys materiałowy. Drugą grupę można ustalić później, ale wyłącznie przed premierą, ponieważ po niej nie są już decyzjami dotyczącymi zakresu, lecz zdarzeniami kosztowymi. Zobowiązanie dotyczące wsparcia oznaczono inaczej celowo: to jedyna pozycja, której nikt inny nie wyceni za Ciebie, a kupujący konsekwentnie odkładają jej ustalenie na koniec projektu.

Gdzie marża przecieka po dostarczeniu towaru
Większość marży w tej kategorii jest rozstrzygana przed złożeniem zamówienia, a większość widocznych strat powstaje później. Prawie całą odpowiadają za nie cztery przeciekające miejsca.
Rezerwa na zwroty była zgadywana. Objawem jest kwartał, w którym znika marża, a nikt nie potrafi powiedzieć dlaczego. Przyczyną jest to, że rezerwę ustalono na podstawie założenia dotyczącego wskaźnika zwrotów, a nie faktycznego wskaźnika, a w tej kategorii wskaźnik zwrotów zależy od opisu produktu. Opublikowane dane o czasie pracy utrudniają rozwiązanie tego problemu: katalog podaje przedział od 5 do 8 godzin dla modeli V06, S7, V03 i V03 Pro, od 6 do 8 godzin dla KY06 i MT5, około 7 godzin dla CY03, L1 Pro, CY05, MT6 i L2 Utral, około 8 godzin dla LC-105-2, LC-105-1, K02 i K01, około 6 godzin dla G07 i YK12 oraz około 20 godzin dla A05, A06 i A07 — sześć różnych przedziałów, żaden opublikowany wraz z warunkami testu. Opis produktu, który przy zaledwie 6-godzinnym czasie pracy obiecuje użytkowanie przez cały dzień, generuje zwroty niezwiązane z samym sprzętem, a żaden dostawca nie wynegocjuje z tego tyle.
Założenie dotyczące transportu i cła było nieaktualne i nigdy nie zostało zaktualizowane. Objawem jest marża, która z każdym kwartałem nieznacznie spada bez widocznego powodu. Przyczyną jest to, że koszt dostarczenia obliczono według stawek obowiązujących w chwili zatwierdzenia, a stawki następnie się zmieniły. Zapobieganie jest banalne i niemal nigdy nie stosowane: umieść stawki transportu i cła w modelu wraz z datą, a następnie aktualizuj model raz na kwartał.
Zakres akcesoriów po cichu się zmienił. Objawem jest koszt dostarczenia wyższy od wartości w modelu oraz przesyłka, która nie mieści się w opakowaniu zbiorczym. Przyczyną jest dodanie etui lub koloru albo zmiana interfejsu po zatwierdzeniu opakowania, bez śledzenia kosztu przez żadną osobę. Zapobieganiem jest lista kontroli zmian wskazująca osobę odpowiedzialną za koszt każdej pozycji.
Kapitał obrotowy został zaplanowany na podstawie odsetka, a nie liczby dni. Objawem jest pozycja gotówki gorsza niż zakładano w miesiącu, w którym nie wydarzyło się nic złego. Przyczyną jest to, że rezerwę obliczono jako proporcję wartości zamówienia, nie mnożąc jej przez liczbę dni, przez które faktycznie przetrzymywany jest zapas — przy długim cyklu stanowi to znaczną korektę. Zapobieganiem jest porównanie tej wartości z rzeczywistą fakturą, a nie z warunkami podanymi w ofercie.
Ustal rezerwę przed podpisaniem, a nie po pierwszym kwartale. Rezerwa na zwroty to jedyna pozycja, którą można ustalić po wysyłce towaru, i właśnie dlatego zostaje źle ustalona. Kupujący, który ją odwleka, ustali ją w kwartale, w którym marża po raz pierwszy wygląda nieprawidłowo, a jedyną wtedy dostępną wartością będzie rzeczywisty wskaźnik opisujący szkody, a nie plan ich pokrycia. Rezerwę ustaloną z wyprzedzeniem można uzasadnić, skorygować i ująć w budżecie; rezerwę odkrytą po fakcie można jedynie zaabsorbować. To samo dotyczy dwóch założeń w modelu opartych na konkretnych datach. Wskaźnik transportu i cła wraz z datą oraz wartość kapitału obrotowego zweryfikowana względem faktury są tanie w utrzymaniu w rzetelnym stanie, a zwykle pozostają nieaktualne, ponieważ nic w procesie nie zmusza nikogo do ponownego ich sprawdzenia.
