Zaawansowane zarządzanie ryzykiem zakupu okularów smart nie polega na tworzeniu dłuższej listy rzeczy, które mogą pójść nie tak. Jest to system klasyfikacji pozwalający zdecydować, jakie ryzyko zamierzasz ponosić, a także mechanizm wykrywania zmian w sposobie sporządzania dokumentacji przez dostawcę. Oba elementy mają tutaj większe znaczenie niż w większości kategorii, ponieważ znaczna część czynników decydujących o powodzeniu zakupu nie jest publikowana, dlatego ryzykiem trzeba zarządzać za pomocą uzgodnień i obserwacji, a nie porównań.
Powodem, dla którego porównania nie działają, jest struktura rynku. W tej kategorii opublikowany katalog jest bogaty w wiersze, które łatwo opublikować, ale pusty w wierszach, które decydują o powodzeniu programu. Rozdzielczość kamery opublikowano dla wszystkich jedenastu modeli kamer — ośmiu o rozdzielczości 8 megapikseli: V03, V06, KY06, MT6, CY03, V03 Pro, MT5 i CY05, oraz trzech o rozdzielczości 13 megapikseli: S7, L2 Utral i L1 Pro. Czas ładowania opublikowano dla wszystkich dwudziestu ośmiu modeli. Metodę ładowania opublikowano dla dwudziestu czterech. Pojemność etui opublikowano dla pięciu modeli kamer. Oznaczenie odporności na przenikanie opublikowano dla dwóch: V06 i S7, przy czym jest to oznaczenie katalogowe, którego nie popiera numer raportu podmiotu trzeciego. Masę urządzenia opublikowano dla dokładnie jednego modelu: oprawy okularów MT6 o masie 158 gramów, uwzględniającej akumulator 265 mAh i kamerę, ale bez uwzględniania składanej etui do ładowania 1200 mAh, której własna masa nie jest publikowana.
Wszystko, co decyduje o działaniu produktu, jest nieopublikowane. Model czujnika, pole widzenia, format wideo i liczba klatek na sekundę nie są opublikowane dla żadnego modelu kamery. Zasięg zbierania dźwięku przez mikrofony i metoda redukcji szumów nie są publikowane dla żadnego modelu w całej ofercie. Numery raportów o odporności na przenikanie, numery certyfikatów, jednostki wydające i daty ważności nie są publikowane. Żaden model nie ma wiersza certyfikacji dotyczącego konkretnego modelu, a tekst katalogu nie zawiera odniesień do CE, FCC ani RoHS. Zdolności produkcyjne, liczba linii produkcyjnych, czas realizacji produkcji, minimalne wielkości zamówień, ceny jednostkowe, współczynniki wadliwości, wskaźniki wydajności i warunki gwarancji nie są publikowane przez żadnego podmiot w tej kategorii.
Powyższy obraz pięciu warstw stanowi ramę dla całej dalszej części. Tylko warstwę górną i dolną można zmienić bez współpracy dostawcy, a kupiec, który to rozumie, wykorzysta swój kapitał negocjacyjny w dwóch odpowiednich miejscach, zamiast spierać się z trzema warstwami pośrodku.
Ryzyko zakupu okularów smart: gdzie kończy się ryzyko strukturalne, a zaczyna się warunek umowy
Pierwszą zasadą zaawansowanego zarządzania ryzykiem jest podjęcie przed poruszeniem jakiegokolwiek tematu decyzji, czy dana kwestia znajduje się na liście ryzyka strukturalnego, czy negocjowalnego. Pomylenie się w tym względzie marnuje jedyny zasób, który kupiec naprawdę posiada, czyli uwagę.
Ryzyko strukturalne istnieje niezależnie od wyboru dostawcy. Nie można go wynegocjować, a proszenie o jego wyeliminowanie tak, jakby było to możliwe, jest najczęstszą metodą, w jaką kupiec osłabia własną pozycję już podczas pierwszego spotkania.
- Model czujnika, pole widzenia, format wideo i liczba klatek na sekundę nie są opublikowane dla żadnego modelu kamery. Nie ma wiersza, który można wskazać, ani wartości, o którą można poprosić, ponieważ żadna z nich nie została zarejestrowana na poziomie potrzebnym kupcowi.
- Masy urządzeń są opublikowane dla jednego modelu w całej ofercie. Masa samej oprawy nie została opublikowana dla żadnego modelu.
- Numery raportów o odporności na przenikanie i zakres certyfikatów nie są podane, ponieważ katalog zawiera firmową stronę certyfikacji eksportowej z dziesięcioma patentami — ośmioma patentami na wygląd zewnętrzny i dwoma patentami na wzór użytkowy — bez wierszy certyfikacji dotyczących poszczególnych modeli.
- Metoda ładowania czterech modeli kamer — L1 Pro i MT6 oraz CY05 i CY03 — nie jest opublikowana. W ich wierszach katalogowych znajdują się rozdzielczość, pojemność akumulatora, czas ładowania, znamionowy czas użytkowania i pojemność etui do ładowania, a na tym kończą się dane. W przypadku tych czterech modeli opublikowano pojemność etui do ładowania, ale nie opublikowano metody ładowania, co jest zestawem łatwym do błędnej interpretacji w obu kierunkach.
- Wersja Bluetooth dla żadnego modelu kamery nie jest opublikowana. Numery wersji w katalogu dotyczą modeli audio: dla K01 i K02 opublikowano V5.3, a dla D11, D12, pary LC-105, G07 i YK12 — V5.4.
Ryzyko negocjowalne nie jest faktem dotyczącym produktu. Jest warunkiem umowy, a warunek umowy to coś, co dwie strony spisują.
- Dokumentacja sporządzona zgodnie z Twoją konfiguracją i nazwą marki.
- Procedura zatwierdzania pierwszego egzemplarza z ustaloną podpisem.
- Definicja wady z uzgodnioną granicą i metodą pomiaru.
- Okres wypowiedzenia o zmianie konfiguracji oraz ścieżka ponownego zatwierdzenia.
- Zobowiązanie do dostępności części zamiennych przez cały okres realizacji programu.
- Umowny dopuszczalny poziom wad mierzony na podstawie własnych serii produkcyjnych, a nie historycznej średniej dostawcy.
Tabela stanowi roboczą wersję podziału. Jej przydatność polega na trzeciej kolumnie: dla każdego elementu strukturalnego podano powód, dla którego nie można go przenieść do negocjacji, co wskazuje kupującemu, co należy zrobić zamiast tego. Jeśli wiersz jest publikowany, ryzyko kupującego polega na tym, że fabryka nie będzie go realizować, a jest to kwestia oceny dostawcy. Jeśli wiersz nie jest publikowany, ryzyko kupującego polega na tym, że opracuje plan na podstawie liczby, która nie istnieje, a jest to kwestia specyfikacji i bardziej niebezpieczna z obu opcji, ponieważ jej utworzenie nic nie kosztuje, a odkrycie wszystko.
Test decydujący o tym, do której listy należy element
Rozstrzygają go trzy pytania, zadawane po kolei. Pierwsze dotyczy tego, czy odpowiedzią jest opublikowany fakt. Jeśli tak, trafia on do wymagań, a nigdy do negocjacji, ponieważ opublikowany fakt nie jest stanowiskiem negocjacyjnym, lecz specyfikacją. Drugie dotyczy tego, czy odpowiedzią jest liczba wybierana przez dostawcę — cena, czas realizacji, minimalna wielkość zamówienia, dopuszczalny poziom wad, wskaźnik wydajności. Są to parametry handlowe i należą do oferty. Trzecie dotyczy tego, czy element można sformułować jako obowiązek z dołączonym środkiem zaradczym. Jeśli tak, trafia on do umowy.
Praktyczna wartość tego testu polega na zmianie tonu rozmowy. Kupujący, który przychodzi z dwudziestoma pytaniami uporządkowanymi w ten sposób, przychodzi z czterema wierszami specyfikacji, sześcioma parametrami handlowymi i dziesięcioma postanowieniami umownymi. Pierwsze dwie grupy służą do porównania, a trzecia — do opracowania treści. Spotkanie jest wtedy istotnie krótsze, a odpowiedzi dostawcy można bezpośrednio porównywać między dwoma kandydatami, ponieważ obu zadano te same dwadzieścia pytań.

Część strukturalna i przyczyny niepowodzenia negocjacji w jej zakresie
Skutecznym posunięciem w odniesieniu do listy strukturalnej nie jest żądanie wartości, lecz zmiana sposobu postępowania w przypadku jej braku.
Najczęstszym błędem w tej kategorii jest żądanie przez kupującego liczby, której nie ma, i traktowanie odmowy jako problemu dostawcy. To nie jest problem dostawcy. Jest to prawidłowa odpowiedź na źle sformułowane pytanie, a kupujący, który odczytuje ją jako przeszkodę, kosztem utrudnionej relacji zadał pytanie, na które nigdy nie można było odpowiedzieć.