Drzewo decyzyjne stanowi narzędzie diagnostyczne, które należy zastosować, gdy marża nie odpowiada planowi. Trzy pytania są uporządkowane kolejno, ponieważ segment sprzętu jest największą pozycją i najtańszą do sprawdzenia, zakres akcesoriów jest kolejną największą pozycją i najłatwiej go przeoczyć, a zakres dokumentacji to pozycja jednorazowa, która pojawia się w niewłaściwym kwartale. Jeśli wszystkie trzy są prawidłowe, problem z marżą leży po Twojej stronie — w rezerwie na zwroty, założeniu dotyczącym transportu lub kapitale obrotowym — a żadne negocjacje z dostawcą go nie rozwiążą.
Co możemy i czego nie możemy powiedzieć o Twojej marży
Konkretnie publikujemy wiersze określające zakres i nie opublikujemy ceny, która byłaby błędna w przypadku większości z nich. Publikujemy oznaczenie modelu, klasę rozdzielczości w przypadku wyposażenia w kamerę, pojemność ogniwa wraz z liczbą ogniw, przedział znamionowego czasu pracy, czas ładowania, interfejs ładowania, jeśli strona go podaje, pojemność etui ładującego, jeśli strona go podaje, oznaczenie IP54 modeli V06 i S7, wersję Bluetooth, jeśli strona ją podaje, dostępne kolory w modelach, które je publikują, wagę 158 g zestawu okularów MT6 bez składanego etui oraz wzmocnienie ognikowe wynoszące 35 dB dla modelu z przewodnictwem kostnym.
Nie publikujemy minimalnych wielkości zamówień, cen jednostkowych, czasów realizacji produkcji, kosztów opracowania narzędzi i jednorazowych kosztów inżynieryjnych, progów cenowych, wag oprawek modeli innych niż MT6, wagi etui ładującego MT6, numerów części czujników, pola widzenia, specyfikacji wideo, numerów raportów z badań odporności na przenikanie, numerów certyfikatów, liczby patentów, parametrów akustycznych, identyfikatorów raportów z badań transportowych baterii, wag etui ani wymiarów opakowań zbiorczych. W katalogu znajduje się jedna strona dotycząca eksportowej certyfikacji na poziomie firmy, bez wierszy certyfikacji dla poszczególnych modeli, dlatego nie będziemy na jej podstawie twierdzić, że model ma certyfikat dla danego rynku. Nie składamy również żadnych twierdzeń dotyczących skuteczności w zakresie widzenia, zdrowia, ochrony oczu ani działania aparatów słuchowych dla żadnego produktu, na żadnym rynku ani w żadnej konfiguracji — urządzenie, które przechwytuje obraz, powiadamia i łączy się, nie jest interwencją kliniczną, a twierdzenie tego rodzaju stanowi ryzyko regulacyjne na rynku docelowym, a nie decyzję marketingową.
Nie możemy Ci również powiedzieć, jaka będzie Twoja marża, i nie będziemy próbować. Marża zależy od Twojej ceny sprzedaży, kanału sprzedaży, wskaźnika zwrotów, trasy transportowej i warunków płatności, z których żaden nie zależy od nas. Możemy natomiast oznaczyć pozycje zakresu w Twoim modelu kosztów, wskazać, które z nich są już uwzględnione w opublikowanym katalogu, a które wymagają od Ciebie zapytania, oraz wskazać, które wartości mogą pochodzić wyłącznie z Twojej własnej historii. Prześlij nam konfigurację, rynek docelowy, kanał i wolumen, a wspólnie przeanalizujemy i oznaczymy pięć pozycji zakresu. Struktura kosztów znajduje się w sekcji cennik okularów, szablon roboczy znajduje się w sekcji Ceny smart glasses, przekonania, które kosztują pieniądze, opisano w sekcji cenach smart glasses, a kwestie dokumentacyjne zakresu przedstawiono w sekcji jak obliczyć listę kontrolną certyfikacji.
Powiązane lektury
- Jak zbudowany jest koszt — cennik okularów
- Szablon roboczy — Ceny smart glasses
- Przekonania, które kosztują pieniądze — ceny smart glasses