Istnieją cztery uzasadnione sposoby rozwiązania luki strukturalnej. Warto uszeregować je według siły, ponieważ nie są one równie skuteczne.
Po pierwsze, zastąp pomiar. Jeśli model czujnika nie jest publikowany, kupujący może zamiast tego określić wymaganie dotyczące zmierzonej wydajności — pole widzenia zmierzone w stopniach, liczbę klatek na sekundę zmierzoną na nagranym filmie, minimalną odległość odnotowaną na egzemplarzu testowym. Zmierzone wymaganie można egzekwować i nie wymaga ono, aby dostawca cokolwiek publikował. Wymaga natomiast od kupującego opracowania metody testowej, co wiąże się z kosztami, ale jest to koszt pozwalający zamienić lukę w specyfikację.
Po drugie, zastąp egzemplarz. Jeśli wartości nie można uzyskać na papierze, można ją ustalić na podstawie jednego egzemplarza. To właściwe zastosowanie zamówienia próbnego, które często jest pomijane: większość kupujących testuje egzemplarz pod kątem funkcji, które już widzą, a jego rzeczywista wartość ujawnia się w wierszach, które nie są publikowane. Kupujący, który testuje egzemplarz względem opublikowanych wierszy, potwierdza jedynie to, co było już znane. Kupujący, który testuje go względem listy luk, zamienia luki w dowody.
Po trzecie, zastąp zastrzeżenie. Gdy ani pomiar, ani egzemplarz nie pozwalają rozstrzygnąć kwestii, lukę można wpisać do opisu produktu jako ograniczenie, a nie deklarację. Praktyczną wersją tego rozwiązania jest mapa twierdzeń i dokumentów: każde stwierdzenie w opisie produktu musi mieć odpowiednią podstawę dowodową, którą dostawca może przedstawić. Wartość tego mechanizmu kontrolnego polega na przeniesieniu ryzyka z towaru, którego nie można już poprawić w sprzedaży detalicznej, na opis, który można poprawić.
Po czwarte, zaakceptuj go na piśmie. Niektóre luki są rzeczywiście akceptowalne, a ich udokumentowanie jest lepsze niż pozostawienie ich nierozstrzygniętymi. Brak opublikowania pola widzenia jest akceptowalny, jeśli produkt nie jest sprzedawany na podstawie pola widzenia. Braki w opublikowaniu metody ładowania w czterech modelach kamer są akceptowalne, jeśli zestaw akcesoriów jest określany przez ciąg konfiguracyjny, a nie przez interfejs. Zaakceptowany luk z wyznaczonym właścicielem to ryzyko kontrolowane; ten sam luk pozostawiony w rejestrze to ryzyko niezarządzane.
Kolejność ma znaczenie, ponieważ pierwsze trzy rozwiązania zmniejszają ryzyko, natomiast czwarte jedynie je przenosi. Kupujący, który sięga po czwarte rozwiązanie w pierwszej kolejności, zamienia problem z zakresu specyfikacji w problem prawny, a problemy prawne są droższe w rozwiązywaniu.

Zamiana nieopublikowanej specyfikacji w pisemne zobowiązanie
Druga zasada zaawansowanego zarządzania ryzykiem polega na samej zamianie, która ma sprawdzoną formę: każda niewiadoma staje się liczbą, testem, zastrzeżeniem lub zobowiązaniem umownym, a niewiadoma, która pozostaje niewiadomą, została zaakceptowana przypadkowo, a nie decyzją.
Zamiana przebiega w czterech etapach, z których każdy ma test ukończenia. Test ukończenia nie jest opcjonalny, ponieważ żądanie bez niego prowadzi do powstania akapitu kontekstowego, a nie odpowiedzi.
- Nazwij luk w jednym wierszu, używając terminologii produktu. „Model czujnika dla CY03” to luk, nad którym można pracować. „Jakość kamery” nie jest lukem, lecz skargą z wyprzedzeniem. Zasada testu nazewnictwa jest taka, że inna osoba powinna być w stanie przeczytać wiersz i dokładnie wiedzieć, jaki dokument go zamknie.
- Wskaż, kto zna odpowiedź. Jest to zwykle dział inżynieryjny lub dział zgodności z przepisami dostawcy, a wskazanie go w żądaniu zapobiega krążeniu żądania jako ogólnego zapytania i powrotowi z ogólną odpowiedzią.
- Wybierz mechanizm domknięcia przed zadaniem pytania. Wartość, test, zastrzeżenie lub zobowiązanie. Wybór po otrzymaniu odpowiedzi to sposób, w jaki kupujący kończy z akceptowaniem liczby niezgodnej ze specyfikacją.
- Udokumentuj go wraz z właścicielem i datą przeglądu. Niewiadoma w rejestrze bez właściciela to ryzyko, którym nikt nie zarządza, a ryzyko bez daty przeglądu nadal będzie otwarte po zakończeniu programu.
Trzeci wiersz tej listy kontrolnej to miejsce, w którym większość programów ponosi porażkę, i robi to po cichu. Luk zamieniony w zastrzeżenie znika z rejestru, co wygląda na postęp, ale nim nie jest. Zamiana w zastrzeżenie jest ukończona dopiero wtedy, gdy zastrzeżenie pojawi się w miejscu, w którym faktycznie zobaczy je klient, redaktor oferty lub importer. Zastrzeżenie istniejące wyłącznie w dokumencie zakupowym zamienia ryzyko techniczne w ryzyko handlowe, ale robi to w sposób niewidoczny.
Jak zamiana wygląda w praktyce
Opublikowany katalog jest dobrym źródłem przykładów, ponieważ luki są w nim widoczne. Weźmy metodę ładowania w czterech modelach kamer, w których nie została opublikowana. Zamiana nie polega na pytaniu „czy jest magnetyczne, czy typu C” — to pytanie dotyczy faktu, którego nie ma w dokumentacji, i zachęca do udzielenia odpowiedzi, której kupujący nie może zweryfikować. Zamiana polega na tym, że ciąg konfiguracyjny określa zestaw akcesoriów, zestaw akcesoriów jest wymieniony w zamówieniu, a zamówienie zawiera klauzulę, zgodnie z którą każda zmiana zestawu akcesoriów stanowi zmianę konfiguracji wymagającą okresu powiadomienia i prawa do ponownej akceptacji. Ryzyko kupującego przenosi się z pytania „jaki to interfejs” na stwierdzenie „interfejs nie może się zmienić bez poinformowania mnie”, czyli na ryzyko, którym kupujący może rzeczywiście zarządzać.
Ta sama zamiana dotyczy wagi urządzenia. Katalog publikuje jedną wagę w danym zakresie, dla oprawy okularów MT6, i jest ona starannie określona: 158 gramów z uwzględnieniem ogniwa 265 mAh i kamery, ale bez składanego etui do ładowania 1200 mAh, którego waga nie została opublikowana. Kupujący, który potrzebuje wagi innego modelu, nie może otrzymać wartości z katalogu i powinien przestać o nią prosić. Zamiana polega na określeniu wymaganej masy brutto wysyłanej konfiguracji wraz z metodą pomiaru i tolerancją oraz na zważeniu pierwszej partii produkcyjnej w celu sprawdzenia zgodności z tym wymogiem.

Obserwowanie zmian w sposobie prowadzenia dokumentacji przez dostawcę
Trzecia zasada to obserwacja i to ona odróżnia zaawansowanego kupującego od sumiennego. Due diligence to działania podejmowane przed złożeniem zamówienia. Obserwacja to działania podejmowane po nim i to właśnie wtedy staje się dostępna informacja, która na początku programu nie była dostępna.
Zwyczaje dotyczące dokumentacji się zmieniają, ale z powodów, które nie mają nic wspólnego z zamówieniem kupującego. Kierownik jakości odchodzi, zmienia się jednostka certyfikująca, kończy się program klienta, a dostawca zmniejsza priorytet danego rynku, wygasa akredytacja laboratorium, zmienia się podwykonawca. Żadne z tych zdarzeń nie jest sygnałem dotyczącym konkretnie towarów kupującego, a każde z nich oznacza, że stan dokumentacji, na którym kupujący polegał trzy miesiące temu, może już nie obowiązywać.
Warto zwracać uwagę na cztery zwyczaje, ponieważ każdy z nich pogarsza się stopniowo i żaden nie zapowiada się wprost:
- Data i posiadacz zestawu dokumentów. Dokument, który wcześniej wskazywał osobę prawną i okres obowiązywania, a teraz wskazuje dział, oznacza pogorszenie, nawet jeśli rozmiar pliku pozostaje taki sam.
- Zgodność oznaczenia modelu w dokumencie z oznaczeniem modelu w zamówieniu. Dostawca, który wcześniej podawał dokładny model, a teraz wskazuje całą rodzinę modeli, rozszerzył zakres, a szerszy zakres oznacza mniejszą gwarancję.
- Odstęp między wysłaniem zapytania a otrzymaniem dokumentu. Dostawca, którego zestawy dokumentów wcześniej przychodziły w pierwszej rundzie, a teraz przychodzą dopiero po dwóch rundach przypomnień, zmienił sposób ich kompletowania, a zestaw skompletowanych dokumentów nie jest zestawem rejestrów.
- Forma otrzymanej odpowiedzi. Odpowiedź, która wcześniej była dokumentem, a teraz przychodzi jako oświadczenie w wiadomości e-mail, nadal jest odpowiedzią, ale nie można jej już dołączyć do przesyłki.
Metoda wykrywania jest celowo tania. To samo krótkie kwestionariusz jest wysyłane w stałych odstępach, z tymi samymi testami kompletności, a odpowiedzi są porównywane z poprzednią rundą. To porównanie stanowi produkt; kwestionariusz jest jedynie narzędziem. Dostawca, który zauważy, że zadaje się mu te same pytania co kwartał, będzie dbał o spójność odpowiedzi, a dostawca, który nie potrafi zachować ich spójności, przekazał kupującemu coś użytecznego o nadchodzącym zamówieniu.
Istnieje również wersja tego podejścia, która dotyczy własnej działalności kupującego. Warto o niej wspomnieć, ponieważ kupujący często zauważają to jako ostatni. Sam rejestr ryzyka jest zwyczajem dotyczącym dokumentacji. Rejestr, który został sporządzony raz i nigdy więcej nie został zweryfikowany, przestał opisywać program, a sygnałem, że przestał go opisywać, jest to, że jego wpisy nie odpowiadają rzeczywistemu przebiegowi harmonogramu.
Co Cynrin może i czego nie może zamknąć po naszej stronie
W tym miejscu warto wyraźnie wskazać kupującemu rozróżnienie między ryzykiem strukturalnym a negocjowalnym, ponieważ pozwala to zaoszczędzić obu stronom sporu, którego nie da się wygrać.
Publikujemy parametry elektryczne i poziom rozdzielczości dla każdego modelu z asortymentu, metodę ładowania dla dwudziestu czterech modeli, pojemność obudowy dla pięciu modeli kamer, dla których jest publikowana, oznaczenie odporności na przenikanie dla dwóch modeli, które ją posiadają, czas ładowania dla wszystkich dwudziestu ośmiu modeli oraz wagę urządzenia dla jedynego modelu, dla którego jest publikowana. Publikujemy te dane, ponieważ są to parametry, które kupujący może porównać, a opublikowany parametr nie wymaga negocjacji.
Nie publikujemy, dlatego wymagają one pisemnego zapytania, a nie sprawdzenia w naszych materiałach: modeli czujników, pól widzenia, formatów wideo i liczby klatek dla żadnego modelu kamery; zasięgu przechwytywania dźwięku przez mikrofony i metod redukcji szumów; numerów raportów z badań odporności na przenikanie; numerów certyfikatów, jednostek wydających i dat ważności; wersji Bluetooth dla żadnego modelu kamery; wag urządzeń dla wszystkich modeli poza MT6; ocen cykli życia, współczynników wad i raportów o niezawodności; zdolności produkcyjnych, liczby linii i czasów realizacji produkcji; cen jednostkowych, minimalnych wielkości zamówień, warunków gwarancji, ścieżki przechowywania danych ani wdrożenia AI. Wolimy powiedzieć, że dana liczba jest niedostępna, niż przedstawić wartość, której nie możemy powiązać z dokumentem, ponieważ liczba bez możliwości sprawdzenia staje się przedmiotem sporu dokładnie wtedy, gdy jest to najważniejsze.
Artykuł o negocjacjach ryzyka zaopatrzenia w okulary smart opisuje, jak przedstawić dostawcy negocjowalną część, natomiast filar z listą kontrolną certyfikacji przedstawia drogę dokumentacyjną dla każdego rynku. Filar poświęcony ryzyku zakupowemu przedstawia szersze ramy. Wyślij nam model, konfigurację i rynek docelowy, a powiemy, które elementy są dla nas strukturalne, które można negocjować, a o które będziemy musieli poprosić, zanim w ogóle będziemy mogli na nie odpowiedzieć.



